มาลาคีรี | KOOKMIN

ตอนที่ 2 : มาลาคีรี 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 916
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 189 ครั้ง
    1 เม.ย. 64





ครั้งหนึ่งเมื่อภูตบนโลกมนุษย์กลายมาเป็นภูตของโซเลม ก็จะไม่สามารถเดินทางกลับไปยังที่ที่ตนเคยอาศัยได้อีกจนกว่าการทดสอบจะจบลง



หลังเสร็จสิ้นพิธีกรรมคัดเลือกภูต มินอสผู้เป็นหนึ่งในภูตผู้ได้รับเลือกก็ต้องเดินตามบิดาและมารดาของตนไปยังอุทยานด้านหลังวิหารเพื่อพูดคุยกันในรอบสี่ร้อยปี ไดอาน่าและยาโนสมีปฏิกิริยาต่อเรื่องที่บุตรชายลำดับที่ยี่สิบสองของตนคือภูตผู้ถูกเลือกที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง เทพแห่งฤดูกาลเอาแต่ยืนกอดอกไปสนทนาพาที มองดูเทพีโฉมงามผู้เป็นชายากอดหอมและกล่าวชมลูกชายของตนด้วยความภาคภูมิใจและยินดีเสียจนบนใบหน้างามชดช้อยนั้นไม่ขาดรอยยิ้มกว้างเลยแม้แต่สินาทีเดียว



“แม่รู้ว่าเจ้าต้องทำได้ มินอส!



“อะ เอ่อ ข้าไม่ได้อยู่ในวิหารแต่แรกเสียด้วยซ้ำ ท่านแม่” เด็กหนุ่มตอบกลับไปพร้อมกับยิ้มแห้งๆ เทพีแห่งความรักเบิกดวงตากลมเสียจนประกายสดใสแทบจะหล่นร่วงบนพื้นดิน



“ผู้ถูกเลือกไม่ว่าอยู่ที่ใดก็คือผู้ถูกเลือก! ไม่ว่าจะสุดขอบหล้าฟ้าเขียวก็ล้วนเป็นวิหารมหาเทพของลูกเสมอจ้ะ”



มินอสได้แต่หัวเราะแห้งๆ กลับไปเมื่อเห็นว่ามารดาของตนดูจะตื่นเต้นกับเรื่องนี้มากเป็นพิเศษ มือเรียวอ่อนนุ่มของเทพีผู้เลอโฉมลูบไล้พวงแก้มเนียนใสของบุตรชายอย่างรักใคร่



“ระวังตัวให้ดีเสียด้วยล่ะ เวทเนรมิตมาลาไม่ได้ช่วยให้โซเลมตนใดผ่านการทดสอบหรอก” น้ำเสียงนิ่งสงบของเทพแห่งฤดูกาลผู้สุขุมนุ่มลึกดังแทรกขึ้น โฉมยงผู้เป็นภรรยารีบหันไปจ้องมองสวามีด้วยสายตาค้อนปอนด์ทันควัน



“อย่าพูดให้ลูกกลัวสิเจ้าคะ”



ชายร่างสูงใหญ่เจ้าของโครงหน้าคมเข้มชัดทุกสัดส่วนยืดอกเล็กน้อยพลางเลิกคิ้ว “ข้าก็แค่พูดความจริง ท่านเองก็อย่าให้ท้ายมินอสมากนัก อย่างไรเขาก็เป็นบุรุษเพศ”



“ตายจริง...” เสียงหวานไพเราะเสนาะหูรำพึงก่อนจะดึงร่างลูกชายผู้ร่างบางกว่าบุรุษทั่วไปเข้ามากอดแนบอก “มินอสไม่เหมือนกับพี่น้องคนอื่นๆ นะ! ท่านดูแขนและขาที่บอบบางพวกนี้สิ ทั้งผิวพรรณอันนวลเนียนและริมฝีปากอิ่มเอิบที่ฝาดเลือดโดยธรรมชาติแบบนี้ ไหนจะดวงตาเป็นประกายราวกับสะท้อนความหวังแก่คนทั้งโลกนี่อีก ท่านดูดีๆ สิเจ้าคะ!



