ไฟรักพิศวาสร้อน (Reup)

ตอนที่ 53 : ตอนที่18...งานเลี้ยงแซยิดของคุณย่า&อุปสรรคที่ต้องฝ่าฟัน(30%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 855
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    12 พ.ย. 62

ตอนที่18

งานเลี้ยงแซยิดของคุณย่า&อุปสรรคที่ต้องฝ่าฟัน

 

          งานเลี้ยงแซยิดของคุณหญิงพิมแข จัดขึ้นที่คฤหาสน์หรูของตระกูลวิศวะโยธิกานนท์ มีแขกจากแวดวงธุรกิจมาร่วมงานอย่างคับคั่ง คนที่ตื่นเต้นที่สุด คงไม่พ้นปริมพิตา หลานสะใภ้คนสวยของคุณหญิงพิมแข เพราะเธอไม่เคยออกงานสังคมไฮโซเลยสักครั้ง รู้สึกประหม่าเล็กน้อย เริ่มวางตัวไม่ถูก เมื่อถูกคนมองให้ความสนใจ คืนนี้หญิงสาวอยู่ในชุดราตรีเกาะอก สีขาวนวลเปลือยหัวไหล่สวยเด่นสะดุดตา จนหนุ่มๆ ในงานต้องเหลียวหลังมองตามกันเป็นแถว ทำให้ธนพลเกิดอาการหวงภรรยาคนสวยยิ่งนัก แต่ไม่สามารถปลีกตัวออกมาได้ เพราะเขาต้องนั่งคุยเรื่องธุรกิจกับท่านรัฐมนตรีอยู่ แต่สายตายังคอยชำเรืองหญิงสาวตลอดเวลา

“เอ๊ะ! นั่นเลขาของโจนี่คะ” อัมพิกาซึ่งนั่งอยู่โต๊ะหน้าเวที หันไปสะกิดแขน ให้มารดามองหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างๆ ซุ้มเครื่องดื่ม เป็นช่วงจังหวะที่ปริมพิตาหันหน้ามามองทางนี้พอดี ทำให้อัมพรถึงกับยกมือขึ้นทาบอก ด้วยความตกใจ

“ปริมวิภา”

“ยัยนั่นชื่อปริมพิตาค่ะคุณแม่” อัมพิการีบแย้งขึ้นมาทันที เมื่อมารดาเรียกชื่อผิด

“คุณแม่หน้าซีดๆ นะคะ” อัมพรพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ แล้วเหลือบตา มองหน้าสามีที่นั่งอยู่ใกล้ๆ แต่สามีนาง ไม่ได้สนใจมองเด็กสาวที่ยืนอยู่ที่ซุ้ม อย่างที่นางกลัว เพราะเขากำลังนั่งคุยกับธนากร บิดาของธนพลอย่างออกรสออกชาติ

“หนูอัมจ๊ะ ทำไมไม่ไปนั่งคุยกับตาโจล่ะลูก” นวลปรางค์หันมาพูดกับว่าที่ลูกสะใภ้ ที่นั่งเอียงอาย คอยชำเลืองมองบุตรชายของนางเป็นระยะ ช่างน่าเอ็นดูนะ แต่ในสายตาของคุณหญิงเพียงแข ดูออกว่าเด็กสาวเสแสร้งแกล้งทำ ช่างดูขัดสายตาของท่านยิ่งนัก

“แม่เตือน ไปตามหนูปริมมานั่งใกล้ๆ ฉันหน่อยสิ” คุณหญิงพิมแขหันไปบอกคนสนิท ที่ต่างรู้กันถึงฐานะของปริมพิตาดี เพราะท่านให้ปริมพิตา ย้ายเข้ามาอยู่ที่คฤหาสน์ หลังจากที่หญิงสาวจดทะเบียนสมรสกับหลานชายท่านเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่หญิงสาวกลับปฏิเสธ และให้เหตุผลว่า ไม่ชินที่จะให้คนอื่นมาทำอะไรให้ เพราะเธอเคยช่วยเหลือตัวเองมาตั้งแต่เด็ก ทำให้คุณหญิงพิมแข ยิ่งปลื้มหลานสะใภ้คนสวยขึ้นอีกเท่าตัว

“ใครกันคะคุณแม่ หนูปริมที่คุณแม่พูดถึง” นวลปรางค์หันไปถามแม่สามีอย่างสงสัย

“ผู้หญิงคนนี้เป็นเลขาโจค่ะคุณแม่ขา” อัมพิกาชิงตอบแทนคุณหญิงท่านทันที อย่างเสียมารยาท

