[fic mblaq] Love or Lodged {END}

ตอนที่ 5 : Chapter IV : Command

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 616
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    17 เม.ย. 55

Chapter IV

Command

            “ยาปลุกเซ็ก!!!” นอกจากสองพี่น้องตระกูล ปาร์ค แล้วชางซอนก็พลอยตกใจไปด้วย ซึงโฮยังคงหัวเราะต่อไป

            “ฮยองแรงไปหรือเปล่า” ถามพี่ชายแต่กลับสังเกตคนข้างๆที่เริ่มมีเหงื่อออกที่มือแถมใบหน้ายังแดงจัดไม่ต่างจากพี่ชายที่นั่งอยู่กับพื้น

            “ไม่” อุ้มซังฮยอนขึ้นบ่าผ่านหน้าชางซอนที่จับมือชอลยงแบบหลวมๆ

            “คุณชางซอน ผมต้องทำยังไงอ่ะ” ชางซอนหันตามเสียงเรียก ใบหน้ากวนๆที่กำลังร้องไห้ทำเอาเขาไปต่อไม่ถูก ก่อนจะพามายังห้องนอนของตัวเอง

            “ยานอนหลับกินซะ” ส่งยาเม็ดขาวๆให้ชอลยงก่อนจะรินน้ำแล้วส่งให้

            “แน่ใจเหรอ”

            “ทำไมคุณถึงช่วยผมอ่ะ” ชอลยงมองหน้าชางซอนก่อนจะกินยาเข้าไปทันที

            “ฉันชอบแบบไม่ยินยอมมากกว่านะ” ตกลงว่าตั้งใจช่วยหรือเปล่าเนี่ย

            “เฮ้ยเปิดประตูนะ ซังฮยอน” ซึงโฮทุบรัวที่ประตูห้องน้ำ เนื่องจากร่างบางที่เขาอุ้มมานั้นดันเตะเขาแล้วก็วิ่งเข้าห้องน้ำไป

            “อะ อ๊า” เสียงตอบกลับมาทำเอาซึงโฮไปต่อไม่ถูก ก่อนจะรู้ว่าคนข้างในกำลัง ช่วยตัวเองอยู่

            “นายจะนอนในห้องน้ำเหรอ” ซึงโฮรู้สึกว่าเสียงจากในห้องน้ำจะดังขึ้นเรื่อยๆจนเขาก็เริ่มทนไม่ไหว

            “อือ~”

            “โว้ย! นอนในห้องนี้ไปแล้วกัน” ซึงโฮวิ่งออกจากห้องไปด้วยความเร็วสูง

            @ บ้านตระกูล ปาร์ค

            “คุณพ่อบ้าน” สาวใช้วิ่งเข้ามาหาคุณพ่อบ้านที่เดินมาอย่างอิดโรย

            “ติดต่อคุณซานดาราเดี๋ยวนี้”

            “อะ อ้อคะ”

            @ บ้านตระกูล ยัง 06.00 น

            “อื้อ~” แรงรัดที่เอวทำให้ชอลยงรู้สึกอึดอัด คนตัวเล็กขยับร่างกายก่อนจะบิดขี้เกียจและเผลอเตะไปท้องของชางซอน

            ตุ้บ! “โอ๊ย! เจ็บนะชอลยง” ชางซอนลุกขึ้นมาจากพื้นก่อนจะมองหน้าคนบนเตียงอย่างหงุดหงิดก่อนจะกระโดดลงบนเตียงดึงผ้ามาคลุมโปง

            “ขอโทษนะ” ชอลยงเกาหัวแก้เก้อก่อนจะหยิบผ้าขนหนูแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป หลังจากได้ยินเสียงประตูห้องน้ำชางซอนก็ดึงผ้าห่มลงก่อนจะอมยิ้มกับท่าทางซื่อๆของคนตัวเล็ก

            .

            ปัง! ซึงโฮเปิดประตูห้องน้ำด้วยความร้อนใจ คนดื้อด้านไม่ยอมออกจากห้องน้ำจนเขาอ่อนใจต้องไปเอากุญแจมาไข

            “ซังฮยอน!” คนที่นอนเปลือยท่อนบนอยู่ในอ่างน้ำที่เต็มไปด้วยฟองสบู่ทำเอาเขาอึ่งไปสักพัก

            “ไร” ลืมตามองซึงโฮด้วยความโกรธ ก่อนจะลุกขึ้นคว้าผ้าเช็ดตัวมาพันรอบเอว

            “ยั่วกันหรือไง” ซึงโอไล้สายตาไปตามเรือนร่างขาวสะอาด ก่อนเดินเข้าใกล้จนร่างบางต้องขยับหนี

            “ไอบ้า มีอะไร” เอามือปิดหน้าอกก่อนจะตีไปที่หน้า หน้าอกของซึงโฮแต่ก็ถูกมือหนารวบเอาไว้พร้อมกับรวบเอวบางเข้าไปในอ้อมกอดคราวเดียว

            “แต่งตัวเสร็จไปเจอกันข้างล่างด้วยนะที่รัก” จูบหนักที่ลำคอก่อนจะปล่อยมือออกและเดินจากไป

            “ไอบ้า!”

