fic naruto ปรารถนารัก ยอดดวงใจ

ตอนที่ 6 : บทที่ 5 เธอช่างเปราะบาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 420
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    12 ม.ค. 62

เวลาผ่านไปสามเดือนกว่า..ซากุระก็ได้ออกจากหลอดแก้ว ในตอนแรกแทบจะยืนไม่อยู่เพราะไม่ได้ยืนหรือเดินเสียนาน เธอเหมือนเด็กที่เพิ่งหัดเดิน จนซาสึเกะต้องกลั้นใจอุ้มร่างอันเปลือยเปล่ามาไว้เสียเอง ร่างอันขาวผ่องที่เย้ายวนของเธอมันทำให้ใจของชายหนุ่มเช่นเค้าสั่นระรัว เคารีบพาเธอไปให้เหล่าแม่บ้านเปลี่ยนชุดให้เรียบร้อย ก่อนจะลงมากินอาหาร ซึ่งอาหารที่เธอสามารถกินได้ กลับเป็นแค่ซุปอุ่นๆที่แทบไร้รสชาติแต่ดูดซับง่าย สารอาหารที่เพียงพอสำหรับเธอ
"ขอโทษนะ ช่วยอดทนหน่อย เธอจะได้กินอร่อยขึ้น"
เด็กหญิงวางช้อนที่ตักซุปลง"อร่อยคืออะไร"
ชายหนุ่มเบิกตากว้าง
"รสหวานคืออะไร ขม เปรี้ยว เค็ม เผ็ด พวกนี้เป็นยังไงเหรอคะ"
"รู้สึกแปลกๆในอาหารไหม"
เด็กหญิงส่ายหน้า ซาสึเกะตรงไปที่โต๊ะของเธอก่อนจะตักซุปมาชิมมันไม่ได้ไร้รสชาติ ยังพอมีรสเค็มอ่อนๆ "เธอไม่รู้สึกถึงรสเหรอ"
"ไม่ค่ะ"
ชายหนุ่มเข้าใจแล้วว่า สิ่งที่ไม่สมบูรณ์แบบ ที่พี่ชายพูดถึงและกำลังค้นหาคืออะไร
เธอไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวด นั่นทำให้เธอไม่รู้จักมัน ยามเจ็บเธอไม่กรีดร้องเลยสักนิดไม่แม้แต่จะแสดงสีหน้า หรือแม้แต่การรับรสชาติอาหารเธอก็ไม่รู้ ไม่รู้สึกถึงความร้อน รู้แต่ความหนาว
หลังจากพาเด็กสาวเข้านอน ซาสึเกะจึงดิ่งไปหาพี่ชายที่บ้านขณะที่อีกฝ่ายกำลัง...xรี้

"ไอ้บ้า รู้จักคำว่ามารยาทบ้างไหม เกรงใจบิ๊กดัมโบ้ชั้นด้วย"

"ชั้นให้สิบวิฯรีบเบ่งรีบล้างตูดซะ เหม็น ควายตายใช่มั้ย!"

สิบนาทีผ่านไปซาสึเกะนั่งหน้าบึ้ง

"โอ๊ย ท้องผูกกว่าจะเบ่งออก มีอะไร เด็กคนนั้นเป็นอะไรอีกล่ะ"

"ความผิดปกติ เธอไม่สมบูรณ์ ไม่รู้สึกเจ็บปวด ไม่รู้จักความอุ่นหรือความร้อน ไม่รับรู้รสชาติอาหาร พอมั้ย"

"งานช้างเลยนะ...ขอคิดก่อน..."อิทาจิครุ่นคิดถึงวิธีแก้ปัญหา เค้าอยู่แผนกมนุษย์สังเคราะห์ต่างจากซาสึเกะที่จะสร้างยา หรือวิเคราะห์สสารต่างๆ"นั่นคือปัญหาปกติของมนุษย์สังเคราะห์นะ"

