[Chonnatee] ชลนที #Boy's Love #จบแล้ว

ตอนที่ 51 : บทที่ 43

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,716
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    18 ก.ย. 59


บทที่ 43


บอกกูได้ยังว่าเกิดอะไรขึ้น?”


ผมสะกิดเทม ถามอย่างข้องใจหลังขึ้นเรือมาได้สักพัก ทุกอย่างกะทันหันมากจนผมแทบตั้งตัวไม่ทัน ได้แต่เก็บข้าวของให้ทันแล้วก็รีบมาลงเรือ


เทมหันมองผม หน้าตามันอิดโรย “รู้ไหมกูยังไม่ได้นอนเลย”


“อ้าว? ทำไมล่ะ?”


“คนของมึงเล่นนั่งเฝ้าจ้องอยู่อย่างนั้นทั้งคืน ใครจะไปหลับลง เพื่อนคนอื่นก็ไม่กล้าปล่อยมันอยู่กับกู กลัวมีเรื่องกันเลยมาบ้านพักกูกันหมด เมื่อไม่มีใครกล้านอน วินเลยไปเอาเกมเศรษฐีออกมานั่งเล่น ระหว่างดวลกันถึงเช้าก็ได้เปิดใจคุยกันหลายเรื่องอยู่ และตอนพวกกูออกมาที่ศาลาเมื่อตอนเช้าก็...”


พูดถึงตรงนี้มันก็ควักมือถือออกมา ควานหาหูฟังมาเสียบให้ แล้วส่งให้ผม ระหว่างใส่หูฟังที่หู เทมก็เปิดคลิปวีดีโอให้ผมดูแล้ว


ภาพปรากฏเป็นฉากพาร์กำลังเดินคู่มากับหญิงผมทองนอกศาลา


[นี่กูควรเชื่อที่มันบอกรักทีเมื่อคืนหรือเปล่า?] เสียงเทมแทรกมา [แล้วมึงจะเอามือถือกูไปอัดวีดีโอทำไม?]


[เก็บเป็นหลักฐานไง เอาไว้ใช้ช่วยทีโต้แย้งได้] คราวนี้เสียงไวไว


สองคนในหัวข้อสนทนากำลังเดินตรงดิ่งมาที่โต๊ะ พาร์ถามเสียงห้วน


[วินล่ะ]


เทมพูดเสียงห้วนใส่ [เดินมาโน้นไง]


[ทุกคน ข้าวเช้าใกล้เสร็จแล้วล่ะมีอะไรเหรอ?]


มุมภาพเปลี่ยนเป็นกว้างขึ้น แล้วหยุดอยู่แบบนั้นไม่ขยับส่ายไปไหน ผมเดาว่าไวคงเอามือถือวางพิงอะไรสักอย่างอยู่บนโต๊ะ ได้ยินเสียงพาร์พูดภาษาต่างประเทศกับเธอ ตอนแรกผมนึกว่าภาษาอังกฤษ แต่สงสัยจะไม่ใช่ ขนาดได้ยินชัดก็ยังฟังไม่รู้เรื่อง สาวผมทองพยักหน้า เดินไปนั่งเก้าว่างที่โต๊ะ พาร์กำลังจะนั่งตาม แต่กลับเปลี่ยนใจเดินอ้อมโต๊ะคว้าผ้าขึ้นมา


อ้าวเฮ้ย เสื้อผมนี่หว่า ไหงไปอยู่ตรงนั้นได้? ผมจำได้ว่าหลังเปลี่ยนเสื้อที่บ้านพักก็จับมันลงถังขยะไปแล้วนี่น่า


[มันมาอยู่นี่ได้ไง?]


[เจ้าของมันหนีมาที่นี่น่ะสิ] เทมว่า แล้วพูดต่อ [มึงดูสภาพเสื้อแล้วช่วยสำนึกด้วยว่าทำไอ้ทีหวาดผวาขนาดไหน ตอนนี้แค่มึงเข้าไปใกล้ตัวมัน ไอ้ทีคงขยับหนีแล้วแหงๆ]


ผมเหลือบมองเทมที่หันไปคุยกับกาย ในคลิปมันทำหน้าเอาเรื่องจริงจังมาก แถมยังพูดเกินจริงอีก ทำเอาพาร์ในคลิปหน้าเสียไปเลยครับนี่ล่ะมั้งเหตุผลที่พาร์ไม่ยอมเข้าใกล้ผมเลย ทั้งที่ปกติมันต้องลากผมไปคุยให้รู้เรื่องแล้ว


[ตอนนี้มึงจะพูดอะไรก็รีบพูด] เทมเขม่นพาร์อย่างชัดเจน เปรยตาไปทางผู้หญิงคนเดียวที่นั่งอยู่เหมือนต้องการคำอธิบาย


พาร์พยักหน้า สีหน้าค่อนข้างขรึม [วิน]


[วะ ว่าไง?]


