{รีอัพ} EROTIC WOLF ll เรื่องของหมาป่า

ตอนที่ 11 : WOLF10 ll เรื่องของหมาป่าครั้งที่10 {อัพ100%} รู้สึกถึง...เธอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,492
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    23 พ.ย. 59


EP10
-เรื่องของหมาป่าครั้งที่10-


นัยน์ตาของเธอมันกำลังเปลี่ยนสี

ตาของฉัน...กำลังเปลี่ยนสีอย่างงั้นเหรอ” ฉันกล่าวทวนคำพูดของฮานอย่างไม่เข้าใจ ในขณะที่เขาดูมีสีหน้าเป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งมันต่างออกไป

เธอควรไปจากตรงนี้ เฮเลน...” เขากล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงซึ่งไม่ต่างจากเดิมนัก พลางใช้มือช้อนร่างฉันซึ่งไม่ทันระวังขึ้นสูงทั้งๆ อย่างนั้น “ไปเถอะ...

ดะ เดี๋ยวสิฮาน....ฉัน...” เลอร์แมนไม่ฟังเสียงห้าม แต่เขากลับเร่งจ้ำฝีเท้าออกจากหน้าทางเข้าสนามการแข่งขันในสภาพเปลือยท่อนบนอย่างนั้น

ส่วนฉันก็ได้แต่จำยอมรับสภาพของตัวเองในเวลานี้ มันอดที่จะมองไปยังจุดเดิมที่ฮานพาออกมาไม่ได้จริงๆ ซึ่งที่ตรงนั้นสายตาของฉันมันกำลังมองเห็นสายตาคู่คมของใครคนหนึ่ง ผ่านผู้คนนับร้อย ผ่านสายตานับพันคู่

สายตาชิงชังที่จ้องมาราวกับว่าเราทั้งคู่กำลังมองจ้องกันผ่านผู้คนกลุ่มนั้นด้วยความเคียดแค้น โดยที่หูของฉันได้ยินแต่เสียงของผู้คนบริเวณรอบทางเข้าสนามแข่งพูดกันได้อย่างชัดเจน แม้ว่าจะอยู่ห่างไกลออกไป

ฮอร์นแกนนี่....ยัยนั่นเป็นปีศาจเหรอ?

 


ระจกพับบานขนาดพอดีมือ สะท้อนให้เห็นภาพเงาของผู้หญิงคนหนึ่งในกระจก เธอมีเรือนผมสีดำมะเดื่อยาวระต้นคอ ผิวขาวซีดอย่างกับผีดูดเลือดแถมหน้าตาดูไม่ได้ ที่สำคัญ นัยน์ตาของเธอตอนนี้ประหลาดกว่าที่เคยพบเห็นที่ไหนมา 

เมื่อนัยน์ตาสีน้ำข้าวข้างหนึ่งมันได้เปลี่ยนเป็นสีทองอ่อน เฉกเช่นเดียวกับสีของพระจันทร์ ซึ่งผู้หญิงคนนั้นมันก็คือ ‘ฉันเอง

มันต้องไม่ใช่แบบนี้!” เสียงสบถของฮาน หลังจากที่เขานั่งจ้องมองฉันมาเป็นเวลาครู่ใหญ่ดังขึ้น จนเผลอละสายตาจากใบหน้าของตัวเองในกระจกไปยังเขา ซึ่งดูมีสีหน้าเคร่งเครียดกว่าทุกที “มันเร็วเกินไป

นายหมายถึง...

ร่างกายเธอ” เขาตอบอย่างทันควันโดยที่ยังไม่ทันพูดจบประโยค แถมยังใช้สายตาจริงจังจ้องมองฉันด้วยสิ “อีกสองเดือนกว่าจะถึงคืนพระจันทร์เต็มดวง

...

แต่ร่างกายเธอมันกลับแปรสภาพได้มากกว่าที่ฉันเคยเห็นมา...มันแปลก” เขาพูดโดยที่สายตาของเขายังคงจ้องฉันอยู่แบบนั้น ทว่า...ฉันกลับต้องสะดุ้งเฮือก เมื่อจู่ๆ ฮานเลื่อนฝ่ามือแนบกับหน้าท้องของฉันอย่างอ่อนโยนโดยไม่ทันให้ตั้งตัว และกล่าวออกมาอีกครั้ง “หวังว่า....เธอจะไม่มีเด็กในท้องนะเฮเลน

เด็กในท้อง...

