[Chonnatee] ชลนที #Boy's Love #จบแล้ว

ตอนที่ 38 : บทที่ 31

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,590
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    16 ก.ย. 59


บทที่ 31


“มึงเข้าใจไหมว่ากูเมา”


“เออ”


“กูไม่ได้อยากให้เกิดเรื่องน่ะโว้ย”


“อือ”


“ไอ้พี่ภูก็แย่ แทนที่จะฟาดกูให้สลบ แล้วถีบกูตกเถียง หรือถ้ามันไม่เลวก็น่าจะลากกูกลับไปนอนที่โซฟาก็ยังได้ แต่มันไม่ทำ ดันทำเรื่องที่กูไม่อยากให้ทำ นึกถึงแล้วกูอยากจะร้องไห้”


ผมซดชาเขียวรสข้าวในมือเงียบๆ มองไอ้ยำยกสองมือปิดหน้านั่งเครียดอยู่ตรงขอบแปลงต้นไม้ดอกหน้าตึกคอนโด (มีผมนั่งอยู่ข้างๆ) ชาเขียวที่ผมซื้อมาให้โดนวางทิ้งลืมไปแล้วมั้ง


“ที่แย่กว่าพลาดครั้งแรกคือครั้งต่อๆ มา ไอ้พี่ภูแม่งเลว พยายามเปลี่ยนฝ่ายรุกอย่างกูเป็นฝ่ายรับ!


แล้วทำสำเร็จมะ?”


“เออ!” คนตอบกระแทกเสียงมา ท่าทางจะสติหลุดได้ที่ถึงยอมบอกง่ายๆ


“มึงไปรุกใครไม่รอดแล้ว?”


“ไม่รู้ กูยังไม่ได้ลอง”


“อ่าฮะ”


ปากตอบมันไป แต่ในใจกลับคิดแล้วว่าพี่ภูคงไม่ปล่อยให้มันไปลองกับคนอื่นหรอก ขนาดเมีย ไม่สิ อดีตเมีย พี่แกยังหาทางกำจัดทิ้งเลย นึกถึงเด็นก็อดถอนหายใจไม่ได้ อนาคตเป็นเรื่องไม่แน่นอนจริงๆ ผมถึงไม่อยากด่วนตัดสินใจเหมือนพวกมันสองตัว นี่ถ้าแค่อยู่ในช่วงดูใจ เรื่องคงไม่แย่เท่านี้


“กูขอถาม ในเมื่อตอนนี้มึงรู้ความจริงแล้ว เรื่องเด็นจะเอายังไง”  


ไม่รู้”


“ไม่รู้ไม่ได้ อย่าลืมว่ามึงเป็นคนดึงเด็นให้มาทางสายนี้”


“เรื่องนั้นกูรู้ แต่ถ้าให้กลับไปคบกันใหม่ กูทำไม่ได้วะ”


“เพราะมันเป็นเกย์ออกสาวไปแล้ว?”


เพราะทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วมากกว่า”


ผมถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย “ความรู้สึกมึงเปลี่ยนไปว่างั้นเถอะ...ถึงเลิกกันไปแล้ว มึงก็น่าจะไปขอโทษวะ เพราะฝ่ายนอกใจก่อนคือมึง”


“กูยังไม่เคยนอกใจมันนะจนกระทั่งมันเปลี่ยนไป ความรักที่มีเลยลดน้อยลงเรื่อยๆ จนตอนนี้กูมองมันอย่างแฟนไม่ได้แล้ว”


“นอกกายก็ได้ แล้วที่มันเปลี่ยนไปก็เพราะมึงนั่นแหละ ยังไงมึงก็เป็นฝ่ายผิดวะ”


ยำไม่ได้ตอบอะไรกลับมา แต่สีหน้าอมทุกข์โคตรๆ


“...พี่ภูเป็นมือที่สามระหว่างพวกมึงจริงๆ สินะ”


ยำเงยหน้าขมวดคิ้วใส่ผม “กูไม่ได้รักพี่ภูสักหน่อย”


“แล้วมึงยอมนอนกับมันทำไม”


“ก็มันทำเรื่องเลวๆ กับกูไว้น่ะสิ! ร่างกายของกูตอบสนองกับสัมผัสของมันไปแล้ว”


ผมมองยำขึ้นๆ ลงๆ “กูขอพูดตามประสาผู้มีประสบการณ์เกือบโดนขืนใจ อาการของมึงตอนนี้มองยังไงก็เหมือนพวกสมยอมมากกว่าขืนใจวะ”


“ไอ้ที!


“แทงใจมึงล่ะสิ”


“ไม่ใช่โว้ย! มึงไม่มาเป็นกูไม่รู้หรอก”


“อ้อเรอะ งั้นถามหน่อย ตอบแค่ใช่กับไม่ก็พอ แล้วช่วยตอบให้ตรงกับใจด้วย”


“ว่ามาเลย”


“เคยรู้สึกขยะแขยงเวลาโดนพี่ภูกอดไหม? กอดแบบธรรมดา”


“ไม่”


“แล้วจูบล่ะ?”


คิดนานขึ้นอีกนิด “ไม่”


“แล้วเวลาโดนทำเรื่องอย่างว่าล่ะ?”


คราวนี้หลายนาทีกว่ามันยอมตอบเสียงแผ่ว “ไม่”


กูพึ่งโดนพาร์จูบมา ยังรู้สึกขยะแขยงจูบอยู่เลย”


“ฮะ!


ผมมองเพื่อนด้วยแววตาจริงจัง “ถ้าโดนขืนใจจริงๆ จะเป็นแบบนี้แหละ ต่อให้คนๆ นั้นเป็นคนที่รู้สึกดีด้วยก็ใช่ว่ามันจะทำให้ลืมเรื่องเลวร้าย”


“เดี๋ยวๆ นี่มึงยอมให้มันจูบเรอะ!


“เปล่า พอดีไม่คิดว่าจะโดนจูบ อีกอย่างความผิดกูด้วยแหละ ดันเล่นมากเกินไปหน่อย”


“ละ แล้วไอ้คนกล้าจูบมึงตายไปยังวะนั่น”


“ยัง แค่เจ็บตัวนิดหน่อยเอง”


“อะเมซิ่ง! รอดชีวิตจากมึงได้เนี่ย นับถือๆ”


“ไปกราบมันเลยดิ จะไปขอเป็นลูกศิษย์ก็ยังไหว มันต่อกรกับกูได้”


“จริงดิ?”


