[FIC B.A.P] My Brother พี่ครับเป็นเมียผมเถอะ | Lo&Up

ตอนที่ 4 : My Brother พี่ครับเป็นเมียผมเถอะ 3 : ใครมา!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 634
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 มี.ค. 56

-03-

เด็กชายตัวเล็กเดินจูงมือผู้เป็นแม่ตามทางเดินของโรงพยาบาล ผู้คนมากมายที่นั่งรอจ่ายยาหรือรับยา บางคนรอหมอเตรียมตรวจ บางคนได้รับอุบัติเหตุนอนบนเตียงเปลเตรียมส่งเข้าห้องฉุกเฉินด่วน แต่ทำไมนะภาพเหล่านี้กลับไม่ได้อยู่ในสายตาของเขา มีเพียงแต่พื้นที่ปูด้วยกระเบื้องสีขาวเท่านั้นที่เขามอง


“ จุนฮง..จะกินอะไรไหมลูก ” ผู้เป็นแม่เอ่ยถามหลังจากที่พาลูกชายมาหยุดอยู่หน้าตู้กดน้ำแบบหยอดเหรียญ เขามองหน้าผู้เป็นแม่อีกสักพักก่อนจะเอ่ยปากบอก


“ จุนฮงอยากกินชอกโกแลตร้อนฮะ ” มือเล็กที่จับอยู่แกล่งเบาๆให้แม่รับรู้ว่าต้องการ


“ จ้า..รอแม่แปปนะ หยอดเงินแปป ” แม่ส่งยิ้มมาให้อย่างอบอุ่น แล้วใส่ธนบัตรในช่อง กดปุ่มรอให้กระป๋องชอกโกแลตร้อนออกมาจากช่องรับเครื่องดื่มแล้วนั่งยองๆมองหน้าลูกชายอย่างยิ้มๆ


“ ชอบกินหรอ? ” ผู้เป็นแม่หยิกแก้มลุกชายอย่างหมั่นเขี้ยว ก่อนจะส่งกระป่องเครื่องดื่มใส่มือเล็ก

คนตัวเล็กรับมาแล้วเป่ากระป๋องเครื่องดื่มที่ยังอุ่นๆอยู่ในมือ เขาส่งยิ้มให้ผู้เป็นแม่


“ แม่ฮะ จุนฮงปวดฉี่จังเลย ” เด็กน้อยทำปากจู๋ใส่ ผู้เป็นแม่ได้แต่หัวเราและลูบหัว ก่อนจะพยักหน้า


“ งั้นเดี๋ยวแม่นั่งรอตรงนี้..จุนฮงรีบกลับมานะ เดี๋ยวคุณอาจะรอเรานาน ” ผู้เป็นแม่ชี้ไปที่นั่งข้างๆ ก่อนจะส่งยิ้มให้ แล้วลุกขึ้นยืนเดินไปนั่งโบกไม้โบกมือให้ลูกชาย


“ เดี๋ยวจุนฮงมานะฮะ รอจุนฮงก่อนนะแม่ ” เด็กน้อยหันหลังเดินไปตามทางโดยยังคงถือกระป๋องชอกโกแลตร้อนไว้ในมือ ปากฮัมเพลงไปตามทาง เขยังคงเดินด้วยขาที่สั้นตามภาษาเด้กน้อยที่ยังไม่ค่อยเติบโต


สายตากลมโตคู่นั่นกลับไปสะดุดอยู่กับเด็กชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่บนรถเข็นคนเดียวโดยมีผู้คนเดินผ่านไปมาอย่างไม่เหลียวมอง เด็กชายคนนั้นยังคงนั่งมองเหม่อเหมือนจะรอใครสักคนก่อนจะพ่นลมหายใจอ่อนๆเพื่อระบายแทนคำพูดว่าเขารอนานแล้วนะ


จุนฮงได้ตรงดิ่งเดินเข้าไปหาทันทีโดยไม่รู้ว่าทำไมเขาต้องเข้าไปหาเด็กคนนั้นด้วย ทั้งๆที่เป้าหมายของเขาคือการมาเข้าห้องแล้วและฉี่


