ตอนที่ 21 : ตอน อัญมณีล่องหน ดวงตาแห่งรัตติกาลสีเงิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16659
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1312 ครั้ง
    3 พ.ค. 62

ร่างบางระหงวิ่งลัดเลาะผืนป่าในยามราตรีตามดวงไฟประหลาดสีฟ้าที่ส่องกระทบแสงจันทร์เป็นประกายวาววับอย่างไม่ลดละ ขาเรียวสวยโผล่พ้นออกมาจากชุดเนื้อผ้าบางเบาเปียกน้ำที่แนบชิดกับเรือนกายขาวผ่องดุจหยกเนื้อดี เรือนผมยาวสลวยปลิวตามแรงลม 

ดวงไฟดวงน้อยหยุดลงตรงหน้าพุ่มไม้หนารกทึบ หญิงสาวเห็นว่ามีปากถ้ำอันที่ขนาดไม่กว้างมากนัก พอให้มนุษย์ลอดผ่านได้พร้อมกันสองคนอย่างไม่อึดอัดเท่านั้น ความสูงของป่ากถ้ำเพียงสํงกว่าศีรษะนางไปเล็กน้อยเท่านั้นเอง หากไม่สังเกตุดีดีจะมองไม่ออกเลยว่าสถานที่แห่งนี้มีปากถ้ำสามารถลอดผ่านได้

หยางเหม่ยหลินมองเข้าไปในถ้ำกลับพบเพียงความมืดมิดเท่านั้น แสงไฟสีฟ้าส่องสว่างด้านในไม่ไกลออกไปเท่าใดนักก่อนจะหายวับลึกเข้าไปด้านในถ้ำ หยางเหม่ยหลินไม่รอช้ารีบตามดวงไฟประหลาดดวงนั้นไปทันทีไปทันที

ดวงเนตรคมสีน้ำทะเลลึกล้ำดั่งมหาสมุทรเจ้าของใบหน้านิ่งเย็นชาหยุดมองสตรีที่หายเข้าไปในถ้ำด้วยความไม่เข้าใจ คิ้วกระบี่พาดเลิกขึ้นเล็กน้อยอย่างไม่เข้าใจ 

‘นางวิ่งตามสิ่งใดมา’

ชายหนุ่มคิดอย่างแปลกใจ เหตุใดเขาจึงมองไม่เห็นกันทั้งๆที่นันย์ตาของเขาปรับแสงได้เป็นอย่างดีในที่มืดมิด

ร่างสูงขยับเข้าใกล้ปากถ้ำเพ่งมองเข้าไปด้านในกลับไม่พบตัวของสตรีที่เขากำลังวิ่งไล่ตามเสียแล้ว 

“น่าแปลกมีถ้ำแห่งนี้อยู่ในมิติของพรรคโลกันต์ทมิฬได้อย่างไร”

ชายหนุ่มพึมพัมกับตนเอง ตัวเขาอยู่มานานนับพันปี ทุกพื้นที่ในมิติแห่งนี้ล้วนถูกเขาสำรวจมาแล้วนับไม่ถ้วนแต่เขาไม่เคยพบถ้ำนี้ในมิติแห่งนี้มาก่อนเลยจริงๆ

ร่างสูงเตรียมตัวก้าวเข้าไปยังปากถ้ำแต่กลับต้องชะงักกึกเมื่อร่างกายมีปฏิกิริยาบางอย่างเกิดขึ้น

“อ๊ากกกกก!!”

ร่างกายชายหนุ่มร้อนรนราวกับไฟก่อนที่แผ่นหลังจะเริ่มปรากฏหนามแหลมทอดยาวเป็นเส้นตรงจรดแผ่นหลัง ริมฝีปากบางท่องอักขระบางอย่างก่อนจะปรากฏวงอักขระสีเหลืองเป็นสัญลักษณ์บางอย่างมากมายที่ไม่สามารถอ่านออกได้หมดหมุนวนรอบตัวของชายหนุ่ม

แผงอกกว้างกำยำปรากฏเกล็ดหนาขึ้น ดวงตาสีน้ำทะเลล้ำลึกแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานดั่งปีศาจร้ายจากขุมนรกโลกันต์

กรรรร!!

