fic naruto ปรารถนารัก ยอดดวงใจ

ตอนที่ 7 : บทที่ 6 ความต้องการ(18+นิดๆ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 642
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    13 ม.ค. 62

"อ๊างๆอ๊างงงง..ซาสึเกะขาแรงๆอีก"สาวผมแดงร้องบอกคนที่อยู่บนตัว กำลังระเริงกามอย่างสนุก ของเค้ามันช่าง...ถึงใจเธอนัก
ร่างสูงที่กำลังระเริงกามนั้นไม่ได้สนใจคนใต้ร่างที่ร้องขอ ตาสีถ่านที่จ้องมองหน้างามที่เย้ายวนนั้นไม่ได้สนเธอแต่เค้ากลับจินตนาการถึงใครอีกคน ที่เค้ารักแต่ไม่อาจมีความสุขร่วมกันได้
สองร่างกอดก่ายระเริงกามกันหลายท่วงท่าอยู่นานกว่าจะเสร็จสม
ชายหนุ่มลุกขึ้นจะไปห้องน้ำ คารินมองอีกฝ่ายอย่างเสน่หา"ไม่ต่ออีกสักยกล่ะคะ ที่รัก"
"ถุงยางหมดแล้ว"มีโหลหนึ่งและใช้เกลี้ยง ขนาดของเค้ายิ่งมีน้อยๆอยู่
"สดก็ได้ เดี๋ยวกินยาคุมเอา"
"จะปล่อยท้องล่ะสิ"เค้ารู้อยู่หรอก
"นี่ ดูถูกเกินไปแล้วนะ"
"เงินของเธอจะโอนให้เดี๋ยวนี้"ชายหนุ่มยื่นกระดาษที่เขียนจำนวนเงินส่งให้ ซึ่งมีจำนวนมหาศาลสำหรับหญิงสาวแต่มันคือเศษเงินของเค้า
"ขอบคุณค่ะ"
ชายหนุ่มจัดการโอนเงินทางมือถือเข้าบัญชีของอีกฝ่ายทันที"กลับไปได้แล้ว ห้ามไปที่ตึกตะวันออก ชั้นทำการทดลองอยู่"
คารินสวมกอดจากทางด้านหลัง ใช้หน้าอกใหญ่ๆเบียดชิดแผ่นหลังแกร่ง"นี่ต่ออีกสักยกไหม ชั้นรู้ว่าคุณยังอยาก"มือบางที่ต่อเล็บยาวและเคลือบสีสะท้อนแสงลูบไล้ซิกแพ็กของร่างสูง ถึงจะเป็นนักวิทยาศาสตร์แต่เค้าก็ชอบออกกำลังกายเสมอ
"ไม่ต้อง อาบน้ำแต่งตัวและออกไปซะ"
คารินจำต้องรีบออกไปเพราะน้ำเสียงของเค้าเริ่มมีน้ำโห และเธอก็อาจจะโดนจับเป็นหนูทดลองก็ได้
...
หลังจากที่คารินออกไปจากห้องแล้ว ราคะในตัวของอุจิวะ ซาสึเกะยังไม่หมด"ใช้มือก็ได้วะ"แต่ยังไม่ทันทำอะไร
"เธอเป็นใคร!"

ซาสึเกะรีบคว้ากางเกงมาสวมและออกไปทันที

...

คารินมองเด็กหญิงมาจ้องมองเธอ ใครกัน! ไม่ใช่เมดแต่ดูจากเสื้อผ้าและตุ๊กตาที่ถือ คือของแพง และหน้าตาน่ารักมาก นี่อย่าบอกนะว่าคือลูกของเค้า เบ้าหน้าไม่มีเค้ากันเลย

"ทำอะไรน่ะคาริน"ซาสึเกะรีบวิ่งมาก่อนจะเอาตัวกันร่างเล็กไว้

"เด็กคนนี้คือใครคะ"

"กลับไปซะ"

ซากุระมองคารินอย่างสนใจ เสื้อผ้าที่สวมนั้นดูแปลกๆ

"ชุดแปลก"

"อ๊าย!แกว่าใครนังเด็กผี"

"เด็กผีคืออะไร"

สาวผมแดงเตรียมจะวีนแต่...