[ยัยนี่บอกว่าโดนแม่มึงทาบทามให้มาเป็นคู่หมั้นลูกชาย ซึ่งก็คือมึง]


[อะไรนะ!!]


เสียงประสานดังรอบโต๊ะ ผมยังอ้าปากเหวอ เฮ้ยๆ ไม่ใช่ญาติ


[เดี๋ยวดิ แม่สาวผมทองนี่ไม่ใช่ญาติฝ่ายแม่วินเรอะ!] ไวไวในคลิปถามเสียงดัง


พาร์ขมวดคิ้ว ส่งเสียงถามหญิงคนเดียวในกลุ่ม ก่อนจะเป็นล่ามแปลให้ [เธอบอกว่าเป็นญาติกันสิดี จะได้ไม่มีเรื่องหมั้นงี่เง่าให้ปวดหัว]


อ้าวๆ มองหน้าวินในคลิป เหมือนจะเห็นมันหน้าซีด ท่าทางเซเล็กๆ ให้เพื่อนตกใจกันใหญ่ เลยโดนกายฉุดแขนให้มานั่งข้างๆ คนอื่นที่มาพร้อมวินเลยหาที่นั่งตาม


[เธอฝากบอกว่าไม่คุ้นสำเนียงภาษาของมึงเลยคุยด้วยไม่รู้เรื่อง แล้วที่มาหามึงถึงที่นี่ เพราะอยากจะบอกให้ช่วยยกเลิกเรื่องหมั้นหมายกับแม่ของมึงให้หน่อย]


[เดี๋ยวก่อน!] วินรีบเบรก [ตั้งแต่แรกเจอหน้า พวกมึงก็คุยเรื่องนี้?]


[ไม่เชิง] พาร์ย่นคิ้ว [ตอนแรกก็ทักทายตามประสาคนไม่ได้เห็นหน้ากันตั้งแต่จบไฮสคูล ก่อนบอกว่าดีใจที่ได้เจอมาก ถามว่าพูดไทยคล่องไหม พอบอกว่าคล่องก็รีบลากกูไปเลย]


[ลากไปไหน?] ไวถาม


[ห้องครัว] พาร์ขมวดคิ้วเหมือนเป็นเหตุการณ์ที่ไม่ค่อยอยากจำ [ยัยนี่เคยไปโวยวายกับพ่อครัวมา เพราะอาหารแต่ละมื้อเผ็ดเกินไป ปลาก็ก้างเยอะ เธอฝืนกินจนปากเป็นแผล แต่หลังโวยวายก็ไม่เห็นมีอะไรเปลี่ยน เธอยอมรับว่าคุยกับพ่อครัวไม่รู้เรื่อง เลยลากกูไปช่วยคุย หลังจากนั้นก็กักตัวกูไว้เป็นเพื่อนคุย ท่าทางเก็บกดมานานที่คุยกับใครก็ไม่รู้เรื่อง]


พาร์เล่าถึงตรงนี้ก็ถอนหายใจ [เธอบ่นกับกูหลายเรื่องเลยล่ะ อย่างเช่น เรื่องมึงออกเสียงเรียกชื่อเขาผิด ยัยนี่ชื่อเบียทริซ ไม่ใช่เปียทีซ แล้วพอเธอทนไม่ไหวอยากจะกลับบ้านก็กลับไม่ได้ ไม่มีเรือลำไหนยอมไปส่งที่ฝั่ง เธอบอกว่าเหมือนโดนขัง]


นะ นี่มัน


ในคลิปเงียบกริบอยู่นาน เป็นเทมที่เอ่ยถามคนแรก [มึงรู้จักหล่อนมาก่อน?]


[เพื่อนร่วมชั้นที่สวีเดนของกู ไม่ได้สนิทกันหรอก ศัตรูด้วยซ้ำ]


ฮะ? ศัตรู??