"ชั้นรู้ แต่ เธอไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย หน้านิ่งตลอด"

"ไม่แสดงสีหน้า"

"ใช่"

อิทาจิหัวเราะลั่นราวกับว่ามันเป็นเรื่องตลก

"ขำอะไร"

"อย่าซีเรียส ที่ชั้นขำ เพราะฝาแฝดคู่นี้เหมือนกันเด๊ะ คนพี่เป็นยังไง คนน้องก็เป็นอย่างนั้นนะ ระวังน้า~เด็กคนนั้นอาจจะคิดอะไรอยู่ก็ได้ นายน่ะห้ามใจหน่อย ส่วนเรื่องความผิดปกตินั้น เราจะค่อยๆรักษา เพราะมันหายได้ ระหว่างนี้ นายช่วยทำตามคำแนะนำของชั้นด้วย อย่าคิดเจาะไข่แดง คุกรออยู่"

"ชั้นรู้หรอกน่า แต่เด็กคนนั้นก็ต้องเป็นเมียชั้นอยู่ดีนี่หว่า"

"ชั้นไม่ได้กลัวเรื่องนั้น ถึงเป็นมนุษย์สังเคราะห์แต่ตัวเล็กเป็นหมากระเป๋า คงจะรับโคตรมังกรแกไม่ไหว และอีอย่าง อย่าจูบ เดี๋ยวเชื้อโรคในปากแกจะทำให้เด็กคนนั้นนอนหลอดแก้วรอบสาม"

"รู้แล้ว ถ้ามันอยากชั้นหาที่ระบายได้"

"ขอแนะนำหน่อยนะ ใช้มือดีกว่า สาวๆทั้งหลายจ้องจับแกทำผัวอยู่ อย่าลืมนะ ผู้หญิงสมัยนี้มันร้าย"

"ใช่สิ มีเมียแล้วนิ"

"ไม่เถียง กลับไปได้แล้ว ชั้นจะไปนอนกอดเมีย"

ซาสึเกะกลับคฤหาสน์ในทันที

...

เมื่อมาถึงเค้ารีบอาบน้ำแต่งตัวและอยากจะไปหอมแก้มแม่ตัวเล็กก่อนนอนแต่เข้ามาก็เห็นว่าเธอนั่งกอดตุ๊กตากระต่ายพลางมองพระจันทร์ที่ส่องสว่าง

ชายหนุ่มเข้าสวมกอดจากทางด้านหลัง"เด็กดี มองอะไรครับ ทำไมยังไม่นอน"

"นั่นอะไรคะ สวยจัง"

"พระจันทร์ครับ เป็นดาวที่สำคัญต่อโลก"

"เหรอคะ"

"นอนเถอะ เด็กน้อย นอนได้แล้ว"ร่างสูงรวบตัวให้เด็กหญิงนอนบนอกอย่างที่เคยทำเมื่อเธอหลับสนิท เค้าจูบหน้าผากอย่างแผ่วเบาก่อนจะออกจากห้องไปเพราะกลัวจะห้ามใจไม่ไหว เค้าไม่อยากเสียเธอไปเพราะอารมณ์ส่วนต่ำของตัวเอง...



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

55 ความคิดเห็น

  1. #9 Masashi kisaru (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 19:33
    โคตรมังกร5555//เกะสงสารอิทจี้มั่งพี่เขาเขร้อยู่55
    #9
    3
    • #9-1 NYX@Angle(จากตอนที่ 6)
      12 มกราคม 2562 / 19:36
      แถมโดนโรคท้องผูกเล่นอีก555+
      #9-1
    • #9-3 NYX@Angle(จากตอนที่ 6)
      12 มกราคม 2562 / 19:55
      น่าสงสานมีน้องที่ไร้ซึ่งความเกรงใจ ไม่สงสารบิ๊กดัมโบ้ของเค้าเลย555+เเต่งเองขำเอง เส้นตื้นค่ะ
      #9-3