อักขระสีเหลืองที่หมุนวนอยู่รอบตัวสลายหายไปทันทีราวกับว่ามิอาจสามารถสะกดกั้นตัวตนแห่งสัตว์ร้ายไว้ได้

เค้าโครงของใบหน้าเริ่มแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย ดวงตาคมกริบสีแดงฉานรับกันกับจมูกโด่งคมสัน ริมฝีปากบางดูเย้ายวนชวนหลงใหลด้วยมนต์เสน่ห์แห่งความน่าลุ่มหลง ร่างกายปรากฏหนามแหลมคมโอบล้อมแผงอกกว้าง
ห้วงสติสัมปชัญญะแห่งความเป็นมนุษย์เหือดหายไปหลงเหลือไว้เพียงสัญชาตญาณของสัตว์ป่าผู้หยิ่งทนงตน

ด้วยตัวตนที่สูงส่งกลิ่ยอายอันน่าหลงใหลล่อลวงผู้พบเห็นให้ติดกับเป็นทาสรับใช้ตัวตนแห่งสัตว์เทพบรรพกาลผู้ยิ่งใหญ่ สรรพสิ่งทั้งหลายต้องยอมจำนนอย่างมิอาจหลีกเลี่ยงได้

กลิ่นอายแห่งรังสีสังหารกระตุ้นความยากกระหายการเข่นฆ่าตัวตนที่ต่ำต้อยกว่า กระตุ้นสัญชาตญาตแห่งสัตว์ป่าในร่างกายให้จมดิ่งสู่ความมืดมิดในจิตใจที่มืดบอด ร่างสูงกระโดดหายไปอย่างรวดเร็วกลมกลืนไปกับความมืดมิดแห่งผืนป่า ดูเหมือนว่าค่ำคืนนี้ผืนป่าจะเกิดโศกอนาฏกรรมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เสียแล้ว



เวลาล่วงเลยมาจนถึงยามจื่อ (23.00น.-24.59น.)

ด้านในของถ้ำกลับไม่ได้คับแคบอย่างที่คิดไว้ ภายในโถงถ้ำกว้างขวางมองเห็นได้เพียงสลัวๆจากแสงจันทร์ที่ลอดเข้ามาจากเพดานผนังถ้ำที่แตกร้าวตามธรรมชาติหลายจุด

หยางเหม่ยหลินเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆกลับพบเจอทางแยกแบ่งออกเป็นสามเส้นทางอยู่ตรงด้านหน้า

ภายในมีแอ่งน้ำขนาดไม่ลึกมากนักที่เกิดจากน้ำฝนที่ซึมลงมาขังเป็นแอ่งน้ำอยู่ด้านใน

“มีสามเส้นทางหรือ ในถ้ำเล็กๆเช่นนี้นะหรือจะมีเส้นทางซ่อนเร้นไว้อีกมากมาย”

หยางเหม่ยหลินขบคิดอยู่หน้าเส้นทางเป็นเวลานาน ก่อนจะเลือกก้าวสู่เส้นทางตรงกลางเนื่องจากมองเห็นเส้นทางได้ง่ายที่สุดแล้ว 

‘หยางชุน’

‘เยว่เฟย’

ไม่มีเสียงตอบรับจากวิหคทั้งสอง แปลว่านางยังไม่มีอันตรายสินะ คิดได้ดังนั้นหยางเหม่ยหลินก็เริ่มเดินตามแสงจันทร์ที่ลอดผ่านมาเป็นพักๆตามรอยแตกของเพดาน

‘เป็นแค่มนุษย์ตัวเล็กจ้อย แต่กลับสามารถเข้ามายังสถานที่แห่งนี้เช่นนั้นหรือ’

หยางเหม่ยหลินหยุดเท้าที่จะก้าวต่อเพื่อหาต้นเสียงที่นางได้ยินเมื่อสักครู่ 

แน่นอนว่าย่อมไม่ใช่เสียงของหยางชุนและเยว่เฟยที่อยู่ในสภาวะหลับใหลเป็นแน่

‘ตัวข้านั้นมิได้พบเจอผู้ใดก้าวเข้ามายังที่แห่งนี้เป็นเวลานานนับหมื่นๆปีแล้ว เจ้าเป็นเพียงสตรีมนุษย์ หาที่แห่งนี้เจอได้เยี่ยงไรกัน’

