[fic mblaq] Love or Lodged {END}

ตอนที่ 4 : Chapter III : Haggle

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 616
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    5 เม.ย. 55

Chapter III

Haggle

            กุญแจมือที่รวบมือของเขาไว้หัวเตียงทำให้ตอนนี้สภาพของซังฮยอนล่อแหลมมาก ทั้งๆที่ยังคงมีฤทธิ์ยาแต่เจ้าตัวก็ยังส่งสายตาอาฆาตและแพร่รังสีอัมหิตออกมา

            “ไอชั่ว!!!” คำด่าที่ส่งออกมาอีกครั้ง

            “ไอสารเลว” เป็นคำด่าที่คนไม่มีแรงส่งมาตลอดสองชั่วโมง โดยมีซึงโฮเฝ้ามองอย่างเป็นสุข

            “อีกห้านาทีนายจะค่อยๆมีแรงนะ ซังฮยอน” พูดจบก็ลุกขึ้นมานั่งลงบนเตียง ก้มลงมามองใบหน้าสวยที่ยังคงโกรธจัดอยู่

            สิบนาทีผ่านไป

            กึก กึก หลังจากมีแรงก็เขย่าแขนขาเพื่อให้หลุดออกจากกุญแจมือ ซึงโฮได้แต่ยิ้มกับท่าทางน่ารัก(?)ของซังฮยอน

            “แก! แน่จริงปล่อยฉันสิ” ยิ้มที่มุมปากทำเอาซังฮยอนอยากหยิบมีดมาแทงสักสิบแผล ตามด้วยลูกตะกั่วอีกโหลหนึ่ง

            “ไม่นะที่รัก~ พูดจาไม่เพราะเลย” ซึงโฮยกยิ้มอย่างมีความสุขก่อนจะเดินมาหาร่างบนเตียงที่ไร้ทางสู้อยู่ดี ก่อนจะก้มหน้าลงไปให้ใกล้คนที่กำลังเมินหน้าหนีแบบสุดๆ

            “ฉันมีข้อต่อรอง” ประโยคที่ทำเอาซึงโฮชะงักก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา ก่อนจะมองหน้าคนพูดด้วยแววตานึกสนุก

            “นายมีสิทธิต่อรองตั้งแต่เมื่อไหร่กันซังฮยอน” ถึงจะพูดแบบนั้นแต่ซึงโฮก็คิดว่าข้อเสนอนี้ไม่เลวเท่าไหร่ การที่ได้ทำให้พวกตระกูล ปาร์ค กระอักเลือดหน่ะมันเป็นเรื่องดีสำหรับเขาอยู่แล้ว

            “นายกลัวแพ้ใช่ไหมล่ะ ซึงโฮ~” น้ำเสียงข่มๆที่ทำเอาซึงโฮอยากจะหัวเราะดังๆอีกครั้ง แต่วาวตาที่มองมาทำเอาเขาไปต่อไม่ถูก

            “ได้สิ”

            .

            “โถ่~ ที่รักปากขวดนั้นหน่ะฆ่าคนได้นะ” ชางซอนมองดูคนตรงหน้าที่หันขวดเหล้าที่แตกแล้วมาทางเขา ถ้าเป็นคนอื่นก็น่ากลัวอ่ะนะ แต่ถ้าอยู่กับชอลยงหน่ะเมินซะเถอะ เจ้าตัวนะขี้กลัวจะตาย

            “ปล่อยฉันกับพี่ชายไปเถอะนะ คุณชางซอน” น้ำตาที่ไหลเป็นสายกับมือที่พยายามดึงผ้าห่มมาปิดร่างกายที่เปลือยเปล่าทำเอาชางซอนอดจะสงสารไม่ได้

            “ไม่ได้หรอก ฉันปล่อยให้คนที่ออกไปจากที่นี้มีคนเดียวเท่านั้น คือ คุณพ่อบ้านบยองฮีหน้าตายของนายไง ชอลยง” ชางซอนร่ายยาวก่อนจะก้าวไปหาคนที่สั่นระริกเป็นลูกนกอยู่

