{รีอัพ} EROTIC WOLF ll เรื่องของหมาป่า

ตอนที่ 10 : WOLF09 ll เรื่องของหมาป่าครั้งที่9 {อัพ100%} สีตา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,710
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    22 พ.ย. 59


EP09
-เรื่องของหมาป่าครั้งที่9-


13.40 น.

ทั่วใบหน้าฉันร้อนเห่อ ในทุกครั้งที่นึกถึงคำพูดประโยคนั้นของฮาน ซึ่งมันไม่ได้น้อยไปกว่าสิ่งที่เขาพยายามจะจู่โจมฉันในช่วงเวลานั้นเลยสักนิด แม้ว่าจะผ่านช่วงเวลานั้นมาหลายชั่วโมงแล้วก็ตาม

ฉันฟุบหน้าลงแนบกับโต๊ะเรียนด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก เพราะไม่ว่าจะเรื่องไหนที่กำลังถาโถมเข้ามาในชีวิตเวลานี้ มันก็มีสักเหตุการณ์ที่ฉันจะคุ้นชินไปกับมัน โดยเฉพาะกับเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนั้นกับลูฟส์ คัสแตนด์

ฉันไม่พร้อมที่จะเป็นอย่างที่ฮานบอก และฉันก็ไม่พร้อมที่มีลูกตามอย่างที่ตกลงกับลูฟส์ด้วยเช่นกัน

ฉันควรจะทำอย่างไรดี...

ตึกตึกตึก!

เสียงฝีเท้าของใครบางคนที่ดังขึ้นแทรกความคิดในหัว มันดังชัดเจนมาก จนฉันเริ่มนั่งตัวไม่ติดเก้าอี้ รีบลุกเพื่อตั้งรับกับใครสักคนที่เป็นเจ้าของเสียงฝีเท้าในนิมิตเสียง เพียงไม่ถึงนาที เจ้าของเสียงฝีเท้าคู่นั้นก็ปรากฏตัวขึ้นตามอย่างที่คาดการณ์เอาไว้ไม่มีผิด

ไง รออยู่เหรอ?” ชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของเรือนผมสีเงินแสนสวย เอ่ยปากถามสั้นๆ ขณะเลือนปิดประตูห้องลง

ฉันไม่ได้รอ

โกหก” เขาขยับยิ้มอย่างรู้ทันพร้อมกล่าวเสริม “ก็เห็นอยู่ว่ากำลังรอ

จริงสิ...ลูฟส์เองก็น่าจะมีสัมผัสแบบเดียวเหมือนกับฉันนี่นา

ไม่ต้องกลัวหรอกว่าฉันจะทำอะไรเธอ

....

กลิ่นกายเธอตอนนี้ เหมือนกลิ่นของพวกแวร์วูฟ มันทำฉันไม่มีอารมณ์

ฉันเม้มปากลงแน่น พยายามไม่แสดงความรู้สึกใดๆ ผ่านสีหน้า เพราะคำพูดห่ามๆ และท่าทางเหยียดๆ ของเขาในเวลานี้ มันต่างจากสิ่งที่เขากระทำกับฉันเมื่อคืนโดยสิ้นเชิง

ฉันคิดว่าหมอนั่นน่าจะพูดหมดแล้ว เรื่องราวระหว่างเรา” เขากล่าวขึ้นอีกครั้งเสียงนิ่ง ทิ้งตัวลงนั่งบนโต๊ะใกล้กับประตูห้องเรียน โดยไม่ยอมสบสายตากับฉันแบบตรงๆ เหมือนทุกทีเลยแม้แต่นิดเดียว “แต่ฉันไม่สนหรอกนะ

....

เรื่องศัตงศัตรูอะไรนั่น

นายจะพูดอะไรกันแน่!” ฉันแย้งขัดน้ำเสียงและบรรยากาศอึดอัดที่แผ่ซ่านออกจากตัวเขาลง เพื่อจะจบสิ่งเหล่านั้นให้หมดไปสักที

ก็แค่จะบอกว่า...

....

