END อวี้หลัน สุดยอดมารดา

ตอนที่ 10 : แฝดที่ 9 สตรีขี้งก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 34,464
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,247 ครั้ง
    11 มิ.ย. 63

 แฝดที่ 9 สตรีขี้งก




อวี้หลันใช้เวลาในการเตรียมแปลงผักสามวัน  ได้แปลงผักใหญ่หกแปลงและแปลงเล็กอีกสามแปลง  แปลงใหญ่อวี้หลันตั้งใจว่าจะปลูกผักที่จะนำไปขาย มีผักกวางตุ้ง ผักกาดขาว หัวไช้เท้า แครอท มะเขือยาว และแปลงสุดท้ายจะแบ่งปลูกฟักทองกับฟักเขียวอย่างละครึ่ง ส่วนแปลงเล็กเป็นผักที่ปลูกไว้กินเองอย่างคะน้า มะเขือเทศ พริก ต้นหอม แตงกวา และขิง โดยปลูกคละกันไปแปลงละสองชนิด  อวี้หลันยังซื้อต้อนกล้ามะนาวมาด้วยสองต้น  นำไปปลูกอยู่ข้างๆแปลงผัก นอกจากนี้อวี้หลันยังตัดไม้ไผ่เป็นปล้องแล้วผ่าครึ่งเจาะรูด้านล้างแล้วใส่ดินลงไปเพื่อปลูกพืชต้นเล็กๆหรือพืชหัวเช่นกระเทียม หอมแดง กุ้ยช่ายเป็นต้น


อวี้หลันมองผลงานตัวเองอย่างปลื่มปริ่ม  รออีกหน่อยนางกับลูกๆ ก็จะมีผักสดๆดีๆกินแล้ว ผักแปลงเดิมที่อวี้หลันคนก่อนปลูกไว้นางเก็บไปทำผักดองหมดแล้ว โดยทำเป็นผักดองหลายชนิดทั้งดองเปรี้ยว ดองเค็ม ดองเผ็ด ดองหวาน ดองกิมจิ และดองสามรสเปรี้ยวเค็มเผ็ด  ซึ่งถูกใจลูกๆของอวี้หลันมากทำให้เด็กๆเจริญอาหารขึ้นมาก  ช่วงนี้นางและลูกๆ ได้กินข้าวจนอิ่มทุกมื้อทำให้เสี่ยวเป่าและอวี้เอ๋อร์ดูสนใสและมีชีวิตชีวาขึ้นมาก  ต่างจากช่วงแรกที่เจอกันใหม่ๆ


“แม่นางอวี้หลันอยู่หรือไม่”


ระหว่างที่อวี้หลันกำลังทานอาหารเช้ากับลูกๆ นางก็ได้ยินเสียงคุณชายไป๋หลงร้องเรียกอยู่หน้าประตู  จึงเดินไปเปิดประตูเเละเชิญเขาร่วมทานอาหารด้วยกัน  หลายวันมานี้คุณชายท่านนี้กับคนสนิทมักป้วนเปี้ยนอยู่รอบตัวนาง  หลายครั้งที่เค้าช่วยนางทำงาน  เช่นการหาฟืนมาไว้ให้  หรืออย่างวันก่อนก็ช่วยนางทำแปลงผัก ถึงการช่วยของเขาจะเป็นการช่วยโดยการสั่งหวังฉีให้ทำแทนก็เถอะ  แต่อวี้หลันก็รู้สึกขอบคุณในน้ำใจของคุณชายไป๋หลงอยู่ดี....ประหยัดทั้งแรง ทั้งเวลาไปได้มากจริงๆ


“คุณชายไป๋หลง ท่านหวังฉีเชิญนั่งทานอาหารด้วยกันสิเจ้าคะ  มีแต่อาหารธรรมดาหวังว่าพวกท่านคงจะไม่รังเกียจ”


“ทำไมในสำรับอาหารถึงมีผักดองเยอะนัก ทานมากไปมันไม่ดีต่อร่างกายนะ” ไป๋หลงถามขึ้นเมื่อมองเห็นจานผักดองหลายอย่างบนมื้ออาหาร


“ผักดองพวกนี้รสชาติต่างกันนะเจ้าคะ ข้าลองทำผักดองหลายๆแบบดูจะได้ไม่เบื่อ คุณชายลองชิมดูสิเจ้าคะ”


ไป๋หลงลองคีบผักดองขึ้นชิมตามคำแนะนำของอวี้หลัน  โดยเลือกชิมผักดองกิมจิก่อน  พอกินไปคำนึงก็คีบคำอื่นๆตามมาจนสุดท้ายอวี้หลันต้องตักผักดองเพิ่มอีกจานสรุปวันนี้คนที่เจริญอาหารที่สุดคือคุณชายไป๋  รองลงมาก็คือหวังฉีและลูกๆของนาง


“แม่นางอวี้หลันข้ามาที่นี้เพื่อลาเจ้า...”


