END อวี้หลัน สุดยอดมารดา

ตอนที่ 11 : แฝดตอนพิเศ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33,664
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,208 ครั้ง
    4 พ.ค. 63

เห็นรีดเครียดกับเนื้อเรื่องหลักเลยแวะมาเปิดตอนพิเศษให้อ่านคลายเครียดกัน เชิญเสพได้เลยจ้าาา

 

แฝดตอนพิเศษ

 

(ชีวิตของน้องหลัน หลังแต่งงาน)

 


 

ขณะที่อวี้หลันหรือตอนนี้คือฉินหวางเฟยกำลังกึ่งนั้งกึ่งนอนให้นางกำนัลปรนนิบัติพัดวีอยู่ในศาลากลางสระบัวขนาดใหญ่ก็มีนางกำนัลกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามาหานาง

 

“เสี่ยวชิง ทำไมเจ้าถึงทำกิริยาเหมือนม้าดีดกะโหลกเช่นนั้นใครเห็นเข้าจะเอาไปนินทาว่านางกำนัลของฉินหวางเฟยขาดการอบรม”อวี้หลันเอ่ยตำหนินางกำนัลคนสนิทด้วยน้ำเสียงเกียจคร้านคล้ายจะหลับแหล่มิหลับแหล่

 

“อีกอย่างการที่มีนางกำนัลของวังฉินถูกนินทาเสียๆหายๆ จะทำให้เสียชื่อเสียงมาถึงหวางเย่นะรู้ไหม”

 

ฉินหวางเฟยเอ่ยตำนินางกำนัลคนสนิทอีกสองสามคำก่อนจะเปลี่ยนขาอีกให้นางกำนัลอีกคนนวดต่อ

 

“เกิดเรื่องแล้วเพคะหวางเฟย เมื่อกี้หม่อมฉันไปตลาดบังเอิญเจอกับเสี่ยวเว่ยนางบอกว่าคุณหนูสามแห่งจวนเสนาบดีกำลังจะแต่งเข้ามาเป็นชายารองให้ฉินอ๋องเพคะ”

 

ปึก!!!!!

 

ทันทีที่ฟังนางกำนัลเสี่ยวชิงพูดจบอวี้หลันก็กระแทกถ้วยชาที่กำลังยกขึ้นจิบลงบนโต๊ะเสียงดัง นางหลับตาแล้วสูดหายใจเข้า-ออกลึกๆอยู่สามสี่ครั้งจึงลืมตาแล้วถามเสี่ยวชิงต่อ

 

“เจ้าบอกว่าเจ้ารู้เรื่องมาจากคนที่ชื่อเสี่ยวเว่ยใช่ไหม แล้วนางคือใครและรู้เรื่องนี้ได้ยังไง”

 

“เสี่ยวเว่ยคือคนรับใช้ในจวนเสนาบดีเพคะ นางทำงานในห้องครัว เสี่ยวเว่ยบอกหม่อมฉันว่าเรื่องที่คุณหนูสามหมายปองหวางเย่ อีกทั้งยังหาทางแต่งเข้าตำหนักฉินอ๋องไม่ใช่ความลับอะไร ท่านเสนาบดีบิดาของนางเองก็สนับสนุนให้บุตรสาวแต่งเข้าวังอ๋องจนออกนอกหน้า ครั้งนี้ถึงกับจะทูลขอสมรสพระราชทานจากฮ่องเต้ เรื่องนี้ทุกคนในจวนเสนาบดีต่างก็รู้กันทั้งนั้นเพคะ”

 

เสี่ยวชิงที่รีบเล่ารายละเอียดให้หวางเฟยของตัวเองฟังด้วยเพราะร้อนใจแทนเจ้านาย หวางเฟยมีพระคุณที่เมตาซื้อตัวนางมาเป็นบ่าวรับใช้ ในวันที่นางสิ้นหวังจนตัดสินใจเดินเข้าไปขายตัวเองในหอนางโลม เหตุการณ์วันนั้นเสี่ยวชิงยังจำได้ดี

 

### จินตนาการของเสี่ยวชิง ###

“แม่นางน้อยคนนั้นเจ้าอยากจะเข้าไปในนั้นจริงๆหรือ” เสี่ยวชิงที่กำลังจะเดินเข้าหอนางโลมพลันชงักก่อนจะหันหลังกลับมาตามเสียงก็เจอคุณชายท่านหนึ่งยืนอยู่ข้างหลังส่งยิ้มมาให้ ไม่รู้ว่าเพราะอะไรพอเห็นรอยยิ้มนั้นแล้วเสี่ยวชิงก็เกิดอยากร้องไห้ขึ้นมา

 

“ขะ.....ข้า..ข้าไม่มีทางเลือก ข้าจำเป็นจริงๆ โฮ~”พูดได้แค่นั้นเสี่ยวชิงก็ร้องไห้โฮออกมา คุณชายท่านนั้นไม่ได้โมโหที่เสี่ยวชิงร้องไห้ ทั้งยังยิ้มให้เสี่ยวชิงแล้วบอกว่า

 

“ลองบอกความจำเป็นของเจ้าให้ข้าฟังได้หรือไม่”

 

