Brother by Ren Ti Gu Jia (นิยายแปล) (Yaoi) (END)

ตอนที่ 36 : Brother - 36

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 484
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    17 มี.ค. 62

Brother – 36

 

 

ความรักคือชีวิตที่สมบูรณ์เหมือนแก้วที่เต็มไปด้วยไวน์

–Rabindranath Tagore, Stray Birds

 

 

          กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง!

          สวี่ผิงหยุดลงที่หน้าร้านเพื่อให้ชายชราปั่นจักรยานผ่านเขาไป

          ถนนแคบมาก มีเพียงจักรยานและมอเตอร์ไซค์ผ่านไปได้ ร้านค้าเล็กๆเรียงรายอยู่สองข้างทาง ทั้งร้านของชำ ร้านฮาร์ดแวร์ ร้านบะหมี่เนื้อ ตั้งอยู่ในย่านเก่าๆของเมือง ก้อนอิฐสีเทาหน้าร้านต่างๆเสื่อมโทรมลง เสาไฟฟ้าคอนกรีตต้นสูงจักสานสายไฟเป็นหยากไย่ไปในท้องฟ้า และนกกระจอกก็ต้นไปมาบนสายไฟ ในส่วนปลายของถนนคือซุ้มประตูยักษ์อันสุดท้ายของเมืองที่ยังไม่ถูกทำลาย หลังคาโค้งสีดำของมันยื่นขึ้นไปในท้องฟ้าสีอ่อน

          สวี่ผิงเดินไปพร้อมกับกระเป๋าถือในมือ เลี้ยวซ้ายก่อนจะถึงป้าย ปั๊มลม เปลี่ยนยางรถยนต์ ซ่อมรถและยกม่านยางยืดขึ้นเพื่อเข้าไปยังร้านซ่อมนาฬิกาเล็กๆ

          ภายในร้านมืดสลัวนี้มีโต๊ะที่ตั้งอยู่ข้างหน้าต่างหันไปทางซอกซอย มันเต็มไปด้วยกรรไกร ลิฟท์คริสตัล* กล้องจุลทรรศน์และเครื่องมือเบ็ดเตล็ดอื่นๆอีก อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นของเฟอร์นิเจอร์เก่าๆและกลิ่นหมูและกระเทียมจากอาหารช่วงกลางวัน

          น้องชายของเขาอยู่ตรงโต๊ะ จดจ่อกับอะไรบางอย่างภายใต้กล้องจุลทรรศน์เลนส์เดี่ยวสีดำ

          ชายสูงอายุที่มีผมหงอกนั่งอยู่ด้านหลังเคาน์เตอร์เงยหน้าขึ้นจากหนังสือพิมพ์ในมือเขา

          อ้าว เธอนี่เองสวี่ผิง

          สวี่ผิงหยักหน้ายิ้มๆ คุณเฟิง

          ชายแก่พับหนังสือพิมพ์แล้วลุกขึ้น ฉันจะไปเรียกเขาให้นะ

          ไม่เป็นไรครับสวี่ผิงหยุดเขา ผมไม่ได้รีบ ผมจะรอจนกว่าเขาจะทำเสร็จครับ

          เขาวางกระเป๋าถือลงบนเคาน์เตอร์แล้วหาเก้าอี้ให้ตัวเอง

          กิจการวันนี้เป็นไงบ้างครับ?

          ตอนเช้ามันก็เอื่อยๆนะ มีลูกค้าคนเดียวที่เอานาฬิแกแขวนมาซ่อม น้องชายเธอไม่อยู่ที่นี่ มันยุ่งตอนบ่าย ก็เรื่องนาฬิกาทั้งนั้น มีเด็กผู้หญิงเอานาฬิกาควอตซ์รุ่นเก่ามา ตาฉันก็ไม่ค่อยดีแล้วก็เลยให้น้องชายเธอเป็นคนซ่อม

          สวี่ผิงมองผ่านไปยังแผ่นหลังน้องชายที่ก้มอยู่ตรงโต๊ะ เขา...ทำดีมั้ยครับ?

