Wanna one x you ft.produce101 My little star

ตอนที่ 5 : เพราะว่าชอบรึป่าว?? 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,034
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    14 ต.ค. 60

เพราะเหลือเวลาอีก3วันในการเตรียมตัวเพื่อคัดเลือกในการแข่งขันTop11ทางโรงเรียนจึงไม่ได้มีการเรียนการสอน แต่ให้นักเรียนเตรียมตัวเองแทน รวมทั้งฉันและอึนซอด้วย เนื่องจากเราสองคนไปจับจองห้องซ้อมไม่ทันเลยได้ห้องซ้อมที่ไม่ได้ถูกใช้งานหลังตึกเรียนมาแทน ด้วยความที่ฝุ่นและหยากไย่ที่เยอะเกินไปเลยต้องใช้เวลาทำความสะอาดไปเกือบ3ชั่วโมงเลยก็ว่าได้
"เฮ้อออ เสร็จซักที" อึนซอวางไม้ถูพื้นพร้อมกับทิ้งตัวลงนั่งอย่างอ่อนเพลีย แน่นอนสิห้องนี้ไม่เปิดใช้งานมา2ปีแล้ว เพราะโรงเรียนสร้างห้องใหม่ที่สะดวกกว่าแถมห้องนี้ยังดูน่ากลัวยังไงชอบกลอีก เลยไม่ค่อยมีนักเรียนมาใช้กัน 
"พอทำความสะอาดก็ดูดีขึ้นมาเลยนะเนี่ย" 
ฉันนั่งลงข้างๆอึนซอพร้อมกับยื่นน้ำให้เธอ จัสตินมีซ้อมในทีมตัวเองเลยแยกจากเราไปซ้อมโชคดีชะมัดที่ตานั่นจองห้องไว้ทันเลยไม่ได้มาตะลอนร่อนเร่หาห้องเหมือนฉัน 
"ขาดก็แต่ลำโพง ไม่มีเงินด้วยสิช่วงนี้ช็อต"
อึนซอที่ตอนนี้เปลี่ยนจากท่านั่งเป็นนอนราบไปกับพื้นพูดขึ้นในขณะที่ตาก็ยังหลับอยู่ 
"วันนี้ก็ใช้เสียงจากโทรศัพท์ไปก่อน พรุ่งนี้ค่อยว่ากันอีกที" 
"อืมม แต่ขอพักซัก30นาทีก่อนนะขืนซ้อมต่อมีหวังน็อคตายแน่ๆ" 
ก็จริงของอึนซอร่างกายไม่ได้ทึกทนขนาดนั้นซะด้วย 
"งั้นฉันไปซื้อน้ำก่อนละกัน" 
พูดเสร็จก็ลุกขึ้นเพื่อไปซื้อน้ำวันนี้คงต้องซ้อมหนักหน่อยเพราะเป็นวันแรก แถมทักษะของฉันยังดูจะอ่อนกว่าคนอื่นอีกคงต้องพึ่งอึนซอแล้วหล่ะ 

"4100วอนครับ"(ประมาณ120บาท)
 บางทีก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมต้องซื้อไปตั้ง6ขวดแถมยังโลภเอาขว
ดใหญ่อีก  ทั้งๆที่มีกันแค่2คนเองแท้ๆ  ลำบากตัวเองไมจีนึลเอ๊ยย

ฉันแบกน้ำทั้ง6ขวดมาอย่างทุรักทุเร จะว่าไปโทษตัวเองดีกว่าที่มักง่ายกลัวได้ลงมาซื้อบ่อยๆเลยเล่นที6ขวดจนเกินกำลังตัวเอง 
"แล้วแกจะแบกไปยังไงยัยจีนึล" 

จีนึลบ่นอุบอิบกับตัััวเองเบาๆเมื่อมาถึงบันไดที่จะขึ้นไปยังห้องซ้อมที่อยู่ชั้น2ของตึก  มองดูบันได้แล้วมันท้อแท้เหลือเกิน 
"นอกจากเรื่องเมื่อคืนก็มีเรื่องนี้แหละที่ทำให้ฉันมองเธอเป็นผู้หญิงทึกและบึกบึน"