“ข้า..บ้านข้ามีแค่แม่กับข้าและน้องๆ พวกเรา พวกเรากำลังจะอดตายหากไม่มีเงิน” เสี่ยวชิงที่คิดถึงหน้าแม่กับน้องๆที่รอเงินจากนางอยู่ที่บ้านก็ยิ่งร้องไห้ก่อนจะมาที่หอนางโลมนี้เสี่ยวชิงไปถามบ้านเศรษฐีมาหมดแล้วแต่ไม่มีบ้านไหนต้องการคนรับใช้เลย ทำให้เสี่ยวชิงตัดสินใจมายังที่แห่งนี้

 

“ถ้าเช่นนั้น ข้าจะซื้อเจ้าไว้เอง”

 

ตั้งแต่นั้นมาเสี่ยวชิงก็ได้เป็นสาวใช้คอยติดตามคุณชายและคุณชายท่านนั้นก็คือหวางเฟยที่ปลอมตัวเป็นบุรุษเพื่อไปเที่ยวหานางโลมเพราะความอยากรู้อยากเห็น โดยมีจวิ่นอ๋องให้การสนับสนุนซึ่งภายหลังจวิ่นอ๋องก็โดนสั่งห้ามเด็ดขาดไม่ให้มาที่วังฉินอ๋องอีก

 

 

### ปัจจุบัน ###

อวี้หลันคบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ขนมในมือก็ถูกบีบจนบี้แบนภาวนาพุทโธๆอยู่ในใจ คุณหนูสามคนนี้สงสัยคงหาสามีไม่ได้แล้วถึงได้อยากมาเป็นเมียน้อยให้สามีของนาง! เพราะเป็นคนจากยุคสมัยใหม่มีค่านิยมการแต่งงานผัวเดียวเมียเดียวคนอื่นที่เข้ามาล้วนถูกเรียกว่าชู้!! อวี้หลันจึงรับไม่ได้กับการแต่งงานแบบสามภรรยาสี่อนุซึ่งถือเป็นเรื่องปกติของคนสมัยนี้

 

“ไปตามหวังฉีมาพบข้า”

 

“เพคะ”

 

เสี่ยวชิงรับคำและรีบวิ่งออกไป ผ่านไปหนึ่งเค่อเสี่ยวชิงก็เดินกลับมาพร้อมกับหวังฉี

 

“คาระวะหว่างเฟยพ่ะย่ะค่ะ”

 

“ตามสบายเถิดท่านองครักษ์ ข้าได้ข่าวมาว่าช่วงนี้ท่านงานยุ่งมาก เป็นอย่างไรบ้างเหนื่อยหรือไม่”อวี้หลันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหวานหยดย้อย แต่ยิ่งฟังหวังฉีก็ยิ่งขนลุกเหมือนได้ยินเสียงภูติผีปีศาจจากนรก

 

“วันนี้ที่เรียกท่านมาเพราะเปิ่นหวางเฟยมีเรื่องอยากจะถามท่านซักสองสามประโยค”พูดจบก็ตบท้ายด้วยรอยยิ้มที่หวานปานน้ำผึ้ง แต่หวังฉีกลับรู้สึกว่าน้ำผึ้งนั้นมียาพิษ!

 

“อั๊ยหยา! (เสียงดัดจริต)....เสี่ยวชิงช่างเสียมารยาทปล่อยให้ท่านองครักษ์ยืนอยู่ตั้งนาน ยังไม่นำรีบเก้าอี้มาให้ท่านองครักษ์นั่งอีก”

 

อวี้หลันแสร้งร้องอุทานด้วยความตกใจ แต่ความจริงคือการส่งสัญญาณทางสายตากับนางกำนัลคนสนิท เสี่ยวชิงเองก็ไม่ทำให้เจ้านายผิดหวัง รีบยกเก้าอี้มาตั้งให้หวังฉีนั่งข้างๆเจ้านายของตน ใช่!ตั้งข้างๆ ข้างแบบชิดใกล้ หวังฉีมองเก้าอี้ตั้งอยู่ข้างๆหวางเฟยแล้วแอบกลืนน้ำลาย วันนี้เค้าก้าวขาออกจากบ้านผิดข้างรึไงถึงได้เจอเรื่องซวยแบบนี้

 

“เอ่อ...หวางเฟยได้โปรดปล่อยให้กระหม่อมยืนตรงนี้เถอะพ่ะย่ะค่ะ”

 

หวางเฟยท่านคิดจะให้ข้าตายแม้ร่างก็ไม่มีให้ฝังหรืออย่างไร ในวังฉินอ๋องแห่งนี้มีผู้ใดยังไม่รู้บ้างว่าหวางเย่ทรงหวงพระชายายิ่งกว่างูจงอางหวงไข่ หวงแม้แต่กับบุตรธิดาของตัวเอง ถึงแม้ภายนอกท่านอ๋องกับองค์ชายและองค์หญิงน้อยจะดูรักใคร่กลมเกลียวกันดี แต่เขาที่เป็นคนสนิทของท่านอ๋องย่อมรู้ว่าท่านอ๋องแอบทำสงครามเย็นกับบุตรธิดาของตนเงียบๆโดยมีหวางเฟยเป็นรางวัลของผู้ชนะ

 

ขนาดกับบุตรในไส้ท่านอ๋องยังกล้าทำขนาดนี้แล้วเขาที่เป็นแค่คนสนิทหากนั้งร่วมโต๊ะกับหวางเฟยต่อให้มีเก้าชีวิตก็คงไม่พอให้ท่านอ๋องสังหารเล่น

 

