Wanna one x you ft.produce101 My little star

ตอนที่ 4 : ความน่ารักของจีนึล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 981
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    12 ต.ค. 60

'มาเจอกันหน่อยสิ ที่สวนข้างหอA'
'แชยอน'

"อะไรอะ" จัสตินยื่นคอมาอ่านกระดาษที่ฉันถืออยู่ และหลังจากนั้นเขาก็ดึงมันไปอย่างไม่ได้ขออนุญาต  ไม่นานอึนซอก็เข้าไปอ่านด้วยอีกคน 
"เธอคงไม่คิดจะไปใช่ไม"  อึนซอก็เอ่ยถามอย่างเป็นห่วงเช่นกัน ใครบอกหละ ฉันจะไปต่างหาก นั่นรุ่นพี่นะ อีกอย่างเป็นถึงioi อีกต่างหาก หาโอกาสคุยด้วยยากจะตาย ถึงจะรู้ว่าเพราะเรื่องอะไรก็เถอะ
"เขาเป็นรุ่นพี่ ฉันไม่ควรเสียมารยาทนะ" 
"แต่ถ้าคนที่เขียนไม่ใช่รุ่นพี่แชยอนหล่ะ" 
ไม่เคยเห็นจัสตินอยู่ในโหมดจริงจังขนาดนี้แฮะ เขาทำอย่างกับโรงเรียนนี้มีฆาตรกรงั้นแหละ
"คิดมาก รุ่นพี่คงมีเรื่องอยากคุยกับฉันจริงๆแหละ" ฉันบอกปัดๆไปพร้อมกับไปแทรกกลางระหว่างเพื่อนทั้งสองคน และลากกลับหอ 


