พระพายทายรัก (สนพ.พิมพ์คำ พิมพ์ครั้งที่ 13)

ตอนที่ 11 : Chapter 11 : สุภาพบุรุษผู้เชื่อถือไม่ได้ (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 34,373
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 164 ครั้ง
    27 ก.ค. 59


พ ร ะ พ า ย ท า ย รั ก

_______________________________________________________________________________________________________________________________________

By เฌอมา
 






คุณหญิงก้อย
 


บทที่ 11 สุภาพบุรุษผู้เชื่อถือไม่ได้

เช้าวันนี้ที่วังนรังสรรค์มีฝนตกปรอยๆเป็นละอองเย็นฉ่ำ คุณพนักงานชั้นเล็กชั้นน้อยเดินพูดคุยกันไปตามระเบียงวังขณะลำเลียงเครื่องเสวยตามหลังคุณสายสร้อยต้นห้องของวังไปยังห้องเสวย เสียงหัวเราะเคล้าสายฝนทำให้วังใหญ่ดูมีชีวิตชีวาอย่างน่าประหลาด กระนั้นคุณพนักงานทุกคนก็ยังรู้จักหน้าที่ ต่างปฏิบัติงานตามตำแหน่งตนอย่างดีไม่มีขาดตกบกพร่อง เพื่อรับใช้เจ้านายของตน ที่ทุกคนล้วนเคารพรักเทิดทูนด้วยใจจริง

สูงขึ้นไปบริเวณชั้นสองของวังซึ่งปราศจากความวุ่นวายต่างๆนั้น หม่อมลัลนาภรรยาเจ้าของท่านชายกิตติกรเจ้าวังนรังสรรค์กำลังหลับพริ้มอย่างมีความสุข ใบหน้าผ่องดูอิ่มนวลคล้ายยิ้มอ่อนๆที่มุมปาก รอบกายของเธอมีหมอนใบนุ่มหนุนประกบเอาไว้อย่างหวงแหน เนินหน้าท้องที่เคยเรียบคอดเริ่มนูนเด่นออกมาให้เห็นเพราะอายุครรภ์กว่าสามเดือน บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าภายในนั้นมีหนึ่งชีวิตซึ่งราชสกุลนรังสรรค์รอคอยกำลังเติบโตอยู่

หม่อมเจ้ากิตติกรที่เพิ่งเดินกลับเข้ามาภายในห้องบรรทมทอดสายตามองภรรยา ก่อนวรกายสูงจะนั่งลงด้านข้าง เอื้อมจับมือขาวเนียนซึ่งวาดวางอยู่บนหน้าท้องของตัวเธอ ก่อนจะยกขึ้นจุมพิต เพียงไม่นานเปลือกตาสีอ่อนของหญิงสาวก็กระพริบไหว ก่อนจะลืมตามองตอบ พร้อมรอยยิ้มขานรับแรกอรุณ

“ตื่นได้แล้ว หม่อมขี้เซา”

ลัลนากระชับมืออบอุ่นของสวามีเป็นการตอบรับ ก่อนจะหลับตาลงอีกครั้ง ความเหนื่อยอ่อนจากอาการแพ้ท้องอย่างหนักทำให้หญิงสาวลุกจากเตียงได้ไม่ถึงสามก้าว กระนั้นร่างกายของเธอก็ไม่เคยซีดเซียว ซูบผอม เพราะถูกเอาใจใส่อย่างดี ไม่ว่าจะจากทางสวามีที่คอยดูแลเช้าเย็น และทางพระปิตุจฉาทั้งสองของเขา

“กี่โมงแล้ว” หญิงสาวร้องถามก่อนจะวาดสายตาไปยังนาฬิกาเรือนโตภายในห้องบรรทม “เจ็ดโมงเหรอ ทำไมแกปลุกฉันเช้าจัง”

หม่อมเจ้ากิตติกรมองคนตรงหน้าอย่างแสนรัก “เพราะท่านน้าทรงมีเรื่องดีพระทัย เลยอดไม่ไหวที่จะโทรมาบอกข่าวดีกับเราแต่เช้า”

ลัลนาขมวดคิ้ว ท่านน้าของสวามีก็มีเพียงหม่อมเจ้าหญิงกนกนารี พระมารดาของหม่อมราชวงศ์กนกวลีเพื่อนสนิทของเธอและพระญาติข้างฝั่งพระมารดาของเขาเท่านั้น

“ข่าวดีอะไรเหรอ”

หม่อมเจ้ากิตติกรยิ้มก่อนจะเอ่ยตอบแม้ในตาคู่คมยังมีรอยลังเลและไม่สบายใจอยู่

 “ข่าวดีที่ว่า ก้อยกำลังจะแต่งงานแล้ว”

“ห๊า!!

