มาดามคานทอง (สนพ.พิมพ์คำ พิมพ์ครั้งที่ 8)

ตอนที่ 1 : Chapter 1 : ปฐมเหตุแห่งความบ้าคลั่ง (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 66,664
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 187 ครั้ง
    9 เม.ย. 60















นายแพทย์ปุริม/ หมอปุณณ์ 
เจอพระเอกเจ้ไป ดิ้นไหม?

 



บทที่ 1 ปฐมเหตุแห่งความบ้าคลั่ง

ร่างสูงโปร่งในชุดเชิ๊ตขาวเดินสาวเท้าเข้าไปในวอร์ดของตึกกุมารเวช ใบหน้าหล่อเหลาของคนมีส่วนสูงกว่า 185 เซนติเมตรเช่น ‘นายแพทย์ปุริม’ หรือ ‘หมอปุณณ์’ ก้มมองแฟ้ม IPD ในมือเพื่อย้อนดูประวัติการรักษาของคนไข้ในการดูแล นิ้วเรียวขาวสะอาดที่มีปล้องข้อนิ้วแข็งแรงเปิดแฟ้มในมือไปมาก่อนจะปิดกลับไปอีกครั้ง เขาส่งคืนมันให้นางพยาบาลผู้ช่วยที่เดินตามมาด้านหลัง แล้วรับเสื้อกาวน์สีชมพูอ่อน ซึ่งเป็นชุดกาวน์ประจำวอร์ดเด็กมาสวมใส่

“ผู้ป่วยเคยทำ PTCA [1] ที่โรงพยาบาลอื่นมาเมื่อ 6 เดือนก่อนครับอาจารย์”  เขากล่าวแก่รองศาสตราจารย์นายแพทย์วงวิทย์ อาจารย์ของเขาที่กำลังเดินนำหน้าไปทางห้องผู้ป่วย

“แต่ผู้ปกครองไม่ได้ไปตามนัดดูอาการของแพทย์เพราะต้องย้ายครอบครัวตามสามีไปหลายๆประเทศ ตอนนี้เด็กเกิดอาการขึ้นอีกจึงพามาที่นี้ จากผลตรวจพบว่าเด็กเกิดภาวะหลอดเลือดหัวใจตีบบริเวณ  Coronary [2]  ตรงจุดเดียวกับตำแหน่งเดิมตามประวัติที่เคยรักษา”

“แล้วหมอปุณณ์คิดว่าควรจัดการกับเคสนี้ยังไง”

นายแพทย์วงวิทย์ที่เงียบฟังถามกลับอย่างอยากทราบความเห็น อันเป็นเคสศึกษาของแพทย์เฟลโล่ [3] เฉกเช่นหมอปุณณ์

“PTCA ครับ ใช้บอลลูนขยายหลอดเลือดตรงส่วนที่มีการตีบอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เราต้อง Stent [4] หลอดเลือดเอาไว้ ป้องกันไม่ให้เกิดการตีบอีก แล้วนัดผู้ป่วยมาดูอาการทุก 3 เดือน”

นายแพทย์วงวิทย์พยักหน้าอีกครั้ง "ดีมากหมอปุณณ์ เอาละทีนี้...ถึงเวลาแล้ว"

"ครับ?"

"ยิ้ม"

กล่าวจบคนเป็นอาจารย์หมอซึ่งอยู่ในชุดกาวน์สีชมพูหวานเช่นเดียวกับศิษย์ก็ฉีกยิ้มใจดีให้ดูเป็นตัวอย่าง ก่อนจะผลักบานประตูเข้าไป ปุริมผู้นิ่งขรึม และเป็นผู้ชายที่ยิ้มน้อยที่สุดในโลกรีบก้าวตาม ไม่ลืมฉีกยิ้มตามแบบอาจารย์ของเขา ซึ่ง 'ยิ้ม' นั้น เปรียบเสมือนอุปกรณ์การแพทย์อย่างหนึ่งที่กุมารแพทย์ทุกคนต้องมี

“คุณลุงใจดีมาแล้ว!”

เสียงเจี๊ยวจ๊าวดังขึ้นภายในห้องผู้ป่วยที่เต็มไปด้วยสีสันสดใสราวกับสวนเด็กเล่น ตามผนังห้องโดยรอบตกแต่งด้วยรูปสัตว์ต่างๆมากมาย ทั้งยีราฟ ช้าง กระต่าย ไปจนถึงก้อนแมฆสวยและพระอาทิตย์ยิ้มแฉ่ง หมอปุณณ์ที่เดินตามอาจารย์หมอเข้ามาด้านในก้าวไปชิดเตียงเล็กภายในห้อง ซึ่งบนนั้นมีหนูน้อยแก้มใสนั่งเล่นตุ๊กตากระต่ายตัวเปื่อยๆอยู่ ข้างเตียงอีกฝั่งคือผู้ปกครองของเด็กหญิงที่นั่งหมองดูเหนื่อยล้าใบหน้าอิดโรย