สาวผมทองร้องเรียงพาร์ ก่อนพูดอะไรบางอย่าง พาร์พยักหน้าแล้วช่วยแปล


[เธอบอกว่าเปลี่ยนใจไม่กลับแล้ว จนกว่าวินจะยกเลิกเรื่องหมั้นถึงจะยอมกลับ]


วินลุกพรวด [กูจะกลับไปคุยเรื่องนี้กับที่บ้านให้รู้เรื่อง!]


[ใจเย็นๆ] กายพยายามปลอบ


[เย็นไม่ไหวแล้ว กูจะกลับบ้านเดี๋ยวนี้ พวกมึงก็ด้วย ไปเก็บของ!]


ภาพในคลิปเริ่มสั่นไหวจนดูไม่รู้เรื่อง แล้วก็จบแค่นั้น ผมถอดหูฟังออก ส่งมือถือคืนเทม


หันไปมองวินที่หน้าตาเคร่งเครียดกว่าปกติ


สเป็กของวินต้องเป็นสาวเอเชียตัวเล็กน่ารัก แต่ว่าคู่หมั้นที่แม่หามาดันตรงข้ามกับที่มันชอบหมดเลย สาวเจ้าไม่อยากหมั้น มันก็ไม่อยากหมั้น งานนี้บ้านวินคงได้ระเบิดลงสักครั้ง


เพราะเมื่อไม่มีใครได้นอนเลย และพวกผมต้องกลับมาเก็บของที่ห้องพักในโรงแรม สาวผมทองได้ห้องพักสุดหรูก็สะบัดหน้าจากไป เหลือเพียงพวกผมที่มารวมพลกันที่ Pleiades's Meeting Room ที่ชั้น 25


ไม่มีใครขับรถกลับตอนนี้ไม่ไหว เลยให้วินโทรไปคุยกับที่บ้านก่อน คนอื่นๆ ก็นั่งล้อมวงกินข้าวต้มทะเลที่เอามาจากบนเกาะกันเงียบๆ แล้วแยกย้ายกันไปหาที่นอนหลับ


ผมมองพาร์ที่ยึดเก้าอี้ริมสระว่ายน้ำนอน แดดลงมาโดนเต็มๆ ก็เดินไปสะกิด


“...มึงไปนอนข้างในเถอะ เดี๋ยวกูเก็บของเอง”


พาร์มองผมเนิ่นนาน ก่อนผงกหัวเดินตามผมมาเงียบๆ ระหว่างกำลังเก็บของ ผมก็ได้ยินคนนอนบนเตียงพูดพึมพำ


“ขอโทษ”


พอผมหันไปก็พบว่ามันนอนตะแคงหันหลังให้อยู่ ไม่รู้ว่ายังตื่นอยู่ หรือละเมอพูดออกมา


นึกถึงคำพูดเทม...คู่มึงมีปัญหาเพราะมึงนี่แหละ


ผมก็หุบตามองพื้น พึมพำออกมาบ้าง


“...กูก็ผิดกับมึงเหมือนกัน”  


หลังเก็บของเรียบร้อย ผมก็ออกไปคุยโทรศัพท์ที่ริมสระน้ำ โทรกลับไปที่บ้าน พอน้องๆ รู้ว่าผมกลับวันนี้ดีใจยกใหญ่


[อย่าลืมของฝากนะ] ยัยน้ำบอกเสียงสดใส


[ของอันด้วย]


เออใช่ เกือบลืมแล้วไหมล่ะ



 

หลังเที่ยงพวกผมก็ทยอยกันกลับ 


“…แวะซื้อของฝากก่อนนะ


อือพาร์ขานรับแค่คำเดียว


ผมลอบถอนหายใจอย่างผิดหวัง นึกว่ามันจะช่วยต่อบทสนทนาซะอีก แล้วแบบนี้ใครจะกล้าชวนคุย  


หลังซื้อของฝากกลับบ้าน พวกผมก็ตรงดิ่งกลับบ้าน ไม่มีแวะที่ไหนทั้งนั้น แถมในรถเงียบประหนึ่งไม่มีใครอยู่ อึดอัดจนต้องเปิดเพลงคลอเอา บรรยากาศถึงค่อยผ่อนคลายลงหน่อย กว่าพวกเราจะถึงบ้านผมก็เย็นมากแล้ว แค่หิ้วของเข้าบ้านเจ้าตัวเล็กก็วิ่งมาแต่ไกล กระแทกใส่ซะเกือบล้ม


พี่!


