[fic mblaq] Love or Lodged {END}

ตอนที่ 3 : Chapter II : Miss!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 693
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    2 เม.ย. 55

Chapter II

Miss!

            @ Family Home companies

            ปาร์คซังฮยอน ผู้บริหารระดังสูงของ Family Home companies บริษัทที่รับตกแต่งบ้านทั้งภายในและภายนอก และยังจำหน่ายเฟอร์นิเจอร์ ของตกแต่งบ้านครบครัน

            “ว้าว~ ฮยอง~ บริษัทใหญ่จัง” ปาร์คชอลยง ลูกชายคนเล็กของตระกูลปาร์คที่พึ่งกลับมาเกาหลีเมื่อไม่นาน นอกจากตระกูลปาร์คจะมีบริษัทที่ใหญ่โตและมั่นคงแล้ว พวกเขายังมีอิทธิพลมืดที่หลายคนอาจไม่รู้มาก่อน

            “เดี๋ยว คุณพ่อบ้านพามีร์ไปเที่ยวที่ห้องข้างๆก่อนจะ เดี๋ยวผมเคลียร์งานเสร็จแล้วจะตามไป” ซังฮยอนแยกตัวออกมาจากน้องชายก่อนจะตรงไปยังห้องทำงาน

            @ Mall

            ปาร์คชอลยง เด็กน้อยหน้าตาชวนตี เป็นที่สนใจของทั้งชายและหญิงที่เดินเล่นอยู่ในห้องสรรพสินค้า

            “คุณพ่อบ้านมีชื่อเล่นไหมครับ” ถามบยองฮีที่กำลังเลือกแบบเสื้ออยู่

            “จีโอครับ ความจริงแล้วคุณหนูใหญ่จะเรียกชื่อเล่นผมแต่ผมคิดว่าไม่เหมาะ” บยองฮียื่นเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตามาตรงหน้าชอลยง

            “ไม่เอาอ่ะ~ ผมไม่ชอบเสื้อเชิ้ตสีขาว” ชอลยงปัดเสื้อนั้นเบาๆก่อนจะเดินไปยังโซนสีดำ

            “ชอนดุงฮยองชอบเสื้อเชิ้ตสีดำ ผมว่าผมก็ชอบเสื้อสำดำเหมือนกัน” เจ้าตัวนึกย้อนไปถึงตอนที่ถูกจับตัวแถมยังเกือบเสียตัวอย่างขนลุก พลางใบหน้าของชางซอนก็ลอยเข้ามา

            “จีโอฮยองรู้จัก ยังชางซอนหรือเปล่า” ถามพลางหยิบเสื้อสำดำมาทาบที่ตัว ใบหน้าที่ยิ้มแย้มกลับดูกังวลจนบยองฮีตกใจ

            “คนของตระกูล ยังทำไมหรือครับ” ชอลยงหันกลับมามองคุณพ่อบ้านก่อนจะเลือกเสื้อเชิ้ตสีดำสองสามตัวไปเพื่อตัวเองและพี่ชาย ก่อนจะลากคุณพ่อบ้านหน้าตายมาที่ร้านอาหารใกล้ๆ

            “เราไม่ถูกกับตระกูล ยังเหรอครับ” แววตาและสีหน้าที่ทำให้บยองฮีหนักใจ

            “ขอโทษนะครับ” เสียงนุ่มๆดังขึ้นทำให้ทั้งสองหันหน้าไปมอง ชอลยงตาแทบหลุดออกมานอกเบ้า

            “นาย!”

