คนละภพ (สนพ.ว้อนท์บุ๊ค, พิมพ์ครั้งที่ 2)

ตอนที่ 16 : บทที่ 7 : สถานะพิเศษ (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,901
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,159 ครั้ง
    17 ส.ค. 62


ลงเนื้อหาแค่ 70% นะจ้ะ
** นิยายเรื่องนี้มีบางฉากที่ต้องใช้คำราชาศัพท์ เลยต้องขออภัยคนอ่านที่รักไว้ก่อนเลยว่า อาจมีการใช้ผิดๆถูกๆ ถ้าใครไม่โอกาสก็ผ่านเลยน้า ขอโทษด้วยจริงๆค่าา

*** นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ




 

By เฌอมา

    

ถึ ง ม้ ว ย ดิ น สิ้ น ฟ้ า ม ห า ส มุ ท ร

ไ ม่ สิ้ น สุ ด ค ว า ม รั ก ส มั ค ร ส ม า น

เ เ ม้ เ กิ ด ใ น ใ ต้ ห ล้ า สุ ธ า ธ า ร

ข อ พ บ พ า น พิ ศ ว า ส ไ ม่ ค ล า ด ค ล า





ฉันชื่อเลดี้ แต่คนสยามออกเสียงผิดเป็นราตรีย๊ะ!




ไล่หลังคนฝีเท้าไว ปรากฏวรกายหนึ่งเดินออกมาจากคอก 
ทรงสวมกางเกงขี่ม้าชนิดที่เรียกว่า jodhpurs สีดำ สวมเสื้อเชิ๊ดขาวแขนพองอย่างฝรั่ง ทรงพระบาทด้วยบูททรงม้าหนังวัวสีน้ำตาลแก่ พระองค์ย่างบาทอย่างมั่นคงออกมาพร้อมอาชาสีดำมันปราบ ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าแม่ราตรีเกือบเท่าตัว!

แน่นอนว่าความเคลื่อนไหวแปลกๆ ทางด้านนั้นดึงสายพระเนตรทูลกระหม่อมกลางไว้ได้ แม้พระองค์ไม่ทันเห็นหน้าคนหลบหนี แต่ทรงเห็นมือขาวผ่องหลังต้นไม้ รีบดึงร่างนางข้าหลวงที่ยืนงงงวยมองมาทางพระองค์ให้หลบเข้าไปหลังต้นไม้พร้อมกัน จนร่างนางข้าหลวงคนนั้นถลา อุทานตกใจคำหนึ่ง แล้วหายวับไป

...

แต่องค์กลับไม่ได้นำพาและไม่คิดจะตามไปเปิดโปงแม้เดาได้ว่าเป็นใครที่คิดปกปิดเบื้องสูง เพราะทรงสนพระทัยกับแม่ม้าตัวใหม่ที่ทรงสั่งซื้อมาจากฝรั่งเศส ซึ่งบัดนี้กำลังวิ่งเล่นสนุกสนาน ผิดกับตอนที่มาถึงวังนรังสรรค์เมื่อวันก่อน

'เลดี้' คือชื่อที่ทรงตั้ง แต่คนในวังเรียกผิดเป็นราตรี บัดนี้มันกำลังวิ่งอย่างร่าเริงและไร้ซึ่งขลุนคุมม้าสวมปาก พระขนงของพระองค์ขมวดเข้าหากัน ก่อนใช้สายตากวาดมอง จนพบเครื่องม้าที่ตามหา วางพาดอย่างไร้ค่าอยู่บนราวกั้นใกล้ๆจุดที่พระองค์พบเห็นความผิดปกติ 

แต่ไม่ทันที่จะได้ดำเนินไปตรวจสอบ ร่างสองร่างของหลวงคนสนิทก็เดินมานู้น พระองค์จึงหันไปลูบแผงคอม้าสีดำที่จูงอยู่ ส่งเชือกไปให้ข้าหลวงผู้ดูแลรับไป