“ดูเหมือนจะเรียนมวยมา แต่กูว่าอาจจะไม่ใช่แค่มวย” ผมนึกย้อนไปถึงช่วงที่โดนมันถีบเข้าเต็มๆ ท้อง แล้วพึมพำ “บางทีคงได้นักเลงที่เก่งเรื่องต่อสู้เอาชีวิตรอดเป็นอาจารย์ด้วยล่ะมั้ง”


“ต่อกรกับมึง? ชกต่อยกันมา?”


“เปล่า” ผมดึงเสื้อขึ้นให้เห็นรอยเขียวๆ ที่จางลงไปพอสมควรตรงท้อง “กูแค่โดนถีบทีเดียว” 


“ทำมึงเจ็บตัวได้ด้วย เจ๋งวะ!”


ท่าทางทาจัง เอ้ย ทากะซังถูกใจพาร์อีก เกิดนึกคันไม้คันมือลากพาร์ไปเป็นคู่ฝึกซ้อม แล้วพาร์เกิดจับทางต่อสู้ทากะซังได้ขึ้นมา ต่อไปกูอาจสู้มันไม่ไหวก็ได้”


มองยำที่อ้าปากเหวอ ทำหน้าตะลึงก็อดถามไม่ได้


“ทำหน้าอะไรของมึง”


“กูกำลังตกใจ ไม่คิดไม่ฝันจะมีวันที่คนอื่น นอกจากทากะเซนเซ ปราบมึงได้ด้วย”


“เหอะ กูยังเป็นคนอยู่วะ ไม่ใช่สัตว์ร้าย


เป็นถึงทายาทของจิ้งจอกนี่น่า ถึงมึงเก่งน้อยกว่าทากะเซนเซก็เถอะ...แต่กูว่า เพราะอีกฝ่ายเป็นคุกกี้ของมึงมากกว่า มึงเลยไม่ค่อยดุร้ายเท่าไหร่”


“พูดเรื่องมึงต่อดีกว่า”


“จะให้กูพูดอะไรอีก?”


“นั่งเฉยๆ ฟังกูก็พอกูเดาว่ามึงน่าจะชอบพี่ภูเข้าแล้ว”


“ไม่มีทาง!


“หลักฐานคือมึงไม่ได้รังเกียจอะไรเขาเลย”


“แต่กูอาฆาตแรงเลยล่ะ”


“นั่นก็แค่โกรธ เลยอยากหาทางเอาคืนไม่ใช่หรือไง”


“มะ มันก็


ผมมองเพื่อนอ้าปากพะงาบๆ ก็ถอนหายใจ “เอางี้ เดี๋ยวกูเปิดทางให้มึงได้เอาคืนเอง มึงจะได้เข้าใจความรู้สึกของตัวเองมากกว่านี้”


“ทำได้?”


“ได้ แต่มึงคงต้องอยู่พี่ภูต่อ”


“เฮ้ย! ไม่เอา!


“ถ้าไม่อยู่กับเขา มึงจะหาทางเอาคืนได้ยังไงฮะ!


“แต่


“ไหนๆ ข้าวของมึงอยู่ที่นี่ จะให้ขนย้ายตอนนี้ก็ไม่รู้จะขนไปไว้ไหนนอกจากบ้านมึง แต่ขืนขนของกลับไปพ่อแม่มึงคงซักถามน่าดู แล้วจะบอกกับพวกท่านว่าไง”


คนโดนถามปิดปากเงียบ


“แค่ช่วงสอบเอง หลังจากนี้มึงก็ได้ไปเที่ยวกับพวกกูแล้ว”


“แต่ที กูไม่อยากอยู่กับมันตามลำพัง มันชอบเอาเปรียบกู!


“ก็บอกอยู่นี่ไงว่าจะให้มึงได้เปรียบ”


ทำยังไง?”


“เอาหูมา”


ผมซุบซิบบอกแผนการตัวเองให้เพื่อนฟัง ไอ้ยำทำตาโตขึ้นเรื่อยๆ ให้ตายเถอะ พึ่งรู้ว่าเพื่อนตัวเองมุ้งมิ้งขนาดนี้ก็ตอนนี้เนี่ยแหละ มิน่าพี่ภูถึงจับไอ้ยำไม่ยอมปล่อยให้หลุดมือ 


เพื่อนเอ๋ย ถ้ามึงเดินทางสายรับแต่แรก มึงคงป๊อบปูล่านานแล้ว


“เยี่ยมเลยที!” ยำอุทานหลังฟังแผนจบ


“ใช่ไหมล่ะ” 


“แต่ถ้าพี่ภูไม่เล่นด้วยล่ะ?”


“กูก็จะเก็บข้าวของให้มึง แล้วพามึงออกมาเลยน่ะสิไปอยู่บ้านทากะซังสักพัก แล้วค่อยคิดหาทางกันต่อ”


มันโผมากอดผมทันที “รักมึงจังเลย!


“เอ่อ ขอโทษนะครับ คนที่คุณพึ่งบอกรักไปหยกๆ เป็นสะใภ้ของคณะนิติครับ อีกอย่างเขามีเจ้าของแล้วนะครับ”


พวกผมหันมองต้นเสียง เจอเชนยืนนิ่วหน้า ส่งสายตาไม่ค่อยชอบใจมองตรงมา


ไอ้ยำเอ่ยถามมึนๆ “ใครวะที?”


“เพื่อนพาร์ชื่อเชน”


“อ้อ ผมชื่อยำ ยินดีที่ได้รู้จัก”


“ถ้าจะแนะนำตัวก็ช่วยปล่อยตัวทีก่อนเถอะ กอดคนมีเจ้าของแบบนี้ไม่ดีนะคุณ”


“ฮะ?”


“คือว่าเชน นี่เพื่อนสนิทตั้งแต่เด็กของกูเอง”


“แล้ว?”


“มันมีสามีแล้ว แถมพาร์ก็รู้จัก”


ผัวะ!


ผมพึ่งโดนคนบอกรักหยกๆ ตบหัว


“มึงแฉกูทำไมวะ!!



