วิหคหัวใจมังกร (สนพ.เฟยฮุ่ย)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 210,938 Views

  • 1,594 Comments

  • 6,913 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    60,466

    Overall
    210,938

ตอนที่ 20 : ตอน ดวงไฟประหลาด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18711
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1203 ครั้ง
    5 พ.ค. 62

หยางเหม่ยหลินหลังจากเดินทางสำรวจพื้นที่แห่งใหม่ในมิตินี้แล้วเป็นเวลาราวครึ่งวันนางจึงต้องการพักผ่อนเล็กน้อย หันไปมองหยางชุนที่นอนเหยียดกายลงบนพื้นหญ้านุ่มนวลพลันรู้สึกขวางหูขวางตาขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

‘น่าหมั่นไส้จริงๆเลย เจ้านกกระจอกงี่เง่า’

ดวงตาเล็กๆลืมตาขึ้นมองหยางเหม่ยหลินเล็กน้อย 

‘อันใดคือน่าหมั่นไส้หรือสตรีอัปลักษณ์’

‘อ้อ เจ้าไม่ต้องรู้หรอก เดี๋ยวก็เอาคำพูดของข้าไปเลียนแบบอีก’

‘แสดงว่าเจ้ากำลังกล่าวถึงข้าในทางไม่ดีอยู่น่ะสิ’

‘หึ!’

หยางเหม่ยหลินเอนกายลงนอนบนพื้นหญ้าสายตากวาดมองพื้นที่ในป่าด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข นานเท่าไหร่แล้วที่ไม่ได้สัมผัสกับธรรมชาติอันแสนสงบแบบนี้ เปลือกตาสีมุกหลับลงอย่างช้าๆด้วยรอยยิ้ม


อีกด้านหนึ่งของป่าไม่ได้ราบรื่นอย่างที่คิดเมื่อเหล่าผู้กล้าแห่งรุ่นเยาว์ตระกูลอย่างถูกสัตว์อสูรกำลังไล่ต้อนกลุ่มคนผู้ล่วงล้ำอาณาเขตของมันอย่างบ้าคลั่ง ทางด้านหยางจินลี่ตอนนี้ฝูงหมาป่านับสิบตัวกำลังไล่ต้อนหยางจินลี่และหยางลู่หลิวอย่างเอาเป็นเอาตาย เมื่อกลุ่มสัตว์อสูรรับรู้ถึงผู้บุกรุก

“พี่ใหญ่เจ้าคะ ดูเหมือนเราจะเข้าใกล้รังหมาป่าขนเหล็กเข้าแล้วนะเจ้าคะ”

“พี่ก็ไม่แน่ใจ ว่าแต่ตอนนี้สัตว์อสูรของเจ้ายังหาปิงเออร์ไม่พบอีกหรือ พี่เป็นห่วงปิงเออร์”

“วางใจเถอะพี่ใหญ่ แม้นางจะดูซุกซนไปบ้าง แต่นางก็เอาตัวรอดยามค่ำคืนได้ดียิ่งนัก อย่าลืมสิว่าสัตว์อสูรของนางเป็นอะไร”

“แต่พี่ก็ยังเป็นห่วงปิงเออร์อยู่ดี นางยังเด็กนัก”

“เจ้าค่ะพี่ใหญ่ แต่ตอนนี้เราต้องรับมือกับสถานการณ์ตรงหน้านี้ก่อน”

กรรรร!!!

เสียงคำรามของฝูงหมาป่า ทำให้คนทั้งสองต้องเรียกสัตว์อสูรออกมาไว้ข้างกายพร้อมเปิดโหมดรับมือต่อสู้อย่างเต็มกำลัง


อีกด้านหนึ่งของเขตป่า หยางเป่าเหยียนนั่งบนหลังพยัคฆ์เมฆาล่องหนเพื่อออกตามหาหยางเหม่ยหลินทั่วทั้งผืนป่าแต่กลับยังไม่พบร่องรอยของผู้เป็นน้องสาวเลย นะหว่างทางมีสัตว์อสูรระดับสูงแวะเวียนมาบ้าง แต่สัตว์อสูรระดับต่ำกับระดับกลางไม่มีมาให้เห็นเลยสักตัว

ถ้าหากเหล่าผู้เยาว์ตระกูลหยางถูกสัตว์ป่าอสูรในมิตินี้ทำร้ายจนไม่สามารถต่อสู้ไหวก็จะหลุดออกจากมิติโดยอัตโนมัต ทำให้ตกรอบไป