"เธอเป็นคนเอาขลุมคุมม้าสวมให้เลดี้รึ"

"กระหม่อม"

"แต่ดูเหมือนไม่ใช่ขลุมที่ฉันสั่งมา"

"เป็นอันเก่าของ 'เจ้าอาชา' กระหม่อม ของแม่ราตรียังไม่ส่งมาจากสิงค์โปร กระหม่อมก็เลย"

"ได้อย่างไร! ของอาชาน่ะมันมีเหล็กสอดปากเป็นคันบังคับ เลดี้ยังเด็ก ให้ใส่อย่างเดียวกันได้ที่ไหน ไม่น่ามันถึงได้หงุดหงิด ดีดเจ้าแผนจนชายโครงหักไปสองท่อน!"

"กะ กระหม่อมไม่ทราบ ขอประทานอภัยฝ่าบาท"

ทูลกระหม่อมกลางขมวดพระขนง แต่ยังไม่ทันได้ดุคนดูม้า เสียงของสหายที่เดินมาถึงเบื้องหน้าก็ดึงสายตาไปก่อน

“ทูลกระหม่อม ตกลงจะไม่ให้เจ้าทับมันไปตรวจดูอาการคนไข้จริงๆ หรือ มันอุส่ามานะมาจากโรงพยาบาลวังหลังเทียวนาพระองค์”

หลวงนิดเอ่อถามพรางมองทูลกระหม่อมกลางอย่างสงสัย ผิดกับหลวงทับที่ยืนนิ่งไม่กระโตกกระตากอยู่ด้านข้าง 

ก็จะกระโตกกระตากอยากรักษาได้อย่างไร ต้องนิ่งไว้ ให้พระองค์เห็นว่าเขาเป็นเพียงนายแพทย์ที่สัตย์ซื่อในวิชาชีพของตนเองเท่านั้น ไม่ได้คะยั้นคะยอ อยากจะคลำ จะจับ จะแตะใคร...

ทูลกระหม่อมกลางส่งเชือกจูงม้าทรงให้คนดูแลที่ยังคงสั่นงันงกรับเอาไปเก็บ ก่อนหันมาเหลือบมองหลวงทับ พูดสำทับไปยกหนึ่ง 

“ไม่ต้องดู หล่อนหายแล้ว”

“อ้าว เสด็จไปดูมาแล้วหรือกระหม่อม”

ทูลกระหม่อมฟังคำหลวงนิดก่อนจะหันกลับไปมองชายโจงสีม่วงพวงอังกาบวับๆแวบๆที่หลังต้นไม้โน้น

นั้นไงคนป่วย ถ้ายังป่วยจะออกมาเล่นซ่อนแอบหลบหลังต้นไม้ ทำตัวเป็นนางไม้สมฉายาอยู่นั้นรึ!


____________


แต่คนเป็นแพทย์ไม่ได้รู้ข้อใหญ่ใจความในพระทัยของพระองค์ด้วย คิดว่าเอกบุรุษทรงคิดเผิกเฉย จึงตัดสินใจเดินหน้ามาหนึ่งก้าว เอ่ยชี้แจ้งทูลกระหม่อมกลางที่กำลังทอดพระเนตรต้นไม้ใบหญ้าอยู่

"แต่ลมหนาวแรกมาแล้วกระหม่อม อีกเดี๋ยวอากาศคงเย็นลงมาก ไอ้ทับกลัวไข้จะกลับ"

พระองค์ฟังแล้วก็เข้าใจความหมาย จึงคิดจะเรียกคนป่วยออกมาจากที่ซุกซ่อน แต่ชั่วแปบเดียวก็ทรงจำได้ว่าหล่อนสวมผ้าแถบอยู่ จำได้ว่าเขินนักตอนที่ถูกบังคับให้เข้าเฝ้าพระองค์ทั้งที่ยังสวมผ้าอย่างสมัยนิยมนี้ พระองค์เลยหยุดพระโอษฐ์ไว้ ไม่ได้ให้สองหลวงได้เห็นของที่ดู 'ไม่งาม'