 

กองทัพต้องเดินด้วยท้อง พวกผมเลยพากันเดินมาร้านของพี่สาวเชนอีกครั้ง สั่งข้าวเย็นมานั่งกิน พร้อมวางแผนบุกห้องพี่ภู


“ไอ้พี่ภูเก่งเรื่องชกต่อยเหมือนกัน กูว่ากำลังพลฝ่ายเราน้อยไปหน่อย”


“แต่มึงไม่อยากให้คนอื่นรู้นี่” ผมว่า “น้อยแต่มีประสิทธิภาพดีกว่าเรียกคนมามากๆ แต่ทำได้แค่ยืนประกอบฉากข่มขู่ แถมความลับเรื่องมึงมีสามีอาจรั่วไหลก็ได้”


“มึงพูดถูก ที่จริงแค่มึงคนเดียวก็ไหว แต่กูเป็นห่วงมึง อย่างน้อยถ้าได้บอดีการ์ดคอยช่วยดูแลมึงอีกคนก็น่าจะดีกว่า” 


พวกผมมองอีกหนึ่งหน่อที่อ่านหนังสือร่วมโต๊ะเงียบๆ เหมือนคนโดนจ้องจะรู้ตัว ถึงได้เงยหน้าจากหนังสือสอบส่ายหัวให้พวกผม 


“ไม่ไหว กูไม่เก่งเรื่องชกต่อย แต่ถ้าให้แนะนำคนช่วยน่ะได้”


“ใคร?” ผมกับยำถามพร้อมกัน 


“เพื่อนกู คนนี้ไว้ใจได้แน่นอน ขอเอาตัวเองเป็นประกันเลย”


ผมกับยำมองหน้ากัน ก่อนผลัดกันยิงคำถาม 


“เก็บความลับเก่งหรือเปล่า?”


“ถ้าบอกไม่ให้พูด มันก็ไม่พูดหรอก”


“เก่งระดับไหน?”


“ได้ยินว่าเคยตกอยู่ในวงล้อมห้าคนตามลำพังก็เอาตัวรอดมาได้”


พวกผมผงกหัวให้เชนเป็นการบอกว่าผ่าน  


“ถ้าไว้ใจได้แน่ๆ ก็เรียกมาให้หน่อย”


“ได้เลย” เชนรีบลุกออกไปโทรศัพท์


“งั้นรอกำลังเสริมมาค่อยบุกห้องพี่ภูก็แล้วกัน” ผมว่า ยำผงกหัวเห็นด้วย 


ข้าวที่สั่งไปมาเสิร์ฟพอดี ต่างคนต่างกิน ระหว่างนั้นผมนึกบางอย่างออกพอดีเลยกลืนข้าวลงคอ บอกคนนั่งตรงข้าม


“จะว่าไปวินกับไวก็ระแคะระคายเรื่องมึงอยู่เหมือนกัน”  


“เฮ้ยวิน! ป่านนี้เป็นห่วงกูแย่แล้วมั้ง”


“โทรไปหาสิ”


“ไอ้พี่ภูยึดมือถือกูไป”


ผมขมวดคิ้วไม่พอใจ พี่จำกัดสิทธิ์เพื่อนผมมากไปแล้ว ควานหามือถือตัวเองในเป้ออกมากดเปิดเครื่อง กำลังจะยื่นให้ยำ ปรากฏว่าหน้าจอมืดกะทันหัน เครื่องดับสนิท ลองกดอีกครั้งก็เหมือนเดิม ครั้งที่สามไม่ติดซะแล้ว


แบตหมดวะ”


“อ้าว ที่ชาร์ตล่ะ”


“ไม่ได้เอามา”


“แบตสำรอง?”


“ไม่ได้พกมา” ผมถอนหายใจ เก็บมือถือลงเป้ ยอมรับชะตากรรมหลังกลับบ้านโดนลงโทษกักบริเวณแหง “ไว้มึงได้มือถือคืนมาเมื่อไหร่ค่อยโทรไปหาวินแล้วกัน”


“นอกจากสองคนนั้น ยังมีใครระแคะระคายอีกไหมวะ”


“พาร์”


“มึงบอกมัน?”


“ได้ยินมาพร้อมกัน ตอนนี้มันน่าจะรู้น้อยกว่ากูนิดหน่อยล่ะมั้ง”


ผมกับยำกินไปคุยไป  เชนออกไปคุยโทรศัพท์นานเหมือนกันเกือบสิบห้านาทีได้ พอนึกถึงมันก็กลับเข้ามาด้วยสีหน้าไม่ค่อยสู้ดี ผมกับยำมองตากัน สงสัยงานนี้ได้ลุยกันแค่สองคน


“เฮ้อ” เชนถอนหายใจหลังนั่งเก้าอี้ข้างผม “กูมีข่าวดีกับข่าวร้ายมาบอกพวกมึง”


“เอาข่าวดีก่อน” ผมว่า


“เพื่อนกูกำลังเดินทางมา”


ดูเหมือนเราจะได้กำลังเสริมมาแฮะ


“แล้วข่าวร้าย?”


“มันกำลังอารมณ์เสียสุดๆ เลยวะถ้าเจอหน้าเพื่อนกู ช่วยทำใจกันหน่อยนะ”


ผมถามทันที “มึงคงไม่ได้บังคับให้มาหรอกนะ”


“เปล่า แค่กูบอกชื่อพวกมึงไป ทางนั้นก็รับปากจะมาทันที”


“ชื่อพวกกูเนี่ยนะ?”


“เออ”


ยำที่เงียบมาพักหนึ่งรีบพูดถาม “เขารู้จักพวกกู?”


“ใช่มั้ง เดี๋ยวเจอหน้า พวกมึงก็รู้เองแหละ”


ฟังคำตอบแบบปัดๆ นั่นแล้ว ผมไม่ค่อยไว้ใจเลยครับ หวังว่าเชนคงไม่เรียกไอ้ยักษ์เพื่อนมันมาหรอกนะ ถ้าใช่ ผมไม่เอาด้วยแน่ๆ ยอมขึ้นไปกับยำสองคนดีกว่าให้อีกฝ่ายตามมาอยู่ใกล้ๆ ให้รู้สึกหวาดระแวง เจอศึกทางเดียวก็ดีกว่าเจอศึกสองทางครับ


ว่าจะถามข้อมูลเพื่อนของเชนมากกว่านี้ แต่พี่สาวเชนใช้ให้มันไปส่งข้าวก่อนเลยอดถาม สี่สิบห้านาทีต่อมาเชนก็กลับมานั่งข้างผมที่กำลังดูดน้ำเปล่ากันอยู่


“เพื่อนกูจะมาถึงแล้วนะ”


พวกผมพยักหน้ารับรู้ จู่ๆ ไอ้ยำก็ชะงักกึก อ้าปากพะงาบๆ ใส่ผม


ผมเลิกคิ้วใส่ อะไร?


