[FIC B.A.P] My Brother พี่ครับเป็นเมียผมเถอะ | Lo&Up

ตอนที่ 5 : My Brother พี่ครับเป็นเมียผมเถอะ 4 : ไอ่หน้าหมี [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 558
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    31 มี.ค. 56

-04-

ร่างใหญ่ยืนกอดอกมองดูคนตัวเล็กที่นั่งคุกเข่าคู่กับคนตัวสูงแปลกหน้าที่เขาไม่รู้จักและรู้สึกไม่ชอบตั้งแต่แรกเจอ ก็แน่ล่ะสิ่เจอกันครั้งแรกก็มาคร่อมคนที่เขาแสนหวงซะล๊ะ! แถมไม่พอส่อไปในทางล่อแหลมด้วย


ให้ตายสิ่!!! รู้สึกอึดอัดชะมัด


ผมไม่ชอบเลยนะที่ไอ่คนร่างควายนี่ยืนกอดอกแล้วส่งสายตาพิฆาตใส่ผมตลอดเวลาเลยอ่ะ ผมไม่ได้ทำอะไรผิดซะหน่อย กะอิแค่แกล้งจงออบฮยองเล่นๆโดนการกัดหูเนี่ยนะ


ไม่ผิ๊ด!! ไม่ผิด


ผมเหล่ตามองใบหน้าแสนดุปานหมีเจอปลาแซลมอนของคนร่างใหญ่แต่ก็ต้องหลบตาลงทันทีเพราะมันยังจ้องผมอยู่ไม่วางตาเลย


อึก!

ได้แต่กลืนน้ำลายลงคออยู่อย่างนี้..จุนฮงเอ๋ย T---T


เอ่อ..พี่ยงกุก ” จู่ๆจงออบฮยองที่นั่งเงียบอยู่นานก็เอ่ยปากใส่ไอ่ร่างควายหน้าหมีนี่ จนมันเบี่ยงสายตาไปมองจงออบฮยอง แต่ทำไมสายตานั่นกลับอ่อนโยน..หรือว่าผมแค่คิดไปเอง


“ ว่าไง? ”


“ อย่ามองจุนฮงแบบนั้นดิ ” จงออบฮยองเบ้ปากใส่ไอ่ร่างควายที่ชื่อว่ายงกุกมั้ง ก็จงออบฮยองเรียกแบบนี้


“ อะไร ปกป้องมันหรอ? ถ้าจงออบเกิด อื้อ.. ” อยู่ๆคนตัวเล็กก็เอามือปิดปากคนร่างใหญ่ไม่ให้พูดบางอย่างออกมา


“ วันนั้นฝนตก แล้วผมก็กำลังจะกลับแล้วก็ไปเจอจุนฮงเข้า ” จงออบฮยองที่คลายมือออกจากยงกุกแล้วพูดไม่หยุดเลย


แต่ทำไม...ผมถึงคาใจกับประโยคที่ยังพูดไม่จบของไอ่หน้าหมีนั่นนะ


“ไม่สน! แก!! ” จู่ๆมือใหญ่ก็กระชากคอเสื้อผมให้ลุกขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว


เห้ย
! ปะ ปล่อย ” ร่างสูงตัวลอยทันทีที่ถูกยกขึ้น


จะตายไหมเนี่ย..


“ พี่ยงกุก ปล่อยจุนฮงนะ ” ยงออบฮยองพยายามจับและตีแขนยงกุกแบบไม่ยั้งมือถ้าเขาไม่ปล่อยผมแขนพี่แกคงแดงแน่


“ จงออบอย่า! ” ยงกุกใช้มืออีกข้างผลักจงออบออกไป เจ้าตัวเซเล็กน้อยแล้วพุ่งเข้ามาห้ามด้วยวิธีเดิมอีกครั้ง


“ พี่ ยง กุก!! ” คนตัวเล็กกัดฟันลากยาวแล้วกำหมัดทุบลงแขนของคนตัวใหญ่อย่างไม่ยั้ง


จงออบฮยองจะช่วยผมหรอ?