"จีนึล ถ้ามีอะไรเธอโทรหาฉันทันทีเข้าใจไม" อึนซอที่มายืนอยู่หน้าห้องฉันหลังจากแยกกับจัสติน ยืนสั่งฉันดั่งแม่
"คิดมากน่า ฉันจะทำตามโอเคไม" เพื่อความสบายใจเพื่อนฉันเลยรับปากไป เอาจริงๆก็หวั่นอยู่นะ ฉันพึ่งเข้ามาที่นี่ได้ไม่นาน แถมยังมีผู้ชายที่เป็นถึงท็อป11มาทำตัวสนิทสนมด้วยอีก เป็นฉันคงจะหมั่นไส้ไม่น้อยเลยหละ แฟนคลับสองคนนั้นรวมกัน คงทำลายล้างโลกได้เลยอะ (นี่ก็เว่อไป)  
 ฉันจัดการอาบน้ำก่อนจะออกมาเพราะกะว่าจะออกไปหาอะไรกินด้วย  อิจฉาพวกห้องAจัง ทุกอย่างดูดีไปแม้แต่สวนนั่งเล่นข้างหอ ดอกไม้สวยไปหมดสำหรับคนที่ชื่นชอบดอกไม้มากๆแบบฉันอะนะ
"คิม จีนึล" ฉันหันไปตามเสียงของผู้หญิงที่ยืนอยู่ด้านหลัง  
"รุ่นพี่แชยอน" ฉันเอ่ยทักทายเธอเพื่อรักษามารยาท ความสวยนี้ทำลายล้างผู้ชายทั้งโลกได้เลยก็ว่าได้ 
"รอนานไม ขอโทษทีนะ" 
"ไม่ค่ะ ฉันพึ่งมา" ดูท่าทางน่าจะใจดีน่าดู คงไม่มีอะไรหรอก 
"นั่งก่อนสิ"เธอเดินไปยังโต๊ะเล็กที่ถูกตั้งไว้ใต้ต้นไม้    ฉันเลยตามไป
"ขอโทษที่ขอให้ออกมานะ แต่ว่าฉันไม่สบายใจจริงๆ" 
จีนึลขมวดคิ้วตัวเองอย่างสงสัยรุ่นพี่คนนี้จะไม่สบายใจเรื่องอะไรกันนะ แถมยังทำท่าทางเป็นกังวลสุดๆ 
"เรื่องดาเนียลหนะ"
"ทำไมหรอคะ"  ฉันถามออกไปอย่างสงสัย หรือว่า
"ฉันชอบดาเนียลหนะ ทุกคนรู้ดี แต่ว่าเขาไม่เคยมองมาทางฉันเลย ฉันไม่รู้จะพูดยังไงดี เธอคงเคยรักใครมากๆและไม่อยากให้เขาจากไปใช่ไม มันคงจะเสียมารยาทถ้าฉันพูดออกมาแบบนี้"
ด้วยสีหน้าที่ดูกังวล และท่าทางเครียดนั่นทำให้ฉันค่อนข้างอึดอัดใจไปด้วย รุ่นพี่จะชอบไอ้บ้าดาเนียลมากสินะไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ
"พูดมาเถอะค่ะ ฉันไม่เป็นไร" 
แชยอนพยักหน้า และมองหน้าจีนึลนิ่งๆก่อนจะเอ่ยปากพูด 
"ตั้งแต่เธอเข้ามาในโรงเรียน แดเนียลก็เอาแต่หาตัวเธอตลอดแถมยังไม่แคร์ความรู้สึกฉันอีก ทัื้งที่แต่ก่อนมันไม่ใช่ ถึงเขาจะไม่ได้ตอบรับความรู้สึกของฉันแต่เขายังทำให้ฉันมีความสุขได้ แต่ว่าตอนนี้มันไม่ใช่แล้ว" 
ตัวของแชยอนสั่นและน้ำตาของเธอก็เริ่มไหลออกมา จนจีนึลไม่รู้ว่าต้องทำตัวยังไง ได้แต่ยื่นมือไปจับมือของรุ่นพี่คนนี้ไว้
"ฉันเข้าใจแล้วค่ะ แต่รุ่นพี่ไม่ต้องคิดมากนะคะ ฉันกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกัน" 
"เธอ....ไม่ได้ชอบดาเนียล..ใช่ไม" 
ฉันส่ายหัวไปมาเพื่อบ่งบอกว่ามันเป็นไปไม่ได้หรอก 
"ไม่มีทาง ฉันเกลียดไอ้บ้านั่นเข้ากระดูกดำเลยค่ะ"      ฉันทำท่าทางประกอบเพื่อให้รุ่นพี่มั่นใจด้วย เผื่อเธอจะเลิกร้องไห้ได้ แต่ผลกลับตรงกันข้ามเธอร้องไห้หนักกว่าเดิมอีก ฉันควรจะทำยังไงดี????????
"ฮึก ฮรือออ ของคุณนะ ฮึก ฮึก!"
"คือ...รุ่นพี่คือว่า ฉันปลอบคนอื่นไม่เก่ง  เลิกร้องนะคะ ทำไงดีฉันจะร้องตามแล้วนะ"
"ฮรืออออ". แม่เจ้าโว้ยยย ร้องดังกว่าเดิมอีก 

