มาดามคานทอง (สนพ.พิมพ์คำ พิมพ์ครั้งที่ 8)

ตอนที่ 12 : Chapter 12 : บุคคลที่ซ่อนอยู่ในใจ (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37,551
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 103 ครั้ง
    18 เม.ย. 60













เผ่าทอง
 

 


บทที่ 12 : บุคคลที่ซ่อนอยู่ในใจ

เธอไม่ได้ทะเลาะกับปุริมนะ? ก็แค่ประกาศต่อหน้าทุกคนว่ายังไงก็ไม่มีทางแต่งงานกับเขาก็เท่านั้น แต่ดูเหมือนพ่อของเธอจะเห็นเป็นจริงเป็นจังมาก เพราะคืนนั้นหลังจากเธอส่งเพื่อนกลับไปจนหมด พ่อก็เดินมาหาแล้วสั่งห้ามเธอข้ามไปบ้านนู้นอีก ไม่ว่าจะมีเหตุสุดวิสัยใดๆ ก็ตาม

“ทำไมอะพ่อ?”

“เอานา บอกไม่ต้องไปก็คือไม่ต้องไป แล้วไอ้หมอลูกบ้านนั้นนะ ทางที่ดีอย่าไปอยู่ใกล้ๆ มันเชียวล่ะ!”

“เอ้า ทำไมอะพ่อ”

“เพราะพ่อตัดขาดกับบ้านมันไปแล้ว หึ พวกนั้นมันไว้ใจไม่ได้ซักคน! อ้อ รวมถึงบ้านไอ้ใหญ่ด้วยนะ มันโทรมาหาก็ไม่ต้องไปรับ ถ้าเจอโดยบังเอิญก็รีบไหว้แล้วเดินออกห่างให้ไว อย่าได้ไปกินน้ำหรือกินอะไรที่มันให้เด็ดขาด!”

คนเป็นพ่อทิ้งปมปริศนาไว้เพียงแค่นั้น ก่อนจะเดินหัวเสียขึ้นบ้านไป ไม่ลืมสั่งให้เธอเข้านอนทันที และปิดประตูห้องปิดหน้าต่างทุกบาน ล็อคให้แน่นหนา ได้ยินเสียงใครเรียกก็ห้ามเปิดออกมา พ่อสั่งอย่างกับว่า

กลัวใครจะบุกเข้ามาปล้ำเธองั้นแหละ?

เวลาสามวันผ่านไปอย่างรวดเร็วในที่สุดก็ถึงวันเสาร์หรรษาที่ตรีประดับและเพื่อนๆนัดหมายกันเอาไว้ ในวันนั้นเธอออกจากบ้านแต่เช้าเพื่อกลับไปที่คอนโดใจกลางเมืองของตน จัดการอาบน้ำแต่งตัว ครั้นอาบน้ำเสร็จ ชุดที่สั่งร้านซักรีดเอาไว้ก็มาส่งพอดี

เสียงเรียกเข้าจากเครื่องมือสื่อสารเรียกให้ตรีประดับที่กำลังจับจัดเดรสยาวบนตัวอยู่ต้องหยุดการกระทำแล้วหันมอง ก่อนเจ้าของร่างบางจะเดินเข้าไปใกล้ กดรับสายแล้วเอาแน่บข้างหู

“โอเคๆ อีกห้านาทีจะลงไปแล้ว”

กล่าวเพียงแค่นั้นเธอก็กดวางสาย วิ่งตรงไปด้านหน้ากระจกเช็คความเรียบร้อยอีกครั้ง มือบางเอื้อมคว้ากระเป๋าสะพายใบเล็กมาถือ

หน้าพร้อม!

ผมพร้อม!

ชุดพร้อม!

Go!




รถคันหรูของพริบพันดาวเลี้ยวปราดเข้าสู่วังจักรพงษ์ สถานที่จัดงานมูลนิธิเด็กอันเป็นเป้าหมายของคืนวันนี้ ภายในวังเก่าซึ่งปัจจุบันถูกปรับปรุงพื้นที่ให้เป็นสถานที่สำหรับจัดงานเลี้ยงงานสมนาร่มรื่นด้วยพันธ์ไม้ใหญ่ที่แผ่กิ่งก้านปกคลุมที่ดินเก่าแก่แห่งนี้มาหลายชั่วอายุคน ไฟประดับสีนวลห้อยพันอยู่ตามลำต้นของแมกไม้ที่ปลูกเรียงกันเป็นทอดๆสู่ทางเข้างาน มันสาดแสงส่องให้ทางเดินที่ถูกปูด้วยหินสีน้ำตาลแก่สามารถมองเห็นได้แม้จะเป็นเวลาหกโมงกว่าแล้วก็ตาม

ตรีประดับ พริบพันดาว พราวระยับ และบุริศร์ ก้าวลงจากรถพร้อมกันก่อนจะพากันเดินเข้างาน ที่หน้างานนั้นทั้งหมดพบรฉัตร ออแกไนซ์สาวยืนยิ้มรออยู่

“พวกแกมาตรงเวลาอย่างหน้าประหลาด ไม่สายเกินไป ไม่เร็วเกินไป”

รฉัตรแหน็บสามเพื่อนกับอีกหนึ่งรุ่นน้องก่อนจะพาทั้งหมดตรงเข้าสู่สถานที่จัดงานนั้นก็คือตึกสไตล์อิตาเลียนวิลล่าอายุกว่าร้อยปีที่ตั้งตระงานอยู่สุดทางเดิน

