มาลาคีรี | KOOKMIN

ตอนที่ 1 : มาลีและไฟ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,804
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 233 ครั้ง
    1 เม.ย. 64





โซเลมหรือว่าที่ทูตสวรรค์ผู้รับใช้พระเจ้ารุ่นต่อไป



รูปงาม ฉลาดเฉลียว เก่งกาจ...สองร้อยปีสำหรับการบ่มเพาะกลุ่มชายหนุ่มเจ้าของรูปโฉมทรงเสน่ห์และสติปัญญาอันปราดเปรื่อง ชาวสวรรค์ทุกผู้ทุกคนทั้งที่อาศัยอยู่บนสวรรคโลกและโลกมนุษย์ต่างก็จับจ้องไปยังพวกเขาในยามที่เยื้องย่างผ่านและพัดพาเอาสายลมกลิ่นหอมหวานราวกับดอกกุหลาบในสวนอีเดนมาด้วย



พวกเขามีกันทั้งสิ้นหกคน แทนหกธาตุแห่งธรรมชาติตามสีของสายรุ้ง  วายุ วารี ปฐพี อัสนี เฌอ และ อัคคี อิกอรัส หรือว่าที่ทูตสวรรค์แห่งอัคคีนั้นมักจะลงจากสวรรค์เพื่อชื่นชมบรรดาบุปผานานาพรรณสีสันงดงามและส่งกลิ่นหอมบนภูเขาแห่งนี้บ่อยๆ โดยที่อาจจะรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวก็ได้ แต่ทุกครั้งที่เขาก้มลงดมกลิ่นมาลีที่ชูช่อพลิ้วไหวตามสายลมอ่อน มักจะมีดวงตากลมคู่หนึ่งที่คอยจับจ้องไปยังเขาไม่ต่างกับชาวสวรรค์ที่อาศัยอยู่บนโลกมนุษย์ตนอื่นๆ



ในยามที่แสงอาทิตย์อ่อนๆ ไล้โลมโครงหน้าอันสมบูรณ์แบบของเขา ภูตตัวกระจ้อยร่อยตนหนึ่งที่เป็นผู้บันดาลรังสรรค์สวนสวรรค์ขึ้นบนผืนดินของโลกมนุษย์ด้วยตนเองก็พลันรู้สึกราวกับเคลิบเคลิ้มไปทุกครั้ง ได้แต่เฝ้ามองจากที่ห่างไกลมาตั้งแต่เมื่อร้อยกว่าปีก่อนหรือตั้งแต่ตอนที่อีกฝ่ายยังคงเป็นแค่เด็กหนุ่มตัวเล็กๆ คนหนึ่ง จนกระทั่งเติบใหญ่เป็นบุรุษผู้ก้าวย่างอย่างสง่าผ่าเผยและงดงามในวันนี้...มินอสคิดเพียงแค่ว่าได้เฝ้ามองอิกอรัสข้างเดียวตลอดไปแบบนี้ก็เพียงพอแล้ว




วันนี้ก็งดงามเช่นเคย...เจ้ามาลาใจดำ ช่างไม่รู้ใจของข้าเสียบ้างเลย



วันนี้บททดสอบว่าที่ทูตสวรรค์ก็ใกล้เข้ามาอีกวันแล้ว จะประวิงไปถึงเมื่อไรกัน มินอส เสียงหนึ่งดังมาจากบนต้นไม้สูงใหญ่ที่เด็กหนุ่มอิงแอบอยู่ ภูตหนุ่มเจ้าของใบหน้าอ่อนหวานนวลเนียนสะอาดสมเป็นภูตแห่งมาลาคีรีอันบริสุทธิ์ผ่องแผ้วเงยหน้าขึ้นมองนกกระจิบตัวน้อยที่เกาะอยู่บนกิ่งที่แผ่ก้านสาขาออกมาจากลำต้น ก่อนจะตอบกลับผ่านจิตใจเช่นเดียวกัน



มันจะเท่าไรกันเชียว เขาชอบที่นี่มาก อย่างไรก็ต้องกลับมาอีกครั้งแน่



นกน้อยเอียงคอก่อนตอบ บททดสอบจะทำให้พวกโซเลมไม่มีเวลาแม้กระทั่งจะหลับนอน เขาไม่ได้มาที่นี่อีกแน่



เด็กหนุ่มในชุดสีขาวยู่หน้า เจ้าจะรู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องของชาวสวรรค์



อย่ารวมสัตว์ป่าอย่างพวกข้าเข้ากับพวกมนุษย์จอมซื่อบื้อพวกนั้นสิ เจ้ายังอยู่บนโลกมนุษย์ได้ แล้วทำไมข้าจะรู้เรื่องของชาวสวรรค์ไม่ได้



ชู่ว! เงียบก่อน...ดูนั่น เขากำลังจ้องมดดำบนเกสรดวงตาสีน้ำตาลคู่สวยของเด็กหนุ่มแวววาวขึ้นมาด้วยความรู้สึกล้นในอก ข้าอยากลอง...จับผิวเขาดูสักครั้งจัง



พูดแบบนี้มากี่ครั้งแล้ว หากอยากจับนักก็เข้าไปจับเสียเลยสิ!’