"แชยอน!!"  เราสองคนหันไปตามเสียงของคนที่มาใหม่ 
"ความลิน" แชยอนหยุดร้องกระทันหันและพูดชื่อชายหนุ่มเบาๆ เขาเดินหน้านิ่วคิ้วขมวดมาทางผู้หญิงสองคนในใจนึกโกรธจีนึลที่กล้าทำแชยอนร้องไห้หนักขนาดนี้ 
"ทำอะไรของเธอ" เขาดึงรุ่นพี่แชยอนไปไว้ด้านหลังและยืนกังหน้าเพื่อคุยกับฉันแทน สายตาดุๆที่เขามองฉันทำให้ฉันอยากวิ่งหนีเอาตอนนี้เลย
"ฉันไม่ได้ทำอะไรนะ!" ถึงจะกลัว แต่ก็ไม่อยากให้เขาเข้าใจฉันผิดหรอกนะ เลยรวบรวมความกล้วทั้งหมดเถียงออกไป
"เธอจะบอกว่าแชยอนนูนาร้องไห้เองงั้นเหรอ" ว่าแล้วไงต้องไม่เชื่อ ทำไมต้องโผล่มาในสถานการณ์ที่อธิบายยากด้วย เหมือนในละครเป๊ะเลย 
"ก็ใช่ไง เราสองคนกำลังคุยกันเรื่องดะ..."
"ฉันปวดหัว!! ควานลิน ฉันปวดหัว" ฉันหันไปมองรุ่นพี่แชยอนอย่างไม่เข้าใจ ทำไมต้องมาพูดขัดด้วยเขายิ่งดูจะเกลียดฉันอยู้ด้วย
"ถ้ามีอีกครั้ง เธอไม่ได้อยู่ดีแน่" เขาชี้หน้าฉันพร้อมกับส่งสายตาคาดเเค้นมาให้ฉัน ก่อนจะพยุงรุ่นพี่แชยอนออกไป 
เหอะ! นี่ฉันผิดหรอ ฉันผิดรึไง อยากจะบ้าตาย แล้วทำไมรุ่นพี่แชยอนต้องมาปวดหัวตอนฉันจะอธิบายด้วยหละ อยากจะกรี๊ด
"ไอ้บ้าเอ้ย! คิดว่าเป็นรุ่นพี่แล้วฉันจะไม่กล้าทำอะไรรึไง แน่จริงมาไฝว้กันตัวต่อตัวสิ คิดว่าหน้าตาแบบนายจะทำให้ฉันใจเต้นแรงได้หรอ ไม่เลย! ที่มันเต้นเพราะไม่ชอบต่างหาก อย่าให้เจอตัวนะแม่จะโดนคาบคอแล้วเตะจนหน้างายเลย นี่แหนะๆๆๆ"

จีนึลยืนชี้หน้าด่าทอกับต้นไม้พร้อมกับเอามือฟาดมันไปหลายครั้งจนใบร่วงกลาดเกลื่อนเต็มพื้นไปหมด ต้นไม้ที่ดูสมบูรณ์ตอนนี้เสียหายเพราะน้ำมือจีนึลไปซะแล้ว เธอทำอยู่นานพอสมควรโดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่ามีผู้ชายที่ชื่ือมินฮยอนยืนมองอยู่ข้างหลัง 

แปะๆๆๆ
"ว้าววว เธอเรียนศิลปะการต่อสู้มาจากสำนักไหนเนี่ย ดูสิต่อสู้กับต้นไม้จนใบมันร่วงหมดต้น เก่งจริงๆ"
ฉันหันไปตามเสียงคนที่อยู่ด้านหลัง 
ฮรืออออน่าอายชะมัด แถมยังหล่ออีกด้วย แม่จ๋าหนูควรทำเช่นไร
"ว่าไงหละ" 
เขาถามขึ้นเมื่อฉันยืนนิ่งอยู่นาน พูดอะไรไม่ออกและบอกไม่ถูก
"ไม่รู้หรอว่าทำลายทรัพย์สินโรงเรียนจะโดนตัดคะแนนความประพฤติ" 
โดนตัดคะแนน!! O_o  คะแนนอื่นก็ยิ่งแย่แล้วยังมาโดนตัดคะแนนความประพฤติอีก ~T_T~ มาค่ะ มาให้เต็มที่จีนึลคนนี้ขอรับไว้เอง
"เอ้า!! ฉันล้อเล่น ไม่ต้องหน้าบูดเป็นตูดลิงขนาดนั้นก็ได้" 
อยากฟาดแรงๆซักทีหนึ่ง ใครเขาให้มาล้อเล่นเรื่องแบบนี้กันแถมยังไม่รู้จักกันอีก 
"ใครเขาล้อเล่นเรื่องแบบนี้กัน" ฉันมองค้อนไปทีนึง ทำให้เขาหัวเราะเบาๆ
"ว่าแต่มีเรื่องอะไรหละ ถึงได้มาลงกับต้นไม้แบบนั้น" 
เขากอดอกมองฉันอย่างต้องการคำตอบ แต่ว่าหน้าคุ้นๆนะ เหมือนเคยเจอที่ไหนมาก่อนหรือเราจะเคยรักกันมาก่อน o>_<o~ คิดเก็เขินเอง
"คือว่า ฉันมีเรื่องที่เครียดมากๆหนะค่ะ แฮ่ๆ" 
ฉันบอกพลางเอามือเกาหัวอย่างเขินอาย คนที่ฉันยืนคุยด้วยตอนนี้หล่อระดับ10เลยนะ  ใครจะไม่เขิน
"ฉันสงสารผู้ชายคนนั้นจริงๆ คงเละเป็นแน่ถ้าโผล่หัวมาให้เธอเจอ" 
"ใช่ค่ะ ฉันจะขยี้ให้แหลกเลย คิดว่าเป็นWanna one แล้วฉันจะกลัวรึไง" 