          คุณเฟิงเริ่มหัวเราะ เธอยังไม่มั่นใจอีกเหรอหลังจากที่เขาทำงานที่นี่ตั้งนานแล้ว เหตุผลเดียวที่ฉันให้เขาทำงานคือฉันเชื่อในความสามารถของเขา อีกอย่าง ผู้หญิงไม่ได้มาเจอคนอายุอย่างฉัน

          สวี่ผิงชะงักแล้วฝืนยิ้ม

          เขาเป็นหนุ่มหล่อคนหนึ่ง ฉันมีงานเพราะเขานั่งอยู่ข้างหน้าต่างนั่นคุณเฟิงยกถ้วยชาของเขาขึ้นมาแล้วจิบเบาๆ มีผู้หญิงคนหนึ่ง อ้อ สาวสวยคนหนึ่งมาครั้งก่อน เธอมาร้านของฉันทุกวันเป็นเวลาสองอาทิตย์ แต่น้องชายของเธอก็ไม่ได้เหลือบมองสักนิด และเธอก็จากไปพร้อมกับน้ำตา

          สวี่ผิงถามอย่างรู้สึกผิด คุณไม่ได้อธิบายให้เธอฟังเหรอครับ?

          แต่ฉันทำ ฉันรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติตั้งแต่ครั้งที่สองที่เธอมา และฉันก็บอกให้เธอหยุด แต่เธอไม่เชื่อฉัน ทำไมเขาต้องมายุ่งกับเธอทั้งๆที่เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเขาเลย?

          คุณไม่ได้บอกเธอว่าน้องชายผม...มีปัญหาเหรอครับ?

          ทำไมฉันถึงต้องบอกเธอแบบนั้นล่ะ!? อีกอย่าง ฉันไม่คิดว่าเขาจะมีปัญหาด้านสติปัญญาใดๆ แน่นอนว่าเขาแค่ไม่อยากพูดคุย แต่เขามีพรสวรรค์ด้านกลไก มีคนมากมายบนโลกนี้และถ้าเธอไม่ได้มีปัญหาสักนิดเลย ฉันคิดว่าเธอไม่ใช่มนุษย์นะ

          สวี่ผิงหัวเราะ

          คุณช่างเปิดใจกว้างจริงๆคุณเฟิง

          อืม เธอจะเป็นแบบฉันเมื่อเธอแก่เท่าฉัน เธอรู้อะไรไหม? พวกเราใกล้จะสิ้นแล้ว เด็กรุ่นใหม่ทุกคนใช้...มันเรียกว่าอะไรนะ โทรศัพท์มือถือในทุกวันนี้ ไม่มีใครสวมนาฬิกาอีกต่อไป น้องชายของเธอไม่จำเป็นต้องใช้แรงทำงานในตอนเช้าด้วยซ้ำหากมันเป็นแบบนี้เมื่อหลายปีก่อน เขามีรายได้สำหรับใช้จ่ายในชีวิตทั้งหมดของเขาเพียงแค่ทำงานซ่อมนาฬิกาที่นี่

          ผมขอโทษด้วยนะครับสำหรับเรื่องทุกอย่างที่เขาก่อขึ้น

          ตอนแรกฉันก็คิดว่าเขาเป็นตัวปัญหาเหมือนกัน ตอนที่พ่อของเธอพยายามพาเขามาหาฉัน ฉันคิดว่าฉันจะช่วยเด็กปัญญาอ่อนได้ยังไง? คิดไม่ออกเลย แต่พ่อของเธอเขาฉลาด เขาวางรูปถ่ายหนักแสดงหญิงหวังเสี่ยวถังที่ฉันเก็บไว้ใต้โต๊ะของฉันลงโดยไม่พูดอะไร เขาชวนฉันไปทานข้าวเย็น จากนั้นฉันก็ไป แล้วฉันเจอใครรู้ไหม? หวังเสี่ยวถังตัวเป็นๆ! ด้วยความมึนงงฉันก็ตอบตกลงกับพ่อของเธอไป คืนนั้นฉันกลับมาที่บ้าน แล้วความจริงก็ปรากฏขึ้น ฉันเสียใจมาก แต่หลังจากสองอาทิตย์ที่ใช้เวลาอยู่กับน้องชายของเธอ ฉันก็พบว่าน้องชายของเธอมีเกิดมาเพื่ออาชีพนี้อย่างแท้จริง แต่มันช่างหน้าเศร้าที่กิจการซ่อมนาฬิกาไม่ได้ไปได้ดีนัก และพ่อของเธอก็...เขาถอนหายใจอย่างหนัก

