พระพายทายรัก (สนพ.พิมพ์คำ พิมพ์ครั้งที่ 13)

ตอนที่ 10 : Chapter 10 : เจ้าสาวขอแต่ง (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29,332
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 155 ครั้ง
    27 ก.ค. 59



ขอแก้คำผิดและตรวจคำราชาศัพท์แปบนะคะ อิอิ


 

พ ร ะ พ า ย ท า ย รั ก

_______________________________________________________________________________________________________________________________________

By เฌอมา






 หม่อมเจ้าพงษ์พัฒนา (ท่านพัฒน์)





 

บทที่ 10 เจ้าสาวขอแต่ง

ฉันบุกวังวายะวงศ์!!

ใช่แล้วคุณฟังไม่ผิด ฉัน หม่อมราชวงศ์หญิงกนกวลี ภานุพงศ์ กำลังเดินอย่างอาจหาญเข้าวังในราชสกุลของอริราชศัตรู สองมือกำแน่นอย่างตึงเครียด คุณพนักงานของวังที่กำลังปัดกวาดเช็ดถูอยู่ข้างหน้าทำตาตื่นเมื่อเห็น ก่อนเขาจะวิ่งหายไปทางห้องรับประทานอาหารของวัง และฉันเดินตามเขาไปแม้จะรู้ว่าเป็นการเสียมารยาทก็ตาม

“อะไรกันนังกาน ไม่รู้จักกาลเทศะหรือไง นี้เวลาไหนให้แกวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาได้เหรอ”

เสียงหม่อมหลวงจุรีมาศดังแว่วออกมาจากห้องที่คุณพนักงานคนนั้นหายเข้าไป

“มะ...หม่อมราชวงศ์กนกวลีมาค่ะคุณจุ”

สิ้นเสียงพูดของคุณพนักงาน ร่างแบบบางของหญิงสาวซึ่งประทุษร้ายหม่อมหลวงดลวัฒน์ไปเมื่อกลางวันก็ปรากฏกายขึ้น เธออยู่ในชุดเดิม สีหน้านิ่งเรียบ สงบ และเหมือนตัดสินใจบางอย่างมาดีแล้ว ซึ่งกิริยาอย่างนั้นทำให้หม่อมหลวงจุรีมาศไม่สบายใจเลย

“อยากจะเข้าบ้านคนอื่นก็เข้ามาง่ายๆ คิดว่าวังวายะวงศ์เป็นสวนสาธารณะหน้าวังภานุพงษ์หรือยังไง”

คำพูดเชือดเฉือนไม่ปิดบังทำให้คุณหญิงก้อยยิ่งขมวดคิ้วเครียด เธอไม่ชอบสถานการณ์นี้ แต่เธอตัดสินใจมาดีแล้ว ยังไงก็ไม่ถอยหนีหรอก

หม่อมเจ้าพงศ์พัฒนาเหลือบสายพระเนตรปรามลูกสะใภ้ เมื่อเห็นนางหยุดพูดจาเย้ยหยันแขกของวัง ก็หันไปทอดเนตรคุณหญิงจากราชสกุลภานุพงศ์  แล้วสำรวจอย่างละเอียดถี่ถ้วน

คุณหญิงก้อยรู้กาลเทศะ จึงเดินเข้าไปใกล้ท่านพัฒน์ กราบ และทูลท่านถึงสาเหตุที่เธอมา

“ขอประทานอภัยที่หม่อมฉันมาโดยไม่ได้แจ้ง แต่หม่อมฉันร้อนใจมาก อยากพบนายดล...หม่อมหลวงดลวัฒน์เพคะ”

ท่านพัฒน์นิ่งเงียบขณะมองหลานสาวของอดีตกัลยาณมิตร ถึงแม้ท่านจะไม่ได้ตรัสอะไร แต่ก็พยักพักตร์เบาๆ ไม่ถือโทษความบุ่มบ่ามของคุณหญิงก้อย เป็นอันว่าการมาของเธอในครั้งนี้วายะวงศ์รับรู้และยินดีต้อนรับแล้ว

“ก้อย...”