หม่อมป้ายแดงและว่าที่หม่อมแม่ในอีก 6 เดือนข้างหน้าอุทานอย่างตกใจ อาการเมาขี้ตาในตอนแรกหายวับเป็นปลิดทิ้ง นั้นเพราะตัวเธอไม่คาดคิดว่าเพื่อนสาวที่เรียบร้อยที่สุดในกลุ่ม และไม่เคยสนใจเพศตรงข้ามมาแต่ไหนแต่ไรจะมีข่าวดีรวดเร็วปานนี้

“ไอ้ก้อยนะเหรอจะแต่งงาน แกฟังมาผิดหรือเปล่า!”

ลัลนาดูจะสติแตกกับข่าวที่ได้ยิน ก่อนเธอจะหยุดชะงัก เมื่อได้ยินประโยคกลั้วหัวเราะของสวามี

“ฉันฟังไม่ผิด ท่านน้าตรัสว่าก้อยจะแต่งงานจริงๆ...แต่งกับดลวัฒน์ แฟนเก่าของแกไง”

หญิงสาวทำตาโตก่อนจะหัวเราะแห้งๆแล้วโน้มตัวเข้าไปคล้องเอวสวามีเอาไว้ ศีรษะที่มีเส้นผมหอมนุ่มปกคลุมอยู่ค่อยๆถูไถๆไปที่พุงของหม่อมเจ้ากิติกรอย่างออดอ้อน “แกอย่าหึงซี่ ฉันไม่ได้คิดอะไรกับดลล๊าววววว!!!

“ฉันไม่หึง...แต่อย่าให้รู้แล้วกันว่าถ่านไฟเก่ายังมี!

“สวามีสายฮาร์ดคอร์!

ลัลนาว่าก่อนจะหลับตาพริ้มพิงหม่อมเจ้ากิตติกรอยู่อย่างนั้น

สวามีหนุ่มถอนใจก่อนจะเลื่อนศีรษะของลัลนาให้กลับลงไปนอนบนที่บรรทม การตั้งครรถ์ลูกของเขาทำให้หม่อมแสนแสบของวังนรังสรรค์อ่อนเพลียง่าย คุยด้วยประเดี๋ยวประด๋าวเป็นต้องผล็อยหลับไปอีก ทำให้ช่วงนี้วังนรังสรรค์เงียบเหงาลงไปเป็นกอง

“นอนพักอีกหน่อยเถอะ เดี๋ยวฉันจะให้คุณสายยกข้าวต้มมาให้ทานบนนี้”

“เดี๋ยวสิ แกยังไม่ได้บอกเลยว่าท่านน้าตรัสอะไรอีกบ้าง”

หม่อมเจ้ากิตติกรลูบเส้นผมของภรรยาก่อนจะยิ้ม “ท่านว่างานรดน้ำสังข์จะจัดที่วังภานุพงศ์ ท่านอยากให้เราสองคนไปช่วยกันเตรียมงาน แต่ฉันไม่ได้ตอบตกลงท่านน้าไป กลัวแกจะไม่ไหว เพราะหากช่วย ก็ต้องไปค้างที่วังถานุพงศ์ก่อนวันงานหลายวัน”

ลัลนาพยักหน้าเบาๆทั้งที่เริ่มงัวเงีย “ฉันไหวอยู่แล้ว เราไปกันนะติ เอาคุณพนักงานของเราไปช่วยให้หมด ถือโอกาสให้พวกเขาได้ออกไปข้างนอกบ้าง”

หม่อมเจ้ากิตติกรหัวเราะ ก่อนจะก้มหอมหน้าผากกรุ่นกลิ่นของลัลนา

“ตามใจสิ ฉันเชื่อฟังหม่อมของฉันอยู่แล้ว”

---------------------------------------------------------------------


ที่โรงพยาบาลในเวลาเดียวกันนั้น...

คุณหญิงก้อยเดินดุ่มๆเข้าไปในห้องตรวจของดลวัฒน์

ปัง!’

ก่อนจะผลักประตูเปิดออกอย่างรุนแรงจนเจ้าของห้องที่กำลังนั่งทำงานอยู่เงียบๆสะดุ้งโหยง

“...อ้าว ก้อย” ดลวัฒน์มองใบหน้าทะมึนทึ่งของว่าที่เจ้าสาว “มารับเราไปกินข้าวเหรอ”

คุณหญิงก้อยไม่ตอบ เธอทำเพียงกระโจนเข้าไปใกล้หมอหนุ่ม แล้วปาการ์ดสีหวานไปที่อกของเขา!

