fic naruto ปรารถนารัก ยอดดวงใจ

ตอนที่ 5 : บทที่ 4 สิ่งที่วิทยาศาสตร์หาคำตอบไม่ได้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 412
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    6 ม.ค. 62



หลังจากพาซากุระอยู่หลอดแก้ว นี่ก็ผ่านมเดือนหนึ่งแล้ว ซาสึเกะจำต้องหอบงานมาทำที่คฤหาสน์ส่วนตัว โดยอ้างว่า ไม่อยากให้คนมารบกวน 
ซาสึเกะมานั่งที่ห้องทดลองลับที่อยู่ชั้นใต้ดิน ที่มีหลอดแก้วบรรจุร่างของเธอ ตอนนี้เธอนอนขดอยู่ในสารชนิดพิเศษและมีสายเชื่อมเพื่อเช็คคลื่นสมองและอัตราการเต้นของหัวใจ เพราะหากเกิดความผิดพลาด เธออาจจะตายก็ได้
"เป็นยังไงบ้าง สบายดีไหม"
ร่างที่อยู่ในหลอดแก้วมองมาที่เค้า"สบายดีค่ะ"
"ขอโทษนะ ช่วยทนหน่อย แล้วจะพาไปเดินเล่นที่สวน ดอกไม้คงจะบานสะพรั่งเลย"
"มีเรื่อง...อยากจะถามค่ะ..."
"อะไรเหรอ"
"ทำไมชั้นหลับตา แล้วถึงได้เห็น คนๆหนึ่งล่ะคะ"
"เป็นชั้นรึเปล่า"
"ไม่ค่ะ เค้าตัวเท่าชั้น เหมือนชั้นแทบทุกอย่าง แค่เค้าเป็นผู้ชาย ตาของเค้าสีเหมือนท้องฟ้าเลย...สวยมากๆเลยค่ะ"
'ตึง!'
ชายหนุ่มทุบหลอดแก้ว"นึกถึงแต่ชั้นก็พอซากุระ เธอมีแค่ชั้นเท่านั้น เข้าใจมั้ย"
ชายหนุ่มออกจากห้องนั้นไป ทิ้งให้เด็กสาวมองตามหลังอยู่อย่างนั้น
...
ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา อิทาจิลงมาตรวจอาการเห็นรอยร้าวของหลอดแก้ว เค้าก็ถามเด็กสาวอย่างอ่อนโยน
"เกิดอะไรขึ้นเหรอ"
"ซาสึเกะโกรธล่ะมั้งคะ แต่ไม่ทราบว่าเรื่องอะไร สงสัยหนูไปถามเรื่องที่ทำให้เค้าหงุดหงิดล่ะมั้ง"
"เรื่องอะไรล่ะ เด็กน้อย"
คำว่าเด็กน้อย เป็นคำที่อิทาจิมักจะใช้เรียกเธอ และพอเธอเล่าเรื่องความฝันให้เค้าฟัง ก็พลันนึกถึงคำพูดของคาโอรุที่บอกแบบเดียว ว่าคาโอรุฝันเห็นฝาแฝดตัวเอง 
เค้ารู้สึกสนใจ บางที แฝดคู่นี้อาจจะทำให้เค้าได้ค้นพบอะไรสักอย่าง 
"เดี๋ยวเราต้องเปลี่ยนหลอดแก้วนะ เดี๋ยวเธอเป็นอะไรไป แย่เลย..."
"ทำไมเหรอ"
"ซาสึเกะคงจะบ้าแน่"
"เค้าโกรธชั้น"
"แต่เค้ารักเธอ...รู้มั้ย ไม่มนุษย์คนไหนที่สมบูรณ์แบบ"
"ยังไง คุณก็ไม่สมบูรณ์แบบเหรอ"
"ใช่ บางอย่าง ที่ไม่ขอบอกนะ แต่ไม่ใช่ร่างกายหรอก มนุษย์แทบทุกคนมีร่างกายที่สมบูรณ์ แต่น้อยคนที่จะสมบูรณ์แบบ เพราะฉะนั้นจึงมีการไขว่คว้าหามันมา แต่บางครั้งอาจจะทำให้เราพลาดสิ่งดีๆหรือช่วงเวลาดีๆไป"
เค้านึกถึงเหล่าคู่ควงของเค้า เคยมีนางแบบด้วย พวกหล่อนต้องรักษารูปร่าง กินอะไรก็ต้องระวัง และมันทำให้พวกหล่อนพลาดสิ่งดีๆหลายๆอย่างไป