คนฟังมีสีหน้างุนงงไปชั่วขณะ ก่อนที่ด้านหลังจะรู้สึกถึงแรงผลักจากกิ่งก้านหนาของต้นไม้ที่ตนยืนหลบอยู่ข้างหลังเสียจนเซถลาไปด้านหน้าจนแทบจะล้มคะมำ



ดะ ดาห์เลีย! ทำอะไรของเจ้าน่ะ!’



หันไปร้องถามต้นไม้ที่เคยไว้ใจอย่างตกอกตกใจ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าในตอนนี้ไม่ได้อยู่หลังที่กำบังอีกต่อไปแล้ว อีกทั้งยังเผลอส่งเสียงดังในตอนที่พยายามจะทรงตัวไม่ให้ล้มลงพื้นหญ้าไป ทำให้ตอนนี้ตัวเขากลับกลายเป็นฝ่ายที่ถูกจ้องมองแทนเสียแล้ว



“...”



“...”



ภูตดอกไม้ภูเขานามมินอสจ้องมองชายผู้สง่างามตรงหน้าไม่ไกลด้วยอาการตื่นตกใจ ลมหายใจราวกับติดขัดไปในบัดดลด้วยความตื่นเต้นปนเขินอายที่ถูกดวงตาอันสงบเย็นนั้นจ้องมองตรงมาอย่างติดสงสัยเล็กน้อย



“...”



“...”



เด็กหนุ่มกระพริบตาปริบเมื่อเห็นนกกระจิบช่างเจรจาเมื่อครู่บินหนีไปอีกทางแล้ว หน็อยแน่ เจ้าพวกนี้! แกล้งกันดีนักนะ...



“ท่านคงจะเป็นภูตที่สร้างหมู่ดอกไม้พวกนี้”



“...”



ดวงตาที่หลุกหลิกกลอกกลับมามองเจ้าของใบหน้าพระเจ้าสรรค์สร้างที่เพิ่งถามคำถามง่ายๆ ด้วยน้ำเสียงที่เพิ่งจะเคยได้ฟังเป็นครั้งแรก มินอสได้แต่อ้าปากพะงาบไปมาเพราะหัวสมองที่ว่างเปล่าไปในฉับพลัน



อิกอรัสเอียงศีรษะเล็กน้อย เลิกคิ้วเบาๆ อย่างประหลาดใจ “...ข้ารุกรานพื้นที่ของท่านหรือเปล่า”



คนถูกถามรีบส่ายหน้าทันที “มะ ไม่ใช่แบบนั้นหรอก เจ้าอยากจะมาเมื่อไรก็ได้ กี่ครั้งก็ได้...อยากจะมาตอนไหน ก็ย่อมได้เสมอ”



ร่างสูงกว่าในชุดเสื้อแขนยาวพองระบายสีขาวและกางเกงเอวสูงสีดำเผยให้เห็นสัดส่วนสมทรงที่ช่วงเอวเผยยิ้มออกมาน้อยๆ เมื่อเห็นท่าทางแปลกๆ ของคนตรงหน้า



“ไม่ต้องเกร็งไปหรอก ดูเหมือนท่านจะอายุมากกว่าข้าหลายปีนะ”



ในโลกของชาวสวรรค์ รูปร่างหน้าตาไม่ใช่เครื่องหมายบ่งบอกอายุที่แน่ชัด หากภูตตนนี้มีอำนาจมากพอในการบำรุงรักษาและเนรมิตบุปผชาติมากมายหลายชนิดจนเต็มภูเขาลูกใหญ่แบบนี้ ย่อมบ่งบอกถึงอายุของพลังอำนาจที่เขาถือครองอยู่



มินอสพยักหน้าตอบ หากก็ยังดูเกร็งไม่หายจนโซเลมธาตุอัคคีอดที่จะนึกขันในใจตนเองไม่ได้



ภูตหนุ่มกระพริบตาอย่างลังเลและครุ่นคิด แล้วจึงค่อยๆ เอ่ยปากถามอะไรบางอย่างออกไปเสียงเบา



“ได้ยินว่าการทดสอบกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว”



ใบหน้าหล่อเหลานั้นฉายแววหมายมาดขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำถาม “ใช่แล้วล่ะ อีกประมาณห้าวันข้างหน้า”



มินอสพยักหน้าตอบเบาๆ...ใกล้แล้วจริงๆ ด้วย



“จะ เจ้า...จะมาที่นี่อีกหรือเปล่า”



ถึงจะพูดกับเจ้านกกระจิบอย่างมั่นใจ สุดท้ายก็ยังถามเจ้าตัวออกไปอยู่ดี อิกอรัสเลิกคิ้วครุ่นคิดอยู่ไม่นานก็ตอบกลับมา



“ถึงจะน่าเสียดาย แต่ก็คงต้องบอกว่านี่อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว”



หัวใจของภูตมาลาคีรีสั่นไหวผิดจังหวะเมื่อได้ฟังคำตอบ ถึงกระนั้นก็ยังพยายามเผยยิ้มออกมาบางๆ ขณะพูดต่อด้วยเสียงตะกุกตะกัก