“เป็นยังไงบ้างคนเก่ง ยังเจ็บอกอยู่ไหม”

ปุริมมองอาจารย์หมอของเขาที่ร้องถามเด็กน้อยตาใส

“เจ็บค่ะ แต่คุณแม่บอกเด็กดีต้องอดทน ไม่อย่างนั้นเทวดาจะไม่ลงมาช่วย”

การตอบโต้และสีหน้าที่ซีดเผือดทำให้หมอหนุ่มที่เฝ้ามองอยู่รู้สึกสงสารแกจับใจ ขณะที่นายแพทย์วงวิทย์เอียงตัวกลับมามองลูกศิษย์ รอยยิ้มใจดีไม่จางหายไปจากใบหน้าของอาจารย์ขณะพยักพเยิดให้เด็กหญิงมองมาทางนายแพทย์หนุ่ม

“งั้นแปลว่าน้องข้าวเป็นเด็กดี เพราะเทวดาของหนูลงมาช่วยแล้ว นั่นไง...คนนั้น”

เด็กน้อยทำตาโตก่อนจะยิ้มแต้ให้หมอปุณณ์ และรอยยิ้มบริสุทธิ์นั้นทำให้คนที่ยิ้มรออยู่แย้มยิ้มกว้างตอบแกอย่างจริงใจยิ่งกว่าเก่า

“ไม่เป็นไรแล้วนะคนเก่ง" หมอหนุ่มกล่าวก่อนจะยื่นมือลูบศีรษะเล็กๆ "เดี๋ยวก็ได้กลับบ้านแล้ว”


 


การทำ PTCA แก้ไขหลอดเลือดหัวใจตีบให้น้องข้าวขวัญผ่านพ้นไปและเป็นที่น่าพอใจของคณะแพทย์ ปุริมอยู่คุยกับอาจารย์ของเขา ราววอร์ดไปดูอาการคนไข้หลังผ่า เมื่อทราบว่าอาการของน้องข้าวขวัญดีขึ้นตามลำดับเขาก็เบาใจ ก่อนจะเดินกลับไปที่ห้องพักแพทย์ ซึ่งทันทีที่ร่างสูงโปร่งหย่อนตัวลงพิงพักบนโต๊ะทำงาน แรงสั่นเตือนจากเครื่องมือสื่อสารที่หมอหนุ่มวางทิ้งไว้ในลิ้นชักก็ดังขึ้นทันที

นายแพทย์ปุริมหยิบสมาร์ทโฟนของเขาขึ้นดู และทันทีที่พบว่าคนโทรเข้าไม่ใช่ใคร แต่เป็น ‘บุริศร์’ เลขาของ 'คนข้างบ้าน'' เขานั้นเอง คนเป็นหมอก็ยอมรับสาย แม้เขาไม่คิดอยากรู้เลยก็ตามว่าอีกฝ่ายโทรมาด้วยเรื่องอะไร

“...ครับ”

นั้นคือคำทักทายที่คนเป็นหมอใช้สำหรับเลขาของคนข้างบ้าน ทว่าปลายสายที่ดังกระหึ่มไปด้วยเสียงเพลงและความโหวกเหวกโวยวาย ทำให้ปุริมขมวดคิ้วทันที

“หมอปุณณ์คะ!”

“ครับ”

“หมอปุณณ์เลิกงานหรือยังคะ!”

เสียงของชายหนุ่มที่ถูกดัดเสียงเล็กแห้งถามกลับอย่างร้อนรน

“ครับ”

“งั้นช่วยมาที่อารีนาทองหล่อ 10 ได้หรือเปล่า มาตอนนี้เลยนะคะ มาถูกใช่ไหมคะ!”

ปุริมถอนหายใจก่อนจะกรอกเสียงกลับไปราวกับเข้าใจต่อคำขอร้องแปลกๆ ของอีกฝ่าย

“อีกแล้ว...หรือครับ”

“ใช่ค่ะ!  หมอมาเดี๋ยวนี้เลยนะคะหมอ มาก่อนที่ ‘มาดาม’ จะคลั่งไปกว่านี้! พลีสสสส!”