“ไป๋หู่ พวกเราหาหลินออร์จนท้องฟ้าเริ่มมืดแล้วแต่ก็ยังไม่มีวี่แววจะพบนางเลย”

“วางใจเถิดเป่าเหยียน นางอยู่ไม่ไกลจากตรงนี้มากนัก ข้าสัมผัสได้ถึงอาณาเขตวิหคในพันธะสัญญาของนาง”

“เช่นนั้นหรือ รีบไปกันเถิดข้าเป็นห่วงนางยิ่งนัก”

ในขณะที่กำลังจะพุ่งทยานออกไปเบื้องหน้านั่นเอง อสูรหมีศิลาตัวใหญ่อสูรระดับสูงก็ออกมาจากมุมมืด ตัวของมันนั้นไม่ต้องได้กล่าวอันใด ร่างกายใหญ่โตถลาเข้าพร้อมกับกงเล็บอันแหลมคม เป้าหมายคือชายหนุ่มบนหลังสัตว์อสูร

“เกิดอะไรขึ้น โดยปกติแล้วอสูรหมีศิลาจะเป็นสัตว์ใจเย็นไม่จู่โจมผู้ใดก่อนมิใช่หรือไป๋หู่”

พยัคฆ์เมฆาล่องหนกระโดดหลบตัววูบเนื่องด้วยร่างกายของอสูรหมีศิลาใหญ่โตกว่าตัวมันถึงเท่าตัว ด้านพละกำลังอสูรหมีศิลานั้นมีมากมายซ้ำมันยังสามมารถสร้างเกาะป้องกันตัวได้อีกด้วย ดวงตาของมันแดงกล่ำรับรู้เพียงสัญชาตญาณแห่งสัตว์ป่าเท่านั้น

“ดูเหมือนหมีศิลาตัวนี้จะเป็นหมีแม่ลูกอ่อน แต่คงมีใครขโมยลูกของมันไปมันจึงคลั่งได้ขนาดนี้”

อสูรหมีศิลาที่กำลังคลั่งใช้กงเล็บอันแหลมคมไล่กวาดต้อนหยางเป่าเหยียนไม่กยุดยั้ง อสูรพยัคฆ์เมฆาที่เร็วกว่ากระโดดไหววูบพร้อมกับยกเท้าตบเข้าตรงแผงอกหนาจนเป็นรอยลึกกรีดเป็นทางยาว แต่ดูเหมือนเจ้าหมีศิลาจะไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดเท่าไหร่นัก ยังคงพุ่งจู่โจมเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง ด้วยร่างกายที่หนาและสูงใหญ่แม้จะโดนกงเล็บของพยัคฆ์เมฆาล่องหนไปจนเลือดอาบท่วมตัวมันทำราวกับว่าไม่รู้สึกเจ็บปวด

สถานที่แห่งนี้เป็นเหมือนสถานที่คุมขังของเหล่าผู้กล้ารุ่นเยาว์ตระกูลหยางเพราะนอกจากจะมีอันตรายรอบด้านแล้วยังเป็นสถานที่ที่อัดแน่นไปด้วยพลังปราณอย่างมากมายอีกด้วย

ตอนแรกหยางเป่าเหยียนรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยที่ต้องอยู่ภายใต้แรงกดดันนี้ แต่พอผ่านไปได้สักพักร่างกายก็รู้สึกปรับตัวได้ทำให้เหล่ารุ่นเยาว์ที่สามารถเข้ามายังที่แห่งนี้หากรู้จักวิธีการนำพลังปราณมาใช้จะได้รับพลังปราณกันอย่างถ้วนหน้า ให้ทั้งคุณและโทษได้ในเวลาเดียวกัน

ใบหน้าหล่อเหลาที่โดยปกติฉายแววอบอุ่นปรับดวงตาให้นิ่งสนิท ดูสุขุมเยือกเย็นก่อนที่จะปลดปล่อยไอพลังปราณสีส้มออกมาเป็นสายหมุนวนราวกับพายุคลั่งที่ซัดโหมกระหน่ำ ใบไม้ที่โดนแรงพายุแห่งไอปราณปลิวกระจายเต็มผืนฟ้า ริมฝีปากบางขยับท่องอักขระบางอย่างก่อนที่ใบไม้เหล่านั้นจะเปล่งแสง ถ้าหากสังเกตุดีดีจะพบว่ามีอักขระบางอย่างเป็นจุดเล็กๆติดอยู่กับใบไม้ที่ร่วงหล่นลงมาเหล่านั้น

