ไฟรักพิศวาสร้อน (Reup)

ตอนที่ 54 : ตอนที่18...งานแซยิดของคุณย่า&อุปสรรคที่ต้องฝ่าฟัน(60%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 766
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    13 พ.ย. 62

“ปริม...อยากให้โจเจอคนที่ดีและเพียบพร้อมกว่าปริม จะทำให้ชีวิตโจดีขึ้น” หญิงสาวฝืนยิ้มให้ทั้งน้ำตา และกอดรัดชายคนรักไว้แน่น เธอยอมเจ็บปวด เพื่อคนที่เธอรักมีความสุข ภาพแสดงความรักต่อกันของสองหนุ่มสาวนั่น ทำให้ธนากรเริ่มรู้สึกลังเลพอสมควร ว่าเขาตัดสินใจทำ ในสิ่งที่ถูกต้องหรือเปล่า

“คุณพ่อคะ” อัมพิกาเดินเข้าแทรกฉากรักของทั้งสองหนุ่มสาวด้วยความหมั่นไส้ ยิ่งเธอเห็นสายตาที่ลังเลของธนากรแล้ว เธอจะยืนดูเฉยๆ ไม่ได้แล้ว

“ฉันขอบใจเธอมากนะปริมพิตา โจเขากำลังหลง อีกหน่อยเขาก็จะลืมเธอไปเอง” อัมพิกาเดินเข้ามาแยกทั้งสองคนออกจากกัน แต่ธนพลกลับเบี่ยงตัวหลบอย่างรังเกียจ

“นี่คงเป็นแผน ของเธอล่ะสิอัมพิกา เธอมาเป่าหูอะไรพ่อฉัน ถึงฉันไม่ได้รักปริม ฉันก็ไม่มีวันกลับไปรักผู้หญิงอย่างเธอ” ธนพลเริ่มหมดความอดทนกับผู้หญิงหน้าเนื้อใจเสือ อย่างอัมพิกาเหลือเกิน

“ตาโจ ทำไมแกไปว่าน้องแบบนั้นห่ะ” ธนากรรีบเข้ามาปกป้องว่าที่ลูกสะใภ้ของเขาทันที

“ผมพูดความจริงต่างหากครับ” ธนพลหันไปพูดกับบิดาอย่างจริงจัง

“คุณพ่อขา อย่าตำหนิโจเลยนะคะ โจเขากำลังหลงผู้หญิงคนนี้ คงต้องให้เวลาเขาหน่อย” อัมพิกาเสแสร้งบีบน้ำตาให้ว่าที่พ่อสามีเห็นใจ จนธนพลระงับอารมณ์โกรธตัวเองไว้ไม่อยู่ แทบอยากจะเข้าไปบีบคอ สวยๆ ของเธอนัก จนปริมพิตารับรู้ถึงอารมณ์โกรธของแฟนหนุ่ม จึงยกมือขึ้นลูบไล้ต้นแขนแกร่งอย่างปลอบใจ ทำให้อารมณ์พลุ่งพล่านของเขาค่อยๆ สงบลงอย่างไม่น่าเชื่อ

“แกเห็นมั้ยตาโจ ว่าหนูอัมเขาดีแสนดีขนาดไหน แกยังจะมองข้ามผู้หญิงดีๆ แบบนี้อีกหรือไงห่ะ” ธนากรพูดกับบุตรชาย แต่กลับส่งสายตาดูถูกดูแคลนให้กับเด็กสาวที่อยู่ในอ้อมกอดของบุตรชายอย่างจงใจ จนทำให้ปริมพิตาต้องหลุบตาต่ำลง เพราะไม่สามารถทนเห็นสายตาที่ดูถูกของบิดาคนรักไม่ไหว

“ถ้าคุณพ่ออยากจะเชื่อผู้หญิงคนนี้ก็ตามใจ ผมไม่บังคับ แต่ผู้หญิงคนเดียวที่ผมอยากจะใช้ชีวิตร่วมไปด้วยตลอดชีวิต คือปริมพิตาเท่านั้น ไปเถอะปริม” ธนพลประคองสาวคนรักเดินออกจากห้องทำงานไปทันที แต่คำประกาศิตของบิดาเอ่ยออกมา ทำให้ธนพลถึงกับหยุดชะงักเท้าทันควัน

“ถ้าแกยังไม่เลิกยุ่งเกี่ยวกับแม่ผู้หญิงคนนี้ แกก็ไม่ต้องมาเรียกฉันว่าพ่ออีกตาโจ” นั่นทำให้ธนพลถึงกับยืนตัวแข็งทื่อ รู้สึกช็อคในคำพูดของบิดา ปริมพิตาตัดสินใจปลดมือของคนรักออกจากหัวไหล่เธอ ในช่วงที่เขาเผลอ ถ้าเธอยังขืนคบหากับเขาอยู่ต่อไป ก็จะยิ่งทำให้คนรักมีปัญหากับบิดาเขาเพิ่มขึ้น ถ้าเธอไปจากชีวิตเขา เรื่องทุกอย่างก็คงจะดีขึ้นกว่านี้