แล้วจู่ๆเสียงของคนที่เธอกำลังตามตัวก็ดังขึ้น คุณหญิงก้อยหันมองด้านหลัง พบดลวัฒน์ที่บัดนี้มีพลาสเตอร์ยาติดอยู่ตามแขน กำลังเดินเข้ามาในห้องรับประทานอาหาร สีหน้าของเขาดูตกใจ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นพอใจ เปลี่ยนเป็นเจ้าเล่ห์ และท้ายสุด เขาเปลี่ยนเป็นเย็นชาคล้ายกับว่าไม่อยากสนใจเธอ

หน๊อย!’

คุณหญิงก้อยก้มกราบท่านพัตน์ ก่อนจะลุกขึ้นยืน เดินอาดๆไปหาชายหนุ่มที่ยังคงทำท่าทางไม่สนใจเธออยู่นั้น

“ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย”

“แต่เราจะกินข้าว”

คำตอบกลับและท่าทางหยิ่งยโสนั้นทำเอาคุณหญิงก้อยขบฟัน หากนัยน์ตาหลังแว่นกรอบเหลี่ยมของคุณหญิงลุกเป็นไฟได้ มันคงลุกและท่วมตัวหม่อมหลวงหนุ่มไปแล้ว

คุณหญิงก้อยเข็ญเสียงอย่างอดกลั้น “ถ้านายยังไม่เลิกพิรี้พิไร งั้นก็ไม่ต้องตงต้องแต่งกันแล้ว!

คุณหญิงก้อยทำท่าจะเดินไปทางอื่นอย่างไม่พอใจ แล้วมีหรือหมอดลจะยอมให้เธอทำแบบนั้น

ชายหนุ่มคว้าแขนหญิงสาวเอาไว้ด้วยน้ำหนักไม่มากไม่น้อย

“อะๆ จะลองเสียเวลาฟังแปบหนึ่งก็ได้”

คนเป็นคุณหญิงขบฟันเข้าหากันอย่างหมั่นไส้

เหอะ ทำเป็นยอมเสียเวลา แต่มือนายเนี้ย จับฉันแน่นเลยนะย๊ะ!!’

--------------------------------------------

 

ดลวัฒน์เดินนำคุณหญิงก้อยมายังห้องรับแขกของวัง ก่อนจะหันหน้ามาผจัญแล้วเลิกคิ้วสูงแทนคำถาม

          หญิงสาวถอนใจก่อนจะเริ่มพูดธุระของตัวเอง

           "ฉันจะแต่งงานกับนาย"

          ดลวัฒต์ไม่ตอบหรือยอมรับในทันทีที่ เขาทำเพียงมองหญิงสาว ก่อนจะเดินไปทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟา “ก่อนจะมาขอคนอื่นแต่งงาน คุณหญิงลืมเรื่องสำคัญอะไรไปหรือเปล่า"

เขากล่าวก่อนจะยกแขนกอดอก ให้อีกฝ่ายมองเห็นบาดแผลมากมายของเขา ซึ่งคงไม่ต้องบอกก็น่าจะรู้ว่าใครเป็นคนทำ

"...ฉันขอโทษ"

"หึ!"

'น้านนน ตาบ้านี้ไม่ยอมง่ายๆ เธอคิดไว้อยู่แล้ว!!'

          ดลวัฒน์มองคุณหญิงก้อย ก่อนจะตบโซฟาข้างตัวเบาๆ เขาเรียกให้หญิงสาวมานั่งใกล้ๆ และจงมาอย่างว่าง่ายด้วย

คนเป็นคุณหญิงจึงได้แต่ขบฟันจนกรามแทบทะลุ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอมีความจำเป็น เธอไม่ยอมเดินไปหาเขาราวกับหมาน้อยโดนเจ้านายเรียกแบบนี้แน่!

ตุ้บ!’

ชายหนุ่มมองคนที่กระแทกก้นนั่งลงห่างออกไป ก่อนจะคำราม ฮื้ออออ!’ ถลึงตาใส่คนมาง้อ ในที่สุดคุณหญิงที่โดนยั่วเย้าไม่รู้ตัวก็เขยิบมานั่งใกล้ในที่สุด

“พอใจหรือยัง! ตกลงจะแต่งไม่แต่ง!