            .

            “อ๊า!” ชอลยงถีบคนตัวโตที่กำลังลวนลามเขาไปติดกับกำแพง ใบหน้าหล่อฉายแววจุกจนคนตัวเล็กกลัวหน่อยๆว่าจะระเบิดลง

            “ขะ ขอโทษครับ” โค้งงามๆให้คนจุก แต่ชางซอนก็ลุกขึ้นพลางมองคนตัวเล็กที่ยืนตัวสั่นอยู่

            “นายไม่รอดแน่” ชางซอนเริ่มทำการวิ่งไล่จับลูกแกะตัวเล็กที่วิ่งไปรอบๆ ปีนนั้น กระโดดนู่นไปทั่วจนเขาตาลายไปหมด

            “เฮ้ย! ลงไปข้างล่างได้แล้ว” เสียงของซึงโฮดังขึ้นตรงหน้าห้องทำเอาคนที่กำลังเล่นวิ่งไล่จับสุดหื่นชะงัก มองหน้าคนตัวเล็กที่ซีดจัด ก่อนจะตัดสินใจเลิกและเดินออกจากห้องไป

            ตอนนี้ทั้งสี่คนพร้อมหน้าพร้อมตากันอยู่ที่โต๊ะกินข้าวโดยมีซึงโฮนั่งหน้าตายอยู่หัวโต๊ะ

            “กินเยอะๆเลยนะ ชอลยงอา~” ทำหน้าที่เจ้าบ้านด้วยการเชิญชวนแขกให้ทานข้าวแต่ท่าทางที่ใจดีเกินปกติทำให้แขกไม่ไว้ใจมากกว่า

            “มีอะไรบอกมาตรงตรงเลยดีกว่า ไอห้อย” ซังฮยอนผู้เด็ดเดี่ยวและปากกล้า ถามคำถามที่ชวนให้ร่างหนาตรงหัวโต๊ะกระตุกยิ้ม

            “ทำมองเจตนาดีเป็นร้ายได้ล่ะ ซังฮยอนที่รัก~” เสียงนุ่มทุ่มที่เรียบนิ่ง มุมปากที่กระตุกยิ้มอย่างชอบใจ มองใบหน้าหวานที่โกรธจัดด้วยความสุข

            “แกมันมีแต่เรื่องเลวเลวในหัวอยู่แล้วนิ ซึงโฮ” น้ำเสียงที่ดังราวกับตะวาด ใบหน้าแดงจัดด้วยความโกรธที่เดือดจัดอยู่ภายใน

            “รู้ดีอย่างนี้ก็คงต้องบอกแล้วสินะ~ ที่รัก~” มองคนสวยที่กำช้อนส้อมแน่นด้วยความใจเย็น แต่คนถูกมองกลับเดือดปุดๆจนจะระเบิดออกมาเป็นภูเขาไฟ

            “พวกนายจะอยู่ที่นี้แบบสบายสบายไม่ได้ พวกนายจะต้องย้ายไปนอนเรือนคนใช้”

            “เย้!” ชอลยงร้องออกมาเบาๆด้วยความดีใจ วิ่งเข้าไปหาพี่ชายที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

            “เดี๋ยว อย่าพึ่งดีใจ พวกนายจะต้องทำงานบ้านทุกอย่าง เริ่มตั้งแต่ ตื่นตีห้าออกไปจ่ายตลาด หกโมงเช้าเตรียมอาหารเช้า เจ็ดโมงปลุกฉันสองคน เตรียมน้ำให้ฉันอาบ เตรียมเสื้อผ้าให้พวกฉัน พอแปดโมงพวกฉันจะไปทำงาน ส่วนพวกนายที่อยู่บ้านก็ต้องทำความสะอาดทุกซอกทุกมุมในบ้าน ซักผ้า ล้างสระ ตัดหญ้า พอตกเย็นก็ทำอาหารเย็น ของหวานด้วยนะ ส่วนก่อนนอนก็ต้องเตรียมน้ำและชุดนอนด้วย” ชางซอนบรรยายกิจกรรมต่างๆที่บังคับสองพี่น้องทำ