“ฉันแจ้งกับคุณหญิงมุงกุฎไว้แล้วว่าจะชวนเพื่อนๆมาด้วย เออจริงสิไอ้ปริม  ได้ข่าวว่างานนี้คุณหมอมากันเยอะเลยนะ”

ตรีประดับในชุดเดรสตัวยาวสีน้ำเงินครามเอี้ยวคอมองเพื่อน รำคอระหงส์ซึ่งมีโชคเกอร์เพรชประดับรัดรอบอยู่สะท้อนแสงไฟยามเจ้าตัวขยับไหว คำเอ่ยของรฉัตรทำให้หญิงสาวนึกไปถึงหนึ่งหมอที่อยู่ข้างบ้าน ตั้งแต่พ่อของเธอสั่งห้ามไม่ให้ข้ามไปบ้านเขา ตรีประดับก็ไม่ได้พบหรือพูดคุยกับอีกฝ่ายอีกเลย

แล้วทำไมฉันต้องนึกถึงไอ้หมอบ้านั้นด้วยเนี้ย!

หญิงสาวส่ายหัวก่อนเอ่ยรับทราบ “หมอก็ดี อนาคตท่าจะมั่นคง แต่ถ้าให้ดีฉันอยากได้สามีที่เป็นหมอฟันนะ”

“ทำไมวะ” พราวระยับที่เดินตามอยู่ด้านหลังถามอย่างสงสัย

“ก็ถ้าเป็นหมอปกติเขาก็ต้องไปทำงานที่โรงพยาบาล แล้วที่โรงพยาบาลก็มีแต่หมอสวยๆ นางพยาบาลขาวๆ ฉันต้องทำงานทุกวันยุ่งจนแทบจะไม่ได้กระติดตัว ไม่มีเวลาไปตามดูตามหวงสามีตัวเองที่โรงพยาบาลหรอก!”

“ก็จริง แล้วหมอฟันมันดีกว่ายังไง?”

ตรีประดับเชิดหน้าขึ้นก่อนจะหัวเราะกับความคิดของตัวเองแล้วค่อยเอ่ย “ถ้าเป็นหมอฟันฉันก็จะเปิดคลีนิกให้ ทีนี้เขาก็ไม่ต้องเจอใครเพราะฉันจะจ้างผู้ช่วยเป็นป้าแก่ๆ หรือไม่ก็แม่หม้ายอายุหกสิบให้มาเป็นผู้ช่วยเขา”

“แล้วถ้าลูกค้าที่มาใช้บริการเป็นหญิงสาวสวย ไม่แพ้นางพยาบาลขาวๆล่ะ?”

“แล้วแกคิดว่าสามีฉันจะนึกพิศวาทลูกค้าไหม ถ้าเขาต้องเป็นคนขูดหินปูนและกรอฟันผุให้นาง?”

“อวี๊ววววว! / อี๊! / แกก็คิดได้เน้อ!”

ตรีประดับยกไหล่รับคำชมจากเพื่อนๆ ก่อนรฉัตรที่เดินนำกลุ่มเพื่อนทั้งหมดอยู่จะให้สัญญาญในการคีพลุค ครั้นทั้งหมดเดินเข้าใกล้เจ้าของงาน หรือคุณหญิงมงกุฎ วิเศษโยธินนั้นเอง

ร่างท้วมนิดๆตามแบบคนมีอายุอยู่ในชุดไหมหรูหราสีกลีบบัว ตามลำคอและสองข้อมือประโคมใส่เครื่องเพชรจนดูคล้ายตู้เพชรเคลื่อนที่ได้ ใบหน้ากลมใหญ่มีน้ำมีนวลและมีรอยยิ้มบ่งบอกเชื้อชาติว่าต้องมีเชื้อจีนอย่างแน่นอน และที่แน่ยิ่งกว่าอะไรก็คือ ใบหน้านี้ช่างเหมาะสมกับผมตีโป่งฟู่ฟ่าจนแทบจะบังใบหน้าคู่สนทนาที่อยู่ใกล้ตัวนั้นจริงๆ

“อ้าวหนูรฉัตรมาพอดีเลย! นี้อย่างไรคุณพจน์ ออแกไซน์คนเก่งที่จัดงานให้ดิฉัน”

คุณหญิงมงกุฎกล่าวขณะแนะนำรฉัตรให้แกคู่สนทนาของตน

“แล้วด้านหลังนั้นคงจะเป็นเพื่อนๆของหนูรฉัตรล่ะสิ แหมสาวๆน่ารักกันทุกคนเลย...เอ๊ะ!”

คุณหญิงมงกุฎซึ่งกำลังกวาดตามองเหล่าเพื่อนของออแกไนซ์สาวอุทานอย่างแปลกใจครั้งสายตาใต้แพขนตาปลอมของท่านกวาดมาถึงยังตรีประดับ หญิงสาวท่าทางดีที่ดูโดดเด่นกว่าเพื่อนๆในกลุ่ม

“นั้น...หนูปริมใช่หรือเปล่าจ้ะ?”

สิ้นคำถาม สามเพื่อนกับอีกหนึ่งรุ่นน้องก็เบนสายตามาที่ตัวเธออย่างพร้อมเพียงกัน

เออพวกแกไม่ต้องงงนะ เพราะฉันขอชิงงงก่อน แล้วนี้ยัยคุณหญิงหัวตีโป่งรู้จักฉันได้ยังไง!? พ่ออออ ช่วยย ด้วยย!