ทำไมล่ะ?


“ แก..แกต้องการอะไรจากจงออบ บอกมานะ ” ยงกุกดันตัวผมจนติดกับผนังห้องอย่างจัง

อึก! รู้สึกเจ็บจนจุก


“ ปะ..ปล่อย ” ผมหลับตาปี๋พยายามรั้งมือของไอ่หน้าหมีไม่ให้มันดึงคอเสื้อขึ้นสูงไปกว่านี้


ถ้าสูงอีกนิด..ผมคงหายใจไม่ออกแน่


“ พี่ยงกุกปล่อย!! ปล่อย ” คนตัวเล็กยังคงทุบไม่ยั้งจนเหงื่อเริ่มไหลเพราะความเหนื่อย ร่างใหญ่คงจะอึดจริงๆเขาไม่สบตาจงออบแม้แต่นิดเดียว


“ โถ่เว้ย! จงออบออกไปนะพูดไม่รู้เรื่องรึไง ” ร่างใหญ่ใช้มือที่ยังเหลือปัดแขนจงออบออกและผลักให้ออกห่าง ร่างเล็กไม่ทันตั้งตัวเซจนล้มไปนั่งกับพื้นทันที


“ ให้ตอบคำถามไม่ได้ให้บอกว่าปล่อย! แกมาอยู่กับจงออบได้ไง ต้องการอะไร! ” ยงกุกยังคงสนใจคนที่ใกล้จะตายเพราะจะขาดอากาศหายใจ เขาดันตัวจุนฮงจนติดกำแพงแทบจะทะลุออกด้วยซ้ำ คนตัวสูงได้แต่หอบเอาอากาศหายใจไม่สนใจคำถาม


“ ตอบมาสิโว้ย ” ยงกุกแหกปากใส่คนตรงหน้า


“ อึก..ปะ..ปล่อย ”


ตอนนี้รู้สึกมึนไปหมด หายใจไม่ออกแล้ว...


“ พี่ยงกุกปล่อยนะ! ” คนตัวเล็กวิ่งเข้าไปฝังเขี้ยวลงกับแขนแกร่งจนคนตัวใหญ่ร้องด้วยความเจ็บปวดปล่อยมือจากคนตัวสูงทันที แล้วก้มมองสำรวจแขนตัวเอง


“ แฮ่ก..แฮ่ก ” คนตัวสูงก้นทิ่มพื้นมือจับคอตัวเองเอาไว้และหายใจหอบรัวๆตอนนี้เขาต้องการเพียงแค่อากาศให้ได้หายใจเท่านั้น


นึกว่าจะตายซะแล้ว....


“ จุนฮงเป็นไงมั่ง ” จงออบฮยองพุ่งเข้ามาหาผมทันทีที่ไอ้หน้าหมีปลดปล่อยผมให้เป็นอิสระ มือเล็กลูบคลำตามแขนและสำรวจลำคอด้วยความเป็นห่วง


แต่แล้วคนตัวเล็กกลับลอยขึ้นก้นกระแทกพื้นอีกฝั่งหนึ่งด้วยแรงยกมหาศาลของคนตัวใหญ่


“ ออกห่างจากไอ่เชื้อโรคนี่ซะจงออบ ”


ไอ้หน้าหมี!! เบาๆกับจงออบฮยองไม่ได้รึไง

ไม่ได้โกระที่ว่าผมว่าเชื้อโรค แต่โกรธที่ทำไมต้องรุนแรงกับจงออบฮยอง!!


ผมกัดฟันแน่นที่เห็นเหตุการณ์นั้น รู้สึกโมโห ตอนนี้ผมกำหมัดแน่นจนมือสั่นเตรียมตัวลุกขึ้นแล้วพุ่งไปหามอบหมัดน้อยแสนรักใส่แก้มขวามันเบาๆ


พลั่ก!


“ ห้ามแตะต้องจงออบฮยองนะ! 

