[Chonnatee] ชลนที #Boy's Love #จบแล้ว

ตอนที่ 52 : บทที่ 44

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,788
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    18 ก.ย. 59


บทที่ 44


= เกิดอะไรขึ้นกับคู่นี้? แบบนี้นิติกับอีคอนไม่ตีกันแย่หรือเนี่ย =

ก่อนปิดเทอมยังหวานชื่นอยู่ดีๆ แล้วทำไมเปิดเทอมถึงห่างแบบนี้ล่ะลูกแฟนคลับงงตาแตกกันหมดแล้ว เจ๊ก็มึนไปเหมือนกัน แถมขอสัมภาษณ์ใครบอกปัดหมด 

 

ลือกันเข้าไป ผมพ่นลมหายใจเซ็งๆ ทั้งที่ฟุบหน้ากับโต๊ะอาหาร พยายามเมินเสียงนกเจื้อยแจ้วใกล้ตัว


มึงอย่าทำเมินค่ะคุณเพื่อน เงยหน้ามาตอบคำถามกูเลยลูกหว้าพยายามงัดหัวผมขึ้นมา


ไม่เอา ขี้เกียจ


งั้นมึงแค่ขยับปากตอบคำถามก็ได้ เกิดอะไรขึ้นกับคู่มึง?


ผมผงกหัวจ้องเพื่อนอย่างรู้ทัน ใจจริงอยากจะถามเรื่องคู่หมั้นของวินมากกว่ามั้ง


นอกจากข่าวผม มีข่าววินที่ดังกว่า...

 

= เตรียมใจสลาย แค่ปิดเทอมไม่ถึงเดือน หนุ่มวินมีเจ้าของแล้ว! =

สาวๆ กรี๊ดแตก เดือนมหาลัยพ่วงเดือนวิศวะกลับมาเรียนพร้อมแหวนที่นิ้วนางข้างซ้าย! ใครไปถามก็เอาแต่ยิ้มไม่ยอมบอกสักทีว่า ใครคือผู้โชคดีที่ได้ควงหนุ่มฮอตคนนี้ 

 

โอ๊ย เบื่อคนชอบรู้ทัน แล้วใครกันที่บังอาจแย่งวินไปจากอกกู


“กูไม่รู้เหมือนมึงนั่นแหละ


ผมพูดตัดบท แว่วเสียงเรียกชื่อจากใครบางคนรีบหันไปมองด้านหลังทันที...ว่างเปล่าอีกแล้ว


“มองอะไรวะ?”


“เปล่า” ผมตอบลูกหว้าหันมาเขี่ยจานข้าวเล่น นอกจากเสียง บางทีก็เห็นเงาใครคนนั้นด้วย โดยเฉพาะในห้องนอนจนผมต้องโยกย้ายไปอาศัยห้องน้องอันชั่วคราว


มือสั่นเป็นระยะ ผมที่หมดอารมณ์กินข้าว วางช้อนลงหยิบขึ้นมาดู


Templar: Tee << กินข้าวแล้วยัง?

TEE: กินอยู่

Templar: กินให้หมด อย่าเอาแต่จ้องอาหาร จ้องให้ตายก็ลงท้องมึงเองไม่ได้


มันแอบอยู่แถวนี้ใช่ไหม?


Templar: หัวโนของมึงยุบยัง?

TEE: นานขนาดนั้น ถ้าไม่ยุบกูคงต้องไปหาหมอแล้ว

Templar: สติกเกอร์ถอนหายใจ

Templar: ตอนแรกกูก็งงที่มึงเดินชนประตูกระจกอัตโนมัติ งงกว่าเดิมตอนเห็นมึงตักน้ำซุปมาจ้องมองอยู่นานสองนาน มารู้ว่ามึงอาการหนักก็ตอนไปร้านหนังสือ

Templar: ทำไปได้หยิบหนังสือคู่มือเลี้ยงโกลเด้น รีรีฟเวอร์กับเที่ยวสวีเดนออกจากร้านโดยไม่จ่ายตังค์ ดีนะกูกระชากหนังสือไปวางบนเคาน์เตอร์คิดตังค์ทัน แล้วมีหน้ามาแก้ตัว แค่ถือติดมือมา

TEE: กูเผลอถือติดมือมาจริงๆ นี่หว่า

Templar: แล้วดันมาบอกอยากเที่ยวห้าง มาเป็นเพื่อนหน่อย มึงนัดกูให้มาคอยช่วยดูแลชัดๆ อีกอย่างกูเข้าใจ ขนเจ้าหมาโกลเด้นบนหน้าปกเหมือนสีผมใครบางคนนี่เนอะ

Templar: นี่ก็อีก ปากบอกไม่อยากไปเที่ยวสวีเดน แต่ก็เห็นเปิดหนังสือเที่ยวสวีเดนดูตั้งหลายรอบ ทีหน้าทีหลังคิดถึงใครก็อยู่บ้านไป ไม่ต้องออกมาข้างนอก แค่โทรมาบอก เดี๋ยวกูไปหามึงที่บ้านเอง เข้าใจนะ

TEE: แล้วมึงมาแฉกูในนี้ทำบ้าอะไรวะ!


สติกเกอร์หัวเราะมาเลยครับ นำขบวนโดยไอ้เทม


จงใจแกล้งกันชัดๆ อย่าให้ถึงตากูนะโว้ย จะทบต้นทบดอกให้ดู!