“เอ่อ...ใช่ค่ะ ปริมค่ะ”

“ต๊ายยยยย โตเป็นสาวขนาดนี้แล้วหรือนี้!” คุณหญิงมงกุฎกล่าวก่อนจะเดินปลี่มาถึงตัวตรีประดับ จับแขนทั้งสองข้างของเธอก่อนจะก้มมองสำรวจร่างบาง หมุนเธอบ้าง เบนร่างเธอบ้างราวกับกำลังเลือกปลาสดไปทำอาหารอย่างไรอย่างนั้น แต่เดี๋ยว...

ดิฉันงงค่ะคุณหญิง! นี้มันเรื่องบ้าอะไรก้านนนนน!

คุณหญิงมงกุฎพยักหน้าอย่างพอใจก่อนจะเงยหน้าสบตาตรีประดับ ครั้นเห็นสายตาสับสนงงงวยของเธอก็แย้มยิ้มแล้วเริ่มอธิบายอย่างใจดี

“จำฉันไม่ได้หรือ ฉันเป็นเพื่อนกับคุณหญิงกลิ่นกาลไงจ้ะ เราเคยเจอกันสมัยหนูยังเล็กๆ ถ้าจำไม่ผิดก็ตอนงานสโมสรสมาคมแม่บ้านสี่เหล่าทัพเมื่ออออ...เกือบยี่สิบปีเห็นจะได้นะ”

ตรีประดับนึกตามก่อนจะร้องอ้อ ที่ร้องไม่ใช่เพราะจำอีกฝ่ายได้หรอกนะ แต่ร้องเพราะตัวเธอเคยไปงานที่คุณหญิงว่ากับป้ากาลจริงๆ แต่มันก็นานมากแล้ววว ยัยคุณหญิงหัวตีโป่งกลับยังจำเธอได้ หู้ยความจำดโคตรจะนิ้งเลยนะเนี้ย

“ทำหน้าแบบนี้แปลว่าจำกันได้แล้วสิ ว่าแต่ป้าไม่ได้เจอกลิ่นกาลนานแล้ว เห็นทีต้องนัดออกมาเจอกันหน่อย หลานสาวโตแล้วสวยออกอย่างนี้ไม่มีบอกกล่าวกัน ให้ฉันตะเวนหาไปทั่ว”

คุณหญิงมงกุฎทำสีหน้าเชิงเสียดาย ก่อนจะหันไปทางหญิงสาวท่าทางเรียบร้อยคนหนึ่ง “ว่าแต่ตาเผ่ามาถึงหรือยังน้อย”

“ยังค่ะคุณท่าน จะให้หนูโทรตามให้ไหมค่ะ”

“ช่างเถอะๆ”

ลำแขนอวบยกปัดอากาศอย่างไม่ต้องการเร่งรัดบุตรชายหัวแก้วหัวแหวน ก่อนมืออันเดียวกันนั้นจะเอื้อมมากุมมือบางของตรีประดับเอาไว้ “วันนี้หนูปริมก็อย่าพึ่งรีบกลับนะลูก อยู่เจอพ่อเผ่าทองลูกชายป้าก่อน พี่เขาอยู่เมืองนอกตั้งแต่เล็ก นี่ก็พึ่งจะกลับไทยมา พอดีเลยได้เจอหนูปริม คราวนี้ป้าเห็นจะได้คนพาพ่อเผ่าทองเที่ยวกรุงเทพแล้ว!”

ตรีประดับมองท่าทีดีใจจนออกนอกหน้าของคุณหญิง ก่อนจะพยักหน้าเบาๆอย่างตกลง ก่อนคุณหญิงมงกุฎจะชวนคุยนั้นนี้ต่อ ถ้าไม่ใช่เพราะแขกของงานเริ่มทยอยกันเข้ามา เชื่อว่าคุณหญิงคงไม่ปล่อยให้ตรีประดับหลุดออกมาจากอุ้มมือแน่ๆ

“ดูท่าว่าแกคงไม่ต้องเลือกคู่เองแล้วล่ะแม่รจนา เพราะนางจันทเทวีแม่ของสังข์ทองเขาหอบลูกชายมาให้แกถึงที่!”

พริบพันดาวกล่าวพรางยกมือกอดอก ขณะมองส่งคณะของคุณหญิงมงกุฎที่พากันเดินออกไป

ตรีประดับกลอกตากับคำเปรียบเปรยของอีกฝ่าย “ก็ถ้าลูกชายเขาหล่ออย่างหอยทองได้จริงๆ คงดีสิ"

สังข์ทอง!