“มาแล้วค่ะคุณท่าน” ปริมพิตาเดินตามหัวหน้าแม่บ้านเตือนใจมาที่โต๊ะ

“นั่งลงข้างๆ ย่านี่แหละหนูปริม” อัมพิกาแอบอิจฉาปริมพิตา ที่คุณหญิงพิมแขให้ความเมตตาปริมพิตา มากกว่าเธอ ที่กำลังจะมาเป็นหลานสะใภ้ของท่าน คุณหญิงพิมแขแนะนำปริมพิตา ให้บรรดาเพื่อนๆ ของท่าน ที่เป็นคุณหญิงคุณนายให้รู้จัก แต่ไม่ยอมบอกถึงฐานะ อยากให้ทุกคนเซอร์ไพรส์เมื่อถึงเวลา จนนวลปรางค์หันมาพิจารณาเด็กสาวอย่างสนใจ รู้สึกคุ้นๆ หน้าเหลือเกิน แต่จำไม่ได้ว่าเคยเจอที่ไหน

“หนูปริมจ๊ะ นี่แม่ของตาโจ” ปริมพิตายกมือไหว้ มารดาของชายคนรัก รู้สึกเกร็งจนเหงื่อเริ่มซึม

“สวัสดีจ้ะหนู” นวลปรางค์รู้สึกถูกชะตากับเด็กสาวไม่น้อย เมื่อเวลาสำคัญเริ่มขึ้นบนเวที คุณหญิงพิมแข หันไปสะกิดคนสนิท ให้ไปตามหลานชายท่าน ให้ขึ้นไปบนเวทีตามบิดา เพราะวันนี้คงมีเรื่องเซอร์ไพรส์กันหลายเรื่องเลยทีเดียว อัมพิกากับมารดากุมมือกันด้วยความตื่นเต้น

“เอาล่ะครับ ผมขออนุญาตคั่นเวลาความสนุกบนเวทีสักสิบนาทีนะครับ วันนี้ผมจะมีข่าวดีจะแจ้งให้ทุกคนทราบ รวมทั้งคุณพ่อและคุณแม่ด้วยนะครับ” ธนพลรีบสะกิดแขนบิดาทันที

“อะไรของแกตาโจ” นายธนากรหันไปถามบุตรชายด้วยความแปลกใจ

“ผมประกาศเองครับคุณพ่อ” ธนพลกระซิบข้างใบหูบิดา จนนายธนากรรู้สึกแปลกใจ หรือว่าภรรยาของเขาแจ้งข่าวให้บุตรชายทราบแล้ว

“งั้นตามใจแก ว่าที่เจ้าสาวแกคงดีใจ” นายธนากรส่งไมค์ให้บุตรชายขึ้นประกาศแทน

“ผมขออนุญาต กล่าวประกาศ ให้แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน และก็คุณปู่คุณย่าทราบ เป็นข่าวดีของผม และก็คนรัก” ในระหว่างที่กล่าว สายตาธนพลจ้องมองไปที่โต๊ะหน้าเวที ทำให้ใครบางคนเข้าใจผิดไปกันใหญ่

“จะมีการหมั้นหมายระหว่างผมกับปริมพิตาคนรักของผม ในวันที่เก้า เดือนเก้า ที่คฤหาสน์วิศวะโยธิกานนท์ ผมถือโอกาสเชิญแขกผู้มีเกียรติทุกท่านไว้ล่วงหน้าด้วยนะครับ คุณย่าครับ เชิญที่บนเวทีหน่อยครับ” นายธนากรถึงกับยืนอึ้งในคำพูดของบุตรชาย แต่คงไม่เท่าอัมพิกา ที่นั่งตัวสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ แทบอยากจะร้องกรี๊ดออกมากลางงาน แต่เธอถูกมารดาลากตัวไปสงบสติอารมณ์ข้างนอกงาน ส่วนนายอนันต์มองตามเด็กสาวที่ประคองคุณหญิงพิมแขขึ้นบนเวที อย่างตกตะลึง

“ยัยหนู” นายอนันต์ครางเรียกชื่อบุตรสาวอีกคน ที่เขาทอดทิ้งมานานนับสิบปี ไม่เคยเหลียวแลหรือว่าดูดำดูดีเลยด้วยซ้ำ ราวกับคนตายจากกันไป

 

หลังจากงานเลี้ยงเลิกรา นายธนากรเรียกตัวบุตรชายเข้ามาคุยกันในห้องทำงาน พร้อมกับว่าที่ลูกสะใภ้ ที่เขากับภรรยายังไม่ยอมรับ

“แกอธิบายเรื่องทั้งหมดมาสิตาโจ แกกล้าฉีกหน้าพ่อกลางงานแบบนี้ เพราะผู้หญิงคนนี้ใช่มั้ย” นายธนากรตะคอกเสียงใส่บุตรชายด้วยความโมโห ทำให้ปริมพิตาถึงกับตกใจน้ำตาคลอ