ยำชี้นิ้วตรงมาที่ขวดน้ำในมือ ผมเหลือบมองขวดน้ำหมดแล้วตรงหน้ามันก็เข้าใจ รีบดูดน้ำเข้าเต็มปาก ยื่นขวดน้ำให้เพื่อน แต่มันดันส่ายหน้า ชี้นิ้วข้ามไหล่พูดออกเสียงสามคำ


“ข้างหลังมึง”


ออกเสียงแต่แรกก็รู้เรื่องแล้ว ผมบ่นในใจระหว่างหันไปมองด้านหลัง


แวบแรกเห็นแค่ชายเสื้อของคนยืนในระยะประชิด ไล่สายตาขึ้นไปก็เจอะหน้าดำทะมึน สบแววตากราดเกรี้ยวของใครบางคนเข้าจังๆ น้ำที่ยังไม่ได้กลืนลงท้องถูกพ่นออกมาทันที บางส่วนไหลลงคอทำเอาสำลักไอไม่หยุด ผมใช้แขนเสื้อเช็ดปากลวกๆ รีบหันไปดึงทิชชู่บนโต๊ะมาเช็ดคราบน้ำออกจากเสื้ออีกฝ่ายทั้งที่ยังไอไม่เลิก


ไม่ได้ตั้งใจนะครับ แต่เล่นมีโจทก์ตัวเองยืนข้างหลังเงียบๆ แบบนี้ เป็นใครก็ตกใจทั้งนั้นแหละ   


ว่าแต่มันมาได้ยังไง


กำลังเช็ดให้อยู่ดีๆ ข้อมือกลับโดนรวบกำซะแน่นจนเจ็บแปล๊บ


“ไปไหนมา?!” เสียงอย่างโหด


ผมยิ้มแห้ง “อยู่แถวนี้แหละ”


“ทั้งวัน?”


“อือ”


“มือถือไปไหน?”


ผมรีบใช้มือข้างเดียวควานหาในเป้จนเจอ รีบชูให้คนถามเห็น


คำถามที่สองก็ตามมาติดๆ “ทำไมไม่เปิดเครื่อง”


“แบตหมด”


บอกไม่ทันขาดคำ แก้มผมก็โดนดึงจนยืดทั้งสองข้าง


“ต่อไปถ้าทำอย่างนี้อีก มึงเจอหนักกว่านี้แน่!...ตอบสิ เงียบทำไม”


มึงดึงแก้มกูจนเจ็บน้ำตาซึมขนาดนี้จะให้พูดถนัดได้ไงวะ


“ที”


ส่งเสียงขู่อีก จำใจตอบออกไป ไม่งั้นคงดึงแก้มไม่เลิกแน่


“เอ้าใอแอ้วๆ” (เข้าใจแล้วๆ)


ในที่สุดพาร์ก็ยอมปล่อยมือ สองแก้มเจ็บแปล๊บ ทำเอาพูดไม่ออกไปพักหนึ่งเลยครับ


“เชน”


“วะ ว่าไง?”


“ข้าวกะเพราหมูไข่ดาว น้ำเปล่าขวดหนึ่ง แล้วก็ออกไปซื้อเค้กร้านใกล้ๆ มาให้หน่อย”


“ได้เลยเพื่อน”


คล้อยหลังเชนไม่นาน พาร์ที่ดูเหมือนโกรธน้อยลงก็เดินมานั่งข้างผมแทนที่เชน ส่วนผมเหรออยากได้น้ำแข็งประคบแก้มมากครับ แต่บนโต๊ะดันไม่มีใครสั่งน้ำแข็งมาสักคน


“เจ็บเหรอ”


ผมตวัดสายตามองคนถามทันที “มาก!


“ดี จะได้จำเอาไว้”


ถึงจะพูดอย่างนั้นมันก็จับหน้าผมเอียงซ้ายขวาดูแก้มให้ ไม่ต้องเห็นผมยังเดาได้เลยครับว่าต้องแดงมาก


ฟอดๆ


ผมสะดุ้งโหยง ไอ้พาร์หอมแก้มผม! โดนทั้งซ้ายทั้งขวาต่อหน้าไอ้ยำ และเผลอๆ อาจมีสายตาประชาชีในร้านอาหารเห็นเข้าก็ได้ ผมรีบผลักมันออกห่าง


“ทำอะไรวะ!


พาร์ยอมถอยง่ายๆ แต่แววตาพราวระยับ “น่าจะหายแล้วล่ะ”


“หายบ้านมึงดิ!


“ยังเหรอ? งั้นมาทำอีกรอบ”


“กูชกมึงแน่!” ผมชูกำปั้นขู่


พาร์หัวเราะหึๆ ท่าทางอารมณ์ดีขึ้นโข ผมรีบดึงผ้าเช็ดหน้าออกมายื่นให้ด้วยความหมั่นไส้


“ไปขอน้ำแข็งมาให้เลย”


มันยอมลุกไปอย่างว่าง่าย แปบเดียวก็กลับมาพร้อมน้ำแข็งห่ออยู่ในผ้าเช็ดหน้า ความเย็นจากน้ำแข็งช่วยได้เยอะครับ    


“เอ๊ะ? มึงอารมณ์ดีแล้วเหรอ?” เชนที่พึ่งกลับมาถึงโต๊ะถามงงๆ แววตาประหลาดใจ


“ใช่”


“งั้นเค้กสองชิ้นนี้คงไม่ต้องแล้วมั้ง” คนพูดชูเค้กในถุงให้เพื่อนดู


เป็นผมที่คว้าไปทั้งถุง แกะเปิดกินเองแก้หงุดหงิดที่เผลอเสียรู้ให้ใครบางคน พาร์ไม่ได้ว่าอะไร ช่วยแกะพลาสติกออกจากเค้กอีกชิ้นเลื่อนมาตรงหน้าผมอีกต่างหาก มันนั่งเท้าคางมองมายิ้มๆ จนผมตักเค้กเข้าปากด้วยความกระอักกระอวนใจตามประสาคนมีชนักติดหลัง ส่วนไอ้ยำน่ะเหรอ หลังหายตกใจก็คว้าขวดน้ำผมไปดูดอึกๆ ไม่พูดไม่จา แต่ตาเนี่ยจับสังเกตพวกผมตลอด 


บนโต๊ะไม่มีใครพูดอะไร แต่จู่ๆ พาร์กลับหัวเราะกะทันหัน


“เป็นบ้าอะไร?”