มะ...มันไม่มีทางเป็นแบบนั้นหรอก” ฉันแค่นเสียงตอบกลับไปเบาๆ แม้จะรู้สึกตกใจกับคำพูดของคนตรงหน้าไม่หาย เด็กเหรอ...ไม่มีทาง ฉันไม่มีทางท้องเด็กให้คัสแตนด์หรอก!

มันต้องไม่มีทางเป็นแบบนั้น...อยู่แล้ว” คำพูดของฮานทำฉันนิ่งลงเล็กน้อย ฉันช้อนตามองเขาขณะกำลังลุกขึ้นจากม้านั่ง ซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับที่เสียงเครื่องยนต์ของรถกระบะเก่าๆ เลี้ยวเข้ามาที่หน้าทางเข้าบ้านพอดิบพอดี

ฮานทำท่าจะเดินออกไปในขณะที่ร่างเล็กของใครอีกคน วิ่งหน้าตาเลิกลักสวนเข้ามา พวกเขาทั้งคู่เหลียวมองหน้ากันเล็กน้อย ใช้เพียงรอยยิ้มเท่านั้นในการทักทาย

เฮเลน...” อเล็กซ์วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหา ซึ่งนั่นทำให้ฉันรีบหันขวับหลบไปอีกทาง เพื่อไม่ให้เธอเห็นความผิดปกติของสีตาในเวลานี้ “มีคนบอกเธอไม่สบาย เลอร์แมนเลยพากลับมาส่ง...

อะ...อือ

เธอเป็นอะไรเฮเลน” อเล็กซ์ถามขึ้นอีกครั้งพลางใช้มือทั้งสองข้าง พยายามจับมือที่ฉันใช้ปิดหน้าลงด้วยความสงสัย แรงของเธอเยอะมาก มากเสียจนฉันรู้สึกว่าจะต้านมันไม่ไหว...

ฟึ่บ!

ฉันเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เมื่อแรงยื้อที่มีหมดลง จำยอมต้องเปิดตาตัวเองให้อเล็กซ์ได้ยล เธอจ้องค้อนฉันเล็กน้อยก่อนจะพูดออกมาเสียงดัง

ฉันก็นึกว่าเป็นอะไร เธอก็ดูปกติดีนี่นา

ฮอร์นแกนมึนหัวน่ะ ฉันก็เลยพามาส่ง” ฮานกล่าวเสริมขณะยืนมองทุกสถานการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างประตูเข้า คำพูดของเขาทำให้อเล็กซ์เปลี่ยนความสนใจจากฉัน มองไปที่เขาด้วยความสงสัย

ดูแลฮอร์นแกนให้ดี” ฮานกำชับเสริมเสียงเดิม ก่อนตัดสินใจก้าวเท้าออกจากประตูบ้านไป ซึ่งในเวลานั้นอลันกำลังวิ่งพรวดพราดสวนเข้ามาท่าทางเป็นห่วง

เป็นอะไรมากหรือเปล่า เฮเลน” เขาวิ่งมาทรุดเข่าลงตรงหน้าฉัน ใช้สายตาคู่คมสำรวจไปทั่วร่างกาย และเอ่ยปากถามออกมาอีกครั้ง “รู้สึกดีขึ้นบ้างไหม?”

ฉันไม่ได้เป็นอะไร...ตะ ตา” ฉันตอบอึกอักแบบคนหมดปัญญา เมื่อสายตาของลูกพี่ลูกน้องสองคู่กำลังจับจ้องมาแบบตรงๆ มันทำให้ฉันมีสิทธิ์พูดแก้ตัว กับเรื่องประหลาดๆ ที่เกิดขึ้นในตอนนี้ได้เลย

ตาเธอ?” อลันกล่าวขึ้นด้วยน้ำแปลกใจ ไม่ได้ต่างอะไรไปจากลูกพี่น้องของตน ที่เอาแต่ยืนจ้องฉันด้วยสีหน้าและท่าทางไม่ต่างกันเท่าไหร่นัก “ตาเธอมันทำไม?”

สีตาฉันมันเปลี่ยน...มันประหลาด....แล้วก็ ดูสิ...ฉัน...” เสียงของฉันเงียบลงโดยอัตโนมัติ เมื่อภาพเงาสะท้อนจากกระจกตู้ชั้นวางของด้านข้างชั้นวางทีวี สะท้อนเงาของตัวเองผ่านกระจกให้เห็นแบบเต็มตา จนอดเลื่อนมือแตะที่แก้มของตัวเองด้วยความตกใจไม่ได้

หายไปแล้ว..