จีนึลหันหน้าไปตาเสียงของผู้มาใหม่ที่เดินตามเธอมาตั้งแต่หน้าร้านน้ำแต่ไม่ยอมเข้ามาช่วย? เพราะพอเห็นท่าทางารแบกของจีนึลแล้วกลับรู้สึกว่ามันน่ารัก นี่เขาคงเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆเพราะรู้ตัวอีกทีไม่ว่าผู้หญิงคนนี้จะทำอะไรก็ดูน่ารักสำหรับเขาไปหมด 
"อ่าาา รุ่นพี่มินฮยอน"  
"บอกแล้วไงให้เรียกอปป้า อปป้าๆ" เขาเบ้ปากอย่างหน้าเอ็นดูและเดินมาหยิบถุงขวดน้ำทั้ง6กับจีนึล 
"แล้วนี่ไม่ซ้อมรึไง มาเดินแบกของใช้แรงงานอยู่ตัวเองอยู่ได้ตัวก็เท่าตาตุ่มมด"
รุ่นพี่คนนี้ก็มีอารมณ์ ช่างเอาเธอไปเปรียบกับตาตุ่มมดซะได้ 
"รุ่นพี่ เอ้ยย อปป้าก็ว่าไป ฉันกำลังจะขึ้นไปซ้อมนี่แหละ แต่พึ่งทำความสะอาดห้องเสร็จเลยลงมาซื้อน้ำก่อน"
ไม่ได้อยากใช้แรงงานเขาหรอก แต่เพราะคงแบกขึ้นไปไม่ไหวจริงๆเลยเต็มใจให้รุ่นพี่ช่วย 
"จองห้องไม่ทันว่างั้นสิ" 
"ก็ประมาณนั้นค่ะ ทุกห้องเต็มหมดเลยก็เลยต้องมาใช้ห้องเก่านี่แหละ". เราสองคนเดินเข้ามาในห้องที่มีอึนซอนอนแอ้งแม่งอยู่  จะว่าหลับสนิทก็ว่าได้ 
"โทษทีนะคะ เธอคงจะเหนื่อย" จีนึลขอโทษแทนอึนซอที่นอนอย่างเอาเป็นเอาตาย และรีบไปปลุกเพื่อนสาวทันที 
"รุ่นพี่มินฮยอน!!!" พอตื่นขึ้นมาอึนซอก็ตะโกนเสียงดังทันทีเมื่อเจอท็อป11 อย่างฮวังมินฮยอนอยู่ตรงหน้า ผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าหล่อไร้ที่ติ ซึ้งแฟนคลับให้ฉายาว่า'ฝ่าบาท' หลังจากนั้นอึนซอก็รีบดึงแขนจีนึลมาคุยให้รู้เรื่องทันที
"แกไปเอารุ่นพี่มาได้ไง"
นี่ก็พูดยังกับฉันไปขอร้องหรือบังคับรุ่นพี่มางั้นแหละ
"เจอกันระหว่างทาง และสนิทกันเมื่อคืน" 
จีนึลตอบคำถามเพื่อให้ครอบคลุม แต่อึนซอก็ยังยืนอึ้งอยู่ ได้แต่คิดว่าเขาสนิทง่ายขนาดนั้นเลยรึไง
"แล้วนี่ได้เพลงกันแล้วหรอ" 
มินฮยอนถามขึ้นเมื่อจีนึลเดินมาหา
"ค่ะ ตกลงแล้วว่าจะเอาเพลง2on  ของTinashe"
"แต่ว่ายังไม่รู้เลยว่าต้องเริ่มจากส่วนไหนดี แถมเรายังไม่มีลำโพงอีก" อึนซอที่โผล่มาทีหลังพูดเสริมขึ้น
"เรื่องลำโพงไม่ยากหรอก ของควานลินมีเยอะเดี๋ยวยืมให้สักตัว" 
แล้วทำไมต้องเป็นของควานลินละ คนอื่นในโรงเรียนมีเยอะแยะ T_T
"ขอบคุณนะคะรุ่นพี่ แต่ถ้าจะให้ช่วยสอนเราจะดีมากเลยหละค่ะ" จีนึลยังไม่ทันได้เอ่ยปากที่จะปฏิเสธแต่อึนซอก็พูดขึ้นมาซะก่อน มินฮยอนเหลือบมองจีนึลเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้างึกงักรับคำขอของอึนซอ 
"ขอบคุณค่ะ!!" นี่คิดว่าถ้าอึนซอกล้าอีกนิดคงจะกระโดดกอดรุ่นพี่มินฮยอนไปแล้วหละ 
"ขอเวลาแป๊ปนะ"มินฮยอนเดินล้วงโทรศัพท์และเดินเลี่ยงไปคุยกับใครสักพักแล้วจึงเดินมาหาทั้งสองสาว