เสียงกระหึ่มของเพลงแนว Electronic Dance Music ทำให้ร่างสูงในชุดเชิ๊ตขาวกางเกงสแล็คดำก้าวลงจากรถพลางขมวดคิ้ว ก่อนชายหนุ่มจะปิดประตูและล็อคระบบสัญญาณ ทว่าแทนที่เขาจะเดินเข้าไปในผับอันเป็นต้นกำเนิดเสียงอันอึกทึกครึกโครม กลับหมุนกายสูงโปร่งไปอีกทาง เป้าหมายคือร้านซ่อมซ่อ ซึ่งตกแต่งด้วยไฟสีแดงฉาน และหัวควายประดับเด่นทางด้านหน้าร้าน

หมอหนุ่มถอนใจก่อนจะเร่งฝีเท้าเข้าไปในร้าน ‘ยาดองครองใจ’ เสียงเพลงเพื่อชีวิตดังเล็ดออกมาด้านนอก พร้อมเสียงเชียร์ของบรรดานักท่องราตรีภายในร้าน นายแพทย์ปุริมไม่รั้งรอจังหวะการก้าวเดินให้ช้าไปกว่านั้น เขายกมือเลิกม่านลูกปัดไม้ที่ห้อยระย้ากั้นประตูร้านเข้าไป ภายในคือโถงกว้างที่โล่งสบายและอากาศถ่ายเทสะดวก ตกแต่งด้วยเครื่องเรือนไม้หยาบๆทั้งหมด ตามแต่ละต้นเสาที่สูงชะลูดมีตะเกียงเจ้าพายุประดับไว้ ให้กลิ่นไอความเป็นเพื่อชีวิต ทว่าสิ่งเหล่านั้นกลับไม่ได้ดึงดูดสายตาของหมอหนุ่มเลย เพราะบัดนี้คนเป็นหมอกำลังจับจ้องไปยังร่างคุ้นตาบนเวทีที่สุดปลายทางของโถงนั้น ร่างของหญิงสาวในชุดแบรนด์เนมสวยเนี๊ยบตลอดร่าง ทว่ากลับกำลังควงไมค์อย่างเมามันส์และร้องเพลงด้วยเสียงยานยาว บ่งบอกว่าเธอกำลังเมาถึงขั้นสุดติ่งกระดิ่งแมว

“ที่เดียวไอน้องงง~ คืนนี้พี่จองโต๊ะมุมด้านในนน~ ขอมุมสลัวๆ รู้ตัวว่าต้องร้องไห้ ไม่อยากให้ครายเห็นน้ำตาาา~~”

เรียวปากอิ่มที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคาบลิปสติกสีแดงเป็นวงกว้างร้องไปตามทำนองเพลงอย่างออกรส ทว่านัยน์ตาโตคู่สวยที่บัดนี้เยิ้มไปด้วยน้ำตา คราบมาสคาร่า และอายไลน์เนอร์กลับกำลังหลับพริ้ม คิ้วเรียวสวยที่เขียนไว้เสียบาดกริ๊บขมวดเข้าหากัน บอกถึงความตั้งใจที่คนเป็นเจ้าของเช่น 'นางสาวตรีประดับ' หรือ 'มาดามปริม' พยายามเค้นเสียงบรรเลงให้แขกทั้งร้านที่นั่งเชียร์อยู่ด้านล่างได้ฟัง

“อยากเมาให้พักกก รถไม่ได้ขับจับแท็กซี่มา~~ ~ หัวใจพี่โดนหักหลัง พบพังเสียไม่เป็นท่า พี่เลยจะมาเมาให้กระจายยยยย~”

ปุริมจ้องมองร่างที่แทบจะเลื้อยไปมาบนเวทีอย่างไร้ความรู้สึก เขาถามตัวเองว่าควรจะทำเช่นไรกับ ‘ผู้หญิงข้างบ้าน’ คนนี้ เพราะนี่มันตั้งครั้งที่ 20! ครั้งที่ 20 ที่เขาต้องมายืนอยู่ตรงนี้! เห็นภาพเมาแล้วเลื้อยแบบนี้! และดูเหมือนเขาคงต้องเห็นมันไปอย่างนี้ตลอดชีวิตด้วย!

“คืนนี้พี่เป็นราชา! ราชันอ๊ก!หัก! แห่งอาณาจักชื่อรักสลายย~~ ~” ร่างนั้นยังคงร้องต่อ ก่อนจะยกนิ้วชี้ขึ้นเสมอหน้าแล้วส่ายไปมาประกอบเนื้อเพลง “ไม่มีมเหสี ม้ายยยยมีหญิงใด มีแต่เพื่อนใจชื่อว่าสุราาาา~~ ~”

“เฮ! / เอาชนนนนน!”

“รีบชงไอ้น้องงง~ ~~ คืนนี้ไม่กองไม่มีเลิกราาาา~ คบคนมันมีแต่ท้อ! คบแอลกอฮอล์มันกว่า! คำสั่งราชายกมาอีกแบนนนน~~ ~”

ไอคนบนนั้นของหมอปุณณ์ยังคงร้องต่อ พร้อมเสียงเชียร์ของผู้คนในร้าน ก่อนนิ้วเรียวของมันจะชี้กราดไปทั่ว ทำท่าทางขึงขังราวกับตัวน่ะเป็นราชันจริงๆ แล้วยังทำนิ้วสั่งยาดองเพิ่มตามเพลงอีกด้วย!

‘คืนนี้ไม่กองไม่เลิกเหรอ…หึ ฉันนี่ละจะทำให้แกกองเดี๋ยวนี้!”

