Brother by Ren Ti Gu Jia (นิยายแปล) (Yaoi) (END)

ตอนที่ 35 : Brother - 35

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 528
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    14 มี.ค. 62

Brother – 35

 

 

 

เมื่อตื่นนอน

คุณทำได้เพียงแค่จินตนาการเท่านั้น

แต่เมื่อคุณหลับใหล ความฝันมาถึง

–Ai Qing, Dreams

 

 

 

          ข่าวของพิธีศพสวี่ชวนฉายในช่วงข่าวบันเทิงของอีเวนนิ่ง นิวส์แห่งเมืองX ภายใต้หัวข้อ นักแสดงหญิงกวานจิงปรากฏตัวในพิธีศพของสวี่ชวนด้วยชุดดำ ไม่แต่งหน้า มีแต่ความเศร้าโศกพร้อมทั้งรูปกวานจิงที่โค้งคำนับและวางดอกไม้ทั้งน้ำตา และมุมข้างๆนั้นก็คือสมาชิกในครอบครัวอย่างสวี่ผิงที่เห็นไม่ชัดเท่าไหร่

          สวี่ผิงกลับมาทำงานของเขาต่อหลังจากที่เสียเวลายามเช้าไปกับการอ่านบทความ เขาตื่นแต่เช้าเพราะว่าน้องชายของเขาออกไปทำงานพาร์ทไทม์ขนสินค้าที่โรงงานตั้งแต่หกโมง เขาซื้อหนังสือพิมพ์จากพ่อค้าแม่ค้าก่อนจะเข้าไปในตึกขนาดเล็กที่เป็นสำนักพิมพ์ ทางเดินเงียบเชียบ ยังไม่มีใครมาทำงาน สวี่ผิงดึงผ้าถูพื้นและผ้าเช็ดตัวออกมาจากห้องน้ำแล้วทำความสะอาด จากนั้นก็ชงชาให้ตัวเองก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ของเขา เขาวางหนังสือพิมพ์และเริ่มอื่นจากหน้าหนึ่งไปยังอีกหน้าหนึ่ง ไม่ข้ามโฆษณานัดเดทที่อยู่ตรงกลาง เมื่อเขาอ่านจบ ภายในสำนักงานก็ค่อยๆมีเสียงดังมาจากคนอื่นพอดี

          ช่วงเช้าผ่านไปโดยไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นมากนัก หัวหน้าบรรณาธิการหวังเจ๋อตงประกาศประชุมเป็นอย่างแรก พวกเขาใช้เวลาช่วงเช้าอ่านเอกสารที่จั่วหัวข้อสีแดงและอุดมการณ์ร่วม บรรยากาศผ่อนคลายหลังจากที่กล่องผลไม้ถูกส่งมาให้กับทุกคน

          เพื่อนร่วมงานส่วนใหญ่ของเขาเป็นผู้หญิง และบรรณาธิการชายคนอื่นๆก็มีประสบการณ์มากกว่าเขา ดังนั้นการส่งกล่องนี้จึงตกอยู่ที่สวี่ผิง เขาและคนขับรถที่ชื่อหวังขนกล่องแอปเปิลแต่ละกล่องขึ้นไปด้านบน เขาตัวชุ่มไปด้วยเหงื่อ ไม่มีเวลาได้พักสักนิดเมื่อโทรศัพท์บนโต๊ะของเขาดังขึ้น

          หวังเจ๋อตงเรียกเขาไปหา

          สวี่ผิงเคาะประตูของเขา คุณต้องการพบผมเหรอครับหัวหน้า?

          ใช่แล้วหวังเจ๋อตงเงยหน้าจากโต๊ะของเขา นั่งลงสิ

          หวังเจ๋อตงใกล้จะเข้าสู่อายุสี่สิบและน้ำหนักขึ้นไม่กี่ปอนด์ เขามีลูกสาวคนหนึ่งกำลังจะเข้าเรียนในชั้นมัธยมปลายและได้เกรดดี ภรรยาของเขาเป็นผู้หญิงที่มีความสามารถและบริหารบริษัทของเธอเอง เขาเป็นคนที่มีชีวิตที่สมบูรณ์แบบอย่างแท้จริง

          ชายคนนั้นถอดแว่นตาและนวดคิ้วเล็กน้อย ทำไมนายเลิกหยุดแล้วล่ะ? มันเพิ่งจะเจ็ดวันแรกไม่ใช่หรือ?