“อืม เดี๋ยวฉันดูให้แล้วกัน”

สองหลวงจึงหันมองกัน ก่อนหลวงนิดจะเอ่ยแย้ง "ทรงจบกฏหมาย ไม่ใช่หมอใช่แพทย์นะกระหม่อม"

ทว่าสายพระเนตรนิ่งเฉยที่เลื่อนมาทางตนกลับปิดปากหลวงนิดที่คิดแย้งเอาไว้ได้ เขาจึงก้มโค้ง หันไปทางหลวงแพทย์ แล้วเริ่มผสมโรง ท่าทีเหมือนกำลังโกรธแทนทูลกระหม่อมกลาง โมโหเป็นฟืนเป็นไฟ

"ให้ทรงตรวจสิเจ้าทับ! ทรงตรวจได้! คิดว่านายเก่งว่าเจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดิรึ! น่าจับไปตัดหัว" ก่อนหันมาทูลถามความเห็นทูลกระหม่อมกลาง "ให้นิดลากมันไปตัดหัวดีหรือไม่กระหม่อม!?"

หลวงทับไหนเลยจะคิดแย้งอีก จึงโค้งรับคำ ไม่ลืมสำทับถึงอาการที่ควรระวัง ที่คนเป็นเจ้าฟ้าต้องเฝ้าระวังเวลาไปตรวจ 'คนไข้ของพระองค์'

ทว่าในขณะที่ทั้งสามยืนฟังการบรรยายของนายแพทย์หนุ่ม เสียงเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากทางต้นไม้ตนนั้น

"เอ้าคุณ! มาแอบอะไรอยู่ตรงนี้คะ"

เมื่อทั้งหมดหันไปมอง ก็พบนางข้าหลวงเอื้อมเดินประคองถาดของว่างมาหยุดยืน...คุยกับต้นไม้ริมรั้วฟังนู้น

สองหลวงเลิกคิ้วมองภาพประหลาดอย่างนั้น แต่ในขณะที่หนึ่งหมอคิดจะขอทูลกระหม่อมกลางเข้าตรวจประสาทข้าหลวงในวังพระองค์ กลับเป็นฝ่ายทูลกระหม่อมเสียเอง ที่เอ่ยแทรก เรียกให้ทั้งหมดหันมาทางพระองค์แทน

"กลับวัง เดินไปอธิบายอาการที่ต้องเฝ้าระวังไปกันเถอะ"

"แต่นางข้าหลวงคนนั้น"

พระองค์มองหลวงนิด "ถ้ายังพิรี๊พิไรฉันจะให้เธออยู่เก็บขี้ม้า"

"ไปกระหม่อม! รีบเสด็จเถอะ!"

สองหลวงตามเสด็จทูลกระหม่อมกลาง หูก็ฟังหลวงแพทย์อธิบายเรื่องอาการไข้เปลี่ยนฤดูไปด้วย ทว่าไม่มีใครสังเกตุเห็น ว่าทูลกระหม่อมกลางที่สั่งแต่ให้เดินไปข้างหน้า กลับเอาแต่เหลือบมองทางด้านหลังอยู่ได้

พระองค์ทอดเนตรเห็นหลังไวๆ ของคนขาวผ่องที่รีบจูงมือนางข้าหลวงทั้งเก่าทั้งใหม่ จ้ำๆลากๆกลับไปทางตำหนักน้ำแล้ว ที่สำคัญ หล่อนไม่มีแม้คำขอบคุณ ที่พระองค์ อุตส่าห์ 'เปิดโอกาสให้หนี' ซักนิด

"ทอดพระเนตรมองอะไรอยู่รึกระหม่อม"

หลวงนิดร้องถามก่อนหันมองตาม แต่ก็ไม่มีบุญได้เห็นของ 'ไม่งาม' ของใคร เพราะเหล่าผ้าแถบทั้งสามเดินลิ่วๆ พ้นทิวไม้ไปเรียบร้อยแล้ว