“เออ กลัวแต่จะเป็นเงาะป่าตัวดำปี๋ ไม่อย่างนั้นคงไม่อยู่เป็นโสด ต้องให้แม่ตัวเองมาคอยหาคู่ให้”

กลุ่มเพื่อนมองร่างแบบบางที่หมุนตัวเดินจากไป ก่อนจะพากันหัวเราะคิ เดินตามตรีประดับไปทางโซฟาตัวยาวทางมุมหนึ่งของงาน ซึ่งจัดเป็นจุดยุทธศาสตร์ในการมองดูแขกต่างๆ ในงานได้อย่างทั่วถึง

พราวระยับที่นั่งลงรั้งท้ายเพื่อนในกลุ่มหยิบโทรศัพท์ออกมา คนเป็นสถาปนิกเริ่มใช้ปากกาขีดๆเขียนๆอะไรบางอย่างลงไป อันเป็นวิสัยของนักออกแบบ ทว่าปากของเธอก็ยังคงเอ่ยถามสิ่งที่กำลังข้องใจ

“แล้วแกเคยเห็นตาคุณหอยทองอะไรนั้นหรือเปล่าไอ้ฉัตร”

รฉัตรปรามพราวระยับที่พูดผิดตามตรีประดับ ก่อนจะเหลือบตาคิดแล้วส่ายหัว “ไม่นะ ฉันเคยเจอแต่หลานชายอีกคนของคุณหญิงเธอ ส่วนคุณเผ่าทองน่ะพึ่งบินมาจากอังกฤษ ได้ยินมาว่าคุณหญิงส่งลูกชายไปเรียนที่นู้นตั้งแต่เล็ก และคุณเผ่าก็ไม่ได้กลับมาที่ไทยอีกเลยกระทั่งเรียนจบ ป.โท ที่เคมบริดจ์ เคยได้ยินมาว่าคุณเผ่ามีธุรกิจหลายอย่างที่นู้น ส่วนจะหล่อเหมือนสังข์ทองหรือเงาะป่า อันนี้ฉันไม่รู้วะ”

บุริศร์ในชุดสูทสีสดจัดจ้าดครุ่นคิดก่อนจะยกมือลูบคางโล่งเนียนไปมา “แปลกนะคะ...เขาเป็นลูกชายคนเดียวของคุณหญิงคุณนาย พ่อแม่ออกจะดูมีกะตังค์ ซ้ำยังจบนอกโปรไฟล์โคตรดี แต่ยังไม่มีแฟนเนี้ยนะ?...บี๋ชักอยากเห็นหน้าเขาแล้วล่ะค่ะ”

ตรีประดับมองท่าทีคิดวิเคาระห์ของเพื่อนรุ่นน้องก่อนจะออกความเห็นบ้าง “ฉันฟันธงว่าเขาต้องอ้วนลงพุง”

“เหตุผล?”

“ก็ถ้าเขาเกิดและโตที่อังกฤษจริง คงไม่วายเช้าเย็นกินแต่อาหารฟาสต์ฟู้ด โดยเฉพาะพวกเนยและชีท เชื่อเถอะว่าคงขาดไม่ได้ ผลที่ตามมาคือความอ้วน และหลักฐานยืนยันคือสถานะภาพไม่มีแม้แต่เมียหรือแฟนของเขา จนต้องลำบากแม่ ให้เร่รีบหาลูกสะใภ้ให้”

พราวระยับยั้งมือจากหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองก่อนเงยหน้ามองตรีประดับ ย้ำสิ่งที่อีกฝ่ายกล่าวไว้ก่อนหน้า “แล้วไม่ดีเหรอไง ทีนี้ผู้หญิงสวยๆ หรือขาวๆ แบบนางพยาบาลก็จะไม่แลเขา ตรงตามสเป็คแกอยู่นะ”

ตรีประดับชะงัก ก่อนจะชักสายตาใส่พราวระยับ แม่สถาปนิกที่ชอบขัดเธอทุกที!

“นี้ไอ้พริ้ง! ฉันถามจริงนะ"

"ถามว่า?"

"ทำไมพักนี้แกชอบแขวะฉันจังหะ ถ้ามีปัญหาอะไรก็พูดมาตรงๆเลย!”

“เปล๊า! ฉันแค่ไม่ชอบพวกไม่ยอมรับความจริง”

“ความจริงเรื่องอะไร”

“หมอปุณณ์ไง!”

คำพูดของเพื่อนทำเอาตรีประดับวางหน้าไม่ถูก

นี้ฉันเป็นอะไร แค่ประโยคไม่มีต้นสายปลายเหตุ แค่ยัยพริ้งมันเอ่ยถึงไอ้หมอบ้านั้นแค่นี้ ทำไมฉันต้องสะอึกด้วย ฉันหิวน้ำเหรอ?

ตรีประดับส่ายหน้าดิกก่อนจะยกมือกอดอกตัวเอง อันเป็นสัญลักษ์เชิงสัญชาตญาณว่าจิตใจเจ้าตัวกำลังรู้สึกไม่ปลอดภัยและต้องการป้องกันตนเอง

“แกช่วยเลิกพูดถึงหมอนั้นซะทีจะได้ไหม!”

“ทำไม?”

“เพราะพอฉันได้ยินจะรู้สึกปวดหัวและอยากอ้วกมาก!”

“ไม่ใช่เพราะฉันพูดตรงใจแกหรอกเหรอ?”

“ถ้ายังไม่หยุดฉันจะอ้วกใส่หน้าแกจริงๆนะ!”

“ก็แล้วแต่”

พราวระยับรับคำหน้าตายก่อนจะก้มหน้าขีดๆ เขียนๆ อะไรในโทรศัพท์ต่อ ตรีประดับมองคนจ้องเล่นงานแต่เธออย่างคาดโทษ รู้งี้ไม่น่าชวนไอ้ตัวนี้มาเลย ตัวจี๊ด! ทุกคำพูดของมันจี๊ดใจเธอเสมอ จี๊ดมาตั้งแต่อยู่มหาลัย!

