Lovey Dovey [[Bigbang 2NE1]]

ตอนที่ 4 : Lovey Dovey : chapter4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 237
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    4 ต.ค. 56





Lovey dovey chapter 4 (Oct 4th 2013)










ระหว่างนั้นก็ก้มหัวทักทายกันไปตามมารยาท ท่านประธานเองก็ค่อยๆ เงยหน้าออกจากกองเอกสารมาเช่นกัน เห้ย!!

"นี่นะ....นาย เข้ามา....."      ยังไม่ทันที่จะพูดได้จบประโยคสองมือหนาก็พุ่งมาล็อกตัวชั้นแถมยังปิดปากแน่นอีก มีหรือที่ปาร์คบมจะยอมโดนกระทำฝ่ายเดียว ชั้นกระแทกส้นสูงสี่นิ้วครึ่งลงบนรองเท้าหนังชั้นดีของเค้า และนั้นก็ทำให้ชั้นหลุดออกจาก สองมือนั้น

"โอ้ย! ชั้นเจ็บนะ เล่นแรงไปปะเนี้ยคุณพีอาร์"

"ใครใช้ให้นายเข้ามาในห้องนี้หล่ะ บ้ารึปล่าว อยากจะเข้าคุก ข้อหาบุกรุกไงยะ".       ตาบ้านี้ยังมีหน้ามายิ้ม แถมยังยักไหล่ไม่สนใจอะไรด้วยซ้ำ.       "ชั้นจะตามมินจี มินจิ..."       อะไรเนี้ยชั้นโดนอุดปากอีกแล้ว

"ขอโทษคะ เสียดังไปถึงข้างนอกเลย มีอะไรรึเปล่าคะ"

"ไม่มีอะไร ออกไปเถอะ".        ชั้นยังพยามจะบี้เท้าเค้าอีกครั้ง แต่เค้าหลบได้นี่ซิ ชิส์

"แต่ว่า..."

"บอกว่าไม่มีอะไรไง ไปได้แล้วมินจีชิ".       มินจีโบกมือเล็กๆ ก่อนจะเดินกลับออกไป ชั้นใช้ศอกกระทุ้งเข้าที่หน้าท้องเค้า และนั้นก็ทำให้ชั้นหลุดออกมาได้อีกครั้ง

"ปาร์ค บม นี่เธอกล้าทำกับประธานบริษัทอย่างนี้เลยไง"

0_0 บ้าน่า!! ไอเนี้ยอะนะ ประธานบริษัท.    "ประธานเนี้ยนะ"

"ใช่ ชเว ซึงฮยอน ประธาน Korea association รุ่นที่3.... โอ้ย! เจ็บว้อย ผู้หญิงอะไรฤทธิ์เยอะชะมัด".       เค้าพูดพร้อมชี้ไปที่แท่นหินอ่อนสลักชื่อและตำแหน่งไว้พร้อมสรรพ

>____< ตายแล้ว อีตานี่เป็นประธานจริงหรอเนี้ย แล้วที่ชั้นศอกใส่เค้าหล่ะ ตอกเสาเข็มใส่ ก่อนหน้านี้ก็ตบไปตั้ง 2 ที ตายๆๆแน่ อย่าเพิ่งไล่ชั้นออกนะยะ ขอเวลาชั้น 10 นาที เดี๋ยวไปพิมพ์หนังสือลาออกมาถวายให้เอง

"แล้วถ้าเธอยังข้องใจ ชั้นจะบอกให้ ว่าชั้นเนี้ยแหละประธานตัวจริง"

"ขอโทษคะ ท่านประธานที่แสดงกริยาไม่ดีออกไป แต่... ถ้าท่านประธานบอกตั้งแต่แรกคงไม่เจ็บตัวอย่างนี้หรอก".      ขอโทษหน่ะใช้เสียงดังก็จริง แต่ไอประโยคหลังอะ แอบพูดเบาๆ

"ชั้นได้ยินนะ ยัยพีอาร์ตัวแสบ".      0.0 ยังจะได้ยินอีก

"แล้วเรียกมาพบมีธุระอะไรค๊ะ จะไล่ชั้นออกหรือไง"

"เรียกเฉยๆ ไม่ได้ไง" 

-*-   "ย่าห์ นี่นาย!!... เอ่อ... ท่านประธานจะไม่มากไปหรอคะ ชั้นมีงานต้องทำนะคะ ชั้นไม่อยากจะมาเอาเปรียบเพื่อนร่วมงานหรอกนะ". พูดแล้วขึ้น เดี๋ยวแม่เหวียงเลย นี่แค่กลัวจะโดนไล่ออกหรอกนะ ((สาบาน ว่าหล่อนกลัวแล้ว))