          นาฬิกาปลุกรูปร่างกระดิ่งคู่และนาฬิกาแขวนส่งเสียงติ๊กต๊อกติ๊กต๊อก มอเตอร์ไซต์คันหนึ่งและคนขับหนุ่มแล่นผ่านหน้าต่างไป

          ครืดดดด สวี่เจิ้งยืนขึ้นจากเก้าอี้ของเขา หลังจะชะงักไปนิดหนึ่งก็เรียกขึ้น เกอเกอ

          สวี่ผิงเงยหน้ามองเขา แสงสว่างอยู่ที่ด้านหลังทำให้มองเห็นเพียงเงาขนาดใหญ่และไร้อารมณ์

          ซ่อมหมอดแล้วเหรอ?คุณเฟิงถาม เดินไปหา

          แทนที่จะตอบคำถาม สวี่เจิ้งก้าวตรงมาหาพี่ชายแล้วกอดแน่น

          คุณเฟิงสวมแว่นตาอ่านหนังสือของเขาและตรวจสอบงาน เธอทำได้ดีมาก กลับบ้านกับพี่ชายได้แล้ว ดูเธอสิ ตัวติดกันเพียงแค่ห่างกับพี่ชายสองสามชั่วโมงเอง

          สวี่ผิงไม่แน่ใจว่านั่นเป็นคำที่ดีหรือแย่กันแน่ เขาผลักน้องชายออก

          แต่สวี่เจิ้งคนดื้อรั้นไม่ยอมปล่อย

          สวี่ผิงจับกระเป๋าเอกสารและมือน้องชาย คุณเฟิง พวกเรากลับก่อนนะครับ

          ไป ไป ไป เธอไม่ควรจะได้รับใบหน้าหล่อเหลานั่นจริงๆถ้าเธอจะไม่เห็นอาจารย์ในสายตาแล้วก็กลายไปเป็นลูกหมาตัวใหญ่พอเห็นพี่ชาย ออกไปเลยนะ!” คุณเฟิงถอนหายใจและประสานมือไว้ด้านหลัง

          สวี่ผิงหัวเราะด้วยความอุ่นใจ

 

 

 

          สวี่เจิ้งหยุดลงหน้าทางเข้าตึกพร้อมกับตะกร้าใบใหญ่ที่เต็มไปด้วยของ

          สวี่ผิงย้ายถุงอันหนักอึ้งไปไว้ในมือขวาขณะที่มือซ้ายก็ค้นหากุญแจกล่องไปรษณีย์

          เสี่ยวเจิ้ง นายมีกุญแจของตัวเองใช่ไหม? นายขึ้นไปก่อนเลย พี่จะเช็คจดหมายหน่อย

          สวี่เจิ้งมองพี่ชายตัวเองสักครู่ก่อนจะดึงเขาถุงจากมือของเขาออกแล้วเดินขึ้นบันไดไป

          มีแผ่นโฆษณาสีสันสดใสหลายใบในกล่องจดหมาย ทั้งอสังหาริมทรัพย์ ส่วนลดในซุปเปอร์มาร์เก็ต สูตรรักษาโรคสะเก็ดเงินอันเก่าแก่ สวี่ผิงรื้อดูพวกมัน ขยำมันแล้วทิ้งลงในถังขยะด้านข้าง

          มีจดหมายฉบับหนึ่งอยู่ด้านล่างของกล่อง สวี่ผิงดึงมันออกมาอย่างยากลำบาก ขอบมันลอกและเปื้อนไปด้วยฝุ่น