นายแพทย์หนุ่มคิดก่อนจะสาวเท้าตรงไปยังเวทีซึ่งประดับประดาด้วยไฟสีเขียว แดง เหลือง นัยน์ตาคมแสนสงบนิ่งของ ‘ผู้ปกครองมาดามปริม’ มองไปยังเวทีกว้าง ที่ถึงแม้บนนั้นจะมีเพียงหญิงเดียวครอบครองอยู่ แต่ร่างบางกลับไม่ปล่อยให้แต่ละตารางนิ้วหง๋อยเหงา เพราะเดี๋ยวเธอก็เซไปทางนั้นทีทางนี้ที ไปพร้อมท่าเต้น ‘สายย่อ’ แสนพิสดารที่คงหาจากที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว

ปุริมขบกรามยามเห็นแขกในร้านที่ดูจะเมามายเช่นกันเดินไปริมเวที ก่อนจะยกแก้วยาดองใบเล็กซึ่งมียาดองสีน้ำตาลแก่เต็มแก้วไปให้ตรีประดับ และกรามของหมอปุณณ์ก็แหลกละเอียดลงเดี๋ยวนั้น เมื่อไอ้คน ‘เมาเรื้อน’ รีบเซเข้าไปรับ ก่อนจะยกกรอกหมดแก้ว พร้อมเสียงเชียร์เฮลั่นร้านของแขกทุกๆคนซึ่งทำตัวเป็นสาวกของมัน

แล้วดู! มันยังจะยิ้มแต้ทั้งที่เมาแปล้ออกอย่างนั้น สองแก้มแดงปลั่งเพราะเมาเต็มที่ แดงเหมือนหน้าของลุงผกายฤทธิ์พ่อของมันตอนเมาไม่มีผิดเลย!

...พอกันที เขาทนดูไม่ได้อีกแล้ว!

นายแพทย์ปุริมเดิมดุ่มๆแวกกลุ่มนักท่องราตรีที่กำลังเต้นอย่างเมามันเพื่อฝ่าไปหยุดยั้งหญิงสาว แต่ละคนถือแก้วยาดองเอาไว้ ชูไปทางเวทีราวกับกำลังร่วมฉลองให้ท่าเต้นบ้าคลั่งของตรีประดับ บรรยากาศภายในร้านคึกคักและเต็มไปด้วยผู้คนที่เมาปลิ้น กระนั้นเสียงหัวเราะและแก้วยาดองแก้วแล้วแก้วเล่าก็ถูกกระดกกรอกคอทุกคนอยู่เนื่องๆ ณ ที่แห่งนั้นไม่มีใครทะเลาะเบาะแว้งกัน มีแต่เพียงคอคนเพื่อชีวิต ที่มาร่วมดริ้งในแบบฉบับแอดคาราวบาว ทว่าร่างสูงโปร่งก็มีความอดทนพอที่จะขอทางเข้าไป แน่นอนว่าเขายังคงใช้สายตาผู้ปกครองจับจ้องไปที่ร่างของคนบนเวที ซึ่งบัดนี้ยังไม่รู้ร้อนรู้หนาว เต้นยึกยักหยุกหยิกไม่หยุดหย่อน ที่สำคัญดูเหมือนหลอนจะยิ่งเพิ่มทวงท่าพิสดารรุนแรงกว่าเดิมอีกด้วย!

มันมีอัพเลเวล!

ทว่าการปรากฏตัวของหมอปุณณ์ก็ใช่จะไม่มีใครตื่นตกใจไปเสียทีเดียว อย่างน้อยก็มีอยู่สองหน่อที่ยืนทำหน้าบอกบุญไม่รับอยู่ริมเวที ประกอบด้วยชายเทียมสองคน บุริศร์และธนิก เลขาและเพื่อนรวมงานของไอ้คนบนเวทีที่นายแพทย์หนุ่มกำลังปรามาสอยู่ในใจ

“เจ้บี๋! หมอปุณณ์มานู้นแล้ว!”

ธนิกซึ่งเป็นคนแรกที่เห็นนายแพทย์หนุ่มรีบเรียกชายหนุ่มอีกคนให้หันดู ก่อนบุริศร์ซึ่งกำลังใช้ยาดมสูดแก้อาการวิงเวียนเพราะเห็นสภาพเจ้านายบนเวทีจะรีบหันไปทางปุริม เมื่อพบคนที่รอคอยเข้าจริงๆก็รีบวิ่งโร่เข้าไปหาพร้อมน้ำพระเนตรที่ไหลปริ่มริมขอบตา

“หมอปุณณ์คะ! หมอปุณณ์ช่วยบี๋ทีเถอะค่ะ!”