“อยู่เฉยๆ ก่อน”


มันเช็ดครีมเค้กออกจากมุมปากผมไม่พอ ดันเอาเข้าปากตัวเองหน้าตาเฉย ไม่สนใจเลยว่าทำเพื่อนร่วมโต๊ะหน้าแดงเถือก      


“เอ่อ ดูเหมือนข้าวกะเพราของมึงได้แล้ว เดี๋ยวกูไปเอามาให้”


เชนพูดขึ้นเป็นคนแรก ตามด้วยยำยำ


“เอ่อ กูขอไปเข้าห้องน้ำก่อน”


เมื่อเหลือกันอยู่แค่สองคน ผมก็เป็นฝ่ายเปิดปากพูดทันที


“เปิดเผยไปไหม?”


“ไม่ดีเหรอ”


“ดีกะผีอะไรล่ะ! แล้วนึกยังไงถึงทำแบบนี้ในที่สาธารณะ?”


“เป็นสิทธิ์ของกูนี่น่า ได้มาแล้วก็ขอใช้ให้คุ้มหน่อย”


ผมแย้งทันที “ยังไม่ได้เป็นแฟนกูเลยเหอะ”


คนฟังดันหัวเราะ “สถานะกูมากกว่าแฟนแล้วมั้ง ใครบางคนถึงขั้นคิดให้ผู้ใหญ่ไปสู่ขอเลยนี่”


ผมหันมามองเค้ก “แค่เรื่องสมัยเด็ก อย่าจริงจังนักเลยน่า” พูดจบก็ตักเค้กเข้าปาก


“เหรอแล้วหนีมาทำไม?”


เป็นคำถามที่แทงฉึกเข้ากลางอก


ผมรู้สึกว่าเค้กในปากรสชาติจืดชืดกะทันหัน ฝืนกลืนลงคอ เลื่อนเค้กที่เหลือครึ่งชิ้นออกห่าง คว้าน้ำเปล่ามาดูดแทน พาร์เห็นผมไม่กินแล้วก็เลื่อนมาตรงหน้า คว้าช้อนที่ผมทิ้งไว้ตักเค้กเข้าปากหน้าตาเฉย


ทำยังไงกับมันดี?


เป็นสิ่งที่ผมคิดวนเวียนอยู่ในหัว มองดูเค้กค่อยๆ หายไปทีละคำจนหมด ขึ้นชิ้นที่สองมองพาร์กินสักพัก ผมก็จับมือมันตักเค้กเข้าปากตัวเองคำหนึ่ง 


“เป็นไง” 


ฟังจากคำถาม พาร์คงรู้ว่าผมแค่อยากชิม


มึงทำอร่อยกว่า”


เป็นความจริงที่ต้องยอมรับ ฝีมืออย่างมันทำวางขายยังไปรอดเลยครับ


ผมปล่อยมือพาร์ กำลังจะหยิบขวดน้ำ แต่โดนไอ้คนทิ้งช้อนกะทันหันคว้ามือดึงไปแตะปากมันแผ่วเบา ไม่สนใจคนโดนกระทำที่สะดุ้งเฮือกเลยสักนิด ผมรีบกระชากมือกลับ มองเขม็งไอ้คนกล้าทำเรื่องน่าอายอย่างจูบหลังมือคนอื่นด้วยแววตาไม่อยากจะเชื่อ


“ทำบ้าอะไร!


พาร์มองผมตาใส มีส่งยิ้มให้อีกต่างหาก ทำเหมือนตัวเองไม่ได้ทำอะไรประหลาด “แค่ดีใจมากไปหน่อย”


“ต่อไปกูจะไม่ชมมึงแล้ว!


“เพราะมึงพูดจาน่ารัก กูเลยอยากจูบ แต่ในเมื่อทำที่ปากไม่ได้ กูเลยทำตรงอื่นที่คิดว่ามึงน่าจะยอมรับได้แทน”


“ตรงไหนก็ไม่ได้ทั้งนั้น”


พาร์มองกลับมาด้วยแววตามาดหมายบางอย่าง แค่เห็นแววตาแบบนั่น สัญญาณในตัวผมก็กรีดร้องเตือน


“คิดจะทำอะไร?” ถามเสียงเข้ม 


“คิดวิธีจับจิ้งจอกอยู่ หนีเก่งไม่พอ ยังปั่นหัวคนอื่นไม่หยุดเป็นไปได้ช่วยซื่อตรงเหมือนสมัยเด็กจะดีมาก”


“ไม่มีทาง!


“โตมาแล้วพวกขี้อายสินะ” นิ้วพาร์จิ้มแก้มผมเบาๆ “แก้มแดงแล้วที”


“ต้องแดงอยู่แล้ว มึงเล่นดึงซะเจ็บขนาดนั้น”


“แต่แดงก่ำแบบนี้ กูว่ามึงกำลังเขินมากกว่า


ผมลุกพรวด ข่มเสียงให้นิ่ง “กูไปห้องน้ำนะ”


“เดี๋ยวกูไปเป็นเพื่อน”


“ไม่ต้อง อยู่เฝ้าโต๊ะไป”


ผมรีบจ้ำเท้าเข้าห้องน้ำฝั่งผู้ชาย เห็นยำกับเชนกำลังยืนคุยกันตรงหน้าอ่างล่างมือแวบหนึ่ง  


“อ้าว ที


ผมไม่สนใจทัก เปิดประตูห้องส้วมได้ก็รีบเข้าไปพร้อมกดล็อก ยืนหลังพิงบานประตูสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนตะโกนลั่นระบายความเครียด


“อ๊ากกก! กูอยากจะบ้า!!


“เฮ้ยที! มึงไม่เป็นอะไรแน่นะ!