“เจ้าอาจจะไม่รู้เนื้อรู้ตัวมาก่อน แต่ข้ามักจะเฝ้ามองเจ้าจากที่ใดที่หนึ่งทุกครั้งเมื่อเจ้ามาที่นี่”



อิกอรัสก้มหน้าเล็กน้อย แย้มยิ้มสุภาพน่าอบอุ่นหัวใจ “แน่นอนว่าข้ารู้”



ดวงตากลมกลอกขึ้นมองหน้าร่างสูงกว่าอย่างตกใจ “ยะ อย่างนั้นหรือ”



“ที่นี่ไม่มีใครอื่นนอกจากข้า ข้าย่อมรู้ตัวเมื่อถูกใครอีกคนจ้องมองแม้จากที่ห่างไกลก็ตาม”



มินอสรู้สึกใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาด้วยเขินอายที่ถูกจับได้ ตั้งใจว่าจะเป็นฝ่ายบอกก่อนแท้ๆ แต่ก็สมกับเป็นหนึ่งในกลุ่มว่าที่ทูตสวรรค์ อย่างที่คิดเลยว่าอาจจะไหวตัวทันอยู่แล้ว



“ถะ ถ้าอย่างนั้น เจ้ารู้หรือไม่ว่าทำไมข้าจึง...ทำเรื่องโง่ๆ แบบนั้น”



“...” อิกอรัสเบิกตาเล็กน้อยอย่างแปลกใจที่อีกฝ่ายพูดออกมาตามตรงผิดจากที่คาดไว้ ตัวเขาไม่ใช่เด็กหนุ่มไร้เดียงสา หากให้คาดเดาเหตุผลที่ถูกแอบมองอยู่บ่อยครั้งก็คงจะไม่ใช่เรื่องใหม่เท่าไรนัก คำตอบของคำถามนี้คงจะเป็น ไม่ หากคนถูกถามอยากจะฟังอะไรบางอย่างจากปากของอีกฝ่าย



แต่เผอิญว่าเขาไม่ได้อยากฟัง...อิกอรัสครุ่นคิดถึงคำตอบอยู่ครู่หนึ่ง ไม่นานเกินรอจึงตอบกลับไปพร้อมรอยยิ้มสุภาพไร้ซึ่งแววมุ่งร้ายใดๆ



“ท่านไม่ต้องพูดมันออกมาจะดีกว่านะ”



กล่าวจบก็ผงกศีรษะเบาๆ เป็นการบอกลา แล้วจึงหันหลังเดินไปอีกทางจนกระทั่งร่างของเขาจางหายไปกับอากาศเพราะได้เดินทางกลับสวรรคโลกไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว




จบลงง่ายๆ เสียอย่างนั้น


 


มินอสยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่ จ้องมองจุดที่อิกอรัสเคยยืนอยู่อย่างเหม่อลอยปนตะลึง ก่อนที่สมองจะเริ่มเรียบเรียงความคิดที่ยุ่งเหยิงของตนเองเสียใหม่ สีหน้าของภูตดอกไม้จึงแปรเปลี่ยนเป็นเศร้าหงอย



ไม่ใช่ว่าไม่รู้ เพียงแค่ไม่อยากฟังเท่านั้น...แม้แต่คำสารภาพเขาก็ยังไม่อยากรับฟัง รอยยิ้มนั่นคงจะเป็นสิ่งที่เขาใช้ในการปฏิเสธสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบมานักต่อนักแล้ว



ภูตดอกไม้ภูเขาผู้ซึ่งเป็นบุตรของเทพแห่งฤดูกาลและเทพีแห่งความรัก เมื่อถูกสลัดรักเป็นครั้งแรกก็ทำเอาเศร้าโศกอยู่นานหลายวัน หากรู้แต่แรกว่าจะเป็นเช่นนี้คงจะไม่คิดอะไรเพ้อฝันจนพูดอะไรแบบนั้นออกไปตั้งแต่ทีแรก อย่างที่คิดเอาไว้เลย...ว่าความรู้สึกนี้สมควรจะหลบอยู่หลังมวลไม้ในป่าแห่งนี้เท่านั้น

 

 

 




☼ ☼ ☼ ☼ ☼ ☼

 



 

หนึ่งวันก่อนที่เหล่าโซเลมจะเข้ารับการทดสอบคุณสมบัติในการเป็นทูตสวรรค์ ที่วิหารศักดิ์สิทธิ์อันเป็นที่สิงสถิตของจิตวิญญาณอันกว้างใหญ่ไพศาลและยิ่งใหญ่ของพระผู้เป็นเจ้าจะคลาคล่ำไปด้วยชาวสวรรค์ทั้งจากพื้นโลกและบนเทวโลกที่มาร่วมเป็นสักขีพยานในพิธีเลือกภูตประจำตัวแก่เหล่าโซเลมอันทรงเกียรติ