"...นิด"

"กระหม่อม"

"ได้ยินว่าบ้านเธอ สั่งเสื้อผ้าฝรั่งมาขายใช่ไหม"

"แม่นิดคิดจะเปิดห้างร้านกระหม่อม ตรงหัวมุมถนนสี่พระยา ยังต่อรองซื้อที่ดินกับฮั่วเจ๊กไม่ได้ แต่สั่งของมาจากยุโรปเต็มบ้านแล้ว" 

"เอามาให้ฉันซักตัว แล้วค่อยมาเรียกเก็บสตางค์ที่วัง"

สองหลวงมองหน้ากัน ก่อนหลวงนิดปากกล้าจะร้องถามก่อน

"เอ๋ เสื้อไซส์พระองค์หรือกระหม่อม ดำริ จะแต่งองค์ด้วย...ลูกไม้ฝรั่งเศส?"

ทูลกระหม่อมกลางเหลือบพระเนตรมองคนเล่นลิ้น เจ้านี้

หลวงนิดรีบโค้งรับ "เย็นนี้นิดจะให้คนส่งแคตตะลอกมาให้ทรงเลือก" ก่อนจะเหลือบมองหลวงทับทีหนึ่ง "ตกลงจะไม่ให้เจ้าทับไปตรวจคนป่วยที่ตำหนักน้ำจริงๆหรือกระหม่อม"

"พูดมากจริง ไป! เข้ากรมกันได้แล้ว!"


___________________


เย็นนั้น เสื้อฝรั่งที่ทูลกระหม่อมกลางทรงหมายถึงก็ถูกส่งมาที่วังนรังสรรค์ด้วยฝีมือคุณหญิงประดับ มารดาของหลวงนิดนั้นเอง คุณทองพลับผู้เป็นนางสนองพระโอษฐ์เป็นผู้รับไว้ และได้ทราบจากคุณหญิงประดับซึ่งสนิทสนมนับถือกันเป็นสหายว่าทูลกระหม่อมสั่งให้หาให้ 'คุณที่ตำหนักน้ำ'

ครั้นคุณทองพลับได้ฟังก็ตกใจมาก มือรับของไว้ แต่ใจกลับเต้นไม่เป็นส่ำ ก่อนส่งให้คุณหญิงประดับไปรับเงินกับเสมียนวังอีกห้องหนึ่ง ส่วนตนก้มมองเสื้อฝรั่งสีขาวสะอาดสามตัวที่ถูกรีดเรียบเป็นระเบียบพร้อมแคทตะลอกแฟชั่นยุโรปอีกสองฉบับ

แรกเลยนางสนองพระโอษฐ์คิดจะย้ายคนออกจากตำหนักน้ำหลังจากหายป่วย เพราะถึงอย่างไรห้องนั้นก็เป็นห้องบรรทมของทูลกระหม่อมกลาง แม้ไม่ใช่ที่บรรทมประจำ เพียงเสด็จไปประทับยามต้องการอยู่เป็นส่วนพระองค์เท่านั้น แต่ของสูง ถึงอย่างไรจะให้คนไม่รู้หัวนอนที่ไหนไปทับที่ไม่ได้ นรกจะกินหัวเอา คุณทองพลับจึงคิดจะย้ายหญิงประหลาดกลับมาเรือนหลังของนางข้าหลวง เตรียมจัดห้องใหญ่ให้อยู่ชั้นสอง ข้างห้องหล่อนเอง แต่พอทราบว่าทูลกระหม่อมถึงกับพระราชทานเสื้อให้ คุณทองพลับก็เก็บความคิดโยกย้ายไปในทันที 

เพราะการใส่พระทัยถึงขนาดพระราชทานเครื่องแต่งกายให้ ไม่เท่ากับทรงประกาศว่า หญิงประหลาดผู้นั้นมี 'สถานะพิเศษ' หรอกหรือ?