 

70%
 

 

“ ห้ามแตะต้องจงออบฮยองนะ! ” ผมตะโกนใส่โดยไม่เกรงกลัว แม้ว่ามันจะตัวใหญ่กว่าผมก็ตามแต่ผมไม่ยอมให้คนที่ช่วยผมต้องมาเดือดร้อนเพราะผมอีกเป็นแน่


ร่างใหญ่เซไปข้างหลังเล็กน้อย มือหนาปาดเช็ดคราบเลือดที่มุมปากของตัวเอง ดวงตาคมกริบจ้องมองร่างสูงอย่างไม่วางตา


“ ตัวเท่าลูกหมาอย่าแส่หาเรื่องเลยดีกว่า ถุ้ย! ” ยงกุกถุยน้ำลายรดลงพื้นก่อนจะแสยะยิ้มมองร่างสูงที่สั่นเทาด้วยความกลัวแต่ก็พยายามกำหมัดแน่นด้วยความโกรธที่ปะทุไม่ยั้ง


“ อย่าคิดทำอะไรจุนฮงนะพี่ยงกุก! ” จงออบลุกขึ้นวิ่งเข้าไปห้ามปรามคนร่างใหญ่ที่ตอนนี้หักมือตัวเองดังก่อนจะโยกหัวหมุนแล้วตั้งท่าเงื้อหมัดจะสวนตอบทันที


มือเล็กจับที่ข้อแขนของยงกุกแต่ร่างกายไม่สามารถต้านทานแรงได้จึงพาร่างตัวเองเสไปตามกำลังแขนของยงกุกที่กะจะสวนใส่คนตัวสูง ร่างเล็กจึงปลิวไปติดกับผนังห้องอย่างจังและรูปถ่ายที่แขวนติดกับกำแพงห้องก็ร่วงหล่นใส่หัวทันที


ปึ่ก!


“ จงออบ / จงออบฮยอง!!! ” จุนฮงรีบพุ่งตัวเข้าไปหาจงออบแต่ก็ถูกยงกุกกระชากต้นแขนเหวี่ยงไปอีกทางแล้วตัวเองรีบเข้าไปพยุงคนตัวเล็กทันที


“ พี่ขอโทษไม่เป็นไรนะ ” ยงกุกวางร่างเล็กไว้ในอ้อมแขนแต่เขาก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าจงออบมีใบหน้าเริ่มซีดเซียวและมีเลือดไหลซึมออกมาจากหัว


“ มะ ไม่เป็นไร ” คนตัวเล็กส่งยิ้มให้อย่างอบอุ่นกลัวว่าคนตรงหน้าจะเป็นห่วง


“ อย่ามาใช้มุขนี้กับพี่นะ! บอกมาสิว่าเจ็บ ” ยงกุกเริ่มสีหน้าเคร่งเครียดเขย่าตัวจงออบไปมา


“ ไม่เป็นไรน่า ” คนตัวเล็กหัวเราะแผ่วเบา มือเล็กจับที่ใบหน้าคนตัวใหญ่ลูบไปมาแล้วอมยิ้ม


“ พอสักที! จะพาไปหาหมอเดี๋ยวนี้! ” ยงกุกยกร่างเล็กขึ้นอุ้ม


“ พาผมไปในห้องที แผลแค่นี้ไม่ต้องหาหมอก็ได้ ” จงออบพูดอย่างอ่อนโยน ยงกุกมองหน้าคนตัวเล็กสักพักก่อนจะพยักหน้าแล้วพาจงออบเข้าไปในห้องนอนแล้ววางร่างเล็กลงบนเตียง



 

นาทีนั้นผมนั่งเงียบไม่พูดไม่จาอะไรทั้งสิ้นได้แต่มองไอ่หน้าหมีอุ้มร่างจงออบฮยองที่มีเลือดไหลอาบแก้มเดินเข้าไปในห้องแล้วก็ปิดประตู


สิ่งที่เกิดขึ้นเพราะผมใช่ไหม?