นัยน์ตาของฉันมันกลับคืนเป็นสีเดิมแล้ว...

ทำไมล่ะ ทำไมถึง..

เธอเครียดอะไรหรือเปล่าเฮเลน?” อเล็กซ์ถามขึ้นอีกครั้งพลางเอื้อมมือแตะบ่าฉันเบาๆ โดยยังคงแววตาที่ใช้จ้องมองมาดังเดิม “ตั้งแต่เธอมาที่ลูนทาวด์ เธอดูแปลกๆ ไป คล้ายกับ...

....

กำลังหวาดกลัวอะไรบางอย่างอยู่

ฉะ ฉัน...” เสียงของฉันถูกกลืนหายเข้าคอ เมื่อเผลอสบตากับสายตารู้ทันของอเล็กซ์เบื้องหน้า

ใช่...ฉันกำลังกลัวอยู่จริงๆ กลัวบางสิ่งที่ฉันไม่เคยคิดว่าจะต้องมาเกิดขึ้นกับตัวเอง กลัวความสามารถพิเศษที่ต่างจากผู้คนทั่วๆ ไป ฉันกลัวถ้าหากวันหนึ่งฉันต้องกลายเป็นสิ่งเดียวกับที่ฮานหรือลูฟส์เป็น

หมาป่า…” เป็นอีกครั้งที่ฉันสะดุ้งเฮือกเพาะเสียงหวานๆ ของอเล็กซ์ “ถ้าเธอกลัวพวกมัน จงอย่าลืมว่ายังมีพวกเราอยู่” เธอกล่าวเสริมยิ้มๆ พลางสวมกอดฉันอย่างอ่อนโยน

ฉันในเวลานี้ได้แต่เพียงแค่รับคำเธอกลับไปแต่เพียงเท่านั้น เพราะถ้าหากเธอเข้าใจ ว่ามันมีอะไรที่ยิ่งกว่าหมาป่า บางที...เธออาจจะไม่กล้ากอดฉันแน่นแบบตอนนี้ก็ได้

ทุกคืน...ฉันจะฝันเห็นภาพของฝูงนักล่า จนคิดว่าสักวันหนึ่งอยากมีโอกาสได้สัมผัสหรือพบเห็นพวกมันตัวเป็นๆ ท่ามกลางพระจันทร์ดวงกลมโตบนผืนฟ้าอันมืดสนิท ไม่เคยคิดว่าฉันจะได้เข้าใกล้ชิดกับพวกมันมาก จนถึงขนาดที่ว่าต้องเป็นส่วนเดียวกัน

สถานที่ต่างออกไปจากภาพนิมิตฝันเหมือนดั่งทุกคืน มันไม่ได้ทำให้ความรู้สึกของฉันเหน็บหนาวและหวาดกลัวเมื่อเคยๆ

ภาพของทุ่งหญ้ากว้างละลานตาเต็มไปด้วยดอกลาเวนเดอร์ทอดยาวออกไปไกลจนสุดสายตา เสียงของสายลมแผ่วๆ ที่ดังชัดให้ได้ยินมากกว่าทุกครั้ง เสียงของนกตัวเล็กที่บินผ่านข้ามหัว มันเหมือนกับว่าที่นี่คือสถานที่ที่งดงามที่สุด

เท้าทั้งสองข้างย่างก้าวเหยียบผ่านทุ่งดอกลาเวนเดอร์ไปอย่างช้าๆ หัวใจของฉันมันเริ่มเต้นแรงแบบที่ไม่เคยเป็น เมื่อภาพเบื้องหน้าปรากฏภาพของต้นโอ๊คขนาดใหญ่ มันใหญ่มากเสียจนเหมือนกับว่าที่ตรงนี้ คือจุดศูนย์กลางของทุ่งกว้างแห่งนี้เลยก็ว่าได้

แต่แล้ว...เท้าของฉันกลับต้องหยุดลงเมื่อภาพตรงหน้าปรากฏร่างสูงของผู้ชายคนหนึ่ง จนต้องผละก้าวเท้าถอยห่างออกมาเล็กน้อย

ลูฟส์ คัสแตนด์ กำลังยิ้ม

ใช่ฉันเห็นมันแบบนั้น เขากำลังยิ้มในแบบที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน รอยยิ้มของขามันเต็มไปด้วยความอบอุ่นและอ่อนโยน ขณะที่เขาส่งมือมาที่ฉัน เราทั้งคู่ไม่ได้พูดจากัน มีเพียงแค่สายตาสองคู่เท่านั้นที่ต่างสบประสานกันอยู่แบบนั้น