ดลวัฒน์ยกขาข้างหนึ่งไขว่ห้าง ท่าทางของเขาราวกับเจ้าชายเจ้าสำราญก็ไม่ปาน “ก็ได้ ถ้าคุณหญิงอยากแต่งกับเราขนาดนั้น”

“แต่ฉันมีข้อแม้!

“งั้นไม่แต่ง”

หมอดลกล่าวก่อนจะยกมือข้างหนึ่งขึ้นดูเล็บของตัวเอง ทำราวคุณนายไม่ใช่ชายหนุ่ม

“นายดล!

หญิงสาวเรียกชื่อเขาเสียงดัง ก่อนจะถลึงตัวลุกขึ้น “ดี ลีลานักก็ไม่ต้องแต่ง! ลาก่อน!

คนตัวเล็กกว่าหมุนตัวออกไปจากห้องรับแขก แน่นอนว่าชายหนุ่มไม่ยอมให้เธอหนีไปเช่นเคย

“อะๆ ข้อแม้อะไรล่ะ”

คุณหญิงก้อยสะบัดมือดลวัฒน์ออกอย่างไม่พอใจ ก่อนจะเงยหน้าคุยกับคนตัวสูงซึ่งบัดนี้มายืนตรงหน้าเธอแล้ว

“ห้ามนายไปบอกใครว่าเราแต่งงานกัน!

“ตกลง”

“และฉันจะไม่ผูกมัดอะไรกับราชสกุลของนายทั้งนั้น!

“นั้นก็ตกลง”

“ที่สำคัญฉันจะไม่นอนร่วมห้องกับนาย ไม่ว่ากรณีใดๆทั้งสิ้น!

“มีแค่นี้ใช่ไหม”

คุณหญิงก้อยมองดลวัฒน์อย่างหวาดระแวง เธอสงสัยว่าทำไมเขายอมรับข้อตกลงยิบย่อยของเธอง่ายนัก

“...ถ้านายตุกติกเมื่อไรฉันมีสิทธิขอหย่าได้ทันที”

“ได้”

“ดี! งั้นฉันกลับละ”

ว่าจบหญิงสาวก็หมุนตัวไปอีกทาง แต่ดลวัฒน์ก็ยังไม่ยอม เขาช้อนแขนของเธอเอาไว้ แล้วฉุดให้กลับไปหาเขาอย่างนุ่มนวล

“อะไรอีก...!!

แต่ไม่มีคำพูดใดๆจากคนตัวสูง เขาทำเพียงสวมอะไรบางอย่างที่เตรียมเอาไว้ไปที่นิ้วนางข้างซ้ายของเธอ ความเย็นวาบของเรือนแหวนทำเอาคนเป็นคุณหญิงขนลุกซู่และไม่ทันได้ขัดขืน

“บอกแล้ว...ว่ายังไงคุณหญิงก็หนีเราไม่พ้นหรอก”

ดลวัฒน์ยิ้มก่อนจะประคองมือของหญิงสาวขึ้น เขาจูบหลังมือ ขณะสายตาจองมองมาที่เธออย่างคนแสนเจ้าเล่ห์เพทุบาย

คุณหญิงไม่ได้ตอบโต้ ทำเพียงสะบัดมือของตัวเองออก แล้วหันหลังเดินดุ่มๆออกจากวังไป

ทว่าจังหวะการเต้นของหัวใจ

ทำไมมันถึงได้...ไม่ปกติเอาเสียเลย


 


คุณหญิงก้อยกลับมาถึงวังด้วยท่าทางอิดโรย เธอตรงขึ้นห้องทันทีและไม่ได้พูดคุยอะไรกับใคร เย็นวันนั้นขบวนเถ้าแก่ของวายะวงศ์ยกโขยงมาที่วังภานุพงศ์อีกครั้ง โดยครั้งนี้คนที่นำขบวนมาคือคุณหญิงพรรณนีและว่าที่เจ้าบ่าว ท่านธีปเสด็จลงมารับ ก่อนจะสั่งให้คุณพนักงานไปเชิญท่านหญิงกมลมาร่วมฟังด้วย