หยางเหม่ยหลินยังคงมองไปรอบๆตัว แต่กลับมิพบสิ่งใดเลย นอกจากความว่างเปล่าอันมืดมิด

‘ข้านั้นได้ซ่อนตัวตนมานานนับแสนปี ซ่อนสถานที่แห่งนี้ไว้ด้วยตัวตนของข้า ดวงตาแห่งรัตติกาลสีเงิน’

‘เป็นเพียงมนุษย์ต่ำต้อย แต่กลับกล้าบุกรุกเข้ามา เจ้าเองก็คงไม่ต่างจากผู้อื่นคงหวังจะได้ครอบครองอัญมณีล่องหนเช่นกันกับคนอื่นๆ หึหึ’

‘ตัวเจ้านั้นมิคู่ควร แม้แต่เหล่าทวยเทพทั้งหลายยังหามันมิเจอเลย นานนับแสนปีที่ข้านั้นเฝ้าถนอมอัญมณีล่องหน ไร้ซึ่งเงาปีศาจหรือทวยเทพ’

‘มนุษย์ต่ำต้อยเยี่ยงเจ้าหรือที่อยากจะครอบครอง’

หยางเหม่ยหลินยังคงฟังเสียงของสิ่งมีชีวิตที่กล่าวออกมาราวกับพูดคุยกับตนเองมากกว่าจะพูดกับนาง ตัวตนที่นางก็ไม่รู้ว่าคือสิ่งใด นางเดินเลียบไปตามผนังถ้ำที่เย็นชื้น ตอนนี้ชุดบางเบาของนางโดนลมจนแห้งไปบ้างแล้ว

‘ข้าคือดวงตาแห่งรัตติกาลที่เงินผู้สิงสถิตย์รักษาอัญมณีล่องหน มิคาดคิดเลยว่านับแสนปีมานี้ผู้ที่มาเยือนจะเป็นเพียงมนุษย์ต่ำต้อย’

‘ข้าคือราชา ผู้ครอบครองข้าหวังเป็นใหญ่ครอบครองสวรรค์เบื้องบน ปฐพีเบื้องล่าง’

‘มนุษย์เอ๋ย มนุษย์ผู้เป็นสตรีเยี่ยงเจ้า กล้าหาญบุกมาถึงที่แห่งนี้เช่นนั้นหรือ ช่างไม่ดูสารรูปตนเองว่าไร้ความสามารถเพียงใด’

หยางเหม่ยหลินเดินมาจนสุดทางเดินของผนังถ้ำกลับมิพบเจอสิ่งใดเลย อยู่ๆสายตาก็เหลือไปเห็นผนังอีกด้านที่เป็นรูกว้างขนาดที่สตรีพอจะลอดได้ มีแสงสีฟ้าสว่างวิบวับออกมาชั่วขณะ

‘ตัวตนเช่นเจ้า แค่ข้านั้นสะกิดเบาๆก็สังหารได้โดยง่ายแล้ว จะเอาสติปัญญาอันใดมาต้องการครอบครองข้า ฮ่าๆๆ ช่างไร้ความคิดเสียจริง’

‘แม้ตัวตนของเจ้าจะมีกลิ่นอายของสัตว์เทพในตำนานเช่นวิหคเพลิงสวรรค์ แต่ใช่ว่าตัวเจ้าจะมีความสามารถในการครอบครองข้า’

‘เหล่ามนุษย์โง่งมผู้อวดดีทั้งหลาย พวกเจ้ามักคิดว่าตนเองเป็นผู้อยู่เหนือห่วงโซ่แห่งวัฏจักร ช่างน่าเวทนายิ่งนัก’

หยางเหม่ยหลินเมื่อลอดผ่านเข้ามากลับได้ยินเสียงนั้นชัดเจนยิ่งขึ้น บนแทนศิลาแข็งแกร่งใจกลางวงล้อมแห่งปราณอันหนาแน่นตั้งอยู่กลางแอ่งน้ำขนาดใหญ่ อัญมณีสีม่วงอเมทิสต์เปล่งแสงงดงามนวลตาลอยเหนือแท่นศิลา ดวงไฟสีฟ้าลอยวนเวียนอยู่รอบๆตัวอัญมณี

ดวงไฟสีฟ้าแปรเปลี่ยนรูปร่างคล้ายกับดวงวิญญาณไร้ซึ่งรูปร่างที่ชัดเจน มีเพียงส่วนหัวและลำตัวที่พริ้วไหว สองแขนราวกับอาวุธศาสตราสังหารชั้นดี มันเพียงโบกสะบัดเล็กน้อยก็สามารถตัดผืนน้ำให้แยกออกเป็นสองส่วนได้แล้ว