          เจ็ดวันแรกจบไปเมื่อสองวันก่อนแล้วครับ แต่ผมหยุดบ่อยมากตอนที่พ่อของผมป่วย ผมคิดว่าผมได้ใช้เวลาสองสามปีนี้อย่างคุ้มค่าแล้ว ตอนนี้งานศพของเขาก็จบไปแล้ว ผมคิดว่ามันไม่มีประโยชน์ที่จะอยู่บ้าน ดังนั้นผมก็เลยกลับมาทำงาน

          งั้นหรือ เมื่อคืนฉันได้รับโทรศัพท์จากลูกพี่ลูกน้อง เธอบอกว่าลุงของฉันกินไม่ได้นอนไม่หลับหลังจากไปงานศพพ่อของนายมา

          สวี่ผิงเงียบ

          ลุงของหวังเจ๋อตงคือเพื่อนสมัยมหาวิทยาของพ่อเขา จางจิ้นหมิน คนที่ช่วยดูแลเขาเมื่อตอนยังเด็ก เขาเป็นนักเขียนบทละครที่มีชื่อเสียงในประเทศและเขียนบนละครโทรทัศน์บางเรื่อง เพราะความสัมพันธ์ของเขากับโลกของสื่อ เขาจึงยื่นความช่วยเหลือให้แก่สวี่ผิงที่อยู่ในช่วงเวลาที่มืดมิดที่สุดและแนะนำเขาให้รู้จักกับหลานชายในฐานะช่างเรียงพิมพ์ หลังจากทำงานหนักมาหลายปีเขาก็กลายเป็นบรรณาธิการ

          แต่นายกับลุงของฉัน เด็กน้อย ทำไมนายถึงทำตัวลึกลับ? เขาไม่ได้บอกฉันด้วยซ้ำว่าพ่อของนายคือใครตอนที่เขาให้นายมาที่นี่ บอกแค่ว่าเป็นเพื่อนเก่า ตอนนี้ฉันรู้แล้ว ช้ามาตั้งแปดปี

          สวี่ผิงยิ้ม ผมไม่คิดว่ามันนานนะ ผมคิดว่าจะเป็นแค่งานชั่วคราวเฉยๆ ผมทำงานอื่นๆ แต่พวกเขาก็ไล่ผมออกในไม่นาน ดังนั้นผมเลยคิดว่าที่นี่ก็คงจะเหมือนกัน ผมเลยไม่ได้บอกคุณ อีกอย่าง ผมเคยเข้าคุก ผมไม่สามารถภาคภูมิใจได้หรอกครับ

          หวังเจ๋อตงพิงเก้าอี้สำนักงานของเขาแล้วยกมือขึ้นแตะหน้าผาก นายไม่ต้องพูด ฉันไม่ได้คิดมากแล้ว แต่ถ้านายบอกว่านายหลบอยู่หลังรั้วเพราะอะไรพวกนี้ฉันคงจะบอกปัดเธอไป แต่มันแตกต่างกันในตอนนี้ ไม่มีใครอยากมีปัญหาที่ไม่จำเป็นใช่ไหมล่ะ?

          สวี่ผิงหัวเราะเบาๆ

          แต่ลุงของฉันคงจะมีอะไรบางอย่างจริงๆ เขาดูเหมือนคนที่ซื่อสัตย์ ทุกคนก็คิดว่าเขาเป็นอย่างนั้น แต่พอคนซื่อสัตย์เริ่มโกหก ตอนนี้แหละที่เป็นปัญหาจริงๆ เขาโกหกหลานตัวเองโดยไม่กะพริบตาด้วยซ้ำ! ฉันรู้ว่าลุงของฉันไม่ชอบการฝากงานให้ใคร ดังนั้นฉันก็เลยคิดว่านายต้องทำอะไรกับเขาสักอย่างจนเขาต้องฝากงานให้นาย ฉันเด็กแต่นายไม่ ฉันคิดแม้กระทั่งว่านายอาจจะเป็นลูกพี่ลูกน้องของฉันที่หายสาบสูญไปนานแล้วหวังเจ๋อตงหัวเราะออกมา

          คุณจากดูผมเติบโตขึ้น พ่อของผมไปถ่ายหนังที่ต่างเมือง ดังนั้นผมก็เลยไปกินข้าวเย็นที่บ้านคุณจางหลังจากเลิกเรียน มีครั้งหนึ่งผมเป็นไข้ และก็เป็นเขาที่พาผมไปโรงพยาบาลตอนเที่ยงคืน จริงๆแล้วเขาเป็นพ่ออีกคนของผมเลยล่ะครับ