 

น้องที! อย่าหนีพี่นะ


พี่ก็อย่าไล่ล่าผมสิ ยังไงผมก็บอกไม่ได้


ไอ้ที!! มึงจะให้เราเปิดศึกกับนิติตั้งแต่ยังไม่เข้าสงครามเรอะ!


ผมผงะยามเห็นฝูงเพื่อนโผล่พรวดจากทางด้านขวา ด้านหลังก็นำขบวนมาโดนประธานชั้นปี4


โอ้ย อะไรกันนักหนา! นี่กะว่าถ้าไม่ได้คำตอบ จะไม่ให้อยู่อย่างสุขสบายภายในมหาลัยเลยใช่ไหม!


ผมรีบเบี่ยงเส้นทางวิ่งหนี ไปคณะตัวเองไม่ได้ ไปทางคณะนิติก็ไม่ได้ สงสัยต้องข้ามโซน ผมหนีมาแถวคณะสถาปัตย์ แต่ไอ้เทมไม่อยู่ แต่กลับเจอสาวแปลกหน้ามาดักหน้า ร้องถามหาเหตุผลให้ต้องหนีอีกรอบ จนวนไปแถววิศวกรรม แค่โผล่หน้าไป เสียงผิวปากดังระงม ตามด้วยคำแซว


มาผิดคณะหรือเปล่าจ๊ะ


ที่นี่ไม่ใช่นิตินะ


หรือว่าข่าวลือเรื่องเตียงหักจริงล่ะเนี่ย


ถ้าหนุ่มนิติไม่ถูกใจ เลือกวิศวะได้นะน้อง


ผมรู้สึกเหนื่อยใจปนหงุดหงิดมาก แต่เมื่อมาแล้วจะให้โดนแซวแล้วกลับนี่ก็ยังไงอยู่ เลยเลือกบุกคณะวิศวะอย่างกล้าหาญตามลำพัง เมินเสียงแซวเสียงผิวปาก คิดซะว่าเป็นแค่เสียงนกเสียงกา


คณะนี้มีเพื่อนสองคน ผมไม่เลือกวินแน่ๆ ไม่งั้นจากข่าวสองสาย จะกลายเป็นโดนยำเหลือเพียงสายเดียวขึ้นมาจะยิ่งปวดหัว


อ้าวที?”


แต่แม่ง ทำไมโชคไม่ให้วะ


ผมเหลือบมองวินที่ทำหน้างงๆ อยู่กับคนกลุ่มใหญ่ แน่นอนว่าทุกสายตามองมาอย่างจับผิดเต็มที่ ผมช่างใจอย่างหนัก ถ้ายิ่งหนีคนก็ยิ่งสงสัย งั้น


ผมเดินไปหา ยกมือทักง่ายๆ


ไง เห็นยำปะ?”


มึงมาหายำ?”


เปล่า พอดีวิ่งหนีมาแถวนี้เลยถือโอกาสแวะหาเพื่อน


วินทำหน้าบึ้งใส่ผมทันที แล้วกูไม่ใช่เพื่อนมึงเรอะ ถึงเจอหน้ากูแล้วถามหาแต่ยำ


ฝูงชนเริ่มแหกออก ให้วินเดินโกรธๆ มาหยุดตรงหน้าผม แต่วงไทยมุงดันขยับขยายมากกว่าเดิมหลายเท่า เอาวะ ถึงขั้นนี้แล้วก็เอาให้สุดไปเลย จะได้สยบก่อนเกิดข่าวลือมั่วนิ่ม ไม่งั้นไอ้วินได้มีข่าวเป็นมือที่สามของผมกับพาร์เพิ่มแน่ 


ผมยืนกอดอก พูดประชดมันเล่นๆ แต่ท่าทางที่แสดงออกเอาเรื่องมาก อ้อ ที่แท้มึงยังเห็นกูเป็นเพื่อน


“…นี่มึงโกรธอะไรกู?”


สงสัยจะมากไปหน่อย วินถึงได้ทำหน้าเหมือนเด็กกลัวโดนดุ


กล้าถามเนอะผมถือโอกาสทิ้งระเบิดใส่เพื่อน งานหมั้อื้อ!


ไอ้วินกระโจนมาปิดปากผม หน้าตาเลิ่กลั่ก เห็นแล้วน่าแกล้งเป็นบ้า ผมเลยจับคอเสื้อวิน เหวี่ยงเพื่อนลงไปนอนแอ้งแม้งบนพื้น


ไอ้ที!คนเจ็บโวยวายใส่ ผมแค่ขยับเสื้อผ้าให้เข้าที่ ส่งสายตาเย็นชาให้เพื่อนสนิท


เจ็บแค่นี้ทำโวย ทีมึงหนีไปหมั้นดันไม่ชวนเพื่อนสนิทไปร่วมงาน กูควรโกรธมึงไหมล่ะ


เสียงฮือฮาดังกระหึ่ม ไม่พ้นพูดเรื่องแหวนหมั้นบนมือมัน วินยันตัวขึ้นจากพื้นด้วยสีหน้าหงุดหงิด


แล้วมึงจะให้กูทำไง มันกะทันหันนี่หว่า!


อ้อ กะทันหันมาก งั้นบอกกูมาสิ มึงลักพาตัวเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มไปทำบ้าอะไร แถมปิดเครื่องหนีทั้งคู่อีก จนป่านนี้กูก็ยังติดต่อมันไม่ได้เนี่ย


วินทำหน้าเหยเก ลุกขึ้นยืนแล้วล้วงมือถือเครื่องหนึ่งออกมา หน้าจอมืดสนิท ปิดเครื่องตั้งแต่วันนั้นจนวันนี้เลยเรอะ


มือถือมันอยู่ที่กูเนี่ยแหละ กูลืมคืนมันวะ


แล้วของมึง?”