“คุณพ่อ” ชายหนุ่มขานเรียกบิดาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ นัยน์ตาคมเข้มเริ่มแดงก่ำ เผลอแสดงความอ่อนแอออกมาให้เห็น จนปริมพิตาแทบอยากจะเข้าไปกอดปลอบใจแทบขาดใจ แต่ก็ไม่กล้าพอ เธอจึงค่อยๆ ถอยห่างออกมายืน ที่หน้าประตู ส่วนอัมพิกาแอบยิ้มเหยียดที่มุมปากด้วยความสะใจ พึงพอใจในผลงานที่เธอได้สร้างขึ้นเป็นอย่างมาก

“งั้นแกก็ไม่ต้องมาเรียกฉันว่าแม่เหมือนกันตากร” ประตูผลักเข้ามาพร้อมกับร่างคุณหญิงพิมแข มองหน้าบุตรชายคนเดียวด้วยแววตาที่ตำหนิ รู้สึกผิดหวังอย่างรุนแรง จนทำให้ธนากรถึงกับหน้าเจื่อนๆ คาดไม่ถึงว่ามารดาจะเข้ามาตอนนี้ หันไปชำเลืองมองภรรยาที่เดินตามหลังเข้ามาด้วยคำถาม

“คุณแม่”

“ใช่ฉันเอง” นวลปรางค์ประคองแม่สามีไปนั่งที่โซฟาตัวใหญ่กลางห้อง เพราะกลัวท่านจะเครียดจนล้มพับไปเสียก่อน

“แกกล้าดีอย่างไรมาพรากความรักของหลานฉันห่ะ ธนากร” น้ำเสียงที่แข็งกระด้าง ขานเรียกชื่อเขาเต็มยศนั่น ทำให้ธนากรเริ่มรู้สึกตัว

“เอ่อ...คุณแม่เห็นดีเห็นงามด้วยเหรอครับ ทั้งที่ผู้หญิงคนนี้มีแต่ตัว ทำตัวเหลวแหลกขนาดไหน คุณแม่รู้บ้างหรือเปล่า” คุณหญิงพิมแขส่ายหน้าอย่างละเหี่ยใจ ไม่ต่างกับนวลปรางค์ภรรยาของเขา มองธนากรด้วยสายตาที่ผิดหวังเช่นกัน

“แล้วแกไปรู้จักหนูปริมตอนไหน ถึงได้รู้จักนิสัยใจคอเขา หึ คงโดนเป่าหูมาอีกล่ะสิ อายุปูนนี้แล้ว ทำไมถึงไม่รู้จักแยกแยะ” คุณหญิงพิมแขปรายหางตามองตัวต้นเหตุ ที่ยืมสงบนิ่งอยู่ข้างๆ บุตรชายท่าน จนน่าหมั่นไส้

“เอาเป็นว่าผมรู้เกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้ ดีกว่าคุณแม่แล้วกันครับ แล้วแม่คนนี้ ก็ไม่มีอะไรคู่ควรกับตาโจของเราได้เลย คุณแม่ไม่กลัวเขาจะมาปอกลอกเอาสมบัติตาโจหรือครับ” 

“ตั้งแต่เล็กจนแก่จะเข้าโรงอยู่แล้ว แม่เคยสอนแกดูถูกคนที่มีฐานะที่ต้อยต่ำกว่าหรือไงตากร ไม่ว่าจะยังไง หนูปริมคือหลานสะใภ้ของฉัน และแกไม่มีสิทธิ์มาขัดขวาง ไม่งั้นแกได้เห็นดีกับฉันแน่ ไม่เชื่อก็ลองดู” คำประกาศิตของคุณหญิงพิมแขทำให้ทุกคนไม่กล้าโต้แย้ง แต่กลับสร้างความเจ็บแค้นใจ ให้กับอัมพิกาเป็นอย่างมาก แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้

“หนูก็เหมือนกันอัมพิกา หนูเป็นคนทิ้งตาโจไปเอง แล้วหนูจะกลับมารื้นฟื้นอีกทำไมกัน” นวลปรางค์กับธนากรหันไปมองหน้าอัมพิกาทันที ทั้งสองคนไม่เคยรับรู้เรื่องของบุตรชายเลยว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง แค่ได้ฟังเรื่องราวข้างเดียวจากอัมพิกาเท่านั้น

“อัมกับโจรักกันค่ะ” หญิงสาวตอบออกอย่างมั่นใจและยืนหน้าเชิดจนน่าหมั่นไส้ สำหรับสายตาของคุณหญิงพิมแขยิ่งนัก