มือหนาที่มีปราณสีส้มอัดแน่นโบกสะพัดไปด้านหน้า เหล่าใบไม้ภายใต้การควบคุมพุ่งเข้าหาอสูรหมีศิลาราวกับใบมีดคมกริบนับพันที่ตัดเฉือนร่างกาย หลังจากที่ใบไม้อันคมกริบตัดผ่านร่างกายมันก็ระเบิดตัวเองอย่างรุนแรงทันที

ตึง! โฮกกกกกกก!!!

เสียงล้มลงดังกัมปนาทจนผืนปฐพีสั่นสะเทือน เสียงร้องอย่างเจ็บปวดของเจ้าหมีศิลาเสียงดังทั่วผืนป่า จนเหล่าสัตว์อสูรตัวน้อยพากันวิ่งหนีอย่างตื่นตกใจ ความบ้าคลั่งของมันยังคงไม่หยุดหย่อนมันยังคงพยายามที่จะลุกขึ้นมาต่อสู้กับศัตรูตัวเล็กจ้อยที่ล่วงล้ำอาณาเขตของมันอย่างบ้าคลั่ง

เหล่าผู้ชมด้านนอกเวทีของลานประลองกำลังมองภาพที่ฉายอยู่บนโมแก้วใสที่ตอนนี้กำลังจับภาพการต่อสู้ของหยางเป่าเหยียนอยู่พอดีด้วยความตกตะลึง

“ใบไม้เมื่อสักครู่มันอะไรกัน ปราณของเจ้าหนุ่มนั่นระเบิดได้ด้วยหรือ”

เนื่องด้วยใบไม้ที่กระจายเต็มผืนฟ้าทำให้บดบังการมองเห็นว่าชายหนุ่มผู้อยู่เบื้องล่างกำลังทำอันใด เห็นอีกทีก็เหล่าใบไม้คมกริบเชือดเฉือดอสูรหมีตัวใหญ่แล้ว เกิดเสียงพูดคุยของเหล่าผู้ชมกันอย่างหนาหู ก่อนที่ภาพจะตัดไปที่เหล่ารุ่นเยาว์คนอื่นที่ตอนนี้ก็มีสถานการณ์ไม่ต่างกันเท่าใดนัก

พยัคฆ์เมฆาล่องหนกระโจมขึ้นเหยียบลงบนตัวของอสูรหมีศิลาที่กำลังจะขยับตัวลุกขึ้นมา กงเล็บแหลมคมตะบบเข้าตรงใบหน้าของอสูรหมีคลั่งจนเป็นแผลฉกรรจ์อย่างรวดเร็วหลายที ก่อนที่อสูรตัวใหญ่จะหายใจรวยริน

“พอก่อนไป๋หู่”

“เหตุใดเล่า มันใกล้จะตายอยู่แล้ว”

“เจ้าบอกว่ามันเป็นหมีแม่ลูกอ่อนมิใช่หรือ ถ้าหากสังหารมันแล้ว ลูกน้อยของมันจะอยู่อย่างไรเล่า”

ไป๋หู่ขยับกายหลบออกไปด้านข้างตัวของอสูรศิลาเล็กน้อย

โฮกกกกก!!!!

เสียงคำรามของอสูรพยัคฆ์เมฆาล่องหนที่ขู่กรรโชกเจ้าอสูรหมีคลั่งราวกับขัดใจดังขึ้น ตัวมันนั้นเป็นนักล่า สัญชาตญาณแห่งนักล่าคือการสังหารเหยื่อและต่อสู้จนกว่าจะสิ้นลมหายใจกันไปข้างหนึ่ง ตอนนี้มันรู้สึกขัดใจยิ่งนักที่ต้องไว้ชีวิตศัตรู แต่ในเมื่อสหายของมันต้องการเช่นนี้มันก็ต้องทำใจยอมรับการไว้ชีวิตศัตรูเป็นครั้งแรกอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

