Brother by Ren Ti Gu Jia (นิยายแปล) (Yaoi) (END)

ตอนที่ 34 : Brother - 34

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 474
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    13 มี.ค. 62

 Brother – 34

 

 

ชาติพันธุ์หนึ่งล่วงไป และอีก ชาติพันธุ์หนึ่งก็มา แต่แผ่นดินโลกคงเดิมอยู่เป็นนิตย์

ดวงอาทิตย์ขึ้น และดวงอาทิตย์ตก แล้วรีบไปถึงที่ซึ่งขึ้นมานั้น ลมพัดไปทางใต้ แล้วเวียนกลับไปทางเหนือ ลมพัดเวียนไปเวียนมา แล้วลมพัดกลับตามทางเวียนของมัน

แม่น้ำทั้งหลายไหลไปสู่ทะเล แต่ทะเลก็ไม่เต็ม แม่น้ำไหลไปสู่ที่ใด ก็ไหลไปสู่ที่นั่นอีก

–Ecclesiastes 1:4-7 (ปัญญาจารย์ 1:4-7 Cr. บทเรียนจากธรรมชาติ

 

 

 

          2006

          การจัดการแข่งขันได้เตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้พวกเราจะได้เห็นคนที่มีความสุขในโลกทั้งยี่สิบสองคน สิบเอ็ดคนจากอิตาลีและสิบเอ็ดคนจากฝรั่งเศสเปิดการประชุมที่สนามโอลิมเปียในกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมัน สำหรับการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศที่น่าตื่นตาตื่นใจที่สุดของฟุตบอลโลกปี2006

          สวี่ผิงปิดโทรทัศน์แล้วเดินกลับมานั่งบนโซฟาเงียบๆ

          มันเป็นเวลาสิบเอ็ดโมงเช้า พระอาทิตย์กำลังส่องแสงจ้าลงมาจากท้องฟ้า จักจั่นกำลังส่งเสียงร้องอยู่บนต้นไม้ รถวิ่งผ่านไปมา ยางมะตอยดูเหมือนจะละลายอยู่ภายใต้คลื่นแสง หน้าต่างในห้องนั่งเล่นถูกเปิด แต่ผ่าม่านยังคงปิดอยู่ จากนั้นราวกับว่าทั้งหมดนี้ยังไม่น่าพอใจ เสียงน้ำมันเดือนด้วยความร้อนก็ดังมาจากชั้นบน ตามมาด้วยเสียงโลหะของตะหลิวกระทบกระทะ

          สวี่ผิงอยู่ในชุดสูทสีดำและเนคไทสีดำ เขานั่งลงบนโซฟา

          พยากรณ์อากาศบอกว่าอุณหภูมิอาจจะสูงขึ้นถึงสามสิบแปดองศาและจะสูงขึ้นอีกภายในสองวันนี้ นี่คงจะเป็นฤดูร้อนของเมืองนี้ที่ร้อนที่สุดในรอบทศวรรษ

          บ้านเริ่มเก่าลงหลังจากใช้อาศัยมาหลายปี ผนังกลายเป็นสีเหลืองและเริ่มมีร้อยร้าวเล็กๆบนเพดาน สีแดงที่ทาบนราวระเบียงก็เริ่มหลุดลอก แม้แต่เฟอร์นิเจอร์ก็ดูจืดชืด

          มันเต็มไปด้วยเงาของชีวิต ผนังห้องครัวคลุมไปด้วยควัน ลูกบิดประตูห้องน้ำพังด้วยฝีมือของน้องชาย เก้าอี้ไม้ไผ่เป็นรูโบ๋เพราะน้ำหนักของสวี่ผิง มุมบนโต๊ะกาแฟก็ดำคล้ำด้วยควันบุหรี่ของพ่อ