            “ชอนดุงฮยอง!” ตุ้บ! ร่างของชอลยงถูกโยนลงบนเตียงก่อนจะตามด้วยชางซอนที่คร่อมเอาไว้ ร่างบางขี้กลัวทำการทุบกรงแข็งแรงที่ตรึงเขาอยู่ ใบหน้าคมกำลังก้มลงมาจนสัมผัสกับลำคอ

            “ชอลยง~” เสียงกระซิบแหบพร่าที่ปลุกอารมณ์บางอย่างทำเอาร่างบางตัวแข็งทื่อ

            ก๊อก~ ก๊อก~

            “อีจุน พามีร์ไปที่ห้องรับแขกใหญ่สิ” เสียงน่าเกรงขามของพี่ชายทำเอาน้องชายหัวเสีย เมื่อไหร่จะได้กินเนื้อขาวตรงหน้าสักทีว่ะ

            ณ ห้องรับแขกใหญ่

            ชอลยงมองความกว้างของห้อง ตรงกลางมีโต๊ะกลมขนาดกำลังดีและมีพี่ชายของเขานั่งอยู่อีกฝั่งของโต๊ะ ชอลยงสะบัดมือออกมาจากชางซอนและวิ่งตรงไปหาพี่ชายด้วยความเร็วสูง

            “ชอนดุงฮยอน” ตรงเข้าไปกอดพี่ชายที่รักก่อนจะนั่งลงบนตักเป็นการทดแทนการคิดถึง ก่อนจะมองหน้าคุณพ่อบ้านที่ยืนอยู่ข้าง

            “คุณพ่อบ้าน ไม่เป็นไรใช่ไหม”

            “ครับ แต่คุณหนูจะนั่งตรงนั้นเหรอครับ” มองชอลยงที่นั่งอยู่บนตัวพี่ชาย

            “ไม่เป็นไรหรอก คุณพ่อบ้าน” ซังฮยอนหันไปยิ้มให้คุณพ่อบ้านก่อนจะหันมามองคนตรงข้าม “เริ่มเลย”

            “ไพ่หนึ่งกอง ถ้าใครหยิบได้คิงโพดำ ต้องคิงโพดำเท่านั้นนะถึงจะแพ้” ชอลยงรู้สึกจุกที่คอเหมือนมีอะไรมาติดอยู่ มองพี่ชายที่ยังหัวเราะอยู่กับคุณพ่อบ้าน

            “ฮยอง~ เครียดหน่อยสิ” เขย่าแขนพี่ชายก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้

            “ทุกอย่างมันคือโชคชะตานะ มีร์~” ซังฮยอนยี้ผมน้องเบาๆพร้อมกับยิ้มไปด้วย ก่อนจะเลื่อนชอลยงมานั่งที่ตักด้านซ้ายพร้อมกับมองหน้าซึงโฮ

            “เริ่มได้” คุณพ่อบ้านบยองฮีส่งสัญญาณเป็นการเริ่ม

            ผ่านไปครึ่งชั่วโมง

            ชอลยงมองกองไพ่ที่ลดลงเรื่อยๆด้วยความกังวล ไหนจะสายตาที่ชางซอนส่งมาให้เรื่อยๆอีก มันดูไม่ค่อยน่าไว้ใจเท่าไหร่

            ผ่านไปสิบนาที

            “เหลือไพ่สองใบครับ” ซังฮยอนมองไพ่สองใบที่คว่ำอยู่บนโต๊ะด้วยความกังวล ไพ่ของเขาไม่มีคิงโพดำเลย ซึงโฮก็ด้วย “เชิญเลือกครับ” บยองฮีถอยออกมาจากไพ่ทั้งสอง ซังฮยอนหยิบไพ่ใบที่อยู่ทางตัวเองก่อนจะเอามาปิดไว้ ซึ่งซึงโฮก็ทำตาม

            “เปิดได้ครับ”

            เฮือก!!!

            .

            .

            ควีนโพดำ!!!!

            OoO

            .

            .