ร่างกายเหมือนกับถูกดูด... เท้าทั้งสองข้างของฉันมันเริ่มก้าวขยับอีกครั้ง โดยที่มือของเราทั้งคู่กำลังกุมกันไว้แน่น

คัสแตนด์...ฉัน

ชู่ว์...” เสียงของฉันถูกทำให้เงียบทันที เมื่อริมฝีปากเย็นชืดโน้มลงประกบนาบจนสนิท สัมผัสอุ่นจากฝ่ามือของลูฟส์จับมือให้พาดไปบนหัวไหล่ทั้งสองข้างของเขา ก่อนจะเลื่อนสัมผัสต่ำลงมาที่ระหว่างเอว

ร่างกายของเราทั้งคู่เริ่มขยับช้าๆ ราวกับกำลังเต้นรำโดยที่ริมฝีปากของเรายังคงแนบชิดสนิทอยู่อย่างนั้น

ไม่รู้ว่าเราทั้งคู่ใช้เวลาเต้นรำท่ามกลางความเงียบอยู่แบบนั้นนานเท่าไหร่โดยไม่มีเสียงพูดจา ยังคงกระทำหลายๆ สิ่งด้วยกันจนกระทั่งมันหยุดลงเมื่อร่างของเราทั้งคู่นอนขนาบข้าง เพื่อมองผ่านนัยน์ตาของกันและกันได้ใกล้ที่สุด

นัยน์ตาสีทองจ้องมองฉันอยู่แบบนั้น อย่างไม่ปิดบังความรู้สึกของตัวเอง มันคือนัยน์ตาคู่เดียวกันกับที่เขาใช้จ้องมองฉันทุกครั้งด้วยความเกลียดชังหรืออยากเอาชนะ

ฉันควรจะทำอย่างไรกับภาพความฝันแบบนี้ดี...

ฉันปรือตาขึ้นมาท่ามกลางความมืดภายในห้องพัก ความเงียบสงัดของยามค่ำคืนทำให้ในหัวของฉันโล่งขึ้น แต่มันก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงภาพความฝันที่ดูคล้ายความเป็นจริง ยิ่งคิดหัวใจมันก็พานสั่นไหวแบบห้ามไม่ได้

เฮเลน...’ เสียงทุ้มเข้มขานเรียกชื่อฉันแผ่วเบา จนต้องดีดตัวลุกจากที่นอนด้วยความตกใจ

เสียงคุ้นเคยที่ต่างออกไปของคัสแตนด์ มันทำให้ภาพนิมิตฝันผุดขึ้นมาในหัวอีกครั้ง หูแว่ว ภาพหลอนหรือว่า

...ได้ยินฉันไหม

ฉันขยับตัวลงจากเตียงนอนช้าๆ ในหัวเต็มไปด้วยความสันสนปนความสงสัย ขาทั้งสองข้างมันพาตัวฉันไปยังหน้าต่างบานใหญ่ภายในห้องพลางใช้มือเลิกผ้าม่านสีอ่อนขึ้นเพื่อดูบรรยากาศด้านนอก

ลูฟส์ คัสแตนด์ ในสภาพของสัตว์นักล่าตัวใหญ่ ฉันจำเขาได้อย่างแม่นยำ สีขนแสนสวย ท่าทางสง่างามนั่น รวมไปถึงนัยน์ตาสีสวยคู่นั้น.. เขากำลังยืนมองฉันผ่านความมืดของป่าสนคนละฟากกับหน้าต่างห้องนอน

คัสแตนด์...

มันโคตรงี่เง่า แต่ฉันนอนไม่หลับ’ เสียงของเขาดังก้องอยู่ในหูขัดเสียงของฉัน ราวกับว่าเขากำลังยืนอยู่ข้างกายฉันไม่มีผิด ฉันอยากเจอเธอ...

คำพูดประโยคต่อมาทำกายฉันสั่น จนต้องยอมรับว่าเผลอหวั่นไหวกับคำพูดนั่นของเขา

ลูฟส์ก้าวเท้าผ่านความมืดออกมาปรากฏตัวอย่างช้าๆ ขณะที่ร่างกายของเขามันเริ่มเปลี่ยนสภาพเป็นมนุษย์ท่าทางใจร้ายคนเดิมกับที่ฉันเคยเจอ เพียงแค่สายลมวูบเดียวที่พัดผ่านไป

ร่างกายของเขาก็มาปรากฏอยู่ที่บริเวณระเบียงหน้าต่างอย่างน่าใจหายด้วยความเร็วเกินมนุษย์ทั่วๆ ไป

ฉันอยากเจอเธอ” คำพูดประโยคเดิมถูกพ่นออกมาอีกครั้ง โดยที่เราทั้งคู่ยืนประจันหน้ากันโดยถูกขั้นผ่านด้วยบานกระจก “เธอแม่ง...