ผมวางของในมือ รีบอุ้มน้องขึ้นมากอดแน่นๆ ด้วยความคิดถึง พ่อเดินตามน้องออกมา


ปีนี้กลับเร็วดีนี่


เกิดเหตุฉุกเฉินนิดหน่อยครับ แผนเที่ยวเลยล้มไม่เป็นท่า


พ่อหัวเราะใหญ่ พยายามดึงน้องออกจากตัวผม แต่มือเล็กเกาะหนึบ ทำไงก็ไม่ปล่อย แถมแหกปากจะร้องไห้ พ่อทำหน้าจนปัญญา โบกมือไล่ให้ผมอุ้มน้องอันเข้าบ้าน ก่อนก้มลงหยิบของช่วยหิ้วเข้าบ้านแทน


ระหว่างวางน้องอันบนโซฟา สองสาวก็วิ่งตึงตังลงมาจากชั้นสอง


พี่!ยัยน้ำโผมากอดผม ก่อนผละตัวออก ของฝากน้องล่ะ


อยู่ในรถ เดี๋ยวหยิบลงมาให้ตอบน้องสาวก็ต้องหันมาเกลี้ยกล่อมน้องคนเล็ก รอพี่ตรงนี้ก่อน พี่ไปขนของแปบเดียว


อันไปด้วย


จะไปเกะกะพี่ทำไมเล่าน้ำดุน้อง เจ้าตัวเล็กเลยเบะปากใส่พี่สาว ไม่ต้องร้องเลยนะ เป็นผู้ชายซะเปล่า


ผมใช้โอกาสนี้หลบออกมา พอเดินออกมาข้างนอกก็เจอสองพี่น้องตระกูลกอล์ฟกำลังคุยกัน


ไม่อยากไปก็ไม่ต้องฝืนตามพี่ไปหรอก


แต่จะให้พี่ไปหาปู่คนเดียวได้ไงเล่า


ไม่เห็นเป็นไรพาร์ขยี้หัวน้องสาว ปู่ไม่ว่าเบอร์หรอกน่า


เบอร์ดี้ทำหน้าครุ่นคิด ปีนี้พ่อกับแม่ไม่ไปใช่ไหม?”


อืม


งั้นเบอร์ไปกับพี่ด้วย รอแปบนะ เบอร์ไปบอกน้ำก่อน


เบอร์ดี้หันมาเห็นผมพอดีก็ฉีกยิ้มให้ แล้ววิ่งสวนเข้าบ้าน พาร์เห็นผมเหมือนกัน มันช่วยเปิดประตูหลังรถให้ ผมมุดเข้าไปหิ้วของที่เหลือออกมา


ที


ผมหันไปมอง


ขอยืมรถกลับบ้านแปบหนึ่ง เดี๋ยวเอามาคืน


“…มึงจะไปสนามบินเมื่อไหร่?”


ยังไม่รู้ แต่คงเป็นพรุ่งนี้


งั้นเดี๋ยวกูขับไปส่งที่สนามบินผมเดินผละมาสามก้าวก็นึกได้ว่าต้องพูดอะไรสักอย่างกับมัน ถึงได้หันกลับไปมอง เจอมันกำลังก้มหน้ามองพื้นพอดี


พาร์คนโดนเรียกเงยหน้าขึ้น แววตาหม่นหมองจนผมใจอ่อนยวบ กูไม่ได้โกรธมึงหรอกนะ


“…แล้วกลัวหรือเปล่า


ผมเดินถอยกลับมายืนข้างมัน แล้วถอนหายใจ คือว่านะ มึงพึ่งแสดงออกชัดว่าอยากจับกูทำเมียมาก ถ้ากูไม่กลัวสิถึงแปลก


พาร์ทำหน้าหงอยไปเลยครับ


ถ...ถึงตอนนั้นกูตกใจจนหนี แต่พอตั้งสติได้กูก็ไม่ได้หนี หรือหลบหน้ามึงนี่ผมว่า พูดเสริมอีก ไม่ได้เว้นระยะห่าง ยังคุยกับมึงได้ตามปกติแบบเนี่ย


“…อือพาร์พยักหน้า สีหน้าดูดีขึ้น


แต่กูคงค้างคืนกับมึงไม่ได้แล้วนะพูดถึงตรงนี้ผมก็เบือนหน้าหนี และจะไม่เปลี่ยนเสื้อผ้าต่อหน้ามึงด้วย


ที


ผมทำใจสักพัก ค่อยหันไปมอง เจอพาร์มองมาด้วยแววตาแปลกๆ ที่ผมอ่านไม่ออก


เรียกแล้วเงียบนี่คืออะไร


จะพูดอะไรก็ว่ามาดิ!ผมว่าอย่างทนไม่ไหว


อยากกอดมึงได้ไหม


หน้าบ้านเนี่ยนะ! ไม่ไห้โว้ย!!