"เริ่มกันเลยไม" มินฮยอนมองทั้งสองสาวและเริ่มที่จะสอน เพราะต้องออกแบบท่าเต้นใหม่ทั้งหมดและบวกกับต้องทำให้เข้ากับแนวผู้หญิงเลยต้องหาตัวช่วยมาหน่อย และแน่นอนผู้ที่เชี่ยวชาญด้านการเต้นนั่นก็คือ ปาร์คอูจิน 
"ค่ะ!" อึนซอที่รู้สึกจะมีพลังเป็นพิเศษพูดขึ้นด้วยนำเสียงหนักแน่น
มินฮยอนฟังเพลงดูซักพักเพื่อเข้าใจจังหวะเพลง เวลาทำแบบนี้ก็ดูมีสเน่ห์ไปอีกแบบนะเนี่ย แต่ให้ท็อป11มาสอนแบบนี้คงไม่ใช่การเอาเปรียบนักเรียนคนอื่นใช่ไม ก็คงไม่หรอกเพราะไม่มีกฎไหนห้ามนี่นา แต่สิ่งที่ต้องทำหลังจากนี้คือเอาชนะให้ได้ 
"ฮยอง!!" เสียงบุคคลที่สี่ดังขึ้นทำให้ทั้งสามคนหันไปพร้อมกัน ปาร์คอูจิน ผู้ที่เต้นเก่งระดับ10เดินเข้ามาหามินฮยอนในขณะที่สองสาวยังอึ้งอยู่เลย. 
  ที่รุ่นพี่คุยโทรศัพท์เพราะแบบนี้สินะ และผู้ชายคนนี้คือคนที่ฉันเข้าไปถามทางไปห้องรายงานตัวในวันแรกนี่เอง 
"ช่วยออกแบบท่าเต้นหน่อยสิ สำหรับสองคนนั้น"  มินฮยอนใช้ปากในการชี้มาทางจีนึลและอึนซอที่นั่งทำตาปริบๆอยู่
"ได้สิ ไม่เกิน10นาที" พูดเสร็จก็แย่งโทรศัพท์จากมินฮยอนไปฟังเเละเริ่มเคลื่อนตัวตามจังหวะเพลง  ใครเห็นจะต้องตะลึงทั้งนั้นเพียงแค่ฟังเพลงเขาก็สามารถออกแบบท่าเต้นออกมาได้ดีขนาดนี้เชียวเหรอไม่อยากเชื่อ นี่สินะที่เขาเรียกว่าพรสวรรค์โดยแท้
"ทำอะไรกัน" และนี่คืออีกคนที่ทำให้ทุกคนในห้องยกเว้นยูจินหันไปมองตามน้ำเสียงที่ดูเย็นชานั่น ใช่! คนที่จีนึลพึ่งทะเลาะกับเขาไปเมื่อคืนนี่เอง ความลิน! เขาเดินไปหามินฮยอนพร้อมกับลำโพงสีชมพูตัวไม่ใหญ่นักผ่านจีนึลไปโดยไม่วายที่จะมองเธอด้วยสายตาเย็นชาจนจีนึลรู้สึกตัวเย็นเฉียบ
"เธอสองคน ลุกขึ้นมาซ้อมได้แล้ว" อูจินที่ออกแบบท่าเสร็จตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้เดินมาข้่างหน้าทั้งสองคนก่อนจะเอาโทรศัพท์ไปเสียบต่อกับลำโพง 


ผ่านมาแล้ว3 ชั่วโมง เราสองคนจำท่าได้บ้างแล้วทำให้ง่ายขึ้นในการซ้อม และสิ่งที่น่าภาคภูมิใจคือรุ่นพี่อูจินบอกว่าเรามีพัฒนาการที่ดี 
"เธอเต้นได้ดีแล้วนะ" อูจินชี้ไปทางอึนซอแล้วกระดิกนิ้วบ่งบอกว่าให้เธอนั่งลง 
"แต่ว่าคิม จีนึล! ถึงเธอจะจำท่าได้แต่เธอก็ควรพยายามกว่านี้สิ"

เขาส่งสายตาดุมาทางฉัน เลยได้แต่ก้มหน้ารับผิดไป ฉันคิดว่าฉันทำดีแล้วนะ ~T_T~
"เวลาเธอเต้นมันดูไม่น่าดึงดูดใจเลยรู้รึป่าว" สมทบด้วยรุ่นพี่มินฮยอน ถึงเขาจะไม่ได้ทำเสียงดุแต่ดูก็รู้ว่าเขากำลังหงุดหงิด  ส่วนอีตาควานลินนั่นเขาก็ยังอยู่แถมยังยิ้มมุมปากเย๊าะเย้ยกันอีก 
"วันนี้พอก่อนละกัน พรุ่งนี้มาที่นี่ตอนหกโมงตรงนะ". ฉันอยากจะอ้าปากเถียงเหลือเกินว่ามันเช้าไป แต่ไม่กล้า เวลารุ่นพี่มินฮยอนจริงจังเขาดูใจร้ายจนไม่อยากคุยด้วยเลย 
  
"เธอโอเคใช่ไมจีนึล" เมื่อทุกคนออกไปก็เหลือเพียงฉันกับอึนซอ มันอดไม่ได้ที่จะกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมาได้
"ฮึก โอเค" นอกจากจะพูดแล้วก็ทำมือให้อึนซอรู้ด้วย 