“นายรับปากฉันว่าจะไม่บอกใครเรื่องเราจะแต่งงานกัน!” หญิงสาวว่าพร้อมใบหน้าที่แดงเถือกเพราะอารมณ์โกรธที่โดนละเมิดข้อตกลง "แต่กลับส่งขยะนี้ไปทั่วโรงพยาบาล นี้เองสินะความเชื่อใจไม่ได้ของพวกวายะวงศ์!"

ดลวัฒน์ก้มเก็บการ์ดใบนั้นขึ้นมา ก่อนจะปัดๆเศษฝุ่นที่เปรอะเปื้อนแล้วเงยหน้ามองตอบคุณหญิงก้อย

“เราก็ไม่ได้บอกใครตามที่รับปากนี้...เราแค่แจกการ์ดให้เขาเฉยๆ”

คุณหญิงก้อยรู้สึกว่าตัวเองคล้ายจะหน้ามืดเมื่อได้ยินคนผิดคำพูดแถไปเรื่อยไม่ยอมรับความผิด หญิงสาวกำหมัดแน่น และแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน แต่เธอจะทำอะไรเขาได้ เธอทำไม่ได้ นั้นเพราะการ์ดที่ว่าถูกแจกไปทั่วโรงพยาบาลแล้ว ตลอดทางที่เธอเดินมาที่นี้ก็มีแต่คนอวยพรงานแต่งให้เธอ เห็นได้ชัดว่าคนเจ้าเล่ห์เตรียมการทุกอย่างมาตั้งแต่ต้น ไม่อย่างนั้นเพียงแค่วันเดียว การ์ดแต่งงานไม่มีทางเสร็จพร้อมแจกคนทั้งโรงพยาบาลแบบนี้หรอก!!

ดลวัฒน์ยิ้มก่อนจะเดินเข้ามาใกล้หญิงสาวอย่างต้องการทำดีด้วย เขากดไหล่บางให้นั่งลง ก่อนจะเดินกลับไปนั่งที่เดิม ก้มมองการ์ดแต่งงานที่เขาเป็นคนเลือกเองทุกอย่าง แล้วแสร้งทำตาโต! อุทาน! ประหนึ่งกำลังตื่นตกใจเหลือแสน!

“อุ้ย! ทำไมร้านทำการ์ดงานแต่งใส่เดือนผิดพลาดล่ะ วันที่ 9 เดือนแปดเหรอ มันเร็วกว่ากำหนดไปตั้งหนึ่งเดือนนี้นา!!!

หม่อมราชวงศ์กนกวลีจ้องเขม็งไปที่คนลวดลายมากพร้อมกับสั่นเทาไปทั้งตัว

เจริญไหมล่ะ! ไอ้คนเจ้าเล่ห์สามารถใช้ความไร้สัจจะของมันย่นระยะเวลาของานแต่งได้ตั้งหนึ่งเดือนเต็ม! ฉันไม่มีคำพูดอีกแล้ว! ฉันหมดคำพูดแล้วจริงๆเมื่อเจอกับคนแสนล้านเล่มเกวียนแบบเขา!!!!

ก๊อกๆ

แต่ก่อนที่ความโกรธเกรี้ยวของคุณหญิงก้อยจะระเบิดออกมาเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดขวาง ร่างของนางพยาบาลผู้ช่วยหมอดลก้าวเข้ามา เธอยิ้มแล้วส่งหนังสือบางอย่างให้เขา หนังสือแสนคุ้นตา หนังสือที่ทำให้คุณหญิงก้อยเย็นวาบครั้นมองเห็นมัน!

“ผอ. อนุมัติวันลาแต่งงานให้หมอดลกับหมอก้อยแล้วค่ะ วันที่หนึ่งถึงวันที่สิบเดือนหน้า เผื่อไปฮันนิมูนสี่วันตามที่หมอดลขอด้วย คิคิ”

ฉันรู้สึกได้ว่าสายตาของฉันสามารถฆ่าคนตรงหน้าได้จริงๆ ก็ไหนเขาบอกว่าใส่วันแต่งผิดในการ์ดไง! แล้วที่ไปขอวันหยุดมาเสียเสร็จสรรพคืออัลไล!! ตอบบ!!!

แกร็กๆๆๆๆ

ปากกาลูกลื่นบนมือของหมอหนุ่มเซ็นซิกแซกไปบนกระดาษเพื่อลงชื่อรับวันหยุด ก่อนจะเก็บปากกาเหน็บไว้ที่เดิม แล้วส่งยิ้มให้ว่าที่เจ้าสาวอย่างสดใสร่าเริง ร่าเริงกับผีสิ!!