ผมหอบหายใจ ปล่อยให้ยำเคาะประตูเรียกไป ลมหายใจกลับมาเป็นปกติได้ก็ขยี้ผมตัวเองจนยุ่ง บางทีคงถึงเวลาเปิดใจคุยกันตรงๆ แล้วล่ะมั้ง


ไม่สิ คนที่ต้องเปิดใจน่าจะเป็นผมคนเดียวมากกว่า 


------------------------------------------------------

Talk: 24/02/2016

แอบดีใจที่เห็นพาร์ทำทีสติแตก วะฮ่าๆๆ (หัวเราะด้วยเสียงสะใจมาก)

คำเตือน: ช่วงนี้คาบเกี่ยวสองคู่ วนไปวนมาหน่อยนะทุกคน 

เจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ

25/02/2016 - แก้ไขคำผิด

06/03/2016 - แก้ไขคำผิด

------------------------------------------------------   

ช่วงตอบคอมเม้น

ⓈⒺⒸⓇⒺⓉ - 555+ / ที่วางแผนไว้แต่แรกคือแทรกอยู่ในเรื่องค่ะ ส่วนจะเปิดเป็นเรื่องใหม่ไหมคงต้องดูก่อน เอาไว้ตัดสินใจอีกที เพราะตอนนี้เราอยากพาเรื่องนี้ไปให้ถึงปลายทางก่อนค่ะ (ยิ้ม)


drama - เนอะ  


เนรุ - ช่ายๆ / เราเดาว่าพาร์คงเงียบฟังเก็บข้อมูลอย่างเดียวมากกว่าค่ะ 555 / เนอะ / เจอตัวเรียบร้อย ยกความดีความชอบให้เชนค่ะ 555 / นั่นสิเนอะ ต้องรอดูต่อไปล่ะนะ


Som O Usanee - ปักป้าย 'เห็นด้วย' เลย 555 / หนีไม่พ้นค่ะ พาร์มาแบบจัดเต็มมาก (ฮา) / โชคร้ายของพี่ภู โชคดีของยำ 555  


Kuroko Tetsuya_kun - (5) เหมือนยำได้รับผลกระทบแล้วล่ะ / (7) 555  / (8) เนอะ / (9) 555 / (11) (ยิ้มเห็นด้วย)


ลีลีข้าวสาร- - สมการ --> พี่ภู=S, ทากะซัง=S อืม...ชอบสายSสินะ (เสียงเอคโค่) ป.ล. เราล้อเล่น555 / ว่าแต่ถ้าให้เลือกกุหลาบระหว่างแดงกับขาวจัดใส่ช่อจะเลือกสีอะไร และถ้ามีสิบดอกจะเลือกจัดช่อกี่ดอกค่ะ? (ไม่รู้ว่าเคยเล่นหรือยังนะ แต่เป็นคำถามวัดความเป็นSMในตัวค่ะ 555 / ถ้าตอบมา เราจะเฉลยให้คราวหน้านะ^^)       


เหวิ่งเอ๋อ - ขอบคุณค่ะ (ยิ้ม) / น่าจะหานะคะ / ช่ายๆ พี่ภูดวงตกจริงๆ (ตอนนี้พี่ภูขอพักรักษาตัวหนึ่งบทค่ะ555) / 555 / นั่นสิเนอะ


เจ้าจันทร์จ้าว - 555+  


Nong Kik Indy - ขอบคุณค่ะ (ยิ้ม) / ทีต้องดีใจแน่ๆ เลย เพราะส่วนใหญ่แฟนคลับพาร์เยอะกว่าค่ะ (ฮา)


El Dorado Bz - โดนแน่ๆ ค่ะ (ขนาดทียังคิดว่าโดนเลย555)


PRF •_• - สำหรับยำ ทีคือเทวดา แต่สำหรับพี่ภูเป็นมารเห็นๆ / ไม่เป็นไรค่ะ เราไม่ซีเรียส เพราะเราคงอยู่กับเรื่องนี้อีกนานเลยค่ะกว่าจะจบ555 / รอพวกทีขึ้นเทอมสองก่อนนะ อีกนานเลยค่ะ ป.ล.โปรดทำใจเน้อ


m&m. - เจ็บนี้อีกนาน (พี่ภูขอรักษาตัวหนึ่งบทค่ะ 555)


นพวรรณ ไทยเจริญ - เชนคือเพื่อนพาร์ที่ลงเล่นบาสในศึกชิงสะใภ้ไง 555 / เราก็พึ่งมาสังเกตว่าบทที่แล้วพาร์จืดจางมาก (ขำ) / 555 / เราก็รอดูอยู่ว่าทีวางแผนอะไรไว้ค่ะ (หัวเราะ) 


Tiwzee PapiyOnG - ดีใจที่ชอบค่ะ (ยิ้ม)


mukmixdada - เห็นด้วยๆ ใครขอก็ได้ทั้งนั้น 555


p_cosicosi - ถึงหน้าบานตอนแรก แต่คงหน้าหุบทันทีที่รู้ว่าใครบางคนหายไปแน่เลยค่ะ / พี่ภูถึงขั้นขอพักรักษาตัวหนึ่งบท555 / ทากะซังคงภูมิใจแน่ๆ (ฮา) 


D.DOLLAR - ดีใจที่ชอบค่ะ ขอบคุณนะ (ยิ้ม)


รอยพิมพ์ - เอ เหมือนจะโดนโกรธกับเรียกคืนกำไรแบบจัดเต็ม / ก็ถึงขั้นขอรักษาตัว งดปรากฏตัวหนึ่งบทค่ะ     555 / ช่ายๆ ไม่ไหวเลยเนอะ


ยิ้มอยู่รู้ยัง - ไม่เลย แถมยังไปโทรเรียกพาร์มาให้ด้วยแหนะ / เราขอเดาว่าพาร์ได้รับมอบภารกิจตามหาทีค่ะ 555


Ladyyaoi211945 - 555+ สำหรับเราคนไหนมาขอก็ได้ทั้งนั้นค่ะ (ขอให้มาขอจริงๆ เถอะ)   


KillerKill - ช่ายเลย / ก็ฉุดไปแล้วค่ะ แต่เหมือนกำลังวางแผนส่งคืนตัว (เอาคืน) อยู่ 555


Lucky Froy - เหมือนทีจะไม่ให้คืนให้เฉยๆ นะคะ (ขำ) / พาร์มาหาเองแล้ว 555 / มาต่อแล้วน้า (ยิ้ม)


berry kiki - ปักป้าย 'เห็นด้วย' / เหมือนจะอาย 555 / ช่ายแล้ว รอก่อนเถอะ 555


Akane View - เหมือนจะได้กลับไปอยู่กับพี่ภูนะ 555


เกริด้า(๐-*-๐)v - ช่ายๆ 555 / จริงค่ะ / บทนี้พี่ภูเลยโดนเก็บไปพักรักษาตัวก่อนค่ะ (ฮา) / ก็ต้องรอดูว่าทีกับยำวางแผนกันยังไงล่ะเนอะ ถ้าปราบพี่ภูได้ อนาคตยำน่าจะสบาย / โดนพาร์เจอตัวก่อนลุงนิกซะแล้ว / คงไม่ได้เจอน้องอันยาวเลยค่ะ