ร่างสูงของชายหนุ่มแต่งสูทสีสดรีบถลาเข้ามาเกาะแขนคนเป็นหมอ เป็นเหตุให้กระเป๋าทรง Birkin ราคาหลายแสนกวัดแกว่งกระทบร่างปุริมที่ยืนนิ่งเป็นภูเขาหิน ทว่าบุริศร์ก็ไม่คิดสนใจ ชายหนุ่มหน้าใสที่ดูหน้าสวยกว่าผู้หญิงเริ่มพูดถึงสิ่งที่เขาอัดอั้นมาตลอดตั้งแต่คนเป็นเจ้านายได้รับสายบอกเลิกจากแฟนหนุ่มคนที่ 20!

“ตั้งแต่คุณตรันโทรมาถอนหมั้น มาดามก็คลั่งเกินกว่าที่บี๋จะกอบกู้ได้! นี่นางขึ้นไปบนเวทีตั้งแต่ห้าโมงเย็น บี๋จะพากลับคอนโดก็แผลงฤทธิ์ใส่! พรุ่งนี้เช้ามีประชุมใหญ่ที่บริษัทด้วย ขืนเป็นอย่างนี้ต่อไป โปรเจ็กต์ที่มาดามตั้งใจทุ่มสุดตัวหลุดมือไปแน่นอน ฮึก! โฮฮฮฮฮ!”

คำพูดของบุริศร์อาจดูเหมือนไม่ได้รับความสนใจใดๆจากนายแพทย์ปุริม เพราะชายหนุ่มทำเพียงยืนนิ่ง นัยน์ตาดำขลับจับจ้องแต่ที่ร่างซึ่งยังคงเต้นรูดเสากระเด้าลมอยู่บนเวที แต่เลขาหนุ่มเช่นบุริศร์เชื่อว่าหมอหนุ่มได้ยินทุกคำที่เขากล่าวไป ที่สำคัญเขาโล่งใจแล้ว เพราะเมื่อหมอปุริมมา ปัญหาทุกอย่างย่อมคลี่คลาย รวมถึงฤทธิ์เดชของนางพญาแห่ง ‘บริษัทคีย์นิวเอจ’ ด้วย!

ปุริมผละจากบุริศร์ ขายาวๆของเขาก้าวเท้าเข้าไปใกล้เวที ผู้คนรอบข้างเหมือนจะรับรู้ถึงบุคคลที่ขึงขังและไม่มีอารมณ์ร่วมด้วย จึงเริ่มหยุดเต้นและหันมอง ทว่าไอคนบนเวทีซึ่งเป็นต้นเหตุทั้งหมดกลับยังคง...

“ต้มยำกุ้ง! ยิ้มเยาะ! หัวเราะเย้ย! เนื้อออออแดดเดียว! เอื้อนเอ่ย! สมน้ำหน้า!”

มันยังคงร้องถึงเนื้อแดดเดียวและต้มยำกุ้งอยู่ ทว่าคราวนี้น้ำตาที่หยุดไหลไปนานกลับเริ่มไหลอาบสองข้างแก้มอีกครั้ง ทำให้คาบเหนียวๆดำๆของเครื่องสำอางที่แห้งกรังในตอนแรกไหลเยิ้มตามลงมาจนดูคล้ายเลดี้กาก้าตอนกำลังเปียกฝน

“อยากตะโกน ดังๆ กลางร้านเหล้า! ว่าโคตรโศกโคตรเศร้าเคล้าาาาาเหลือแสน"

มือบางยกแก้วยาดองแก้วใหม่ขึ้นเหนือหัว ก่อนจะตะโกนสุดเสียงร้องพร้อมอาการเมาแอ๋

“เฮ้ยอ้ายน้อง! หนุ่มบ่าวขอเหล้าแบน! อึก! ดื่มให้โลกที่ขาดแคลน คน! จริง! ใจจจจจจ!!!

“ปริม!!”

เสียงเรียกชื่อที่แสนคุ้นหูซึ่งดังในจังหวะที่ดนตรีทั้งหมดกำลังเงียบลง ทำให้คนแทบไร้สติสตังอย่างตรีประดับชะงักแล้วปรือตามองอย่างยากลำบาก ภาพที่เธอเห็นทามกลางบรรยากาศที่มืดสลัวคือชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดเนี๊ยบกริบตั้งแต่หัวจรดเท้า ใบหน้าคุ้นเคยมองเธออย่างดุๆ นัยน์ตาคู่คมนั้นมีพลังบางอย่างทำให้เธอต้องยอมเชื่อฟังเสมอ

พลันนั้นสมองที่มึนชาเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ของหญิงสาว ก็ถูกกระตุ้นด้วยคนสำคัญตรงหน้า

เธอจำด้ายยย...จำได้ดีเชียวละ ว่าคนที่เรียกชื่อเธอคนนี้คือครายยย อึก!

หญิงสาวสะอึกก่อนจะยิ้มกว้าง เธอยกมือชี้นิ้วไปยังปุริมราวกับจะบอกว่า ‘ฮั๊นแหนะ! มาด้วยเหรอจ้ะ’ ก่อนจะตะโกนสุดเสียงร้องเรียกคนที่ยืนมองเธออยู่

“พ่อจ๋าาาาาาาา!!”