อะ…อะไร” ฉันถามกลับไปแบบไม่เข้าใจ ทว่า...ร่างสูงตรงหน้ากลับถือวิสาสะผลักบานหน้าต่างให้เปิดกว้างออกและทำท่าจะปีนเข้ามาด้านใน “ไม่ได้ห้ามเข้ามา!”

ฉันรีบใช้มือดันร่างเขาขณะแทรกกายผ่านบานหน้าต่างแบบรีบร้อนในทันที แต่ว่ามันก็ไม่สำเร็จ เมื่อแรงของเขาที่มีมากกว่า แถมยังทำหน้าแบบไม่รู้สึกอะไรทุกครั้งที่ฉันปฏิเสธ

เข้าไม่ได้?”

...

แต่ก็เข้ามาแล้ว” รอยยิ้มถือดีผุดขึ้นข้างมุมปาก จนฉันต้องผงะตัวถอยหลังออกห่างเขาทันที เมื่อรู้สึกว่าตัวเองอาจจะตกอยู่ในอันตราย

มันก็เหมือนที่เธอห้ามไม่ให้ฉันยุ่งกับร่างกายเธอ

เขาเสริมด้วยสีหน้าที่ไม่ต่างจากเดิมนักขณะก้าวเท้าตรงเข้ามาหาฉันช้าๆ

แต่สุดท้ายเธอก็เป็นของฉันอยู่ดี จริงมั้ย?”

หนะ นั่นมันเพราะข้อแลกเปลี่ยน” ฉันเถียงกลับไปแบบข้างๆ คูๆ เพราะในตอนนี้ในหัวสมองมันคิดอะไรไม่ออกแล้วจริงๆ มันมีเพียงแค่ใบหน้าของเขากับริมฝีปากเย็นชืดในภาพความฝันเท่านั้นที่ฉันจำได้

ถ้ามันเกิดขึ้นเพราะข้อแลกเปลี่ยน...” ฉันสะดุ้งเฮือกทันทีที่มือหนาเอื้อมมือสัมผัสเนื้อกายแบบตรงๆ ผ่านเนื้อผ้า จนต้องจ้องสู้สายตาดุดันของเขากลับไปแบบจำยอม “งั้นมันก็ต้องแลกเปลี่ยนกันไปเรื่อยๆ จนถึงคืนวันพระจันทร์เต็มดวง

พะ...พอที ลูฟส์ ฉัน...

ฉันต้องการเธอ

เขาพูดสวนแบบไม่สนใจในสิ่งที่ฉันพยายามจะพูด ท่าทางและคำพูดเอาแต่ใจแบบนั้นของเขามันทำให้ฉันเริ่มรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง ไหนจะภาพนิมิตที่ทำให้ฉันใจสั่นนั่นอีก

เธอต้องเป็นของฉันคนเดียว เฮเลน

หยุดพูดจาบ้าๆ แบบนั้นสักที

แม้จะพยายามขัดขืน ไม่สิ... ต้องเรียกว่าต่อให้พยายามขัดขืนมากเท่าไหร่ มันก็ดูจะเป็นเรื่องง่ายสำหรับผู้ชายตรงหน้ามากขึ้นเท่านั้น เพราะเขายังคงใช้คำพูดและการกระทำตามความพอใจของตัวเองกระทำต่อร่างกายฉันแบบไม่รู้จบ

สมองกับความคิด มันพยายามต่อต้านเขาจนแทบจะอ่อนแรง แต่ร่างกายมันกลับยอมสงบนิ่งในทันทีที่ถูกสัมผัสอย่างอ่อนโยน

อื้อ... สัมผัสจากปลายนิ้วในทุกตารางนิ้วที่เขาเคลื่อนไหว มันเบาบางและอ่อนโยนราวกับว่าเราสองคนไม่เคยเกลียดชังกัน