วินล้วงอีกเครื่องออกมา หน้าจอมืดสนิทเหมือนกัน “…กูลืมเปิดเครื่อง


ผมถือโอกาสทิ้งระเบิดอีกลูก นี่ถ้ากูไม่ได้เป็นเพื่อนพวกมึงมาสิบสองปี กูคงนึกว่าพวกมึงหนีไปหมั้นกันเองแล้ว


รอบข้างส่งเสียงฮือฮาหนักกว่าเก่า แต่หน้าวินกลับเจื่อนยิ่งกว่าเดิม


“…มึงเดาถูกวะ


ผมทำตาโต นึกไม่ถึงว่ามันจะสารภาพผิดต่อหน้าธารกำนัลจนเผลออุทานออกมา ฮะ?!”


วินสูดลมหายใจ จ้องผมอย่างจริงจัง กูบอกว่ามึงเดาถูกเพราะงั้นอย่าโกรธเลยนะ แค่ง้อคู่หมั้นตัวเองก็เหนื่อยพอแล้ว อย่าให้กูต้องง้อมึงอีกคน


ผมอ้าปากเหวอ ตั้งสติได้ก็ร้องถามเสียงหลง เอาจริงดิ!!


เออ! รายละเอียดค่อยคุยกันตอนครบวง แล้วถ้ามึงจะถามหายำ มันยืนทำตาโตอยู่โน้น


ผมหันขวับตามที่วินชี้ ยำยืนเป็นไทยมุงอยู่กับพี่ภู พอมันตั้งสติได้ก็รีบถลามาหาพวกผม มาถึงก็แหกปากร้องถามเสียงดังลั่น


มึงกับไวหมั้นกันเรอะ!!!


วินนวดขมับ ส่วนผมตบหัวยำไปป๊าบหนึ่ง เป็นการเตือนให้มันเลิกแหกปากให้โลกรับรู้กับให้ตั้งสติได้เดี๋ยวนี้ คนเจ็บเลยกุมหัวทำหน้ามุ่ยใส่ผม


มึงรู้แล้วไม่บอกกูได้ไง


อ้าว กลายเป็นผมผิด


ผมเลิกคิ้วใส่ยำ กูแค่เดาหลังเห็นข่าววินใส่แหวนติดตัว ความจริงเป็นยังไงกูก็ไม่รู้เหมือนกันนั่นแหละ นี่ก็ว่าจะรอให้มาอธิบาย แต่ดันเจอเจ้าของเรื่องที่นี่ซะก่อน แล้วกูขอเตือนห้ามมึงโผล่หน้าไปหาไวเด็ดขาด อยากคุยค่อยคุยทางไลน์


ยำทำหน้าขัดใจ ท่าทางคงอยากรีบวิ่งไปหาไวไวถึงคณะเต็มแก่ แต่ขืนมันไป คนคงรีบตามมันไปด้วยแหงๆ ผมจ้องมันเขม็ง ยำถึงยอมรับปากเสียงอ่อย


ก็ได้ แต่มือถือมันอยู่นี้ จะให้ไวเล่นไลน์ยังไงเล่า


มึงรอไม่เป็นหรือไงผมดุอีกรอบ คราวนี้จ๋อยอีกคนซะงั้น


แล้วมึงล่ะ ทะเลาะอะไรกับพาร์วินถามบ้าง สีหน้าข้องใจมาก ตอนปิดเทอมพวกมึงก็ยังดีๆ กันอยู่นี่หว่า


อ้าวเฮ้ย ไหงมาเรื่องนี้ได้วะ


ไม่ได้ทะเลาะผมว่าเสียงเรียบ


แล้วไอ้ที่เป็นข่าวอยู่นี่คืออะไร? จริงหรือไม่จริง?”


ผมยกมือนวดขมับ กูไม่อยากบอก…”


อ้อยำทุบกำปั้นกับฝ่ามือ พูดขัดจังหวะ กูนึกออกแล้ว ทีทำสัญญากับพาร์ไว้ ให้พาร์หนีหน้ามันอาทิตย์หนึ่ง


หา?” วินทำหน้างงหนักกว่าเก่า หันมองหน้าผมสลับกับยำ ทำไมวะ ไม่สิ มึงรู้ได้ไง?”


ก็กูเซ็นชื่อเป็นพยานคู่กับเพื่อนพาร์ที่อยู่นิติ


ผมพยายามจับตัวไอ้ยำมาปิดปาก แต่มันดันนกรู้รีบชิ่งไปหลบหลังวิน เมื่อมีคนคอยป้องกันให้ ยำถึงชะโงกหน้าออกมาแสยะยิ้มใส่ผม แววตาวิบวับสุดๆ


ที่จริงมีเงื่อนไขเยอะกว่านี้ แต่กูจำไม่ได้ จำได้แค่ว่าพาร์เป็นฝ่ายเสียเปรียบ และถ้าพาร์ทำเงื่อนไขครบทุกข้อได้สำเร็จ ทีจะยอมให้พาร์จีบล่ะ


วินทำหน้าประหลาดใจ จีบ? หมายถึงจีบเป็นแฟน?”