“ถ้าเช่นนั้นทานขนมนี้ดูสิข้าลงมือทำเอง......เป็นขนมที่หวางเย่ชอบมากเลยนะ” อวี้หลันยื้นจานขนมให้หวังฉีพร้อมส่งรอยยิ้มเต็มหน้าแต่ส่งสายตากดดันเต็มที่

 

หวังฉีเหงื่อตกเอื้อมมือสั้นๆออกไปหยิบขนม กินก็ตายไม่กินก็ตายพวกท่านสามีภรรยาต้องการอะไรจากข้า! ขณะที่เอื้อมมือใกล้จะถึงขนมนั้นหวังฉีก็ตัดสินใจชักมือกลับและคุกเข่าลงต่อหน้าพระชายาของเจ้านาย

 

“กระหม่อมโง่เขลาไม่ทราบว่าทำสิ่งใดให้หวางเฟยไม่พอพระทัย ขอหวางเฟยโปรดบอกกระหม่อม”

 

“ไอ้หย๊า(เสียงดัดจริต)....ท่านองครักษ์ ข้าแค่แบ่งขนมให้ท่านชิม ทำไมท่านถึงทำราวกับว่าข้าบังคับให้ท่านกินยาพิษแบบนั้นหละ”

 

“ไม่ใช่เช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ หวางเฟยมีสิ่งใดต้องการจากหม่อมฉันโปรดบอกมาตามตรง”

 

ปึ่ง!!!!

 

“หวังฉี! นี้เจ้าคิดว่าข้าทำดีเพื่อหวังผลงั้นเหรอ!!!”

 

“.......” หวังฉี

 

“..............” เสี่ยวชิงแหละเหล่านางกำนัล

 

“ได้! ในเมื่อเจ้าพูดแบบนี้!!....ข้าก็แค่อยากถามเจ้าว่า....คุณหนูสามของเสนาบดีจะแต่งเข้าวังฉินอ๋องจริงหรือเปล่า” ขณะพูดอวี้หลันก็ปรายตามองกดดันหวังฉีไปด้วย

 

“เอ่อ....หวางเฟยได้ยินเรื่องเหล่านี้มาจากไหนพ่ะย่ะค่ะ”

 

“ตั้งแต่เมื่อไหร่”

 

“......”

 

“ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่องครักษ์เช่นเจ้าสามารถสอบสวนหวางเฟยอย่างข้าได้”




“หวังฉีมิกล้าพ่ะย่ะค่ะ”



“ไม่กล้า...ไม่กล้าแล้วเมื่อกี้คืออะไร!”

 

อวี้หลันถามเสียงเย็นน้ำเสียงปราศจากแววล้อเล่นไม่เหมือนตอนแรก หวังฉีเหงื่อตกการข่าวของหวางเฟยช่างกว้างขวางและเก่งกาจนัก! ฮ่องเต้พึ่งเรียกหวางเย่เข้าเฝ้าเพื่อคุยเรื่องนี้ไปเมื่อวานแต่วันนี้ข่าวสารก็รู้ถึงหูหวางเฟยแล้ว!!  หวังฉีคิดวิเคราะห์หากจำเป็นต้องเลือกข้างเขาต้องเลือกข้างที่แข็งแกร่งกว่า ถึงแม้หวางเฟยจะดีกับเขาไม่น้อยแต่หวางเย่นั้นเป็นนายเหนือหัวที่เค้ามีความจงรักภักดีแม้ชีวิตเขาก็พร้อมยอมมอบให้ ในวังฉินอ๋องหวางเย่อยู่เหนือทุกแต่หวางเฟยนั้นอยู่เหนือหวางเย่ขึ้นไปอีก! เพราะเช่นนั้นหวางเย่รักษาพระองค์ด้วยหวังฉีทูลลา!

 

“ทูลหวางเฟยคุณหนูสามบุตรตรีของท่านเสนาบดีมีใจให้หวางเย่นั้นเรื่องนี้ใครๆก็ทราบดี แต่หวางเย่ไม่ได้ตอบรับไมตรีของนางและยิ่งตอนนี้ หวางเย่ทรงรักหวางเฟยหมดหัวใจ นางยิ่งไม่มีทางสมหวังแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ”

 

“หวังฉี...เปิ่นหวางเฟยไม่ได้อยากรู้ว่าสามีของข้าเล่นด้วยกับนางหรือไม่ แต่ที่ข้าอยากรู้คือบิดาของนางทูลขอสมรสพระราชทานจากฮ่องเต้จริงรึปล่าว...”

 

หวังฉีกลืนน้ำลายลงคอดังอึก หวางเย่เห็นทีกระหม่อมคงต้องสละเรือเพื่อรักษาชีวิตรอดแล้วพ่ะย่ะค่ะ หวางเย่โปรดถนอมตัวด้วย!

 

“จะ....จริงพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาทพึ่งคุยเรื่องนี้กับหวางเย่เมื่อวานนี้เองพ่ะย่ะค่ะ”

 

“แต่..แต่หวางเย่ก็ไม่ได้ยินยอมเลยทำให้มีปากเสียงกับฝ่าบาท แต่เพราะครั้งนี้ท่านเสนาบดีอ้างความดีความชอบหลายอย่างทั้งยังกดดันฝ่าบาทเรื่องเส้นทางการค้าทางทะเล ทำให้ฝ่าบาทจนปัญญาที่จะหาข้ออ้างมาปฏิเสธ”

 

“หึ!....” อวี้หลันแค่นเสียงหึในคอ

 

“อีก..อีกทั้ง เอ่อ....”