          คลิ๊ก ประตูห้องนอนค่อยๆเปิดออก และสวี่เจิ้งก็เดินออกมาช้าๆในชุดสูทสีดำ

          เป็นไงบ้าง?สวี่ผิงลุกขึ้นจากโซฟา ถามน้องชาย

          แน่นมากสวี่เจิ้งยกแขนขึ้นให้พี่ชายดู

          สวี่ผิงแขว่งแขนที่เรียบตึงของอีกคน ไหล่ของนายกว้างขึ้นอีกแล้วเหรอ? มันน่าจะพอดี พี่เพิ่งซื้อให้นายเมื่อปีก่อนเองนะ

          เขาวนไปด้านหน้าแล้วเริ่มติดกระดุมเสื้อสูทด้านนอก ยังดีที่เอวนายไม่ใหญ่ขึ้น

          สวี่เจิ้งจะถอดเสื้อออก แต่สวี่ผิงจับมือเขาไว้

          นายถอดออดไม่ได้

          มันไม่สบาย

          สวี่ผิงตบไหล่ของเขา แค่อย่ายกแขนขึ้นก็พอ ตัวนี้เป็นสูทตัวเดียวในบ้านที่นายใส่ได้ เราไม่มีเวลาไปซื้อใหม่ตอนนี้นะ

          สวี่เจิ้งบุ้ยปาก

          ก้มหัวลงมา พี่จะผูกไทให้

          สวี่เจิ้งก้มหัวลงตามคำสั่ง สวี่ผิงหยิบเอาเนคไทสีดำและดึงคอเสื้อสีขาวขึ้น

          ช่วงนี้งานยุ่งเหรอ?

          น้องชายของเขาใช้เวลาคิดนานแต่ไม่ตอบ

          สวี่ผิงไม่ได้เร่งเอาคำตอบ

          เขาหยิบรองเท้าหนังที่ถูกขัดแล้วออกมาใช้น้องชายสวม

          เชือกรองเท้าข้างหนึ่งหลุดออก ดังนั้นสวี่ผิงจึงก้มตัวลงไปผูกและจัดปลายขากางเกงขณะที่เขายังก้มอยู่

          ลุกยืนขึ้น เขากวาดตามองน้องชาย

          ผมของชายหนุ่มถูกตัดใหม่ให้สั้นและเซ็ทผมให้แข็งเป็นกระจุก คิ้วของเขาหนาและดวงตาลึก แนวกรามของเขาดูเหมือนถูกสลักด้วยคมมีด ไหล่ของเขาดูกว้าง เอวและขาของเขาแข็งแรงมั่นคง บางทีอาจจะเป็นเพราะธรรมชาติสรรค์สร้าง โดยปกติแล้วมันจะไม่โดดเด่นหากชายหนุ่มอยู่บ้านในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้น แต่หลังจากที่เขาสวมชุดสูท จากผู้ชายติ๋มๆก็มีกลิ่นอายของเสน่ห์ของผู้ชาย

          สวี่ผิงยืนทื่ออยู่ตรงนั้น

          เกอเกอ มองอะไรเหรอ?

          สิ่งที่ขัดแย้งกับรูปร่างหน้าตาที่หล่อเหลาของน้องชายก็คือภาษาที่ยังไม่สมบูรณ์

          ไม่มีอะไรเขาลูบผมของน้องชาย แค่คิดว่านายเหมือนพ่อมากแค่ไหน

          สวี่เจิ้งปิดเปลือกตาลงเหมือนสุนัขที่ถูกลูบหัวโดยเจ้าของ เหงื่อเริ่มจับตัวกันตามเส้นผมของเขา

          ทำไมเหงื่อออกเยอะจัง?

          ร้อน        

          สวี่ผิงแตะหน้าผากของเขาและพบว่ามันแห้งกว่าทะเลทรายอีก

          ผมไม่อยากใส่ชุดนี้น้องชายของเขาประท้วง ร้อนมาก

          ไม่ได้ ก่อนหน้านี้พี่บอกว่าไง? นายต้องอดทนไม่ว่ามันจะแย่แค่ไหน นายสัญญากับพี่แล้ว

          สวี่เจิ้งเช็ดเหงื่อบนลำคอเขา

          อืมเขาตอบ ผมสัญญากับเกอเกอ

          สวี่ผิงมองเขา

          เมื่อนายไปถึงแล้วก็นั่งบนเก้าอี้นะ จะมีคนหลายคนเดินผ่านนาย แต่นายไม่ต้องคุยกับพวกเขา นายแค่นั่งตรงนั้นไม่เดินไปทั่ว ห้ามไปห้องน้ำ ห้ามมาคุยกับพี่ ไม่ว่าจะนายจะนั่งนานแค่ไหนก็ตาม นายลุกขึ้นได้เฉพาะตอนที่ทุกคนออกไปหมดแล้ว เข้าใจไหม?