ช่าย เป็นแฟนกันจริงๆ ด้วยนะ ไม่ใช่แค่ตำแหน่งสามีกับสะใภ้คณะ


ผมยกมือปิดหน้า พยายามเมินเสียงฮือฮาที่ดังระงม เริ่มนึกเสียใจที่เดินเข้ามาหาพวกมัน


ตกลงผมมาทำบ้าอะไรที่นี่วะเนี่ย



 

พักเที่ยงของวันต่อมา


= ไม่น่าเชื่อว่าสองคนนี้เป็นเพื่อนสนิทกัน! =

ปิดเงียบมาก เทอมที่แล้วไม่มีมาเจอกันด้วยซ้ำ แต่ความจริงแล้วเป็นเพื่อนกันมาสิบสองปี! และเท่าที่หลายคนเห็น พวกเขายังสนิทสนมกลมเกลียวกันดีซะด้วย เจ๊แอบไปสอบถามมา ได้ยินว่ากลุ่มนี้มีกันเจ็ดคน แถมอยู่มหาลัยเราหมดทุกคน ชักอยากรู้แล้วสิว่ามีใครบ้าง เพราะสายข่าวเจ๊บอกมาว่า ถ้ารวมตัวกันครบเมื่อไหร่มีอึ้งแน่   


= วินหมั้นกับเพื่อนสนิทในกลุ่ม?? =

เอาล่ะสิ เพื่อนที่ว่าคือใคร? ชายหรือหญิง? เท่าที่เจ๊หาข้อมูลมา ไม่ใช่เพื่อนร่วมคณะชัวร์ และน่าจะเป็นผู้ชายมากกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ ขอแสดงความเสียใจกับสาวๆ ด้วยนะจ๊ะ เดี๋ยวนี้หนุ่มๆ เขากินกันเอง แถมหนุ่มหล่อรายนี้งาบเพื่อนสนิทซะด้วย


ทันทีที่สองข่าวนี้ออกมา ไลน์กลุ่มเก่าแก่ก็มีข้อความใหม่ทันที


White Rabbit: ผู้ชายเก้าสิบเปอร์เซ็นต์บ้าอะไร แล้วอีกสิบเปอร์เซ็นต์หายไปไหน!!

Wind: เจ๊ก็เขียนบอกชัดๆ ว่ามากกว่าเก้าสิบไง

Templar: พวกมึงสองตัวไปง้อคืนดีกันไกลๆ กูเบื่อฟังมึงงุ๊งงิ๊งใส่กันแล้ว!


ผมหลุดขำหลังเห็นข้อความเทม เพราะวินกำลังอยู่ในโหมดง้อเพื่อน เอ้ย คู่หมั้นให้หายโกรธ ช่วงนี้เลยพยายามเอาอกเอาใจสารพัด


มันก็น่าโกรธอยู่หรอก ถ้าผมโดนเพื่อนสนิทจับหมั้นแบบสายฟ้าแลบแบบนี้ ได้อาละวาดงานล่มไปแล้ว แต่ไวไม่กล้าทำ มันสนิทกับบ้านวินมากกว่าใครในกลุ่ม มัวแต่เกรงว่าฝ่ายผู้ใหญ่จะเสียหน้าเลยต้องมารับกรรมที่ตัวเองไม่ได้ก่อไปตามระเบียบ


YamYam: มึงไม่อยากเปิดตัวเอง ช่วยไม่ได้

White Rabbit: ยำ << หุบปากไปเลย!


ผมกดปิดแอพที่เห็นสองคู่หูบะหมี่สำเร็จรูปเริ่มเถียงกันเอง ไวช่วงนี้เหมือนสตรีช่วงมีประจำเดือน ใครพูดจาไม่เข้าหู พาลอารมณ์เสียใส่หมด ยำก็ชอบไปแหย่เพื่อนให้หัวเสียเล่น


หลังยัดมือถือลงกระเป๋ากางเกง เงยหน้ามาถึงกับชะงัก กระพริบตามองเพื่อนทั้งสามที่มองมาเป็นตาเดียว 


“…อะไร?”


ไม่มี!ประสานเสียงกันก็จริง แต่เสียงสูงไปไหน


ผมเหล่มองนนท์ อย่าบอกนะว่าเมื้อกี้มึงแอบอ่านข้อความบนหน้าจอ


อย่าใส่ร้ายครับ กูไม่ได้แอบ แต่อ่านอย่างโจ่งแจ้งต่างหาก กูไม่ใช่คนต้นคิด


ทั้งสามคนเหล่มองไปที่ลูกหว้าหมด อย่ามองกูอย่างนั้น กูแค่อยากรู้เฉยๆ รับรองไม่เอาไปเล่าต่อแน่ สรุปว่าคนแย่งวินไปจากกู ชื่อไวใช่ปะ?”


กูว่าตรงข้ามครับคุณเพื่อน เพราะเวลาไม่กี่ชั่วโมงของมึงจะสู้เวลาสิบสองปีได้ยังไง


คำพูดมึงทำกูสะอึกเลย นี่กูต้องยอมถอยสินะ กระซิกๆ ผู้หญิงอย่างกูนับวันอยู่ยากขึ้นทุกที


ผู้หญิง?” ผมทวนคำ แล้วพูดแหย่ ไม่ใช่ผู้ชายมีนมเหรอ


โปรดลืมเรื่องบ้านั่นไปเลย ถือว่ากูขอร้อง


ผมหัวเราะสีหน้าตอนนี้ของลูกหว้า แต่แปบเดียวก็ฟื้นคืนชีพมาถามผมด้วยแววตาอยากรู้ต่อ


“...กูนึกว่ามึงไม่สนใจผู้ชายซะอีก?