ฉันไม่สนว่าเราจะเป็นศัตรูกันเมื่อไหร่ เพราะยังไงเธอก็ขึ้นชื่อว่าเป็นเมียฉันอยู่ดี” รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นอย่างถือดี ในขณะที่ร่างกายทุกส่วนของฉันมันเกร็งไปหมด “ฉันมีเวลาก่อนถึงคืนพระจันทร์เต็มดวงเท่านั้น ที่จะจัดการกับร่างกายเธอตามข้อตกลง

...

เราสองคนเนี่ยเหมือนเป็นศัตรูกันเลยนะว่าไหม?”

คำพูดของเขา กำลังทำฉันพูดอะไรไม่ออก

ทั้งที่เราก็ดูเข้ากันได้ดี โดยเฉพาะเวลาที่ฉันหลอมรวมอยู่ในร่างเธอ

สุดท้ายแล้ว มันก็เป็นดั่งที่ลูฟส์เอ่ยบอกไว้จริงๆ เขาไม่ได้แตะต้องร่างกายฉันแม้แต่เพียงปลายเล็บ มีเพียงสายตารังเกียจเดียดฉันท์กับคำพูดตอกย้ำที่คล้ายหอกแหลมแทงใจส่งท้ายไว้แต่เพียงเท่านั้นก่อนจะเดินออกไป

สิ่งที่เขาบอกมันคือความจริง ซึ่งฉันไม่มีทางเปลี่ยนมันได้ ตั้งแต่ที่ตอบรับข้อเสนอบ้าๆ นั่นออกไป มันคล้ายกับเป็นโซ่พันธนาการที่รัดแน่นไปทั่วทั้งร่างกาย มันแน่นมากขึ้นเรื่องทุกวินาที จนเริ่มหายใจไม่ออก

ฉันควรจะปลดพันธนาการเลวร้ายนี่ออกยังไงดี...

เฮ้!” เสียงทักทายแบบเป็นกันเอง ดึงฉันหลุดจากภวังค์ความคิด ระหว่างเดินไปตามทางเดินภายในอาคาร จนต้องรีบเงยมองเจ้าของเสียงพร้อมรอยยิ้มเป็นมิตร

ฮานรีบสาวเท้าก้าวเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็วพลางยื่นถุงลูกอมในมือส่งให้ โดยไม่ลืมที่จะเอ่ยถาม

สักเม็ดไหม?”

ขอบคุณ” ฉันตอบเพื่อไม่ให้เป็นการเสียมารยาทพลางล้วงมือหยิบลูกอมในถุงออกมาไว้กับตัวหนึ่งเม็ด ซึ่งนั่นทำให้คนตรงหน้าฉีกยิ้มกว้างทันที

จะกลับบ้านหรือยัง?”

ยัง ฉันต้องรออลันเลิกชมรมก่อนน่ะ

คนฟังพยักหน้าส่งๆ อย่างว่าง่าย ก่อนจะเป็นฝ่ายพูดขึ้นบ้าง

เธอหมายถึงเทรย์เลอร์หรือเปล่า ใช่พวกพี่น้องเทรย์เลอร์มั้ย?”

ใช่ๆ อลันกับอเล็กซ์น่ะ

อันที่จริงฉันก็อยู่ชมรมเดียวกับเทรย์เลอร์คนพี่นะ หมอนั่นอยู่ชมรมดอดจ์บอลนี่

เอ๊ะ...

ส่วนมากพวกผู้ชายมักจะเข้าชมรมนั้นกัน มันก็ขึ้นอยู่กับว่าใครจะได้ลงแข่งเป็นตัวจริง” ฉันพยักหน้ารับคำอย่างเข้าใจ ต่างจากภายในซึ่งกำลังรู้สึกร้อนรุ่มอย่างประหลาด

ในหัวกำลังคิดย้อนความกลับไปเมื่อหลายวันก่อน ในตอนที่เอลซ่าชวนฉันไปดูการซ้อมดอดจ์บอลของผู้ชายที่สนาม...ซึ่งที่ตรงนั้นมัน

ใช่คัสแตนด์มันก็อยู่ฉันสะดุ้งเฮือกมองคนตรงหน้าอย่างนึกตกใจ เมื่อเขาพูดบางสิ่งที่ติดอยู่ในหัวฉันออกมาเสียงดัง

แล้วยังไงล่ะ? ฉันก็อยู่ มันไม่น่าสนใจกว่าเหรอ?” ฮานกล่าวถามท่าทางไม่ค่อยพอใจนัก

อ่า...ให้ตายสิ ฉันลืมไปได้อย่างไรนะ ว่าเขาอ่านความคิดฉันออก

เธอกลัวอะไรมัน?” อีกครั้งที่ฮานกล่าวขึ้น และแสดงท่าทางไม่พอใจ

เปล่า คือว่าฉัน...