            “คุณอีจุน!” ชอลยงมองคุณพ่อบ้านที่เรียกชื่อของอีกฝ่ายอย่างสนิทสนม ยังชางซอนมองทั้งสองยิ้มๆก่อนจะขอคุยกับชอลยงเป็นการส่วนตัว

            “นาย! อยากหัวมีรูหรือไง ชอนดุงฮยองไปสั่งปืนกระบอกใหม่มาแล้วนะ” คำพูดที่แสนจะข่มขู่แต่ท่าทางที่อยากจะวิ่งหนีชังขัดกันเหลือเกินนะ ปาร์คชอลยง

            “ฉันอยากขอโทษ” สีหน้าสำนึกผิดของคนตรงหน้าทำให้เด็กน้อยที่แสนจะจิตใจดีเริ่มเห็นใจก่อนจะเอื้อมมือไปกุมมือหนาไว้

            “แล้วนายทำอย่างนั้นทำไม” น้ำเสียงที่อ่อนลงทำให้ชางซอนยิ้มอย่างพอใจก่อนจะตีหน้าซื่อเล่าความเท็จต่อไป

            “ซึงโฮฮยองเขาบังคับฉันให้ทำหน่ะ” ชอลยงเห็นใจคนตรงหน้าที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อพี่ชายขนาดนี้

            “ฉันไม่โกรธนายหรอก อะ แป็บนะ” ชอลยงผละออกไปเมื่อมีสายเข้าจากพี่ชายสุดที่รัก

            [มีร์~ รออีกสิบนาทีนะ พี่มีงานต้องเซ็นอีกนิดหน่อยหน่ะ] น้ำเสียงที่สำนึกผิดทำเอาน้องชายยิ้ม

            “ครับผม ไม่ต้องเครียดนะ เดี๋ยวหน้าแก่” พี่ชายระบายยิ้มกับโทรศัพท์ก่อนจะเร่งทำงานเพื่อให้ไปหาน้องชายเร็วขึ้น

            “เอิ่ม มีร์ ผมสั่งเค้กช็อคโกแลตกับน้ำหวานมาให้” ชางซอนมองคนตัวเล็กที่ยิ้มบ่อยจนคนในร้านเริ่มละลาย

            “ขอบคุณฮะ ผมชอบช็อคโกแลตนะฮะ” คนตัวเล็กยิ้มหวานเมื่อเจอของชอบก่อนจะตักไปจ้อตรงหน้าอีกคน “แฮะๆ แด่มิตรภาพของเรา”

            “ไม่เป็นไรมีร์กินเถอะ” ชางซอนมองคนตรงหน้าที่กินเค้กและน้ำหวานภายในเวลาไม่นาน

            “ขอโทษนะที่เสียมารยาท มีร์ชอบสีดำเหรอ” ชางซอนถามเพราะเมื่อกี้เข้าแอบดูถุงกระดาษของอีกคน เมื่อทั้งสองมาเดินคู่กันยิ่งได้รับความสนใจจากคนรอบข้างหนักกว่าเดิม

            “เปล่าหรอก แต่คิดว่าใสสีดำน่าจะปลอดภัยกว่าหน่ะ” ชอลยงอธิบายก่อนจะนึกถึงหน้าคนข้างๆเวลาโหมดหื่น “เอ๊ะ คุณพ่อบ้านล่ะ” ชอลยงมองไปรอบก่อนจะมองหาคุณพ่อบ้านบยองฮี

            “คุณพ่อบ้านคงไปทำธุระล่ะมั้ง คือว่ามีร์” ชางซอนเรียกคนตัวเล็กที่กำลังสงสายตาสอดส่องไปทั่ว

            “ครับ” ขานรับอย่างน่ารักจนคนฟังแอบยิ้ม

            “ผมซื้อของมาไถ่โทษมีร์หน่ะ แต่ว่าอยู่ที่รถมีร์ไปเอาเป็นเพื่อนผมหน่อยได้ไหม” ชอลยงยิ้มน้อยก่อนจะพยักหน้ารับ

            ตุ้บ!