ถ้าไม่มีผมไอ่หน้าหมีคงไม่ต้องมาเปิดประตูแล้วเจอ และก็ไม่ต้องทำให้จงออบถึงขนาดหัวแตก

ถ้าไม่มีผม...ทุกอย่างก็คงไม่เกิดขึ้น


ผมเดินไปเก็บเศษแก้วที่แตกกระจายลงพื้นเก็บเศษกรอบรูปและภาพอย่างค่อยๆ


กริ่ก!


เสียงกลอนประตูห้องของจงออบฮยองดังขึ้น ก่อนที่คนร่างใหญ่จะเดินออกมาด้วยท่าทีหงุดหงิดตามมาด้วยตัวของคนตัวเล็กตามหลังมา หน้าผากที่ถูกติดพลาสเตอร์กับรอยยิ้มจางๆ ดวงตากลมโตจ้องมองมาทางผมก่อนจะเบิกโต


“ จุนฮง! อย่าสิ่ ” จงออบฮยองวิ่งตรงดิ่งมาทางผมก่อนจะตีมือผมเบาๆ


“ ห้ามทำนะ เดี๋ยวบาดมือ มาๆเค้าเก็บเอง ” มือเล็กกำลังจะจัดเก็บเศษแก้วแต่ก็ถูกมือหนาจับข้อมือไว้แล้วกระชากขึ้น


“ อย่า! พี่ทำดีกว่า จงออบไปพักเหอะ เอ่อ..แล้วก็เอาไอ่..ไม่สิ่ จุนฮงไปด้วย ” ยงกุกเหล่ตามองคนตัวสูงก่อนจะจัดการเก็บกวาดเศษที่อยู่ตรงหน้าอย่างไม่รอช้า คนตัวเล็กจึงจูงมือพาคนตัวสูงเข้ามานั่งเล่นหน้าจอทีวี


“ เล่นเกมไหม?” จงออบเดินไปหยิบจอยเกมส์มาแล้วยื่นให้คนตรงหน้า แต่จุนฮงกลับยื่นมือมาจับตรงปรอยผมที่ปรกหน้าก่อนจะค่อยๆป้ายไปอีกทาง


“ ผมขอโทษ ”


“ เรื่องอะไรหรอ? ”


“ เจ็บมากไหม? ” จุนฮงชี้ที่แผลบนหน้าผากของคนตัวเล็ก


“ ไม่หรอก แค่ถลอก.. ” จงออบหัวเราะร่า


เลือดออกขนาดนั้น..แค่ถลอกหรอ? โกหกไม่เก่งเลยนะจงออบฮยอง


“ กำลังว่าเค้าอยู่ในใจล่ะสิ่ ” จงออบหรี่ตามองคนตัวสูงอย่างอยากรู้คำตอบก่อนที่จะจับแก้มของคนตรงหน้าแล้วดึงเบาๆ


“ เจ็บนะจงออบฮยอง ” จุนฮงจับมือเล็กให้หยุดดึงทันที แต่เจ้าตัวกลับหัวเราะร่า


“ สมน้ำหน้า... ” จงออบแลบลิ้นก่อนจะลุกขึ้นวิ่งเข้าห้องตัวเองทิ้งให้คนตัวสูงนั่งอยู่กับความเงียบงัน



ไม่นานความเงียบนั้นก็ได้หายไปในเมื่อมีเสียงฝีเท้าของคนร่างใหญ่เดินเข้ามาหาแล้วนั่งลงข้างๆตัวเขา


ผมหันหน้าไปมองไอ่หน้าหมีที่นั่งข้างผม..มันสบตาผมก่อนจะเอ่ยปากพูด


“ เอ่อ...ขอโทษว่ะ.. ” มันบอก คำพูดของไอ่หน้าหมีทำให้ผมชะงักไปชั่วครู่ก่อนที่ผมจะขอโทษกลับเหมือนกัน


“ ขอโทษเช่นกัน ” ผมพูดทำให้ไอ่หน้าหมีหันมามองก่อนจะเอามือฟาดลงบ่าผมอย่างแรง


“ โอ้ย! เจ็บนะเว่ย ” ผมร้องทันทีด้วยความเจ็บผมเลยปัดมือมันออก มันมองหน้าผมเลยอมยิ้มก่อนจะหุบลงโดยเร็ว


“ แต่... ”


“ อะไร!