“...”

ฉันแค่ไม่อยากให้เขาเจอหน้าแล้วพูดเรื่องผิดพลาดในคืนนั้นมันก็เท่านั้น” ฉันเม้มปากแน่น กำบีบลูกอมเม็ดเล็กในมือแน่นจนสั่น

ใบหน้าวูบร้อนเพราะความอาย ที่กล้าหลุดพูดออกไปแบบตรงๆ ให้ผู้ชายเบื้องหน้ารับฟัง ทั้งที่รู้ว่าพวกเขาไม่ถูกชะตากันสักเท่าไหร่

ฮานได้แต่ถอนหายใจออกมาเบาๆ ท่าทางเขาดูเซ็งอย่างเห็นได้ชัด เมื่อได้รับฟังคำพูดจากปากของฉัน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังถือวิสาสะคว้าข้อมือฉันพร้อมออกแรงลากให้เดินไปตามแรงอยู่ดี

จะทำอะไร!”

เดี๋ยวก็รู้เอง” เขาทิ้งท้ายไว้แค่เพียงแค่นั้น และเป็นความเป็นกังวลในหัวฉันให้กลายเป็นความระทึก เมื่อสถานที่ที่เขาพามานั้นคือด้านในของสนามแข่งดอดจ์บอล

อ้าวเฮ้!” อลันเอ่ยปากทักขึ้นทันทีที่เห็นฉันเดินเข้ามาภายในกับฮาน พลางยกมือแตะประสานมือกับฮานอย่างสนิทสนมแทนคำทักทาย

ไฮ...

มาดูการซ้อมแข่งเหรอ?” อีกครั้งที่อลันเอ่ยถามขึ้น ใช้สายตาขี้สงสัยจ้องมองมาท่าทางอยากรู้

ประมาณนั้น” ฉันตอบเพียงสั้นๆ

อยากเห็นละสิ ว่าเวลาที่ฉันกับหมอนี่ลงแข่งเท่ห์แค่ไหน” อลันพูดติดตลกแบบมั่นใจ แล้วหันไปยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับฮานที่ดูจะเห็นดีเห็นงามด้วย ส่วนฉันได้แต่เบ้ปากแสดงความหมั่นไส้ออกไปแบบเปิดเผย

เด็กขี้แงแบบนายน่ะ มีความเท่ห์ด้วยเหรออลัน?” ฉันจงใจพูดหักหน้าเขาด้วยรอยยิ้ม เหมือนทุกที

พูดแบบนี้หมายความว่าไงเฮเลน” เขาหันมาแยกเขี้ยวใส่อีกครั้ง ทำตาพองคล้ายกับไม่พอใจ แต่ฉันรู้ดีว่าท่าทางแบบนั้นของเขามันคือการแสดงการล้อเล่นออกมาเพียงเท่านั้น

ตอนแรกฉันคิดว่าจะโดดซ้อม” ฮานที่เอาแต่ยืนนิ่งพูดแทรกขึ้นเสียงเรียบ พลางใช้มือทั้งสองข้างเลิกเสื้อยืดตัวใหญ่ที่สวมมาถอดออก เผยให้เห็นรูปร่างที่ได้รูป กำยำเป็นสัดส่วนแบบเต็มตา

ริมฝีปากหยักกระตุกยิ้มโดยจับจ้องสายตามองมาที่ฉันที่เริ่มทำตัวไม่ถูกกับซิกแพ็คของเขาเบื้องหน้า แล้วเอ่ยขึ้นอีกครั้ง