ผมพ่นลมหายใจ มึงคิดถูก


แต่ยกเว้นคนนี้ล่ะสิลูกหว้าหัวเราะคิกคัก


ผมทำหน้าเซ็ง เพราะเรื่องเมื่อวานแท้ๆ ถึงทำผมมีข่าวลือใหม่

 

= เตียงไม่ได้หัก =

แฟนคลับเตรียมเฮ คู่นี้ไม่ได้เตียงหักแต่อย่างใด แต่กำลังทดสอบกันต่างหาก ถ้าพาร์ผ่าน งานนี้อาจมีคู่เรียลให้ได้กรี๊ดกร๊าดกันแน่นอน และขอแสดงความยินดีด้วยกับสองคณะด้วยที่ไม่ต้องทำศึกก่อนเวลาอันควร

 

“ว่าแต่จันทร์หน้าพาร์ก็มาเจอหน้ามึงได้แล้วใช่ปะ?”


ถ้านับเวลาสามอาทิตย์จริงๆ พาร์น่าจะมาหาผมตั้งแต่สองวันก่อน เพราะวันที่พาร์ไปสวีเดนคือวันพุธ แต่การที่มันไม่ได้มาหา แสดงว่าน่ารอให้ถึงวันจันทร์อย่างที่ลูกหว้าเดาล่ะมั้ง


มึงอยากรู้ไปทำไม


กูจะได้เตรียมตัวเตรียมใจรับความฟินไง


ผมเลิกคิ้วขึ้น มองลูกหว้าอย่างประหลาดใจ มึงเป็นสาววายตั้งแต่เมื่อไหร่?”


ตั้งแต่วันที่มึงได้เป็นสะใภ้คณะนั่นแหละ



 

ผมลืมตาอย่างงัวเงียปนหงุดหงิด รีบคว้ามือถือที่กำลังสั่นไม่หยุดบนหัวเตียงขึ้นมากดตัดสาย เหลือบมองน้องอันอย่างกังวล กลัวจะตื่นเพราะแรงสั่นเมื่อครู่ เจ้าตัวเล็กยังคงหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ ไม่มีทีท่าจะตื่น ผมลอบพ่นลมหายใจเบาๆ ดูเวลาบนมือถือเข้าก็ต้องตกใจ


ใครโทรมาตอนเที่ยงคืนฟะ!


กำลังจะกดดูว่าใครโทรมา หน้าจอกลับเด้งข้อความจากไลน์


PAR: อยู่หน้าบ้าน ออกมาหาหน่อย


ข้อความแรกจากพาร์ทำผมนั่งนิ่ง ตาก็เอาแต่อ่านทวนไปมาหลายรอบ มาสะดุ้งก็ตอนมือถือสั่น


PAR: ออกมาเร็วๆ กูง่วงนอนนะ


ผมผงะ รีบพิมพ์ถาม พลางรีบเดินออกจากห้องน้อง


TEE: มึงจะมาค้างที่นี่?

PAR: ลงมาเหอะน่า


ผมงับประตูปิดให้เบาที่สุด ทางเดินด้านนอกเปิดไฟสลัวๆ พอให้เห็นทาง แต่ชั้นล่างมืดสนิท ผมใช้แสงแฟลชจากมือถือแทนไฟฉาย เดินเร็วๆ ไปเปิดประตูบ้าน ขยี้ตาจนแน่ใจว่ามีพาร์กำลังหันหลังยืนพิงรั้วบ้านอยู่จริงๆ


ทั้งที่เผลอยิ้มดีใจ แต่พอเดินเข้าไปใกล้กลับยิ้มไม่ออก แต่รู้สึกเกร็งไปหมด กว่าจะพูดคำแรกได้ ผมก็ยืนจ้องแผ่นหลังมันอยู่พักใหญ่ จนคนโดนมองหันกลับมา 


“งะ ไง”


“ที”


ผมสะดุ้งเมื่อโดนเรียก กำลังจะถามว่ามีอะไร ก็โดนเรียกชื่ออีกซ้ำๆ เสียงก็อ่อนโยนลงเรื่อยๆ จนผมชักเริ่มอึกอัก มือเริ่มเกะกะจนต้องล้วงเก็บไว้ในกระเป๋ากางเกงนอนขาสั้น ข่มใจไม่ให้สั่น เอ่ยถามเร็วๆ


“ออะไรเล่า” ดันตะกุกตะกักอีก


“แค่อยากเรียก ไม่ได้เรียกมาตั้งสามอาทิตย์กว่า”


พูดถึงเรื่องนี้ ผมก็รีบยกมือถือมาดูหน้าจอ มันเปลี่ยนเป็นวันจันทร์ที่11 แล้ว ผมเงยหน้าสบตาพาร์


“มึงเลยมาหากูซะเที่ยงคืนเนี่ยนะ?”


“กูไม่อยากรอแล้วนี่ ตอนแรกคิดไว้แค่สามอาทิตย์ แต่ไม่แน่ใจว่ามึงนับวันไหนกันแน่ เลยรอให้ถึงวันจันทร์ดีกว่า”


“อ้อ” ผมพยักหน้ารับรู้ ก่อนเอ่ยถามอย่างไม่แน่ใจ “เข้าบ้านก่อนไหม?”