จีนึลบ่นออกไปพร้อมทำท่าประกอบ ทำให้ชายหนุ่มอดที่จะยิ้มไม่ได้ในท่าทางที่น่ารักของเธอ เขาไม่แปลกใจเลยว่าทำไมสมาชิกwanna one ถึงเอาแต่พูดถึงเธอ เพราะแบบนี้สินะ 
"เธอไม่รู้จักฉันหรอ" 
"คะ? เราพึ่งเจอกันครั้งแรกนะ แต่ว่าหน้าคุ้นๆนะคะ"
เฮือกกกก!!!O.O
จะ จำได้แล้ว เขาคือสมาชิกอีกคนของWanna one ฮรืออ พลั้งปากไปแล้วด้วยสิ ทำไงดีฉันจะไม่ตายใช่ไม
"คิดว่าจะจำไม่ได้ซะอีกนะจีนึล"
รู้จักชื่อฉันอีก OMG!! 
"คือว่า รุ่นพี่คะที่ฉันพูดไปเมื่อกี้ลืมๆมันไปเถอะนะคะ ฉันมันก็เป็นคนแบบนีิ้แหละค่ะปากไวไปหน่อย ได้โปรดยกโทษ.."
"นี่! พอๆฉันไม่บอกใครหรอก แรกกับออกไปหาอะไรกินเป็นเพื่อนหน่อยสิ"
โล่งไปที คนหล่อใจดีแบบนี้ทุกคนไม ฉันหลับตาปริบๆอย่างปลื้มปริ่มในความมีน้ำใจของเขา แต่ว่าพึ่งจะรู้จักกันชวนไปกินข้าวแบบนีิ้ไม่เร็วไปหน่อยหรอ??
"เอ่อ..คือว่า"
 อีกอย่างเขาเป็นถึงwanna one ถ้าคนอื่นเห็นฉันจะไม่โดนกองทัพFCเขาถล่มรึไง แค่2คนนั้นก็มากพอแล้วนะ
 "คิดอะไรเยอะ ฉันหิวแล้วไปเถอะ" 
ยังไม่ทันได้พูดอะไร เขาก็เข้ามาคว้ามือฉันและลากไปอย่างที่ฉันยังไม่ทันตั้งตัวเลย นี่ถ้าล้มเสียโฉมจะทำยังไงยิ่งหน้าปลวกอยู่ด้วย 