ดาวพุงโต - ความลับไม่มีในโลก555 / ปักป้าย 'เห็นด้วย'


หมวยตัวกลม - เอ...เรียกว่าสอบสวนได้ไหมนะ 555 / สมพรปากมากเลยค่ะ ถึงจะไม่หนาว แต่ก็ทำทีเครียดเลยทีเดียว (ขำ) 


Smileyimm - ช่าย กลมจริงๆ ควรไล่พี่ภูไปทำบุญนะ 555 / ดีใจที่ชอบค่ะ ป.ล. ช่วงหลังๆ แต่ละบทเกินสิบหน้าเอสี่นะ (ฮา)


nong2547 - บทหน้าต้องดูว่าทีจะพูดอะไรกับพาร์ค่ะ (มารอดูกันเถอะ) / บทที่แล้วโดนทิ้ง แต่บทนี้คว้ากำไรมาเต็มเลยค่ะ / น่าจะอายล่ะมั้งค่ะ555 


อวยพร รักจิงไม่ติงนัง - ช่ายๆ บังเอิญของที ซวยของพี่ภู 555 / ผิดคนแล้วค่ะ จับยำไปต่อรองกับพี่ภูนู้น / ป.ล.สถานะปัจจุบันของยำคือโสดค่ะ คือบอกเลิกเด็นแล้ว แต่กับเมียเก่าเหมือนมันยังคาราคาซังอยู่เลย


ΣaѓŁILLUA - ทากะซังเสน่ห์แรงจริงๆ /ช่ายๆ (หัวเราะเป็นเพื่อน) มาลุ้นตอนหน้ากันเถอะค่ะว่าคนโดนไล่ต้อนจะพูดสารภาพอะไร   


มีวันไหนบ้างที่ฉันไม่เบื่อ(-_-) - 555 ครื้นเครงดีออก ทีเลยโตมาเป็นแบบนี้ไง / ตอนนี้พี่ภูเลยต้องเก็บไปพักรักษาตัวก่อนค่ะ (ฮา)


กองฟางข้าวk-f-k - ใช่เลย / ถ้าไม่โดนแฉพาร์คงไม่มีวันได้รู้แหงๆ / พี่ภูกำลังพักรักษาอาการบาดเจ็บอยู่ค่ะ งดออกสื่อหนึ่งบท 555 / เอ ยำเนี่ยเรียกว่าสารภาพได้ไหมนะ (555)


PuiPui - เห็นด้วยเลย555 / พี่ภูกำลังพักรักษาอาการบาดเจ็บ หยุดโผล่มาหนึ่งบทค่ะ (ฮา) / ใช่ๆ แต่ก็เหมือนมีความคืบหน้านะ (แอบดีใจแทนพาร์) / เสียงสูงไปแล้ว มีพิรุธ 555 


อิงะเดะมอ - ทีเลยโตมาเป็นแบบนี้ไง 555 / ช่ายๆ / เห็นด้วย / เราขอแต่งให้จบก่อนนะ แล้วเรื่องรวมเล่มค่อยว่ากันอีกทีเนอะ 


Bks Bongkiz - ถึงโดนทิ้ง สุดท้ายก็ตามตัวเจออยู่ดี 555


saiiiiiii - ดีใจที่ชอบค่ะ ขอบคุณนะ


BY' - แต่หนีมาแล้ว เจอฉากฟินตอนท้ายแบบนี้ เราโอเคนะ 555


Dark Diamond - 555 อาจจะได้เห็นนะ ทีบอกว่าจะทำให้ยำได้เปรียบแล้วนี่ค่ะ / นั่นสินะ


Whatever it is - ถ้าทำแบบนั้นมีหวังพี่ภูอาจจะหลับไม่ตื่นฟื้นไม่มีก็ได้นะ 555 (สงสารยำเถอะ เดี๋ยวจะเป็นม่าย)


nonichan - กลับไปทีคงโดนทำโทษแน่ๆ ค่ะ / พาร์โผล่มาทำทีเจ็บตัวกับสติแตกไปแล้วค่ะ 555 / อาจจะไม่ก็ได้นะ มีคนตามมาคุ้มถึงที่แล้วนี่น่า (ฮา)


pudsar - ใช่ๆ / บทหน้าคงจะได้รู้เพิ่มแล้วค่ะ ดูสิจะบอกอะไรกับพาร์


PreawMaKa - ปักป้าย 'เห็นด้วย' 555 / โผล่มานิดเดียวเอง ทากะซังเสน่ห์แรงจริงๆ


Kanokwan Praekeo - 555 (แอบเห็นด้วยค่ะ) / ใช่แน่ๆ (ฮา)


poonroam34 - ขืนทำอย่างนั้น ถ้าทีสะบัดเชือกหลุดเมื่อไหร่มีหวังหนีหายไปตลอดชีพแหงเลย (แบบนั้นก็ไม่ไหวนะ สงสารพาร์อ่ะ)


แมวน้อยวนิลา - ปักป้าย 'เห็นด้วย' / โหมดน้องหมาไม่มี มาแต่โหมดกล้ามาก


Fon Chanoknunt - แค่บทที่แล้วเอง พอลองไปสังเกตดูอีกที อืม พาร์จืดจางมาก (ฮา) / 555+  