          สวี่เจิ้งพยักหน้าอย่างอ้อมแอ้ม

          สวี่ผิงลูบแก้มของน้องชายและให้ความมั่นใจกับเขา อย่ากลัว พี่จะยืนอยู่ตรงประตู นายจะเห็นพี่เพียงแค่เงยหน้าขึ้นมอง

          สวี่เจิ้งพยักหน้า

          ตอนนี้จำเรื่องที่พี่บอกว่าวันนี้เราจะทำอะไรได้ยัง?

          สวี่เจิ้งใช้เวลสักพักก่อนจะพูดมันออกมาเหมือนอ่านเรียงความ พ่อไปเที่ยวในที่ที่ไกลมากๆ และพวกเราจะไปส่งเขา

          หลังเงียบไปครู่หนึ่ง สวี่ผิงก็ยิ้มอย่างอ่อนโยนให้กับน้องชาย

         

 

         

          รูปขาวดำขนาดสิบเจ็ดนิ้วแขวนอยู่ใต้ป่ายสีดำที่เขียนว่า พิธีอำลาสหายสวี่ชวนแม้ว่าเขาจะทุ่มเทชีวิตของตัวเองในจอภาพยนตร์ในฐานะนักแสดง แต่สวี่ชวนกลับไม่ชอบถ่ายรูปตัวเอง

          สวี่ผิงต้องหาในอัลบั้มเก่าๆที่เขาค้นมันออกมาจากกล่องที่เต็มไปด้วยฝุ่นเพื่อหารูปภาพ มันเก่ามากจนเขาจำรายละเอียดไม่ได้ พ่อของเขาดูไม่ค่อยมีความสุขนัก เขานั่งอยู่ข้างหน้าต่างเห็นแค่เสี้ยวหน้าของเขา ผมสีเทาถูกหวีอย่างเป็นระเบียบ รอยย่นบนใบหน้าของเขาทั้งยาวและลึก แต่สายตาอันมืดมนของเขากลับจ้องไปที่ใดก็ไม่รู้

          เจ้าหน้าที่ในงานศพแนะนำให้สวี่ผิงเปลี่ยนเป็นภาพที่มีความสุขขึ้นหน่อย สวี่ผิงดึงอัลบั้มออกมาเพื่อหามัน จากภาพถ่ายจำนวนมากมายนั้น ส่วนใหญ่เป็นภาพในการโปรโมทหนังหรือถ่ายแบบในชุดต่างๆ เพราะอย่างนั้นถึงไม่มีภาพถ่ายในชีวิตประจำวัน

          สวี่ชวนรับแสดงในหลายบทบาท เล่นเป็นคนธรรมดา ขอทาน เศรษฐีและคนชั่ว เขาดูดีขึ้นเป็นร้อยเท่าในภาพถ่ายเหล่านี้ แต่ไม่มีสักอันที่เป็นตัวเขาจริงๆ

          ขอแสดงความเสียใจด้วยนะครับ

          สวี่ผิงโค้งราวกับหุ่นยนต์ให้แก่แขกที่มาร่วมแสดงความสียใจ

          ไม่มีเพลงหรือสุนทรพจน์ใดๆตามความต้องการของพ่อก่อนที่จะถึงแก่กรรม

          ร่างของเขานอนอยู่ตรงกลางห้องโถงถูกล้อมไปด้วยดอกไม้ แขกต้องเซ็นชื่อเมื่อเดินทางมาถึง จากนั้นก็เดินไปรอบๆร่าง โค้งคับนับและวางดอกลิลลี่ที่ให้บริการโดยสถานที่เก็บศพตรงด้านหน้าของร่าง