งั้นขอกอดที่สนามบินก็ได้


ผมเขม็งใส่มัน ในใจกำลังครุ่นคิดว่าแบบไหนน่าอายกว่ากัน แม่ง เหมือนโดนไล่ต้อน สุดท้ายผมก็ต้องวางของไว้บนกระโปรงรถ


อยากกอดก็มาเห็นมันทำหน้าระรื่นก็ชักหมั่นไส้ กูให้แค่นาทีเดียวนะ


งั้น 30 วินาทีแรกที่บ้าน ที่เหลืออีก30 วิ ขอที่สนามบินนะ


มึงนี่มัน…”


ผมอ้าปากพะงาบๆ สรรหาหาคำมาด่ามันไม่ถูก ยิ่งโดนรวบกอดกะทันหันยิ่งคิดไม่ออกหนักกว่าเดิมอีก


กอดครั้งนี้แปลกไป มันทำให้ผมรู้สึกร้อนวาบที่ผิวหน้า หัวใจก็เต้นแรงผิดปกติ แถมยังรู้สึกกระอักกระอวนอย่างบอกไม่ถูก


เอ่อ พอได้แล้วมั้ง


อะไร นี่พึ่งสิบวินาทีเองนะ


หา! แค่สิบเองเหรอ!


ผมกัดฟันยืนทนให้มันกอดครบตามเวลา แต่ยิ่งนานก็ยิ่งรู้สึกร้อนร้อนเหมือนโดนไฟลวก สุดท้ายก็ผลักมันออกอย่างทนไม่ไหว


ที? เอ๊ะ มึงมีไข้เหรอ หน้าแดง…”


กูเอาของไปเก็บก่อนล่ะ!


ผมตัดบทคว้าของบนกระโปรงรถ ชิ่งหนีเข้าบ้านอย่างเร็ว เดินจ้ำพรวดๆ หย่อนของทิ้งไว้ใกล้โซฟา เมินเสียงเรียกของน้องๆ หมุนตัวเดินเข้าห้องน้ำอย่างไว


ปัง!


แค่เห็นเงาสะท้อนบนกระจกก็แทบผงะ ไอ้คนหน้าแดงก่ำเหมือนโดนต้มสุกมานั่นคือผมเรอะ!


ไม่ได้การ รีบหมุนก๊อก กวักน้ำใส่หน้า เงยหน้าขึ้นมาดูอีกทีก็ยังไม่หาย แค่สีแดงจางลง


ผมลูบน้ำออกจากหน้า แววตาสับสนอย่างหนัก 


นี่ผมกำลังเป็นบ้าอะไร?




วันรุ่งขึ้นผมเดินจูงน้องสองคนในชุดนักเรียนลงบันไดมา จับส่งตัวถึงโต๊ะอาหาร เพราะเมื่อคืนน้องขอไปนอนกับผมด้วย 


ไปส่งน้องอันด้วยนะลูก


ผมมองแม่ แต่รถทีอยู่บ้านพาร์นะครับ


พาร์เอามาคืนตั้งแต่เช้าแล้วจ๊ะ เห็นว่าต้องไปสนามบินต่อ


อ้าว แล้วทำไมไม่ปลุกทีล่ะ


ปลุกลูกทำไม?” แม่งง


ก็ทีบอกพาร์เมื่อวานว่าจะขับไปส่งที่สนามบิน


อ้อ สงสัยเปลี่ยนแผนมั้งลูก แม่เห็นลุงแทนกับป้าเจนไปส่ง เห็นว่าเดี๋ยวขับไปทำงานต่อเลย


งั้นเหรอที่จริงก็ดีนะครับ บอกตามตรงผมยังไม่พร้อมเจอหน้ามัน


แล้วพาร์บอกไหมครับจะกลับเมื่อไหร่?”