เดี๋ยวจะทำให้ดูว่าพวกเราเท่ห์เวลาอยู่ในสนามมากแค่ไหน

สิ้นเสียงมั่นใจของฮาน ทำให้อลันที่อยู่ข้างๆ เริ่มถอดเสื้อของตัวเองออกบ้างเพื่อโชว์กล้ามท้องแน่นกำยำไม่ต่างกันแบบไม่มีใครยอมน้อยหน้าใคร แถมยังเอ่ยเสริม

รอจับตาดูที่อัฒจันทร์เลยครับคนสวย” คำพูดของพวกเขา และท่าทีที่มั่นใจขนาดนั้น ทำเอาฉันไม่กล้าพูดขัด ได้แต่ยิ้มรับฟัง และทำตามบอกเล่าของพวกเขาเท่านั้น ซึ่งนั่นคือการเดินไปนั่งประจำที่บนอัฒจันทร์เพื่อรอดูเวลาพวกเขาลงสู่สนาม

 

ยี่สิบนาทีต่อมา..

บนสนามกว้างขนาดพอดี ก็เต็มไปด้วยนักเรียนชายซึ่งทุกคนล้วนแล้วแต่โชว์สัดส่วนน่าฟัดกันเป็นแถว โดยมีป้ายตัวเลขทีมติดบอกจำนวนบริเวณหลังกว้าง

เสียงกรี๊ดของสาวๆ ข้างขอบสนามดังลั่นแทรกกับเสียงเพลงเชียร์ของสาวๆ เชียร์ลีดเดอร์ เสียงปรบมือดังลั่นไปทั่วอัฒจันทร์ พาให้ฉันรู้สึกตื่นเต้นกับการแข่งตรงหน้า

ทั้งที่รู้ว่านั่นเป็นเพียงการซ้อมสำหรับลงแข่งจริงเท่านั้น

ฉันกวาดสายตามองไปรอบๆ สนามเพื่อมองหาอลันกับฮาน ที่ดูจะมั่นใจก่อนลงแข่งเป็นอย่างมาก และพบว่าพวกเขาลงแข่งอยู่กับทีมทางฝั่งซ้ายของสนาม

อลันฮานสู้ๆ นะ” ฉันยกมือป้องปากตะโกนให้กำลังใจคนทั้งคู่ ซึ่งดูเหมือนว่าพวกเขากำลังจับจ้องมาที่ฉันบนอัฒจันทร์อยู่นานแล้ว มันก็เหมือนเป็นการให้กำลังใจแบบที่คนอื่นๆ ทำนั่นแหละ

อลันยกมือขึ้นโบกไปมาคล้ายกับเป็นการตอบรับกำลังใจจากฉัน ในขณะที่ฮานชูนิ้วโป้งขึ้นเหนือหัวพร้อมด้วยรอยยิ้ม

เสียงเป่านกหวีดของกรรมการที่ก้าวเท้ามากลางสนามพร้อมด้วยลูกบอลขนาดเหมาะมือ ทำทุกเสียงรอบบริเวณเงียบลงในพริบตา ทว่า...ในตอนนั้นเอง เสียงกรี๊ดอย่างบ้าคลั่งกลับดังประโคมขึ้นอีกครั้ง เมื่อใครอีกคนย่างกรายลงสู่สนามแบบไม่สนใจสายตาของกรรมการและเสียงกรี๊ดเหล่านั้น

คัสแตนด์คัสแตนด์!!!!” เสียงกรีดร้องปานจะขาดใจของกลุ่มหญิงสาวข้างๆ ทำฉันเผลอเหลือบมองพวกหล่อนเล็กน้อย ก่อนจะกวาดตากลับไปมองคนถูกเรียกอีกครั้ง

ลูฟส์ คัสแตนด์ สภาพเปลือยท่อนบน โชว์หุ่นกำยำ กล้ามเนื้อท้องเป็นลูกเรียงสวย ดูแข็งแกร่ง น่าหลงใหล เขากลายเป็นจุดสายตาของทุกคนรอบสนามทันที ด้วยสีผมที่ต่างออกไป รวมไปถึงดวงหน้าคมเข้มกับโครงกายที่สามารถมัดใจใครได้หลายๆ คน