"แล้วไง ชั้นเรียก เธอต้องมา ถึงญาติป่วยเธอก็ต้องมา เพราะมันคือคำสั่งประธานอย่างชั้น"

"ชิส์ บ้าอำนาจ".      พูดเบากว่าเดิม หวังว่าจะไม่ได้ยินอีกนะ

"เสร็จธุระเธอและ......อ้อ! อย่าเพิ่งไป เดินมาหาชั้นก่อนซิ"       เค้ากึ่งนั่งกึ่งยืนอยู่ที่โต๊ะทำงานและพยักหน้าเรียกชั้นเล็กน้อย

ก็ไม่อยากจะไปหรอกนะ แต่คำสั่งประธานบ้าอำนาจอะเข้าใจปะ และอีกอย่างงานดีๆ เงินเดือนเยอะๆ ก็ไม่ได้หาง่ายซะด้วย.     "มาใกล้ๆ นี่ชั้นไม่กัดเธอหรอกน่า"

"มีไรคะ"

'จุ๊บ!!'
อุ!! บ้าแล้วมาหอมแก้มชั้นไมวะเนี้ย ระหว่างที่ยืนลูบแก้มแบบงงๆอยู่.     "ยืนไกลๆ ก็หอมเธอไม่ได้ดิ เย็นนี้ไม่ต้องรีบกลับหล่ะ รอชั้นไปส่ง เอาหล่ะหมดธุระเธอแล้ว กลับไปทำงานของเธอไป...............ยืนนิ่งทำไมอะครับ".       ยืนสาปแช่งแกอยู่ไง ไอประธานโรคจิต บ้าอำนาจ เฒ่าหัวงู อะ....ไอบ้า โอ้ย! ไม่รู้จะด่าไงให้สาสม.     "ถ้าไม่ไปผมหักเงินเดือนนะ เอ๊ะ หรืออยากจะให้ทำมากกว่าหอมแก้มดีหล่ะ"

"ชั้นจะฟ้องสิทธิแรงงานผู้หญิง ว่าโดนเอาเปรียบทางเพศ คอยดูเถอะ".        ขู่เสร็จก็เดินกระแทกส้นสูงออกนอกห้องไป คนบ้าอะไรฉวยโอกาสชะมัด อี๋!! ดูซิแก้มชั้นเสียหายหมด

"บม เป็นอะไรอะ หน้าแดงๆ"

"ก็ไอประธานบ้าของเธอซิ แอบหอ... อุ๊บ!! เอ่อ ไม่มีไร ช่างเถอะ มิน กลางวันเราไปกินข้าวกันนะ ชั้นจะชวนแชรินไปด้วย"      รู้ถึงไหนอายถึงนั้น ใครจะรู้ไม่ได้เด็ดขาด เสียฟอร์มหมด

ชั้นยังคงเดินเอามือถูแก้มอยู่อย่างนั่น จนตอนนี้รู้สึกแสบๆแล้วนิดนึง นี่ถ้าไม่เสียดายเมคอัพนะ ปาร์คบมคนนี้จะไปล้างหน้าซะเลย ชิส์

"เป็นไงบ้างอะบมมี่ โอปป้าหล่อใช่มั้ยหล่ะ ลงมาหน้าแดงเชียว แต่เดี๋ยวนะ ทำไมมันแดงข้างเดียวอะ?"        ก็เพราะชั้นยืนถูมันตลอดทางเลยอะดิ

"แชริน งานของวันนี้มีไรบ้างอะ ชั้นจะรีบๆทำให้เสร็จ จะได้รีบกลับบ้าน"

"เป็นอะไรหล่ะ รู้สึกอาการไม่ค่อยดีใช่มั้ย"

ไม่ใช่.     "เอ่อ ก็นิดหน่อยอะ"     แค่ไม่อยากเจอกับโอปป้าของเธอต่างหาก

"งั้นเอางี้แล้วกัน เลขามินฝากเคลีย์บิลกับบริษัทซับหน่ะ เธอไปทีซิ แล้วก็เลยกลับบ้านไปพักผ่อน ดีมั้ย"

เจ๋ง!!     "จะดีหรอ ให้ชั้นกลับบ้านได้เลยหรอ".   หุหุหุ จะไปหาดาร่า จะชวนดาร่าไปช๊อปเล่น ^.^

"แล้วแต่นะ ถ้าไม่ไป เดี๋ยวชั้นจัดการเอง"