เขาหยุดอยู่ตรงหน้าเด็กชายปริศนาที่นั่งอยู่บนรถเข็นสูง รู้สึกตกใจที่จุนฮงยืนตรงหน้า แต่ปากเรียวเล็กน่ารักนั้นก็ระบายส่งยิ้มมาให้ทั้งๆที่ไม่รู้จักกันเลยสักนิดเดียว


“ อะไรหรอ? ” เสียงใสพูดออกมา ทำให้จุนฮงสะดุ้งเล็กน้อยแล้วคิดในใจว่าทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้ได้ เขาส่งยิ้มอย่างเก้ๆกังๆให้เด็กชายตรงหน้า


“ ไม่เหงาหรอ นั่งอยู่คนเดียว ” จุนฮงที่ขี้สงสัยเอ่ยถามทำให้เด็กชายตรงหน้าสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหัวเราะ


“ เหงาสิ ว่าแต่นายไม่เหงาหรอที่เดินคนเดียว ” เขาจ้องมองมาในสายตากลมโตของจุนฮงอย่างเอาคำตอบ


“ ไม่หรอก เรามากับแม่น่ะ ” จุนฮงหัวเราะร่า แต่เด็กชายตรงหน้ากลับหุบยิ้มลงก่อนจะหลุบตาลงต่ำ แล้วเอ่ยเบาๆ


“ ไม่หรอก สายตานายมันบอกว่าเหงามาก ” เสียงแผ่วเบาของคนตรงหน้า ถึงแม้จุนฮงจะได้ยินไม่ค่อยชัดแต่ว่าเขาก็เริ่มรู้สึกเหงาแปลกๆอย่างที่เด็กชายตรงหน้าพูดกับเขา


“ นายไม่ใช่เราจะมารู้ดีได้ยังไงกัน ” เขาเบ้ปากใส่ เด็กชายตรงหน้าหัวเราร่ากับกิริยาของจุนฮง เขายิ้มออกมาจนตาหยี


จุนฮงยื่นกระป๋องเครื่องดื่มให้กับคนตรงหน้า ก่อนจะระบายยิ้มอย่างเขินๆ


“ ไม่รู้แหละ นายคงเหงาแน่ ดื่มนี่เล่นไปก่อนนะ ” เด็กชายปริศนายื่นมือรับเครื่องดื่มที่จุนฮงมอบมาให้อย่างเก้ๆกังๆ


“ ขอบคุณนะ ” รอยยิ้มผุดขึ้นอีกครั้งตรงใบหน้าสวยของคนตรงหน้า


“ งั้น..เราไปก่อนนะเดี๋ยวแม่รอนาน ” จุนฮงอมยิ้มแล้วหันหลังโบกไม้โบกมือให้ สายตายังคงเหลียวมองมาเป๋นครั้งคราวจนลับตา ก่อนจะเดินไปหาผู้เป็นแม่ที่นั่งรออยู่ จนลืมไปว่าตัวเองต้องไปฉี่ในห้องน้ำ


“ แม่ฮะ จุนฮงได้เพื่อนใหม่แล้ว ” เท้าเล็กวิ่งพุ่งตรงไปยังผู้เป็นแม่สู่อ้อมกอดและเสียงหัวเราะที่อ่อนโยน


“ หืม?ไปห้องน้ำมาได้เพื่อนใหม่เลยหรอเรา? ร้ายนักนะ ” ผู้เป็นแม่บีบจมูกที่ไม่ค่อยมีสัน? ของคนตัวเล็กอย่างหมั่นไส้ จุนฮงหัวเราะร่า แล้วจูงมือแม่ให้เดินไปข้างหน้า


“ รีบไปหาคุณอากันเถอะฮะ เดี๋ยวคุณอารอ ”

.

.

.

.

.