ร่างกายของฉันเริ่มร้อนขึ้น เมื่อนึกได้ว่า เคยถูกสัมผัสจากร่างกายแกร่งนั่นไปทั่วทุกส่วนของร่างกาย ทุกซอกทุกมุมที่เขาสามารถสัมผัสถึง แถมยังรู้สึกราวกับว่าในเวลานี้ สัมผัสเหล่านั้นมันยังไม่คลายหายไปไหน

บ้าชะมัด! นี่ฉันกำลังคิดบ้าอะไรอยู่

ฉันพยายามตั้งสติอีกครั้ง พยายามจับจ้องสายตาไปยังทีมของอลันกับฮาน เพื่อเลี่ยงการปะทะกันผ่านสายตาระหว่างฉันกับลูฟส์หากเขาหันมาเจอ ซึ่งในทันทีที่นักกีฬาทั้งหมดลงสู่สนามจนครบทั้งสองทีม

การแข่งการแสนดุเดือดก็เริ่มต้นขึ้น เสียงเชียร์รอบสนามก็ดูจะดุเดือดไม่แพ้กัน เมื่อสองหนุ่มที่ดูน่าสนใจที่สุดในสนามคือฮาน เลอร์แมนและลูฟส์ คัสแตนด์ ซึ่งถูกแยกฝั่งกัน

การแข่งดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง เมื่อลูกทีมแต่ละข้างลดจำนวนลงเรื่อยๆ ตามเวลา ซึ่งในตอนนี้ดูเหมือนว่าคนที่ได้บอลมาครองในมือจะเป็นอลัน เขาดูมีสมาธิและเท่ห์อย่างที่ปากพูดจริงๆ เมื่อเทียบกับสมัยวัยเด็ก

เสียงเชียร์ยังคงดังต่อเนื่องในขณะที่นักกีฬาง้างลูกบอลในมือเข้าใส่ฝ่ายตรงข้าม ซึ่งคนที่เขาเลือกในเวลานี้มันคือคัสแตนด์!

พลั่ก!

เสียงฮือฮาปนเสียงร้องเชียร์ดังขึ้นทันทีที่ลูกบอลถูกขว้างด้วยแรงมหาศาลเข้าใส่คัสแตนด์แบบเต็มๆ ทว่า กลับเป็นโชคร้ายของอลันที่บุคคลที่เขาต้องการโจมตีสามารถรับบอลลูกนั้นได้ด้วยมือเปล่า ราวกับเป็นเรื่องง่ายดาย ก่อนที่ทุกคนรวมถึงฉันจะตะลึงงันไปพร้อมกัน

เมื่อลูฟส์ขว้างบอลในมือที่ได้รับมาอัดเข้าใส่กลางร่างของอลันแบบเน้นๆ จนเขาทรุดลงไปกองกับพื้นสนาม

ปี๊ดดดดดดด!

อลัน!!” ฉันตะโกนขานเรียกชื่ออลันด้วยความเป็นห่วง ซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับที่เสียงของนกหวีดดังขึ้นขณะที่เสียงเชียร์รอบสนามเงียบลงไป ซึ่งนั่นดูเหมือนเป็นเรื่องผิดพลาดที่ฉันตะโกนออกไปแบบนั้น เพราะทุกสายตาต่างจับจ้องมาทางฉันจนคล้ายกับเป็นพวกนอกคอก

รวมไปถึงบุคคลที่เป็นคนทำให้อลันหลุดออกจากเกมส์การแข่งขันด้วยเช่นกัน

รู้ไหม? สายตาของคนอื่นๆ น่ะ มันไม่ได้อยู่ในความคิดหรือความสนใจจองฉัน มีเพียงแค่นัยน์ตาสีทองนั่นของเขาเท่านั้น มันเริ่มทำฉันทำตัวไม่ถูก

ผัวะ!

ปี๊ดดดดดดด!