เราสองคนมานั่งในร้านกาแฟนกึ่งร้านอาหารที่อยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนนัก และแน่นอนคนเยอะมากแถมยังมีแต่นักเรียนProduce101  School  อีก ฉันจะไม่โดนฆ่าหมกป่าใช่ไม
"คือว่า รุ่นพี่คะฉันว่าที่นี่คนเยอะไป เราเปลี่ยนร้านดีไม"
ฉันมองไปรอบๆและพบว่าสาวๆในร้านกำลังมองเราสองคนอย่างขมักเขม้น แตกต่างกันก็เเค่สายตามองรุ่นพี่ที่ี่มองอย่างชื่นชม แต่มองฉันอย่างเคียดแค้น 
"ไม่อะ ฉันชอบร้านนี้" 
บ๊ะ!!ให้มันได้อย่างนี้สิ พึ่งรู้จักกันเมื่อ3นาทีที่แล้ว เขาทำตัวสนิทกับฉันอย่างกับรู้จักกันมา3ปี เชื่อเขาเลยจริงๆ หวังว่าฉันจะมีชีวิตรอดจนถึงพรุ่งนี้นะ 

ระหว่างเดินกลับหอเราสองคนก็เงียบจนบรรยากาศอึดอัดไปหมด
"คือว่า รุ่นพี่คะฉันมีเรื่องสงสัยอยากถามสักหน่อย"
เพื่อไม่ให้บรรยากาศเป็นแบบนี้ต่อไปฉันเลยชวนคุยแต่จริงก็อยากรู้ด้วยแหละ
"ว่ามาสิ"
"รุ่นพี่ชื่ออะไรคะ" 

ผมแถบอยากจะเขกหัวคนตัวเล็กซักที พูดอย่างกับจะถามอะไรที่ยิ่งใหญ่ที่ไหนได้แค่ถามชื่อผม น่ารักจริงๆ
"มินฮยอน จำให้ดีหละว่าฉันเลี้ยงข้าวเธอ" 
คนตัวสูงยื่นมือไปขยี้ผมจีนึลเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยว  ทำให้เธอต้องทำหน้าบุ้ยใส่ 
"ก็รุ่นพี่ลากฉันไปนี่คะ ดูสิหัวฟูหมดเลย"  ????????
"ฮ่าๆๆ เธอนี่มันน่ารักจริงๆเลย" ยิ่งพูดเหมือนยิ่งยุมินฮยอนขยี้หัวจีนึลหนักกว่าเดิมด้วยความเอ็นดู
"ว่าแต่ว่า รุ่นพี่รู้จักรุ่นพี่แชยอนไมคะ" 
มินฮยอนหยุดขยี้หัวจีนึลกระทันหันเมื่อได้ยินชื่อแชยอน เขารู้จักผู้หญิงคนนี้ดีเพราะแชยอนตามติดดาเนียลตลอดและเป็นสมาชิกioiอีกด้วย 
"อืม ทำไมหรอ" 
"เธอสวยดีหนะค่ะ เลยถาม" ถึงแม้อยากจะถามเรื่องแชยอนกับความลินก็เถอะ แต่คิดว่าไม่พูดดีจะกว่า
"อืม งั้นเหรอ แชยอนชอบดาเนียลมากๆเลย คิดว่าคงรักแล้วหละไม่ใช่แค่ชอบ ยัยนั่นทำทุกอย่างเพื่อดาเนียลฉันหละแอบสงสารอยู่นะ เพราะไม่ว่าทำยังไงดาเนียลก็เห็นยัยนั่นเป็นแค่เพื่อน นี่แหละความรัก" 