“อะๆ ไม่เอาหมอปุณณ์ก็ไม่เอา นี้มาดูนี้ดีกว่า ฉันมีหนุ่มแจ่มๆมาเสนอให้แกมาดาม”

รฉัตรพังทลายบรรยากาศน่าอึดอัดระหว่างเพื่อนก่อนจะหันสายตามองหาเป้าหมาย จนพบเข้ากับชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีเทาอ่อนที่ยืนอยู่ไม่ไกล

“แกเห็นคนตัวสูงตรงนั้นไหม เขาชื่อคุณธเนศ ลูกครึ่งไทยฮ่องกง ธุรกิจที่ไทยน่ะยังกรุบกริบ แต่ที่ปักกิ่งเขารวยติดอันดับเลยนะจ้ะ”

ตรีประดับมองชายหนุ่มท่าทางดีที่รฉัตรกล่าวถึง มือข้างหนึ่งของเขาถือแก้วไวน์เอาไว้ อีกมือลวงกระเป๋ากางเกงขณะเอ่ยสนทนา ใบหน้าสุขุมดูเอาจริงเอาจัง ทว่ากลับแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์มากแผนการดูไม่น่าไว้ใจ

“อืม ก็ดีนะ...แต่ฉันว่าตาเขาเล็กไปหน่อย”

คำบอกปัดของแม่มาดามคานทองทำเอาเพื่อนๆ ทั้งหมดอุทานพร้อมกัน

ทั้งๆที่ผู้ชายที่ชื่อธเนศคนนั้นหน้าตาหล่อออกปานนี้ มันยังหาเรื่องติเขาได้อีก?

ตรีประดับมองสายตาไม่อยากเชื่อของเพื่อนๆ ก่อนจะร้องแก้ตัว

“ก็ฉันไม่อยากให้ลูกโตมาโดนเพื่อนล้อว่าไอ้ตาตี่นี่ อีกอยากฉันชอบผู้ชายตาสวย ไม่โตไปไม่เล็กไป ตาสองชั้นน่ะเข้าใจไหม? ส่วนคนนี้ตัดไปเลย ไม่ผ่าน!”

รฉัตรกลอกตาให้กับคำติข้างๆ คูๆ ก่อนจะมองหาเป้าหมายใหม่ ขณะที่พราวระยับพยักหน้าฟังสิ่งที่ตรีประดับพูด ก้มหน้าขีดๆ เขียนๆ ต่อไปราวกับกำลังเก็บข้อมูล

“งั้นคุณศิวะล่ะเป็นไง คนที่ใส่เสื้อโปโลสีขาวคนนั้นน่ะ”

รฉัตรถามก่อนจะเผยอหน้าส่งซิกไปทางชายหนุ่มคนใหม่ที่ยืนหัวเราะอยู่กับกลุ่มผู้ชายสามสี่คน

“เขาเป็นลูกชายคนเล็กของหม่อมหลวงมณี คนนี้เป็นผู้ดีเก่า รวยอาจไม่เท่าคนแรกนะ แต่สมบัติเก่าเก็บเยอะมาก แต่งงานไปก็ได้นามสกุล อีกอย่างตาเขาก็สวย แกชอบมะ”

สามสาวกับอีกหนึ่งหนุ่มยืดคอมองพร้อมกัน ก่อนพริบพันดาวจะเป็นคนแรกที่ออกความเห็น

“ฉันชอบตานี้ ดูธรรมชาติดีไม่ค่อยเก็ก ถ้าแกไม่เอาฉันดีลนะมาดาม เจ้ชอบหนุ่มสังคม”

ตรีประดับฟังเพื่อนกล่าวก่อนจะส่ายหน้าเหมือนเดิม “ตาสวยก็จริง ท่าทางไม่เก็กก็ใช่ แต่ฉันว่าหน้าเขาเหลี่ยมไปหน่อยวะ”

“อีกล่ะ!”

“เอ้า! ก็ฉันชอบผู้ชายหน้ายาวมากกว่าอะ หมอนี้หน้าบานขนาดนี้ ถ้าลูกฉันออกมาเป็นผู้หญิง โอ๊ยยย ฉันสงสารลูกวะ!”

“งั้นคนนั้นละ”

“ไม่เอา คางสั้นไป ฉันชอบผู้ชายคางบุ๋มนิดๆ”

พราวระยับเขียนยุกยิกๆ วาดๆ ต่อไป

“งั้นคนนู้นละ ทายาทหลอดไฟรวยระดับหมื่นล้าน แต่งกันทีสบายไปสามชาติ!”

“ไม่อ่ะคิ้วเขาบางไปหน่อย ดูท่าจะมีลูกยาก ผู้ชายเราต้องคิ้วดกๆสิ”

“แล้วคุณบดินทรล่ะ”

“เตี้ยไป อย่างน้อยๆ ต้อง 185”

“คุณศสิน”

“สูงไป นั้นผู้ชายหรือเสาชิงช้าวะ!”

“คุณทิวาวัตร”

“อี๋! ฉันเห็นพริกติดฟันเขาาาาาา”

“คุณภพธร”

“ฉันชักหิวแล้ววะแก”

“ไอ้ปริม!”

รฉัตรเป็นคนแรกที่หมดความอดทน หญิงสาวค้อนตามองตรีประดับหมายเอาเรื่อง

“อะไรเล่า ฉันหิวไม่ได้เหรอ?”