คุณหญิงก้อยกัดฟันกรอด ก่อนจะพูดรอดไรฟันจนฟังแทบไม่รู้เสียง

“นายเตรียมทุกอย่างพร้อม...นายมัดมือฉัน คิดว่าฉันเชื่อถือไม่ได้เหมือนกับนาย...นายกล้ามากดลวัฒน์!!

“หื้ม...” หมอหนุ่มเลิกคิ้วทำตาโตก่อนจะพูดต่อ “อ้อ! เราลืมบอกไป ตั๋วไปฮันนีมูนเราก็เตรียมไว้พร้อมแล้วนะก้อย”

ฉัน! ฉัน!!!!

ฉัน! เกลียด! มานนนนน!!!!

 ต่อนี้จ้า 
-----------------------------------------------

     นับจากวันนั้นคุณหญิงก้อยก็ไม่ยอมพูดยอมจาอะไรกับว่าที่เจ้าบ่าวอีก เธอทำเพียงใช่ชีวิตไปวันๆ ปล่อยให้วันเวลาหมุนไปตามสิ่งที่คนมากแผนการวางรอไว้ เธอได้ทราบภายหลังว่าวันที่ 9 เดือนแปดคือฤกษ์ดีที่ทางวายะวงศ์หาไว้ตั้งแต่แรก ดูเหมือนท่านพ่อท่านแม่ก็ได้ทราบการเปลี่ยนแปลงวันแต่งพร้อมกับเธอเช่นกัน แต่ทั้งสองก็ไม่ได้เอ่ยโอษฐ์อันใด เพราะการ์ดได้ถูกร่อนแจกไปยังพระญาติทุกฝั่งฝ่าย ไม่เว้นแม้แต่พระญาติของเธอซึ่งพำนักอยู่ไกลถึงต่างแดนก็เช่นกัน

          ภายในเวลาเพียงไม่กี่อาทิตย์ผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับความฝัน ไม่กี่วันก็จะถึงวันหมั้นของเธอและดลวัฒน์ จดหมายจากพระญาติข้างภานุพงศ์ที่พำนักอยู่ต่างประเทศ รวมถึงพระสหายสนิทของท่านพ่อทยอยส่งมาที่วังเพื่อแจ้งการเสด็จเยือน เหล่าคุณพนักงานต่างวิ่งวุ่นเพื่อตระเตรียมทำความสะอาดห้องหับรองรับเหล่าราชนิกูลราวยี่สิบกว่าพระองค์ที่จะเสด็จมา ห้องบรรทมน้อยใหญ่ถูกเปิดใช่ราวกับมีงานเลี้ยงใหญ่ ทุกซอกมุมภายในวังใหญ่ถูกเช็ดถูทำความสะอาด กระนั้นคุณพนักงานเพียงยิบมือของวังก็ดูจะไม่พอเพียง แต่ปัญหาทุกอย่างก็หมดไป เมื่อขบวนเสด็จจากวังนรังสรรค์มาถึง

คุณหญิงก้อยยืนยิ้มรอรับรถของวังนรังสรรค์ที่ขับนำมา ก่อนจะวิ่งเข้าไปรับหม่อมลัลนา ซึ่งถูกหม่อมเจ้ากิติกรพระสวามีของเธอประคองให้ก้าวลงจากรถ

หม่อมแม่มาแล้ว!

คุณหญิงก้อยกล่าวล้อลัลนา เพื่อนสนิทของเธอและภรรยาของพระญาติข้างพระมารดา ก่อนจะเร่งฝีเท้าเข้าไปหา กอดรัดเพื่อนแล้วก้มมองหน้าท้องที่นูนเด่นภายใต้ชุดคลุมท้องสีเรียบร้อยนั้น

สี่เดือนแล้วสินะ อีกแค่ห้าเดือนวังนรังสรรค์ก็จะมีงานฉลองใหญ่แล้วสิ

เธอว่าก่อนจะเปลี่ยนไปยิ้มล้อหม่อมเจ้ากิติกร แต่เป็นลัลนาที่เริ่มพูดก่อน

อ้อ แปลว่าแกยังรู้ตัวสินะ ก็ดี ฉันจะได้ไม่ต้องเตือนแกบ่อยๆว่าแกนะต้องเป็นคนทำคลอดให้ฉัน!

"ห๊า! อะไรนะ!"

คนเป็นคุณหญิงร้องอย่างตกใจ แต่นอกจากหม่อมลัลนาจะไม่ตอบ ยัยนั้นไม่วายหันไปพยักพเยิดหน้ากับสวามีผู้แสนเชื่อฟัง แน่นอนว่าหม่อมเจ้ากิตติกรก็พยักตอบด้วย

โอเค กดดันกันเข้าไป!’