พูดเสร็จก็หันมาสบตาฉันแน่น จนฉันต้องเป็นฝ่ายหลบตา
ใครจะกล้าสบตาได้
"เธอโอเคใช่ไมเรื่องที่ดาเนียลจูบเธอหนะ" 
นี่วนมาเรื่องนี้ได้ยังไง อุตส่าห์ลืมไปแล้วไม่อยาก ไม่อยากพูดถึงมันอีก นึกถึงวันนั้นฉันไม่น่าทำตัวอ่อนแอต่อหน้าเขาเลย 
"แค่ฉันมีชีวิตรอดมาถึงวันนี้ก็ดีแค่ไหนแล้วหละ"  ฉันพูดออกไปเพื่อไม่ให้เขากังวล  และไม่อยากจะพูดถึงมันด้วย เครียดเปล่าๆ
"ได้ข่าวว่าอีกไม่นานก็คัดเลือกท็อป11นี่ แล้วเตรียมตัวรึยังหละ" 
พูดถึงเรื่องนั้นก็ลืมไปเลย เหลืออีกไม่กี่วันนี่นาแถมตัวเองยังทำอะไรไม่เป็นอีก แล้วจะเอาอะไรไปสู้เขา
"นั่นสิคะ ยิ่งไม่มีอะไรดีอยู่ด้วย"
"ย่าห์ พูดเเบบนั้นได้ไง ทุกคนเริ่นนับ0ก่อนทั้งนั้นแหละ แค่มั่นใจที่จะทำ" 
ไม่เพียงแค่พูดแถมยังยกมือทั่งสองข้างขึ้นมากำแน่นบ่งบอกว่าต้องสู้  
"แต่ว่าฉัน.."
"เธอต้องทำได้สิ ทำให้ทุกคนเห็นว่าห้องB ก็สู้ห้องAได้" 

จริงสิห้องA งั้นเหรอ ฉันต้องทำให้พวกที่เคยดูถูกห้องBรู้ว่าพวกเราทำได้!
"ขอบคุณนะคะรุ่นพี่ ฉันจะตั้งใจและเป็นท็อป11 ให้ได้!"
มินฮยอนยิ้มอีกครั้งกับการกระทำขอจีนึลที่แหงนหน้ามองบนฟ้าและกำมือแน่นเอามาแนบอกอย่างมั่นใจสุดๆ อยู่กับผู้หญิงคนนี้เขาคงยิ้มไปมากกว่าร้อยครั้งแล้วมั้งเนี่ย
"มีอะไรให้ช่วยก็บอกนะ แต่ถึงไม่บอกก็อยากจะช่วย" 

จีนึลอยากจะกระโดดหอมแก้มเป็นการขอบคุณรุ่นพี่คนนี้มาก ติดตรงที่ต้องทำตัวเป็นกุลสตรีบวกกับกลัวแฟนคลับเขาฆ่าตายนี่แหละ 
"ขอบคุณนะคะ เหมือนเราสนิทกันมา3ปีเลยเนอะ"
"จะเหมือนกว่านี้ถ้าเธอเรียกฉันว่าอปป้า"
ฉันถึงกับต้องหันหน้าไปหาเขาอย่างรวดเร็ว จะให้เรียกอปป้ามันก็จะยังไงๆอยู่นะ เอาง่ายๆก็เขินนั่นแหละ แถมยังเร็วไปด้วยสิ
"งั้นอปป้าก็รับฉันเป็นศิษย์ด้วยนะคะ" 
"แน่นอน รีบเข้าหอเถอะเดี๋ยวหอปิดก่อน" 

เราสองคนแยกกันตรงทางแยกระหว่างหอAและB  เพราะกลัวว่าหอจะปิดก่อนแถมตอนนี้ยังรู้สึกเหนื่อยมากอีกด้วย อยากล้มตัวลงนอนแล้วสิ



"นี่เธอกะจะอ่อยทั้ง11คนเลยใช่ไม คิม จีนึล"



-------------------------------------------------------

เม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ฝากเรื่องนี้ไว้ในอ้อมอกทุกคนด้วย 


 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

136 ความคิดเห็น

  1. #57 EXOPP (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 00:56
    ควานลินหรือเปล่านะ
    #57
    0
  2. #8 ZaiiSVT (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 15:27
    รอนะะ พี่แดนแน่ๆ
    #8
    0
  3. #7 littlefilm777 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 13:19
    รอค่าาาาา
    #7
    0