พาร์ส่ายหน้า บุ้ยใบ้ไปทางรถสีเงินรถของพาร์ จอดอยู่ใกล้ๆ มันคงคุยเสร็จแล้วกลับเลย


“ได้รถคืนแล้ว?”


คันนี้ หรือคันที่ซ่อม?”


คันที่ซ่อมสิ


พาร์พยักหน้า พอได้กลับมาพ่อดูแลประคบประหงมรถดีกว่าลูกในไส้อีก


ผมหัวเราะ ค่อยๆ ผ่อนคลายร่างกายจากอาการเกร็ง ขยับตัวหันหลังพิงรั้วเยื้องๆ กับพาร์ เอี้ยวคอไปฟังพาร์พูด “อันที่จริงกูขับรถคันนี้ไปมหาลัยมาทั้งอาทิตย์ แต่กลับรู้สึกไม่ชินยังไงไม่รู้”


“เพราะขับรถของกูบ่อยล่ะมั้ง”


“คงใช่มั้ง”


เราเงียบกันไปอีกครั้ง ผมเงยหน้ามองท้องฟ้ามืดๆ ที่นี่ไม่เห็นแสงดาว สู้ที่บนเกาะไม่ได้ ดาวเต็มฟ้า ถึงอย่างนั้นผมกลับรู้สึกมีความสุขกว่าคืนแรกบนเกาะที่นั่งดูดาวด้วยกันจนถึงเช้าซะอีก ไม่สิ จะบอกว่าด้วยกันก็ไม่ถูก เพราะคนบอกเสียงหนักแน่นว่า ถ้าผมนอนไม่หลับจะอยู่เป็นเพื่อนเอง แต่แค่ชั่วโมงนิดๆ ก็ผล็อยหลับบนพื้นทรายซะแล้ว นึกถึงแล้วก็ขำ


“อยากได้ของขวัญปีใหม่ไหม”


ผมหันไปมองพาร์ “อยากให้ก็ให้ดิ ที่จริงกูก็เตรียมไว้ให้มึง อยู่บนห้องไม่ได้เอาลงมา”


“เป็นอะไร?”


“คิดว่ากูจะบอกไหม?”


“บอกมาเถอะน่า กูรู้ตอนนี้หรือตอนได้ของ ก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอก”


ผมพ่นลมหายใจ “กระเป๋าตังค์ เห็นมันสวยดีและน่าจะเหมาะกับมึง กูเลยซื้อมา”


“มึงซื้อได้ถูกจังหวะ กูกำลังหากระเป๋าตังค์ใหม่มาแทนใบเก่าพอดี”


ผมเลือกกระเป๋าตังค์ให้ก็เพราะเห็นใบที่มันใช้อยู่เยินเต็มที่แล้วนั่นแหละ ท่าทางจะชอบใบนั่นมากถึงได้ใช้มาเรื่อย ไม่ยอมเปลี่ยนสักที ผมเลยพยายามเลือกให้คล้ายใบเดิมมากที่สุด


“พกกุญแจมาไหม?”


“พกสิ เผื่อต้องเปิดประตูบ้านให้มึง”


พาร์ยื่นมือเหมือนขอ ผมเลยล้วงหยิบพวงกุญแจที่ใช้ประจำส่งให้ จากแสงโคมไฟของรั้วทำให้ผมเห็นว่ามันกำลังแกะพวงกุญแจน้องหมาทำจากยางของผมออก


“เอาออกทำไม?”


รอแปบสิ”


พาร์หยิบซองกระดาษเล็กๆ ออกมา ผมมองเขม็งอย่างสงสัย แต่พาร์ไม่ได้ดึงออกมาทั้งหมด ผมเลยรู้แค่มันน่าจะเป็นพวงกุญแจ เสร็จแล้วพาร์ก็ยื่นส่งคืนมา ทันทีที่ผมดึงของผ่านช่องรั้ว ซองกระดาษก็หลุดออก เผยให้เห็นพวงกุญแจสมุดเล็กเล็กๆ ขนาดประมาณ 3x4 เซนติเมตร


“สมุดจิ๋ว?”


พาร์หัวเราะ “มินิ โฟโต้บุ้คต่างหาก กูเลือกปกสีดำ แต่พอเพิ่มลายเท้าหมาสีเงินลงไปดันดูน่ารักกว่าที่คิด”


“ไม่เห็นเป็นไร กูชอบนะ”


พาร์ยิ้มทันที “มึงชอบก็ดีแล้ว ลองเปิดข้างในดูสิ”


ผมทำตามอย่างว่าง่าย ใจก็อยากรู้ว่ามันจะเป็นรูปอะไร พอเห็นเท่านั้นแหละ รีบเงยหน้ามองคนให้ทันที


“นี่มึงแน่ใจนะว่าไม่ได้แกล้งกัน?”


“ไม่เลย นั่นกูทำเองกับมือ แล้วลงมือถ่ายรูปเองด้วย”


ผมก้มมองรูปถ่ายขนมหวาน หน้าตาน่ากินมาก เห็นแล้วน้ำลายสอ มองยังไงก็เอามายั่วกันชัดๆ


“ตอนอยู่โน้น กูไปทำงานพิเศษในร้านคนรู้จักมา เขาเปิดร้านคาเฟ่ และเป็นร้านที่กูเคยทำงานสมัยเรียนไฮสคูล เปิดตลอดเจ็ดวัน ทุกวันจะมีเมนูพิเศษหนึ่งเมนู ช่วงที่กูทำงานเลยขอทำตรงนี้ เพราะงั้นรูปขนมสิบสี่ใบในมือมึงคือเมนูพิเศษที่ว่า”


“แล้วถ้ากูอยากกิน?”