คนตัวสูงนั่งอยู่บนพรมเอาคางเกยอยู่ที่โซฟา มองคนตัวเล็กที่ยังไม่ยอมลืมตาดูโลกซะที


“ ทำไมไม่ฟื้นซะทีนะ จงออบฮยอง ” เขาเป่าลมใส่ใบหน้าเรียวเล็กแล้วถอนหายใจอย่างเซ็งๆ


ไม่นานนัก คนตัวเล็กก็เริ่มลืมตามองก่อนจะลุกขึ้นนั่ง จุนฮงดีใจรีบมาประคองแผ่นหลังเล็กของคนตรงข้ามทันที


“ ค่อยๆลุกสิ ”


“ ไม่ต้องมาทำดีกับเค้าเลย จุนฮงทำเค้าให้เป็นแบบนี้ ” จงออบที่พึ่งตื่นรีบแขวะจุนฮงอย่างงอนๆ


“ ก็จงออบฮยองไม่ยอมบอกผมนิ ว่าโกรธผมทำไม ”


“ ไม่ได้โกรธ ”


“ งอน ”


“ ไม่ได้งอน ”


“ จงออบฮยองบอกผมมาเถอะ ผมจะไม่แกล้งจงออบฮยองอ่ะ ” จุนฮงยกนิ้วก้อยขึ้นมาโชว์ให้คนตรงหน้าเห็น


“ ไม่เชื่อ ” จงออบเบ้ปากปัดมือจุนฮงออก ก่อนจะเชิดหน้าหนีไปทางอื่น


“ งั้นผมโกหกแล้วกัน....จงออบฮยองบอกผมมานะ ” จุนฮงเอามือจับที่ต้นขาจงออบเขย่าไปมาเหมือนเด็กเล็กที่กำลังอ้อนขอร้องบางอย่างจากผู้ใหญ่ จงออบหัวเราะก่อนจะส่งยิ้มมาให้


ยิ้มที่บ่งบอกว่ายกโทษทุกอย่างให้


“ ก็จุนฮงปลุกเค้าทำไม ”


“ จงออบอยองชักผมให้ลงมา..เอ่อ..ทับเองนะ ” จุนฮงชะงักคำพูดของตัวเองไปนิดแล้วพูดต่อ


“ เปล่านะ เค้าก็นึกว่า... ” จงออบหยุดพูดออกมาแล้วอมยิ้มหันไปทางอื่น ทำให้จุนฮงเริ่มสงสัยก่อนจะยื่นหน้าเข้าใกล้คนตัวเล็ก


“ อะไรหรอจงออบฮยอง... ” จุนฮงส่งยิ้มให้ จงออบหันมาสบตาก่อนหน้าจะขึ้นสี


“ เค้ากำลังจะคีบเนื้อเข้าปาก แต่จุนฮงมาปลุกเค้าก่อน ” จงออบแก้มอมลม เสมองไปทางอื่นไม่ยอมสบตากับคนตัวสูง


อะไรกัน ฝันว่าได้กินเนื้อหรอเนี่ย..


จุนองหัวเราร่าใส่ ทำให้จงออบหันมาเอามือปิดปากเขาทันที


“ ทำไมต้องหัวเราะคนอื่นด้วย ” จงออบเบ้ปากใส่คนตัวสูง ก่อนจะเอามือออก


ท่าทางแบบนี้ น่ากินชะมัดเลยจงออบฮยอง..


จุนฮงสวมกอดเข้ากับเอวของคนตัวเล็ก จงออบตกใจเลยดันตัวคนตัวสูงออก แต่มันกลับทำให้ตัวเองพลาดตกลงจากโซฟาไปนอนกลิ้งบนพื้นกับคนตัวสูง


“ จุนฮงปล่อยนะ อย่ากอดเค้า มันจั๊กกะจี๋ ” จงออบพยายามแงะมือคนตัวสูงออก แต่มันกลับทำให้จุนฮงเกาะไม่ยอมปล่อยมากยิ่งขึ้น พูดง่ายๆเหมือนปลิงเลยแหละตอนนี้


“ ไม่เอา จงออบฮยองตลกนี่นา ” จุนฮงเอาคางเกยบนท้องน้อยของคนตัวเล็ก ที่หน้าแดงเช่นเคย


“ ปล่อยนะ ” จงออบดันหัวคนตัวสูงออกแต่เขาไม่ยอมปล่อยมือกลับลุกขึ้นคร่อมคนตัวเล็กแทน