เขากระทำทุกอย่างราวกับว่าฉันคือคนสำคัญและเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต ความเจ็บปวดกลางร่างกายทุกการเคลื่อนไหว ถูกทำให้เบาบางลงในทุกครั้งที่ริมฝีปากร้อนพรมจูบไปทั่วทั้งกายราวกับสามารถเป่าปัดความเจ็บปวดทั้งหมดให้ผ่านพ้นไปได้

เขาขานเรียกชื่อฉันอย่างต่อเนื่อง กอดกระชับโหยหากายแน่นขึ้นทุกนาที ลมหายใจของเราทั้งคู่แปรปรวนจนคล้ายกับเป็นจังหวะเดียวกัน

ผ้าปูที่นอนถูกกำจิกเพื่อระบายความรู้สึกทั้งหมดตามอารมณ์

ภาพที่ฉันเห็นผ่านสายตาในเวลานี้ ราวกับว่าตัวฉันยืนอยู่มุมใดมุมหนึ่งของห้องนอน ยืนมองสัตว์นักล่าแสนสง่าสองตัวกำลังพลอดรักกันแบบไม่มีวันจบสิ้น

อุ้มเล็บหนาของสัตว์นักล่าตัวเมีย เจ้าของเรือนขนสีขาวบริสุทธิ์ดุจดั่งหิมะ ตะปบไปตามเนื้อตัวของสัตว์นักล่าตัวผู้ซึ่งกำลังแสดงความเป็นเจ้าของร่างกายของมัน คล้ายกับไม่ยินยอม ทั้งที่เป็นแบบนั้นแต่ว่า นังตัวเมียไม่ได้มีทีท่าจะปฏิเสธการร่วมรักนั่นลงเลยแม้แต่เพียงวินาทีเดียว

ตึง!!

ฉันเบิกตาโพลง สะดุ้งเพราะเสียงกระแทกของอะไรบางอย่างพร้อมทั้งกวาดตามองไปรอบกายพลางใช้มือทั้งสองข้างเช็ดสำรวจไปตามเนื้อกายอย่างหวาดหวั่น ซึ่งที่ตรงนั้นหน้าต่างห้องนอนยังคงถูกปิดลงกลอนเอาไว้อย่างหนาแน่น โดยที่เสื้อผ้ายังคงอยู่ดังเดิม

ฝัน... ฝันอย่างนั้นเหรอ?

ตึงง!!

เสียงกระแทกของอะไรบางอย่าง ทำฉันสะดุ้งจากภวังค์น่าเวียนหัว พร้อมทั้งขยับตัวลงจากเตียงนอนแบบรีบๆ โดยที่ในอกยังรู้สึกหวาดระแวงกับสิ่งรอบกายที่เป็นผลพวงมาจากภาพความฝันซ้อนความฝันไม่หาย

อะ...” เสียงแว่วของผู้หญิงดังมาจากอีกฟากของบานประตู ทำฉันเริ่มรู้สึกหวาดหวั่นในอกจนบอกไม่ถูก เพราะเสียงของหญิงสาวคนนั้นมันคล้ายกับอเล็กซ์ลูกพี่ลูกน้องของฉันไม่มีผิด

ฉันตัดสินใจเอื้อมมือผลักบานประตูห้องนอนออกไปภายนอก โดยที่หัวใจมันเต้นแรงขึ้นทุกขณะ เสียงครวญหวานอย่างสุขสมยังคงดังอย่างต่อเนื่องในทุกๆ

ฝีก้าวที่ฉันย่างเหยียบออกไปตามระเบียงทางเดิน และเสียงของเธอมันดูชัดเจนมากขึ้นเมื่อฉันก้าวพาตัวเองมาหยุดอยู่ที่บันได

แสงไฟสลัวๆ จากห้องรับแขกส่องสว่างให้เห็นเงาตะคุ่มของคนคู่หนึ่ง ตามมาด้วยเสียงร้องหวานๆ น่าใจหาย มันอดไม่ได้ที่จะมองลอดผ่านช่องระหว่างขั้นบันไดด้วยความสงสัย ก่อนที่ภาพเบื้องหน้าจะทำฉันตาโตแบบไม่เชื่อในสิ่งที่ตาเห็น รีบใช้มือยกปิดปากเพื่อกลั้นเสียงร้องเพราะความตกใจของตัวเองทันที

ภาพของลูกพี่ลูกน้องชายหญิงอลันกับอเล็กซ์ ขณะกำลังร่วมรักกันแบบไม่อายฟ้าอายดินบนโซฟาภายในห้องรับแขก ทำฉันรีบเบือนสายตาไปจากช่องว่างระหว่างบันไดทันทีอย่างนึกใจหาย

หัวใจฉันมันเต้นแรงด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูกแต่ยังไม่วายที่เสียงสุขสมของคนทั้งคู่จะดังแว่วให้ได้ยินอยู่เป็นระยะๆ พวกเขา...ทำแบบนี้ได้ยังไง นี่มันเรื่องต้องห้ามสำหรับครอบครัวเชียวนะ!