คุณทองพลับครุ่นคิดอยู่นาน ก่อนตัดสินใจทำเรื่องที่สมควร 

"...แม่เฟื่อง"

"เจ้าค่ะคุณป้า"

"เอาเสื้อฝรั่งนี่ไปให้ 'คุณที่ตำหนักน้ำ' แล้วเรียนเธอว่า พรุ่งนี้เช้าหลังจากตื่นนอน ทูลกระหม่อมให้คุณเตรียมตัวเข้าเฝ้าที่ห้องทรงพระอักษร"

นางข้าหลวงเฟื่องที่รับหน้าที่เตรียมจัดห้องใหม่ให้หญิงประหลาดที่เรือนข้าหลวงเบิกตามองป้าตนเองทันที ก็เพราะหล่อนจัดแจ้งห้องหับจนเสร็จสรรพเรียบร้อยแล้ว ทำตั้งแต่บ่ายถึงเย็น แต่พอห้องเสร็จถึงได้รู้ว่าเปลืองแรงเปล่าเท่านั้น!? 

อ้าว!!!

ทว่านางข้าหลวงเฟื่องก็ได้ต้องรีบเก็บสายตาลง เมื่อเห็นคุณทองพลับถลึงตาใส่ "เอ๊ะ! ยังไม่รีบไปอีก!"

"เจ้าค่ะๆ ไปแล้วเจ้าค่ะคุณป้า!"




_____________________


แกกก ฉันเอาม้ามาให้เขาเกี้ยวกัน เป็นสื่อกลางนึกออกมะ!

สปอยยย


"ตัวใหญ่เกินไปใครก็กลัวทั้งนั้น เหมือนคอยข่มเพคะ"

"บุรุษก็ต้องอย่างนี้มิใช่หรือ องอาจ ใหญ่โต ดุดัน สมเป็นชายชาตรี"

"แต่เจอที่คุกคามไป ผู้หญิงที่ไหนจะชอบ…"

เอกบุรุษเลิกพระขนง คำว่าคุกคามที่อีกฝ่ายว่า ราวกับไม่ได้หมายถึงเจ้าอาชา..

"แล้วต้องทำยังไง นังเลดี้จึงจะยอมให้ผสมพันธ์เล่า ฉันซื้อแม่พันธ์มาแพง สั่งตรงมาจากฝรั่งเศสก็เพื่อให้มันเป็นเจ้าสาวของเจ้าอาชา"

"ก็ต้องทำให้คุ้นเคยกันเพคะ ให้เลดี้ยอมรับ ไม่อย่างนั้นก็คงไม่ยอมให้อาชาเข้าใกล้"

"หล่อนกำลังหมายถึง....เกี้ยว?"

ท่านหญิงเมฆหลบสายพระเนตรของทูลกระหม่อมกลางที่เยี่ยมพระพักตร์เข้ามาใกล้

และไม่รู้ทำไม เธอกลับรู้สึกว่า เกี้ยวที่ว่า ไม่ได้หมายถึง...ม้ากับม้าเกี้ยวกัน

แอร๊ยยย ยย~~



ขอแต่งก่อนเดี่ยวมาเม้าส์ด้วย // นอนเต็มอิ่มแล้วจ้า ขอบคุณที่เป็นห่วงและกดดัน ชิ! 

แอดไลน์@ ไว้ตามงานเฌอมาที่เอวคอดๆจ้ะ เชิญจ้ะเชิญจ้ะ 

v

v





ผลงานทั้งหมดของ "เฌอมา" 



 


  ฝากเพจด้วยจ้าา 





 
___________________________________________________________________________________________________________________________________

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นตามจิตนาการและความคิดของผู้แต่งเท่านั้น ทั้งตัวละคร เนื้อเรื่อง สถานที่ ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงบุคคลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพิ่มอรรถรสเนื้อหาของนิยายให้มีความน่าสนใจขึ้นเท่านั้น ผู้อ่านที่รักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.159K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,555 ความคิดเห็น