 

“พูด!”

 

“ช่วงนี้ไม่ว่าหวางเย่จะไปที่ใดก็ต้อง...บังเอิญ...เจอกับคุณหนูสามคนนั้นบ่อยๆจนเกิดข่าวลือว่าทั้งคู่แอบนัดพบกันพ่ะย่ะค่ะ”

 

“มีพ่อเป็นสุนัขจิ้งจอกลูกจะออกมาเป็นกระต่ายได้อย่างไร ถึงเป็นกระต่าย ก็คงจะเป็นกระต่ายที่กินเนื้อเป็นอาหาร”

 

“หวังฉี......ข้าต้องการรายชื่อของสตรีที่แสดงออกอย่างชัดเจนว่ามีใจให้สามีข้า อืม....เอาซักประมานเกือบสิบคนก็พอและที่สำคัญต้องเป็นคนที่กล้าแสดงออกอย่างโจ่งแจ้งว่าต้องการแต่งเข้าตำหนักฉินอ๋อง”

 

“พ่ะย่ะค่ะ” หวังฉีรับคำเสร็จก็รีบเดินออกไปจัดการสิ่งที่ได้รับมอบหมายทันที อันที่จริงหวังฉีต้องการจะหนีไปให้พ้นๆจากหวางเฟยที่ตอนนี้เปรียบเสมือนภูเขาไฟปะทุที่พร้อมจะระเบิดอยู่ตลอดเวลาต่างหาก!

 

“เสี่ยวชิง” หลังจากเห็นหวังฉีที่รีบร้อนเดินออกไป  หายไปจนลับสายตาอวี้หลันก็เรียกนางกำนัลคนสนิท

 

“เพคะ”

 

“ได้เวลาเตรียมงานเลี้ยงน้ำชาแล้ว”

 

“เสี่ยวชิงทราบแล้วเพคะ” เสี่ยวชิงรับคำสั่งกำลังจะรีบไปจัดเตรียมงานเลี้ยง

 

“เดี๋ยวก่อน....ครั้งนี้จัดให้หรูหน่อยก็ดี”

 

“เพคะ”

 

พอเสี่ยวชิงรับคำอวี้หลันก็โบกมือให้เสี่ยวชิงไปทำตามที่สั่ง ส่วนตัวเองก็สั่งให้คนเตรียมรถม้าเพื่อไปรับลูกๆที่สำนักศึกษาหลวงด้วยตัวเอง อวี้หลันฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีเดินกลับห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อเตรียมตัวออกไปรับลูกๆ ก็นะ...สำนักศึกษาหลวงตั้งอยู่ในเขตพระราชวังนางเลยจะถือโอกาสนี้แวะไปเข้าเฝ้าเสด็จน้าฮองเฮาด้วยเลย เพราะฉะนั้นจะแต่งตัวธรรมดาไปได้ยังไง

 

อวี้หลันนั้นเดิมทีก็เป็นหญิงงามที่หาคนเทียบได้อยาก สมัยเป็นคุณหนูถ้าไม่ใช่เพราะถูกแม่เลี้ยงคอยกีดกันไม่ค่อยปล่อยให้นางออกนอกเรือน ป่านนี้อวี้หลันคงได้ฉายาหญิงงามอันดับหนึ่งไปแล้ว ตอนนี้นางเป็นฉินหวางเฟยแล้ว สามีของนางอาการหนักยิ่งกว่ามารดาเลี้ยงซะอีก หากล่ามโซ่นางไว้ในห้องได้คงทำไปแล้ว

 

จ้าว ไป๋หลงเป็นบุรุษที่ขี้หึงที่สุดเท่าที่นางเคยเจอมา เค้าแทบจะไม่ให้นางก้าวขาออกนอกจวนไปไหนเพราะเกรงว่านางจะถูกบุรุษเกี้ยว สาเหตุก็มาจากที่ไท่จื่อซึ่งเป็นอดีตคู่หมั้นของนางเอ่ยชมนางต่อหน้าไป๋หลง ตั้งแต่นั้นมาอวี้หลันก็แทบไม่ได้ก้าวขาออกจากวังฉินอ๋องอีกเลย ยิ้งเรื่องเข้าวังยิ้งไม่ต้องพูดถึง

 

“วันนี้เจ้าเข้าวังเหรอ” ไป๋หลงเอ่ยถามภรรยายามอยู่ในห้องกันตามลำพัง

 

“เพคะ วันนี้หม่อมฉันไปรับลูกที่สถานศึกษาหลวงเลยพาเด็กๆไปเยี่ยมเสด็จน้าฮ่องเฮา”

 

ไป๋หลงเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจอยู่ดีๆภรรยาก็ใช้คำราชาศัพท์กับเค้า แสดงว่านางต้องมีอะไรไม่พอใจอยู่แน่ๆ

 

“พบกับไท่จื่อหรือไม่”

 

“ไม่ได้พบเพคะ เสด็จพี่ไท่จือติดราชกิจ” หางคิ้วไป๋หลงเริ่มกระตุก’เสด็จพี่ไท่จื่อ’งั้นเหรอ ฮึ่ม! ภรรยาข้าวันนี้เจ้าอย่าหวังว่าจะได้นอน!! ไป๋หลงคาดโทษภรรยาไว้ในใจพลางตวัดมือรั้งตัวนางขึ้นมานั้งตัก