          ห้องโถงซ่งเหอที่สวี่ผิงเช่าตั้งอยู่ตรงมุมทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของสถานที่เก็บศพและไม่ได้เป็นห้องใหญ่มาก ห้องโถงหลักมีชื่อว่าหลงไป่นั้นใหญ่กว่าห้องซ่งเหอราวๆสี่เท่า และก็มีการจัดงานตรงนั้นในวันเดียวกัน ดูเหมือนว่าผู้ที่เสียชีวิตจะมีความสำคัญในช่วงที่มีชีวิตอยู่มาก สังเกตได้จากขบวนรถลีมูซีนห้าคันและรถยนต์ยี่ห้อหรูหราอีกหลายสิบคัน พวงหลีดในงานล้นออกมาจนถึงโถงทางเดินด้านนอก แสดงชื่อของเจ้าหน้าที่ระดับสูงหลายคนของคณะกรรมการเทศบาลและรายชื่อบริษัทขนาดใหญ่ พระสงฆ์จำนวนยี่สิบรูปสวดบทสวดในพุทธศาสนา พนักงานต้อนรับต่างต้อนรับแขกและเงินบริจาคที่หลั่งไหลเข้ามาอย่างต่อเนื่อง เสียงเพลงไม่เคยหยุดนิ่งแต่ก็ไม่สามารถเอาชนะเสียงอึกทึกของความโศกเศร้าได้

          เมื่อเปรียบเทียบดูแล้ว พิธีของสวี่ชวนเงียบสงบราวกับหนังใบ้ แขกทุกคนมาถึงอย่างเงียบๆ วางดอกไม้ของพวกเขาและจากไปแบบเงียบๆ ไม่มีใครพูดเสียงดัง ไม่มีใครร้องไห้ฟูมฟาย สมุดจดยังคงกางออกให้ครอบครัวและมิตรสหายเขียนแสดงความเสียใจของพวกเขา แต่มีแฟนคลับหลายคนที่ไม่ต้องการจะลงชื่อของพวกเขาไว้ ทำเพียงแค่จากไปง่ายๆหลังจากเคารพศพแล้ว

          สวี่ผิงโค้งคำนับทุกคนที่มา เขาร้องไห้ในคืนที่พ่อของเขาเสียแล้ว แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดอย่างสาหัสในพิธีศพนี้

          น้องชายของเขานั่งอยู่บนเก้าอี้ตรงมุมห้อง วางมือไว้บนเข่า

          สวี่ผิงเดินไปหาแล้วนั่งลงข้างๆเขา

          แขกส่วนใหญ่มาแล้ว อีกประมาณครึ่งชั่วโมงงานจะจบเขาบอก เหนื่อยไหม?

          น้องชายของเขาเงียบไปพักหนึ่ง ผมคุยกับพี่ไม่ได้เขาพึมพำ

          สวี่ผิงยิ้ม

          เขาเงยหน้ามองรูปของพ่อบนผนัง สายตาของพ่อเขามองทะลุผ่านเวลาและสถานที่ไปทั่วห้อง

          สวี่ผิงมองไปยังดวงตาของพ่อ ด้านนอกของกระจกใสคือสวนอันเงียบสงบของสถานที่เก็บศพ บนสนามหญ้าสีเขียวคือดอกแม็กโนเลียที่อุดมสมบูรณ์และกุหลาบจีนที่ถูกตัดแต่งอย่างประณีต พื้นกรวดเล็กๆยังคงเปียกจากที่รดน้ำอัตโนมัติและส่งประกายแสงสีทองภายใต้ดวงอาทิตย์ยามบ่าย

          ทนอีกนิดนะ พี่จะพาไปกินบะหมี่หลังจากงานนี้จบ

          สวี่เจิ้งพยักหน้าอย่างแข็งขัน

          มีเพียงคนไม่กี่คนในห้องโถง สวี่ผิงค่อยๆวางมือลงบนศีรษะน้องชายช้าๆเมื่อคิดว่าเขาเหนื่อย

          จากนี้จะเหลือเพียงเราสองคนเขากระซิบ

          สวี่เจิ้งมองเขาเหมือนอยากจะพูดอะไร

          อะไร? นายอยากพูดอะไรเหรอ?