เอ เหมือนแม่ได้ยินว่าเบอร์ดี้จะกลับมาก่อน ส่วนพาร์คงกลับใกล้วันเปิดเทอมล่ะมั้ง


ผมพยักหน้าหงึกๆ รับจานอาหารจานแม่มานั่งกินกับน้องๆ ผมกินเสร็จก่อนตัวเล็กตามเคย


งั้นน้ำไปกับพ่อดีกว่า เดี๋ยวสาย


ค่ะ


น้ำพุ่งมากอดผม กอดแม่ ก่อนคว้ากระเป๋าตามพ่อออกไป


งั้นทีขอขึ้นไปเอาของที่ห้องก่อนนะครับ


ผมบอกแม่ ขึ้นห้องไปหยิบกระเป๋าตังค์กับมือถือลงมา ชะงักนิดหน่อยเมื่อเห็นว่ามีข้อความไลน์จากพาร์ตอนหกโมงครึ่ง


PAR: ถึงมึงจะไม่โกรธ แต่กูก็รู้สึกผิดอยู่ดี เพราะงั้นกูจะลงโทษตัวเอง

PAR: ตลอดสองอาทิตย์ที่กูอยู่กับปู่ และอีกหนึ่งอาทิตย์ในสัญญา รวมเป็นสามอาทิตย์ที่กูจะหายไปจากชีวิตมึง


ผมอ่านถึงตรงนี้ก็รู้สึกใจหายพิกล


PAR: และระหว่างที่กูไม่อยู่ [ห้าม] ผู้หญิงหรือผู้ชายเข้าใกล้มึงเด็ดขาด!

PAR: กูถือว่าเตือนมึงแล้วนะ แล้วเจอกัน


ที! น้องพร้อมไปแล้วลูก!แว่วเสียงตะโกนจากข้างล่าง ผมรีบส่งเสียงตะโกนกลับ


กำลังลงไปครับ!


ผมรีบยัดมือถือใส่กระเป๋ากางเกง หันไปมองข้าวของพาร์ที่ยังกองไว้ในห้อง ทิ้งคำพึมพำไว้ก่อนดึงประตูห้องปิด


แล้วเจอกัน” 



 

หลังจากนั้นไม่กี่วัน ไลน์กลุ่มเพื่อนเก่าแก่ก็กระหน่ำ


Wind: SOS กูอยากได้ทัพเสริม

White Rabbit: มึงเถียงแม่แพ้ใช่ไหมวิน 555

Wind: เถียงแพ้ไม่เท่าไหร่ แต่แม่ง ทั้งพ่อทั้งพี่ชายแปรพรรคหมด แค่แม่พูดไล่พ่อนอนนอกห้องกับบอกพี่ว่า น้องไม่เอาคู่หมั้น งั้นยกให้พี่แทน โอ๊ย กูอยากบ้า!!

YamYam: มึงก็บอกแม่ไปดิว่ามีแฟนแล้ว


อ้าวเฮ้ย เดี๋ยวมันไปบอกจริงหรอก


Wind: กูบอกแล้ว แต่แม่ไม่เชื่อ พอบอกจะพามาให้ดูตัว แม่ก็ไม่เชื่อ พูดอีกว่าถ้ากูพาใครสักคนในกลุ่มไปบอกว่าเป็นแฟน แม่ยังเชื่อกว่า กูล่ะเครียด


เอ๊ะผมรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี รีบเฟดตัวเองออกไปเงียบๆ ปล่อยข้อความมาโดยไม่ไปอ่าน


หลังจากผ่านไปสองวัน ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ผมเลยไปเปิดอ่านข้อความที่ค้างไว้


Wind: กูต้องการพวกมึงคนใดก็ได้ในกลุ่มมาบ้านกู!


นั่นไง กะแล้วไม่มีผิด


White Rabbit: แล้วใครจะยอมไปวะ

White Rabbit: สติกเกอร์หัวเราะสะใจ

Wind: กูตัดสินใจแล้วเอามึงเนี่ยแหละไว

White Rabbit: ฮะ! กูเนี่ยนะ!

Wind: เออ! ไอ้ทีก็มีเจ้าของแล้ว ยำก็มีแล้ว พวกที่เหลือมีแต่ตัวควายๆ ขืนเอามันมาแสดงบทแฟน มีหวังแม่นึกว่ากูเป็นเมียพวกมันพอดี เพราะงั้นมึงเนี่ยแหละดีที่สุด!

White Rabbit: ให้แสดงบทเป็นแฟนมึงเนี่ยนะ ไม่เอาอ่ะ

Wind:งั้นระหว่างแสดงบทเป็นแฟนกู กับแสดงบทเป็นแฟนเทม มึงจะเลือกใคร!