ตอนนี้ฉันอยู่ซ้อมในห้องแค่คนเดียวเพราะอึนซอกลับไปก่อนแล้ว นี่ก็หกโมงเย็นแล้วได้เวลาควรกลับแล้วสินะ ฉันจัดการเก็บของใส่กระเป๋าและปิดไฟเพื่อจะกลับหอ ระหว่างเดินกลับก็ดูน่ากลัวนะ ไม่ค่อยมีคนเหมือนตึกใหม่เลย โชคดีที่ไม่ใช่คนกลัวอะไรง่ายๆ (มั้ง)

พรึบบบ!!
"ว้ายยย" ฉันโดนดึงแขนเข้ามาในห้องห้องหนึ่งซึ้งไม่ได้ถูกเปอดไฟไว้ แรงเยอะแบบนี้แน่นอนผู้ชายแน่ๆ 
"ใคร!" ฉันพยายามแกะมืออกแต่ก็ไม่สำเร็จ แถมยังกำแน่นอีก แต่กลิ่นตัวก็คุ้นๆอยู่นะ
"ถามว่าใคร!" 
"ฉันเอง" นั่นมันเสียงO_o
"รุ่นพี่ควานลิน???"



หลังจากนั้นไฟก็ถูกเปิดขึ้นมา ทำให้รู้ว่าฉันกับเขทห่ากันไม่ถึงคืบ หัวฉันอยู่ระดับอกของเขาพอดี ยิ่งมาอยู่ใกล้แบบนี้ยิ่งใจเต้น 
"อะไรอีกคะ" 
ที่ความลินทำแบบนี้เพราะแค่ต้องการปั่นหัวจีนึลเล่นแค่นั้นเอง เมื่อคืนแชยอนเล่าทุกอย่างให้เขาฟังจนหมดจึงรู้ว่าจริงๆแล้วจีนึลไม่ได้ผิดอะไร แต่จะให้พูดขอโทษกับคนที่ตัวเองไม่ชอบหน้ามันก็ไม่โอเคเท่าไหร่ 
"เรื่องเมื่อคืน ขอโทษ"
ถึงไม่อยากจะพูดเท่าไหร่ แต่ถึงยังไงก็มีความเป็นลูกผู้ชายพอ  จีนึลถอยออกมาและมองหน้าเขาก่อนจะเผยรอยยิ้มขึ้น
"ว้าววว สมาชิกwanna oneมาขอโทษด้วยแฮะ พึ่งรู้ตัวว่าตัวเองผิดสินะ" หลังจากนั้นก็ยืนกอดอกมองเขา สองคนจ้องตากันนานพอควรจนจีนึลต้องเป็นฝ่ายหลบตาซะเองเพราะทนสายตาคมๆไม่ไหว

"ฉันจะช่วยเธอเอง"  ควานลินพูดขึ้นเมื่อจีนึลทำท่าจะเดินออกไป ใช่ ที่ทำแบบนี้ไม่ใช่เพราะรู้สึกผิดหรืออะไรทั้งนั้น เหตุผลเดียวคือจับตามองจีนึลไม่ให้เข้าใกล้ดาเนียล 
"อย่ามาตลก" เพราะไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองเลยพูดออกมาแบบนั้น แต่สีหน้าควานลินกลับดูจริงจัง
"ฉันอยากช่วยจริงๆ" เมื่อเขาย้ำ เรื่องอะไรจีนึลจะไม่เชื่อ แต่แค่Wanna one 2 คนอาจจะมากพอแล้วนะ 
"ฉันยินดีจะให้รุ่นพี่ช่วยนะคะ  ถามจริงๆต้องการอะไร" 

ในใจลึกๆจีนึลรู้ดีว่าควานลินต้องมีเหตุผลที่จะมาช่วยตัวเธอเอง ถ้าเป็นเหตุผลที่ว่าเขาชอบเธอนั้น ตัดทิ้งได้เลยเพราะไม่มีทางหรอก หรืิอเรื่องนี้จะเกี่ยวข้องกับรุ่นพี่แชยอน
"ก็แค่อยากช่วย"  ถึงแม้จะพูดออกมาแบบนั้นแต่ก็ยังไม่วางมาดจอมเย็นชาอีก 
"งั้นก็ขอบคุณมากนะคะ" 
จีนึลโค้งตัวขอบคุณเขาพร้อมกับหยิบกระเป๋าขึ้นมาพายแล้วเตรียมเดินออกจากห้อง แต่กลับโดนมือหนาจับไว้ซะก่อน
"เดี๋ยวไปส่ง" เป็นอีกครั้งที่จีนึลต้องขมวดคิ้วด้วยความสงสัย นี่คงไม่ใช่เรื่องปกติที่เขาจะทำ แต่มาทำแบบนี้ถึงสีหน้าจะบอกว่าจีนึลไม่รู้สึกอะไรแต่ในใจกลับเต้นรัวราวกับมีคนมาตีกลองอยู่ข้างใน 