“ วันนี้ฉันไม่ให้นายอยู่ฟรีหรอกนะ พรุ่งนี้เช้าฉันจะมารับแต่เช้า ” มันลุกขึ้นชี้หน้าผมก่อนจะหันหลังเดินไปทางประตูแล้วหยุดอยู่ตรงนั้นสักพัก


“ แล้ววันนี้! นายนอนโซฟาห้ามไปนอนกับจงออบในห้อง! ถ้านายขัดขืน...”


“ หะ..หา ” ผมอึ้งกับคำพูดที่ไหลรัวยิ่งกว่าน้ำหลากของไอ่หน้าหมีที่เอาแต่พูด! พูด! พูดใส่ผม


“ นายตาย!


ปัง!


เสียงปิดประตูอย่างแรงทำให้เกิดเสียงดังทันที พร้อมกับร่างใหญ่ที่จากไป


อะไรน่ะ..ให้ผมนอนที่โซฟา แล้วยังมาสั่งนู่นสั่งนี่อีกตกลงมันเป็นใครกันแน่ใหญ่มาจากไหนถึงสั่งเอาๆ
แต่ก็นะ...อย่างน้อยก็มีน้ำใจเอ่ยขอโทษ...โกรธไม่ลงจริงๆ







TBC..


มาอัพแล้วจ้าา ^0^/ อาจจะงงไปนิดแต่ว่าไรท์ก็พยายามแต่งเลยนะ
ใครไปดูพี่มาก พระขโนงมาแล้วบ้าง ></
ไรท์ไม่ได้ไปดูมาริโอ้กิ๊กไรท์เลยอ่ะ -0- ไรท์ไปดูพี่เผือกของไรท์จ้าาา
วันนั้นเมเจอร์คนเต็มเลยแหละ 55555 กว่าจะซื้อบัตรได้ตัวแทบลีบ ; - ;
เอาล่ะตามเคยนะ เม้นขึ้นจะมาอัพจ้าา ;) รักลีดเดอร์ จุ๊บ!!


ปล, เอารูปพี่เผือกแสนน่ารักมาฝาก ><


 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

280 ความคิดเห็น

  1. #274 babyyou (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 09:01
    ถ้าฆ่าจุนฮงได้ ยงกุกฮยองคงฆ่าไปแล้วมั้ง...

    โหดจังเลยพี่บังขาาาาาา TTOTT
    #274
    0
  2. #264 โล่ออบ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มีนาคม 2557 / 01:33
    เฮียใจดีนะ5555555555555555555555555555555

    นอนโซฟาไปนะจู
    #264
    0
  3. #252 Fnqueerish (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2556 / 00:32
    เฮียบังอย่างกับนักมวยปล้ำ(?) อุบ๊ะ :x 
    ออบเจ็บเเล้วเค้าจุกเลยอะ T^T 

    #252
    0
  4. #247 y_o_k_o_o (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2556 / 04:14
    โล่กล้าต่อยเฮียด้วย ช่างกล้าาาาาาาาา

    เล่นไรกันสองคน ทำออบเจ็บเลยเห็นไหมมมม

    ฺตบตีเรียงคน.  แงงงงงงงงงงงงงงงง #ตกลงรีดเดอร์อารมณ์ไหน?
    #247
    0
  5. #236 Namo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2556 / 21:33
    ออบบี้ น่ารัก จุง >//////////
    #236
    0
  6. #222 nan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2556 / 05:52
    ตรงตกเฮียบังกะออบเปนอารัยกันอ่ะ!!??
    #222
    0
  7. #187 มายยองแจ~ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2556 / 01:00
    เฮียโหดเฟ่ออออออ -0-
    #187
    0
  8. #172 lizzywawa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 เมษายน 2556 / 16:05
    มีการปกป้องกันด้วย อั้ย>////////////////////< 
     