หยางเป่าเหยียนเดินเข้าไปใกล้ๆกับร่างของอสูรหมีศิลาตัวใหญ่ ชายหนุ่มร่ายอักขระบางอย่างใส่ใบไม้หนึ่งกำมือก่อนจะปล่อยใบไม้ให้ร่วงหล่นลงบนตัวอสูรหมีตัวใหญ่ 

แผลเหวอะหวะเริ่มสมานตัวลงไปบ้างเล็กน้อย

“ขออภัยด้วย ข้ามิได้มีเจตนาต้องการสังหารเจ้า แม้บาดแผลภายนอกจะสมานกันไปแล้วบ้าง แต่แผลภายในมิอาจรักษาได้ หวังว่าเจ้าจะให้อภัยพวกเรา”

ใบหน้าหล่อเหลาคมคายของหยางเป่าเหยียนมองดูอสูรหมีศิลาที่ลืมตามองมาทางเขาราวกับว่ามันเข้าใจในสิ่งที่หยางเป่าเหยียนกล่าว แววตาของมันมีคำขอบคุณอยู่ในดวงตา มันห่วงลูกน้อยของมันจริงๆจนรู้สึกเกิดอาการคลุ้มคลั่ง ชายหนุ่มตรงหน้ามีจิตใจที่อ่อนโยนยิ่งนักในยามปกติ แต่ในยามสังหารกลับมีความเด็ดขาดในการลงมือ

หยางเป่าเหยียนกระโดดขึ้นบนหลังอสูรพยัคฒฆ์เมฆาล่องหนหายลับเข้าไปในความมืดของผืนป่า 

‘ชายหนุ่มหล่อเหลาดูสง่างามจิตใจอ่อนโยนเช่นนี้ ดูอย่างไรก็ดูไม่ออกว่าเป็นถึงตัวตนของผู้ใช้อักขระจิตที่หายสาปสูญไปนานนับพันปี’

อสูรหมีศิลาคิดอย่างรู้สึกผิดที่ตัวมันนั้นเกือบจะลงมือทำร้ายให้ตัวตนผู้ใช้อักขระจิตที่ห่ยสาปสูญได้แปดเปื้อนโลหิต หากบุรุษผู้นั่นเป็นอันใดไป สวรรค์คงต้องลงทัณฑ์ตัวมันอย่างแน่นอน


พื้นที่ส่วนที่หยางเหม่ยหลินอยู่ภายนอกโดมไม่สามารถจับภาพการเคลื่อนไหวของนางได้เลย เนื่องด้วยมีกลุ่มพลังปราณที่หนาแน่นกระจายอยู่เหนือชั้นบรรยากาศ ราวกับว่ามีผู้ที่ใช้พลังปราณอันแข็งแกร่งกว่าพวกเขากางกั้นอาณาเขตไว้ หรืออาจเป็นไปได้ว่าพื้นที่ส่วนที่นางอยู่จะมีพลังปราณที่เข้มข้นมากเกินไป เหล่าผู้อาวุโสพรรคโลกันต์ทมิฬกำลังสนทนาถึงหัวข้อนี้กันอยู่

แต่เพราะว่าโดมแห่งปราณป้องกันอันศักดิ์สิทธิ์ยังสามารถจับคลื่นปราณถึงการมีชีวิตอยู่ของเหล่ารุ่นเยาว์ที่อยู่ในโดมได้ครบทุกคน จึงมั่นใจได้ว่าไม่มีผู้ใดเป็นอันตราย การที่พลังปราณป้องกันจับได้ถึงสัญญาณอันตรายจากเหล่าผู้เยาว์คนใด คนผู้นั้นจะถูกดึงออกสู่ด้านนอกมิติโดยอัตโนมัติ แต่ตอนนี้มิได้มีผู้ใดออกมานอกโดมเลย นั่นแสดงถึงว่าเหล่าเด็กๆรุ่นเยาว์ตระกูลหยางยังสามารถเอาตัวรอดจากมิตินั้นได้

ประตูทางออกนั้นมีมากมายหลายบานอยู่ที่ว่าพวกเขาจะใช้วิธีใดออกมาจากประตูก็เท่านั้นเอง ประตูจะตั้งเป็นบานคู่ขนาดกัน เหล่ารุ่นเยาว์จะถูกทดสอบสติปัญญาเพื่อให้ผ่านบานประตูนั้นก้าวเข้าสู่ภารกิจต่อไป 