"รุ่นพี่กินยามาผิดขวดรึป่าวคะ หรือว่าวันนี้โลกจะแตกเลยรู้ตัวว่าต้องทำดีกับคนอื่นบ้าง" 
จีนึลที่เงยหน้ามองคนตัวสูงก่อนจะพูดประชดออกมา ไม่รู้ว่าเธอเป็นคนเดียวที่เขาทำตัวเย็นชาบ้าบอใส่รึป่าว แต่ตอนเรียนคลาสการแสดงอึนซอก็เคยบอกไว้ว่าเขาเย็นชาสุดๆ 
"อยากโดนทำโทษรึไง" จีนึลไม่ได้รู้สึกกลัวเขาเลยสักนิดเดียว แต่กลับขำออกมาจนคนตัวสูงต้องหยุดและหันหลังกลับมามอง
"รุ่นพี่ก็เป็นนักเรียนเหมือนฉันนะ จะทำโทษฉันยังไงหละ"
หลังจากนั้นความลินก็ค่อยเดินเข้ามาใกล้จีนึลจนตัวจะติดกัน และโน้มตัวลงบรรจงจูบจีนึลด้วยความอ่อนโยนจนตัวจีนึลแข็งทื่อ ไม่มีแรงจะผลักเขาออกแต่กับตอบสนองไปซะงั้น เขาใช้มือดันท้ายทอยของจีนึลขึ้นเพื่อให้ถนัด เสียงหัวใจของจีนึลเริ่มเพิ่มอัตราการเต้นขึ้นอีกจนตอนนี้ขาเริ่มอ่อนแรงจนต้องใช้มือทั้งสองข้างจับชายเาื้อควานลินไว้ 
"แบบนี้ไง" เมื่อเริ่มรู้สึกถึงปฏิกิริยาจีนึลเขาก็ถอนจูบออกมา ตอนนี้จีนึลหน้าแดงปานลูกสตอเบอร์รี่เขาเลยอดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ เธอคงจะหลงฉันแล้วสินะ

พรึบบบ
ตัวจีนึลปลิวไปตามแรงดึงขิงอีกคนที่เข้ามาเห็นเหตุการณ์ คังดาเนียลตอนนี้เขาก็หน้าแดงเช่นกันแต่เป็นอาการโกรธมากกว่า 
"ทำอะไรหวะ" เขามองหน้ารุ่นน้องเพียงปีเดียวของเขาด้วยสายตาที่โกรธจัด อยากจะพุ่งเข้าไปชกหน้าหล่อๆของมันสักหมัดสองหมัดจริงๆ
ส่วนจีนึลก็เอาแต่ดึงแขนออกจากการจับกุมของเขาซึ้งไม่ง่ายเลย นึกโกรธจีนึลด้วยที่ไม่ยอมผลักความลินออกทั้งๆที่พึ่งรู้จักกัน
"ก็อย่างที่ฮยองเห็น" นอดจากจะไม่สำนึกแล้วยังตอบออกมาด้วยน้ำเสียงที่ดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึิ้นอีก  
ดาเนียลพุ่งตัวกะจะต่อยควานลินซักหมัด แต่โดนจีนึลดึงไว้ซะก่อน 
"เราต้องคุยกันหน่อยแล้วคิมจีนึล!" 
"ไม่! ปล่อยฉันนะดาเนียลนายไม่มีสิทธิ์มาทำตัวแบบนี้กับฉันนะ"  แรงกระชากของดาเนียล แม้จะฝืนหยุดแต่แรงเท่ามดจะช่วยอะไรได้ 
ดาเนียลลากจีนึลกลับมาที่ตึกเดิมที่ใช้ซ้อม อารมณ์ทั้งสองต่างคนต่างโกรธแต่จีนึงรู้ดีว่าเวลาดาเนียลโกรธเขาน่ากลัวมากแค่ไหน แต่จะมาโกรธกันในฐานะอะไร?? 
"อะไรของนาย!" เมื่อดาเนียลปล่อยมือจีนึลก็ประชันหน้าเถียงทันที
"เธอชอบมันรึไงถึงได้ไปจูบกันแบบนั้น!" สายตาที่บ่งบอกว่าว่าโกรธจัดที่สามารถทำลายล้างทุกอย่างได้ทำให้จีนึลเริ่มใจไม่ดี แต่ก็ยังแข็งใจที่จะเถียงหน้าตายกว่า
"แล้วนายมีสิทธิ์อะไรมาโวยวายแบบนี้"  ได้ยินแบบนั้นอาการโกรธของดาเนียลยิ่งสพรึงขึ้นไปใหญ่
"เธอรู้ดีกว่าใครนะจีนึลว่าฉันเป็นคนยังไง" ใช่จีนึลรู้ดีว่าดาเนียลเป็นคนยังไง เวลาเขาโกรธไม่ชอบให้ใครมาต่อล่้อต่อเถียงด้วย
"ฉันชอบเขามากเลย ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยใจเต้นแรงกับผู้ชายคนไหนมาก่อนขนาดนี้ อยากได้เขาเป็นแฟนจนตัวฉันสั่นไปหมดแล้วสิ" 
หลังจากนั้นร่างจีนึลก็โดนเขากระชากเข้าไปใกล้ตัวเขาทันที แต่จีนึลก็ยังใจดีสู้เสืิอมองหน้าเขาตาไม่กระพริบ
"จะเป็นแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่"  เขารู้ดีว่าจีนึลจำเขาได้ จีนึลไม่ใช่คนความจำสั้นนะที่พอไม่เจอกันแค่1
2ปีแล้วจะจำเขาไม่ได้ 
"จนกว่านายจะเลิกยุ่งกับฉัน" จีนึลสบัดมือออกได้สำเร็จก็รีบหันหลังเพื่อจะกลับหอ แต่กลับโดนจับแขนไว้อีก 
"มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก" เขาเริ่มลากจีนึลเข้ามาในห้องห้องหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลนักก่อนจะจัดการล็อคประตูและเริ่มเดินเข้ามาหาจีนึลเรื่อยๆ
"จะทำอะไร" จีนึลที่เริ่มถอยหลังจากดาเนียลเริ่มใจไม่ดี รู้สึกกลัวผู้ชายตรงหน้าจนอยากจะร้องไห้ขึ้นมาซะงั้น 