เสียงเป่านกหวีดกรรมการดังขึ้นอีกครั้ง เมื่อลูกบอลถูกปาเข้าอัดกลางลำตัวของลูฟส์ที่ไม่ทันระวังตัวแบบเต็มๆ พร้อมเสียงกรีดร้องเรียกเลอร์แมน และเสียงเฮดังก้องไปทั่วทั้งสนาม

วูบหนึ่งที่ลูฟส์ตวัดหางตามองมาที่ฉันอย่างเจ็บแค้น ก่อนจะตามมาด้วยเสียงซุบซิบนินทาของผู้หญิงกลุ่มข้างๆ ใจความว่าเพราะฉันทำให้เขาเสียสมาธิ จนต้องพ่ายต่อเกมส์การแข่งขัน

สุดท้าย ฉันก็เบื่อที่จะนั่งอยู่ท่ามกลางบรรยากาศน่าอึดอัดนั่น จึงตัดสินใจลุกเดินออกจากอัฒจันทร์ทั้งๆ อย่างนั้น ไม่ทนรอดูจนการแข่งขันจบ เพื่อพาตัวเองไปยังที่ๆ สามารถจะหลุดพ้นจากสายตาแบบนั้นของคัสแตนด์เสียที ทว่า...

ระหว่างทางเข้าออกของสนามฉันกลับต้องผมกับผู้ชายอีกคน ท่าทางเขาดูไม่ค่อยเต็มสักเท่าไหร่นัก แถมยังมีรอยสักรูปร่างพิลึก ที่สำคัญเขาคล้ายกับจะพยายามกวนประสาทฉันด้วยสิ

ไม่ว่าฉันจะขยับตัวไปทางซ้ายหรือขวา หมอนี่ก็มันจะขยับกายขวางทางฉันจนชักเริ่มหมดความอดทน

หลบไป

บอกฉัน?” เขาถามทวน น้ำเสียงัวเงียคล้ายกับคนเพิ่ตื่นนอนยังไงอย่างงั้น

บอกนายนั่นแหละ

แล้วถ้าไม่หลบ?” คำถามที่เขาพ่นออกมา แปลว่าเขาตั้งใจกวนประสาทฉันอยู่จริงๆ ถ้าไม่หลบเธอจะทำยังไง?”

ฉันเม้มปากลงเล็กน้อย เพราะในหัวเริ่มประเมินคำพูดออกมาไม่ค่อยถูก ฉันเกลียดการโดนปั่นประสาทแบบนี้ มันไม่สนุกเลย ฉันเป็นคนเชื่องช้า คิดอะไรชักช้า ดังนั้น ขอทีละ...

ฉันจะออกไปข้างนอก

ข้างนอกไหน?” ผู้ชายคนนี้!!!!

ขอทีฉันต้องการจะออกจากสนาม ซึ่งนายกำลังยืนขวางทางอยู่ เข้าใจหรือเปล่า?” ฉันพยายามใจเย็น เอ่ยอธิบายเขาอีกครั้งช้าๆ แต่คนตัวสูงตรงหน้ากลับอ้าปากหาวราวกับไม่ได้ฟังในสิ่งที่ฉันพูดเลยสักคำ มิหนำซ้ำ...

เธอคุยกับฉันหรือเปล่า?”

นี่นาย!” ฉันแผดเสียงกร้าวเพราะชักเริ่มทนไม่ไหว สองมือกำแน่นพยายามระงับความหงุดหงิดในหัวลง “ถอยไป!”

เธอพูดกับฉันเหรอ?” ฉันควรจะทำอย่างไรดี ผู้ชายคนนี้กำลังทำฉันหงุดหงิด แถมฉันยังรู้สึกหงุดหงิดมากชนิดที่ว่าไม่เคยเป็นมาก่อนเลยด้วย

ฉันบอกให้ถอยไป!” เป็นอีกครั้งที่ฉันย้ำคำพูดเดิมๆ ด้วยน้ำเสียงที่กดต่ำที่สุด ทว่า...คราวนี้เขากลับมีท่าทีเปลี่ยนไป แถมยังแสดงท่าทีตกใจแบบสุดๆ ไม่ใช่เพียงแค่เขา แต่มันรวมไปถึงนักเรียนคนอื่นๆ ที่มองมาทางฉันด้วยเช่นกัน

ฟึ่บ!