“หิวน่ะส่วนหิวแต่ฉันไม่เข้าใจ! แกเป็นคนบอกเองว่าอยากหาพ่อของลูก แต่ทำไมถึงดูไม่ตั้งใจเลย คนนั้นก็ไม่ดีคนนี้ก็ไม่ได้! ตกลงตาแกน่ะกำลังมองหาใครอยู่กันแน่ย๊ะ!”

ตรีประดับทำตาโตครั้นคนใจเย็นอย่างรฉัตรก็หันมาเล่นงานเธอด้วย แต่ยังไม่ทันที่เจ้าตัวจะได้คิดหาทางหนีทีไล่ สถาปนิกสาวผู้เขียนอะไรยุกยิกอยู่คนเดียวมาตั้งแต่แรกก็ขัดขึ้น

“ฉันว่าพวกแกหยุดหาผัวให้ไอ้ปริมเถอะ”

สามสาวกับอีกหนึ่งหนุ่มหันไปยังร่างเล็กที่ไม่ได้รับความสนใจมาตั้งแต่ต้น

“หมายความว่าไงพริ้ง”

พราวระยับกดบันทึกบางสิ่งบางอย่างบนโทรศัพท์ก่อนจะเก็บปากกาเข้าที่แล้ววางเครื่องมือสื่อสารลงกลางโต๊ะ

“เพราะฉันรู้แล้วว่านังมาดามมันกำลังมองหาใครอยู่”

จบคำพูดนั้นทั้งหมดก็ก้มมองเครื่องมือสื่อสารของพราวระยับพร้อมกัน

บนจอภาพของสมาร์ทโฟนที่แม่สถาปนิกชอบใช้ออกแบบงานปรากฏภาพสเก็ตของผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่ง ใบหน้าหล่อเหลาของเขามีนัยน์ตาคมสวยไม่โตเกินไปและไม่เล็กเกินไป จมูกโด่งเป็นสันรับเส้นทีโซนตั้งแต่คิ้วเข้มจนจรดปลายคางยาวซึ่งมีรอยบุ๋มน้อยๆ ที่แท้ที่แม่สถาปนิกนั่งเงียบอยู่ตั้งนานสองนานเพราะกำลังรังสรรค์ภาพนี่อยู่นี้เอง

แต่เดี๋ยว!

ดูแล้วรูปผู้ชายคนนี้ ทำไมถึงได้เหมือนกับ….

ทั้งหมดเพ่งมองภาพสเก็ตอย่างตั้งใจอีกครั้ง ตาแบบนี้ จมูกแบบนี้ คางแบบนี้...เฮ้ย!

“นี้มันหมอปุณณ์นี้หวา! / หน้าตาเหมือนผัวมาดามเลยนะคะ!? / แล้วแกจะวาดรูปไอ้บ้านั้นทำเผือกอะไร!?”

ทั้งหมดร้องขึ้นพร้อมกัน ก่อนจะมองหน้ากันอย่างตกใจเมื่อได้ฟังคำพูดของแต่ละฝ่าย

พราวระยับมองใบหน้าไม่อยากเชื่อของตรีประดับเป็นคนแรกก่อนจะยิ้มมุมปาก

“ฉันไม่ได้วาดรูปหมอปุณณ์ซักหน่อย หึ ฉันวาดรูปตามสเปคผู้ชายที่แกบอกมาต่างหาก!”

พริบพันดาวคว้าเครื่องมือสื่อสารของน้องสาวฝาแฝดมาดูใกล้ๆ อย่างต้องการวิเคราะห์ลายเส้น

“หู้ยมาดามแกเป็นเอามากนะเนี้ย! ถึงขนาดฝังใจกับสาเก่า สะปงสเปคก็เปลี่ยนเป็นหมอปุณณ์ไปหมดเลย!”

“เอามานี้!”

ตรีประดับผู้โดนจับไต๋ได้คว้ามือหมายจะแย่งสมาร์ทโฟนของพราวระยับมาทำลายทิ้ง ทว่าคนมือไวกว่าอย่างเจ้าของเครื่องกลับยึดกลับไปเสียก่อน

“ในเมื่อมันออกมาเป็นแบบนี้ งั้นฉันขอพูดอะไรหน่อยเถอะนะ”

“ไม่!”

ตรีประดับค้านก่อนจะยกสองมือปิดหู แน่นอนว่ารฉัตร พริบพันดาว และบุริศร์รีบดึงมือเธอลงไม่ให้ยกปิดสิ่งที่ไอ้ตัวจี๊ดมันกำลังจะพูด

สถาปนิกสาวยิ้มก่อนจะก้มหน้าทำอะไรซักอย่างกับโทรศัพท์ ไม่นานเสียงแจ้งเตือนข้อความในโทรศัพท์ตรีประดับก็ดังขึ้น

ไอ้ตัวแสบนั้นส่งรูปสเก็ตมาให้เธอ!

“แกฟังฉันนะไอ้ปริม”

“ไม่ฟัง! โอ๊ยพวกแกปล่อยแขนฉันนะ!”

พราวระยับมองท่าทีอาละวาดของตรีประดับก่อนจะเอนหลังผิงพนักโซฟาแล้วยกมือกอดอก

“ฉันว่าเหตุผลที่แกโดนบอกเลิกมา 20 ครั้ง จริงๆ แล้วไม่ใช่เพราะผู้ชายพวกนั้นไม่รักแกหรอก แต่เป็นเพราะแกนั้นแหละที่ไม่เต็มร้อยกับพวกเขาเอง หึ เพราะอะไรรู้ไหม? เพราะแกยังรักหมอปุณณ์อยู่ไง!”