            เงียบ ห้องรับแขกขนาดใหญ่ตกอยู่ในความเงียบไปห้านาทีก่อนที่พี่น้องตระกูล ยัง จะระเบิดสียงหัวเราะออกมา ชอลยงเป็นลมค้าอกพี่ชาย ส่วนซังฮยอนก็หน้าซีดทันที ส่วนคุณพ่อบ้านก็ได้แต่ก้มหัวลงเป็นการยอมรับ

            “คุณซึงโฮชนะครับ” คำประกาศที่ทำให้สองพี่น้องเร่งเสียงต่อไปจนสามคนจากตระกูล ปาร์ค อยากจะเอาหัวโม่งฝาให้รู้แล้วรู้รอดไป

            ซังฮยอนกำลังมองสองพี่น้องที่นั่งดื่มชาอย่างสบายอารมณ์ ก่อนจะนึกอะไรได้

            “ห้อย นายหน่ะ วางยาฉันได้ยังไง” ซังฮยอนมองหน้าคู่อริที่เกลียดกันมาสิบชาติ

            “นายดื่มน้ำไม่เหมือนฉันนะที่รัก~” ซึงโฮวางแก้วน้ำลงก่อนจะส่งยิ้มหวานไปให้อีกคน “ฉันมีข้อเสนอ”

            “อะไร” ทั้งๆที่ซึงโฮเตือนเรื่องดื่มน้ำแต่ซังฮยอนก็ยังคงดื่มน้ำแบบเดิมทำเอาซึงโฮยกยิ้มอีกครั้ง

            “ฉันเสนอว่าจะปล่อยใครสักคนในพวกนายสามคนดี” ข้อเสนอที่ทำเอาคนฟังตาวาวแต่ซังฮยอนก็เลิกดีใจก่อนจะพิงโซฟาอย่างเซ็งๆ

            “โกหก”

            “จริงๆแค่คนเดียวเท่านั้น” ซังฮยอนฟังนิ่งๆก่อนจะหันไปมองนองชายและชอลยงก่อนจะเริ่มประมวลผล ถ้าปล่อยชอลยงอาจโดนจับกลับมาอีกก็ได้ ดังนั้นจึงมีแค่เขากับคุณพ่อบ้านเท่านั้น

            “คุณพ่อบ้าน ปล่อยคุณพ่อบ้านไป”

            “แต่คุณหนูใหญ่”

            “มีแค่คุณเท่านั้นที่จะช่วยเราได้อีก ฉันจะอยู่ที่นี้คอยดูแลมีร์ ส่วนคุณก็ออกไปและคิดหาทางช่วยพวกเรา” ซังฮยอนมองหน้าคุณพ่อบ้านที่เต็มไปด้วยความกังวลก่อนจะกอดคุณพ่อบ้านแน่นด้วยความหวัง

            “คุณหนู”

            “ฉันจะสั่งทุกอย่างผ่านโทรศัพท์” กระซิบเบาๆก่อนจะผละออกมา

            “เดี๋ยวผมไปส่งนะ” ซังฮยอนและชอลยงเดินออกไปพร้อมกับบยองฮีและลูกน้อยอีกส่วนของซึงโฮ

            ห้านาทีผ่านไป

            ซังฮยอนและชอลยงกลับเข้ามาในบ้านก่อนจะมองสองพี่น้องที่ยังคงนั่งยิ้มอยู่ที่เดิม

            “ฉันว่ายาน่าจะออกฤทธิ์แล้วนะ” ประโยคที่ทำเอาซังฮยอนกระตุกก่อนจะตรงเข้าไปหาซึงโอและกระชากคอเสื้อขึ้นมา

            “แกวางยาคุณพ่อบ้านเหรอ”

            “เปล่า”

            “แกวางยาใคร” ซังฮยอนรู้สึกถึงความร้อนที่แล่นพาตัวแต่ก็เลือกที่จะสนใจคนตรงหน้ามากกว่า

            “ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่านายดื่มน้ำไม่เหมือนฉัน นั้นคือจุดที่นายพลาด” ร่างบางปล่อยมือจากคอเสื้อก่อนจะคอยๆทรุดลงกับพื้น ใบหน้าหวานแดงจัด ส่วนมือก็กอดตัวเองแน่น

            “ฮยอง~” ชอลยงพุ่งเข้ามาหาพี่ชายแต่ก็ถูกชางซอนจับไว้ “โอ๊ะ!” ชอลยงรู้สึกร้อนบริเวณที่ชางซอนกำลังจับ ร่วมถึงร่างกายส่วนอื่นที่ร้อนจนไม่รู้สาเหตุ