โดยประตูนั้นจะแบ่งออกเป็นสองประตูคู่ขนานที่ตั้งซ่อนไว้ตามที่ต่างๆของเขตป่ามิติแห่งนี้ มีประตูเดียวที่จะเข้าสู่ภารกิจที่สาม ส่วนประตูอีกบานบานจะนำทางกลับสู่ด้านนอกนั่นคือตกรอบ ประตูทั้งสองบานนี้ บานหนึ่งจะกล่าวความจริงเสมอตรงกันข้ามกับอีกบานจะกล่าวคำเท็จเสมอ หากเลือกประตูผิดบานก็จะต้องตกรอบไป

ร่างบางของหยางเหม่ยหลินที่พลางกายอยู่ในป่านั่งเอนกายอยู่ข้างพุ่มไม้ ด้านหน้ามีสายน้ำไม่ลึกมากนักไหลผ่าน นางยอมรับว่าหยางชุนเลือกที่พักได้ดีเลยทีเดียว 

ตอนนี้เบื้องหน้าของนางมีสายน้ำที่ส่องกระทบแสงจันทร์เป็นประกายวิบวับอยู่เบื้องหน้า หยางชุนกลับเข้าไปในมิติจิตของนางเพื่อพักผ่อนเข้าสู่สวาภะหลับใหลฟื้นฟูพลังปราณได้สักครู่แล้ว เป็นเยว่เฟยที่ยังคงพูดคุยเป็นเพื่อนนางมาตลอดช่วงเย็น

ความเงียบสงบของผืนป่าเงียบสงบจนไม่ได้ยินเสียงสัตว์เล็กสัตว์น้อยเลยสักตัว เงียบจนหยางเหม่ยหลินไม่อาจล่วงรู้เลยว่าตอนนี้ผืนป่าอีกด้านมีเหล่ารุนเยาว์ตระกูลหยางกำลังไม่ได้หลับไม่ได้นอนเพราะต้องมาจัดการกับเหล่าอสูร รุ่นเยาว์บางคนที่เลือกที่พักได้ดีหน่อยก็สามารถหลบสายตาจากเหล่าอสูรได้อยู่บ้าง 

บางคนที่มีสัตว์อสูรพันธะสัญญาระดับกลางก็จะดีหน่อย ตรงที่สามารถกางกั้นอาณาเขตให้เหล่าอสูรต่ำกว่าไม่สามารถย่างกรายเข้ามาได้ นอกจากต้องระวังเหล่าอสูรแล้วยังต้องคอยระวังมนุษย์ด้วยกันอีกด้วย เพราะการตัดคู่แข่งในรอบต่อไปให้เหลือน้อยที่สุดนั้นเป็นเรื่องดีต่อตนเองที่สุด

ตอนนี้หยางเหม่ยหลินรู้สึกเหนื่อยล้าเกินกว่าจะสามารถทำอะไรได้ นางไม่รู้สึกหิวหรืออะไรทั้งนั้นเนื่องด้วยได้ดูดซับพลังปราณไว้มากมาย ผู้คนที่สามารถฝึกยุทธได้จะสามารถอดทนต่อความหิวโหยได้ดีกว่าคนที่ไม่มีพลังยุทธมากนัก แต่หยางเหม่ยหลินก็ยังกระหายน้ำอยู่ดี

นางเดินไปข้างลำธารจากนั้นจึงใช้สองมือตักน้ำเย็นใสขึ้นจรดริมฝีปาก นางรู้สึกดีมากๆที่ได้รับความสดชื่นจากสายน้ำ

‘เหม่ยหลิน ข้าจะเข้าสู่สภาะหลับใหลเสียหน่อย แต่ไม่ต้องห่วงไปกลิ่นอายแห่งสัตว์เทพยังคงอยู่จะไม่มีสัตว์อสูรตนใดเข้าใกล้เจ้าได้’

‘อืม ข้าว่าจะอาบน้ำเสียหน่อย คงไม่มีอันตรายใดๆหรอก’

‘หากพวกเรารับรู้ถึงอันตรายจากตัวเหม่ยหลิน จิตของเราจะถูกกระตุ้นให้ตื่นจากภาวะหลับใหล เหม่ยหลินมิต้องเป็นกังวล’

‘ขอบใจมากเยว่เฟย’