“.....”


“ท่างลุงไป๋ จะไปไหนเจ้าคะ?”


“นั้นสิขอรับแล้วจะกลับมาอีกเมื่อใด”


“ลุงจะต้องไปทำธุระอีกอีกประมาณหนึ่งเดือนหรือสองเดือนถึงจะได้กลับมา”


อวี้หลันแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก คุณชายไป๋บอกว่าเขาจะกลับมา....ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าช่วงหลายวันมานี้ที่คุณชายไป๋คนนี้คอยวนเวียนอยู่ใกล้ๆ  ทำให้อวี้หลันรู้สึกปลอดภัยและไม่รู้สึกเคว้งคว้างมากนัก  ถึงนางจะมีลูกๆอยู่แต่พวกเขาก็ยังเด็กและนางต้องเข้มแข็งเพื่อเป็นหลักยึดให้พวกเขา บางครั้งนางก็รู้สึกท้อแท้เพราะความที่ต้องมาอยู่ต่างที่  ต่างวัฒนธรรมและยังต่างช่วงเวลากับที่ที่เคยอยู่  ความใกล้ชิดเปลี่ยนเป็นความเคยชิน  เคยชินที่จะมองเห็นคุณชายไป๋อยู่รอบๆตัว  เคยชินที่เห็นเขาคอยเล่นกับลูกๆของนาง


วันนี้คุณชายไป๋มาบอกว่าต้องไปอวี้หลันถึงพึ่งจะตระหนักรู้ว่า  นอกจากความเคยชินแล้วตัวเองยังแอบฝันเฟื่องถึงชีวิตครอบครัวที่มีคุณชายคนนี้อยู่ด้วย  ซึ่งในความเป็นจริงมันไม่มีทางเป็นไปได้หญิงหม้ายในยุคนี้ถือว่าเป็นหญิงมีมลทิน  แค่หาผู้ชายที่จะจริงใจด้วยว่ายากแล้วไม่ต้องหวังถึงการแต่งานกับผู้ชายดีๆอย่างเช่นคุณชายไป๋คนนี้  ที่สำคัญความหลังของอวี้หลันตัวจริงหากมีคนรู้เข้า  จะทำให้คุณชายไป๋เสื่อมเสียชื่อเสียง รวมทั้งลูกน้อยของนางเองด้วย


อวี้หลันไม่ต้องการให้ลูกๆของตัวเองต้องรับรู้เรื่องราวในอดีต  เรื่องราวที่จะเป็นตราบาปของพวกเค้าไปชั่วชีวิต  อวี้หลันไม่เคยเสียใจที่เด็กทั้งสองเกิดมาไม่ว่าจะเป็นอวี้หลันคนเก่าหรืออวี้หลันคนใหม่  คิดได้ดังนั้นอวี้หลันจึงตัดสินใจหยุดความรู้สึกดีๆ ที่มีให้คุณชายไป๋ลงและตัดสินใจใช้ชีวิตเป็นแม่หม้ายกับลูกทั้งสองในชนบทแบบนี้ต่อไป


“อวี้หลัน!”


อวี้หลันสะดุ้งตกใจกับเสียงตะโกนเรียกชื่อตัวเองนางหันไปมองไป๋หลง  เห็นเค้ามองนางอยู่ก่อนแล้ว  เสี่ยวเป่ากับอวี้เอ๋อร์เองก็มองนางด้วยสายตาสงสัย


“เจ้าเป็นอะไรรึปล่าว ข้าเรียกหลายทีแล้ว”


“ปล่าวเจ้าค่ะ เอ่อ...คุณชายจะเดินทางเมื่อไหร่หรือเจ้าคะข้าจะแบ่งผักดองให้คุณชายนำไปทานระหว่างทางดีหรือไม่”


“ขอบคุณมาก ผักดองของเจ้าอร่อยมากข้าอยากจะสั่งให้เจ้าทำ  ขากลับเมืองหลวงข้าจะได้นำกลับไปที่นั้นด้วย” พอได้ยินคำว่าเมืองหลวงอวี้ก็ชะงักไป ก่อนจะรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ


“ได้สิเจ้าคะเพียงแต่....ข้าไม่มีเงินไปซื้อเครื่องปรุงกับผักในตลาดเลย” พอได้ยินอวี้หลันพูดแบบนั้นคุณชายไปก็หยิบถุงเงินออกมายื้นให้นาง  อวี้หลันรีบเอื้อมมือไปรับมาพลางส่งยิ้มหวานให้คุณชายไป๋


 ‘โอ้โห ถุงเงินหนักขนาดนี้คงทำให้นางสามารถซื้อเนื้อมาทำกับข้าวให็ลูกๆทานได้หลายมื้อแน่ๆ’


ฉินอ๋องมองรอยยิ้มดีใจจนออกนอกหน้าของอวี้หลันแล้วมุมปากก็พลันกระตุก  สตรีหน้าตายคนนี้เรื่องอะไรก็ดีเสียแต่นางขี้งกจนออกหน้าออกตา!


“ข้าต้องการผักดองทุกรสชาติที่เจ้าทำอย่างละไห   แล้วก็ให้เจ้าจัดห่อเสบียงระหว่างเดินทางให้ข้าด้วย  เงินในถุงนั้นเป็นค่าซื้อของ  ส่วนค่าจ้างของเจ้าข้าจะมอบให้อีกทีในวันที่มารับของ”


“ได้ๆเจ้าค่ะ ว่าแต่เงินส่วนต่างที่เหลือจากการซื้อของ....” อวี้หลันถามพลางลากเสียงยาวเว้นประโยคสุดท้าย


“มันเป็นของเจ้า!”


อวี้หลันดีใจจนแทบกระโดดตัวลอยรีบบอกให้ลูกๆขอบคุณท่านลุงไป๋หลงกับท่านลุงหวังฉี  อยู่ดีๆหวังฉีก็รู้สึกเย็นต้นคอวาบเหมือนมีใครเอาดาบมาจ่อที่คอตนเอง  พอหันไปมองเจ้านายของตนก็ต้องตาเบิกโพล่ง  ข้าว่าแล้ว! ว่าแล้วว่าสตรีหม้ายคนนี้จะต้องนำความซวยมาให้ข้าาในซักวัน!


นางกล้าให้ลูกๆของนางเรียกเขาว่าท่านลุงเหมือนที่เรียกท่านอ๋อง  นี้ไม่เท่ากับเขาทำตัวตีเสมอเจ้านายหรอกหรือ?  หลายวันมานี้ท่านอ๋องแสดงออกชัดเจนว่าเอ็นดูเด็กสองคนนี้มาก  ถึงกับออกปากว่าให้เรียกท่านลุงด้วยตัวเองทั้งที่ยังไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าเด็กสองคนนี้มีสายเลือดเดียวกันหรือไม่  จวิ่นอ๋องนะจวิ่นอ๋องถ้าเด็กสองคนคือลูกของท่านจริงๆ เห็นทีข้าคงหนีไม่พ้นโทษหมิ่นเบื้องสูงแน่ๆ คิดแล้วหวังฉีก็ได้แต่กล่ำกลืนก้อนสะอื้นลงในอก




หอจื่อถิง เมืองหลวง


“ฮัดเช้ย!...”


“จวิ่นอ๋องไม่สบายหรือ” คุณชายหนึ่ง


“ไม่น่าจะใช่.....ข้าว่ามีคนกำลังด่าข้าแน่ๆ” คุณชายสอง


“ใครหน้าไหนจะกล้าด่าจวิ่นอ๋อง แม่ทัพใหญ่พิทักษ์ทักษิณเห็นทีว่าคงจะเบื่อชีวิตเต็มที” คุณชายสาม


“ต่อหน้าอาจไม่กล้า แต่ลับหลังไม่แน่.....พวกท่านไม่เคยได้ยินหรือยิ่งอยู่ที่สูงก็ยิ่งอันตราย”


“อั๊ยหยา! อย่ามัวคุยเครื่องเคลียดเลยวันนี้พวกเรามาหาความสุขกันดีกว่า มา!ดื่มๆๆ”


“ดื่ม”


“ไม่เมาไม่เลิก ดื่ม!”


“ดี! งั้นหมดจอก!”


อนิจจาจวิ่นอ๋องที่กำลังหาความสุขในวงสุรากับเหล่าคุณชายสหายสนิท ไม่ได้รับรู้เลยว่าตนเองถูกปรักปรำให้กลายเป็นบิดาของเด็กแฝดไปซะแล้ว....




———TALK———


ฉินอ๋อง : พึ่งจะมีบทได้เต็มตอน ก็ต้องไปอีกแล้วเหรอ?

ไรท์ : .....