“ไม่เห็นจะต้องอธิบายเลยนะครับคุณพ่อ ผมกับปริมกำลังจะหมั้นหมายกันตามกำหนดเดิม ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนแปลงได้” สองพ่อลูกจ้องหน้ากัน แบบไม่มีใครยอมใคร จะให้เขายอมรับผู้หญิงที่ไม่มีหัวปลายเท้ามาเป็นสะใภ้นั้น คงไม่มีวัน และว่าที่ลูกสะใภ้ที่เขาหมายมั่นปั้นมือไว้ มากระซิบบอกตอนอยู่ในงาน ถึงนิสัยที่เหลวแหลกของเด็กผู้หญิงที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนสาวของบุตรชาย ยิ่งทำให้เขารู้สึกรังเกียจผู้หญิงคนนี้มากยิ่งขึ้นไปอีก

“แก! ฉันไม่ยอมรับผู้หญิงที่มีแต่ตัวแบบนี้มาเป็นลูกสะใภ้” คำพูดของธนากร สร้างความพึงพอใจ ให้แก่อัมพิกาเป็นอย่างมาก เพราะเธอแอบเดินตามทั้งสามคนเข้ามาเงียบๆ

“ผมไม่คิดว่าคุณพ่อ จะตัดสินคนด้วยฐานะ หรือชาติตระกูล” ธนพลมองบิดาด้วยแววตาที่ผิดหวังและเสียใจ ทำให้ธนากรถึงกับสะอึก แต่พยายามปัดความรู้สึกผิดออกไป

“ส่วนเธอ ถ้ารักลูกชายฉันจริง เธอควรออกไปจากชีวิตลูกชายฉันซะ ให้เขาได้เจอกับคนดีๆ ที่คู่ควรกับเขา”

“คุณพ่อ!” ธนพลโอบกระชับร่างเล็กที่ยืนร้องไห้ตัวสั่นอยู่เงียบๆ รู้สึกสงสารจับขั้วหัวใจ

“คุณพ่อไม่มีสิทธิ์สั่งเธอไปจากชีวิตผม เรารักกัน จะไม่มีใคร มาพรากความรักของเราไปได้” น้ำเสียงที่หนักแน่น และจริงจังของบุตรชาย ทำให้ธนากรถึงกับสะอึก เพราะไม่เคยเห็นบุตรชายเป็นแบบนี้มาก่อน

“หรือว่าเธอต้องการเงิน จะเอาสักเท่าไหร่ล่ะค่าสึกหรอที่เธอเสียไป” ปริมพิตารู้สึกเหมือนโดนตบหน้าไปฉากใหญ่ ก้อนสะอึกมาจุกที่ลำคอของเธอ

“ดิฉันไม่ได้ต้องการเงิน แม้แต่สตางค์แดงเดียวจากท่าน ดิฉันรักโจเขาด้วยใจจริง ถ้าฉันจากไป แล้วทำให้ชีวิตเขาดีขึ้น ฉันก็ยินดี” คำพูดของหญิงคนรัก ทำให้ธนพลถึงกับตกตะลึง หันขวับมามองหญิงสาวทันที แทบไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

“ไม่นะปริม อย่างทำแบบนี้ โจไม่ยอม” ชายหนุ่มกระชากร่างบางมากอดรัดไว้แน่น

 

 

ไฟรักพิศวาสร้อนในรูปแบบE-Book จำหน่ายแล้วนะคะ ตามลิ้งค์ด้านล่างเลยค่ะ

 

 

ไฟรักพิศวาสร้อน

ปลายทางฝัน

www.mebmarket.com

“นายหญิงเลือด!” วิชัยวิ่งหน้าตาตื่นรีบเข้าไปประคอง แต่กลับถูกนายหัวผลักออกมาเสียก่อน “เมียฉัน ฉันดูแลเขาเอง” อนาคินถลาเข้าไปดูหญิงสาวด้วยความตกใจ“ตะวัน...พี่ขอโทษ” เพียงตะวันถึงกับหน้าซีดเผือด รู้สึกจุกที่หน้าท้องอย่างรุนแรง“ช่วยลูก...เราด้วย” อนาคินตวัดร่างเล็กขึ้นมาอุ้ม พาหญิงสาวลงไปลานจอดรถของโรงแรมทันที โดยมีวิชัยวิ่งตามไปติดๆ คงเหลือแต่เพียงวิญาภาที่ยืนยิ้มออกมาอย่างสะใจและได้ภาวนาให้หญิงสาวแท้งลูก“ตะวันพี่ขอโทษ” หญิงสาวได้แต่น้ำตาไหลพรากออกมาเป็นทาง คำขอโทษของเขากลับไม่มีความหมายอะไรกับเธอเลยภาคต่อปรารถนาเถื่อนอาญาหัวใจ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

24 ความคิดเห็น