‘ตุ้บ!’

ร่างแบบบางในชุดเดรสหลุดลุ่ยกระโดดถลาเข้าหาคนที่เธอเห็นว่าเป็นพ่อซึ่งความจริงกำลังนอนให้พัดลมเป่าโสร่งเปิดอยู่ที่บ้าน แพทย์หนุ่มที่จู่ๆก็เห็นคนบินถึงกับทำอะไรไม่ถูก รีบวิ่งเข้าไปรับหญิงสาวทันที แขนเรียวโอบกอดร่างสูงของชายหนุ่มไว้ สองขาเกี่ยวกวัดรัดเอวสอบอย่างแนบแน่นและรุนแรง ใบหน้าที่ล้อมกรอบไปด้วยเส้นผมยุ่งเหยิงอันเนื่องมาจากเต้นสะบัดหัวมาตั้งแต่เย็นกดจมลงบนแผงอกกว้างซึ่งมีกลิ่นเย็นสะอาดแสนคุ้นเคย ในครานั้นเอง ร่างของคนเมาเรื้อนก็เริ่มสะท้าน เสียงสะอึกสะอื้นดังขึ้นแน่บอกของปุริม

อกที่ทำให้เธอรู้สึกได้ว่า...เธอถึงบ้านแล้ว

“ฮึก! ฮือ พ่อจ๋า หนูอกหักอีกแล้ว โฮๆ”

นายแพทย์ปุริมที่ใช้สองมือช้อนขาหญิงสาวเอาไว้ถอนหายใจ เขาก้มกระซิบใกล้ใบหน้าของคนที่กอดเขาแน่นก่อนจะกระชับร่างเธอให้แนบตัวยิ่งกว่าเก่า

“ฉัน...ไม่ใช่พ่อแกซักหน่อย...”

กล่าวจบคนที่ตั้งใจมากำราบก็อุ้มหญิงสาวเดินออกจากร้าน ไม่ลืมรับกระเป๋าทรง Birkin สีเทาของตรีประดับ ที่เลขาเช่นบุริศร์ส่งมาให้

นายแพทย์ปุริมพยักหน้าให้สองหนุ่ม ทิ้งให้บุริศร์และธนิกยืนถอนหายใจมองตามตาละห้อย

“ถ้าฉันเป็นมาดาม...ฉันจะเอาเพื่อนเป็นผัวให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย”

ธนิกพยักหน้าอย่างเคลิบเคลิ้มตามคำพูดของอีกฝ่าย ก่อนยืนมองส่งคนในหัวข้อสนทนาทั้งสองไปจนสุดสายตา


---------------------------------------

[1] PTCA (Percutaneous Translumianl CoronaryAngioplasty) หมายถึง การรักษาด้วยการใส่สายสวนหัวใจที่มี balloon  หรือลูกโป่งเล็กๆ อยู่บริเวณปลายของสายสวน ซึ่งบอลลูนนี้จะใส่เข้าไปในหลอดเลือดแดงที่ตีบอยู่ หลังจากนั้นแพทย์จะดันให้ลูกโป่งก็จะดันให้ลูกโป่งพองออกตรงตำแหน่งที่ตีบ แรงกดของลูกโป่งก็จะดันผนังหลอดเลือดที่ตีบนั้นให้ขยายออกทำให้เลือดสามารถไหลผ่านไปเลี้ยงหัวใจ

[2] Coronary  หลอดเลือดที่ทำหน้าที่หล่อเลี้ยงหัวใจ

[3] แพทย์เฟลโล่  ชื่อเรียกแพทย์เฉพาะทางด้านหัวใจ

[4] Stent คือการใช้ขดเลือดเล็กๆ ถ่างเส้นหลอดเลือดที่ตีบตันเอาไว้ เปิดทางเดินเพื่อให้เลือดไปล่อเลี้ยงหัวใจได้

---------------------------------------
 

เปิดเรื่องใหม่ด้วยความอยากล้วนๆ รู้สึกว่าไม่อยากทำเถารักตอนนี้ ไม่อยากทำภาคต่อใดๆของภรรยาเจ้า เพราะอยากจะรู้ว่าถ้าเป็นเรื่องอื่นที่ไม่เกี่ยวกับภรรยาเจ้า คนอ่านจะสนใจหรือเปล่า? จะตามมาอ่านงานของเฌอมาไหม?
เป็นความรู้สึกเล็กๆที่อยากพิสูตร์ตัวเองเท่านั้นเองค่ะ 
นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายสบายๆ ตลก ฮา เศร้า ครบรส อาจไม่ดราม่ามากเพราะค้นพบตัวเองแล้วว่าชอบแต่งนิยายลูกกวาด ตอนนี้คนไทยเศร้ามามากแล้วเพราะการสวรรคต เฌอมาอยากจะใช้ตัวหนังสือ ซึ่งเป็นสิ่งที่เฌอมาทำได้ ทำให้คนอ่านหัวเราะ มีความสุข ในช่วงเวลาแบบนี้ เราจะผ่านมันไปด้วยกันนะคะ
รักทุกคน
เป็นห่วงทุกคน
#จะพยายามคืนความสุขให้ทุกคนด้วยนิยายเรื่องนี้
เฌอมา