            จังหวะที่ชางซอนเปิดประตูรถ คนตัวเล็กก็ทรุดลงไปกองกับพื้น แขนขาช้าจนขยับไม่ได้ ชางซอนหันกลับไปมองผลงานตัวเอง มุมปากยกขึ้นอย่างสะใจก่อนจะเดินไปคุกเข่าลงตรงหน้าชอลยง

            “เป็นไงบ้าง ปาร์คชอลยง” น้ำเสียงแบบเดิมที่ชอลยงเกลียด ได้แต่มองคนตรงหน้าด้วยสายที่ตาไม่เข้าใจ

            “เก่งจริงๆเลยนะอีจุน สมแล้วที่เคยเป็นดาราฮอลิวูด” ยังซึงโฮก้าวลงมาจากรถพร้อมกับออกปากชมผลงานของน้องชาย ร่างสูงทั้งสองทำเอาชอลยงอยากร้องไห้อีกครั้ง

            “แก! ทำอะไรฉัน” ไม่เรี่ยวแรงราวกับตุ๊กตา แขนขาขยับไม่ได้ แค่หายใจยังแอบคิดว่ามันเหนื่อยมากเกินไป

            “ก็แค่ยาธรรมดาทั่วไปล่ะมั้ง” ชางซอนอุ้มคนไม่แรงขึ้นบ่าแล้วก็โยนเข้าไปประตูหลัง ชอลยงแทบหัวใจวายเมื่อคุณพ่อบ้านบยองฮีกำลังหลับสนิทอยู่

            “คุณพ่อบ้าน!!!” อยากจะเขย่าให้คนหลับตื่นแต่ไม่แรง ตอนนี้สิ่งเดียวที่คิดได้คือ ชอนดุงฮยอง

            “ไว้เจอกันที่บ้านนะอีจุน” ซึงโฮโบกมือลาน้องชายก่อนจะเดินไปยังรถของตัวเอง

            @ Mall ครึ่งชั่วโมงผ่านไป

            พนักงานออกอาการเหงื่อตกเมื่อคุณชายปาร์คซังฮยอนกำลังไล่ทำร้ายคอมพิวเตอร์ในสำนักงานของห้างสรรพสินค้า อีกครั้ง อีกครั้งที่แล้วมันทำอย่างนี้

            เพล้ง! กระจกบานใหญ่แตกละเอียดเมื่อคุณชายอารมณ์ร้อนเหวี่ยงเก้าอี้ไม้โอ๊กใส่

            “ไอห้อย!!!”

            @ บ้านตระกูล ยัง

            “ไอห้อย! เมื่อไหร่จะเลิกยุ่งกับชีวิตกูสักที” เป็นอีกครั้งที่ปาร์คซังฮยอนเอาปืนจ้อหัวคนคนนี้ ใบหน้าสวยแดงจัดจนซึงโฮกระตุกยิ้มอย่างมีความสุข

            “คุยกันดีๆก่อนสิ” ซึงโฮยังคงเก็บอารมณ์ได้คงเส้นคงวา ก่อนจะเดินนำแขกอารมณ์ร้ายมาที่ห้องรับแขก

            “คุยกับแก แล้วแกจะปล่อยน้องชายฉันกับคุณพ่อบ้านไหม?”

            .

            “อืม~” ปาร์คชอลยงมองดูชางซอนที่กำลังถอดเสื้อผ้าของเขาออกทีละชิ้น จนตอนนี้เหลือแต่บ๊อกเซอร์

            “เป็นอีกครั้งที่นายเปลือยเกือบหมดต่อหน้าฉัน” อีจุนไล้มือไปยังแผ่นอกเล็กที่ขาวสะอาดตาอีกครั้ง

            “ไอชั่ว!!!” เสียงสถบที่ทำเอาคนฟังชะงักก่อนจะกระตุกยิ้มสยองออกมา

            “ขอบคุณ”

            .

            “ชาคะ” สาวใช้วางชาที่ใสลงตรงหน้า ซังฮยอนมองคนข้างๆที่กำลังจะจิบชาก่อนที่มือเรียวจะห้ามไว้

            “ถ้าจะให้ฉันกิน สลับแก้วกัน” ปาร์คซังฮยอนดันแก้วตัวเองตรงหน้าเจ้าของบ้านก่อนจะแย่งถ้วยชาในมือของซึงโฮมา

            “เอาสิ” ซึงโฮหยิบชาที่เคยเป็นของซังฮยอนมาจิบก่อนจะหันไปมองคนข้างๆอย่างท้าทาย ซึ่งคุณชายซังฮยอนก็กระดกเข้าไปหมดรวดเดียว

            “ว่ามา เอาน้องชายฉันคือมา” ซังฮยอนรู้สึกร้อนที่ลำคอแถมลิ้นยังชาจนเหมือนจะพูดไม่ได้

            .