 

“หลันเอ๋อร์....มีสิ่งใดที่สามีทำให้เจ้าไม่พอใจหรือไม่”

 

อวี้หลันมองหน้าสามีน้ำตาปริ่มเอียงศรีษะซบออกแกร่ง สามีของนางทั้งหล่อเหลา องอาจสง่างาม(ไรท์:....) และยังเป็นถึงฉินอ๋องพระอนุชาร่วมพระมารดาในฮ่องเต้ ย่อมเป็นธรรมดาที่จะมีคนอยากเกี่ยวดองเพื่อผลประโยชน์แต่อวี้หลันมีค่านิยมแบบผัวเดียวเมียเดียวการจะปล่อยให้สามีแต่งสามภรรยาสี่อนุนางทำใจไม่ได้จริงๆ

 

“ไป๋หลง” ไป๋หลงที่ยกมือลูบศรีษะภรรยาอยู่ พอได้ยินนางเรียกชื่อตนก็จูบหน้าฝากมนครั้งนึ่งแล้วรอคอยให้ภรรยาพูดต่ออย่างใจเย็น

 

“ไป๋หลง...ท่านอยากแต่งชายารองหรือไม่”

 

“ข้ามีเจ้ากับลูกอยู่แล้ว”

 

“แต่บ้านอื่นล้วนมีภรรยามากกว่าหนึ่งคน ขนาดจวิ่นอ๋องยังมีอนุมากกว่าจำนวนสนมของฮ่องเต้อีก”

 

.

.

.

.

.

.

ณ วังจวิ่นอ๋อง

“ฮัดเช้ย!....ใครนินทาข้าอีกแล้ว!!!!”

.

.

.

.

ณ วังฉินอ๋อง

“ข้ามีเจ้ากับลูกอยู่แล้ว”

 

“แต่การมีภรรยาหลายคนจะได้ช่วยกันมีทายาทให้ท่าน”

 

“ข้ามีเจ้ากับลูกอยู่แล้ว”

 

“แต่....”

 

“ข้ามีเจ้ากับลูกอยู่แล้ว”

 

“ไป๋หลง!” อวี้หลันหน้างอพละออกจากอกแกร่ง

 

เพี๊ยะ! ไป๋หลงฟาดสะโพกกลมที่นั่งทับบนตักด้วยความหมั่นไส้ นางคิดอะไรอยู่เค้าที่เป็นสามีย่อมรู้ใส้รู้พุงดี

 

“โอ๊ย ท่านตีข้า!”

 

“ภรรยาข้าเจ้าคิดอะไรอยู่สามีย่อมรู้ทัน เรื่องลูกสาวเสนาบดี...ครั้งนี้ต้องพึ่งเจ้าแล้ว” อวี้หลันทำแก้มพองใส่สามีเลยโดนไป๋หลงบิดจมูกด้วยความหมั่นไส้ไปอีกครั้ง

 

“สามีโปรดวางใจ เชื่อฝีมือข้าได้เลย” พอได้ยินภรรยาพูดแบบนั้นไป๋หลงก็ยิ้มออกมา ภรรยาของเค้ามีวิธีการจัดการที่เด็ดขาดแต่ได้ผลดีเสมอ และนางก็รู้ขอบเขตของตัวเองดีว่าควรจัดการในระดับไหน เมื่อตกลงกันเสร็จสรรพไป๋หลงก็จัดการพลิกร่างงามไว้ภายใต้ร่างของตน จากนั้นก็เริ่มลงโทษนางที่เรียกชายอื่นนอกจากสามีอย่างเค้าว่า ‘เสด็จพี่’ กว่าการลงโทษจะสิ้นสุดก็เช้าวันใหม่เข้าไปแล้ว วันนี้สองแฝดเลยอดได้จุมพิตก่อนไปเรียนเพราะท่านแม่ป่วยจนลุกจากเตียงไม่ขึ้น

 

ข่าวคราวเรื่องฉินหวางเฟยส่งเทียบเชิญงานเลี้ยงน้ำชาให้คุณหนูสามจวนเสนาบดี ทั้งยังเชิญคุณหนูที่มีข่าวว่าชื่นชมในตัวฉินอ๋องอีกหลายคน ข่าวนี้ดังครึกโครมไปทั่วเมืองหลวงจนเกิดข่าวลือไปต่างๆนาๆ เป็นเรื่องที่คุยกันอย่างสนุกปาก ขณะคนที่กำลังกลายเป็นหัวข้อสนธนากำลังนั่งจิบชาอย่างสบายใจในงานเลี้ยงน้ำชาที่ตัวเองจัดขึ้น

 

“ขนมชนิดนี้รสชาติดีมากเลยเพคะหวางเฟย” คุณหนูจวนราชครูที่อวี้หลันจำชื่อไม่ได้พูดขึ้นมาระหว่างยิบขนมกิน อวี้หลันยิ้มและเริ่มจัดการธุระเหล่านี้

 

“ที่เปิ่นหวางเฟยเรียกพวกเจ้ามาวันนี้เพราะเปิ่นหวางเฟยมีเรื่องอยากจะถามโดยเฉพาะกับคุณหนูของท่านเสนาบดี” คุณหนูคนอื่นๆหันหน้าไปมองคุณหนูจวนเสนาบดีเป็นตาเดียว ช่วงนี้มีข่าวลือว่านางจะได้เป็นชายารองของฉินอ๋องหรือว่าจะเป็นความจริง