โซเลมมีเพียงอาวุธประจำกายเท่านั้น การจะมีพลังอำนาจในการดลบันดาลสิ่งต่างๆ จำเป็นต้องอาศัยพลังอำนาจของภูตชั้นสูงที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังเวทมนตร์ของชาวสวรรค์ ยิ่งได้ภูตที่ทรงพลังแข็งแกร่งมาอยู่ข้างกาย ทูตสวรรค์ก็จะยิ่งมีอำนาจมากขึ้น เหล่าภูตที่มีสิทธิ์เข้าร่วมพิธีกรรมนี้จึงมีเพียงบรรดาภูตชั้นสูงเท่านั้น ภูตธรรมดาๆ หรือภูตชั้นต่ำนั้น ถึงจะมาก็ไม่มีทางได้รับเลือก จึงกลายเป็นที่เล่าขานจนถึงทุกวันนี้ว่าวันคัดเลือกภูตประจำตัวคือวันที่สามารถรวบรวมภูตชั้นสูงที่ยังไม่มีเจ้าของเอาไว้ในวิหารแห่งมหาเทพได้มากที่สุดในรอบสองร้อยปี



ภูตชั้นสูงคือภูตที่มีพลังอำนาจในการทำลาย หากไร้ซึ่งคุณสมบัตินี้โซเลมจะสามารถผ่านบททดสอบไปได้อย่างยากเย็นนัก



พิธีกรรมถูกจัดขึ้นต่อหน้าบรรดาทวยเทพและทูตสวรรค์ วิหารปราสาทแก้ววิจิตรตระการตาถูกตกแต่งด้วยแสงสว่างจากปีกของเหล่านางฟ้าบนละอองเกสรของดอกไม้สวรรค์ บรรยากาศอันชื่นมื่นดำเนินไปอย่างไม่รีบร้อนหากก็มีความขลังอยู่ในตัว เมื่อเบื้องหน้าของโซเลมธาตุอัสนีปรากฏร่างของภูตแห่งห้วงเวลาผู้เป็นบุตรแห่งเทพีจันทรา เสียงปรบมือก็ดังกึกก้องไปทั่วทั้งวิหารด้วยความยินดีไม่แพ้กับเด็กหนุ่มสองคนที่ค้อมศีรษะให้กันอย่างพึงพอใจ แล้วจึงเดินลงจากแท่นประกอบพิธีไป



ลำดับต่อมาคือโซเลมธาตุสุดท้ายของรุ่นนี้ ยามเมื่ออิกอรัส โซเลมธาตุอัคคีก้าวเดินขึ้นไปยืนบนแท่นปารัมพิธีที่มีวงแหวนเวทมนตร์ปรากฏอยู่บนพื้นเบื้องหน้า ภายในวิหารศักดิ์สิทธิ์ก็เงียบกริบเสียจนได้ยินเสียงรองเท้าหนังของชายหนุ่มกระทบกับพื้นหินอ่อนแว่วๆ อิกอรัสหรือโซเลมเพียงตนเดียวในรุ่นที่สืบเนื้อเชื้อไขมาจากทูตสวรรค์รุ่นปัจจุบัน ชาวสวรรค์รวมถึงเหล่าเพื่อนโซเลมด้วยกันเองต่างตั้งตารอเวลานี้มาตลอด บุตรชายแห่งทูตสวรรค์ผู้เพียบพร้อมไปด้วยสติปัญญาและพลังอำนาจจากศรอัคคีที่ตนถือครองอยู่ ไม่ว่าจะเป็นสากกระเบือยันเรือรบก็มักจะทำได้ดีกว่าคนอื่นเสมอ เป็นดั่งหัวเรี่ยวหัวแรงและเป็นแรงบันดาลใจให้กับโซเลมรุ่นเดียวกันในหลายๆ เรื่อง สายตาของทุกคนต่างจับจ้องไปยังเขาตามเคย จนกระทั่งเทพผู้พิทักษ์เหล่าภูตเริ่มกล่าวคาถาเพื่ออัญเชิญภูตที่เหมาะสมกับโซเลมธาตุอัคคีตรงหน้า



“ดังมหาเทวพจน์ได้กล่าวไว้ ผู้ใดรู้จักโซเลมมากกว่าเหล่าภูตเห็นไม่มี...โซเลมผู้วิจิตร โซเลมผู้ปราดเปรื่อง โซเลมผู้แข็งแกร่ง...โซเลมผู้เพียบพร้อม พระผู้เป็นเจ้าย่อมประทานให้...พระผู้เป็นเจ้าย่อมจัดหาให้...”