Sid686951 : เอาจริงดี๊ นางเอกเฌอมาจะธรรมดาได้งาย กร๊ากกก
Tubtip  : 55 ฝากเรื่องนี้น้าา ความฮาจะมาแบบนอนสต็อป!
noiiz16  : มาดามเราไม่ใช่สายไฮโซนะบอกเลย สายรั่ว 55555555+
aod1234  : ดีใจที่ชอบน้า 555 ไรท์แต่งไปก็ฮ่าไป (เต้นไปด้วยตามเพลง กร๊ากกก)
พี่น้อย0105  : ดีใจที่ชอบคร่าา 55
กิเนกุจัง  : ไม่ได้แต่งไว้ แต่งแล้วอัพเลย 55 รอหน่อยน้าาา
TichilaSangchan  : ขอบคุณคร่า ฝากเรื่องนี้ด้วยน้าา
มังน้อย : พิมพ์ผิดทีตกใจเลยนะ 55
Patsiraporn2016  : ขอบคุณคร่า ฝากมาดามคานทองด้วยน้าา
ACHM-K  : รักใครพูดให้ชัดเจน!
Tee_Teemaporn  : 555 มาดามเราสายยาดอง สายเพื่อชีวิต!
JanyaRuadrew  : จุ๊บเหม่งๆๆ
Wanwisapin17  : ขอบคุณคร่าา ดีใจที่มีคนรอ กรี๊ดๆๆ
rubiieye  : กราบงามๆแน่บร่องอกเลออออออออ <3

พบพร : ฉันกำลังขอร้องอ้อนวอนเธออย่าไป ทิ้งตัวลงคุกเข่ากอดขาเธออ้าวว้ายยยย
Poonah3943  : กร๊ากก รั่วหน่อยเน้อ ก็คนมันอ๊กหัก!
Tubtip  :  หมอบกราบคะ ขอบคุณที่ให้โอกาสนางเอกบ้าๆของเฌอ 55
Maenang_Nut : 555 มาบ้าไปด้วยกัน ร้ากกกกกกก
Loris.  : อยู่ในสายเลือดค่ะ ทั้งๆที่นางพยายาลคีฟลุคแล้ว 55555555
noiiz16  : 555 หล่อใจดี แม้จะขี้ดุ อ้ายยยยยยยย
wilasinee sengkhaw  : 55 ดีใจที่ชอบนะคะ ฝากติดตามไปนานๆเลยน้าา
ChaowEva : พี่ขอโทษ อภัยให้พี่ได้ไหม 555555555+
wanpink  : ขวาซี่ หล่อมั้ยล้าา
ธรมาน  : อย่าพึ่งคิดว่านางบ้าน้า นางแค่อ๊กหักก ครั้งที่ 21!
เด็กฝันกลางวัน  : รักเม้นนี้นะรู้ยัง -3-
Sweetie_orange  : ชอบคำว่ารอจัง ดีใจ ^_^
NichThaNuT  : ชอบเปล่าล้าาาาาาาาาาา
P'_n Bd2. Gt # ๗  : ก็แค่ตอนเมานา ขอรั่วหน่อย กร๊ากกกกกกก


 

ฝากกดติดตามเพจด้วยจ้า
v
v

 



 

_______________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ
นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลง
หรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 187 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13,240 ความคิดเห็น

  1. #13221 Ciel En Rose (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:03
    สนุกมากค่ะ
    #13,221
    0
  2. #12119 NatweeNoo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 23:47
    สนุกดีค่ะ เพิ่งเคยได้ยินเพลงนี้ครั้งแรก ชอบๆๆ เป็นเพลงที่คูลมาก 5555555

    -------------------------------------------

    รับจ้างพิมพ์งานค่ะ ส่งได้ทั่วประเทศทางไปรษณีย์ ติดต่อ 0818088069
    Word ภาษาไทย หน้าละ 5 บาท / Word ภาษาอังกฤษ หน้าละ 7 บาท
    *ราคาอาจเพิ่มขึ้นตามความเหมาะสมหากเป็นงานเร่ง) **ยังไม่รวมค่าปรินท์