หยางเหม่ยหลินมองผืนน้ำที่ถูกตัดแยกออกเป็นสองส่วนอย่างตกตะลึง ก่อนที่สายน้ำจะไหลกลับมารวมกันที่เดิม

‘ยะ เยว่เฟย หยางชุน ไหนพวกเจ้าบอกว่าเมื่อรับรู้ว่าข้ามีอันตรายจะออกมาอย่างไรเล่า นี่ยังมิเรียกว่าอันตรายอีกหรือ’

มีเพียงความเงียบเป็นคำตอบ ดวงไฟสีฟ้าที่แปรเปลี่ยนเป็นรูปร่างคล้ายกับดวงวิญญาณลอยมาใกล้ๆตัวหยางเหม่ยหลิน นางยืนตัวแข็งทื่อทันที

‘เป็นเพียงมนุษย์ต่ำต้อย อาจหาญต้องการครอบครองอัญมณีล่องหนและตัวตนเช่นข้าดวงตาแห่งรัตติกาลสีเงินเช่นนั้นหรือ’

‘มนุษย์โอหัง เจ้ารู้หรือไม่ข้าสามารถสังหารเจ้าได้เพียงแค่ปรายนิ้วสัมผัส’

ตัวมันยังคงหมุนวนรอบๆตังของหยางเหม่ยหลิน อากาศเริ่มร้อนขึ้นทั้งๆที่ภายในถ้ำนั้นแสนจะเยือกเย็นและหนาวเหน็บ สายตาของหยางเหม่ยหลินยังคงมองไปที่อัญมณีเม็ดงามที่อยู่เหนือแท่นศิลาแข็งแกร่งตั้งอยู่ตรงกลางผืนน้ำ แสงจันทร์ที่ลอดผ่านผนังเพดานถ้ำทำให้อัญมณีที่ถูกอาบย้อมไปด้วยแสงจันทร์ส่องแสงวิบวับน่าสัมผัสยิ่งนัก

‘มนุษย์ต่ำต้อยเช่นเจ้าหรือที่กล้าแตะต้องอัญมณีล่องหน แม้แต่เหล่าทวยเทพและอสูรชั้นสูงยังไม่สามารถแตะต้องอัญมณีล่องหนได้เลย’

“อัญมณีล่องหนหรือ?”

ดวงไฟสีฟ้าที่มีรูปร่างคล้ายดวงวิญญาณเงียบไปเล็กน้อย มันลอยเข้ามาใกล้ๆนางอีกครั้ง

‘เหตุใดมนุษย์ที่มีอายุเพียงไม่กี่หนาวเช่นเจ้า รู้จักนามแห่งอัญมณีล่องหนได้’

“เปล่าหรอก ข้ามิได้รู้ข้าเพียงได้ยินท่านพูดถึงเมื่อสักครู่เท่านั้น”

‘เจ้ากล่าวว่าเจ้าได้ยินเสียงของข้าเช่นนั้นหรือ และเจ้าก็ยังเข้าใจภาษาที่ข้าพูดด้วยเช่นนั้นหรือ’

หยางเหม่ยหลินแปลกใจเล็กน้อย ภาษาที่เขาพูดก็เป็นภาษาปกติมิใช่หรือเหตุใดนางจะไม่เข้าใจกัน

‘มนุษย์ต่ำต้อยอย่างเจ้าได้ยินเสียงของข้าและเข้าใจในสิ่งที่ข้าพูด ช่างน่าแปลกนัก’

“ข้าได้ยินเสียงของท่าน และท่านก็กล่าวเป็นภาษาปกติมิใช่หรือเจ้าคะ”

‘เจ้าเป็นเพียงมนุษย์ต่ำต้อย การสังหารเจ้าเสียดูจะเป็นทางเลือกที่เข้าท่าที่สุดในตอนนี้’

ดวงไฟสีฟ้าพุ่งเข้ามาหานางด้วยรังสีสังหารหวังปลิดชีพมนุษย์ต่ำต้อยผู้นี้เสีย ตัวมันนั้นไม่รู้ว่านางมาด้วยเจตนาอันใด แต่ที่แน่ๆนางเข้ามาที่นี่ได้ย่อมไม่สามารถคิดเป็นอื่นไปได้นอกจากนางต้องการอัญมณีล่องหน

“หยางชุนนนนนนน!!”

