บ่วงรัก บ่วงเสน่หา รีไรท์

ตอนที่ 3 : 1.3 ซุปตาร์ดาวยั่ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,559
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    7 ส.ค. 61

อสิรวิสหรี่ตามองสำรวจดวงหน้าสวยหวานของแพรพลอยนิ่ง สูทสีขรึมกับรองเท้าขัดมันขึ้นเงาทำให้เขาดูไม่ต่างกับนักธุรกิจมาเฟีย ผู้บริหารหนุ่มกอดอก ยืนพิงราวเหล็กตรงหัวเรือ มองลีลาโพสท่าของนางแบบมืออาชีพอย่างแพรพลอยที่อยู่ในชุดว่ายน้ำกำลังแหวกว่าย ดำผุดดำโผล่อยู่กลางสระไม่ผิดกับนางเงือกสาวอยู่ตามลำพังในขณะที่ช่างภาพกำลังตามเก็บภาพเรื่อย ๆ พลางร้องสั่งให้เธอเปลี่ยนท่าทางไปตามความต้องการ

ดวงตาคมดุตวัดมองกวาดทั่วเรือนร่างอวบอิ่มเกือบเปลือยของหญิงสาว ไล่สายตาจากลำคอระหงที่ตนเคยทิ้งหลักฐานว่าเคยสัมผัสแตะต้อง เขาแน่ใจว่าเธอคงอำพรางร่องรอยเหล่านั้นไว้ด้วยเมคอัพอย่างดีจากฝีมือเพื่อนสาวประเภทสองของเธอแน่นอน

เขามองผ่านมาจนถึงเนินอกอวบสล้างนุ่มหยุ่นที่เคยสัมผัสลูบไล้จนมาถึงเอวคอดกิ่วรับกับสะโพกผายที่เพียงแค่มองก็สามารถทำให้เขาเกิดปฏิกิริยาทางเคมีขึ้นกับร่างกายหนุ่มจนเลือดในกายเดือดพล่านความต้องการเผยผ่านสายตาที่ประสานกับดวงตากลมหวานเย้ายวนของแพรพลอย เป็นเหตุให้ใบหน้านวลแดงก่ำ แต่เขาไม่แน่ใจว่าเพราะความอายหรือความโกรธ อสิรวิสเผยยิ้มมุมปากพลางส่งสายตามองหญิงสาวอย่างท้าทายจนคนถูกมองสะบัดหน้าพรืดหลบตาของเขาอย่างฉุนเฉียว

“เอาล่ะลูกแพร วันนี้พอแค่นี้ก่อน”

เสียงสั่งของช่างภาพบ่งบอกถึงการสิ้นสุดการทำงานของวัน ชุดคลุมสีหวานถูกสวมให้กับร่างบางเกือบเปลือยของนางแบบคนสวยโดยฝีมือสาวประเภทสองคนเดิม ใบหน้านวลเชิดสูงของหญิงสาวทำให้รอยยิ้มเยาะหยันเกิดขึ้นบนใบหน้าคมเข้มของอสิรวิสทันที

“เจ้านายครับ นายแม่ต้องการเรียนสายด้วยครับ” การ์ดคนสนิทนำโทรศัพท์มือถือยื่นส่งให้เจ้านายหนุ่ม

อสิรวิสรับโทรศัพท์จากมือลูกน้องพร้อมกับพูดผ่านไปยังปลายสายแต่ดวงตาคมยังจดจ้องมองร่างบางของเธอไม่ให้คลาดสายตา

“สวัสดีครับแม่ มีธุระอะไรกับผมครับ”

“เป็นยังไงบ้างลูก ตัวจริงหนูแพรพลอยสวยเหมือนในทีวีไหมจ๊ะรวิส”

“นี่อย่าบอกนะครับว่าที่แม่โทร.หาผมเพราะอยากรู้เรื่องแค่นี้” น้ำเสียงทุ้มถามมารดากลั้วหัวเราะ

“ใช่สิ ไม่รู้ทำไมแม่ถึงรู้สึกถูกชะตากับหนูแพรพลอยนักนะรวิส” คุณอนงค์หัวเราะเบา ๆ กับลูกชาย

“นั่นสิครับ ผมไม่คิดว่าคุณแม่จะชอบดาวยั่วอย่างแม่นี่ถึงขนาดโทร.มาถามผมแบบนี้เลยจริง ๆ นะครับ”