          สวี่เจิ้งมองไปรอบๆก่อนจะถามเสียงเบาแทบไม่ขยับริมฝีปาก เมื่อไหร่พ่อจะกลับมาจากเที่ยว?

          สวี่ผิงชะงัก

          เขาก้มหน้าลงคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เสี่ยวเจิ้ง พ่อน่ะ-

          สวี่ผิง!” ใครบางคนโบกมืออยู่ไกลๆขัดเขา

          สวี่ผิงลุกขึ้นและวางมือลงบนไหล่น้องชาย นั่งอยู่นี่อย่าไปไหน

          คนที่ขัดจังหวะเขาคือนักข่าวจากอีเวนนิ่ง นิวส์ของเมืองX ผู้ที่ได้รับมอบหมายจากหัวหน้าให้มาทำข่าวที่งานศพสวี่ชวน

          ขอถ่ายรูปหน่อยครับเขาบอกสวี่ผิง

          เขาถูกถ่ายรูปคู่กับนักแสดงหญิงที่เคยร่วมงานกับพ่อ เธอกำลังเป็นที่น่าสนใจในตอนนี้ และถูกคุ้มกันโดยบอดี้การ์ด เธอสวมหมวกและแว่นตากันเพื่อหลบหลีกความวุ่นวาย

          ใบหน้าที่ปราศจากเครื่องสำอางสวยราวกับงานศิลปะชิ้นหนึ่ง เธอหยิบเอาแป้งพับออกมาและปัดไปบนผิวก่อนจะหันไปหากล้องด้วยสีหน้าเศร้าโศก ฉันพร้อมแล้ว

          เสียงชัตเตอร์ลั่นขึ้น!

         

         

         

         

--------------------------------------------------------

โอ้โห เนื้อเรื่องข้ามมาไกลมากกก

ต่อจากนี้จะมีแค่ผิงผิงกับเจ้าหมายักษ์แล้วค่ะ!

เจอคำผิด+แปลผิดสะกิดด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ

เจอกันตอนต่อไปค่ะ

8/3/19

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

458 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 13:30
    เรื่องมันแบบมาไกลมาก5555
    #445
    0
  2. #352 ohjesus (@rhmourwa) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 12:56
    เสี่ยวเจิ้งโตขึ้นมาก T-T น่ารักอะ อยากรู้ชีวิตน้องตอนที่พี่ติดคุก
    #352
    0
  3. #235 D-Dindin (@DeenaDDindin) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 11:49
    เกือบลืมเลยว่าตอนเด็กๆคือฉากย้อนอดีต กลับมาปัจจุบันแล้วนะ
    #235
    0
  4. #226 black-sea-29 (@THEX-RAYZ45) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 19:00
    เข้ามาอ่านตอนแรกถึงกลับต้องกดออกไปดูว่าอ่านข้ามไปกี่ตอน สรุปำม่ข้ามสักตอน ตอนนี้มันข้ามไกลของมันเอง โอ้!!ไกลมาก อยากรู้ชีวิตของน้องตอนไม่อยู่กับพี่อ่ะ
    #226
    0
  5. #225 luzia atiria (@opung) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 16:42
    รอค่าาา
    #225
    0
  6. #224 minimona (@minimona) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 15:00
    ข้ามไกลจริงแต่ดีแล้วไม่ค่อยอยากอ่านตอนเศร้าเท่าไร#รออ่านฉากสองพี่น้อง
    #224
    0
  7. #223 z.tian (@hanwonhyuk) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 13:24
    ชีวิตของสองพี่น้องจะเป็นอย่างไรต่อไป อยากรู้`~~~~
    #223
    0
  8. #222 kaew--555 (@kaew--555) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 13:16

    แล้วก็ข้ามฉากเข้าคุกดื้อๆอย่างนี้เลนเรอะ
    #222
    0