เทพแห่งฤดูกาลยกมือขึ้นปราม “เข้าใจแล้วๆ ท่านพูดแบบนี้มาหลายร้อยปีแล้ว”



ไดอาน่าคลายอ้อมกอดออกจากบุตรชายของตน จ้องมองใบหน้าหวานหยดราวกับถอดแบบมาจากมารดาด้วยแววตาตัดพ้อ “ดูนี่สิ นางฟ้าจากสวรรค์ชั้นไหนกัน ข้ามีลูกกี่คนๆ ก็มีแต่โตมาเป็นบุรุษร่างใหญ่ผู้แข็งกระด้างทางอารมณ์และกิริยาไม่ต่างจากบิดาของพวกเขา มีเพียงเจ้าเท่านั้นที่มีเสี้ยวส่วนของแม่อยู่ในตัว แล้วดูเจ้าตอนนี้สิ! ได้เป็นถึงภูตประจำกายของเหล่าโซเลม! แม่ภูมิใจในตัวเจ้ามาก มาลาคีรีตัวน้อยของแม่”



มินอสเอียงศีรษะรับสัมผัสอ่อนโยนจากมือของมารดาอย่างออดอ้อน “ชมเกินไปแล้วขอรับ ข้าก็อยากหล่อ ไม่ได้อยากสวยเสียหน่อย”



ยาโนสเผยยิ้มขบขันเมื่อลูกชายก็ยังเห็นด้วยกับตน ไดอาน่าจึงได้แต่ยู่หน้าเบาๆ ก่อนจะบีบจมูกรั้นของเด็กหนุ่มเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยว



“โซเลมอัคคีมารอเจ้าตั้งนานแล้ว รีบไปเถิด” เมื่อได้ฟังคำของบิดา มินอสก็เบิกตากว้าง ก่อนจะหันหลังไปมองที่ซุ้มประตูทางเข้าอุทยานที่สร้างจากหินอ่อนสลักเสลาลายสวยงาม พบว่าอิกอรัสกำลังยืนคอยอยู่ตามที่ท่านพ่อได้บอกไว้จริงๆ



มินอสมีท่าทีละล่ำละลักขึ้นมาทันตา “ถะ ถ้าเช่นนั้น ข้าขอตัวก่อน ท่านพ่อและท่านแม่ดูแลสุขภาพด้วยนะขอรับ”



ไดอาน่าส่งยิ้มปลาบปลื้มใจให้กับบุตรชายคนเล็กผู้น่ารักของตน ก่อนจะเอื้อมมือข้างหนึ่งไปประคองแก้มเนียนที่ขึ้นสีแดงเรื่อจางๆ เมื่อได้เห็นหน้าโซเลมรูปงามผู้นั้น



“เจ้ามีแม่อยู่ในตัว...เจ้าจะไม่เป็นอะไร จำคำแม่ไว้นะ มินอส”



“...” เด็กหนุ่มจ้องมองใบหน้าหวานเป็นน้ำตาลหยดที่ฉายแววแน่วแน่ของมารดาอย่างไม่ค่อยเข้าใจความหมายของประโยคเมื่อครู่ ก่อนจะส่งยิ้มกลับไปให้ แล้วจึงค้อมศีรษะกล่าวลาผู้ให้กำเนิดทั้งสอง



 

 


ก้าวย่างขณะเข้าใกล้ร่างสูงของชายหนุ่มผู้งามสง่าที่ซุ้มประตู หัวใจของภูตดอกไม้ภูเขาเต้นระรัวอย่างเบิกบานใจ ดวงตาเป็นประกายทั้งสองจับจ้องไปยังใบหน้าคมคายสมบูรณ์แบบนั้นอย่างไม่อาจปิดบังความรู้สึกที่มีผ่านสายตาตามธรรมชาติของภูตผู้ที่เสี้ยวหนึ่งได้รับมาจากเทพีแห่งความรัก อิกอรัสส่งยิ้มสุภาพให้กับเทพทั้งสองภายในอุทยานพร้อมกับค้อมกายถวายความเคารพให้อย่างนอบน้อม เป็นจังหวะเดียวกับตอนที่ภูตหนุ่มเดินไปหยุดที่ข้างกายพอดี



มินอสเผยยิ้มสดใสราวกับดอกทานตะวันในคิมหันตฤดู “มารอข้าหรือ ขอบคุณนะ”



อิกอรัสละสายตาจากเทพผู้ยิ่งใหญ่ที่กลางอุทยาน ก่อนที่รอยยิ้มสุภาพนั้นจะจางหายไปเหลือเพียงสีหน้าเรียบเฉยที่เลิกคิ้วน้อยๆ



“หากไม่มีภูตข้าก็เข้าปราสาทอะเมทิสไม่ได้ ข้าคุยกับท่านพ่อท่านแม่เสร็จก่อนท่าน ก็เลยเป็นฝ่ายต้องรอ”



ประโยคสุดท้ายดูจะเน้นหนักเป็นพิเศษจนมินอสเผลอยู่หน้าเบาๆ ก่อนจะกลับมาเบิกตากว้างอย่างสดใสอีกครั้ง “เช่นนั้นก็หมายความว่า ข้าจะได้อยู่ที่ปราสาทอะเมทิสเหมือนกันน่ะสิ!