            “ปล่อย!!!” คุณพ่อบ้านระเบิดเสียงออกมาจนชอลยงตกใจ ใบหน้าที่เคยนิ่งสนิทกลับแสดงอาการโกรธจนหน้าแดงไปหมด

            “อะไรกัน นี้นายจะขัดจังหวะฉันกับเมียฉันไม่ได้นะ” ชางซอนผละออกมาจากหน้าอกของคุณหนูชอลยง

            “ปล่อยคุณหนูไป” ชอลยงได้แต่มองคุณพ่อบ้านที่พึ่งฝืนจากยาสลบ เจ้าตัวพยายามดิ้นให้หลุดจากเชือกที่หมัดเขาเอาไว้

            “คุณหนูคนไหนล่ะ ตอนนี้ซังฮยอนกำลังอยู่ข้างล่างนะ” เมื่อชื่อของคุณหนูใหญ่หลุดออกมา บยองฮีก็มีอาการคลั่งมากกว่าเดิม จนขาเผลอไปเตะกับโต๊ะหัวเตียงจนโครมไฟหล่นลงมาก

            “ปล่อยสิโว้ย!!!”

            .

            เพล้ง!

            ซังฮยอนหันไปมองทางเสียงที่ดังมาจากชั้นสองก่อนจะตามด้วยเสียงที่คุ้นเคย

            “คุณพ่อบ้าน!!” ซังฮยอนลุกขึ้นก่อนจะเดินไปยังชั้นสองโดยไม่สนใจเจ้าของบ้านที่กำลังยิ้มอย่างเป็นสุข ก่อนจะเดินตามมาเงียบๆ

            “มีร์ คุณพ่อบ้าน” ซังฮยอนหยุดลงตรงหน้าประตูที่มีเสียงของคนสามคนดังออกมา ก่อนจะออกแรงถีบจนประตูพังลงมาทั้งบาน

            “มีร์!!” คนเป็นพี่ลมแทบจับเมื่อเห็นน้องชายในสภาพเกือบเปลือยอีกครั้ง ไม่รอช้าที่จะวิ่งเข้าไปและถอดเสื้อสูทคลุมเอาไว้

            “อ้าว! ฮยองปล่อยเข้ามาทำไม” ชางซอนผละออกจากบยองฮีก่อนจะเดินไปพี่ชายที่ยืนยิ้มอยู่หน้าประตู ส่วนซังฮยอนรีบเข้าไปช่วยพยุงคุณพ่อบ้านก่อนจะแกะเชือกออก

            “ปล่อยพวกฉันไป” ซังฮยอนเจราจาต่อรองในขณะที่คุณพ่อบ้านแกะเชือกให้ชอลยงและรวบรวมเสื้อผ้า

            “ได้สิ~” จบประโยคสั้นๆ ซังฮยอนก็พยุงคนสองคนขึ้นบ่า

            พรึ่บ! ทั้งคนพยุงและคนบนบ่าก็ล่วงลงพื้นไปพร้อมกัน ชอลยงมองพี่ชายที่หน้าซีดจัดกับท่าทางที่เขาเคยเห็น

            “นาย! ใช้ยานั้นกับพี่ชายฉันเหรอ” ชอลยงอยากจะเข้าไปบีบคอสองพี่น้องที่ยื่นยิ้มอยู่หน้าประตูห้องเหลือเกิน แต่ตรงรังสีอัมหิตที่แพร่ออกมา

            “พวกแกทำอะไรฉัน” ซังฮยอนพยายามจะลุกขึ้นแต่ดูเหมือนแรงที่เคยมีจะละลายหายไปแล้วล่ะ

            “ทำอะไรเหรอ ปาร์คซังฮยอน” ชางซอนกระตุกยิ้มก่อนจะเดินเข้าไปจับตัวชอลยงพาดบ่า

            “นายนะ...พลาดแล้วนะซังฮยอน ที่รัก”