0.0    "ไป ๆ ไปเดี๋ยวนี้เลย".        ชั้นคว้ากระเป๋าและบิลจากมือแชริน วิ่งปรู๊ดหายวับไปกับตา แจ๊คพอต นอกจากจะไม่ต้องเจออีตาบ้านั้นแล้วยังได้เดินช๊อปเล่นในเวลางานอีก ลั้ลลา~ ~

•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•

"ดาร่าออนนี่คะ มีลูกค้ามาขอพบคะ".       ชั้นที่กำลังนั่งทำบัญชี ร้านสปาของตัวเองอยู่ ลูกค้าคนไหนกัน จะมาอยากพบชั้นทำไม

"ไปทำอะไรให้ลูกค้าไม่พอใจรึป่าว....เอาเถอะ ไปทำงานต่อเถอะ เดี๋ยวชั้นออกไป"

ชั้นเดินไปยังห้องรับรองลูกค้า และพบเข้ากับจียง ทำไงดีๆ ชั้นไม่อยากเจอเค้าเลย ทั้งๆที่กำลังจะหันหลังหนี แต่ก็เค้าก็ดันเห็นชั้นเข้าเสียก่อน.      "เดี๋ยวซิดาร่า"

"โอ้ย! เจ็บนะ".     กระชากซะแขกเกือบหลุด นายเห็นขนาดแขนชั้นมั้ยยะ มันใหญ่กว่านิ้วโป้งนายนิดเดียวเองนะ (เป็นโปลิโอรึป่าวจ๊ะดาร่า)

"ขอโทษ".       เค้าเปลี่ยนมาเป็นดึงชั้นเข้าไปโอบกอด.      "คิดถึงจัง".     ชั้นก็ ไม่ ชั้นไม่ได้คิดถึงนาย ¥___¥

"ปล่อยนะจียง อย่ามาทำอะไรประเจิดประเจ้อที่นี้"

"เราอยู่กัน2คนนะที่รัก ถึงมีคนอื่นอยู่ด้วย ชั้นก็ไม่แคร์"

ชั้นสะบัดมือของเค้าออกถึงจะหลุดไป แต่มันก็กลับมาติดเหมือนเดิม.    "นายยังต้องการอะไรอีก ทุกอย่างมันจบลงไปแล้ว หยุดทำอย่างนี้ซะที".       อยู่ดีๆ น้ำตาก็ไหลออกมาดื้อๆ ทำไมดาร่าอ่อนแออย่างนี้นะ

"ให้โอกาสชั้นไม่ได้หรอ ให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมนะ".        เค้าดึงชั้นเค้าไปกอดอยู่อย่างนั้น แม้จะทั้งทุบทั้งตี อ้อมแขนนั้นก็ยังไม่ยอมปล่อยให้ชั้นเป็นอิสระ ชั้นเองก็ไม่มีทางจะสู้แรงจียงได้เลย ขนาดใจมันยังอ่อนยวบไปหมด

"ให้โอกาสให้นายทำชั้นร้องไห้อีกหรอ"

"ไม่ ดาร่า เธอจะไม่มีทางร้องไห้อีก ชั้นสัญญา"

"ขอเวลาให้ชั้นสักพักไม่ได้หรอจียง นายทำชั้นหัวใจสลายขนาดนี้ มันจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมไม่เร็วไปหรือไง....ขอเถอะ นายช่วยไปก่อนได้มั้ย ชั้นไม่อยากดูอ่อนแอไปมากกว่านี้"

"ให้ชั้นมาหาเธออีกได้มั้ย"

"ไม่รู้ซิ".      ชั้นค่อยดันตัวเค้าออกและเดินจากมาอย่างช้าๆ กลับมาที่ห้องทำงานด้วยร่างที่ไร้ซึ่งวิญญานและจิตใจ ทรุดลงนั้งที่โซฟา ก่อนจะปล่อยให้น้ำตาไหลมาชโลมความโง่ของตัวเอง      "โง่จริงๆ ดาร่า แค่เค้ามาร้องขอความเห็นใจ เธอก็ให้อภัยเค้าหมดเสียแล้ว"

•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•

"ดาร่างั้นหรอ ชั้นเข้าไปหาที่สปานะ"

(โทษที บมมี่ ชั้นอยู่ข้างนอกหน่ะ)

"ที่ไหนหล่ะ ชั้นจะไปหา"

(ไว้วันหลังเถอะนะ คือชั้นยุ่งมากจริงๆ)