ชายหนุ่มหลุดหัวเราะเบาๆ “รู้จักด้วยหรือ”



“รู้สิ! ปราสาทอะเมทิสก็คือปราสาทที่เหล่าโซเลมและภูตประจำตัวต้องพำนักอยู่ในระหว่างการทดสอบอย่างไรล่ะ...อ๊ะ! อิกอรัส รอข้าด้วยสิ!



เด็กหนุ่มรีบสับฝีเท้าเดินตามร่างสูงกว่าที่ออกเดินลอยชายล่วงหน้าไปก่อนโดยไม่ฟังเขาพูดให้จบ



“ว้าว นั่นดอกไม้อัปสรสวรรค์ที่มีแค่รอบๆ วิหารมหาเทพเท่านั้นนี่นา”



มินอสรำพึงออกมาเมื่อเดินผ่านพุ่มดอกไม้ที่เรืองแสงสีทองงดงามตระการตาตามข้างทาง แตกต่างกับอีกคนข้างกายที่ดูจะชินกับความงามของดอกไม้เหล่านั้นเสียแล้ว จึงเดินต่อไปด้วยท่าทางนิ่งเฉยไม่ได้มีอาการตื่นเต้นแต่อย่างใด



ภูตหนุ่มลอบมองแผ่นหลังกว้างของคนที่เดินนำหน้าไปเล็กน้อยก่อนจะลอบยิ้มอยู่คนเดียว จนตอนนี้ก็ยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่านี่เป็นเรื่องจริง นี่เขากำลังจะได้อยู่เคียงข้างอิกอรัสตลอดเวลาจริงๆ งั้นหรือ เหมือนฝันไปเลย ใครจะคิดว่าภูตธรรมดาอย่างขาจะได้เข้าไปอาศัยอยู่ในปราสาทอะเมทิสเข้าสักวันหนึ่ง อีกทั้งยังในฐานะภูตประจำกายของโซเลมธาตุอัคคีอีก หากนี่เป็นฝันก็รีบตื่นขึ้นมาเสียทีเถิด ยิ้มกว้างจนเจ็บแก้มไปหมดแล้ว...



“ท่านพี่อิกอรัส!



ระหว่างทางก็ถูกทักทายโดยโซเลมธาตุเฌอที่เพิ่งเดินมาอีกทางพร้อมกับภูตแห่งการเพิ่มพูนผู้เป็นหนึ่งในสองภูตสตรีเพศของโซเลมในรุ่นนี้



“แวนโฮซาร์” อิกอรัสเรียกชื่อนั้นกลับ ก่อนที่ทั้งสองจะเดินมากอดทักทายกันอีกครั้งอย่างสนิทสนม



“กำลังจะไปที่ปราสาทอะเมทิสรึขอรับ ข้าเองก็เหมือนกัน”



“ท่านอิกนิสเดินทางกลับไปแล้วรึ”



“ข้ารีบไล่กลับไปเองนั่นล่ะ ไม่อย่างนั้นคงได้อยู่คุยด้วยถึงเช้า”



สองหนุ่มหัวเราะด้วยกันอย่างขบขัน อิกนิสหรือเทพแห่งการสร้างสรรค์ผู้เป็นบิดาของแวนโฮซาร์นั้นเฝ้ารอวันที่ลูกชายเข้ารับการทดสอบนี้มาตลอด ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็มักจะพูดคุยอย่างสนุกสนานไม่รู้จักเบื่อเสมอ เรียกได้ว่าพูดจนแมวหลับ พูดจนลิงยังยื่นกล้วยให้



“ท่านพี่ นี่คือเกีย ภูตประจำตัวของข้า”



ชายหนุ่มรูปร่างกำยำสูงใหญ่ถือโอกาสแนะนำภูตของตนเองกับโซเลมอัคคีอันเป็ฯที่รักและเคารพ ภูตสาวเจ้าของดวงตาตีบเล็กแต่ทรงเสน่ห์ค้อมศีรษะลงเชื่องช้าเป็นการทักทาย



“ยินดีที่ได้พบนะเกีย ช่วยดูแลแวนโฮซาร์แทนข้าด้วย”