          ฉันก็เคยได้ยินมาแบบนั้นเหมือนกัน ลูกพี่ลูกน้องของฉันป่วยในคืนเดียวกันกับนาย ลุงของฉันก็พาเธอไปโรงพยาบาลก่อนแล้วปล่อยลูกพี่ลูกน้องของฉันไว้ที่บ้าน ป้าของฉันก็ไม่ยอมยกโทษให้เขาสักที เธอยังเอาเรื่องนี้มาพูดเวลาทะเลาะกันในปีต่อๆไปอีก

          สวี่ผิงดันแว่นตาขึ้นด้วยความรู้สึกอึดอัด

          ลุงของฉันบอกว่านายเลิกไปที่บ้านของเขายกเว้นว่าจะไปเยี่ยมตอนวันหยุดเท่านั้น เขาคิดถึงนายมาก เห็นไหมล่ะ ป้าของฉันก็แค่จุกจิก นายก็รู้ เธอไม่ได้ตั้งเป้าไว้แค่นายนะ เธอทำให้แม่ของฉันโกรธมากตั้งสองสามครั้งที่เธอร้องไห้ แม่ของฉันก็สงสัยว่าทำไมคนใจดีอย่างลุงถึงไปแต่งงานกับผู้หญิงแบบนั้นได้ เพราะงั้นนายก็ไม่ควรยึดมันไว้กับตัวหนักหรอก

          ไม่แน่นอนครับสวี่ผิงหัวเราะ คุณเหอดีกับเรามาก ผมจำกับข้าวที่เธอทำให้เราได้ ผมพยายามลองทำตอนผมโตขึ้น ผมไม่ได้อยากเป็นภาระให้กับพวกเขา

          หวังเจ๋อตงพยักหน้าดีแล้วที่นายคิดแบบนั้น ลุงของฉันมองนายเหมือนลูกอีกคน ถ้ามีเวลาก็ไปหาเขาหน่อยล่ะ เขาเศร้ามากหลังจากที่พ่อนายเสียไป

          สวี่ผิงพยักหน้า

          ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวกลับไปทำงานนะครับ

          เฮ้ ไม่ต้องรีบหรอกหวังเจ๋อตงหยิบเอาปึกเอกสารออกมาจากลิ้นชักและอธิบายให้สวี่ผิงฟังขณะพลิกดู นายไม่อยู่นี่เมื่อสองอาทิตย์ก่อนเพราะงั้นนายคนไม่รู้ บริษัทของเรากำลังจะทำการประเมินในเดือนหน้า ข้อมูลของนายยังไม่ครบ

          เขายื่นแบบฟอร์มไปให้สวี่ผิง ฝ่ายบุคคลฝากฉันให้เอาให้นาย กรอกแล้วก็ส่งที่ฉันนะ

          สวี่ผิงหยิบมันขึ้นมา มันเป็นแบบสอบถามเกี่ยวกับข้อมูลพื้นฐานและใบตรวจร่างกาย

          การตรวจร่างกายเป็นส่วนหนึ่งในการประเมินเหรอครับ?สวี่ผิงขมวดคิ้ว ผมคิดว่ามีเพียงแค่ลูกจ้างคนใหม่ที่ต้องทำ

          ทำไมถามเยอะจัง? เราแค่ต้องทำในสิ่งที่เจ้านายบอกให้ทำ มันจ่ายคืนให้ แค่มองว่ามันเป็นผลประโยชน์ในการทำงานสิ

          ไม่แน่ใจว่าจะโต้ตอบอย่างไร สวี่ผิงพับกระดาษเป็นครึ่งหนึ่งแล้วยัดมันลงในกระเป๋าเสื้อของเขา

          หวังเจ๋อตงเริ่มมองเขาด้วยความตลก

          อะไรครับ?สวี่ผิงค่อนข้างรู้สึกกระวนกระวายใจ

          หวังเจ๋อตงลูบศีรษะไร้ผมของเขา นายรู้อะไรไหมสวี่ผิง เมียฉันพูดถูก นายผอมเกินไป ถ้านายดูแลตัวเองสักหน่อยนายจะกลายเป็นคนที่หล่อมาก!” เขาโน้มตัวไปด้านหน้าทำท่ามีลับลมคมใน บอกกับฉันตรงๆ นายเจอใครบางคนแล้ว?