“ฉันอยากกินเหล้า!”

ตรีประดับพูดโพล่พลางลุกขึ้นยืนในทันทีที่จบคำพูดของตัวจี๊ด สามสาวกับอีกหนึ่งหนุ่มมองคนพยายามจะหนีก่อนจะเอ่ยพร้อมกัน

“ลำยอง!”

หญิงสาวที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นลำยองเพราะเมื่อเจอเรื่องทุกข์ก็มักใช้แอลกอฮอล์แก้ปัญหารีบเชิดหน้าขึ้นก่อนจะพูดแก้

“ฉันหมายถึงฉันอยากกินน้ำองุ่นบ่มหลายๆ ปีหรอกย๊ะ!! ส่วนพวกแกนะเชิญนั่งเสวนาภาพสเก็ตนั้นต่อไปเถอะ ขอตัว!”

จบคำตรีประดับก็เดินปลี่ออกจากวงเพื่อน ทว่าเพื่อนสนิททั้งหมดกับโห่แซวหมายให้มาดามลำยองอับอายจนอยากแด้ดิ้นตายตรงนี้!

“แหมแม่มาดามมม! พอโดนเพื่อนพูดแทงใจดำเข้าหน่อยถึงกับอยู่ไม่ด๊ายยย!”

“เมรัยจะช่วยอะไรแกได้หว้าาา รักเขาก็บอกเขาไปเส้ ขอแต่งผู้ชายที่ตัวเองบอกเลิก ไม่เห็นจะดูเสียฟอร์มตรงไหนเลยนา”

“หุบปากไปเล้ยยย!!”

ตรีประดับตะโกนตอบสามสาวกับอีกหนึ่งหนุ่มส่งท้าย ก่อนทั้งหมดที่เหลือจะหัวเราะกร๊ากพร้อมกัน

เป็นอันว่าไม่ต้องหงต้องหาสามีใหม่กันแล้ว ถ้ามันอยากได้ ก็ให้ไปเคลียร์กับของเก่านั้นแหละดีที่สุด!

 



------------------------------
อันเนื่องมาจากทาง สนพ. ขอเล่มเถารักในงานหนังสือเดือนตุลานี้ เฌอมาจึงมีเวลาแต่งมาดามคานทองแค่ 2 เดือนเท่านั้น! ต่อไปนี้จะอัพทุกวัน ยังไงฝากทุกคนเป็นกำลังใจและเอาใจช่วยเฌอด้วยน้า ด่าฉัน ขู่ฉันให้ทำงานที ได้โปรดดดด 
ไม่งั้นไม่ได้อ่านเถารักนาโว้ย T_T 

เมเปิ้ล : นาาา ไม่ใช่หมอแล้วจะเป็นค้ายยย
อิงผู้ฆ่าหลาม : เดี๋ยวจัดให้ กลืนดังเอื้อกเลย!
คึคึ  : มีค่า เป็นภาคต่อของพริบพันดาว ชื่อเรื่องปะป๊าคนตางอน ลิ้งนิยาย https://goo.gl/WDP1cQ
plum123 : ปุริมตามใจแม่อยู่ล้าววว
Nil-Nut : แน่นอน เดียวจัดชุดใหญ่ให้!
WRPin  : ว้ายตายล้าววว ตอนจิ้มอยู่ปีหนึ่งนาาา จะเอาอ๋อออออ 
Kansinee Engeseth  : น่ารักมกก เดียวจะอัพทู้กวันเลยยยย
iamKu  : ขอบคุณค่าาา ฝากเป็นกำลังใจให้ด้วยน้าาา
NichThaNuT : ชอบไหมเล่าาาา
khwan@pat : โอเคจ้าาา วันนี้อัพจบตอนน้าา ยังไม่ได้แต่ง ถถถถ
หญิง นันทิยาื : 555 เพื่อนแซ่บมาก สุดท้ายได้สาจากงานนี้ทุกคน วร้ายยย
tob y : นาาา เดียวมาๆๆๆ
Indyhome : ตอนนี้ล่ะ เดียวไม่นิ้งล้าววววว
cattycall : อยู่กับช้านน แต่ช้านไม่ให้คืนนนน
Princess Pig Aomsin : เดียวคอยดูหมอหึงนะ สามมม สี!
พี่น้อย0105 : หมอทำตัวเอง 555
Nickyvara : เดียวนางจะติดหนึบกันเลย เอาไม่ออก...เอ๊ะยังไง 25+
mutmutza : หมอไม่ยอมนะ ไม่เคยยอมมม หึหึ
Charmé  : ขอบคุณคร่าาา ฝากเป็นกำลังใจให้ด้วยน้าาา
1661507 : ยังไม่ใช่เร็วๆนี้ แต่จะมีสถานะการบังคับให้ต้อง....โปรดติดตามตอนต่อไป หึหึ
ธรมาน : สายขอพร!
tikkyk : ใช่!!!
YulSica : คนจริงไม่พุดเยอะ หมอเราคนจริง!
Riboflavin : แค่เขวนิดเดียววว
N' Namfon : ขอบคุณค่าาา แก้ตามแล้วน้าา กอดดดด
JPPink : 555 เรื่องนี้ต้องยอมหมอ เล่ห์เยอะมากกกก หมอดลก็สู้ไม่ได้!
Peang : นอกใจไม่นอกกาย
LuzyLuza : ของของข้าข้าไม่ให้ใคร!
Mablueya : ช่ายแล้ว ไม่เจ้าชู้ แต่นิสนึ่ง นึดอาร้ายยยย
mutmutza : รีบเสนอตัวทันที หมายฟามว่างายยยย
seeeiceee : พระเอกเฌอมาไม่ธรรมดานะ อิอิ
KunNhing : กรี๊ดกอดดดดด