"อ้าวทั้งสองคนมากันแล้วเหรอ" ท่านหญิงกมลที่เสด็จออกมาดูกล่าวก่อนจะยิ้มรับลัลนาและพระภาติยะของพระองค์ แล้วจึงหันไปตำหนิบุตรสาว ที่ดูอ่ำๆอึ้งๆอยู่

"ก้อยนี้ก็เหลือเกินจริงๆ ทำไมไม่รีบพาเพื่อนเข้าไปในห้องรับแขก"

ว่าจบท่านหญิงกมลก็เสด็จมาใกล้ลัลนา แล้วช่วยหม่อมเจ้ากิตติกรประคองหม่อมวังนรังสรรค์เข้าไปในห้องที่ว่า ซึ่งที่นั้น ท่านธีปประทับรออยู่

คุณหญิงก้อยมองตามคนทั้งหมดไปด้วยใจที่หนักอึ้งราวกับมีภูเขาลูกใหญ่มากดทับไว้ ได้แค่ขอให้สิ่งที่หม่อมบ้าของวังนรังสรรค์พูด เป็นเรื่องล้อเล่นเท่านั้น

 
น้าขอบใจชายติมากที่พาคุณพนักงานวังนรังสรรค์มาช่วย เพราะลำพังแค่คุณพนักงานของภานุพงศ์คงจัดเตรียมทุกอย่างไม่พร้อมทันวันหมั้น ไหนจะเรื่องทำความสะอาดวัง ไหนจะเรื่องทำเครื่องเคลาเครื่องเสวยไว้รอรับพระญาติของเราที่กำลังจะมาอีก

          ท่านหญิงกมลกล่าวขณะกวาดสายตามองพระภาติยะและหลานสะใภ้ที่ดูเปล่งปลั่งขึ้นทุกวัน นี้คงเป็นผลจากการตั้งครรภ์หน่อเนื้อราชสกุลนรังสรรค์

“อ้อ อีกเรื่อง น้าให้คุณวิรงรองจัดห้องของพี่หญิงกนกไว้ให้แล้ว ให้ชายติกับหม่อมพักห้องนั้นน่าจะสบายที่สุดเพราะเป็นห้องใหญ่ ท่านติล่ะว่ายังไง ถูกทัยหรือเปล่า”

ท่านหญิงว่าและเห็นพระภาติยะเพียงองค์เดียวเช่นหม่อมเจ้ากิตติกรพยักพักตร์รับแล้วยิ้มสุภาพ

“ขอบทัยค่ะท่านน้า ได้พักห้องท่านแม่ชายถูกทัยมาก”

หม่อมเจ้ากิตติกรกล่าวก่อนจะหันมองลัลนาซึ่งทำหน้าคล้ายครุ่นคิดอะไรอยู่

ท่านหญิงกมลยิ้มตามแล้วหันมองสวามีของตัวเองบ้าง ซึ่งหลังจากผ่านคืนก่อนหน้าไป ท่านหญิงก็บรรทมอยู่ที่ห้องของท่านชาย ไม่หลีกเลี่ยงไปที่ไหนอีก ทำให้บรรยากาศระหว่างสามีภรรยาดีขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก จนหลานทั้งคู่สังเกตเห็น

“ก่อนจะเข้ามาน้าได้ยินว่าท่านติกับหม่อมอยากให้ยัยก้อยทำคลอดให้”

คำตรัสของท่านหญิงกมลทำให้ท่านธีปที่ประทับอยู่ชะงักไป “จริงหรือท่านติ”

หม่อมเจ้ากิตติกรพยักพักตร์อีกหนแล้วตรัสตอบ “จริงค่ะ เสด็จป้าปั้นประสงค์ให้ลูกคนแรกของชายเกิดที่วัง และชายกับลูกไม้ก็เห็นควรว่าคนทำคลอดควรเป็นก้อย ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของชาย”

ขณะหม่อมเจ้ากิตติกรตรัสคุณหญิงก้อยก็เดินเข้ามาพอดี ทำให้ทันได้ยินทุกสิ่งทุกอย่างกับหูตัวเอง หญิงสาวนิ่งเงียบ ก่อนจะนั่งลงบนโซฟา

“ก้อยดีใจที่ทั้งสองคนอยากให้ก้อยเป็นคนทำคลอดให้ แต่...” คุณหญิงก้อยว่าก่อนจะก้มหน้าแล้วพูดต่อเสียงแผ่ว แต่ความสามารถของก้อยคงยังไม่ถึง และก้อยไม่มั่นใจว่าจะทำมันได้ไหม”

หม่อมลัลนาหันมองสวามีก่อนจะลุกขึ้นเดินไปหาเพื่อนสนิทของตน สองมือของหม่อมวังนรังสรรค์ทาบทับและบีบมือคุณหญิงก้อยเอาไว้แน่น

“แกต้องทำได้”

“แต่ไม้...แกก็รู้ว่าฉันกลัว”

หม่อมลัลนาพยักหน้า “ฉันก็กลัวเหมือนกัน แต่เราจะผ่านไปให้ได้ เชื่อสิ!