  1. #9040 Mickey&Minny (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 14:12
    เขาจะเกี้ยวกันแล้ว ...เหรอ 55+
    #9,040
    0
  2. #4737 Jellydolphin (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 14:04
    เลดี้ ทู ราตรี 5555
    #4,737
    0
  3. #3506 Ammiee_Ammiee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 00:02
    เขินรอตอนหน้านะ 5555
    #3,506
    0
  4. #1874 noo_parekapoom (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 19:23
    แอร๊ยย
    #1,874
    0
  5. #1664 MinikoSong (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 16:29
    ม้าหรือคนค่าาที่เกี้ยว
    #1,664
    0
  6. #1408 somyingphunim (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 14:04
    รีบเกี้ยวเถิดเจ้าค่า
    #1,408
    0
  7. #1150 id2554 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 17:24
    มาปูเสื่อรอที่สนามหน้าวังทุกวัน
    #1,150
    0
  8. #1032 cheritta (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 21:18

    ต้องเพิ่มห้องรับแขกที่วังแล้วนะเฌอ...รอกันเต็มเลย คอยาวจะเป็นยีราฟแล้วตอนนี้อยากจะช่วยอาชาเกี้ยวสาว

    #1,032
    0
  9. #1031 Mymoji Love King (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 21:09
    มาเถอะไรท์คนงาม รอกระตุกผ้าแถบเธอนะ
    #1,031
    0
  10. #1030 Nannn (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 20:07

    สะบัดผ้าแถบรออยู่นะคะะะ

    #1,030
    0
  11. #1029 IceQuiet (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 20:05
    เนื้อเรื่องน่าติดตามมากค่ะ ชอบแบบนี้
    #1,029
    0
  12. #1027 สิมัฒตรา (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 19:00

    รอหนักมาก

    #1,027
    0
  13. #1025 Shayanee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 18:24
    รออยู่นะคะ จงมาๆๆๆ หายไปเป็นวันแล้วน้าาา
    #1,025
    0
  14. #1024 Lucky (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 18:18

    มาต่อเร็วๆค่า รออ่าน

    ทำเล่มเลยอย่างไว

    #1,024
    0
  15. #1023 SPcHeek (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 17:50
    เดาว่าท่านหญิงเมฆอาจเป็นย่าของท่านชายติก็ได้
    #1,023
    0
  16. #1022 94993 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 16:46
    ชั้นรอเธออยู่นะหญิงเมฆ
    #1,022
    0
  17. #1020 หนูน้อยหอยสังข์ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 15:15
    เค้ารออยู่น๊าาา~
    #1,020
    0
  18. #1019 ชิพกะเดล (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 13:31

    อ่านสปอยแล้วเขินตัวบิดเหมือนหางโจงกระเบน งื้ออออ

    #1,019
    0
  19. #1018 baitoey_homm (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 12:58
    เดี๋ยวๆ เฌอมาให้ม้าเกี้ยวกัน ทำไมช้านเขินล่ะ
    #1,018
    0
  20. #1017 ya-ya (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 12:34
    อ่านมาเพลินๆถึงตอนนี้ อ่าววว. มาต่อด่วนนเจ้าค่ะ
    #1,017
    0
  21. #1015 SopitKobNasueb (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 11:40
    รออยู่หน้าประตูวังมังคะ
    #1,015
    0
  22. #1014 wimberz (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 10:49
    มาอัพบ่อยๆนะมังคะ
    #1,014
    0
  23. #1013 boooo121 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 10:46
    ประกาศตามหาคนหาย มีคนรอเยอะมาสักที
    #1,013
    0
  24. #1011 Sarawadeenikojid (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 07:43
    อยากได้หนังค่ะ มาเร็วๆนพ
    #1,011
    0
  25. #1010 10041976 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 06:11
    คุณอาชาดุนะไหวหราาาาา
    #1,010
    0