"เธอทำให้ฉันโมโหจริงๆแล้วนะ เธอก็รู้หนิว่าถ้าฉันโกรธผลมันจะเป็นยังไง" 
ตอนนี้จีนึงหนีไปไหนไม่ได้ เขาใช้มือทั้งสองข้างยันกำแพงไว้เพื่อไม่ให้จีนึลหนีไปไหนได้ 
"นายไม่มีสติิเลยนะตอนนี้  กลับไปตั้งสติก่อนนะค่อยคุยกัน"
เมื่อเริ่มรู้ว่าสถานการณ์มันเลวร้าย ถึงเลือกที่จะพูดกล่อมให้เขาใจเย็นลง แต่เหมือนจะไม่ได้ผล
"ไม่ทันแล้วหล่ะจีนึล" ดาเนียลเริ่มซักไซ้ไปตามซอกคอขาวของจีนึลจนตัวร่างบางสั่นเทาด้วยความกลัว ใบหน้าของจีนึลตอนนี้แปดเปื้อนไปด้วยน้ำตา
"หยุดนะ ดาเนียล ขอร้องเถอะ ฮึก"  เขมไม่มีทีท่าที่จะฟังเสียงของจีนึลเลยแม้แต่นิด สติเขาขาดไปตั้งแต่จีนึลบอกว่าชอบควานลินแล้ว 
"กรี๊ดดด หยุดนะฮึก ดาเนียลขอร้องหละ ฮรือออ" 
ดาเนียลเงยหน้าขึ้นมองจีนึลทันที ตอนนี้จีนึลร้องไห้หนักจนเขาไม่สามารถทำอะไรต่อไปได้ 
"โถ่เอ้ยย" เขาหันหลังและสบัดหัวตัวเองจนทำให้จีนึลตกใจ 
"ฮึก ฮึก ฮรือออออ" จีนึลจนดาเนียลรู้สึกผิดและโกรธตัวเองที่ไม่ยอมตั้งสติจนเผลอไปทำร้ายคนที่เขารัก 
"ขอโทษ ฉันขอโทษ" เขาย่อตัวลงพร้อมกับยื่นมือไปซับน้ำตาจีนึลที่ไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย 
"นายมันบ้า ฮึก" ถึงจะกลัวเขาแต่ก็ไม่มีแรงที่จะปัดมือเขาออก 