“หนูเอาส่วนไหนคิดหรือจ๊ะ” คุณย่าของธนพลกล่าวแบบเชือดนิ่มๆ

“ก็สมองสิคะคุณย่าขา ตอนนี้โจเขายังโกรธอัมอยู่ อีกไม่นานเขาก็จะหายโกรธ และกลับมารักอัมเหมือนเดิม คุณย่าอย่ายุ่งเรื่องของเด็กดีๆ กว่าค่ะ” อัมพิกาพูดออกมาอย่างไม่ไว้หน้าคุณหญิงพิมแข ทำให้ธนากรกับนวลปรางค์ถึงกับยืนอึ้ง ไม่คาดคิดว่าเด็กสาวที่แสนอ่อนหวาน และเรียบร้อยอย่างอัมพิกา จะแสดงกิริยาก้าวร้าวต่อผู้ใหญ่เช่นนี้

“หยุดเดี๋ยวนี้อัมพิกา อย่ามาก้าวร้าวกับคุณย่า ผมไม่ชอบ และผมไม่เคยคิดที่จะโกรธคุณเลยอัมพิกา” 

“จริงหรือคะโจ” หญิงสาวรีบเดินเข้าไปหาเขาด้วยความดีใจ และเบียดตัวให้ปริมพิตากระเด็นออกไป แต่ธนพลกับตวัดร่างสาวคนรักเข้ามากอดไว้

“ใช่ ผมอโหสิให้คุณทุกอย่าง ต่อไปเราไม่มีอะไรต้องข้องเกี่ยวกันอีก” อัมพิกาแทบอยากจะร้องกรี๊ดออกมา

“โจ ทำไมคะ อัมรู้นะว่าคุณยังรักอัมอยู่ แต่คุณยังน้อยใจอัมอยู่ใช่มั้ยคะ” ชายหนุ่มส่ายหน้าปฏิเสธ

“ผมหมดเยื่อใยกับคุณ ตั้งแต่คุณทิ้งผมไปกับผู้ชายคนอื่นแล้ว คนที่ผมรักคือปริมพิตาคนเดียวเท่านั้นเข้าใจมั้ย” 

“นังนี่มันมีดีกว่าอัมตรงไหนคะ จนก็จน ไม่มีอะไรคู่ควรกับคุณได้เลย” สาวหวานแสนเรียบร้อยได้แปลงร่างเป็นแม่มดในพริบตา ทำให้บิดามารดาของธนพลถึงกับยืนมองอย่างอึ้งๆ อีกครั้ง

“พอได้แล้วยัยอัม” อัมพรทนรอบุตรสาวที่รถไม่ไหว จึงอาสามาตามบุตรสาวแทนสามี เพราะสังหรณ์ใจว่าจะเกิดเรื่อง

“ไม่ค่ะคุณแม่ อัมไม่มีอะไรจะเสีย พวกโง่ อยากได้นังนี่เป็นสะใภ้จนตัวสั่น” 

“หยุดก้าวร้าวได้แล้วอัมพิกา” เสียงเข้มดังขึ้นที่หน้าประตู ทำให้ปริมพิตาหันขวับไปดูทันที

“คุณพ่อ อัมไม่หยุด พวกเขากำลังหักหลังเรานะคะคุณพ่อ” อัมพิกาเข้าไปสวมออดอ้อนบิดาเหมือนเคยทุกครั้ง เวลาที่ต้องการอะไรจากบิดาของเธอ ซึ่งบิดาเธอก็ไม่เคยทำให้ผิดหวัง

“เรื่องการหมั้นหมาย มีพ่อกับคุณธนากรเท่านั้นที่ตกลงกัน โดยที่ไม่ได้ถามความสมัครใจของตาโจเลยนะลูก”

“คุณพ่อ” อัมพิการ้องเรียกบิดาอย่างขัดใจ แม้แต่บิดาก็ไม่สามารถช่วยเธอได้

 

 

ไฟรักพิศวาสร้อนในรูปแบบE-Book จำหน่ายแล้วนะคะ ตามลิ้งค์ด้านล่างเลยค่ะ

 

 

ไฟรักพิศวาสร้อน

ปลายทางฝัน

www.mebmarket.com

“นายหญิงเลือด!” วิชัยวิ่งหน้าตาตื่นรีบเข้าไปประคอง แต่กลับถูกนายหัวผลักออกมาเสียก่อน “เมียฉัน ฉันดูแลเขาเอง” อนาคินถลาเข้าไปดูหญิงสาวด้วยความตกใจ“ตะวัน...พี่ขอโทษ” เพียงตะวันถึงกับหน้าซีดเผือด รู้สึกจุกที่หน้าท้องอย่างรุนแรง“ช่วยลูก...เราด้วย” อนาคินตวัดร่างเล็กขึ้นมาอุ้ม พาหญิงสาวลงไปลานจอดรถของโรงแรมทันที โดยมีวิชัยวิ่งตามไปติดๆ คงเหลือแต่เพียงวิญาภาที่ยืนยิ้มออกมาอย่างสะใจและได้ภาวนาให้หญิงสาวแท้งลูก“ตะวันพี่ขอโทษ” หญิงสาวได้แต่น้ำตาไหลพรากออกมาเป็นทาง คำขอโทษของเขากลับไม่มีความหมายอะไรกับเธอเลยภาคต่อปรารถนาเถื่อนอาญาหัวใจ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

24 ความคิดเห็น