อิกอรัสยืนหลังตรงอย่างสง่างามขณะรับฟังถ้อยคำอันศักดิ์สิทธิ์ที่ใช้ในการอ้อนวอนพระเจ้าให้มอบพลังอำนาจให้แก่โซเลมผู้ถูกเลือก ชาวสวรรค์ที่เข้าร่วมพิธีต่างพากันพูดคุยเสียงเบา คาดเดากันไปต่างๆ นานาถึงภูตที่โซเลมธาตุอัคคีจะได้มาเป็นคู่หู ทั้งภูตหินภูเขาไฟ ภูตแห่งแสงสว่าง ภูตสายลมกรด และอีกหลากหลายชื่อที่ดังแทรกกันแผ่วเบาแทบเป็นกระซิบในระหว่างที่เทพแห่งเหล่าภูตยื่นมือไปเบื้องหน้า เหนือวงแหวนเวทมนตร์ที่คั่นกลางระหว่างท่านและโซเลมอิกอรัสอยู่ ภายในมือเหี่ยวย่นมีอัญมณีสีแดงเข้มเม็ดเล็กที่เจียระไนมาจากหยาดน้ำตาของเทพีแห่งสัจจะ เมื่อกล่าวคำสุดท้ายของบทร่ายคาถาจบ จึงคลายมือ ปล่อยให้อัญมณีเม็ดนั้นร่วงหล่นที่กลางวงแหวนเวทแห่งสรวงสวรรค์



กิ๊งง...



เมื่อกระทบพื้นหินอ่อน ก่อให้เกิดเสียงดังกังวานเสนาะหูดังไปทั่วทั้งวิหาร ภายในชั่วพริบตาอัญมณีนั้นแตกกระจายกลายเป็นกลุ่มควันสีแดง บดบังทั้งร่างของชายหนุ่มและชายชราแล้วค่อยๆ เลือนหายไปในอากาศ พร้อมกับร่างของภูตผู้ถูกเลือกซึ่งนั่งอยู่กลางวงแหวนแตกต่างกับภูตของโซเลมตนอื่นที่หยัดยืนอย่างผ่าเผยและจ้องมองตรงมายังโซเลมของตนเอง



ทุกคนในวิหารต่างเพ่งมอง พยายามจ้องผ่านกลุ่มหมอกไปยังร่างเล็กที่กำลังไอค่อกแค่ก ยกมือขึ้นปัดควันสีแดงออกจากตัวท่าทางไม่สำรวม แม้แต่เหล่าเทพและทูตสวรรค์ที่ประทับอยู่บนชั้นลอยก็ยังพยายามยืดคอมอง หยิบแว่นขยายประดับอัญมณีของตนขึ้นมาส่องดูเพื่อชี้แจ้งแถลงไขให้กับตนเองว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ จนกระทั่งกลุ่มหมอกจางหายไปจนหมด อิกอรัสจึงก้มมองศีรษะกลมเจ้าของเส้นผมสีดำดูอ่อนนุ่มที่นั่งอยู่กับพื้นตรงหน้า



เป็นภูตที่ดูนุ่มนวลและขาวสะอาด สว่างไสวและให้ความรู้สึกแตกต่างกับภูตที่โซเลมตนอื่นได้รับโดยสิ้นเชิง เมื่อทัศนวิสัยรอบด้านกลับมาชัดเจน น้ำเสียงหวานจึงดังสะท้อนไปทั่ววิหารที่เงียบสงัดแม้จะเป็นเพียงเสียงกระซิบหนักๆ ราวกับกำลังคุยอยู่กับตัวเองก็ตาม



“อะ อะไรกันนี่ เหมือนวิหารมหาเทพเลยมิใช่รึไร” ภูตหนุ่มว่าพร้อมกับมอบไปรอบๆ อย่างตื่นตกใจ ก่อนจะยกมือขึ้นกุมหน้าอก เปลี่ยนท่านั่งเป็นท่าเทพธิดา “ขะ ข้าต้องเผลอหลับไปแน่ เมื่อกี้ยังคุยกับเจ้านกกระจิบสนุกๆ อยู่เลย”



เมื่อสิ้นเสียงรำพึง กำแพงและเพดานวิหารกว้างใหญ่ก็สะท้อนเสียงแปะๆๆๆ เมื่อเด็กหนุ่มเริ่มยกมือขึ้นตีข้างแก้มข้างหนึ่งของตนเองรัวๆ ทุกคนภายในวิหารต่างนั่งฟังเสียงแปะๆๆ นั้นด้วยความตื่นตะลึงเท่าๆ กันหมด ไม่มีใครพูดอะไรออกมาสักคำ ทำเพียงแค่จ้องมองมายังภูตในชุดสีขาวสะอาดที่นั่งตบหน้าตัวเองกี่ครั้งๆ ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหายไปจากตรงนี้เสียที



“ปะ แปลกจัง...หรือข้าต้องนอน แบบว่า นอนในฝันเพื่อหักล้างความฝัน...”



“อะแฮ่ม!



เด็กหนุ่มสะดุ้งก่อนที่จะได้เอนกายลงนอนกับพื้น หันหลังขวับไปมองเจ้าของเสียงกระแอมที่ยืนอยู่ข้างหลังมาสักพักใหญ่ๆ แล้ว ดวงตากลมจากที่เบิกกว้างเพราะตื่นตระหนกอยู่แล้วกลับกลายเป็นเบิกกว้างเท่าไข่ห่านเมื่อได้เห็นหน้าชายหนุ่มที่ยืนเอามือไพล่หลังอยู่ข้างหลังตัวเอง



มินอสหอบหายใจเฮือกใหญ่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าสถานการณ์ในตอนนี้มันดูคุ้นเคยอย่างไรชอบกล ทั้งวงแหวนเวทมนตร์บนพื้นที่เขานั่งอยู่ ทั้งบรรดาภูตชั้นสูงและโซเลมที่นั่งอยู่ข้างล่างหน้าแท่นพิธี เด็กหนุ่มเงยหน้าขึ้นไปมองบนชั้นลอยเบื้องหน้าของตน...ท่านแม่กำลังส่งยิ้มดีใจพร้อมกับยกมือโบกทักทาย ส่วนท่านพ่อที่นั่งอยู่ฝั่งบุรุษเทพกำลังยกมือขึ้นกุมขมับ...