          ซองจดหมายทำจากกระดาษหนา มีเพียงคำว่า คุณผิงเขียนอยู่บนกระดาษ

          สวี่ผิงเปิดจดหมายขณะเดินขึ้นบันไดช้าๆ

          สิ่งที่อยู่ด้านในมีเพียงภาพวาดสีน้ำมันขนาดเท่าโปสต์การ์ด ตัวกระดาษกลายเป็นสีเหลือง ตรงกลางเป็นคำสั่งสอนของพระเยซู และผู้หญิงคนหนึ่งที่คุกเข่าก้มลงจูบเสื้อคลุมของเขา รายละเอียดของขนแปรงทำให้ตัวละครดูมีชีวิตชีวา

          ไม่มีอะไรอยู่ด้านหลัง

          สวี่ผิงตรวจดูซองจดหมายอีกครั้งและเจอแสตมป์ภาษาอังกฤษ New York

          คิดว่าคงเป็นของแฟนคลับของพ่อ เขาวางมันไว้บนชั้นรองเท้าหลังจากที่ไขประตูเข้าไป

          เขาทำซี่โครง ซุปถั่ว และไก่ตุ๋นฟักมะนาวดอง

          งานของน้องชายที่โรงงานนั้นยากมาก ดังนั้นในทุกๆวันเขาก็เลยสวาปามอาหารเย็นของเขาอย่างเร็วจนเหงื่อไหลลงจากหน้าฝาก และทำให้เสื้อของเขากลายเป็นตัวยูสีเข้ม

          ในทางกลับกัน สวี่ผิงกลับไม่อยากอาหารหลังจากกินไปสักพัก บางทีมันอาจจะเป็นเพราะความร้อนที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่เขาก็กินน้อยลงและไม่ค่อยอยากอาหาร

          เขาใช้ตะเกียบหยิบอาหารใส่ถ้วยของน้องชาย

          อย่ากินแค่ข้าวสิ กินผักด้วย แล้วก็อย่าลืมกินซี่โครง

          สวี่เจิ้งเงยหน้ามองพี่ชายสักพัก จากนั้นก็เลียนแบบสวี่ผิง หยิบซี่โครงหนึ่งชิ้นลงในถ้วยของสวี่ผิง

          เกอเกอผอม เกอเกอกินอีก

          สวี่ผิงยิ้มอย่างอบอุ่น

          ระยะเวลาหกเดือนที่สวี่ชวนป่วยและจากไปนั้น สวี่ผิงน้ำหนักลดอย่างรวดเร็วจนน่าแปลกใจ เขามีปัญหาหลายอย่างที่ทำให้เขาหนักใจ และส่งผลกระทบต่อความอยากอาหารและการพักผ่อน

          เขากัดเนื้อที่ติดอยู่กับกระดูกซี่โครงและพบว่ามันมันแผล็บ เขาเห็นน้องชายกำลังจัดการกับซี่โครงของตัวเองด้วยความกระตือรือร้นจึงไม่อยากขัดช่วงเวลานั้น ดังนั้นเขาจึงบังคับตัวเองให้กลืนเนื้อของไป แต่จากนั้นเขาก็พบว่าไม่มีที่ให้ใส่กระดูก

          เขาเห็นหนังสือพิมพ์ฉบับเมื่อวานวางอยู่บนโต๊ะกาแฟ เขาพับมันแล้วนำมาวางบนโต๊ะอาหาร

          หน้าที่หงายขึ้นมานั้นมีบทความเกี่ยวกับคดีทางการเงินที่ถูกเผยแพร่อย่างกว้างขวาง

          บริษัท Aidilum ได้รับความนิยมจากนักลงทุนของวอลสตรีท บริษัทGDK เพิ่มเงินทุน1.8พันล้านดอลลาร์ฮ่องกงเพื่อจองซื้อหุ้นจำนวน 240ล้านของบริษัท Aidilum และราคาหุ้นพุ่งสูงกว่า500%ในเวลาหนึ่งเดือน แสดงถึงสถานการณ์ที่ดี รถยนต์ระบบไฟฟ้าที่พัฒนาโดยบริษัทคาดว่าจะปล่อยออกสู้ตลาดภายในปีนี้

          นอกจากนี้ยังมีรูปตัวแทนของบริษัทและผู้ลงทุนจับมือกันก่อนจะลงนามในสัญญาข้อตกลง

          พรึบ! สวี่เจิ้งพ่นกระดูกลงบนใบหน้าของชายทั้งสอง เขาเช็ดเหงื่อบนหน้าฝากด้วยแขน

          ร้อนขนาดนั้นเลย?