หยางเหม่ยหลินยกยิ้มให้กับตนเอง ผ่านไปสักพักนางก็รับรู้ได้ว่าวิหคเทพในพันธะสัญญาทั้งสองได้เข้าสู่สภาวะหลับใหลไปแล้ว

หยางเหม่ยหลินถอดอาภรณ์ออกเหลือเพียงเสื้อซับในตัวบางที่ยาวคลุมถึงเข่า ผิวกายของนางที่ถูกปกป้องด้วยอาภรณ์หนาหลายชิ้นไม่มีรอยเปื้อนของฝุ่นโคลนเลย ผิวขาวเนียนละเอียดภายใต้สัมผัสแห่งแสงจันรางดงามเปล่งประกายดุจหยกขาวชั้นดีที่ถูกถนอมไว้อย่างล้ำค่า

หญิงสาวนั่งแช่ตัวในน้ำที่ลึกเพียงหัวเข่า นางนั่งพิงกับโขดหินหลับตาพริ้มภายใต้แสงจันทร์ ขนตาหนาเปียกน้ำดูงดงามราวกับผีเสื้อกระพือปีกหยอกล้อสายน้ำยามราตรี

อา...ช่างรู้สึกดีจริงๆ!

อาภรณ์บางเบาเปียกน้ำจนแนบชิดกับเนื้อนวลมองเห็นเรือนร่างมีเสน่ห์เย้ายวนของสตรีเพศอันน่าลุ่มหลง หน้าอกคู่งามภายใต้เนื้อผ้าบางเบางดงามราวกับผลท้อที่สุดงอมน่าสัมผัส

ภายใต้ร่างกายผอมบางกลับซ่อนรูปลักษณ์อันงดงามนี้จากสายตาผู้คนภายนอกซึ่งนางสามารถซ่อนมันไว้ได้อย่างแนบเนียนเลยทีเดียว

ในมุมมืดบนต้นใหญ่หนาทึบมีเงาสูงใหญ่พลางกายอยู่กับความมืดมิดได้เป็นอย่างดี ชายหนุ่มมองเลื่อนต่ำลงมาตามลำคอขาวผ่อง เนื้อกายสาวเด่นสง่าชูช่องดงามราวกับดอกไม้ยั่วยวนหมู่ภมรเข้ามาลิ้มลองเกสรของดอกไม้

เสียงหอบหายใจเริ่มเต้นถี่รัวขึ้นอีกครั้ง สตรีมากมายที่เขาเคยพบเจอไม่มีสตรีนางใดทำให้เขารู้สึกอยากสัมผัสเรือนร่างเช่นสตรีนางนี้มาก่อนเลย แม้จะมิมีความคิดที่จะชมชอบการอยู่ใกล้ชิดกับสตรีมาก่อน แต่สตรีนางนี้กลับทำให้เขามีความรู้สึกที่เปลี่ยนไป 

ตอนแรกเขาเพียงแต่ต้องการเข้ามาดูความเคลื่อนไหวของนางเท่านั้น เนื่องด้วยเพราะนางเป็นเพียงคนเดียวที่เกาะป้องกันด้านนอกไม่สามารถจับภาพความเคลื่อนไหวของนางได้ แต่กลับมิคาดคิดว่าจะต้องมาเจอเหตุการณ์เช่นตรงหน้า

ใบหน้าหล่อเหลาราวกับปีศาจที่ฉุดคราวิญญาณผู้คนได้ ดวงตาสีน้ำทะเลคมกริบลึกล้ำดั่งมหาสมุทรที่ราวกับจะตัดเฉือดจิตวิญญาณของผู้พบเจอหรี่ตาลงเล็กน้อย ลมหายใจที่แรงและเร็วขึ้นช่างขัดแย้งกับใบหน้าหล่อเหลาเยือกเย็นนี้เหลือเกิน

อยู่ๆเขาก็เห็นหญิงสาวลุกพรวดขึ้นจากน้ำ มองออกไปยังอีกด้านหนึ่งของลำน้ำ อาภรณ์ที่เปียกลู่แนบชิดกับเรือนกายงดงามยามต้องแสงจันทร์เปิดเผยต่อสายตาของชายหนุ่มอีกครั้ง ดวงเนตรคมกริบมองลึกเข้าไปในความมืดมิด เขากำลังเพ่งมองไปยังสิ่งที่นางกำลังออกแรงวิ่งตามไป สิ่งนั่นคืออันใดกัน?