คนเป็นคุณหญิงมองเห็นแววตาเชื่อมั่นบางอย่างผ่านทางสายตาของเพื่อนสนิท เธอรู้ว่าเพื่อนบังคับเธอเพราะเหตุผลอะไร เหตุการณ์นั้นทำเธอแทบเสียสติ เธอเสียทั้งตัวตน เสียงทั้งความตั้งใจที่จะเป็นหมอทำคลอด ภาพเด็กทารกที่หมดลมหายใจไปแล้วยังติดตา ทุกครั้งที่หลับตา ภาพนั้นยังหลอกหลอน เธอต้องใช้ยาช่วยให้หลับ เธอไม่สามารถข้ามผ่านมันไปได้ แต่วันนี้ตอนนี้ เพื่อนที่เธอรักที่สุดต้องการดึงเธอให้หลุดพ้นจากมัน แล้วกลับไปอยู่กับความจริง

แต่เธอ...เธอไม่คิดว่าตนเองจะทำมันได้...


----------------------

หม่อมหลวงดลวัฒน์ วายะวงศ์ มาถึงวังภานุพงศ์ในคืนเดียวกันนั้น ชายหนุ่มนำชุดสาวเจ้าที่ต้องใส่ในพิธีหมั้นมาส่ง เพราะคนเป็นเจ้าสาวไม่สนใจงานแต่งซักเท่าไร เขาจึงต้องเป็นฝ่ายตระเตรียมให้ และเลือกแบบชุด รวมไปถึงเนื้อผ้า สี ด้วยตัวเองทั้งหมด

ชายหนุ่มหัวเราะในใจกับสิ่งที่ตัวเองกระทำ ก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปในวัง และพบคุณวิรงรองที่กำลังหัวหมุนอยู่กับแจกันคู่ใบโตกลางโถงทางเดิน

“อ้าว คุณดล”

“สวัสดีครับคุณวิรงรอง”

ดลวัฒน์ยกมือไหว้ต้นห้องของวัง ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้แล้วถามถึงคนที่เขาต้องการเจอตัว

“คุณหญิงก้อยละครับ”

คุณวิรงรองทำตาหรี่เล็กเป็นเชิงแซว ก่อนจะเอียงตัวเข้ามาใกล้ว่าที่เจ้าบ่าวอย่างสนิทสนมก่อนกระซิบบอก

“นั่งซึมอยู่ตรงลานน้ำพุข้างวังนู้นค่ะ ไม่รู้เป็นอะไร เป็นตั้งแต่เช้าแล้วนะคะ”

ดลวัฒน์ขมวดคิ้วก่อนจะมองชุดเจ้าสาวในมือ เพียงไม้นานคิ้วขมวดก็คลายลง พร้อมร่างสูงที่เดินตรงรี่ไปที่สวนน้ำพุตามการชี้ทางของคุณวิรงรอง

ดลวัฒน์ก้าวยาวๆเพียงไม่กี่ก้าวก็มาถึงลานน้ำพุที่ว่าซึ่งบัดนี้สวนย่อมรอบๆลานถูกตัดแต่งและประดับประดาด้วยไฟประดับดวงเล็กๆ ซึ่งคุณพนักงานของวังกำลังทดลองระบบไฟอยู่ ชายหนุ่มกวาดสายตามองหาคนที่เขาต้องการเจอ และพบร่างแบบบางนั่งก้มหน้ามองมือตัวเองอยู่บนม้านั่งสีขาวทางมุมหนึ่งของลานหินอ่อน บนใบหน้านวลที่วันนี้ไม่มีแว่นกรอบเหลี่ยมเกะกะลูกตา มีหยดน้ำตาเม็ดน้อยสองหยดกำลังสะท้อนแสงวิบวับกับแสงไฟ ซึ่งภาพที่ปรากฏแก่สายตานั้น ทำให้หมอหนุ่มรู้สึกจิตใจไม่สงบสุขเอาเสียเลย

หม่อมหลวงดลวัฒน์ก้าวเข้าไปใกล้หญิงสาวอย่างไม่รอช้า ก่อนจะร้องทักทายคนที่เอาแต่เม่อ และไม่รู้สึกตัวกระทั่งได้ยินเสียงของเขา

 “โอ๊ะโอ๋! มีเด็กผู้หญิงมานั่งร้องไห้อยู่ตรงนี้ด้วยล่ะ”