ท่านหญิงกมลได้ทราบข่าวก็ดีพระทัยนัก ทั้งที่ตัวท่านเห็นว่าบุตรสาวปฎิเสธงานแต่งถึงสี่ครั้งสี่ครา ทว่าหนนี้กลับยอมโดยง่าย คนเป็นภรรยาจึงหันมองสวามีที่นั่งอยู่เคียงกัน ซึ่งตัวท่านไม่เคยพูดจาและหลบเลี่ยงการพบหน้ามาโดยตลอด

งานรดน้ำสังข์ตกลงจะจัดขึ้นที่วังภานุพงศ์ในอีกสองเดือนข้างหน้า ท่านหญิงกมลรับหน้าที่ดูแลด้วยตัวเอง ส่วนงานเลี้ยงแต่งงานให้เป็นหน้าที่ของวายะวงศ์ โดยคุณหญิงพรรณนีขันอาสา ก่อนท่านหญิงกมลจะเชิญเหล่าวายะวงศ์ทั้งหลายให้ร่วมโต๊ะเสวย และทั้งหมดอยู่ร่วมในทันที ถือเป็นสัมพันธ์อันดีที่สองราชสกุลจะรวมเป็นทองแผ่นเดียวกัน

หลังจากแขกกลับไป ท่านธีปเสด็จขึ้นห้องบรรทม ตั้งใจจะสรงน้ำและเข้านอนเลย จึงรับสั่งให้คุณพนักงานเตรียมน้ำและฉลองพระองค์เฉกเช่นปกติ ทว่าจู่ๆบุคคลที่ท่านธีปไม่คิดว่าจะขึ้นมาหากลับปรากฏตัวขึ้น ท่านหญิงกมลไม่ได้พูดจาอะไร ทำเพียงเดินเข้าไปในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า จัดผ้าขนหนู เสื้อผ้าชุดนอนสีเรียบ วางเรียงไว้

คนเป็นสวามีไม่ได้ถามหรือขัดข้องการกระทำของภรรยา เดินเข้าห้องน้ำและกลับออกมา แต่งกายแต่งตัวตามปกติ แต่เมื่อเสด็จมาถึงห้องบรรทมชั้นใน กลับพบท่านหญิงกมลรออยู่ที่นั้น

“...หญิงมีอะไรจะพูดกับพี่หรือแปล่า”

ท่านธีปตรัสถามท่านหญิงกมล นั่นเพราะร้อยวันพันปีภรรยาไม่เคยคิดจะเหยียบย่างกายเข้ามาที่ห้องบรรทมของท่าน ซึ่งเป็นห้องหอของทั้งสอง ครั้นเสกสมรสกันเมื่อนานมาแล้ว

ท่านหญิงกมลสบเนตรกับสวามีก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่ว “หญิงอยากขอบคุณ เรื่องการแต่งงานของก้อย”

ท่านธีปยิ้มบางก่อนจะพยักพักตร์รับคำขอบคุณ “นี้ก็ดึกมากแล้ว หญิงกลับไปพักผ่อนเถอะ”

สวามีกล่าวเสียงอบอุ่น ก่อนจะหันไปวุ่นวายอยู่กับชั้นหนังสือ ซึ่งตัวท่านชายอยากจะนั่งอ่านสักครู่ก่อนเข้าบรรทม ทว่าด้านหลังกลับไร้ซึ่งการเคลื่อนไหวใดๆ ทั้งที่นอกจากท่านหญิงกมลแล้ว ยังมีคุณพนักงานที่ตามเสด็จท่านหญิงนั่งเรียงรออยู่

ท่านธีปหันไปมองภรรยาอย่างประหลาดใจ และพบเนตรหวานของน้องน้อย จับจ้องมายังตัวท่าน

“หญิงอยากขอประทานอนุญาต”

“...”