นะ นี่มันอะไรกัน...ดูอย่างไรนี่ก็เป็นพิธีคัดเลือกภูตสำหรับโซเลมชัดๆ เลยไม่ใช่รึ!! แล้วภูตชั้นกลางธรรมดาสามัญอย่างเขามาทำอะไรที่กลางวงแหวนที่อัญเชิญแต่ภูตชั้นสูงนี่กันล่ะ!!



ชายชราผู้ปกปักษ์เหล่าภูตเอียงหูฟังเสียงเทพธิดาบัญชีรายชื่อภูตทั้งหมดก่อนจะพยักหน้าแม้จะยังสับสนอยู่มากก็ตาม กระแอมไอหนึ่งครั้งก่อนจะประกาศเสียงดังสะท้อนไปทั่วทั้งโถงวิหาร



“ภูตดอกไม้ภูเขา มินอส!



“ขะ ขะ ข้าขอคัดค้าน!!



เสียงหวานดังแทรกขึ้นมาทันควันพร้อมกับยกมือขึ้นโบกพัลวัน เทพแห่งเหล่าภูตโน้มกายกระซิบกับเด็กหนุ่มเสียงเบา “เจ้าคัดค้านไม่ได้ พระผู้เป็นเจ้าเป็นผู้ประทานให้ ใครก็ค้านไม่ได้”



เด็กหนุ่มรีบกระซิบกลับเสียงตื่น “มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ! ข้าจะมาเป็นภูตของพวกโซเลมได้อย่างไร ข้าไม่มีพลังอำนาจในการประจัญบาน อีกทั้งยังไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับการทดสอบอีกด้วย...!



ยังพูดไม่ทันจบ แขนเล็กก็ถูกชายหนุ่มข้างหลังดึงจนตัวลอยขึ้นยืนเคียงข้างกันราวกับตัวเขาเป็นเพียงแค่ปุยนุ่นโง่ๆ ที่จะจับจะวางไว้ที่ไหนก็ได้



“ทุกคนมองอยู่นะ จะคุยอะไรก็ไว้ทีหลังเถิด”



อิกอรัสกระซิบบอกภูตหนุ่ม ก่อนจะพยักหน้าเป็นการส่งสัญญาณให้เทพแห่งภูตดำเนินพิธีกรรมต่อ



ชายชรากระแอมแก้เก้ออีกครั้ง ก่อนจะเอ่ยปากขึ้นในขณะที่มินอสได้แต่ยืนทำหน้าราวกับอยากจะสลายหายไปให้รู้แล้วรู้รอด



“พิธีกรรมสิ้นสุดเพียงเท่านี้...ขอเชิญร่วมขับขานบทเพลงสรรเสริญพระผู้เป็นเจ้าร่วมกันเป็นการระลึกถึงพระเมตตาอันทรงประทานให้...”



“ท่านนี่ช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ...สุดท้ายก็ตามมาอยู่เคียงข้างข้าจนได้”



อิกอรัสเอ่ยเสียงเบาให้ได้ยินเพียงสองคน มินอสหันไปมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของชายหนุ่มที่ฉายแววนิ่งสงบแต่ก็ดูไม่ออกว่าน้ำนิ่งไหลลึกหรือไม่



“ขะ ข้าไม่ได้ตามเสียหน่อย”



“งั้นเหรอ แล้วทำไมหัวใจจึงเต้นแรงขนาดนั้นเล่า”



เด็กหนุ่มรีบยกมือขึ้นกุมอก “ดะ ได้ยินเรอะ!



ชายหนุ่มหลุดหัวเราะอย่างขบขันเบาๆ ก่อนจะกลอกตามามองภูตข้างกายโดยไม่หันหน้ามาทั้งหมดเพราะท่านเทพกำลังพูดอยู่



“ใครจะได้ยินกันล่ะ...ซื่อบื้อเอ๊ย”



“...!



มินอสยู่หน้าแล้วจึงหันกลับไปมองเบื้องหน้าตามเดิมโดยมีอิกอรัสที่ยังคงยิ้มอย่างพึงพอใจที่ได้แกล้งภูตเล็กๆ จากแดนมนุษย์เบื้องล่าง



หัวเราะเยาะข้าตั้งแต่แรกเลยรึ ไหนจะสายตาไม่เป็นมิตรจากเหล่าโซเลมและภูตชั้นสูงตนอื่นๆ ด้านล่างนั่นอีก พระผู้เป็นเจ้า ไยทำกับลูกเช่นนี้ล่ะขอรับ!?