 


-----------------------------------
ฝากกดติดตามเพจ ' เฌอมา ' ด้วยน้า เข้าไปฝอย เม้าท์ ตบตีกัน ในเพจได้นะคะ จะแจ้งอัพนิยายในนั้นน้า ตามมาาาๆๆๆ

 


 

__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

 

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 164 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,801 ความคิดเห็น

  1. #7772 I:AM XXI (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 14:26
    หมอมันเจ้าเล่ห์มากอะ ตลก55555555
    #7,772
    0
  2. #6561 Pink Devil (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กันยายน 2559 / 21:58
    เครื่องเคราเครื่องเสวย ต้องเป็น เครื่องคาวเครื่องเสวย รึเปล่าจ่ะ 
    #6,561
    0
  3. #2533 mindpuri (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 11:43
    เหม่อ = เม่อ .... นุก =หนุก/สนุก
    #2,533
    0
  4. #1012 นิ ล น ลิ น (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 07:31
    ช่วยแก้ประโยคให้ค่ะ
    หม่อมลัลนาซึ่งถูกสวามีประคองให้...... แก้เป็น ได้สวามีประคอง....จะเพราะกว่าค่ะ เพราะการใช้ถูกกระทำอะไรสักอย่างเป็นใช้ในทางที่ไม่ดีอ่ะค่ะ เช่น ถูกจับ ถูกไล่ออก ประมาณนี้อ่ะ
    #1,012
    3
    • #1012-1 เฌอมา(จากตอนที่ 11)
      6 กรกฎาคม 2559 / 11:59
      เดี๋ยวลองทวนดูก่อนน่า ขอบคุณที่แนะนำจ้าา
      #1012-1
  5. #1007 Nauljan Yathang (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 03:10
    จากเรื่องภรรยาเจ้าท่านหญิงกลมจะเรียกหม่อมเจ้ากิตติกรว่าชายติไม่ใช่หรอคะ แต่ทำไมตอนนี้ถึงเรียกท่านติ
    #1,007
    2
    • #1007-1 เฌอมา(จากตอนที่ 11)
      6 กรกฎาคม 2559 / 12:02
      ใช่คะ แต่จริงๆควรเรียกตามพระยศ คือท่านติ ก็คิดอยู่เหมือนกันว่าไม่เหมือนในภรรยาเจ้าคนอ่านจะว่าไหมน้า 555
      *เดียวแก้กลับเน้อ ^^
      #1007-1
    • #1007-2 Nauljan Yathang(จากตอนที่ 11)
      7 กรกฎาคม 2559 / 16:57
      5555สู้ๆนะคะไรท์
      #1007-2
  6. #999 fahpsk (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 00:39
    ลูกไม้กับชายติมาสร้างสีสัน คิดถึงงงง
    #999
    1
    • #999-1 เฌอมา(จากตอนที่ 11)
      6 กรกฎาคม 2559 / 12:09
      เพราะรู้ว่าคิดถึง เลยจัดห้ายยยยยยยย
      #999-1
  7. #997 nothingperfect (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 23:39
    แก้คำผิดค่ะ วงเล็บจุดที่แก้ค่ะ ไม่รู้จะช่วยให้หาง่ายขึ้นหรือเปล่านะ


    (ใช้)ชีวิต /ห้องถูกเปิด(ใช้)/ (หยิบ)มือ/ พยัก(พเยิด)หน้า/ หม่อม(ป้า)ของวังนรั(ง)สรรค์/ (นี่)คงเป็นผล/ ฉันตัดสินใจ(ไ)ปแล้ว/ อง(ค์)หญิงพิมวลัญช์/ ป(ฏิ)เสธ/ ฝรั่งเศ(ส)/ แล้(ว)/ (ด้วย)ตัวเองทั้งหมด/ (ไหว้)ต้นห้อง/ (ล่ะ)ครับ/ ตา(หรี่)/ เพียง(ไม่)นาน/ (เกะ)กะ/ เหม่อ/ (ไม่)รู้สึกตัว
    #997
    0
  8. #991 ปิ่น (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 20:29
    มีคำผิดอยู่บ้างนะคะ เช่นแล้วเป็นแล้ส. คะ
    #991
    0
  9. #987 ป้ามโน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 19:44