แต่ไม่ว่าเหตุผลของคนทั้งคู่จะเป็นอย่างไร สิ่งที่ฉันทำได้ในเวลานี้คือพยายามรวบรวมสติที่เตลิดออกไปไกลเพราะภาพที่ได้เห็นกลับคืนมาและพาตัวเองกลับเข้าห้องทั้งๆ อย่างนั้นโดยเงียบที่สุด ก่อนจะปิดกั้นประตูขังตัวเองอยู่ภายในห้องนอนเงียบๆ ยันเช้า

ภาพเหตุการณ์ที่ห้องรับแขกมันกลับติดตาฉันไม่รู้ลืม เพียงสักนิดหากคนทั้งคู่ไม่ใช่พี่น้องกัน ฉันคงไม่รู้สึกตกใจขนาดนี้ แต่ว่ามันเพราะคนทั้งคู่คือพี่น้องกัน

เรื่องที่เจอเมื่อคืนจึงเป็นเรื่องที่ทำใจให้ยอมรับยากจริงๆ ขอให้มันเป็นเพียงแค่ภาพความฝันเมื่อที่ผ่านๆ มา ให้กลายเป็นเพียงแค่ภาพลวงตาของนิมิต 

ที่หลอกล่อให้ฉันหลงเชื่อก็เพียงพอ

To Be Continued...

 อ่านแล้ว เม้น โหวต 100 ให้ด้วยนะ 

ชอบก็เม้นไว้ ถูกใจเรื่องนี้อย่าลืมโหวตเต็ม100%

1เม้น1กำลังใจเนอะ ขอบคุณที่ติดตามนิยายเรื่องนี้นะครับ

ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคอมเม้นและโหวตดีๆในหน้านิยาย


ll Character ll




---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ติดตามเรื่องนี้จิ้มเน้นๆที่หน้าลูฟส์!

^

 รักกันชอบกันกดติดตามข้างบน 
 ส่งฟีดแบ็กทางทวิต เพจ คอมเม้น
 หรือโหวตข้างล่างเต็ม100นะเออ 
v
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,655 ความคิดเห็น

  1. #15596 0917549834 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 22:23
    อะไรยังไง อลัน อเล็กซ์ !!
    #15,596
    0
  2. #15444 แสนดี (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 23:11
    อเล็กซ์ อลัน พวกนางใช่ ใช่มั้ย