พาร์ยิ้มกริ่ม “กูจะทำมาจีบมึงไง”


ผมกรอกตามองฟ้า สรรหาคำมาพูดไม่ออกจริงๆ


“ลองพลิกไปหน้าท้ายๆ สิ สี่รูปสุดท้ายไม่ใช่ขนมหรอก”


“งั้นทั้งหมดมีสิบแปดใบ


ผมพูดถึงตรงนี้ผมก็ชะงักค้าง จ้องเขม็งมองรูปถ่ายเดียว แต่แบ่งเป็นสองหน้า เป็นภาพแอบถ่ายตอนกำลังจะกิน หน้าผมในรูปบ่งบอกมากว่าอยากเขมือบขนมในมือขนาดไหน เห็นแล้วเผลอคิ้วกระตุก ยิ่งข้อความภาษาอังกฤษที่เขียนไว้อีกหน้าหนึ่ง


‘If I want...’ (ถ้าฉันต้องการ)


“อะไรวะ?” ผมงง แถมรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ค่อยดี


พาร์ยิ้มบอกให้ผมพลิกไปสองหน้าสุดท้าย คราวนี้เป็นรูปพาร์ในชุดเชฟสีดำ กระดุมสองแถว แขนยาว แต่พับแขนขึ้นเล็กน้อย ใช้ผ้าผืนใหญ่สีแดงโพกหัว โครตเท่จนผมตะลึง


“กูหล่อใช่ไหมล่ะ”


ผมหลุดจากภวังค์ เขม็งตาใส่ “ไม่ยุติธรรม! รูปมึงเท่ แต่ดูรูปกูสิ”


“น่ารักออก”


“น่ารักพ่อง!


พาร์ไม่เถียง แต่พยักเพยิบให้ผมมองของในมือ “อ่านประโยคภาษาอังกฤษสิ”


ผมก้มมองอย่างหงุดหงิด หลังอ่านจบยิ่งหงุดหงิดกว่าเก่า


‘You must tell me’ (เธอต้องบอกฉัน)


“แล้วถ้ากูไม่บอก”


“มึงก็อดกินไง”


ผมแยกเขี้ยวใส่ “สองแง่สองง่ามเป็นบ้า!


“ก็กูจงใจ” พาร์ตอบหน้าตาย “ให้แล้วก็อย่าถอดออกล่ะ ไม่งั้นมีโกรธ”


“เออ!


“กูไม่เอาเปรียบมึงหรอกน่า” พาร์ชูพวงกุญแจบ้านพ่วงกุญแจรถขึ้น มีมินิ โฟโต้บุ้คห้อยอยู่ ทั้งสีทั้งลายเหมือนกันเป๊ะ “กูก็ห้อยติดตัวเหมือนกัน”


ผมเขม็งใส่ไอ้คนเจ้าเล่ห์ “มึงยังไม่ทันจีบกู ก็ให้ของคู่กันมาแล้วเรอะ ไม่คิดว่าเร็วไปหน่อยหรือไง”


“ไม่นี่ ถึงวันนี้มึงยังไม่ใช่แฟน แต่อนาคตใช่แน่”


ผมกัดฟัน “มั่นใจไปแล้ว”


“ยิ่งเห็นคนหน้าแดง กูก็ยิ่งมั่นใจ” พาร์ขยับแผ่นหลังออกจากรั้ว หันทั้งตัวมามองผมยิ้มๆ “เจอหน้ากันอีกครั้งเมื่อไหร่ เราไม่ใช่เพื่อนกันอีกแล้วนะ”


มองพาร์นิ่งอยู่นาน แววตาอีกฝ่ายสงบมาก ผมจึงพยักหน้า “อืม”


เจอกันพรุ่งนี้...ถ้าให้ดีฝันถึงกูด้วยล่ะ


“ใครจะไปทำ!!


พาร์แค่โบกมือลา ขึ้นรถแล้วขับออกไป ผมมองตามจนไม่เห็นแสงไฟท้ายรถ จึงหมุนตัวเดินเข้าบ้าน ระหว่างนั้นก็เผลอเงยหน้ามองท้องฟ้า


ขึ้นมาถึงชั้นสอง ผมก็เหลือบมองห้องนอนตัวเอง ลังเลเล็กน้อยก่อนจับลูกบิด แล้วเปิดเข้าไป ข้าวของในห้องยังเหมือนเดิมทุกอย่าง เดินไปล้มตัวนอนบนเตียง ไม่มีหมอนก็ช่าง ผมหลับตาลง ยิ้มเล็กๆ ด้วยความรู้สึกปลอดโปร่งยิ่งกว่าวันไหนๆ


ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป ผมจะกลับมานอนที่นี่

------------------------------------------------------

Talk: 16/09/2016

- รีไรท์

------------------------------------------------------

Talk: 22/06/2016

แวบเอาตอนใหม่มาส่งค่ะ พึ่งเสร็จสดๆ ร้อนๆ 

เห็นเวลาแล้วตกใจ ขอแวบไปนอนก่อนนะ

แล้วเจอกันใหม่ค่ะ 

------------------------------------------------------

     ผ้าโพกหัวเป็นแบบนี้               

           มินิ โฟโต้บุ้ค         


DIY mini photo album

 


เครดิต:    https://www.cyberphotobook.com
               https://www.miniphotobook.ibuy.co.th
               https://www.youtube.com
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,841 ความคิดเห็น