“ปากร้ายนักลูกชายแม่ เรียกน้องเขาให้ดีกว่านี้หน่อยสิจ๊ะ”

“หึ ๆ”

“แม่อยากให้รวิสติดต่อหนูแพรพลอยมาแสดงละครเวทีการกุศลให้ทางสมาคมของแม่หน่อย”

“ทำไมต้องเป็นแม่นี่ด้วยละครับ นางเอกสวย ๆ ภาพพจน์ดี ๆ ตั้งเยอะทำไมคุณแม่ถึงเลือกนางร้ายภาพพจน์เสียอย่างแพรพลอยมาร่วมงานล่ะครับ” เขาถามด้วยน้ำเสียงแปลกใจ

“แพรพลอยสวยและดังมากถึงจะเป็นดาวร้ายที่มีข่าวฉาวแต่ก็ดังและเก่งกว่านางเอกหลายคนที่แม่รู้จักซะอีกนะรวิส แล้วแม่ก็ไม่ค่อยเชื่อข่าวเสริมเติมแต่งพวกนั้นหรอก” คุณอนงค์กล่าว

“ครับ ๆ ตามใจคุณแม่แล้วกันครับ เอาเป็นว่าเดี๋ยวผมจะติดต่อหล่อนให้แล้วกันครับ” อสิรวิส กล่าวรวบรัด

“จ้ะ ขอบใจมากลูกรัก”

ดวงตาคมทอดมองตามบั้นท้ายกลมกลึงที่เดินห่างออกไปพร้อมกับยื่นโทรศัพท์ส่งคืนให้การ์ดคนสนิทหลังจากวางสายของมารดา ฝ่ามือหนาสอดเข้าในกระเป๋ากางเกงข้างหนึ่งด้วยท่วงท่าสบาย ๆ ดูเด่นสะดุดตา สายตาทีมงานสาวเกือบทุกคู่ที่มองทอดสะพานให้เขาอย่างเห็นได้ชัดแต่อสิรวิสกลับไม่สนใจใครนอกจากนางแบบสาวที่วางมาดราวนางพญา

“ทำเป็นวางมาดราวนางพญาที่แท้ก็คงหวังโก่งราคาค่าตัวสินะ”

“เจ้านายสนใจเธอเหรอครับ” ชาญชัยการ์ดหนุ่มถามเจ้านายเสียงทุ้ม

“ถ้าสนใจหมายถึงอยากได้หล่อนก็ใช่ แต่ไม่ใช่เพราะอยากจีบหล่อนแน่” อสิรวิสไหวไหล่

“ท่าทางเธอจะหยิ่งไม่เบานะครับนาย”

“ก็แค่อยากโก่งค่าตัว ผู้หญิงที่กล้าใส่ชุดวาบหวามท่ามกลางสายตาผู้ชายหลายสิบคู่อย่างแม่นั่นจะมีอะไรมาหยิ่งอีก” น้ำเสียงเยาะหยันกล่าวเบา ๆ ก้าวเดินห่างทีมงานถ่ายแฟชั่นออกมาอีกมุมหนึ่งพร้อมกล่าวเสียงเคร่งขึ้นเล็กน้อยกับลูกน้องคู่ใจ

“นายได้ข่าวไอ้อัศวินหรือเปล่า พักนี้มันยังทำให้สายป่านเสียใจเพราะเรื่องคาว ๆ ของมันอีกไหม” น้ำเสียงทุ้มเอ่ยถาม

“ครับนาย ล่าสุดมีคนเห็นหมอนั่นคั่วอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่งในผับของเราครับ”ชาญชัยหมายถึงผับที่อสิรวิสร่วมหุ้นกับเพื่อนเปิดเล่น ๆ

“มันยังไม่ทิ้งลายสินะ”

“ครับ”

เสียงกัดฟันกรอดดังจากริมฝีปากหนาเมื่อคิดถึงดาราหนุ่มเจ้าบทบาทอย่างอัศวิน กาญกิติ มารหัวใจที่บังอาจแย่งชิงดวงใจของเขาไปครอบครองแต่กลับไม่ดูแลรักษาเธอ มันกล้าทิ้งขว้างดวงใจของเขาทั้งที่เธอเลือกมัน