    #แวร์วูฟ
    #15,444
    0
  3. #14944 Jumjim11 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 21:18
    รอๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #14,944
    0
  4. #14939 พิมมี่เด็กดอก (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 17:28
    มาเร็วๆเลยยยย ติดงอมแงม
    #14,939
    0
  5. #14938 Audaidaj (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 16:43
    บ้านนีมันจะประหลาดเกินไปละ
    #14,938
    0
  6. #14937 Ns'Blackstone (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 15:10
    นี่ว่าอเล็กซ์อาจจะเป็นพวกกับแวร์วูฟก็ได้ เพราะดูเป็นห่วงเฮเลนแปลกๆ ไหนจะที่ฮานบอกว่า ดูแลฮอร์นแกนให้ดีอีก แต่ส่วนตัวคิดไว้ตั้งแต่แรกๆละว่า2คนนี้น่าจะมีซัมติง
    #14,937
    0
  7. #14936 warintornn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 14:58
    อารมค้างเลย5555
    #14,936
    0
  8. #14935 aumaaa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 14:20
    เรื่องนี้มีแต่คนเอากัน 55555566555
    #14,935
    0
  9. #14934 iimo_myed (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 13:50
    ฮือออ มาต่อเลยยยยยย
    #14,934
    0
  10. #14933 neuy_neuy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 13:42
    มาต่อๆๆๆๆๆๆ
    #14,933
    0
  11. #14932 neuy_neuy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 13:37
    ทำแบบนี้ไม่ได้นะเว้ยยย!!!
    #14,932
    0
  12. #14931 Pratrana Sithiwong (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 09:08
    อารมณ์ค้างงงง!!!!
    #14,931
    0
  13. #14930 neuy_neuy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 06:02
    ค้างงง แต่มีความฟินนนน มีน้องๆๆๆๆ
    #14,930
    0
  14. #14929 peporoohjung19 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 02:35
    รอนิดตามนะคะะะะ
    #14,929
    0
  15. #14928 peporoohjung19 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 02:35
    ชอบลูฟอะๆๆๆๆๆ เฮเลนท้องแล้วชัวๆๆๆๆ
    #14,928
    0
  16. #14927 beembam25 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 00:18
    แบบนี้ลูกดกแน่ >< 5555555
    #14,927
    0
  17. #14926 Audaidaj (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 00:12
    เด๊วก่อนนะจะแลกเปลี่ยนกันไปถึงหนายยโอ่ยยบแม่จ้าววว ฉันต้องการเธออออ โอยกรีดร้อง ฮอตอะไรเบอร์นี้ลูฟส์
    #14,926
    0
  18. #14921 Ns'Blackstone (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 23:12
    ลูฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ อ้ากกกกกกก แกรรรรรร เฮเลนท้องแล้วใช่มั้ย หรือยังไงอ้ากก
    #14,921
    0
  19. #14920 hellomme00 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 22:16
    โอ้ววว
    #14,920
    0
  20. #14919 moksone45 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 21:39
    ชอบมากกอยากได้!!!!!555555
    #14,919
    0
  21. #14918 Jumjim11 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 20:46
    รอๆๆๆๆสนุกจัง
    #14,918
    0
  22. #14917 0846691055 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 20:10
    ไม่นะ อัพอีก!5555
    #14,917
    0
  23. #14916 -FahsaiKR- (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 19:47
    -/////-
    #14,916
    0
  24. #14915 mymintcute (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 19:38
    มีน้องๆๆๆๆๆเย้
    #14,915
    0
  25. #14914 neuy_neuy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 18:56
    เฮือกกก!!!!
    #14,914
    0
  26. #4805 Karmyui (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 21:03
    เจิม
    #4,805
    0
  27. #4804 MintQueen kanokwan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 21:01
    เจิมมมมมม
    #4,804
    0
  28. #4803 mmm (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 20:54
    เจิมมมม
    #4,803
    0
  29. #4802 mmm (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 20:54
    เจิมมมม
    #4,802
    0
  30. #4801 AoOA (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 20:51
    เจิมมมมมมมมมด้วยยยยยยยโคนนนนนน
    #4,801
    0
  31. #4800 iminvy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 20:46
    เจิมมมมมม อยากอ่านนนนนนนนนน หมาป่าจุง 
    #4,800
    0
  32. #4799 BiShamon (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 20:43
    เจิมจ้า
    #4,799
    0
  33. #4797 Ntun (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 20:40
    เจิม ไรต์มาอัพต่อน่ะ
    #4,797
    0
  34. #4796 พิม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 20:35
    เจิมค่ะ
    #4,796
    0
  35. #4795 ⭐N@N⭐ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 20:34
    เจิมมมมมมม
    #4,795
    0
  36. #4794 Atom Ariyada (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 20:26
    เจิมมมม
    #4,794
    0
  37. #4793 Atom Ariyada (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 20:26
    เจิมมมม
    #4,793
    0
  38. #4792 Atom Ariyada (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 20:26
    เจิมมมม
    #4,792
    0
  39. #4791 Atom Ariyada (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 20:26
    เจิมมมม
    #4,791
    0
  40. #4790 Atom Ariyada (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 20:26
    เจิมมมม
    #4,790
    0
  41. #4789 JLSmile (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 20:24
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #4,789
    0
  42. #4788 JLSmile (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 20:24
    เจิมมมมมมมมมมมมมม
    #4,788
    0
  43. #4787 JLSmile (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 20:24
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #4,787
    0
  44. #4786 JLSmile (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 20:24
    เจิมมมมมมมมมมมมม
    #4,786
    0
  45. #4785 ปาปีรันย่า:) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 20:22
    เจิม
    #4,785
    0
  46. #4784 ปาปีรันย่า:) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 20:22
    เจิม
    #4,784
    0
  47. #4783 ปาปีรันย่า:) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 20:22
    เจิม
    #4,783
    0
  48. #4782 ปาปีรันย่า:) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 20:21
    เจิม
    #4,782
    0
  49. #4781 ปาปีรันย่า:) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 20:21
    เจิม
    #4,781
    0
  50. #4779 mai (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 20:18
    เจิมมมมมมมมมมม
    #4,779
    0