“!!!!” มือแกร่งที่พุ่งมาจากเบื้องหลัง ปิดตาฉันแน่นจนรอบตัวมืดสนิท พร้อมทั้งเสียงกล่าวคำรามแบบไม่ค่อยพอใจ ท่ามกลางเสียงฮือฮาของผู้คนรอบข้าง

ว่างมากหรือไงฮัทสันต์?” เสียงของฮานทำฉันโล่งใจไปเปราะหนึ่ง แถมอารมณ์ที่คลุ้มคลั่งเหมือนพายุเมื่อครู่ก็ดูจะเบาบางลงด้วยเช่นกัน

ไสหัวไป!” อีกครั้งที่ฮานตะคอกเสียงดุดันโดยที่มือของเขายังคงปิดตาฉันเอาไว้แบบนั้น

พูดกับผมเหรอ? เลอร์แมน?” เสียงของผู้ชายซึ่งถูกฮานเรียกว่าฮัทสันต์กล่าวย้อนเสียงนิ่งไม่ต่างจากที่เขาพยายามยียวนฉันสักเท่าไหร่นัก “โทษทีนะ พอดีว่าผมพูดกับศัตรูไม่รู้เรื่องว่ะ

น่าแปลก ทั้งที่เขาทำท่าเหมือนคุยไม่รู้เรื่องแท้ๆ แต่ว่าสิ่งที่เขาก่นสบถออกมาเมื่อครู่ มันกลับเป็นตัวชี้ชัดได้ดี ว่าเขาเข้าใจทุกอย่าง ซึ่งตีความได้อย่างเดียวว่าเขาจงใจยั่วประสาททั้งฉันและฮาน

งั้นเหรอ?”

ออกจากการแข่ง เพื่อมาปกป้องกันขนาดนี้เชียวเหรอเลอร์แมน ช่างทำตัวเป็นพระเอกแสนดีเสียเหลือเกิน” น้ำเสียงดูแคลนจากผู้ชายที่ชื่อฮัทสันต์ ทำฝ่ามือของฮานที่ปิดตาฉันไว้กระตุกเล็กน้อย

เขากำลังโกรธ ฉันรู้สึกแบบนั้น

จะฆ่าให้ตาย แล้วทำไมไม่ทำล่ะ?” อีกครั้งที่เขาเอ่ยปากถามคล้ายกับจะกวนประสาทฮานไม่หยุด

แก!”

“…ที่แท้ก็ไม่ได้แสนดีดั่งรูปภาพ ก็แค่หมาป่าอวดฉลาดตัวหนึ่งใช่ไหม? เลอร์แมน?” คำพูดแสดงถึงการหยามเหยียดของชายแปลกหน้าคนนั้น ไม่ได้ทำให้ฮานเอ่ยปากตอบอะไรเขากลับไป

มีเพียงเสียงฮือฮาและเสียงซุบซิบของคนอื่นๆ เท่านั้นที่ฉันได้ยินก้องดังอยู่ในหู ขณะที่ฮานยังคงใช้มือปิดตาของฉันให้ปราศจากการมองเห็นอย่างนั้น เวลาผ่านไปครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะยอมลดมือที่ปิดตาลงอย่างช้าๆ พร้อมด้วยคำถามสั้นๆ

เป็นอะไรหรือเปล่า?” ฉันส่ายหัวเบาๆ แทนคำตอบ แต่กลับกันฮานกลับดูมีสีหน้าเป็นกังวลจนน่าแปลกใจ มันอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามเขาออกไปอย่างนึกสงสัย

นายเป็นอะไรหรือเปล่า?”

ฉันไม่เป็นไรหรอก...

...

แต่นัยน์ตาของเธอน่ะ...

นัยน์ตาของฉันอย่างงั้นเหรอ?

นัยน์ตาของเธอมันกำลังเปลี่ยนสี

To Be Continued...

 อ่านแล้ว เม้น โหวต 100 ให้ด้วยนะ 

ชอบก็เม้นไว้ ถูกใจเรื่องนี้อย่าลืมโหวตเต็ม100%

1เม้น1กำลังใจเนอะ ขอบคุณที่ติดตามนิยายเรื่องนี้นะครับ

ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคอมเม้นและโหวตดีๆในหน้านิยาย


ll Character ll




---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ติดตามเรื่องนี้จิ้มเน้นๆที่หน้าลูฟส์!