"ออกไปซะคาริน หรือจะให้ชั้นเรียกคนมาลากเธอกลับไป!!"

สาวผมแดงไม่อยากเสี่ยงโดนตบจึงทำได้แต่ขยี้เท้ากลับไป

...

ซาสึเกะหันไปหาแม่ตัวดีที่กอดตุ๊กตา มองตาแป๋ว"ออกมาทำไม"

"ใครเหรอคะ เมื่อกี้"

"ตอบคำถามชั้นก่อน"

"นอนไม่หลับค่ะ เลยเดินเล่น"

"ขายังไม่แข็งแรง เกิดล้มขึ้นมาจะทำไง"

"ขาไม่ได้เป็นอะไรค่ะ ยังเดินได้"

เถียงอีก ยัยเด็กนี่น่าจูบวุ้ย แต่'เชื้อโรค จะทำให้เด็กคนนี้นอนหลอดแก้วอีก!'คำเตือนของอิทาจิดังขึ้น หลอนหัวมากพี่"นอนได้แล้ว เดี๋ยวไปส่ง"

"หนูตอบคำตอบคุณแล้ว ตอบหนูบ้างสิ"

"ไม่จำเป็นต้องรู้ ไม่ต้องสนใจ"

"ทำไม ผู้หญิงคนนั้นต้องร้องแบบนั้นด้วย และทำไมเล็บเค้าถึงเรืองแสงแบบนั้นล่ะคะ"

"ไม่ต้องสนใจ อย่าทำแบบนั้นก็พอ มันไม่ดี"

"ค่ะ"

ชายหนุ่มพาเด็กน้อยเข้านอนก่อนจะวิ่งกลับมาที่ห้องเพื่อระบายอารมณ์ส่วนต่ำที่ตกค้างอยู่

เค้าเกือบห้ามใจไม่ได้ แต่เค้าจะไม่ยอมเสียเธอไป เธอเปราะบางนัก และเค้าต้องการเธอเหลือเกิน...แต่ต้องรออีกนานเลย เพราะเค้าอยากจะมีลูกกับเธอ ผูกมัดเธอไว้กับเค้าแค่คนเดียว...เค้าคนเดียว...

งานนี้เค้าคงต้องเตรียมการณ์รับมือหน่อย ไม่ยากหรอก คารินสวยแต่โง่..แบบโง่แล้วยังอวดฉลาดอย่างน่าสมเพชที่สุด

...

คารินไม่ได้กลับที่พักแต่ไปที่ผับต่อ เธอดื่มเหล้าหนักมากในใจครุ่นคิดถึงเด็กที่เธอเพิ่งเจอกัน เป็นใครกัน จะลูกเหรอ?ก็ไม่น่าใช่เพราะเค้ายังไม่แต่งงานเลย หรืออาจจะยังไม่แต่งงานก็ได้ เด็กคนนั้นหน้าตาสะสวยมาก ขนาดเธอตอนเด็กยังเทียบไม่ติด หรือว่าเป็นของทดลองก็ไม่น่าใช่ แต่มันมืดมากทำให้ไม่เห็นสีผมสีตาชัดเจน "ใครกัน..."

...

วันต่อมา คารินำด้แอบมาติดสินบนเมดคนหนึ่งในคฤหาสน์ของเค้าก็ได้รับคำตอบว่า ไม่มีเด็กผู้หญิงอาศัยอยู่ที่นี่ เมดนั้นอายุก็ยี่สิบอัพทั้งนั้น เท่านั้นแหละที่เจอผีรึเปล่า เจ้าของคฤหาสน์คนก่อนมีลูกสาวหน้าตาน่ารักมากแต่เสียชีวิตไปแล้ว สาวผมแดงรู้สึกได้ว่าเมื่อคืน...คงได้เจอดีเข้าแล้ว เพราะเมื่อคืนเค้าไม่ได้มองเด็กคนนั้นด้วยซ้ำ

...