  1. #2812 KiHaE*129 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 23:14

    โง้ยยยยยยยยยยยยยยย

    จะจีบอย่างเป็นทางการแล้ว

    #2,812
    0
  2. #2750 ทีมพีรญา (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 23:58

    กำลังจะเข้าเนื้อใช่มั้ยรู้สึกออกอ่าวออกทะเลไปไกลมาก เป็นกำลังใจให้พาร์

    #2,750
    0
  3. #2727 ThkTheks (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 20:11
    มีผลต่อใจมากเวอร์ 55555
    #2,727
    0
  4. #2587 FairyP718 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 23:26
    โรแมนติกขึ้นนะพาร์ เจ้าเล่ห์ขึ้นด้วย
    #2,587
    0
  5. #2206 shshshx (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:09
    ไม่ค่อยรีบเลยยยยย
    #2,206
    0
  6. #1996 baekbow (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 09:56
    กรี๊ดดดดด เขาจะจีบกันแล้ว
    #1,996
    0
  7. #1845 milkc (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 18:03
    โถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถ

    พาร์ พาร์พ๊าร์พาร์ นี่เคลิ้มเลย

    ฮื่ออออออออออออออ ใส่ชุดเชฟด้วยยย

    ฮื่ออออออออออออออออออ หลงเข้าไปใหญ่เลย

    ฮรึก , อยากได้ 

    ทีคะะะะ อย่าให้หลุดมืออออออนะคะะ !!
    #1,845
    0
  8. #1745 Sed leo (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 02:45
    น่ารักกกก><
    #1,745
    0
  9. #1671 Thedrm. (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 10:34
    ฮืออออ ฟินอะ ใช้ของคู่กันด้วยอะัะ
    #1,671
    0
  10. #1622 Khaosan P. (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 12:47
    ฟินมากกกก  หลังจากนี้จะจีบหนักขึ้นเรื่อยๆแล้วสินะ
    #1,622
    0
  11. #1619 เนรุ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2559 / 15:42
    รอ รอ รอ

    ตอน นี้พาร์ มุ่งมั่น เดินหน้าจีบเต็มตัว

    ที เริ่มมีใจละสิ

    คู่เซอร์ไพร์ ต้องยกให้ วินไว สินะ

    ยิ่งอ่านยิ่งติด หนึบ
    #1,619
    0
  12. #1618 silsiz (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2559 / 14:17
    กรี๊ดคะ กรี๊ดมากกก ฟินนนนนน อ๊าาา อยากอ่านตอนต่อปาย 5555
    #1,618
    0
  13. #1617 North-kung (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2559 / 00:56
    อ่านแล้วมันอบอุ่นหัวใจจังเลยค่ะ//ปรบมือ
    #1,617
    0
  14. #1616 KillerKill (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 23:41
    โง้ย น่ารักกกกกกกก 
    #1,616
    0
  15. #1615 ลีลีข้าวสาร- (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 22:35
    เขินนนนนน กลับมาอ่านหลังจากหารหัสเด็กดีเจอ555 ทีเตรียมรับมือให้ดีนาาา
    #1,615
    0
  16. #1614 กองฟางข้าวk-f-k (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 21:19
    น่ารักอะ >///<
    #1,614
    0
  17. #1609 K H ! M # (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 18:28
    กรี๊ดดดดดดดดด พาร์มาจีบเราแทนทีเหอะ!5555 เราอยากกินเค้ก อยากได้มินิโฟโต้บุ๊คมั่ง / อยากอ่านสงครามสายน้ำแล้วค่ะไรเตอร์~ รอน้า~
    #1,609
    0
  18. #1607 ChubbyOwl (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 17:18
    โอ๊ยยย รอตอนตาอไปแทบไม่ไหวเลยค่ะ ฮือออ อยากอ่านมากๆ
    #1,607
    0
  19. #1605 Aumoon (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 16:12
    มีความละมุน ฟินไปอีก -/////////////-
    #1,605
    0
  20. #1598 Fon Chanoknunt (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 14:01
    โอ้ยยยยย งานดี ดีงาม อยากกกกกก อ่านต่อ คิดถึงไรต์ น้า สงครามสายน้ำ สงครามสายน้ำ
    #1,598
    0
  21. #1596 May.pT (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 13:33
    โอ๊ยยย ตอนนี้คือดีงาม ปลื้ม รักเลย ฟกดฟกเฟสากด@#$%^&*(#@!
    #1,596
    0
  22. #1595 Keen Alexis (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 11:27
    อ่าน 3 ตอนรวด ฟินมาก><~
    #1,595
    0
  23. #1594 **nest** (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 10:36
    พาร์โรแมนติกเกินไปแล้ววววววว ส่วรวินกับไวๆนี่ยังไง อยากรู้วววววว
    #1,594
    0
  24. #1593 FF_mama_wiwi (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 10:13
    วินกะไว อิ๊วๆๆๆ พาร์ละมุนมากอ่ะ อิจฉาทีจะผิดไหม แต่ทีก็น่ารักเหมือนกัน งั้น รอฟินคู่ดีกว่า 5555 ไรต์สู้ๆนะคะ ??????
    #1,593
    0
  25. #1592 mukmixdada (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 10:12
    กูไม่ใช่เพื่อน-แล้วนะ แต่กุจะเป็นแฟน-อร้ายยยยยย พาร์ทีอิสเรียล
    #1,592
    0