          สวี่เจิ้งพยักหน้า

          สวี่ผิงลุกขึ้นและเดินไปเปิดเครื่องปรับอากาศ

         

 

 

          ห้องนั่งเล่นมืดมิด โทรทัศน์เปิดอยู่ แต่เสียงเบามาก ฉายละครย้อนยุคจากหลายปีก่อน

          แสงสีมากมายวาดผ่านใบหน้าของสวี่ผิงราวกับสายน้ำ เขากำลังนอนอยู่บนโซฟาหน้าโทรทัศน์ หลับไปพร้อมกับนิตยสารในมือ

          ประตูห้องนอนบานหนึ่งเปิดออก และคนที่ออกมาคือสวี่เจิ้ง

          เขายืนข้างๆสวี่ผิง เงาของฉาบไปทั่วร่างสวี่ผิง

          เขาค่อยๆย่อลงอย่างช้าๆ เสื้อผ้าของเขาส่งเสียงเบาๆ

          สวี่ผิงดูกังวลแม้จะกลับ ดวงตาของเขาปิดแน่นและคิ้วของเขาขมวด

          สวี่เจิ้งเอียงตัวเข้าไปใกล้ ใกล้จนจมูกเกือบจะแตะกัน ลมหายใจของเขาปัดผ่านใบหน้าที่ชาย และเขาสามารถนับขนตาของพี่ชายได้เลย

          เขาหยุดด้วยความสับสน ไม่แน่ใจว่าต้องทำอะไรต่อ

          ขณะที่เขาจ้องสวี่ผิง เขาเอื้อมมือสั่นๆไปสัมผัสใบหน้าของสวี่ผิง

          พรึบ! นิตยสารหลุดออกจากมือของสวี่ผิงและตกลงพื้น

          สวี่ผิงสะดุ้งตื่นและเห็นน้องชายที่อยู่แทบจะติดเขา รูม่านตาเขาหดลงทันทีและกำหมัดแน่น ร่างกายเกร็งเครียด แต่สักพักเขาก็ผ่อนคลายหลังจากเข้าใจสถานการณ์

          เขาผลักน้องชายออกแล้วลุกขึ้นนั่ง จากนั้นเขาก็นวดตาด้วยนิ้วและลูบไปทั่วใบหน้า กี่โมงแล้ว?

          สวี่เจิ้งหันไปมองนาฬิกาแล้วตอบหลังจากเงียบไปสักครู่ สี่ทุ่มยี่สิบเจ็ด

          อยากดูทีวีสักนิด ทำไมเผลอหลับไปได้นะ?สวี่ผิงพึมพำกับตัวเอง

          เขาหยิบนิตยสารขึ้นมาแล้ววางมันบนชั้นเล็กๆข้างโซฟา

          เกอเกอเหนื่อย

          สวี่ผิงจ้องมองสวี่เจิ้งอย่างประหลาดใจ จากนั้นเขาก็ยิ้ม ใช่ ขนาดนายยังบอกได้เลย

          เขาปิดโทรทัศน์และนวดต้นคอ มันดึกแล้ว พรุ่งนี้นายต้องไปทำงนแต่เช้าอีก ไปนอนได้แล้ว

          เขาวางมือบนหลังของน้องชายและพาไปที่ห้อง

          ห้องของน้องชายเขาเต็มไปด้วยสิ่งแปลๆและน่าสนใจ นาฬิกาปลุกรุ่นต่างๆ หุ่นยนต์หลายขนาด วิทยุจากแต่ละยุค และตรงกลางคือโต๊ะที่เต็มไปด้วยสิ่งของ โคมไฟตั้งโต๊ะยังคงสว่างอยู่ และเห็นได้ชุดว่าน้องชายเขากำลังอะไรบางอย่าง ขี้เลื่อยและลูกบอลกระดาษกระจายอยู่เต็มโต๊ะ

          เมื่อเห็นความยุ่งเหยิงนี้ สวี่ผิงก็ขมวดคิ้ว

          เขาก้าวเข้าไปจะทำความสะอาด แต่สวี่เจิ้งกลับรีบเข้ามาขวางทางเขาไว้

          มีความลับอะไร? นายซ่อนอะไรไว้?