เจ้าของชื่อหลุดหัวเราะเสียงดัง “พูดอะไรของท่าน ข้าต้องดูแลนางสิขอรับ”



อิกอรัสยกมือขึ้นตบไหล่แข็งแกร่งพลางหัวเราะออกเสียง สองหนุ่มก้าวเดินต่อไปข้างหน้าเคียงข้างกันโดยไม่แม้แต่จะหันมามองภูตอีกตนหนึ่งที่ยืนกระพริบตาปริบ แล้วจึงรีบเดินตามทั้งสองไปอย่างติดงุนงง



จ้องมองแผ่นหลังของชายหนุ่มทั้งสองเบื้องหน้าพร้อมกับเม้มปากไปมา ละ แล้วข้าล่ะ? โซเลมธาตุเฌอผู้นั้นรู้จักข้าอยู่แล้วรึ ทำไมอิกอรัสจึงไม่แนะนำข้ากับเขาบ้าง...



เด็กหนุ่มไล่ความคิดเหล่านั้นออกจากหัว ไม่แนะนำก็ช่างประไร ข้าแนะนำตัวเองก็ได้



“เอ่อ...เจ้าคือเกีย ภูตแห่งการเพิ่มพูนใช่ไหม”



“...” หญิงสาวหันมามองเด็กหนุ่มข้างกายด้วยสายตาประหลาดใจเล็กน้อย



มินอสเผยยิ้มเป็นมิตร ก่อนจะเอ่ยขึ้นเสียงสดใส “ข้าคือมินอส ยินดีที่ได้รู้จักนะ”



ดวงตาตีบเล็กนั้นไล่มองภูตหนุ่มข้างกายตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะหันกลับไปมองเบื้องหน้า แล้วเร่งฝีเท้าให้เดินเร็วขึ้นราวกับคำพูดของเด็กหนุ่มเป็นเพียงฝุ่นในอากาศเท่านั้น



มินอสอยากจะเรียกรั้งไว้หากก็ไม่ทัน เด็กหนุ่มยกมือขึ้นเกาแก้มตนเองเบาๆ...นางคงจะขี้อาย ข้าไม่น่ารีบเข้าหาแบบนั้นเลย ไว้ครั้งหน้าลองใหม่ให้ดีกว่านี้ก็แล้วกัน 

  

 




☼ ☼ ☼ ☼ ☼ ☼








             
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 189 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

441 ความคิดเห็น

  1. #438 Darlene PP (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 04:49
    ชอบท่านแม่ของน้องมากอวยสุดไรสุด55555 แต่เถอะนะน้องโดนเมินหรอลูก
    #438
    0
  2. #426 aoommooa-C (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 09:23
    เอ็นดูนาง
    #426
    0
  3. #412 kingoffish (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 15:11

    น้อนนน

    #412
    0
  4. #410 jkjeonjm13 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 10:56
    เมินน้องอ่อน่ารักแบบนี้เมินน้องลงอ่อ
    #410
    0
  5. #398 Kbexm (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 04:11
    เอ็นดูอะอ่านไปยิ้มไปอย่าเมินมินอสเส้!!!น้องออกจะน่ารักนุ้บริ้บ
    #398
    0
  6. #203 Kanokwan114 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 22:29
    อย่าเมินน้องสิ!!
    #203
    0
  7. #157 nntoo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 18:09
    แงงง สนใจน้องบ้างสิเดี๋ยวน้องเสียใจพอดี
    #157
    0
  8. #150 minnie_KS (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 13:30
    อย่าเมินน้องสิ อิกอรัสนีาก็อีกคน พูดจาใจร้ายชะมัด กอดๆนะคะมินอสลูกแม่
    #150
    0
  9. #121 toey29 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 07:53
    สงสารน้อง แงงง
    #121
    0
  10. #76 Nakookmin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 03:44
    มินอสสสสสส น้องใสซื่อมาก งือออออออ
    #76
    0
  11. #62 baimikm (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 11:46
    หนูมินอส สู้ๆน้องต้องอยู่ให้ได้ ทำไมกันนะน้องออกจะน่ารักขนาดนั้นเป็นภูติชั้นกลางแล้วยังไง แบ่งชนชั้นกันเหลือเกินนะหึ
    #62
    0
  12. #43 Seoky (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 04:59
    อย่าเมินน้องกันสิ ใจร้ายยย
    #43
    0
  13. #41 JIMINnumber1 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 10:25
    เห้อ พวกเทพพวกภูติก็ขี้เหยียดเหมือนกันนะ พอมีภูติเป็นภูติธรรมดาๆก็เลยอายไม่อยากจะแนะนำให้ใครสินะ อดทนนะลูกก
    #41
    0
  14. #36 SmilePastaKM (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 15:10
    เมินน้อนกันหมดเลยนะ หึหึ
    #36
    0
  15. #32 Snowrainbow_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 11:17
    แต่ละคน = = สนใจน้องกันหน่อยได้มั้ย เมินกันขนาดนี้เลยนะ อิกอรัสคือแอบปากร้ายอยุ่นะคะ
    #32
    0
  16. #21 methawee573 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 22:08
    โปรดเอ็นดูน้องด้วยอิกอรัส
    #21
    0
  17. #20 jjacksonn7 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 12:01
    อุแง น้องงงง ช่างโหดร้ายจริงๆ