“ ไม่ปล่อยหรอก ” จุนฮงฉีกยิ้มอย่างกวนๆ จงออบที่นอนอยู่ใต้ร่างของเขากลับหน้าแดงยิ่งกว่าเก่าก่อนจะเอาฝ่ามือเล็กดึงแก้มคนตัวสูง


“ ปล่อยนะ ไม่งั้นแก้มจุนฮงจะฉีกแน่ๆ ” จงออบยืดแก้มนุ่มของคนตัวสูงอย่างสนุกมือ จุนฮงไม่ยอมแพ้เอาหน้าไวร้คอของคนตัวเล็กเช่นกัน


“ อ๊ากกกก เจ็บนะจงออบอยอง นี่แหน่ะๆ ” เขาเป่าลมใส่ซอกคอขาว และมือไม่อยู่นิ่งจี้ลงเอวของคนตัวเล็กทำให้จงออบดิ้นพล่านด้วยความจักจี๋


“ จุนฮงง่า....ปล่อยนะ ” กำลังกายที่มีรีบดันตัวออก แต่มันกลับยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุจุนฮงเริ่มฝังเขี้ยวเล็กลงบนวอกคอขาวทันที


งับ!


“ โอ๊ยยย ทำอะไรน่ะ เค้าเจ็บนะ ” จงออบใช้กำปั้นเล็กทุบรัวๆลงบนแผ่นหลังคนตรงข้าม จุนฮงหัวเราะร่าแต่ก็ไม่เลิกที่จะฝังเขี้ยวลงอีกทีนึง





ในขณะนั้นที่ทั้งสองกำลังเริงร่ากับการแกล้งกันอยู่ ก็ได้มีคนร่างใหญ่เดินมาตามทางเดินที่มืออีกข้างยังถือถุงโจ๊กร้อนๆและอีกข้างถือพวงกุญแจพวงใหญ่ เดินตรงมายังประตูห้องของจงออบก่อนจะเสียบลูกกุญแจเปิดปะตูออกมาทันที


ภาพที่สายตาคมนั่นเห็นเป็นภาพที่สองคนกำลังขึ้นคร่อมกันอยู่เหมือนจะทำกิจกรรมบางอย่างที่สมองเขาประมวลมาอย่างรวดเร็ว เขาปล่อยถุงโจ๊กร้อนลงกับพื้นห้อง ดวงตาคมกริบเบิกโพลงด้วยความตกใจกับภาพที่เห็นก่อนจะตะโกนทำให้สองคนนั้นหันมามอง แล้วจงออบก็ได้อึ้งกับคนร่างใหญ่ที่เริ่มโมโหแล้วตะโกนสวนไปทันที



“ เฮ้ย!! ทำอะไรกัน ออกมาจากจงออบเดี๋ยวนี้นะ!!!



“ พี่ยงกุก!!!





>>TBC



ตายแล้วๆ เค้าขอโทษนะ ที่อัพช้า -,.-
อยากบอกลีดเดอร์ที่พยายามไปทวงฟิคทุกวันน๊า
ที่เค้าบอกไว้เมื่อตอนที่แล้วมาฮิมชานจิมาไม่มาจ้า 555
เม้นขึ้นมาอัพแน่นอนจ้า :D


ปล. ใครไม่ได้ไปคอนมั่ง ขอให้ยกมือขึ้น!! TT___TT #ยกมือ
ทวงฟิคหรือตามไปอ่าน NC ที่แอคนี้ได้เลย >>>>>คลิก<<<<<

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

280 ความคิดเห็น

  1. #273 babyyou (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 08:54
    ถ้าพี่ยงกุกไม่มา สองคนนั้นจะเล่นอะไรกันต่อ TT
    #273
    0
  2. #263 โล่ออบ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มีนาคม 2557 / 01:22
    เฮียบังมากับถุงโจ๊กกกก
    #263
    0
  3. #251 Fnqueerish (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2556 / 00:27
    บังมาอย่างกะโจรปล้นบ้าน (?) 
    #251
    0
  4. #246 y_o_k_o_o (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2556 / 04:10
    เฮียมาแล้ว 0---0