พิมพ์ผิดบางไหมเนี่ย ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

157 ความคิดเห็น

  1. #121 TANH_ZEPIA (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2555 / 23:32
    จุน!! ร้ายกาจมาก!! เนียนมาก!! หล่อมาก!! (?)
    เล่นละครซะไหลลื่น
    โชคร้ายที่มีร์ดันเป็นเด็กอินโนเซ้นท์
    ถ้าเป็นชอนดุงซะอย่าง ไม่มีทางเชื่อแถมเค้นถามยิบๆ แน่นอน
    แอบเสียดายที่เป็นแค่ละคร
    ถ้าอีจุนดีอย่างนี้จริงๆ นะ โห คงดีมากๆ เลย
    จุนกับมีร์พอคุยกันดีๆ ก็เข้ากันได้นะเนี่ย
    ชอบบรรยากาศตอนสนทนากันในร้านกาแฟ มันดูชิวๆ ดี

    ซังฮยอน อารมณ์ร้อนไปไหมลูก
    พังกระจกเลยเรอะ!! =[]=
    เหตุการณ์ซ้ำร้อย ชอนดุงมาช่วยมีร์ถึงถิ่นเสืออีกครั้ง
    แต่คราวนี้จะรอดไหมเนี่ย ลีดเล่นยา!!
    ซึงโฮแผนสูง แอบใส่ยาไว้สองแก้วเลยปะเนี่ย -..-
    แล้วตัวเองก็แกล้งทำเป็นดื่ม แต่ไม่ได้ดื่ม
    พี่น้องคู่นี้ช่างร้ายยิ่งนัก คารวะ~

     
    นิดหน่อยค้าบ
    เสื้อสำดำ = เสื้อสีดำ
    #121
    0
  2. #97 เต้าหู้อน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2555 / 00:49
    จุน แกเก่งอ่ะ หลอกกันได้~~
    #97
    0
  3. #71 pu__A (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2555 / 08:19
    ลีดโหดได้ใจมาก ><

    ลีดปล่อยคุณพ่อบ้านไปเถอะแอบสงสารคุณพ่อบ้าน (แล้วคนอื่นละ) 55

    จุนก็หื่นได้อีก มีร์ก็ยอม ๆ ไปเถอะ ^^

    ไรเตอร์ สู้ ๆนะคะ
    #71
    0
  4. #22 Spiny (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2555 / 01:01
    เอาจีโอไปไว้ที่อื๊นนนนนนนนนนน
    #22
    0
  5. #17 YinG_KIM (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 เมษายน 2555 / 23:00
    อั๊ยยยย

    เสร็จแน่ทั้งดุงดุง ทั้งมีร์

    ว่าแต่เอาพี่ขนมานั่งดูหรอจ๊ะลีด 
    #17
    0
  6. #14 กลีบดอกทานตะวัน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 เมษายน 2555 / 15:55
    เอาตรงๆนะ รอพีฮี ฮ่ะๆๆๆๆๆ
    แต่ซึงซังกะจุนมีร์น่ารักดีอ่า
    คือแต่อจากรู้ว่ายางทำแบบนี้ทำไมอ่า
    เพราะอะไรอ่ายาง
    #14
    0
  7. #10 Klasyhcp (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2555 / 10:29
    ดูเหมือนตระกูลยังจะวุ่นวายกับตระกูลปาร์คจังเลย

    จับตัวมีร์มาอีกละ -__- คราวนี้แถมลุงขนมาด้วย

    ดุงดุงจะทำไงดีล่ะทีนี้ พลาดซะแล้ว จะเสร็จลีดมั้ยน้ออ

    ติดตามนะคะไรเตอร์ ^^
    #10
    0
  8. #6 fcohnai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2555 / 22:36
    ติดตามคะ ชอบมากๆๆๆๆ(อยากอ่านตอนต่อแล้วว) > < อัพเร็วๆๆ นะค้าา ไรเตอร์ ^____^
    #6
    0