 

“เปิ่นหวางเฟยได้ยินมาว่าเจ้า ‘บังเอิญ’ พบกับหวางเย่ ‘สามีของเปิ่นหวางเฟย’ บ่อยๆหรือ”  ได้ยินหวางเฟยถามแบบนั้นเหล่าคุณหนูทั้งหลายก็ยิ้งมองคุณหนูสามจวนเสนาบดีคนนั้นอย่างขบขัน บางคนถึงกับยกชายแขนเสื้อขึ้นมาปิดปากหัวเราะคิก เห็นทีวันนี้คงจะมีงิ้วสนุกๆให้พวกนางชมเป็นแน่ เพื่อตอบแทนหวางเฟยที่เชิญพวกนางมาร่วมชมงิ้วเรื่องนี้ พวกนางจะตอบแทนด้วยการนำกลับไปบอกเล่าให้คนที่บ้านฟังด้วยเมื่อกลับถึงจวนแล้ว

 

“เจ้าไม่พอใจข้าหรือ?” อวี้หลันถามพลางกวาดสายตามองหน้านาง

 

“มิได้เพคะ มันเป็นเหตุ ‘บังเอิญ’ ที่หม่อมฉันได้พบฉินอ๋อง’บ่อยๆ’เพียงเท่านั้นเพคะ” อื้อ ไม่ใช่กระต่ายกินเนื้อแต่เป็นนางจิ้งจอกสินะอวี้หลันคิด

 

“ข้าก็บอกอยู่ว่า ‘บังเอิญ’ มีประโยคไหนที่เปิ่นหวางเฟยบอกว่าเจ้าตั้งใจเหรอ?” คุณหนูหลายคนที่ได้ยินประโยคนี้ถึงกับหัวเราะคิกออกมา

 

“......”

 

เห็นนางไม่ต่อคำอวี้หลันก็ยิ้มแล้วพูดต่อว่า

 

“อยากได้หรือไม่”

 

“.........”

 

“....สามีของเปิ่นหวางเฟยนะ พวกเจ้าอยากได้หรือไม่”

 

เหล่าคุณหนูหันมองหน้ากันเลิ่กลัก พวกนางกำลังชมงิ้วอยู่ดีๆ ทำไมเรื่องถึงวนมาหาพวกนางได้! แต่ละคนเริ่มมีสีหน้าไม่พอใจ ฉินหวางเฟยคนนี้นางคิดว่านางเป็นใครถึงได้กล้าใช้คำพูดแบบนี้กับพวกนาง ทั้งยังทำกิริยาราวกับว่าตนเองสูงส่งเหนื่อกว่าคุณหนูตระกูลใหญ่อย่างพวกนาง

 

“ไม่พอใจที่ข้าถามพวกเจ้าตรงๆงั้นเหรอ?” จิบน้ำชาเล็กน้อยให้ชุ่มคอแล้วเริ่มพูดต่อ

 

“แน่นอนว่าวันนี้พวกเจ้ามีสิทธิ์ไม่พอใจข้า”

 

“........”

 

“เพราะว่าตอนนี้.....พวกเจ้าแต่ละคนล้วนเป็นคุณตระกูลใหญ่ แต่หากวันใดที่แต่งเข้าวังอ๋องแห่งนี้แล้วพวกเจ้าย่อมอยู่ต่ำกว่าข้า เปิ่นหวางเฟย จ้าวอวี้หลัน ผู้นี้” อวี้หลันวางถ้วยชาในมือลงพลางยิ้มหวานส่งไปให้พวกนาง

 

“พวกเจ้าบางคนคงกำลังคิดว่าเมื่อแต่งเข้ามาค่อยหาทางทำให้หวางเย่โปรดปราณหรืออาจกำลังคิดหาทางกำจัดข้า.....” เว้นคำพูดไว้แล้วกวาดสายตามองหน้าพวกนางทีละคน เหล่าคุณหนูต่างรีบก้มหน้าหลบสายตากันพัลวัล

 

“แล้วพวกเจ้าแน่ใจได้ยังไง...........ว่าจะไม่ถูกข้ากำจัดทิ้งซะก่อน”

 

“.......” หลังฟังประโยคนี้จบคุณหนูหลายคนถึงกับหน้าซีดและมีสองสามคนที่ยังนิ่งสงบ คนแบบนี้ซิที่น่ากลัว

 

“หรือคิดว่าเรื่องแบบนี้พวกเจ้าเองยังคิดได้แต่ผู้อื่นจะคิดไม่ได้งั้นหรือ? ช่างไร้เดียงสานัก!”