อิทาจิจัดการนำตัวเด็กสาวมาใส่ในหลอดแก้วอีกอัน 
หลังจากที่จัดการทุกอย่างแล้ว เค้าได้ไปหาน้องชาย ที่ตอนนี้นั่งซึมอยู่ที่มุมห้อง
"อะไรจะขนาดนั้น ไอ้หมีเอ๊ย"
"ผมแค่...อยากให้เธอนึกถึงแต่ผมนี่นา"
"ดูแลเธอให้ดีๆล่ะ ดูท่าเธอจะกังวลเรื่องที่นายโกรธ เธอยังต้องเรียนรู้อีกเยอะ และอย่าทำหลอดแก้วแตกล่ะ ถ้าแกยังควบคุมอารมณ์ไม่ได้ ชั้นจะพาเธอไปที่ศูนย์ของชั้นแทน"
"ครับๆ"
...
อิทาจิได้ไปที่ศูนย์จิตเวชของโคโนฮะ ก็พบว่าเจ้าของศูนย์ติดธุระกำลังรักษาเด็กอยู่ งานนี้ทำเอาเค้านึกแปลกใจ คุณอาอิสึนะ มีรักษาใครกัน เพราะเค้าคือจิตเเพทย์และนักชีววิทยามือหนึ่งของโคโนฮะเชียวนะ 
รออยู่แค่สบนาที อิทาจิจึงได้พบกับอา
"หวัดดีครับอา"
"ไง หลานชาย"หนุ่มหน้ามนยิ้มให้"ชาหรือกาแฟ"
"ไม่ต้องครับผมเกรงใจ"
"อืม...ลมอะไรหอบนายมาล่ะ"
"ก็...มีเรื่องอยากจะปรึกษาครับ ว่าแต่คุณอารักษาใครเหรอ"
"ก็ไม่เชิงรักษา แค่รับฟังและให้คำแนะนำมนุษย์สังเคราะห์น่ะนะ นายรู้จักสินะ ฮารุโนะ คาโอรุ"
"เค้าทำไมเหรอครับ"
"เค้ามาหาที่นี่เอง ชั้นเลยสนใจ รู้มั้ยเค้าเหมือนไม่มีความคิดหรือเป็นตัวของตัวเอง แต่จริงๆแล้วไม่ใช่ เค้าดูมีความคิด เป็นผู้ใหญ่ และเค้าบอกว่า เค้ามักจะฝัน...ฝันถึงฝาแฝดตัวเองที่จากไป เค้าบอกว่า เหมือนเธอ...ยังอยู่..."
"แล้วอาคิดว่าไง"
"ก็...คิดว่าแฝดคนนั้นยังไม่ตายน่ะสิ"
อิซึนะจ้องตาหลานชาย "อย่านึกว่าชั้นไม่รู้ มันเป็นไปไม่ได้ที่ตึกจะเกิดปัญหาไฟไหม้และมนุษย์สังเคราะห์ถูกทำลาย แกรู้อะไร"
อิทาจิถอนใจ"ซาสึเกะ มันเป็นฝีมือของหมอนั่น"
"ทำไมไอ้เด็กคนนั่นต้องทำแบบนั้น"
"เพราะความรักครับ"
หลังจากนั้นอิทาจิได้เล่าเรื่องที่ซาสึเกะจัดฉากวางเพลิงและพามนุษย์สังเคราะห์ไปอยู่ด้วย แต่ตอนนี้เธอต้องอยู่ในหลอดแก้ว
อิซึนะยิ้ม"เข้าใจล่ะ แฝดคู่นั้นคงจะมีบางอย่างที่สื่อถึงกันได้"
"ห๋า"
"ใช่ มันคือสายสัมพันธ์ ถ้าเรียกอีกอย่างคือครึ่งหนึ่งของชีวิต ทั้งคู่คือครึ่งหนึ่งของกันและกัน ถึงจะห่างไกลกันซักแค่ไหนแต่ใจก็ยังสื่อถึงกัน นั่นคือ สายสัมพันธ์ของพวกเค้า"
"นี่เป็นการค้นพบที่ยิ่งใหญ่เลยนะครับ"
"ไม่เลย มันเป็นสิ่งที่อยู่ข้างตัวเรา เป็นสิ่งที่เราเท่านั้นจะหาคำตอบได้ สายพันธ์น่ะเหมือนจะเข้าใจง่ายแต่จริงๆมันค่อนข้างซับซ้อนกว่าที่คิดนะ มันอยู่รอบตัวเราตลอด  มันไม่ใช่สิ่งที่วิทยาศาสตร์จะให้คำตอบกับเราได้...แต่หัวใจต่างหากที่จะตอบเราได้.."
สองอาหลานคุยต่อกันไปหลายๆเรื่อง จนกระทั่งอิซึนะนึกบางอย่างได