ผลักกก
"ดาเนียล!!!"
ประตูถูกเปิดออกมาพร้อมกับชายหนุ่มที่ถือกุญแจอยู่ จีซอง รุ่นพี่ปี3 แห่งWanna one ที่มาพร้อมกับซองอูแสดงสีหน้าโกรธที่น้องชายเขารังแกผู้หญิงแบบนี้ ถ้าควานลินไม่บอกเขาคงไม่รู้ แต่ก็เอ็ดความลินอยู่นานว่าทำไมไม่ยอมตามมาช่วยจีนึล 
"ไม่เป็นไรใช่ไม" ซองอูที่เข้ามาพยุงจีนึลขึ้นถามอย่างเป็นห่วง น้ำตาที่ไหลบวกกับรอบแดงตามร่างกายทำให้เขาอยากจะถีบน้องชายคนนี้เข้าให้ 
"ไง มีอะไรจะแก้ตัวไม" จีซองมองหน้าดาเนียลอย่างคาดโทษ คงจะจริงอย่างที่ซองอูบอกว่าสองคนนี้ต้องเคยรู้จักกันมาก่อน แต่ไม่ว่าจะเหตุผลอะไรที่ดาเนียลทำแบบนี้เขาก็คงต้องทำโทษในฐานะหลีดเดอร์อยู่ดี นี่ไม่ใช่ความผิดเล็กๆแต่คือความผิดใหญ่เลย 
"ฉันจะไม่บอกเรื่องนี้กับผอ. แต่นายต้องโดนทำโทษรู้ตัวใช่ไม" 
"ผมขอโทษ" 
"อย่าให้เจอเหตุการณ์แบบนี้อีกแล้วกัน ไม่งั้นฉันคงต้องรายงานผอ."
ดูสีหน้าดาเนียลคงจะรู้สึกผิดไม่ใช่น้อย เขาเอาแต่มองจีนึลด้วยสายตาเป็นห่วงจนจีซองรู้สึกได้ แต่ที่ทำไปอาจจะเพราะไม่มีสติจนควบคุมตัวเองไม่ได้ 
"ซองอูพาจีนึลกลับหอเถอะ" จีซองหันหน้าไปบอกซองอูพร้อมกับถอดเสื้อเเขนยาวไปคลุมตัวจีนึลไว้เพราะรอบแดงๆเต็มแขนไปหมด


"เธอกลัวใช่ไม" ซองอูถามขึ้นเมื่อจีนึลเอาแต่ก้มหน้า คำตอบที่คือการพยักหน้าของจีนึล
"ไม่รู้ทำไมนะ แต่ดาเนียลไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ฉันพอจะดูออกนะว่าพวกเธอสองคนรู้จักกันมาก่อน" จีนึลเงยหน้าขึ้นมองซองอูที่เดินไปก่อนแล้ว
"บอกฉันมาเถอะ ว่าพวกเธอเคยคบกัน" สายตากจริงจังของซองอูมองจีนึลอย่างหนักแน่น ใบหน้าของจีนึลที่เคยเต็มไปด้วยน้ำตาตอนนี้หายไปหมดแล้ว 
จีนึลเม้มปากแน่น ก่อนจะพยักหน้าตอบซองอู
"มันจบไม่สวยเท่าไหร่ ฉันไม่อยากเห็นหน้าเขาจนต้องย้ายโรงเรียนหนีเขา แต่ไม่คิดว่าจะเจอเขาที่นี่อีก" จีนึลย้ายโรงเรียนหนีเขาโดยไม่บอกเลิกกันเลยด้วยซ้ำ 
"เธอเลยไม่อยากรื้อฟื้นสินะ" เห็นเขาเป็นพวกบ้าบอแต่หารู้ไม่ว่าซองอูคือคนที่ให้คำปรึกษาเก่งสุดๆ
"ฉันไม่อยากเห็นเขาด้วยซ้ำ" แต่โชคชะตาก็เล่นตลกกับคนแบบจีนึล ตอนที่รู้ว่าเรียนที่เดียวกับเขาจีนึลแถบจะไปเขียนใบลาออกแต่ติดตรงที่ไม่อยากเสียเวลาอีก 
"แบบนี้สินะ ดาเนียลมันถึงได้อยากเข้าใกล้เธอนัก"
"บางทีฉันคิดว่าถ้าลาออกไปคงจะง่ายกว่านี้"
ซองอูหยุดและหันกลับมามองจีนึล นี่กะจะยอมแพ้เพราะเรื่องแบบนี้รึไง 
"มันมีทางออกง่ายนิดเดียว แค่ต้องแน่ใจว่าตอนนี้เธอรู้สึกยังไงกับดาเนียล" 
จีนึลกัดปากตัวเองเพราะไม่รู้จะตอบยังไง ตอนนี้เธอไม่แน่ใจว่ายังรักเขารึป่าว แต่ถ้าจะให้บอกว่าเกลียดมันคงไม่ใช่ซะทีเดียวแค่เวลามองหน้าดาเนียลภาพเก่าๆมันย้อนกลับมาทำร้ายตัวเธอเอง 
"เอางี้  เธอรู้สึกใจเต้นแรงรึป่าวเวลาเจอดาเนียล" 
หื้มม ใจเต้นแรงหรอ ไม่รู้สึกนะแต่ถ้ากับอีกคนซึ้งก็รู้ดีว่าคือควานลินหนะใช่ 
"ไม่ค่ะ เฉยๆออกไปทางไม่อยากเจอด้วยซ้ำ"  จีนึลพูดพร้อมกับเอามือแนบอกตัวเอง
"เธอแค่เดินไปพูดกับดาเนียลดีๆ ถ้าเรื่องเธอกับมันจบกันไม่ดีก็ควรอธิบายสิ ไม่ใช่หนีแบบนี้ บางทีมันอาจจะแค่ต้องการให้เธอพูดกับมันดีๆก็ได้ ลูกผู้ชายด้วยฉันเลยเข้าใจมัน" 
เพราะดาเนียลก็เคยมาปรึกษาเรื่องนี้เหมือนกันแต่ไม่ยอมบอกว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร จนตอนนี้เขาเลยได้รู้
"แต่ถ้าเธอใจเต้นแรงกับใคร แสดงว่าเธอกำลังรู้สึกดีกับคนคนนั้นอยู่นะ" พูดเสร็จก็ขยิบตาให้ฉันทีหนึ่งจนอดยิ้มไม่ได้ 