------------------------------------------------------   

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,841 ความคิดเห็น

  1. #2799 KiHaE*129 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 02:29

    ใช่ยำควรไปขอโทษเด็น

    เขินตามที

    ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    #2,799
    0
  2. #2665 bwp_k (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 01:31
    ยิ่งอ่านยิ่งชอบอ่ะ พาร์รุกหนักมาก ทีก็เริ่มใจอ่อนแล้วน้า แหมมมมมม งานนี้ไม่ต้องขายขนมแล้วสิพาร์
    #2,665
    0
  3. #2571 FairyP718 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 17:38
    งานนี้พาร์ต้องขอบคุณทากะซังนะ
    #2,571
    0
  4. #2516 momosonoerung (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 11:49
    ทีสติแตกแล้วเหวยยย
    #2,516
    0
  5. #2194 shshshx (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:34
    รุกแรงเว่อ
    #2,194
    0
  6. #1982 baekbow (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 17:15
    เขารุกขนาดนี้แล้วก็ยอมเขาเถอะ
    #1,982
    0
  7. #1599 สาววายไร้ผัวนะเออ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 14:10
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #1,599
    0
  8. #1346 Thedrm. (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 21:47
    ฟินน พาร์ต่อกรกับทีได้ *0*
    #1,346
    0
  9. #1143 ZiDEXiDE (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 6 มีนาคม 2559 / 11:52
    โอ้ววว พาร์ ได้วิชามาหรอจ๊ะ
    #1,143
    0
  10. #1095 PuiPui (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 มีนาคม 2559 / 18:28
    เอาละเว้ยยยยลูกแกะเชื่องๆเห็นทีจะมีหมาป่าซ่อนอยู่ภายใน ไปไม่เป็ยเลยดิที วันที่พาร์ผงาดมาถึงแล้วโว้ยยยยย
    #1,095
    0
  11. #1019 Fon Chanoknunt (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 09:32
    ขอเล่นดืวยมีดอกกุหลาบสิบดอกเลือกสีแดง จัดช่อเดียว
    #1,019
    0
  12. #1018 sirintipize (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2559 / 15:57
    จากหมาบ้านซื่อ ๆ สลัดหนังสวมบทเป็นหมาป่าเจ้าเล่ห์ในบัดดล 555

    ลุคไหนของพาร์เราก็ชอบ แต่ลุคนี้ทำเอาเราอยากลุก(?)ขึ้นมากรีดร้องวิธีการ 'รุก' ของพาร์มากอ่ะ แอร๊ยยย! ทำเอาทีไปไม่เป็นเลย น่ารักเฟ่อร์ >///<

    จะรอดูค่ะว่าทีจะทำอะไรเรื่องพี่ภู เหอะ ๆ
    #1,018
    0
  13. #1016 จอมเวทย์ที่ถูกลืม (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:55
    ขนาด ที ที่รับสถานการร์ได้ดีตลอดเจอไม้นี้เข้าไปยังสติแตกเลย 55+ วิธีจีบเลเวลอัพเร็วมาก ไปขอใครเขาช่วยติวมาป่ะเนี่ย
    #1,016
    0
  14. #1015 sss779 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:34
    พาร์เริ่มรุกแล้ว//สู้ๆนะ
    #1,015
    0
  15. #1014 Choikim Hanna (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 11:23
    พาร์น่ารัก 5555
    #1,014
    0
  16. #1013 ลีลีข้าวสาร- (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:51
    พาร์มีพัฒนาการการจีบขึ้นมากนะเนี่ย ทีนี่ตั้งรับไม่ทันเลย ส่วนเราได้กำไร ฟินไปเต็มๆ ฮ่า
    ปล.ยังไม่เคยเล่นค่ะ ชอบกุหลาบขาว ช่อละสาม (แต่มันเศษ1) ตอบอย่างนี้ได้ป่ะคะ55
    #1,013
    0
  17. #1007 InFiniTe'L (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 11:24
    บทนี้พาร์รุกหนักมากกกก
    #1,007
    0
  18. #1006 >haruhi (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:43
    เขินแทนที
    พาร์นี้เอาใหญ่เลยนะ
    5555
    #1,006
    0
  19. #1005 Peaw (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:43
    ฟินมากกกกก มาต่อเร็วๆนะ ติดมากๆ อ่านและอารมณ์ดี
    #1,005
    0
  20. #1004 NeNe (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:22
    อ๊ายยยยย พาร์รุกหนัก!จัดหนัก!จัดเต็ม! ตั้งแต่ได้อภิสิทธิกับรู้ความจริงมานี่ไม่ยั้งมือเลยย555 เคยคิดว่าพาร์เป็นพวกไม่เปิดเผยต่อสาธารณชน แต่นี่อารายยยย มีหอมแก้ม พูดเต็มปากว่าอยากจูบ. หน้านางหนาเวอร์ -เด็กขี้อายมือใหม่หัดจีบมันหายไปไหนนนนนน//รู้สึกดีลึกๆ ที่ทีสติแตกบ้าง หลังจากที่พาร์เป็นผู้ถูกกระทำมาหลายตอน555 ชอบอะมันให้ความรู้สึกว่าพาร์ได้เปรียบและทีเริ่มแผ่รังสีความเคะออกมาแล้ววว//ฮายำ-ถ้า-เดินสาจนี้ป๊อปนานแล้ว6แหม~ดีแล้วละจะได้เก็บยำให้พี่ภูเชยชมแค่คนเดียวไงงง 555
    #พาร์เหมือนมาตามเมียที่หนีออกจากบ้านมา. เอ๊ะ หรือใช่หว่าาา
    #1,004
    0
  21. #999 ( . * M o O Y o N g * . ) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:40
    นานๆครั้งที่ทีจะถูกไล่ต้อน.

    ขอบคุณทากะที่ติดเทอร์โบให้พาร์ค่ะ. สุดยอดจริงๆ


    ปล. ทีเตรียมใจไว้ได้เลย โดนขั้น max จากพาร์แน่ๆ. ชอบมากมายย
    #999
    1
  22. #997 FF_mama_wiwi (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:12
    ง่อวววววววววววว จิ้งจอกโดนหมาป่ารุกเข้าใส่รัวๆแล้ววว ไปไม่ถูกเลยดิที พาร์นี่พอรู้ว่าเป็นคุกกี้นี่ปริ่มเลยนะ ขำแรงงงงตรงอนาคตจะเป็นงี้มั๊ย เราว่าคงคล้ายๆแหละพาร์ ทีแสบขนาดนี้ 5555 แต่เราเชียร์พาร์นะ เรารู้พาร์มีวิธีสยบจิ้งจอกเเน่ๆ แพรวพราวซะ
    #997
    0
  23. #996 Zuba1234 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:09
    แร๊งงงงงงงง พาร์รุกหนักมากกกกกกก หนักจนคิดว่าพาร์ตอนนั้นกับตอนนี้มันเป็นคนละคนกัน
    #996
    0
  24. #992 ..miran.. (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:46
    โอย อ่านไปยิ้มไป >_<~
    คือเขินแทน พาร์เริ่มรุกแล้ว~
    #992
    0
  25. #991 Fon Chanoknunt (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:52
    อ้ายพาร์น่ารักอ่ะ คนโกรธนิ่ง น่ากลัวอ่ะ เอา ซะ ที เราไปไม่เปนเลย รอ รอ บุกพี่ภู #ทีมเมีย ชนะแน่เลย แข็งแกร่งขนาดนี้ ????????
    #991
    0