    สงสัยโล่ได้เละเป็นโจ๊กแน่ๆคราวนี้

    แถมท่าล่อแหลมขนาดน้านนนนนนนน
    #246
    0
  5. #221 nan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2556 / 05:35
    น่ารักมากเรย.....อร๊ากกก >///<

    เฮียบังมาทำไมอ่ะ!!!!
    #221
    0
  6. #186 มายยองแจ~ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2556 / 00:47
    น่ารักไปละ -///-
    #186
    0
  7. #182 porkhorgyc (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 เมษายน 2556 / 14:25
    บังน่ากลัว โฮรววว
    #182
    0
  8. #171 lizzywawa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 เมษายน 2556 / 15:51
    สองคนนี้ทำไมน่ารักขนาดนี้-///////////////-

    เฮียบังมาขัดจังหวะทำมายยยยยยยยย-3-
    #171
    0
  9. #145 ☆YUKKIE SAMA☆ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 เมษายน 2556 / 18:51
    เขินนน
    มีกัดคอกันด้วย >/< 
    บังขัดจังหวะ -    -+
    #145
    0
  10. #129 kego_jung (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 เมษายน 2556 / 16:12
    พ่อจุนฮงใจร้าย สงสารจุนฮงอ่า
    #129
    0
  11. #119 Zalapol (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 22:13
    บังมาขัดจังหวะอ่า  
    #119
    0
  12. #95 kiwi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มีนาคม 2556 / 03:13
    บังมาอย่างโหดอ่ะ

    โล่จะรอดมั๊ยเนี่ยย
    #95
    0
  13. #91 nunnizz (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 15:00
    โอ่ย กำลังเข้มข้นเลยยย รอนะรอๆๆๆ
    #91
    0
  14. #83 kego_jung (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 01:30
    หูย ต่างคนต่างหวงออบบี้อ่ะ พี่บังใช้กำลังงี้ใคร้ขาจะไปอธิบายได้อ่ะคะ
    #83
    0
  15. #81 Lee Soo Ae (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 01:09
    พี่บัง! #ตบโต๊ะ ตะไมทำงี้มาขัดหรอ #ดึงหูลากไปหามาดาม 

    เจ๊ดูแลสามีหน่อยวุ่นวายชาวบ้านเค้าจะฟิน -..-
    #81
    0
  16. #69 kego_jung (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มีนาคม 2556 / 03:16
    อ๊ะ!!! มีคนมาเห็นเหตุการณ์ ต้องกำจัด #ไม่ใช่
    พี่บังกำลังเข้าใจผิดนะคะ โล่ไม่ได้ทำอะไรนะ
    ออบยั่วก่อน #ผิด
    #69
    0
  17. #65 MicKii (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มีนาคม 2556 / 14:11
    เอาแล้วสิเฮียบังมาอย่างโหดอ่ะ

    แล้วจะทำยังงัยอ่ะเนี้ยโล่ ออบบี้น่ารักอ่ะ
    #65
    0
  18. #64 cclacl (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มีนาคม 2556 / 11:59
    เฮียบังมาาาา 55555
    โล่ออบน่ารักมากเลย คู่เฮียบังขอเ็นชานนี่น้าา TT
    #64
    0
  19. #63 natsu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มีนาคม 2556 / 20:46


    นี่ถ้ายงกุกไม่มา



    เจโล่มันจะกินจงออบบนโซฟาเลยมั๊ยเนี่ย



    ^^!



    #63
    0
  20. #62 Mai- - (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มีนาคม 2556 / 14:52
    ซวยละจุนฮง

    เฮียมาอย่างโหดอะ=[]=!!!!!!!!!!!
    #62
    0
  21. #61 Namo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มีนาคม 2556 / 13:12
    อ๊ากกกกกก

    เขินแทน ออบ >/////
    #61
    0
  22. #57 mymintmaple (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มีนาคม 2556 / 00:37
    อ๊ากกกกกกกก ตัวเองเค้าไม่ไหวแล้ว
    น่ารักเกินไปแล้วน้าาาาาาา >///////////< แกล้งกันแบบนี้บ่อย ๆ นะ 555555
    //พี่บังคะ ขัดเค้าทำไม TT ฮ่าา

    ปล.ยืมยูสพี่
    #57
    0