นี้ก็ปาไปเก้าตอนแล้วพระเอกกับนางเอกยังไม่ได้กันเอ้ย! ยังไม่รู้ว่าสองแฝดคือลูกเลยตามจินตนาการของไรท์และที่วางพร็อตไว้เรื่องนี้จะจบที่ 12-13 ตอน แต่พอมาแต่งจริงๆต้องลงรายละเอียดในหลายๆอย่างเพื่อให้ความสมจริงและเพื่อให้คุณผู้อ่านได้รับข้อมูลที่ถูกต้อง


ไรท์เองก็ชอบอ่านหนังสือนิยายหรือการ์ตูนเหมือนกันและบางครั้งเราก็ได้เกร็ดความรู้จากการอ่านหนังสือแบบนี้เหมือนกันไรท์จึงให้ความสำคัญกับการหาข้อมูลมาประกอบการเขียนนิยายเรื่องนี้ด้วย หวังว่านักอ่านทุกคนจะรู้สึกสนุกกับการอ่านนิยายเรื่องนี้นะคะ


( จวิ่นอ๋องกับสหายของเค้า )

อย่างที่บอกว่านิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นเพื่อสนองตัณหาของมนุษย์ติ่งอย่างไรท์เอง คอนเซ็ปของเรื่องคือผู้งานดีตั้งแต่พระเอกยันขอทาน5555


( ตัวอย่างการปลูกผักในกระบอกไม้ไผ่ของน้องหละนะ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.247K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,438 ความคิดเห็น

  1. #1388 Mimee-Mookky (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 01:16
    อ่านแล้วรู้สึกว่านางเอก-บ้าป่าว พระเอกเค้ายอมรับผิดแทนที่-จะให้อภัย เปล่า ปล่อยตายแม่ง รมเสีย
    #1,388
    0
  2. #1372 Njess (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 13:14
    5555ว่าแล้วววว ว่าต้องมีเงื่อนงึม
    #1,372
    1
    • #1372-1 Njess(จากตอนที่ 10)
      7 มิถุนายน 2563 / 13:15
      *งำ 555
      #1372-1
  3. #1294 Diyosa-Fayfay (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 18:16
    ไม่ใช่ว่าสรุปแล้วฉินอ๋องเมาละไปไข่ทิ้งไว้เองนะ555555
    #1,294
    0
  4. #1161 pop_zaza (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 14:25
    เขา ไม่ใช้เค้า , เจ้าคะ เจ้าค่ะ ไม่ใช้นะคะ จีนโบราณค่ะ ไม่ใช่ปัจจุบัน
    #1,161
    0
  5. #1155 Gib9793 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 12:07
    เริ่มงงแล้วสรุปลูกใครกันแน่??????
    #1,155
    0
  6. #1051 Moo.chompoo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 04:37
    เคลียด... ที่ถูกคือ.. เครียด

    นะจ๊ะ
    #1,051
    0
  7. #940 Airzaa1810 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 23:52
    ท่านหวังฉี555555
    #940
    0
  8. #863 monthason (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 08:53
    ไร้ท หลงรัก จวิ๋นอ๋อง ปะ มีรูปจวิ๋นอ๋อง เยอะกว่าพระเอกฉินอ๋องอีก 555
    #863
    0
  9. #855 foreverafter (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 07:00
    ทำไม่ฉินอ๋องถึงคิดว่าเป็นลูกของจวิ๋นอ๋อง หรือแค่เพราะจวิ๋นอ๋องเจ้าชู้ไปเรื่อย ทำไมไม่คิดว่าเป็นตัวเองไปไข่ตกไว้ที่ไหน มันงงนิดๆ เพราะอ่านท้ายเรื่องนักเขียนบอกฉินอ๋องคือพ่อของเด็กแฝด อืม ต้องอ่านต่อ อยากรู้อยากเห็นเรื่องคนอื่น55 ขอบคุณมากค่ะ
    #855
    0
  10. #731 rasitasongphang (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 21:36
    ลูกฉินอ๋องใช่มั้ยคร้า ไม่ใช่จวินอ๋องใช่มั้ยค่ะไรท์
    #731
    0
  11. #656 Airki (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 11:32

    ถูกปรักปรำ!!!! แสดงว่ามิใช่ลูกน้องชาย
    #656
    0
  12. #640 zhangyu2 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 00:13
    มีคำผิดนิดหน่อยค่ะ ไร้ท์

    เขา # เค้า
    แม่หม้าย # แม่ม้าย
    เปล่า # ปล่าว
    ให้ # ให็
    #640
    0
  13. วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 02:21
    เปล่า
    เครียด
    แรกๆเราก็หงุดหงิดนะ หลังๆมากลับสนุก เพราะว่าเหมือนเล่นเกมหาคำผิดไปด้วยระหว่างอ่านนิยาย :D
    #532
    0
  14. #458 narai (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 02:21
    ด้านข้างไม่ใช่ด้านล้าง/ต้นไม่ใช่ต้อน
    #458
    0
  15. #438 Lukiris Tink (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 22:40