หยางเหม่ยหลินยกมือขึ้นบังใบหน้าตามสัญชาตญาณ ไหนบอกว่าเวลาข้ามีภัยจะปรากฏออกมาอย่างไรเล่า มิเห็นออกมาเลยสักตัว พวกเจ้ากินยานอนหลับไปแล้วหรืออย่างไรกัน

‘เจ้าเรียกผู้ใดหรือ’

“วิหคของข้า พวกเขาบอกว่าหากรับรู้ถึงอันตรายจากตัวข้าจะออกมา หรือว่าท่านทำอันใดกับวิหคของข้า”

‘หึหึ สัตว์เทพวิหคเพลิงอมตะของเจ้าหรือ ข้าหาได้ทำอันใดไม่ เป็นเพราะพวกเขาไม่รับรู้การมีตัวตนของข้าอย่างไรเล่า พวกเขาจึงไม่ออกมา’

“จะไม่รับรู้ได้อย่างไร ก็ข้าเห็นและยืนพูดคุยอยู่กับท่าน ตัวข้ายังรับรู้ เหตุใดวิหคเพลิงที่เป็นสัตว์เทพพันธะสัญญาของข้าจะไม่รับรู้กันเล่า”

‘ข้าคือราชา นามของข้าคือ ดวงตาแห่งรัตติกาลสีเงินผู้สิงสถิตย์อยู่ในอัญมณีล่องหน นานนับหลายแสนปีไม่เคยมีเทพหรือสัตว์อสูรเข้าใจในสิ่งที่ข้าพูด ยิ่งเป็นมนุษย์ต่ำต้อยเยี่ยงเจ้าแล้วยิ่งไม่เคยมี’

“อัญมณีล่องหน สิ่งที่ท่านกล่าวถึงคืออัญมณีสีม่วงที่ลอยเหนือแท่นศิลานั้นหรือไม่เจ้าคะ”

คราวนี้ดวงตาแห่งรัตติกาลที่เงินถึงกลับเงัยบไปเนิ่นนาน ตัวมันลอยวนเวียนรอบๆอัญมณีล่องหนไปมา

‘เจ้ามองเห็นอัญมณีล่องหนด้วยหรือ’

“เจ้าค่ะ ถ้าหากสิ่งนั้นคือสิ่งที่ท่านกล่าวว่ามันคืออัญมณีล่องหน ข้าย่อมมองเห็นเจ้าค่ะ”

‘เหตุใด มนุษย์เช่นเจ้าจึงมองเห็น พลังปราณหรือก็มีน้อยนิด แม้จะมีกลิ่นอายแห่งวิหคเพลิงอมตะอยู่ในตัวเองก็ไม่น่าจะเกี่ยวข้อง’

“ข้าเองก็ไม่รู้เช่นกันว่ามองเห็นได้เยี่ยงไร ขนาดท่านยังรับรู้ว่าข้ามีวิหคเพลิงอมตะแล้วเหตุใดข้าจะมองมิเห็นอัญมณีล่องหนนั้นได้เล่า”

‘ไม่ มันไม่ถูกต้อง ไม่มีผู้ใดสามารถมองเห็นอัญมณีล่องหนได้นอกจากตัวข้าดวงตาแห่งรัตติกาลสีเงิน’

“แต่ข้าก็มองเห็นไปแล้วมิใช่หรือเจ้าคะ”

‘เป็นเช่นนั้นไปได้อย่างไร เป็นไปมิได้ นอกเสียจากว่า....’

ดวงตาแห่งรัตติกาลสีเงินนิ่งเงียบไปนาน จนเป็นหยางเหม่ยหลินเองที่อย่างรู้คำตอบ

“นอกเสียจากว่าอันใดหรือเจ้าคะ?”

‘นอกเสียจากว่า เจ้ามาจากโลกอื่น!’