"หายาทาด้วยหละ ข้อมือหนะ" ฉันยกข้อมือตัวเองขึ้นมาดูและพบว่าข้อมือแดงจนเหมือนจะช้ำด้วย 
"ฉันอยากได้น้องสาวมานานแล้ว พอๆได้ทำแบบนี้รู้สึกดีจังเหมือนได้น้องสาวจริงๆเลย"  
ซองอูพูดจากใจจริง จีนึลตัวเล็กและเป็นผู้หญิงที่น่ารักมากๆเลยทีเดียว เขารู้สึกชอบเธอตั้งแต่ที่เจอแต่ในทางน้องสาวมากกว่า ไม่เพียงแค่สมาชิกWanna one ที่เอาแต่พูดถึงจีนึล แต่นักเรียนในโรงเรียนก็เช่นกันเขามักจะได้ยินพวกนั้นถึงนักเรียนใหม่ห้องB ปี1 เสมอ
"งั้นรุ่นพี่ก็รับอุปการะเลี้ยงดูฉันสิคะ" 

"Of course !!"  ซองอูพูดขึ้นอย่างเต็มอกเต็มใจ เพราะอยากได้น้องสาวจริงๆ  ทั้ง2คนหัวเราะก่อนซองอูจะบอกให้จีนึลเข้าไปพักผ่อน 


คิดถึงคำพูดของรุ่นพี่ซองอูแล้ว 
'แต่ถ้าเธอใจเต้นแรงกับใคร แสดงว่าเธอกำลังรู้สึกดีกับคนคนนั้นอยู่นะ'
ใจเต้นแรงหรอ ฉันใจเต้นกับควานลินหรอ ฉันรู้สึกดีกับเขางั้นสิ ไม่จริงมั้งงงงงง
            -------------------------------------------------------------------------


อันยองนักอ่านทุกคน มาอัพแล้วเด้อจร้าาาา เป็นแบบนี้ใครกันจะได้เป็นพระเอก??  ความสัมพันธ์ของพี่ดากับนางเองดูจะไม่ดีเท่าไหร่ แต่โปรดติดตามกันให้ดี 



อีกอย่างวอนขอให้ท่านผู้ชมเม้นเป็นกำลังใจด้วยเนอะ ไรท์จะได้ชื่นใจหน่อยเวลาได้มาอ่านคอมเม้นของรีดเดอร์ ฝากเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

136 ความคิดเห็น

  1. #58 EXOPP (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 01:34
    แอบเชียร์พี่มินฮยอนค่ะ55555
    #58
    0
  2. #14 Beam8989 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 20:47
    หลินน่ารักกกกกกกก หนูขอสมัครเป็นน้องสาวค่ะ55555
    #14
    0
  3. #12 KL1993 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 12:15
    โอ๊ยทำไมตาหลินน่ารักอย่างงี้งื้อออ อยากเป็นน้องสาวพี่ตังเลยค่ะคิคิ
    #12
    0
  4. #11 ZaiiSVT (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 17:01
    หลินน่ารักมากกก แต่ก็มีแอบฟินกับพี่แดน ชอบแบบซาดิสค่ะ5555 ช่วงหลังมานี่พี่อ๋งแกก็น่ารักดีหนิ เอาหนูไปเลี้ยงด้วยจิ55 รอจ้าา
    #11
    0
  5. #10 carat17 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 15:32
    รอค่าาาา ฟินมากกกกกกกกกกกก
    #10
    0
  6. #9 flipta (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 15:24
    ติดตามค่าาา
    #9
    0