    ปากดี...จิงเจงงงงง

    ปากดีให้ตลอดนะ..อิหมอดล
    #987
    0
  10. #977 mrteenee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 18:14
    หมอดลมีการเตรียมการอย่างรัดกุมน่ะเนี่ย ^ ^ สงสัยหญิงก้อยจะไม่รอดเงื้อมมือ
    #977
    0
  11. #974 pimmyla (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 17:31
    ทักดีๆไม่ได้อ่ะ ต้องกวนตัลลอดดด
    #974
    0
  12. #973 nooknik2323 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 15:03
    ออกรูปเล่มให้ทันงานหนังสือนะค่ะ รอเลย
    #973
    1
    • #973-1 เฌอมา(จากตอนที่ 11)
      5 กรกฎาคม 2559 / 16:59
      ก่อนงานหนังสือแน่นอนจ้ะ แต่เล่มนี้จะทำมือเองน้า ^^
      #973-1
  13. #972 Amy Wongkamolsersh (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 14:11
    สนุกแล้ว ชอบอ๊ะ หมอดลนี่เล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวมาก เรื่องก่อนดูไม่ออกเลยนะ นางมาไกลกว่าที่คิดมาก
    #972
    1
    • #972-1 เฌอมา(จากตอนที่ 11)
      5 กรกฎาคม 2559 / 16:59
      ปกตินางเงียบๆค่ะ แต่ร้ายกับคุณหญิงก้อยคนเดียว 55
      #972-1
  14. #971 bphadungkarn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 13:18
    มาอัพไวๆน้ะค้ะ ตั้งตารอฝุดๆ
    #971
    0
  15. #970 ปลาสวาย (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 12:14
    ชอบมากกก สนุกกกก รีบมาอัพนะคร้าาา
    #970
    0
  16. #969 Amp SoSo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 12:14
    เยี่ยมมากคะหมอดล
    #969
    0
  17. #968 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 11:09
    หมอดลเจ้าเล่ห์อ่ะไม่ได้บอกแต่แจกการ์ดเฉยๆ55
    #968
    0
  18. #967 kloy2533 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 10:42
    ข้อตกลงมีกี่ข้อนะ 555
    ห้ามนายบอกใครว่าเราแต่งงานกัน..แต่มันแจกการ์ด  
    ถ้านายตุกติกเมื่อไหร่ฉันมีสิทธิ์ขอหย่า...แต่มันคงไม่หย่า
    ที่สำคัญฉันจะไม่นอนร่วมห้องกับนาย.....จะรอดมั้ย

    #967
    1
    • #967-1 เฌอมา(จากตอนที่ 11)
      5 กรกฎาคม 2559 / 11:58
      ไม่รอดซักข้อ รับปากไปงั้น พระเอกเรื่องนี้ไม่ใช่พระเอก 555555
      #967-1
  19. #965 กระต่ายตาโต๊โต (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 08:24
    หมอดลร้ายกาจจจจ 555555
    จดบัญชีแค้นไว้ก่อนหญิงก้อย ไว้ค่อยเอาคืนทีหลัง55555
    #965
    0
  20. #964 konhin-DinDow (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 01:53
    ฮ่าๆๆ อย่างฮา อย่าให้ก้อยรู้ว่าเผลอใจรักแล้วกัน โดนเอาคืนแน่ๆ ตอนนี้หนูก้อยนับแต้มรอวันเอาคืนไปก่อนนะ
    #964
    0
  21. #963 puphaa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 00:20
    ตลกมากเลย
    #963
    0
  22. #962 soundy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 00:10
    หมอดลตลกอ่ะ 555555555
    #962
    0
  23. #961 eleen (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 23:55
    5555555หมอดลเตรียมทุกอย่างพร้อมหมดแล้ว XD
    #961
    0
  24. #960 nothingperfect (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 22:49
    หมอดลเจ้าเล่ห์มากอะ55

    มีพิมพ์ตกพิมพ์ผิดค่าา
    ฝนตกปรอยๆ น่าประหลาด เทิดทูน หมอน เรียบคอด ครรภ์ เพิ่งเดินกลับ ท่านน้า คล้องเอว ออดอ้อน ฮาร์ดคอร์ งัวเงีย ถ-ทึง โกรธ จ้องเขม็ง ขัดขวาง ผอ. ฮันนีมูน เซ็นซิกแซก กัดฟัน
    #960
    2
    • #960-2 เฌอมา(จากตอนที่ 11)
      4 กรกฎาคม 2559 / 23:12
      กราบบงามๆค่ะ แกตามแล้ว ขอบคุณมากๆเลยที่สละเวลา ช่วยให่ไรท์ไม่โดนด่าเน้อ 555
      #960-2
  25. #959 werchu (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 22:41
    ยอมใจหมอดลมากคะ // หมอก้อยต้องทำใจ
    #959
    1
    • #959-1 เฌอมา(จากตอนที่ 11)
      4 กรกฎาคม 2559 / 23:12
      555 ใครจะไปสู้นังดลด้ายยย ไม่มี๊!!
      #959-1