            “นี่! ฉันไม่ใช่คนใช้แกนะ” หยิบช้อนปาไปที่ใบหน้าหล่อที่นั่งยิ้มอยู่หัวโต๊ะ ส่วนคนโดนโจมตีก็โยกตัวหลบอย่างสบายๆ ยกมุมปากอย่างชอบใจที่เห็นร่างบางโกรธ “ไอโรคจิต”

            “พวกเราไม่ได้ใช้ แต่เป็นคำสั่งของคนที่ชนะพนัน” ความรู้สึกช้าวาบไปทั่ว รอยยิ้มแห่งชัยชนะของร่างหนาตรงหัวโต๊ะ ทำให้เขาได้แต่กำหมัดแน่นด้วยความแค้นใจเป็นที่สุด

            “เออ!

            .

            “ดีจังฮยอง เราได้นอนด้วยกันล่ะ” น้องชายรู้สึกดีที่ได้ย้ายจากห้องมรณะมาเป็นที่นี้แทน แถมยังมีพี่ชายค่อยปกป้องและดูแลอีก

            “ยังไงสะเราก็ต้องระหวังอยู่ดี ต้องเข้าไปปลุกพวกนั้นด้วยตัวเองแต่ก็ไม่ได้บอกว่าไปคู่หรือเดี่ยวเพราะฉะนั้นเราไปกันสองคนได้” พี่ชายหน้าสวยยังคงคิดว่าแผนการไปเรื่อยๆ

            “ผมไม่ไปปลุกชางซอนเด็ดขาด

            @ บ้านตระกูล ยัง 05.00 น

            มองน้องชายตัวเล็กที่ปานาฬิกาปลุกเข้าไปในห้องน้ำ และนอนคลุมโปงต่อ ส่ายหน้ากับคนตัวเล็กด้วยความเหนื่อยใจก่อนจะหยิบเสื้อคลุมสีเข้มและเดินไปทางบ้านใหญ่

            “อ้าว~ คุณชอนดุงตื่นแล้วเหรอคะ” คุณป้าวัยห้าสิบที่ยืนสั่งเหล่าคนใช้คนอื่นๆอยู่ ตอนนี้เขาสวมแค่ชุดธรรมดาแบบเสื้อยืดกางเกงยีนส์และรองเท้าผ้าใบ

            “พอดีผมต้องออกไปซื้อกับข้าวหน่ะครับ” โค้งให้เป็นมารยาทที่ติดตัวเขามา พาตัวเองไปยังตู้เย็นใบใหญ่ในห้องครัว วัสดุทำอาหารที่เหลือไม่มาก มือบางจดรายระเอียดเกี่ยวกับของที่ต้องซื้อ

            “ช่วงเช้านายท่านทั้งสองกินแค่กาแฟ ขนมปัง แล้วก็แฮมเองนะคะ” ร่างบางหยุดมือที่กำลังจดรายละเอียดและหันมามองคุณป้าแม่บ้าน

            “ทำไมล่ะครับ”

            “คุณๆเขาสั่งไว้หน่ะคะ”

            “หลังจากนี้ผมจัดการเอง” รอยยิ้มมุมปากที่พาเอาสาวใช้คนอื่นอกสั่นขวัญผวากันเป็นแถว มองคนสวยที่เดินจากไปพร้อมกับความคิดที่ยากจะเดา

            06.00 น

            ร่างบางทิ้งตัวลงบนที่นอนด้วยความเหนื่อย การที่จะจ่ายตลาดภายในหนึ่งชั่วโมงเนี่ยมันยากจริงยากจังอะไรแบบนี้ ส่วนน้องชายตัวเล็กก็ได้แต่นั่งมองพี่ชายยิ้มที่หวังดีไม่ยอมปลุกเขาไปด้วย จนตัวเองต้องหอบเป็น... - -*

            “ไหวไหมให้ผมทำอาหารเช้าก็ได้นะ” ขยับเข้ามาดูหน้าของพี่ชายมีเลือดฝาดที่แก้มทั้งสองข้าง จนคนมองยังตกใจในความ น่ารัก - -*(นั้นพี่แกนะ)

            “ไม่เป็นไรไปเถอะ” ลุกขึ้นเดินออกจากห้องไป ซึ่งเขาก็เดิมตามไปพร้อมกับรอยยิ้ม เมื่อมาถึงห้องครัว พวกเขาก็ลงมือทำอาหารเช้าด้วยความสนุก

            “ฮยอง! เจ็ดโมงห้านาที” พี่ชายที่กำลังวางอาหารจานสุดท้ายลงกับโต๊ะถึงกับตาโตด้วยความตกใจ จับมือน้องชายและวิ่งไปยังห้องของผู้เคราะห์ร้ายคนแรก