    อ่านเพลินดีค่ะ
    #438
    0
  16. #395 stampalisa_1994 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 00:40
    ไรท์จะบอกว่าเราพวกเดียวกันติ่งเหล่ากงทุ๊กคนนนนนนน
    #395
    0
  17. #375 PP bubbleP :-) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 16:17
    ไรท์คะ เครียด ใช้ รเรือค่ะ
    #375
    0
  18. #293 Lomruc (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 17:18

    เด็กแฝดลูกใครคะไรท์กบืาวถึงจวิ๋นอ๋องจนรีดไขว่เขว

    #293
    0
  19. #230 wadeenarak (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 01:32
    เห็นมีคนแนะนำเยอะแต่ไรท์ ก็ยังเขียนผิด หม้าย เขียนแบบนี้ค่ะ
    #230
    1
    • #230-1 ทีมติ่ง(จากตอนที่ 10)
      3 พฤษภาคม 2563 / 01:58
      ต้องขอโทษด้วยค่ะ ที่ไรท์เป็นต้นฉบับที่ลงแบบร่างไว้แล้ว พอถึงเวลาก็เปิดให้อ่านเลย ตอนนี้ไร้ท์แต่งไปถึงช่วงสุดท้ายของเรื่องแล้ว ส่วนเวลาว่างก็กำลังกลับไปแก้ไขตอนแรกๆไล่มาค่ะ
      #230-1
  20. #186 Khunkonlek07 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 10:02
    นิยายโบราณ น่าจะใช้ " เขา" แทน " เค้า" นะ
    #186
    1
  21. #171 เทียน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 02:01

    รีดขอเหมาผู้เรื่องนี้ใด้ป่าว?ผู้งานดี แจ่มๆทุกคน55

    #171
    1
    • #171-1 ทีมติ่ง(จากตอนที่ 10)
      2 พฤษภาคม 2563 / 08:21
      ไรท์บอกแล้ว ผู้งานละเอียดตั้งแต่พระเอกถึงขอทาน
      #171-1
  22. #152 r123123 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 19:54

    คำว่า แม่ม่ายใช้ไม้เอกค่ะ

    หรือจะใช้'แม่หม้าย' ถึงจะใช้ ไม้โท

    แต่ใช้ได้ทั้งสองคำ 'ม่าย'หรือ 'หม้าย'

    ความหมายเดียวกัน คือ ไร้คู่ครอง

    #152
    1
  23. #151 r123123 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 19:47

    ขอบคุณที่ไรท์ตอบข้อข้องใจค่ะ

    อ่านไปเรื่อยๆอย่างสนุกค่ะ

    #151
    0
  24. #146 MichigoRinno (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 18:10

    ไรท์ คือรีดรู้สึกงง สงสัย สับสน อยากเสือ* อ่า.. นั้นแหละ สรุป ใครคือพ่อของ2แสบเนี่ย!!?!
    #146
    2
    • #146-1 ทีมติ่ง(จากตอนที่ 10)
      1 พฤษภาคม 2563 / 22:28
      แสดงว่ารีดไม่ได้อ่านทอล์ก แง่มๆ คนนั้นไง คนที่หล่อๆอ่ะ นั้นแหละพ่อเจ้าแฝด
      #146-1
  25. #140 Peenuii (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 16:15

    จวิ่นอ๋องและสหายของเขา(ภาพประกอบ)คือดูแล้วขัดใจ ดูดีเกินไป ควรหาแบบหน้าตาเลวๆ เจ้าเล่ห์ๆ..อ่ะ555..

    #140
    1
    • #140-1 ทีมติ่ง(จากตอนที่ 10)
      1 พฤษภาคม 2563 / 16:42
      ผู้เรื่องนี้หน้าตาดีตั้งแต่พระเอกยันขอทานเลยจ้าาา มีให้เราเลือกใช้สอยได้ตามสเป็ก
      #140-1
  26. #124 ae15051973 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 13:15

    รอจ้า น้องต้องเหนื่อยมากกว่าเดิมอีกผู้ช่วยจะไปแล้วจ้า
    #124
    1
    • #124-1 ทีมติ่ง(จากตอนที่ 10)
      1 พฤษภาคม 2563 / 22:29
      เป็นกำลังใจให้น้องหลันกับสองแสบด้วยนะคะ
      #124-1