“ให้หญิงบรรทมที่นี่ได้ไหมเพคะ”

สิ้นคำตรัส ความเงียบก็เข้าครอบครองห้องบรรทมกว้าง คุณต้นห้องวิรงรองหันมองคุณพนักงานข้างกาย ก่อนจะก้มกราบแล้วถอยตัวออกจากห้องบรรทมอย่างรู้หน้าที่

แกร๊ก

เสียงปิดประตูดังสะท้อนขณะสองเนตรสบกัน ก่อนท่านธีปผู้เป็นสวามีจะย่างบาทเข้าไปหาร่างน้องน้อยที่ทรงเอ็นดูนักหนามาตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์

ไม่ต้องเอ่ยโอษฐ์อันใดก็เข้าพระทัย วรกายสูงส่งปลายนิ้วพระหัตถ์ทัดเส้นเกศานุ่มมือไปข้างพระกรรณของท่านหญิง ความอบอุ่นจากรอยสัมผัสแผ่ซ่านและสะท้านในพระทัยของคนทั้งคู่

“สิ่งที่พี่สมควรได้จากการรอคอยคนพระทัยแข็งมาเนิ่นนาน...มีแค่เพียงนอนหลับด้วยกันเท่านั้นหรือ”

ท่านหญิงกมลปล่อยสายน้ำตาออกมาช้าๆ ทรงรู้สึกผิดกับความเห็นแก่ตัวเห็นแก่ใจของตนเอง

ปลายพระหัตถ์ของท่านธีปยกเช็ดหยดน้ำสีใสที่คลุ่มคลั่งไปด้วยความเศร้าของภรรยา ก่อนจูบประทับซับมันช้าๆอย่างอ้อยอิ่ง

ดอกพุดซ้อนสีขาวนวลผลิกลิ่นอวดกลีบยามค่ำคืน ส่งกลิ่นหอมลอยไปตามลมสู่ห้องบรรทมของเจ้าวังภานุพงศ์ทั้งสอง นายพฤกษ์คนสวนทอดสายตาไปยังหน้าต่างของห้องบรรทมใหญ่ เมื่อเห็นไฟในห้องดับลง คนสวนเก่าแก่ของวัง ก็ทิ้งตัวลงนอนไปบนพื้นของศาลาพุดซ้อนอย่างเศร้าสร้อยและยินดี


--------------------------------

มีคำผิดบอกด้วยนะจ้ะ นุกไม่นุกก็บอกได้ และฝากกดติดตามเพจ ' เฌอมา ' ด้วยน้าา
รักจ้ะ...รักมาก

 ขอบคุณคุณ nothingperfect ที่ช่วยแก้คำผิดให้นะคะ เย่เย่ 

 


 

__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

 

นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ห้ามคัดลอก  ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนใดส่วนหนึ่งใน นิยายไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นการกระทำที่มีความผิดทางกฎหมายตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติที่ได้ระบุไว้และจ่ายค่าเสียหายตามแต่เจ้าของผลงานจะกำหนด
[ สำนักลิขสิทธิ์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ สมาคมนักเขียน ]

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 155 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,801 ความคิดเห็น