          สวี่ผิงชะโงกหัวไปด้านข้าง

          น้องชายของเขากางแขนเพื่อกั้นการมองเห็นของเขา

          จากนั้นสวี่ผิงก็ยิ้ม ก็ได้ พี่ไม่รู้ว่านายซ่อนอะไรอยู่ แต่พี่จะไม่มองเขาหันหลังกลับ พี่จะนับถึงห้า รีบๆเก็บมันซะ

          เขาเริ่มนับ ได้ยินเสียงน้องชายเก็บของต่างๆซ่อนในที่ที่น้องชายสามารถหาได้ เขานับช้าลงและไม่นับห้าสักทีจนเสียงเก็บของหยุดลง

          สวี่ผิงมองไปที่ลิ้นชักโต๊ะทำงานหลังจากหันกลับมา และสวี่เจิ้งก็รีบก้าวเข้ามาคั่นระหว่างพวกเขาอย่างรวดเร็ว

          โอเค ไปนอนเถอะ

          เขามองน้องชายถอดเสื้อยืดและกางเกงขาสั้น จากนั้นก็ปิดโคมไฟ

          ห้องทั้งห้องกลายเป็นมืดสลัวทันที มีเพียงแสงเล็กๆที่ลอดผ่านประตูมาจากทางเดินด้านนอก

          เขาเดินไปข้างเตียงและสัมผัสใบหน้าสวี่เจิ้ง

          พวกเขามองตากันมนความมืด สวี่เจิ้งจ้องพี่ชายของเขาอย่างมั่นคง หัวใจของเขาเต้นเร็วมาก

          สวี่ผิงค่อยๆก้มตัวลง หยุด และท้ายที่สุดเขาก็เลื่อนไปจูบเบาๆที่หน้าผากของน้องชาย

         

         

 

-----------------------------------------------------

**ลิฟท์คริสตัลคือเครื่องมือที่ช่วยให้สามารถถอดคริสตัลออกจากนาฬิกาได้โดยการยกออก ไม่ทำให้เกิดรอย      

 

ละมุนแล้วววว ตอนนี้ >< อ่อนโยนกันทั้งพี่ทั้งน้องเลยยย น่ารักมาก

เจอคำผิด+แปลผิดสะกิดด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ

เจอกันตอนต่อไปค่ะ 11/3/19

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

458 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 13:40
    แงงงงงน่ารักกกก
    #447
    0
  2. #244 แมวหง่าว001 (@graycat-nangrai) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 02:41
    คือดีมว๊ากกก เด็กๆจ้องตากันปิ๊งๆ อีกหน่อยคงไม่แค่จุ๊บเหม่งแล้วเนอะ -..-
    #244
    0
  3. #243 แมวหง่าว001 (@graycat-nangrai) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 02:35
    งานของน้องชายที่โรงงานนั้น'ยากมาก' น่าจะเปลี่ยนเป็น'หนักมาก'เพื่อให้เข้ากับบริบทต่อของประโยคนะคะ มีคำผิดกับสลับกันนิดหน่อย ตรงให้น้องเอาถุงไปเก็บในบ้านก่อน กับตรงอื่นอีกนิดหน่อย
    #243
    0
  4. #242 choyu9 (@choyu9) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 00:36
    ตอนนี้น่ารักมาก เหมือนจะเรื่อยๆเลย
    #242
    0
  5. #241 minimona (@minimona) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 16:57

    ตอนนี้น่าร๊ากกก ปล.เจอคำผิดนิดหน่อยค่า
    #241
    0
  6. #240 luzia atiria (@opung) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 15:04
    ขอบคุณค่า มีคำผิดนิดหน่อยค่ะ
    #240
    0
  7. #239 AAPPMM (@AAPPMM) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 12:55

    อยากให้รักกันเร็วๆจัง
    #239
    0
  8. #238 natexcle (@natexclez) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 11:56

    ตอนนี้หวานนน เยียวยาใจได้
    #238
    0