            “กะ แกทำ อะ ไร” มองน้องชายที่หน้าซีดอยู่ไม่ใกล้ด้วยความเป็นห่วง พยายามฝืนร่างกายเพื่อลุกขึ้น แต่ดูเหมือนจะยากมาก

            “ยาปลุกเซ็ก”

 










มันมาอีกแล้ว 5555+ สองสาว(?)จะรอดไหมเนี่ย ^^
ติดตามตอนต่อไปนะจ๊ะ ถ้าผิดไรเตอร์ขอโทษด้วยนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

157 ความคิดเห็น

  1. #122 TANH_ZEPIA (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2555 / 22:24
    ยาปลุกเซ็กส์...
    เล่นงี้สองสาวก็แพ้เห็นๆ น่ะเซะ!
    จะรอดไหมเนี่ยสองพี่น้อง
    โดนทั้งคู่ซะด้วย อย่างนี้ก็ช่วยอีกฝ่ายไม่ได้น่ะสิ
    ขนาดเอาตัวเองให้รอดยังยากเลย T.T

    แอบฮาเกมเปิดไ่พ่
    คือ...เป็นการตัดสินแพ้ชนะที่ง่ายมาก!
    ใครดวงซวยก็แพ้ไป
    อยากรู้นักว่าถ้าฝ่ายเมะหยิบได้คิงซะเอง
    จะยอมปล่อยดุงกับมีร์ไปจริงๆ เร้อ
    สุดท้ายก็คงกลับคำพูดอีกนั่นแล -.,-
    #122
    0
  2. #98 เต้าหู้อน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2555 / 00:53
    หึยยยย!!! เล่นยานี้เลยเหรอ?!?! แรงอ่ะ!!!! -/////-
    #98
    0
  3. #72 pu__A (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2555 / 08:29
    ลีด ไม่มีคำบรรยายจริง ๆ เอาใจไปเลย ^^

    จุน คุณพ่อบ้านไม่ได้หน้าตายนะแค่ไม่แสดงอารมณ์ 55

    คุณพ่อบ้านอย่าพึ่งรีบมาช่วยนะคิดแผนการสัก 2 ปีก็ได้ (เวรกรรม)

    ไรเตอร์ สู้ ๆ นะคะ
    #72
    0
  4. #61 yoonnie-snsd (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2555 / 15:17
     กา รี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!

    สองคนนี้ร้าย กะจะรวบรัดนางเอกเรอะ!? >////<

    #61
    0
  5. #23 Spiny (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 เมษายน 2555 / 01:07
    ยังไงอ่ะ เราแอบ งง
    เอามาแปะกะไพ่แล้วกินน้ำหรือยังไง
    กินไร งงเว้ยเห้ย
    #23
    0
  6. #18 YinG_KIM (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 เมษายน 2555 / 23:06
    อ๊ากกก

    ชอบวิธีที่ลีดใช้พูดกะดุงจังงง

    "นายพลาดแล้วล่ะที่รัก"

    เฮ้ออออ เขิน 
    #18
    0
  7. #15 กลีบดอกทานตะวัน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 เมษายน 2555 / 16:01
    คราวนี้ยาปลุกเลยเหรอโฮกกกกกกกก
    ยางทำดุงได้ลงคอโฮกกกก
    ดุงไม่รอดแล้วแหละ ยอมๆไปเถอะ เอิ้กๆๆๆๆ
    #15
    0
  8. #11 Klasyhcp (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2555 / 10:41
    เฮ้ยลีดห้อย เล่นวางยาปลุกยังงี้เลยเรอะ

    ความซวยมาเยือนสองพี่น้องตระกูลปาร์คแล้วไง

    จะรอดไปได้มั้ยเนี่ย >< (ดูๆไปไม่น่ารอด 55)

    ติดตามตอนต่อไปนะคะ สนุกอ่ะ
    #11
    0
  9. #7 ทอม แอนด์ เจอร์รี่ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 เมษายน 2555 / 23:33
     o[ ]o ยาปลุกเซ็กส์??!!
    โห๊ะ เล่นของอันตรายยยย >/<
    #7
    0