“สืบดูสิว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร แล้วให้คนคอยติดตามดูพฤติกรรมของมันด้วย อย่าให้มันทำร้ายสายป่านได้”

“หมอนั่นไม่เคยทำร้ายคุณสายป่านสักครั้งครับนาย ดูจะรักเธอมากเสียด้วยซ้ำ”

“รักอย่างนั้นเหรอ ถ้ามันรักสายป่านอย่างที่แกว่าจริงมันคงไม่คั่วอยู่กับผู้หญิงกลางผับของฉันหรอก”อสิรวิสแสยะยิ้มเยาะหยัน ใบหน้าคมดุกระด้างเมื่อคิดถึงมารหัวใจที่แย่งชิงคนรักของเขาอย่างอัศวิน

 

ในห้องพักของดาราสาวหลังจากหลบสายตากวนอารมณ์ของเจ้าของเรืออย่างอสิรวิสมาได้เธอก็โล่งอกขึ้นมาก สายตาคมราวพญาเหยี่ยวจ้องเหยื่อของเขาทำให้เธอรู้สึกเสียวสันหลัง แพรพลอยแน่ใจว่าคนอย่าง อสิรวิสไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธอและเธอก็ไม่อยากต่อสู้กับเขา ทางทีดีเธอจึงต้องเลี่ยงให้ไกลจากเขาเป็นดีที่สุด ผู้ชายเจ้าอารมณ์ ปากจัดอย่างเขาทำให้เธอขยาดไม่อยากอยู่ใกล้

“เหนื่อยสิท่าลูกแพร” ส้มจีบปากจีบคอถามเพื่อนสาว

“เหนื่อยใจมากกว่าพี่ส้ม” เธอถอนหายใจ

“เพราะคุณอสิรวิสเหรอ... คนสวยก็ต้องทำใจแหละลูกแพร” ส้มถามพร้อมกับพยักหน้าให้เพื่อนสาวเมื่อเธอถอนหายใจแรงอย่างยอมรับว่าหนักใจด้วยเรื่องของเจ้าของเรือหนุ่ม

“ลูกแพรไม่อยากอยู่ใกล้ผู้ชายคนนี้เลยพี่ส้ม มีความรู้สึกว่าเขาจะสร้างความเดือดร้อนให้ลูกแพร”

“โธ่...คิดมากน่า คุณรวิสหล่อแถมรวยจะตายไป เขาคงไม่บังคับคนที่ไม่เต็มใจอย่างลูกแพรแน่ สาว ๆ ของเขาเยอะจะตาย” ส้มกล่าวปลอบใจ

“ลูกแพรขอให้เป็นอย่างนั้นค่ะพี่ส้ม”

เธอกล่าวเบา ๆ พร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อหามารดาด้วยความเป็นห่วง มารดาของเธอนอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาลมานานกว่าสองเดือนแล้วด้วยโรคไตวาย ทำให้ต้องอยู่ในความดูแลของแพทย์ เพราะเหตุนี้เธอถึงต้องทำงานหามรุ่งหามค่ำเพื่อหาเงินไปรักษามารดา แต่ที่ทำให้แพรพลอยเสียใจก็คือความใจดำของแฝดผู้น้องที่ไม่เคยไยดีอาการเจ็บป่วยของมารดา มิหนำซ้ำยังคอยแต่สร้างเรื่องสร้างข่าวฉาว ๆ ให้กับเธอเสมอ

“แม่เหรอคะ นี่ลูกแพรนะคะแม่”

“ลูกแพรหรือลูก หนูสบายดีใช่ไหม” คุณเพชรลัดดาถามบุตรสาวด้วยน้ำเสียงห่วงใย

“ลูกแพรสบายดีค่ะแม่ น้องมาดูแลแม่บ้างหรือเปล่าคะ” เธอตอบและไม่ลืมจะถามถึงน้องสาวฝาแฝด

“ลูกจันทร์หรือจะมาสนใจดูแลแม่” คุณเพชรลัดดาเอ่ยถึงบุตรสาวอีกคนด้วยน้ำเสียงหม่นเศร้า

“ไม่เป็นไรนะคะแม่ ถึงลูกจันทร์ไม่มาก็ไม่เป็นไร ลูกแพรจะรีบกลับไปดูแลแม่เองนะคะ” เธอปลอบมารดา