  1. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  2. #7790 Mnp (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 01:41
    ชอบบุคลิกท่านพ่อของหญิงก้อยมากกกกกกกเข้าอกเข้าใจและใจเย็นสุดๆรอท่านแม่มาตั้งกี่ปีโดยไม่เปลี่ยนใจไปไหน ทำให้อยากอ่านเรื่องท่านพ่อท่านแม่สมัยหนุ่มสาวเรยค่ะฮรือออออออออท่านละมุนมากจริมๆ
    #7,790
    0
  3. #7788 แม่ยกเลโอเอ็น (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 22:35
    อยากอ่านคู่พ่อแม่
    #7,788
    0
  4. #7782 zaran (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 11:50
    นายพฤกษ์ นี้ใช่ท่านดลภพหรือป่าว !?!?
    #7,782
    0
  5. #7771 I:AM XXI (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 14:10
    นายพฤกษ์?????
    #7,771
    0
  6. #3569 ploysai1412 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 18:16
    นายพฤกษ์ นายเป็นใครกันนนนน 
    #3,569
    0
  7. #3522 ดอกไม้ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2559 / 19:27
    รับปากเรื่องอื่น แต่แยกห้องไม่รับปาก ร้ายนะอิตาดล
    #3,522
    0
  8. #3045 Mumijung_Kirede (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2559 / 21:19
    นายพฤกษ์เป็นครายยยย
    #3,045
    0
  9. #2892 วารัน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 17:06
    อบอุ่นกับคู่พ่อแม่จังเลยค่ะ
    #2,892
    0
  10. #1824 แอน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 19:08
    สนุกมากคะ
    #1,824
    0
  11. #1297 Atiporn Sripanthamas (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 19:32
    ซึ้งกับคู่ของท่านพ่อท่านแม่ ????????
    #1,297
    1
    • #1297-1 เฌอมา(จากตอนที่ 10)
      16 กรกฎาคม 2559 / 19:43
      ซึ้งเหมือนกัน 555555555555555555555
      #1297-1
  12. #976 mrteenee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 17:51
    ไรท์ทิ้งปริศนาให้ติดตามอีกแล้วน่ะ!!! จะคอยดูว่าปมเนื้อเรื่องแต่ละคนจะคลี่คลายออกไปทางไหน
    #976
    0
  13. #944 ETC.1992 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 11:11
    เหมือนเห็นคนอายุ49กับอีกคน53กำลังทำซึ้งกัน
    #944
    0
  14. #923 tong-wilailuck (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 23:25
    ท่านทีปหญิงกมลทำไมดราม่าจัง แล้วนายพฤกษ์นี่เอ๊ะยังไงยังไงอยู่น่า
    #923
    0
  15. #912 sunshine-day (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 20:05
    นายพุดเป็นใคร ทำไมต้องเศร้า ทำไมต้องยินดี งง
    #912
    1
  16. #911 Niinew (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 17:14
    ตอนที่ 11 ไปทางไหนคะ
    #911
    3
    • #911-2 เฌอมา(จากตอนที่ 10)
      3 กรกฎาคม 2559 / 20:33
      กำลังมา สาวๆรอเฮียแป้บนุง
      #911-2
    • #911-3 เฌอมา(จากตอนที่ 10)
      3 กรกฎาคม 2559 / 20:34
      กำลังมา สาวๆรอเฮียแป้บนุง
      #911-3
  17. #909 หญิงป้ามโน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 13:13
    (แม่)ช้อยเก็บชาม

    เสร็จ...อิดล...หึหึหึ

    นางตกปากรับคำไม่ครบน้า..หญิงก้อย



    เจ้าป้าละหวั่นใจ
    #909
    0
  18. #908 Kan mamamai (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 13:04
    พฤกษ์คือใครกัน
    #908
    0
  19. #907 *++จOมวิปลาสกร:หาย nรัwE !!++* (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 12:08
    นายพฤกษ์น้องมีความสำคัญอะไรบางอย่างแน่นอนนน
    #907
    0
  20. #906 Fau sago (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 12:07
    อยากรู้จัง ว่าคนสวนเป็นใครรร ??

    #906
    0
  21. #905 farsai123 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 10:29
    นายพฤกษ์นี่ใคร?? เรื่องนี้มันต้องติดตามม สนุกมากค่ะ
    #905
    0
  22. #904 Kanlaya Thilaruk (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 02:33
    ท่านพ่อท่านแม่ ลูกฟินเพคะ
    #904
    0
  23. #903 celestai (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 00:55
    ทำไมอยู่ดีรู้สึกฟินกับคู่พ่อแม่หญิงก้อยละเนี้ย
    #903
    0
  24. #902 haru (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 00:15
    ชอบมากค่ะ สนุกค่ะตอนนี้เริ่มเข้มข้นแล้ว. อยากได้เป็นเล่มแล้วค่ะ อ่านภรรยาเจ้าจนหน้าจะซีดแล้วอะ555
    #902
    0
  25. #901 fahpsk (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 00:06
    หมอดลเจ้าเล่ห์กว่าที่คิดนะเนี่ยย
    #901
    1
    • #901-1 เฌอมา(จากตอนที่ 10)
      3 กรกฎาคม 2559 / 00:14
      คำเตือน!
      ระวังหลงหมอดล หึหึ
      #901-1