☼ ☼ ☼ ☼ ☼ ☼









             
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 233 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

441 ความคิดเห็น

  1. #437 Darlene PP (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 04:21
    น่ารักกกกก
    #437
    0
  2. #411 kingoffish (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 15:04

    โง้ยนนนไรท์ เค้าชอบมาก เห็นถาพอย่างกับได้ไปเยือนแดนสวรรค์ เจ้าภูติน้อยก็ช่างเปิ่นน น่าร้ากกก

    #411
    0
  3. #409 jkjeonjm13 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 10:11
    ท่านโซเลมแกล้งน้องอ่ะเอ็นดู
    #409
    0
  4. #397 Kbexm (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 04:04
    น่ารักน่าเอ็นดูมันเขี้ยวจริงฟเจ้ามินอสอยากบีบเเก้ม
    #397
    0
  5. #281 JJEONJKK (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:23
    มินอสลูกกกก
    #281
    0
  6. #202 Kanokwan114 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 22:15
    ทำไมมันเป็นน่ารักอ่าาา เจ้าภูติจิ๋วเอ๊ยย
    #202
    0
  7. #156 nntoo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 17:45
    ตามมาอยู่ด้วยกันจนได้อิกอรัสแซวเก่ง 55555 สัมผัสได้ถึงความน่ารักมินอสสสสสสส
    #156
    0
  8. #149 minnie_KS (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 13:19
    มินอสสส น่ารักมากๆๆ อยู่ดีๆก็วาร์ปมา กำลังคุยกับนกอยู่เลยเนอะ555555 อิกอรัสนี่ดูขี้แกล้งนะเนี่ย
    #149
    0
  9. #148 minnie_KS (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 13:18
    มินอสสส น่ารักมากๆๆ อยู่ดีๆก็วาร์ปมา กำลังคุยกับนกอยู่เลยเนอะ555555 อิกอรัสนี่ดูขี้แกล้งนะเนี่ย
    #148
    0
  10. #146 Rey-jung (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 22:49
    แงงงน่ารักมาก
    #146
    0
  11. #111 IFERN07 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 10:08
    น้องงงงงง
    #111
    0
  12. #90 nicharat_29 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 09:05
    เอ็นดู5555มินอสน่าร้ากก อิกอรัสอย่าเเกล้ง555
    #90
    0
  13. #75 Nakookmin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 03:37
    เอ็นดูววววววววววว
    #75
    0
  14. #73 cadycool (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 01:15
    โอ้ยยเอ็นดูเลยเจ้ามินอส อย่าแกล้งน้อนสิ
    #73
    0
  15. #61 baimikm (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 11:28
    สนุกจนอ่านทุกตัวอักษรอย่างละเอียดเลยนค่ะ มินอส เจ้าคนน่ารักนุ่มนิ่ม
    #61
    0
  16. #58 justforyou__ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 12:13
    น้องง เเงยัยหนู ทำไมน่ารักน่าเอ็นดูขนาดนี้คะ
    #58
    0
  17. #42 Seoky (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 04:52
    ทำไมน่ารักแบบนี้น่ารักๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #42
    0
  18. #35 SmilePastaKM (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 14:42
    น้อนนนนนนใสซื่อบริสุทธิ์มากกกกกกก
    #35
    0
  19. #31 Snowrainbow_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 11:04
    ฮือออออ น้อนนนนนนนน ทำไมหนูน่ารักจังลูกกกกกก แงงงงงง อยากหอมหัว ใครมันไม่สนช่างมันแต่แม่นักหนูนะ ฮรื่อๆๆๆๆๆ
    #31
    0
  20. #23 Helio (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 00:46

    ตามมาอ่านแน้วววว เราเหนื่อยกับหน้าที่ในชีวิตประจำวันมาก แต่ก่อนหน้านี้ก็บอกตัวเองว่าว่างเมื่อไหรต้องมาอ่านเรื่องใหม่คุณไรท์ให้ได้ นี่ก็รีบมาเลยย 555


    เนี่ย ตอนอ่านเปิดเรื่องก็แบบ เอ้ยยย มีแต่ชื่อยากๆ จะจำได้มั้ยเนี่ย พยายามตั้งสติเต็มที่ แม้จะเบลอๆ แต่อ่านไปอ่านมา โอเคจำไม่ยากเท่าไหร่แฮะ ไรท์อ่ะ เขียนแฟนตาซีอีกแล้ว เราชอบมาก มีหลายประโยคที่เราต้องอ่านทวนซ้ำไปมา มันดูซับซ้อนนะ เช่น ตอนที่มินอสจะสารภาพทางอ้อมแต่โดนปฏิเสธ อ่านแล้วก็รู้สึก เอ๊ะ ... เป็นคำบรรยายที่ดูมีชั้นเชิงนะ เห้อออ หลงรักฟิคของไรท์อีกแล้ว เหมือนไรท์จะเก่งขึ้นอีกแล้วแน่ะ ไปเอาพล็อตมาจากไหนกันนะ ทำให้ทึ่งได้ตลอดเลย เห้อออ (ถอนหายใจแต่ชมอยู่นะ 5555)