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 16 กรกฎาคม 2560 / 00:26
    #12,119
    0
  3. #11990 Phingpong99 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 22:39
    เห็นผ่านตามานานละ พอลองเข้ามาอ่านแล้วถูกใจมากอ่ะ นางเองโคตรแหวก55555555 ชอบบบ
    #11,990
    0
  4. #11315 BFT591 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 10:34
    พึ่งอ่านไปได้แค่ตอนแรกอดใจไม่ไหวต้องมาเม้นท์
    เราเคยอ่านภรรยาเจ้าผ่านๆ ไม่ได้ติดตามอย่างจริงจัง
    พอมาเรื่องนี้รู้สึกไม่ติดตามไม่ได้เลย รักทั้งสำนวนที่ทำให้ตลกได้ด้วยใช้คำพูดง่ายๆ
    และชอบไรท์ตรงที่มานั่งตอบเม้นท์นักอ่านทุกคนเลย เราไม่เคยไรท์คนไหนทำแบบนี้มาก่อน รักเลยค่ะ❤
    ขอสมัครเป็นแฟนคลับอีกคน บ่นยาวไปขอโทษทีนะคะ

    #11,315
    0
  5. #11171 ⓒЯAẕY DO_G (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 02:34
    เพลงนี้มันมีจริงๆใช่มั้ย... 55555555555
    #11,171
    0
  6. #10824 น้ำแข็งไสเย๊นเยน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 21:33
    พระเอกก็ดี๊ดี รอให้จบเพลงก่อนค่อยเรียก555
    #10,824
    0
  7. #10309 Fox season (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 23:03
    ถึงกับพ่อต๋ากันเลยทีเดียว555555+
    #10,309
    0
  8. #9281 khun_Na (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 23:08
    หนูดิ้ยเพราะพระเอกของเจ้เลยข่าาา ฮีเป็นครายยยยยยยย;-;
    #9,281
    0
  9. #8378 แม่หญิงหญิงหญิง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 03:00
    สนุกกกกก ขอบคุณนะคะไรท์
    #8,378
    0
  10. #7738 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 20:13
    55555 อ่านแล้ว ฮา มากเลย อะ
    #7,738
    0
  11. #7059 BB oi (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 17:47
    มโนๆ คุณหมออาจแอบชอบเพื่อนก็ได้แต่ทำเฉย
    #7,059
    0
  12. #6946 เหงาอยู่ตัว (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 06:51
    เชิ๊ต - เชิ้ต
    พามาที่นี้ - ที่นี่
    ก้อนแมฆ - เมฆ
    ร้านซ่อมซ่อ - ซอมซ่อ
    กลิ่นไอ - กลิ่นอาย
    คาปลิปสติก - คาบ
    แวกกลุ่ม - แหวก
    แอดคาราบาว - แอ๊ด
    หลอนจะยิ่งเพิ่ม - หล่อน
    ทวงท่าพิศดาร - ท่วง
    เพื่อนรวมงาน - ร่วมงาน
    คาบเหนียวๆ - คราบ
    ทามกลาง - ท่าม
    แน่บอก - แนบ
    พิสูตร์ตัวเอง - พิสูจน์
    #6,946
    0
  13. #5198 kapooksung (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 00:53
    เอาหมอทำสามีคร่า
    #5,198
    0
  14. #4764 nangpranee (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 03:29
    ชอบเฌอมาตั้งแต่ภรรยาเจ้า ขอบคุณที่แต่งนิยายสนุกๆให้อ่าน
    #4,764
    0
  15. #4588 0838511971 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 11:27
    ชอบอ่า รอเล่มนะคะ
    #4,588
    0
  16. #4326 peizin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 19:03
    เพิ่งเปิดมาเจอ สนุกดีนะคะ
    #4,326
    0
  17. #4292 longaway (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 16:00
    ห่างหายจากเด็กดีไปนาน เปิดปุ๊บสะดุดความแก่นของมาดามในทันที มาปลุกสร้างความบันเทิง ????????????
    #4,292
    0
  18. #4285 9namfon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 15:03
    มาดามมมม
    #4,285
    0
  19. #3571 มูตี้ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 15:14
    ^______^
    #3,571
    0
  20. #3509 TakserserTJ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 23:15
    ยกนิ้วให้กับมาดามเลยค่ะ นี่เห็นแค่ชื่อเรื่องก็รีบกดเข้ามาอ่าน ขำมาดามมาก:)
    #3,509
    0
  21. #3366 เป็ดย่างลนไฟ~ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 10:43
    เรื่องนี้ชื่อคนมันคล้ายกันเกินนะค่ะ อ่านละมันยังงงอยู่
    #3,366
    0
  22. #3365 เป็ดย่างลนไฟ~ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 10:42
    จะเอาหมอปุริม ทำผัวค่ะ
    #3,365
    0
  23. #3143 Jubjang (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 15:43
    อร๊ายยยยยเค้าตามมาอ่านแล้วววว



    นางเอก....ฮามากกกกก

    #3,143
    0
  24. #2514 Ploykm (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 17:05
    กระเด้าลม5555555
    #2,514
    0
  25. #1784 พัพพิน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 07:48
    สายเรื้อนก็มา 55555
    #1,784
    0