"อ้อ สำหรับซาสึเกะน่ะ เข้าข่ายอาการจิตๆนะ"
"ครับ?ยังไง?"
"เค้าเป็นน้องเล็กสุดของบ้าน และนายก็เหมือนไปสร้างเป้าไว้สูง มันกลายเป็นว่า นายสร้างความกดดันให้กับเค้าเยอะ เค้าต้องการความรัก และอยากมอบความรักให้ใครสักคน และพอเกิดความหลงใหล ก็อยากมอบความรัก แต่นี่มันได้กลายเป็นความเห็นแก่ตัว"
"ครับ เรื่องนี้ผมยอมรับ แต่เด็กคนนั้น ผมว่า ห้อยู่กับซาสึเกะน่ะดีแล้ว แกจะได้กลายเป็นมนุษย์สังเคราะห์ที่สมบูรณ์"
"ไม่กลัวว่า ซาสึเกะจะ แกล้งยื้อรึ"
"ไม่หรอกครับ ผมรู้จักหมอนั่นดี มันคงไม่อยากให้เด็กคนนั้นนั่งบนรถเข็น หรือ ขดอยู่ในหลอดแก้วตลอดปี ตลอดชาติหรอกนะ"
....
คาโอรุ ได้เดินทางกลับจากศูนย์จิตเวช เค้าไม่ได้กลับบ้าน เค้ามาที่ทุ่งหน้าที่อยู่นอกเมือง มันช่างคล้ายกับความฝันของเค้านัก
ไม่นาน เด็กหนุ่มก็เดินทางกลับบ้าน ถูกต้อง เค้าไม่ได้ถูกเลี้ยงดูดั่งลูกคุณหนู เพราะพ่อต้องการให้เค้าเพิ่งตัวเองให้ได้ ซึ่งเค้าเองก็ชอบ เพราะเค้ารู้สึกเหมือนเป็นผู้ใหญ่ ไม่ใช่เด็กอมมือ
...
"ขอโทษนะที่งี่เง่า"ซาสึเกะมาที่หลอดแก้วที่บรรจุร่างของเด็กสาว มองด้วยสายตาอ่อนโยน
เด็กหญิงไม่โต้ตอบอะไร เธอรู้สึกว่าไม่ควรโต้ตอบอะไรตรงตรงหน้า
"นี่ ชั้นเอาอะไรมาให้ด้วยนะ"ชายหนุ่มนำบางอย่างออกมา มันคือ ตุ๊กตากระต่ายขนปุยตัวโตสีขาว"ชอบมั้ย"
"มันคืออะไร"เด็กสาวมองอย่างสนใจ
"ตุ๊กตา ถ้าเธอออกมาจากหลอดแก้วเมื่อไหร่ ต่อจากนี้มันคือเพื่อนเล่นของเธอนะ เป็นตัวแทนชั้น ดูสิ มันนุ่มมากเลย"
มือเล็กๆพยายามจะไปแตะแต่ติดสายไฟที่เชื่อมต่อ เธอจึงทำได้แต่มองตาละห้อย
"มันคือของเธอ อดทนหน่อยนะ ถ้าออกมาแล้ว ชั้นจะหาของเล่นมาให้อีกเยอะๆเลย ดีมั้ย"
เด็กหญิงพยักหน้า 
"งั้น ชั้นต้องไปทำงานต่อ จะวางมันไว้ในนี้ก่อนนะ"
"ขอบคุณ..ค่ะ"
ชายหนุ่มฉีกยิ้มกว้าง "สำหรับเธอ มากกว่านี้ก็ให้ได้นะ"


อาจจสั้นแต่รักของไรท์ยาวน้า

มาโหวตตัวละครกันนะ
โพล160622
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

55 ความคิดเห็น

  1. #8 Yuri Yurina (=w=) SSCX (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 19:29
    ถ้าคนใดคนหนึ่งละหว่างแฝดสองคนนี้เป็นอะไรไปอีกฝ่ายจะมีปฏิกิริยายังไงน้าาา
    #8
    0
  2. #7 หมูอ้วนนนน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 21:30
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-08.png จะออกจากหลอดตอนไหนน้้า
    #7
    0