หยางเหม่ยหลินในขณะที่แช่น้ำอยู่สายตาเหลือบไปเห็นดวงไฟประหลาดสีฟ้ากระพริบแสงวิบวับไม่ไกลจากที่นางอยู่นัก ราวกับว่ามันกำลังรอให้นางตามไป เมื่อส่งกระแสจิตสอบถามกลับไม่มีสัญญาณตอบรับจากหยางชุนและเยว่เฟย แปลว่าตอนนี้นางยังไม่ได้อยู่ในสถานการณ์อันตราย วิหคทั้งสองจึงไม่ได้ตื่นขึ้นจากการหลับใหล

เท้าเล็กๆก้าวขึ้นเหนือน้ำก่อนจะเดินก้าวตามดวงไฟสีฟ้าประหลาดดวงนั้นไป ดวงไฟดวงน้อยห่างออกไปเร็วขึ้นจนนางต้องออกแรงวิ่งตาม

อยากจะรู้เช่นกันว่ามันจะนำพาไปสู่สิ่งใด

หยางเหม่ยหลินไม่คิดอันใดมากรีบวิ่งตามดวงไฟดวงนั้นไปอย่างรวดเร็ว

ภายใต้แมกไม้อันมืดครึ้ม คิ้วกระบี่พาดสีเข้มเลิกขึ้นมองสตรีตรงหน้าด้วยความแปลกใจ เงาดำสูงใหญ่พริ้วไหวตามร่างของสตรีนางนั้นออกไปอย่างรวดเร็ว ไม่ทิ้งแม้แต่ร่องรอยแห่งการมาเยือนเอาไว้ให้สังเกตุเห็น

เรือนผมสีดำดุจน้ำหมึกพริ้วไหวสะท้อนแสงจันทร์มีไอปราณสีม่วงเปล่งประกายออกมาเบาๆ เส้นผมที่ดูนุ่มสลวยดุจแพรไหมพัดผ่านไปอย่างรวดเร็วก่อนที่สรรพสิ่งแห่งผืนป่าจะกลับมาเงียบสงบดังเดิม






พูดคุยกับรีด

ฮาโหลลลลลล ดึกแล้ว มีใครยังไม่นอนบ้างรายงานตัวหน่อยค่าา ^^

ว่าแต่พวกเค้าไปไหนกันเอ่ย น้องหลินไปในสภาพนั้นคือไม่ได้ตั้งใจจะอ่อยใครใช่มะ  หวังว่าตอนหน้า โรคเห็นผู้ชายหน้าตาดีไม่ได้ คงไม่กำเริบจนจับกดท่านจ้าวนะเจ้าคะน้องหลิน

ได้เวลานอนแร้วววว ฝันดีนะจ๊ะเบเบ้ ไว้เจอกันใหม่นะคะ อย่าเพิ่งเบื่อกันน๊า ^^







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.203K ครั้ง

42 ความคิดเห็น

  1. #888 อ่อยป่าว (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 16:21

    คือ แบบ ไม่ระวังตัวเลย...อยู่ในช่วงทดสอบแต่มาแก้ผ้าอาบน้ำ เข้าใจว่า มีนกคอยช่วยคอยกางม่านพลัง แต่น่าจะคิดนิดนึงว่า มีคนแอบดูภายนอกรึเปล่า ถึงจะมองไม่เห็นก็เถอะ....รึตั้งใจอ่อยพระเอก เพราะนกบอกนางแล้วนี่ 5555 ปักธงแบบมึน ๆ

    #888
    0
  2. #501 Nooviewmju76 (@Nooviewmju76) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 19:13
    มาต่อเร็วๆนะไรท์ จับกดท่านจ้าวเลยยิ่งดี อิอิ
    #501
    0
  3. #485 WipadaPhairo (@WipadaPhairo) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 22:28
    ไรท์ค้างมากๆ!!
    #485
    0
  4. #461 Virzus (@pippypunarak2205) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 17:23

    ชอบความ stalker ของพระเอก ฮ่าๆ น่ารัก
    #461
    0
  5. #446 cvin (@littledarklike) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 00:22
    รีบมาต่อนะคะ สนุกมาก ค้างงงอะ
    #446
    2
    • #446-1 kd_miko (@kd_miko) (จากตอนที่ 20)
      3 พฤษภาคม 2562 / 16:32
      ต่อให้แล้วววว อ่านรึยังค้าาา
      #446-1
  6. #443 Mookies_JT (@Mookies_JT) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 13:01