          หลังจากชะงักไปสักพัก สวี่ผิงก็ส่ายหัวในที่สุด

          เยี่ยมเลย!” หวังเจ๋อตงตบต้นขาของเขา ฟังฉันนะ มีนักบัญชีในบริษัทของเมียฉันที่อายุมากกว่านายหนึ่งปี แล้วก็หย่ากันเมื่อปีก่อน ไม่มีลูกติด เธอเป็นคนขยันและมีบุคลิกที่อ่อนโยน เธอเก่งทั้งงานในบ้านนอกบ้าน ทำงานกับเมียฉันมาหลายปีแล้ว เธอซื่อสัตย์และน่าเชื่อถือ เหมาะที่จะเป็นคู่ที่ดีกับนาย ถ้านายอยากเจอเธอ ฉันช่วยนัด-

          ไม่ครับ ขอบคุณ! สวี่ผิงขัดขึ้น

          หวังเจ๋อตงหยุด งงงวย อะไรนะ?

          ...ผมไม่อยากคิดถึงเรื่องนั้นตอนนี้

          ทำไมล่ะ?หวังเจ๋อตงเป็นกังวล นี่เป็นหนึ่งในเรื่องสำคัญของชีวิตเลยนะ! นายจะอายุสามสิบห้าปีนี้ นายคิดว่านายยังเด็กงั้นเหรอ?

          สวี่ผิงไม่ตอบ

          ความคิดหนึ่งเกินขึ้นในหัวของหวังเจ๋อตง เขาพึมพำเบาๆ หรือเป็นเพราะว่าเธอแก่กว่าและเคยแต่งงานแล้ว?

          ไม่ใช่ครับ มันเป็นเพราะส่วนตัวผมไม่คิดจะแต่งงาน ผมมีน้องชายต้องดูแล คุณก็รู้สภาพของเขา เขามีปัญหาในสมองและชีวิตเขาก็ขึ้นอยู่กับผมมาทั้งชีวิต ผู้หญิงแบบไหนจะทนได้ครับ? ผมไม่อยากก่อปัญหาให้เธอ

          นายไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนั้นหวังเจ๋อตงถอนหายใจ เมียของฉันบอกเธอเรื่องของนายแล้ว เธอก็ไม่ได้เด็กแล้วก็หย่าแล้ว เธอไม่ได้ต้องการอะไรมาก แค่ผู้ชายที่ดี อ่อนโยนเท่านั้น น้องชายของนายมีงานทำแล้วใช่ไหม? นายพูดไม่ได้เต็มปากหรอกว่าเขาขึ้นอยู่กับนาย

          ไม่ทำไม่ได้สวี่ผิงปฏิเสธอย่างจริงจัง

          ทำไมถึงไม่ได้!?”

          ...ผมแต่งงานไม่ได้!”

          เกิดอะไรขึ้นกับนาย? นายมีทั้งมือและเท้า การงานก็ดี หน้าตาก็ดี พ่อของนายก็ทิ้งสมบัติไว้ให้ แล้วทำไมนายจะแต่งงานไม่ได้!?” หวังเจ๋อตงเองก็เริ่มมีน้ำโหแล้วตอนนี้

          สวี่ผิงไม่สามารถปฏิเสธชายคนนั้นอย่างรุนแรงได้อีกต่อไป แต่สุดท้ายเขาก็พูดออกมา ผมมีลูกไม่ได้

          หวังเจ๋อตงตะลึง

          ...ทั้งแม่และน้องชายของผมมีปัญหาด้านจิตใจและความรู้ ผมไปปรึกษาแพทย์และพวกเขาบอกว่ามันคือพันธุกรรมแปดสิบเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ แม่ของผมเสียตอนยังสาว น้องชายของผมก็ถูกรังแกมาตลอดชีวิต ผมไม่อยากให้ลูกของผมตกอยู่ในโลกที่ทุกข์ทรมาน