White Rabbit: มึงสิ

Wind: นั่นไง มึงบอกเองนะ พรุ่งนี้มาบ้านกูซะดีๆ ถ้ามึงไม่มา กูจะไปลากคอมึงถึงที่!


ยิ่งอ่านรอยยิ้มยิ่งกว้าง สุดท้ายก็เผลอหัวเราะขำตัวโยน มึงตกม้าตายจริงๆ วะ แค่วินยกไอ้เทมมาอ้างแท้ๆ ผมพิมพ์ข้อความกดส่ง


TEE: หลังจากนั้นเป็นไงบ้างวะ?


คำตอบมาทันทีทันใด


White Rabbit: ไอ้ที! ช่วยกูด้วย!! ไอ้วินจะ


หือ? ผมเลิกคิ้วมองข้อความขาดหายไปดื้อๆ สักพักก็เด้งข้อความใหม่จากวิน


Wind: ไม่มีอะไร มึงไม่ต้องสนใจ หลังจากนี้ถ้าติดต่อพวกกูไม่ได้ ไม่ต้องสนใจ โอเคนะ


อะไรเนี่ย? ยังไม่ทันได้พิมพ์ถาม ก็มีข้อความใหม่ขึ้นมาก่อน


Templar: Tee << ก่อนมึงจะไปสนใจเรื่องชาวบ้าน เอาเรื่องของตัวเองให้รอดก่อน


อย่างกับถูกลูกศรพุ่งเสียบทะลุใจ ผมรีบพิมพ์ข้อความทิ้งท้ายก่อนออกจากแอพ


TEE: Tem << กูเบื่อมึงที่สุด!!


ไม่ทันล็อกหน้าจอ กรอบข้อความก็เด้งให้เห็น


Templar: Tee << กูก็เบื่อมึงเหมือนกัน!


------------------------------------------------------

Talk: 16/09/2016

- รีไรท์ช่วงต้น

------------------------------------------------------

Talk: 18/06/2016

น้อมรับคำติ และกำลังใจค่ะ 

เราก็รู้สึกเนื้อเรื่องบางช่วงอืดๆ ไปเหมือนกันค่ะ 

เราขอเดินหน้าต่อจนจบ แล้วค่อยวนมาหาสาเหตุกับแก้ไขนะคะ 

ส่วนตัวละครใหม่ที่โผล่มา เฉลยแล้วเนอะว่าเป็นใคร (จะมีใครผิดหวังไหมเนี่ยที่มันไม่มีมาม่า) 

เจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ 

ป.ล. จะพยายามคุมความติสต์ของทั้งตัวเองและตัวละครไม่ให้ไปพายเรือเล่นบ่อยๆ นะคะ 

------------------------------------------------------   

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,841 ความคิดเห็น

  1. #2834 น่องขาหมู (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 22:59
    ความเพื่อนสนิทกันนานอ่ะเนอะเบื่อขี้หน้าประจำ555
    #2,834
    0
  2. #2811 KiHaE*129 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 20:45