    โอ้ย กำลังสนุก ค้างๆไรท์ค่า มาต่อเถอะคะ

    #443
    1
    • #443-1 kd_miko (@kd_miko) (จากตอนที่ 20)
      2 พฤษภาคม 2562 / 18:17
      เร่งปั่นอยู่จ้า ขอบคุณที่รอนะคะ ^^
      #443-1
  7. #441 ศุกร์เสาว์ (@karnkeaw) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 08:47

    สรุปกี่วันมาตอนคะ จะได้เข้ามารอถูก

    #441
    1
    • #441-1 kd_miko (@kd_miko) (จากตอนที่ 20)
      2 พฤษภาคม 2562 / 18:19
      ยังไม่ได้กำหนดวันที่แน่นอนจ้า ต้องรีไรท์เรื่องเก่าด้วย หากรีไรท์เรื่องนั้นจบแล้ว จะมาอัพอย่างต่อเนื่องให้นะคะ กดติดตามการแจ้งเตือนไว้ก่อนได้นะคะ ขอบคุณที่รอค่าา ^^
      #441-1
  8. วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 02:18
    ทำไมคุณพระเอกเป็นแบบนี้คะ!!!555
    #440
    1
    • #440-1 kd_miko (@kd_miko) (จากตอนที่ 20)
      3 พฤษภาคม 2562 / 16:34
      เปิดให้รีดกดโหวตเปลี่ยนพระเอกดีมั้ยเนี๊ยะ อิอิ
      #440-1
  9. #439 ลูซิเฟอร์ คิง (@luci) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 00:04
    รอๆสรุกมากพระเอกเราพวกถ้ำมองไปสะละ
    #439
    0
  10. #438 aomsunday9 (@aomsunday9) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 21:47
    รอๆๆนะคะ
    #438
    0
  11. #437 Patty0248 (@Patty0248) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 12:59
    สนุกมากกกก รอน้าาา
    #437
    0
  12. #436 Luciferrock (@luciferrock) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 08:00
    รอออออ
    #436
    0
  13. #435 ศุกร์เสาว์ (@karnkeaw) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 01:00

    รอคะ รอตอนต่อไปคะ

    #435
    0
  14. #434 Nannygt (@Nannygt) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 23:13

    อยากอ่านต่อแล้วค่าาา สนุกมากๆเลยยยยนน
    #434
    0
  15. #433 noonuakaze (@noonuakaze) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 21:49
    รอนร้าาาาาาา...
    #433
    0
  16. #431 CarelyPaweena (@CarelyPaweena) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 21:34

    อยากอ่านต่ออ่ะ ลุ้นว่านางเอกจะได้ของดีอะไรอีกไหมจะเป็นสมุนไพรล้ำค่าหรือของอะไรนะ
    #431
    0
  17. #428 ศุกร์เสาว์ (@karnkeaw) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 14:26

    ความที่ลุ้นแอบส่องวันละหลายรอบ รอคะ

    #428
    0
  18. #427 ศุกร์เสาว์ (@karnkeaw) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 08:33

    รอ รอ รอ ตอนต่อไปจ้า

    #427
    0
  19. #426 baby-m2 (@Baby-M) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 08:23
    ชอบค่ะ ไรท์รีบมาแต่งต่อน้าาา พึ่งเข้ามาอ่าน นี่อ่านรวดเดียวเลย สนุกๆๆ :)
    #426
    0
  20. #424 sawitree9300 (@sawitree9300) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 00:26

    ขนลุกเลยฮ่ะ 555
    #424
    0
  21. #423 Zhinsha (@Zhinsha) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 00:20

    ไปในชุดนั้น ขอให้เจอผู้แบบ หล่อลากไส้นะคร้าาา
    #423
    0
  22. #422 seeyou122 (@nijwipha) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 00:17
    รีบๆมาอัพต่อนะคะ
    #422
    0
  23. #421 Puipeepo (@puimimoma) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 23:55
    สนุกมากมาย
    #421
    0
  24. #419 Earthkid (@Earthkid) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 21:03
    Stupid dumbass you forgot you forgot to put on clothes don’t run after stuff naked
    #419
    0
  25. #417 Dar699699 (@Dar699699) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 20:44

    รอๆๆๆๆ
    #417
    0