 

เรื่องแบบนี้ใครเค้าเอามาพูดตรงๆกัน! ฉินหวางเฟยคนนี้เป็นคนยังไงกัน!!  ถึงได้กล้าพูดออกมาต่อหน้าพวกนางว่าจะกำจัดพวกนางแน่หากพวกนางคิดแย่งฉินอ๋อง

 

สำหรับอวี้หลันเรื่องน่าตลกอย่างหนึ่งของคนที่นี้คือเป็นคนหน้าบางสันดารแย่ ทั้งที่กล้าทำเรื่องเลวร้ายแต่ไม่กล้ายอมรับ แต่การเป็นคนหน้าบางก็มีประโยชน์อยู่บ้าง เพราะถ้าถูกพูดตรงๆใส่คนประเภทนี้ก็จะรีบม้วนหางหนีทันทีเนื้องจากกลัวว่าคนอื่นจะเห็นธาตุแท้ของตัวเอง

 

“อย่างเช่น.....การที่คุณหนูในห้องหอบางคนบังเอิญได้พบกับสามีของข้าบ่อยครั้ง  จนเกิดข่าวลือว่าสามีข้ามีใจให้คุณหนูคนนั้น......เรื่องง่ายๆเช่นนี้คิดว่าผู้อื่นจะรู้ไม่ทันหรือ ข้าถึงบอกว่าพวกเจ้ายังไร้เดียงสาไงหละ” อวี้หลันมองหน้าเหวอๆ ของพวกนางแล้วอยากจะหัวเราะแต่นางยังไม่ยอมจบแค่นี้หรอก!

 

“......” ตอนนี้คุณหนูเสนาบดีอับอายขายหน้าจนแทบจะมุดดินหนี ใบหน้าขาวซีดแทบจะเป็นลม นางคิดผิดจริงๆที่มายุ่งกับผู้หญิงคนนี้ ด้วยเพราะเห็นว่าวันๆฉินหว่างเฟยมัวแต่หมกตัวอยู่ในตำหนัก เวลามีงานเลี้ยงก็ไม่ค่อยได้เข้าร่วม นางเลยคิดว่าฉินหวางเฟยคงไม่ได้รับความโปรดปรานจากฉินอ๋อง

 

“พวกเจ้ามั้นใจว่าจะทำให้ฉินอ๋องโปรดปราณตัวเองได้งั้นเหรอ? หากหวางเย่หวั่นไหวง่ายเหมือนบุรุษทั่วไป ในวังฉินแห่งนี้หรือจะมีข้าเป็นชายาเพียงคนเดียว แม้ก่อนหน้าที่ข้าจะแต่งเข้ามาวังฉินก็ปราสจากอนุชายาไม่ใช่หรือ? เรื่องง่ายๆเพียงเท่านี้พวกเจ้าก็คิดไม่ออกกันเหรอ”

 

“......”

 

“ข้าไม่ได้มีเจตนาจะข่มขู่...แต่แค่อยากเหลือความสัมพันธ์ดีๆไว้กล่าวทักทายกับพวกเจ้าเวลาพบกันครั้งหน้าบ้างก็เท่านั้น”

 

พออวี้หลันพูดจบพวกนางต่างก็รีบขอตัวกลับจวนใครจวนมัน ฉินหวางเฟยคนนี้พวกนางต่างก็เคยปรามาสไว้ว่าเป็นเพียงตะเกียงไร้น้ำมันเพราะไม่มีครอบครัวหรือสกุลคอยหนุนหลัง คงอาศัยแค่ความโปรดปรานจากฉินอ๋องและลูกแฝดถึงทำให้นางยืนอยู่ในวังฉินได้อย่างสบายใจ แต่สตรีที่พวกนางได้เผชิญหน้าในวันนี้หาใช่ตะเกียงไร้น้ำมันไม่ แต่เป็นนางปีศาจที่พร้อมจะจัดการสตรีทุกคนที่เข้าใกล้สามีของนาง! ใครจะอยากแต่งเข้าไปอยู่ร่วมชายคากับปีศาจเช่นนางกัน!!!!

 

หลังจากงานเลี้ยงน้ำชาในวันนั้นอวี้หลันก็ได้รับรายงานว่าสามีนางก็ไม่เคยบังเอิญพบกับคุณหนูของเสนาบดีอีกเลย รวมทั้งคุณหนูคนอื่นๆอีกด้วย บางคนเมื่อเห็นหน้าท่านอ๋องถึงกับวิ่งหลบไปเลยก็มี ซึ่งเรื่องนี้สร้างเสียงหัวเราะให้อวี้หลันเป็นอย่างมาก

 

ผ่านไปไม่นานก็มีข่าวการทุจริตของเสนาบดีเรื่องลักลอบขายสินค้าหายากหลายอย่างให้กับต่างแคว้น ฮ่องเต้ทรงพิโรธมากจึงสังปลดออกจากราชการ ยึดกิจการเรือสินค้าและเนรเทศออกจากเมืองหลวง

 

แน่นอนว่าการเปิดโปงการทุจริตเป็นฝีมือของไป๋หลง เดิมทีฮ่องเต้ต้องการจะลงโทษแค่ปลดจากตำแหน่งและเนรเทศออกจากเมืองหลวง อวี้หลันเลยเสนองให้ยึดกิจการส่งสินค้าทางเรือด้วยเลย การส่งสินค้าทางเรือมีความรวดเร็วกว่าการส่งสินค้าทางบกและทำกำไรได้อย่างมหาสาร กิจการนี้ช่วยเติมรายรับให้กับราชสำนักเป็นอย่างมาก ถึงกับทำให้ฮ่องเต้อารมณ์ดีไปหลายวัน ส่วนอวี้หลันก็สบายใจไม่ต้องกังวลเรื่องสมรสพระราชทานอีกเพราะไม่มีคุณหนูบ้านไหนอยากแต่งเข้ามาใจวังฉินอ๋องอีกเลย......