    แต่เชื่อว่าน้องจะเอาชนะได้ หนูเก่งที่สุดอยู่แล้วคั้บบบ
    #20
    0
  18. #18 Paployz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 11:12
    สงสารน้องมินอสมาก ทำไมทุกคนถึงดูใจร้ายกับน้องขนาดนี้ อยากพาน้องมาอยู่ดับแม่ แม่จะหอมหัวและดูแลน้องอย่างดี เราเชื่อว่าน้องมินอสต้องมีความสามารถคู่ควรจะเป็นภูติประจำตัวโซเลมแน่นอน คนที่เคยใจร้ายกับน้องตอนหลังอย่ามาดีกับน้องหล่ะกัน แม่โมโห ขนาดคนไม่สนใจน้องยังคิดแต่เรื่องดีๆได้เลย
    #18
    0
  19. #17 นิ้ง.นิ้งหน่อง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 08:54
    แงงงงงงงง้ กอดๆนะคะน้องมินอสของคุณแม่ ทำไมหนูถึงได้มองโลกในแง่ดีขนาดนี้คะลูก งามทั้งภายนอกภายในจริงๆ ฮื่ออออออ อยากจะตีทุกคนเลย ใจร้ายมาก มาเมินน้องแบบนี้ น้องเป็นภูติชนชั้นกลางแล้วมันยังไงฮะ ก็พระเจ้าเค้าเลือกมาให้แล้วปะ จะมาดูถูกกันได้ไง อิกอรัสก็นะ ปากร้ายมาก พูดจาไม่รักษาน้ำใจกันเลย แต่ถ้าพูดดีก็เหมือนให้ความหวังน้องอ่ะเนอะ เพราะก็รู้อยู่แล้วว่ามินอสคิดยังไงกับตัวเอง แต่ก็ใจร้ายอยู่ดีที่ทำเหมือนน้องไม่มีตัวตนแบบนี้ ฮึ่ยยยยยยย
    แต่นี่ชอบตอนน้องอยู่กับคุณแม่มาก น่ารักแบบน่ารักๆๆๆๆๆๆ อ่านละเข้าใจฟีลคุณแม่น้องเลย เพราะเราก็มองน้องแบบนั้น น้องนางฟ้า มาลาคีรีตัวน้อยๆของคุณแม่ ฮื่ออออออ อยากกอด อยากฟัดให้หายหมั่นเขี้ยว ถ้าน้องยิ้มแก้มแตกเพราะอิกอรัส แม่คนนี้ก็แก้มจะแตกเพราะความน่ารักน่าเอ็นดูของน้องมินอสเหมือนกัน อยากอ่านต่อแล้ววววว อยากเห็นเจ้าอิกอรัสหลงพี่เค้าหัวปักหัวปำ สรุปคือมินอสหลงอิกอรัสหนักกว่าเดิม 555555555
    #17
    0
  20. #16 พาเรจึ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 03:04
    ทำไมทุกคนดูใจร้ายกับน้องละ! /แพคกระเป๋าห่อตัวน้องคืน
    #16
    0
  21. #15 icechanapa2 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 01:35
    น้องมองโลกในแง่ดีมาก แงงง
    #15
    0
  22. #14 bambuboo27 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 00:09
    แงงงงง ทุกคนอย่าเมินน้อง ;-;
    #14
    0
  23. #13 im_lalin1m (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 23:49
    หนูลูกเอนดูนะ
    #13
    0
  24. #12 ctrltotheb (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 23:39
    สงสารน้อง😭
    #12
    0
  25. #11 AreeyaSripikun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 23:37
    เห้ออออออออออออ จีมินนนนนน
    #11
    0