    เฮียมาอย่างโหด55555555555

    เฮียบังกับออบเป็นอะไรที่มากกว่าพี่น้องอ่ะป่าว' '
    #172
    0
  9. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  10. #159 Vamwolf (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2556 / 09:01
    เฮียกับออบไม่ใช่พี่น้องที่รู้จักกันธรรมดาๆแน่ -,,-
    #159
    0
  11. #141 ☆YUKKIE SAMA☆ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2556 / 19:00
    บังแกเป็นอะไรกะออบ
    #141
    0
  12. #121 zazaalone (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 18:49
    มาต่อไวๆน้าาาา
    #121
    0
  13. #115 Zalapol (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 22:04
    เฮียกับออบ?
    บังรุนแรงมากอ่ะ
    #115
    0
  14. #105 Mai-*- (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 20:04
    เฮียรุนแรงอะออบหัวแตกเลย
    #105
    0
  15. #103 [kyumin]~ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 00:09
    ชอบรูปสุดท้ายมากอ่ะ กร๊ากกกกกกกกกกกกก

    =w=b
    #103
    0
  16. #101 mymintmaple (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 เมษายน 2556 / 17:40
    โหยยยย ออบบี้ตาตี่หัวแตกเบย -0- เฮียอย่ารุนแรงเซ่ !! 
    รู้สึกโล่จะมึน ๆ ยังไงไม่รู้นะ 55555555555555555555555
    ต่อไว ๆ เลยนะตะเอง เค้าเม้นแล้ว (เม้นขึ้นแล้วง่ะ) -w- 55
     
    #101
    0
  17. #100 Namo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 เมษายน 2556 / 14:21
    เฮีย อย่ารุนแรงดิ!!!
    #100
    0
  18. #98 FEirFz (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 มีนาคม 2556 / 11:34
    บังทำไมหวงออบขนาดนั้น เป็นอะไรกัน???
    #98
    0
  19. #97 Mai-3- (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2556 / 13:11
    บังเป็นอะไรกับออบบี้

    แล้วนายจะรุนแรงไปไหน -*-
    #97
    0
  20. #96 kiwi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2556 / 03:18
    พี่บังจะพูดะไรอ่าาาา

    แกโหดเกินไปแล้วนะ
    #96
    0
  21. #86 Vamwolf (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 23:48
    เฮียจะพูดว่าไรฟร้ะ? -0-
    #86
    0
  22. #84 mymintmaple (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 04:25
    แอร๊!!เฮียรุนแรงจัง ㅠㅠ สงสารโล่อ่ะ
    เฮ้ยยยยย ปลื้มมม ออบปกป้องโล่ โล่ก็ปกป้องออบ น่ารักกกกกกกกกก >///////////< แต่เฮียรุนแรงมากอ่ะ ㅜㅜ. // มาดามคะ เอาเฮียไปเก็บด่วน !! -0-

    ปล.เค้าคิดว่าตัวเองจะทิ้งเรื่องนี้ไปซะแล้ว ขอบคุณมากน้าที่มาต่อให้  เค้าไม่กล้าไปทวงตัวเองอ่ะ เค้ากลัวตัวเองจะรำคาญเค้าอ่ะ แต่ยังไงก็ขอบคุณนะออย
    ปล๒. มาต่อไวๆ นะคะตัวเอง เค้าเป็นกำลังใจให้น้า ~ ♥🍭
    #84
    0
  23. #82 Lee Soo Ae (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 01:10
    อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย หวงเวอร์ 

    ชอบมว๊าก - -... คือบับ #ดึงหูอิบังอีกรอบ 

    #กลับไปหาภรรยาไป๊ *ตะเพิด*
    #82
    0
  24. #77 MicKii (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 00:27
    เรื่องราวไปกันใหญ่แล้ว แต่ทำไมยงกุกต้องรุนแรงด้วยอ่ะ คุยกันดีๆ ไม่ได้เจอ ทั้งโล่ทั้งออบน่ารักอ่ะ ต่างฝ่ายต่างปกป้องกันและกัน
    #77
    0
  25. #76 mookkyjung (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มีนาคม 2556 / 23:42
    กุกกี้จะโหดเกินไปแล้วววววววว
    #76
    0