"งั้นหรอ เธอโอเคหรือเปล่า น้ำเสียงไม่ค่อยดีเลย".      เป็นหวัด หรือไม่ก็กำลังร้องไห้

(ไม่โอเคเลย)

"เป็นไรอะ บอกชั้นได้มั้ย"

(ชั้นต้องวางแล้วหล่ะ ขอโทษนะ แล้วชั้นจะเล่าให้ฟังอีกที บายจ่ะ)

เห้อ! ตัดสายไปซะแล้ว เป็นอะไรมากรึเปล่าก็ไม่รู้ เป็นห่วงจัง แต่ถ้าดาร่าไม่อยากเล่าชั้นก็ไม่อยากเซ้าซี้ ชั้นซื้ออาหารสำเร็จรูปเข้ามาทานที่คอนโด นอนกอดแครซี่ และกดรีโมททีวีไปเรื่อยเปื่อย ถ้าไม่ได้ทำงานมันก็น่าเบื่อจริงๆเลย    "เราไปเที่ยวกันมั้ยที่รัก".     ชั้นจับหน้าน้องหมาเงยขึ้นและจุ๊บที่จมูกดำๆ ของมันไปหนึ่งที. "ที่รักทำไมไม่ตอบเค้าหล่ะ"

'กิ๊ง!!!'
ใครน้า.. หรือว่าดาร่า.      "ทำธุระเสร็จแล้วหรอ"

'ปั้ง'   >> ปิดประตูใส่ผู้มาเยือนอย่างรวดเร็ว
มาได้ไงวะ หรือชั้นจะตาฟาด

"เปิดประตูปาร์คบม อย่าให้ชั้นต้องพังมันเข้าไป".       เปิดก็บ้าแล้ว

"ไม่เปิด อยากพังก็พังซิ ชั้นจะแจ้งความข้อหาบุกรุก จะฟ้องศาลเรียกค่าเสียหายด้วย".     ชั้นบอกส่วนกลางแล้วนี่ ว่าห้ามอีตานี่เข้ามาในคอนโดเด็ดขาด แล้วไหงมาโผล่อยู่หน้าห้องชั้นได้อะ

"งั้นชั้นจะไล่เธอออก"

0_0     "มันจะมากไปแล้วนะ นี่มันไม่ใช่ในออฟฟิต และก็ไม่ใช่เวลางานด้วย".      ชั้นเปิดประตูออกไปโวยวายเต็มเสียง แต่เหมือนจะพลาดอะไรไปบางอย่างนะ อีตาประธานบ้าอำนาจนั้นอาศัยช่วยที่ชั้นโวยวายๆ เดินเข้าไปในห้องหน้าตาเฉย      "ย่าห์! ออกมานะ รปภ.ให้นายเข้ามาได้ไง แครซี่ไล่เค้าออกมาลูก".      เป็นสุนัขที่เลี้ยงได้เสียข้าวสุกมาก ไปเล่นกับเค้าหน้าตาเฉย บมมี่จะบ้าตาย

"หยุดแหกปาก ปิดประตู และก็เข้ามาได้แล้ว"

ปวดหัวแล้ว รู้แล้วหล่ะ ว่าทำไงอีตานี่ก็คงไม่ยอมออกจากห้อง ชั้นเดินเข้ามา และยืนท้าวเอวอยู่หน้าเค้า     "ตอบมาได้ยัง ว่าเข้ามาที่นี้ได้ไง".      

"หมาเธอนี่น่ารักดีนะ ไม่เห็นเหมือนเจ้าของเลย ชื่ออะไรหะเรา".     คุยกะหมางั้นหรอ? เค้าจับปลอกคอและพลิกดูป้ายชื่อ.    " crazy น่าสงสารจัง โดนตั้งชื่อว่าหมาบ้า เอ๊ะ! หรือมันชื่อเจ้าขอแก ฮ่าๆ"

"ย่าห์!! เข้ามาในห้องคนอื่นเค้า แล้วยังมาว่าเค้าอีก ถามอะไรก็ไม่ตอบ นายนั้นแหละท่าจะบ้า"

"อ้าว! เธอพูดกับชั้นงั้นหรอ โทษที พอดีไม่มีใครพูดกับประธานบริษัทกับชั้นอย่างนี้ เลยนึกว่าเธอเพ้ออยู่คนเดียว".       ชั้นหลับตาปี๋ นับ 1-10 ใจเย็นบมมี่ ใจเย็น

ชิส์!! เชื่อเค้าเลยไอผู้ชายเฮงซวย      "คะ ชั้นกำลังพูดกับคุณคะท่านประธาน และหากว่าท่านประธานยังพอจะฟังภาษาคนรู้เรื่องก็เชิญออกไปจากห้องชั้นด้วยคะ".     ใกล้หมดความอดทนและนะยะ