 

 

 

 

 

———TALK———

 

น้องหลันเค้าก็จะเป็นคนร้ายๆ อ่ะเน้อะ ที่น่าสงสารที่สุดคงจะหนีไม่พ้นหวังฉี อะไรๆก็หวังฉี วงวานเค้านะคะ55555

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.208K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,438 ความคิดเห็น

  1. #1406 pop_zaza (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 15:40

    มหาศาล

    #1,406
    0
  2. #1404 วิโรจน์ ศรเพชร (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 13:15
    ต้องเพิ่มค่าตัว หวังฉีให้มากๆ เพราะรักเจ้านายมาก
    #1,404
    0
  3. #1377 maemousa27 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 11:29
    เราชอบ
    #1,377
    0
  4. #1339 Kt-kaewta (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 10:49
    สนุกมากค่ะ
    #1,339
    0
  5. #1247 กนะดาษทราย (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 12:36
    ปราศจาก
    #1,247
    0
  6. #1201 ดิสตี้โนวา (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 21:12
    เสี่ยวชิง กระจิบข่าว
    #1,201
    0
  7. #1019 Puig (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 15:07
    ฟาดมันเจ้าค่ะ!!
    #1,019
    0
  8. #941 Airzaa1810 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 00:09
    น้องหลันเฉียบมากกกกกก
    #941
    0
  9. #895 missprathumrat12 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 03:44
    5555555555เกิดเป็นหวังฉีนีีซวยจริงๆ อะไรๆก็หวังฉี
    #895
    0
  10. #836 pan0994866859 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 20:32

    สนุกมาก
    #836
    0
  11. #724 150221 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 20:07
    ตรงจัด ชัดเจน
    #724
    0
  12. #705 Noiz ShadowRead (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 09:44
    ร...ร้ายกาจ!
    #705
    0
  13. #677 zhangyu2 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 14:18
    มีคำผิดอยู่บ้างนะคะ ไร้ท์

    มหาศาล # มหาสาร

    มั่นใจ # มั้นใจ
    #677
    0
  14. #665 NuchitaPasuram (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 12:13
    ไรท์สปอยแล้วววววว
    #665
    0
  15. #658 Airki (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 11:46

    น้องเป็นคนวรั๊ยยยยยยย ร๊ายยยย
    #658
    0
  16. #644 พัชรวลี (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 09:21
    ไรท์เตอร์ไม่น่าสปอยเยอะเลยอ่ะ มันไม่ลุ้น
    #644
    0
  17. วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 02:42
    คำว่า เหรอ กับ รึเปล่า
    พอจะเปลี่ยนเป็น หรือ กับ หรือไม่ ได้ไหมคะ
    #534
    0
  18. #509 somponoyaem (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 23:16

    น้องหลันคนงามhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-06.png

    #509
    0
  19. #399 pkst (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 01:29
    ฉินอ๋องเป็นน้องแม่เดียวกับฮ่องเต้ทำไมนางเอกไม่เรียกฮองเฮาว่าพี่สะใภ้ล่ะ หรือนับจากทางที่เคยเป็นคู่หมั้นกับไท่จือที่เรียกว่าพี่เลยเรียกฮองเฮาว่าน้า สับสนลำดับขั้น
    #399
    1
    • #399-1 ทีมติ่ง(จากตอนที่ 11)
      5 พฤษภาคม 2563 / 02:12
      คืองี้ค่ะ ฮ่องเฮาเป็นเพื่อนกับแม่น้องหลัน น้องเลยเรียกเสด็จน้าจนชิน
      #399-1
  20. #376 Kadkhong23 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 16:26

    โห!!!สงสารหวังฉี อ่านแรกๆนึกว่าจะยกคุณหนูสามให้ซะอีกเกือบไปนะหวังฉี นางเก็ดูขาดจริงๆ#อะไรอะไรก็ หวังฉี😭😭😭

    #376
    0
  21. #368 seefahsai (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 14:28

    สงสารหวังฉีที่สุดเลยเรื่องนี้
    ฮ่าๆๆ
    #368
    0
  22. #367 munongmu (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 14:28
    หมดพวกคุณหนูไปกลัวแต่จะเจอพวกองค์หญิงแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ คงจัดการไม่ได้ง่ายๆแน่
    #367
    0
  23. #365 yuehua4926 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 14:11
    ไรท์คะ คืออ่านแล้วมีความรู้สึกงงความสัมพันธ์ของฮ่องเต้ ฮองเฮา ไทจื่อ และฉินอ๋องอ่ะค่ะ ทำไมฮองเฮาถึงเป็นท่านน้า โดยที่ฮ่องเต้ที่เป็นสามีฮองเฮามีศักดิ์เป็นพี่ชาย)ินอ๋อง แถมไทจื่อก็มีศักดิ์เป็นหลานฉินอ๋อง แต่นางเอกเรียกว่าเสด็จพี่ไทจื่อ
    #365
    3
  24. #364 มะกอกมะกรูดมะนาว (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 14:09
    เจอหน้าแล้ววิ่งหนี!!
    #364
    0
  25. #312 imlove090 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 21:36
    คุณไรท์ค่าาา

    มีโอกาสเปิดอีกไหมค่าาา
    #312
    1
    • #312-1 ทีมติ่ง(จากตอนที่ 11)
      3 พฤษภาคม 2563 / 23:28
      มีค่ะ แต่ไร้ท์ขอเวลาหน่อยน้าา ตอนนี้ไร้ท์ติดแก้ตอนอื่นอยู่ค่ะ
      #312-1