 


ฝากเพจด้วยจ้า จะแจ้งอัพนิยาย + ลง NC ในนั้นน้า คลิ๊ก! >>  เพจเฌอมา <<



 


 ผลงานของเฌอมา 










 ฝากเพจด้วยจ้า 







 

__________________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ
นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 103 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13,240 ความคิดเห็น

  1. #13205 Luciferary (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 17:00
    รับรักพระเอกเราหน่อยยยย*0*
    #13,205
    0
  2. #13204 Luciferary (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 16:59
    บอกได้แค่ว่าถถถถ
    #13,204
    0
  3. #11696 Parkjimin19 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 01:17
    คือไรต์จ๋า ตอนนี้คำผิดเยอะมากเลยอ่ะจ้า คือถ้าเอามาเรียงก็กลัวไรต์จะรำคาญเอาได้ ????
    #11,696
    1
    • #11696-1 เฌอมา(จากตอนที่ 12)
      10 กรกฎาคม 2560 / 02:18
      แกเห็นฉันเป็นคนนิสัยไม่ดีถูกไหมมมม!!?
      #11696-1
  4. #10245 memyben (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 03:33
    นะคะ คะ ? ค่ะ ยังใช้ผิดอยู่เยอะเลยค่ะ
    #10,245
    0
  5. #8462 The White Rabbit with Red Hood (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 08:20
    5555 สุดท้ายก็ต้องมาตายรังนะคะมาดาม

    มีคำผิดนาจา
    cheese สะกดเป็นไทยว่า ชีส จ้าา
    #8,462
    0
  6. #7844 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 08:37
    เพื่อนๆช่างน่ารักจริงๆไม่ต้องสรรหาเเล้วละมาดาม อยู่ใกล้ๆตัวนั่นแหละ
    #7,844
    0
  7. #7169 BB oi (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 18:09
    เพื่อนมาดามพูดถูกใจ
    #7,169
    0
  8. #6369 Veeranuch Pimmanurak TOm TOm (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 07:39
    Cheese น่าจะสะกด ชีส หรือเปล่าเอ่ย?
    #6,369
    0
  9. #4313 9namfon (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 17:35
    ถ้าจะตรงตัวขนาดนี้
    #4,313
    0
  10. #3735 มูตี้ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 22:02
    ^_____^
    #3,735
    0
  11. #2718 dreamoverdose (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 12:14
    พันธ์ไม้ = พันธุ์ไม้
    #2,718
    0
  12. #1661 ChaowEva (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 16:59
    เอาแล้วๆ เกย์มั้ยๆ
    #1,661
    0
  13. #1622 I:AM XXI (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 22:17
    หมอต้องรีบแล้วล่ะค่ะ
    #1,622
    0
  14. #1598 fsn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 18:34
    ตัวเร่งปฏิกิริยามาแล้ว
    #1,598
    0
  15. #1584 noodao (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 17:00
    หมอปุณณ์จัดให้มาดามเค้าสักหน่อยจะได้ไม่หลอกตัวเอง
    #1,584
    0
  16. #1573 Loris. (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 14:23
    สตั้น 10 วิเลยสิมาดามมมม จี้ใจมากกกก :D
    #1,573
    0
  17. #1572 pretty-p (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 11:07
    เป็นเพื่อนกัน ต่อยกันเลยไหม อะไรจะพูดตรงขนาดนั้นนนนนนน
    อ้อ แม่สาวคานทองเสริมเหล็ก คาดว่าเค้ามีผู้หญิงคนใหม่แล้ว รู้จริงป่ะ
    งงเด้ งงเด้
    #1,572
    0
  18. #1571 Tee_Teemaporn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 10:04
    อัพอีก อัพอีก 5555
    #1,571
    0
  19. #1570 Nil-Nut (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 09:54
    ใช่ๆ มาดามไม่ยอมรับว่ายังรู้สึก...กับหมอปุณณ์อยู่
    มาดามหลอกตัวเองทำไมค้าาาาาา...
    #1,570
    0
  20. #1569 plum123 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 09:30
    เราไม่อยากยอมรับความจริงว่าเราชอบเรื่องนี้มว้ากกกก
    #1,569
    0
  21. #1568 Miniko song (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 09:14
    ระวังนะมาดาม..เดียวจะโดนหมอรุกนะ
    #1,568
    0
  22. #1567 m i n t * (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 09:12
    ความจริงอะไร อยากรู้วววววว~
    #1,567
    0
  23. #1566 linedum (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 08:56
    ไม่รู้สิ เราเข้าใจมาดามนะ ว่ารักแรกที่โดนนอกใจมันเจ็บขนาดไหน
    #1,566
    0
  24. #1565 Peang (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 08:34
    หมอปุณณ์อยู่ไหน รจนาจะหาสามีเองแล้ว รีบๆมายัดเยียดตัวเองให้ปริมด่วนเลย
    #1,565
    0
  25. #1564 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 07:59
    เข้าข้างอีฟแล้วตอนนี้ ต่อต้านพวกไม่รับความจริง
    #1,564
    0