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่เธออยู่ในคฤหาสน์แต่เพียงลำพัง เธอชอบตุ๊กตากระต่ายมากพาไปด้วยทุกที่ ไม่ว่าจะกินข้าว นอนหรือแม้แต่ตอนอาบน้ำ เหล่าเมดต้องขอพาเจ้าตุ๊กตาไปอาบน้ำซึ่งเธอไม่ดื้อยอมแต่โดยดี

ยูเมะอดีตแม่นมของซาสึเกะและอิทาจิ หัวหน้าเมดทั้งหลายได้รายงานเรื่องนี้ให้แก่อิทาจิตามคำสั่ง

...

องค์กรอุจิวะ

อิทาจิฟังรายงายไปจดบันทึกไป งานนี้เค้าต้องอ่านจิตวิทยาเด็กเพิ่ม โดยเฉพาะเด็กแฝด อาการติดตุ๊กตาถือว่าเป็นเรื่องปกติของเด็กทั่วไป..โอเค เริ่มเป็นผู้เป็นคนหน่อย การที่ไม่ค่อยแสดงสีหน้านั้นอาจจะเป็นสิ่งที่คล้ายแฝดพี่ก็เป็นได้ แถมเด็กคนนั้นเริ่มแข็งแรงดีแล้ว ไม่ต้องนั่งรถเข็นบ่อยๆ

วันนี้ซาสึเกะมาที่องค์กรก่อนจะหอบงานกองโตไปทำที่คฤหาสน์ พอมาถึง ก็เจอเด็กน้อยยืนถือตุ๊กรอเค้าอยู่

"ยินดีต้อนรับค่ะ"

ใจของชายหนุ่มสั่นระรัว เค้าทิ้งกองงานลงพื้นก่อนจะเข้าไปกอดร่างเล็ก...น่ารักที่สุด!!...

"หิวไหมคะ"

"ใครสั่งใครสอนให้พูดแบบนี้"

"คุณยูเมะค่ะ เค้าบอกว่าถ้าพูดแบบนี้ตอนซาสึเกะกลับมา ซาสึเกะจะดีใจ ไม่ดีใจเหรอคะ"

ดีใจสิ ดีใจมากๆเลย อยากจับกด"ดีใจสิ หิวแล้วด้วย"อยากกินเด็กสุดๆ...โดยเฉพาะเธอ..

"ไปอาบน้ำกินข้าวเถอะค่ะ หนูจะไปเดินเล่นที่สวน ไปกันเถอะคุณกระต่าย"เด็กหญิงเดินจากไป

หมีหนุ่ม เอ้ย! ชายหนุ่มมองนาฬิกา เออ มันเลยเวลาอาหารของเธอแล้ว ดีแล้วแหละที่พวกเมดจัดการให้เธอกินอาหารเสียก่อนไม่ต้องรอเค้าเพราะเธอเป็นมนุษย์สังเคราะห์ที่ไม่สมบูรณ์จึงต้องกินอาหารให้ตรงเวลาไม่อย่างนั้นกระเพาะอาหารอาจมีปัญหาได้ แต่...เค้าชักจะอิจฉาเจ้าตุ๊กตานั่นแล้วสิ แม่ตัวเล็กพามันไปแทบทุกที่เลย แต่เอาเถอะ มันเป็นแค่ตุ๊กตาและเป็นเรื่องปกติของเธอ...


ใครชอบตอนนี้ขอให้ยกมือขึ้น ลองแต่ง18+ครั้งแรก คงไม่หวิวจนเกินไปน้า อย่าแบนเค้าเลย...

สรุปผู้ชนะตัวละครที่คนชื่นชอบในครั้งนี้ ที่หนึ่งได้แก่ โลลิซากุระจังคร่า ที่สอง คาโอรุแฝดคนละฝาผู้ใหญ่เกินตัว มี่สามคือ หมีสึเกะนั่นเอง 

ตอนหน้าคาโอรุคุงจะออกมาแล้วนะ จะเป็นยังไงโปรดติดตามค่า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

55 ความคิดเห็น

  1. #18 smile (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:15
    ชอบบบบ
    #18
    0
  2. #10 PatPretty_5235 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 20:03
    ผีอะไรน่ารัก
    #10
    1
    • #10-1 NYX@Angle(จากตอนที่ 7)
      13 มกราคม 2562 / 20:06
      นั่นสิๆ แต่หมีสึเกะรักษาความลับไว้ได้
      #10-1