^

 รักกันชอบกันกดติดตามข้างบน 
 ส่งฟีดแบ็กทางทวิต เพจ คอมเม้น
 หรือโหวตข้างล่างเต็ม100นะเออ 
v
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,655 ความคิดเห็น

  1. #15135 eve_popparazzi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 17:21
    ไม่น่าละถึงปิดตาไว้ กำลังสนุกเลยยย
    #15,135
    0
  2. #14925 Audaidaj (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 00:04
    อ่าเวลาโกรธตาจะเปลี่ยนสีหรอ
    #14,925
    0
  3. วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 17:16
    จะกลายเปนอะไรอะ
    #14,913
    0
  4. #14912 neuy_neuy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 15:14
    ไรท์ค้างอย่างแรงงงงง
    #14,912
    0
  5. #14911 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 12:40
    นางวันทองสองเผ่าพันธ์ 5555
    #14,911
    0
  6. #14907 secret89 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 12:05
    ค้างงง
    #14,907
    0
  7. #14906 C-PrimThe Faro Manthorn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 11:50
    เร้วเร้วต่อเถอะกราพ55
    #14,906
    0
  8. #14905 Tuey Zyy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 09:44
    เฮเลน ควบสองเลยไหมแซ่บทุกคน
    #14,905
    0
  9. #14904 Pratrana Sithiwong (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 09:15
    ไรท์ยังติดค้างลีดเรื่อง NC น่าาาาา
    #14,904
    0
  10. #14903 REDKURAMA (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 01:04
    ผู้ชายเรื่องนี้ขี้โชว์ขี้อ่อยมากค่ะ คนอ่านใจคอไม่ดีนะโชว์บ่อยๆเนี่ย ภาพมันวนลูป 555
    #14,903
    0
  11. #14902 neuy_neuy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 22:04
    เชียร์ลูฟน้าาาาา
    #14,902
    0
  12. #14900 Minrt (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 21:25
    อ่า....คฮานเป็นหมาป่าที่รู้ความคิดคนอื่นหรอ
    #14,900
    0
  13. #14899 Jumjim11 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 21:01
    รอออออออ
    #14,899
    0
  14. #14897 botan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 20:37
    #ทีมวูฟส์ 5555 ><
    #14,897
    0
  15. #14896 beembam25 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 20:37
    โห ฮานรู้ความคิดนางเอกทุกอย่างเลย เหยย หลอยความคิดกันนี่นา =..=
    #14,896
    0
  16. #14894 fah-zagforever (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 20:19
    ตกลงใครเป็นพระเอก-_-
    #14,894
    0
  17. #14893 Far Artittaya (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 19:54
    ความสัมพันธ์ชั่งซับซ้อนมากเพคะ -///-
    #14,893
    0
  18. #4156 Jenjira jj Jen (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 17:03
    คืนนี้เลยป้ะขะ?
    #4,156
    0
  19. #4155 Jenjira jj Jen (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 17:02
    เจิมข่ะ
    #4,155
    0
  20. #4154 mookris16 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 17:01
    เจิมมมมมมม
    #4,154
    0
  21. #4153 tangmo36 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 16:57
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #4,153
    0
  22. #4152 crazyindy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 16:55
    เจิมมมมมมมม
    #4,152
    0
  23. #4151 Win Ny (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 16:55
    เจิมค่ะ
    #4,151
    0
  24. #4150 crazyindy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 16:55
    เจิมมมมม
    #4,150
    0
  25. #4148 Baby'z (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 16:54
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #4,148
    0
  26. #4147 makin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 16:54
    เจิมมมมม อร้ายยยยยยย รอฟินคร้าาาา
    #4,147
    0
  27. #4146 wintermooo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 16:49
    เจิมมม
    #4,146
    0
  28. #4145 luckky (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 16:49
    เจิมมม
    #4,145
    0
  29. #4144 Lhing (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 16:48
    เจิมๆๆๆๆๆ
    #4,144
    0
  30. #4143 pantawan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 16:47
    เจิมมมมมม
    #4,143
    0
  31. #4142 mukmookh (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 16:47
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #4,142
    0
  32. #4141 doto (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 16:47
    เจิมมมม
    #4,141
    0
  33. #4140 etc (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 16:46
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #4,140
    0
  34. #4139 ไอศกรีมรสนมสด (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 / 16:38
    เจิมมมมมม
    #4,139
    0