หยางเหม่ยหลินเบิกตากว้าง นางยกมือขึ้นปิดปากตัวเองเบาๆ ให้ตายเถอะ อีตานี่มันนั่งไทม์แมชชีนข้ามเวลาไปดูมาหรืออย่างไร รู้ไปเสียหมดทุกเรื่อง








พูดคุยกับรีด


ฮาโหลลลลลล ยังรอกันอยู่มั้ยค่าาา ต้องกราบเบญจางคประดิษฐ์ขออภัยรีดๆทั้งหลายด้วยนะเจ้าคะที่หายไปหลายวัน ช่วงนี้ต้องรีไรท์อีกเรื่องหนึ่งหนักมากเจ้าค่ะ อาจจะไม่ได้อัพทุกวัน แต่จะพยายามนะคะ ถ้าหากรีไรท์อีกเรื่องเรียบร้อยแล้ว จะมาอัพให้อย่างต่อเนื่องนะจ๊ะ  กดติดตามแจ้งเตือนกันไว้ก่อนก็ได้น๊าา ขอบคุณมากที่ยังรอกันอยู่ค่ะ ^^ ขอให้รีดทุกท่านเพลิดเพลินกับการอ่านค่าา












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.312K ครั้ง

46 ความคิดเห็น

  1. #653 Pat72 (@Pat44772) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 08:20
    พูดอะไรหนักหนา
    #653
    0
  2. #503 r123123 (@r123123) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 21:00

    จงมา จงมา จงมาขอให้ไรท์มาลงทุกๆวัน

    #503
    0
  3. #499 Jintanatanti (@Jintanatanti) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 15:59
    รอนะคร้าาาา
    #499
    0
  4. #498 noonuakaze (@noonuakaze) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 14:16
    ยังรอเธอเสมอ
    #498
    0
  5. #497 Som05808 (@Som05808) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 13:34
    รอนะคะสนุกมาก
    #497
    0
  6. #496 beebb_bb (@beebb_bb) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 10:47
    ยังรอเสมอๆค่าาา ชอบๆๆๆ สนุกๆๆๆมากกกก
    ไรร์ไอเทมชิ้นใหม่ขอน้องใช่มิ อิอิ
    #496
    0
  7. #495 Blue roses are being overlooked (@tannycover) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 08:04

    มังกืออออออ
    #495
    0
  8. #494 pooyuy (@pooyuy) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 07:31

    สู้ๆนะ

    #494
    0
  9. #493 Peammy (@dingo) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 06:14
    ขอบคุณค่ะ
    #493
    0
  10. #491 somejai2526 (@somejai2526) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 01:30

    ชอบมากกกก
    #491
    0
  11. #489 Yinglove9964 (@Yinglove9964) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 23:45
    รอค้าาสนุกมากก
    #489
    0
  12. #488 ABU- (@ABU-) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 23:20
    รออยู่นะค้าาา
    อยากอ่านอีกเรื่อยๆ
    สนุกมากเลยค่ะ
    #488
    0
  13. #487 CarelyPaweena (@CarelyPaweena) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 22:56

    รอค่ะ อยากอ่านอีกสนุกอ่ะ
    #487
    0
  14. #486 pw0993651845 (@pw0993651845) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 22:30
    รอค้าาาา
    #486
    0
  15. #484 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 22:21

    รอต่อนะคะ
    #484
    0
  16. #483 sawitree9300 (@sawitree9300) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 21:50

    รอเลยค่ะไรท์
    #483
    0
  17. #482 fah123chayutra (@fah123chayutra) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 21:49
    ค้างมากค่ะไรท์ มาต่อเร็วๆนะคะ
    #482
    0
  18. #481 BeeBeech (@BeeBeech) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 21:36

    รออ อยากให้มาอัพบ่อยๆ
    #481
    0
  19. #480 Nannygt (@Nannygt) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 21:30

    แงงงง สนุกมากเลยจ้าาาาาาา
    #480
    0
  20. #479 1661507 (@1661507) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 21:11
    รอค่าาา
    #479
    0
  21. #478 tik3860 (@tik3860) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 21:07

    ต่อๆๆๆค่า(ค้างๆๆๆๆ)
    #478
    0
  22. #477 ChanpenThumthong (@ChanpenThumthong) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 21:02
    จ้ารอทั้ง2เรื่องเลย
    #477
    0
  23. #476 touchy04 (@touchy04) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 20:57
    อ่า...ค้างเลย รอนะเจ้าคะ
    #476
    0
  24. #475 TongNateephern (@TongNateephern) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 19:46
    รอเจ้าค่ะ
    #475
    0
  25. #474 ZignAture (@ZignPranprapa) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 19:35
    ราชา ช่างจ้อเสียจริง
    #474
    0