"ชั้นจะบอกเธอให้เอาบุญนะ ยัยพีอาร์ ชั้นจะเข้าออกที่นี่เมื่อไหร่ก็ได้ ทั้งชั้นนี้ ยกเว้นห้องเธอห้องเดียว มันเป็นของชั้นเรียบร้อยแล้ว อ้อ!! จะว่างั้นก็ไม่ถูกซะทีเดียว เพราะตอนนี้ ทั้งโครงการนี้มันเป็นของชั้นแล้ว ^_^"

0_0 หะ!!    "ตลกน่า ไม่มีทาง"

"ก็ช่วยไม่ได้อะนะ เพราะชั้นเพิ่งเทคโอเวอร์ไปเมื่อวานสดๆ ร้อนๆ เลย หึหึ...อื้ม แล้วอีกอย่าง ไม่มีคำว่า 'ไม่มีทาง' ในพจนานุกรมของชเว ซึงฮยอน รู้ไว้ซะด้วย"

OMG!! ถามจริง จะบ้าอำนาจไปไหนเนี้ย อยากได้อะไรก็ต้องได้หรือไงยะ ท่าทางชั้นจะหนีไปไหนไม่รอด
















•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•*•
จริงๆแล้วไม่อยากจะเรียกร้องคอมม้ง คอมเม้นต์เลย จริงจริ๊ง
แต่ว่าพอไม่เห็นแล้วมันไร้เรี่ยวแรงยังไงไม่รู้
อะ แต่ก็แล้วแต่รีดๆ อะนะคะ เม้นต์ก็เม้นต์ ไม่เม้นต์ก็ปล่อยมันไป
ช่วงนี้ฟิคเรื่องอื่นก็อัพบ๊อยบ่อย รีดๆคงไม่เหงาหรอกเนอะ

ไปก่อนนะคะ ว่างๆ จะเข้ามาอัพอีกที จุ๊บๆ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

175 ความคิดเห็น

  1. #27 applerrrr (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 09:24
    บ้าจริง ปาร์คบอม ฉันอิจฉาเธอจัง

    มีประธานหนุ่มสุดหล่อมาจีบขนาดนี้ 55555555555



    ดาร่าอย่าโกรธจีนานสิ อยากเห้นโมเม้นน่ารัก ๆ คิคิ
    #27
    0
  2. #26 jmfilm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2556 / 05:22
    น่ารักมากเลยค่ะไรท์  ท๊อปนี่แบบว่ากวนบอมมากฮ่าๆๆๆๆๆ

    ยังไงก็สู้ๆนะคะไรท์รออ่านๆ 
    #26
    0
  3. #25 knock out (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2556 / 22:25
    นั้นแน่ แอบชอบพีอาร์คนสวยแล้วอะจิ อิอิ
    #25
    0
  4. #24 viewmamba (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2556 / 10:39
    ปู่ไปหอมแก้มป้าเฉยเลย ถูกใจละซี้ ~ 55555555

    ชอบๆๆ ><  มาอัพต่อไวๆน้าไรท์เตอร์ ไฟท์ติ้งงงง ^^
    #24
    0
  5. #23 blackjack (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2556 / 21:34
    ปู่กะป้าน่ารักกกกก

    ไรเตอร์มาอัพอีกไวๆน้าาาาา
    #23
    0
  6. #22 ll-Preiw (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2556 / 19:34
    ฮั่นแน่ ~~ มีน้อยใจ
    ไรเตอร์อย่าร้อง #ซบไหล่
    เปรี้ยวรีบมาด่วนจี๋เลย
    ปู่บ้าอำนาจ รวย หล่อ เจ้าชู้ -->> สาบานว่านี่ข้อเสีย 55555
    ป้าบม สิทธิสตรีเหนือโลกค่ะ จัดการๆๆๆ อย่าไปยอมนะคะ
    เป็นกำลังใจให้ดาร่าก้อนนะ อิอิ
    .. ไรเตอสู้ๆนะคะ ^_^
    #22
    0
  7. #21 aum5120 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2556 / 16:50
    ทอปนี่ก่อนะ กวนประสาทบมมี่จริงๆๆๆๆๆๆ
    อะไรๆๆๆๆ มาหอมแก้มอะไรๆๆๆๆๆ
    ดาร่างอน นานๆๆๆนะ จีจะได้รู้สึกๆๆๆๆ
    #21
    0