    ไปอ่านตอนต่อไปก่อนนะฮะ



    #23
    0
  21. #19 jjacksonn7 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 11:56
    โอ้ยน่ารักมาก ฉากตบหน้าแปะๆคือน่ารักมากฮื่อเอ็นดูจนอยากกรี๊ดดด น้อนค้าบ
    #19
    0
  22. #9 Paployz (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 16:50
    แง่มมมม น้องมินอสน่ารัก น่าเอ็นดูเสียจริงๆ น้องจีมินเหมาะกับคาแรกเตอร์นี้มากๆ น่ารักแสนซน ซื่อๆ เจ้าอิกอรัสก็ช่างจะแกล้งน้องเสียจริง น้องยิ่งซื่อๆอยู่ ชอบภาษาที่คุณไรท์แต่งมากๆเลยนะคะ ไม่ค่อยมีใครเขียนแนวนี้เลย หาอ่านยากมาก น้องในกลุ่มแนะนำมาว่าคุณไรท์เปิดเรื่องใหม่แล้ว รีบตามมาเฟบอย่างไว เดี๋ยวไปเม้าส์ในห้องต่อ คุณไรท์บรรยายภาษาได้สวยมากๆเลยค่ะ เราอ่านแล้วเหมือนล่องลอยอยู่ในวิหารบนสวรรค์เลย ยิ่งอ่านยิ่งเอ็นดูเจ้ามินอส อยากหอมหัวน้อง อิกอรัสอยากแกล้งลูกเรามากนะ แล้วก็ช่วยอย่าปฏิเสธความรักจากลูกเราเลยน้า
    ปล.เนี่ย อยากรู้จริงๆว่าทำไมเจ้ามินอสภูติจิ๋วชั้นกลางถึงโดนเลือกมาอยู่กับอิกอรัส าัเงๆที่ไม่มีพลังทำลายล้าง อยากรู้เลย โดนใครแกล้งรึเปล่า หรือพลังของทั้ง 2 จะส่งเสริมกันเอง ครุ่นคิดหนักมาก รออ่านตอนต่อไปเลยค่า แค่เริ่มเรื่องมาก็น่าติดตามแล้ว
    #9
    0
  23. #6 AreeyaSripikun (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 00:18
    น้องงงงงงงง ตัวละครนี้สมกับเป็นจีมินเลยยย ชอบบบ
    #6
    0
  24. #4 bambuboo27 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 23:40
    น้อนมินอสตะเร้ก ฮื้อออ เอ็นดูน้อง น้องเหมาะสมกับการเป็นภูติดอกไม้ภูเขามาก ๆๆๆๆๆ รอตอนต่อไปนะคับคุณไรท์!!!
    #4
    0
  25. #3 นิ้ง.นิ้งหน่อง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 23:33
    กดปุ่มเฟบอย่างรวดเร็ว เราต้องกลายเป็นแฟนคลับคุณไรท์แล้วแน่ๆ ฮื่อออออ เรื่องนี้ก็เขียนดีอีกแล้ว ทำไมเก่งแบบนี้คะ คือบรรยายความเพอร์เฟคของอิกอรัสมาได้ดีมากๆ อ่านแล้วเชื่อว่าโซเลมคนนี้คือที่สุดแล้วจริงๆ แต่น้องมินอสก็คือ....นี่หนูอายุเยอะกว่าอิกอรัสจริงปะ 555555 ทำไมทำอะไรก็น่ารักน่าเอ็นดูแบบนี้ลูก ตอนโดนอิกออรัสปฎิเสธแบบสุภาพ?นี่อยากจับมาโอ๋มาก ยิ่งตอนอยู่ดีๆมาโผล่ที่วิหารกลางพิธีกรรมแบบนั้นคือไม่ไหวแล้ว น่ารักมากๆๆๆๆ อิกอรัสจะไม่เอ็นดูพี่เค้าไหวหรอ เนี่ย คอยดูเถอะ เดี๋ยวจะหลงความน่ารักของภูติชั้นกลางอย่างมินอสเข้าซักวัน แต่แบบนี้ก็ชัดแล้วปะว่าเค้าสองคนเกิดมาคู่กัน ขนาดน้องไม่ได้มาเข้าร่วมพิธีกรรม พระเจ้าก็ยังส่งมาให้เลย
    อยากอ่านต่อแล้ว อยากเห็นความปุ๊กปิ๊กของน้อง ภูติอะไรสวยกว่าดอกไม้ที่ปลูกเองซะอีก ฮึ่ยยยยยย

    ไม่ค่อยเจอคนเขียนแนวเทพเจ้าแนวสวรรค์แบบนี้เท่าไหร่ พอคุณไรท์มาเขียนคือมันดีมากจริงๆนะคะ บรรยายทุกอย่างออกมาได้ดีเหมือนเดิมเลย อ่านแล้วเราอินตามถึงความสวยของที่ต่างๆของคนแต่ละคน ฮื่อออออ จะรอตอนต่อไปนะคะ รัก.
    ว่าแต่คุณไรท์คะ มันจะไม่ดราม่าหนักๆแบบสุคนธรสใช่มั้ยคะ? #กำดอกไม้ในมือแน่นมาก
    #3
    0