“แม่สงสารลูกเหลือเกินลูกแพร เพราะแม่ทำให้ลูกต้องลำบากแท้ ๆ เชียว” คุณเพชรลัดดากล่าวเสียงเบา

“อย่าพูดอย่างนี้สิคะแม่ ลูกแพรเป็นลูกแม่ ถ้าไม่ดูแลแม่จะให้ลูกแพรดูแลใครล่ะคะ”

“แม่รักลูกนะ ลูกแพร” เสียงสั่นของมารดาดังมาตามสายทำให้หญิงสาวน้ำตาคลอ

“ลูกแพรก็รักแม่ค่ะ ดูแลตัวเองให้ดีนะคะแม่ ลูกแพรจะรีบกลับไปหาแม่ให้เร็วที่สุดนะคะ อย่าคิดมาก”

“จ้ะ ลูกก็ต้องดูแลตัวเองให้ดี ขอให้บุญรักษาลูกของแม่อย่าให้มีอันตรายเลย”

“ขอบคุณค่ะแม่ พรของแม่จะคุ้มครองลูกแพร แม่ก็ต้องรักษาตัวนะคะ อย่าดื้อกับคุณหมอนะคะ”

“จ้ะ”

“หนูรักแม่นะคะ”

“แม่ก็รักลูกจ้ะ”

แพรพลอยเช็ดน้ำตาที่เจิ่งนองล้นออกทางหางตาและวางสายมารดา ครอบครัวของเธอมีกันสามคนแม่ลูกหลังบิดาตายจากไปไม่นานนัก เธอเหลือแต่มารดากับน้องสาว ซึ่งแม้จะทำตัวเหลวไหลอย่างไรแพรจันทร์ก็เป็นน้องคนเดียวที่เธอต้องดูแล แพรจันทร์ หรือ ลูกจันทร์เป็นฝาแฝดของเธอที่เธอไม่เคยเปิดเผยว่ามีน้องสาวฝาแฝดเพราะถูกแพรจันทร์ขอร้องแต่น้องสาวกลับชอบสร้างข่าวฉาวให้เธอราวกับตั้งใจแกล้ง เธอรู้ว่าน้องอิจฉาตนเอง แต่เคยคิดว่าวันหนึ่งเมื่อน้องโตขึ้นจะเข้าใจและกลับมาเป็นน้องสาวที่น่ารักของตนอีกครั้ง ซึ่งดูเหมือนความเข้าใจของเธอจะผิดพลาดเพราะไม่ว่าผ่านมานานแค่ไหน แพรจันทร์ก็ยังอิจฉาและคอยกลั่นแกล้งเธอไม่เลิก

“ยัยลูกจันทร์ไม่เคยแวะไปดูแลแม่เลยสิท่าลูกแพร” ส้มเบะปากเมื่อคิดถึงคู่แฝดของเพื่อนสาว

“น้องคงวุ่นวายอยู่กับการทำงานมั้งคะพี่ส้ม” แพรพลอยถอนหายใจ

“หรือว่าวุ่นวายอยู่กับการมั่วผู้ชายเพื่อสร้างข่าวฉาวให้เธอกันแน่จ๊ะ” ส้มกล่าวด้วยความหมั่นไส้

“ลูกจันทร์แค่ล้อลูกแพรเล่นค่ะพี่ส้ม”

“จ้า แม่พี่สาวแสนดี ไม่ว่าน้องจะทำยังไงก็เข้าข้างเสมอ” ส้มลากเสียงยาวด้วยความหมั่นไส้

“ถึงยังไงลูกจันทร์ก็เป็นน้องลูกแพรนี่คะพี่ส้ม” เธอถอนหายใจแรง

“ถ้าแม่นั่นจะคิดบ้างว่าเป็นน้องของเธอนะลูกแพร” ส้มประชด

“ช่างเถอะค่ะพี่ส้ม อีกหน่อยน้องคงเข้าใจลูกแพร”

“ย่ะแม่พี่สาวแสนดี อีกหน่อยน้องของเธอคงเข้าใจเธอเองนั่นแหละนะ” ส้มเอ่ยอย่างหมั่นไส้พร้อมกับตวัดหางตามองเหมือนค้อนวงกว้างใส่   แพรพลอย

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

762 ความคิดเห็น