    ง่อวววววว

    ลุ้นขึ้นมั้ยวินกับไว

    ห่างกันครั้งนี้มีคนได้ตระหนักมากขึ้นแน่

    #2,811
    0
  3. #2726 ThkTheks (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 19:52
    จะคิดถึงพาร์มั้ยน้าาาาา
    #2,726
    0
  4. #2672 bwp_k (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 19:26
    ทีจะรู้สึกอะไรไหมละ หายไป 3 วีคเลย
    #2,672
    0
  5. #2586 FairyP718 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 23:12
    ไปบ้านปู่ก็ยังจะหวงทีอีกนะ
    #2,586
    0
  6. #2205 shshshx (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:38
    มีซัมติงป่ะเนี้ยยยวินไว
    #2,205
    0
  7. #2163 โมเม-3- (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 25 มกราคม 2560 / 17:04
    เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกในรอบหลายปีที่ทำให้ยิ้มตามได้ไม่หุบ ส่วนตัวชอบคาแรคเตอร์ ทุกๆตัวเลย มันมีที่มาที่ไป ชอบการใส่ใจเรื่องเล็กๆน้อยๆของคนเขียนมากๆ สนุกมากๆเลยค่ะ ไม่น่าเบื่อด้วย ขอโทษด้วยนะคะที่เพิ่งได้มาอ่าน
    #2,163
    0
  8. #1995 baekbow (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 00:20
    วินไวไหมงานนี้?
    #1,995
    0
  9. #1994 baekbow (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 00:19
    อ่าว เดี๋ยวรู้เลย ว่าจะเป็นไง หลังห่างกัน มันต้องมีคิดถึงกันมั่งแหละ
    #1,994
    0
  10. #1669 Thedrm. (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 09:42
    5555555 โหย วินไวอ่อ -...- น่าฟิน
    #1,669
    0
  11. #1621 Khaosan P. (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 12:13
    ทำไมมีความรู้สึกว่าพาร์แอบร้ายนะเนี่ย  ตั้งแต่ขอกอดละ จนถึงสำนึกผิดขอเฟดตัวเองออกจากชีวิตที  อยากทำให้คิดถึงตัวเองสินะ  หรือคนอ่านนี่แหละคิดไปเอง ออกอาการหนัก  อยากให้ทั้งคู่ลงเอยสักที
    #1,621
    0
  12. #1613 สาววายไร้ผัวนะเออ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 20:55
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #1,613
    0
  13. #1577 FF_mama_wiwi (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 16:17
    สมกับที่รอคอยยยย ทีต้องคถพาร์แน่เลย อุอิ
    #1,577
    0
  14. #1576 ..miran.. (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 00:25
    วินกะไว คู่ใหม่ใช่ไหม หึหึหึ -.,-
    #1,576
    0
  15. #1575 Som O Usanee (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 19:19
    โล่งใจไม่มีมาม่าน้องนีผมทอง แต่วินจะทำไรไวกันน้อออออ ระวังผีผลักนะลูกกกกก อิอิ ส่วนน้องที ก็ตามที่เทมบอกนะ 55555
    #1,575
    0
  16. #1574 jarafa (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 17:42
    เราว่าเรื่องมันเริ่มอืดๆ ไงไม่รู้อ่ะ อาจจะเพราะอัพทีเวลามันนานด้วยมั้งเลยรู้สึกว่าเรื่องมันไม่เดิน
    #1,574
    0
  17. #1572 กองฟางข้าวk-f-k (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 21:11
    รอติดตามคะ ยังเป็นกำลังใจให้นะ^^
    #1,572
    0
  18. #1571 Fakezz zzz ZZ* (: (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 18:13
    เอ้ะๆๆๆ!! วินกับไวไวนี่ยังไง555 ถ้าคู่นี้ลงเอยกันจริงๆ ก็ดีนะคะ
    พาร์กับทีห่างกัน คงจะมีเวลาคิดเรื่องอะไรๆกับตัวเองมากขึ้น อยากรู้จังว่าจะคิดถึงกันแค่ไหนน้า

    ปล.แต่งตามที่คิดก่อนดีกว่าเนาะ แล้วรีไรท์ปรับทีหลังก็ไม่เสียหาย สู้ๆค่า
    #1,571
    0
  19. #1570 Fon Chanoknunt (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 17:38
    เทมอ 2 เทมอ 2 สงครามสายน้ำ ????????????????????????
    ปล.พายเรือได้แต่อย่าไกล ไม่งั้นมันจะไม่สนุก
    ปล.คิดถึงทีพาร์ คิดถึงไรต์ด้วย
    #1,570
    0
  20. #1569 mukmixdada (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 17:22
    ทีจะคิดถึงพาร์มั้ย???
    #1,569
    0
  21. #1568 sss779 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 17:03
    มาอีกคู่รึเปล่าน้า~
    #1,568
    0
  22. #1567 Whatever it is (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 16:08
    ไวไวโดนกินไปยังนิ 555
    #1,567
    0
  23. #1566 แมวน้อยวนิลา (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 16:05
    ฮาอะ55555ทีกะเทมนี่สนิทกันดีจัง
    #1,566
    0
  24. #1565 อิงะเดะมอ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 16:02
    ถึงฝนจะตก ฟ้าจะร้อง เราก็ยังฟินๆ อารมณ์ดีแม้นามต้องลุยน้ำเน่า(เวอร์) 5555+ ช่วงนี้ไรท์มาอัพบ่อย อัพถี่เป็นไรที่ฟินมาก...
    #1,565
    0
  25. #1564 ΣaѓŁ♟ILLUA (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 15:55
    แอร๊ยยยย ไม่ได้เม้นนานนน T___T -- ชอบบบบบบบบ แอบสงสารพาร์นิดโหน่ยยยยย ที่จริงอยากให้พาร์กดทีสำเร็จนะคะ หุหุหุ -- วินหนูลูก น่าจะเป็นแฟนกันเลยจริงๆนะ 5555
    #1,564
    0