            “หึ! ยังซึงโฮ” เดินหาเข้าไปในห้องน้ำและกลับออกมาพร้อมกับถังน้ำใบใหญ่ มองคนที่กำลังหลับฝันดีด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

            ซ่า! ปึ่ก! หลังจากที่น้ำจำนวนมากถูกย้ายมวลไปที่ร่างสูงแล้วก็ตามด้วยเท้าน้อยที่ถีบเข้าไปที่กลางหลังอย่างจงใจ
















Talk : มาแล้วววววววววววววววววววววววว >O< Love or Lodged กลับมาแล้ว 55555555+


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

157 ความคิดเห็น

  1. #124 TANH_ZEPIA (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2555 / 21:30
    ตอนต้นบท แอบรู้สึกว่าอีจุนเป็นคนดีขึ้นแฮะ
    ฮากับประโยค..
    "ชอบแบบไม่ยินยอมมากกว่า"
    บร๊ะ! ชางซอน แกโรคจิตหรืองายยยยย
    แทนที่จะชอบให้อีกฝ่ายยินยอม 55+
    ถ้าเป็นงั้นมีร์คงเสร็จไปแล้วสินะ -..-

    โห งานเยอะจริงจังอะ
    จบวันนี่คงสลบเลย
    สั่งงานกันโหดมากๆ!
    น่าสงสาร เหล่าเคะผู้บอบบางทั้งสองคน T-T

    เยี่ยมมากดุงกี้!
    ปลุกอย่างนั้นท่านลีดจะไม่จับแกกดเอาเรอะ
    ระวังตัวไว้ให้ดีนะ ๕๕๕ ขัดใจบ่อยๆ เดี๋ยวแพนด้าฉุน =w=
    #124
    0
  2. #99 เต้าหู้อน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2555 / 00:57
    ดุงปลุกได้ดีมากอ่ะ ชอบๆๆ -  - b
    #99
    0
  3. #88 PuPea Lalaln (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2555 / 23:25
    จุน ฉลาดจัง
    โห้ ดุงปลุกลีดได้โหดมากกอะ
     
    #88
    0
  4. #73 pu__A (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2555 / 08:40
    จุน แกคิดได้ยังไงให้กินยานอนหลับโครตฉลาดเลย ^^

    ลีดมีกุญแจทำไมไม่เข้าไปตั้งแต่แรก รอจนเช้าทำไม 55

    ดุงอย่าโหดมากนะจ๊ะ เดี๋ยวลีดเอาคืนจะแย่

    สู้ๆ นะคะ ไรเตอร์
    #73
    0
  5. #62 yoonnie-snsd (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2555 / 15:30
     5555555555555555555555555555+

    เป็นวิธีปลุกที่ดีมากนะฮ้าาา ดุงดุงกี้555 (^o^)b


    #62
    0
  6. #38 กลีบดอกทานตะวัน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 เมษายน 2555 / 17:13
    เฮ่ออออ
    นึกว่าจะเจอ @##$^%&&*(*&&^%^$#$!X#$$#$%&**&(
    แล้วซะอีกยางพลาดดดดด
    เอิ้กๆๆๆๆ
    ดุงอ่าาาาาา ยอมๆยางไปเถอะ
    #38
    0
  7. #28 klasyhcp (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2555 / 21:37
    โดนยาเข้าไปแบบนี้นึกว่าจะไม่รอดกันซะแล้ว
    ก็ว่าทำไมจุนใจดีผิดปกติ ที่แท้..... -_-
    ดุงกับมีรือกลายไปเป็นคนใช้เค้าซะแล้ว
    แบบนี้ไม่รู้จะสงสารฝ่ายไหนมากกว่ากัน 5555
    ดุงน่ากลัวมากเลยอะ
    ตอนที่ปลุกลีดเนี่ย รุนแรงไปมั้ย (สะใจเล็กๆ)
    #28
    0
  8. #24 YinG_KIM (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 เมษายน 2555 / 00:30
    เอิ่มมมม

    ดุงดุง ปลุกอย่างนี้เอาน้ำร้อนมารากเลยดีกว่าาาา

    ทำไมต้องตามเจ้ดาร่าด้วยอ่า??? ให้เขาอยู่ด้วยกันอ่ะดีแล้วว

    ดุงดุง พี่ไม่น่าไปล็อคประตูห้องน้ำเลย...แต่....เล่นตัวบ้างก็ดี คึคึคึ 
    #24
    0
  9. #19 ทอม แอนด์ เจอร์รี่ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 เมษายน 2555 / 00:38
     ชอนดุงปลุกได้โหดมากก =w=b
    #19
    0