          ฉันไม่ควรบอกเรื่องส่วนตัวของเธอกับนายหวังเจ๋อตงเจอคำพูดของเขาอีกครั้งหลังจากเงียบไปพักหนึ่ง แต่ถ้าการมีลูกเป็นเรื่องต้องห้ามของนาย นายสบายใจได้ ผู้หญิงคนที่ฉันพูดถึงนี้ อืม เธอมีลูกไม่ได้เหมือนกัน แฟนเกาเธอเป็นคนรวย แต่เขาทำร้ายเธอตลอด เธอเคยท้องครั้งหนึ่ง แต่แฟนเก่าเธอก็เมาเหล้ากลับบ้านมาและทำร้ายเธอ เธอเสียลูกไปและก็ไม่สามารถตั้งท้องได้อีกจากวิธีการที่เธอพยายามทำโดยไม่คิด เธอเป็นหญิงที่สวย แฟนเก่าเธอไม่อยากหย่า แต่แม่สามีของเธออยากได้หลานชายและบังคับให้หย่ากัน เธอทำงานหาเงินได้ดีและก็ไม่ได้ขาดเหลืออะไรในชีวิต ขอแค่ผู้ชายดีๆที่จะใช้ชีวิตด้วยกันกับเธอเท่านั้น เธอไม่ได้ชอบผู้ชายที่ไม่เคยพบ แต่พอเมียฉันเล่าเรื่องนายให้เธอฟัง นายที่ดูแลพ่อและน้องชาย บอกว่านายเป็นคนขยันและมีคุณธรรม เธอก็เห็นดีเห็นงาม ถ้าพวกเธอทั้งคู่ได้อยู่ด้วยกัน เธอคงจะได้ผู้ชายที่ดี และนายก็จะได้ภรรยาที่จะช่วยแบ่งเบาภาระแม้นายจะไม่ต้องการมีลูกก็ตาม มันสมบูรณ์แบบ!”

          สวี่ผิงเงียบเป็นเวลานานก่อนจะส่ายหัว ไม่ครับ

          หวังเจ๋อตงโมโหแล้ว เขาตบโต๊ะ ฉันใช้เวลาทั้งหมดเพื่อโน้มน้าวนาย และนายก็พูดแค่ ไม่ เท่านั้นเหรอ!? ทำไมถึงไม่? บอกฉันหน่อย!”

          ...ผมไม่อยากแต่ง

          แต่นายยังไม่ได้เจอเธอเลยนะ

          พ่อของผมเพิ่งจะจากไป มันเร็วเกินไปที่จะ...

          ใครบอกว่านายจะได้เจอเธอตอนนี้? ฉันแค่บอกให้นายรู้เฉยๆ เราค่อยคุณกันหลังจากงานศพพ่อนายผ่านไปละกัน      

          ผมไม่-

          หวังเจ๋อตงยกมือห้ามเขา ไม่ต้องแก้ตัว เรื่องนี้ถูกตัดสินแล้ว นายจะต้องมาขอบคุณฉันในอนาคตแน่ ตอนนี้กลับไปทำงานได้แล้ว

 

 

--------------------------------------------------------------------------------

ฮือออ เจอแบบนี้เราก็ไม่ชอบเลย อย่ามาจับคู่ให้ผิงผิงสิ!!

เจอคำผิด+แปลผิดสะกิดเลยค่า ขอบคุณค่ะ

เจอกันตอนต่อไปค่ะ

10/3/19

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

458 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 13:34
    เสร่อนัก
    #446
    0
  2. #391 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 23:04
    อย่าสิ
    #391
    0
  3. #353 ohjesus (@rhmourwa) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 13:03
    เอ๊ะ อินี่ นายจ้างหรือเจ้าชีวิตคะ จุกจิกนัก
    #353
    0
  4. #237 แมวหง่าว001 (@graycat-nangrai) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 00:41
    นายจ้างจู้จี้เกิ๊นนน = =""
    #237
    0
  5. #236 R_1412 (@R_1412) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 12:54
    what???? ถ้าอยากแต่งก็แต่งเองไปซิ
    #236
    0
  6. #234 choyu9 (@choyu9) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 22:35
    ไม่ได้ซี่ อย่ามาจับคู่คนอื่นแบบนี้นะ
    #234
    0
  7. #233 minimona (@minimona) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 17:35
    ผิงผิงเป็นของเสี่ยวเจิ้งน้าาา ไม่ต้องมาแนะนำผญ.เลยคนเขาก็บอกอยู่ว่าไม่อยากแต่งๆ
    #233
    0
  8. #232 Blue magic (@bloody-war) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 12:55

    จากรูปประโยคที่พูดกันมาทั้งหมด ถ้าไม่ได้อ่านมาก่อนว่าเป็นหลานของเพื่อนพ่อ จะคิดว่าเป็นญาติผู้ใหญ่ในบ้านหรือพ่อแม่สวี่ผิงไปแล้วนะคะเนี่ย กะเกณฑ์อะไรขนาดนั้น คนเขาไม่อยากแต่งก็ไม่ต้องเซ้าซี้สิ นี่ว่างมากเหรอคะคุณพ่อสื่อ? ^^+

    #232
    0
  9. #231 natexcle (@natexclez) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 12:48
    จะบอกเป็นเกย์ก็กลัวเค้าจะไม่เข้าใจน้องอีก ฮือออออ สงสารรสุดๆ
    #231
    0