เล่ห์ลายรัก

ตอนที่ 4 : พบกันอีกครั้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,789
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    28 ม.ค. 61

พบกันอีกครั้ง

 

 

 

 

 

อารภาก้าวเข้ามาในร้านอาหารเวลาเที่ยงกว่าๆ นอกจากรูปร่างหน้าตาที่หลายคนจดจำได้ ยกเว้นนักท่องเที่ยวต่างชาติ แต่กระโปรงมินิสเกิร์ตกับเสื้อยืดตัวเล็กเน้นทรวงอกอวบอิ่มเกินตัวนั้นก็ทำให้หลายๆ คนหันมามองเป็นตาเดียว พร้อมส่งเสียงกระซิบกระซาบ บางคนก็กล้าพอจะส่งยิ้มทักทาย และนางเอกก็ส่งยิ้มหวานตอบ ครั้นสายตามองไปเห็นร่างคุ้นตาที่นั่งอยู่มุมร้าน ซึ่งเป็นเป้าหมายหลักในการมาเกล็ดดาวรีสอร์ต อารภาก็ปรี่เข้าไปหาชายหนุ่มทันที

คุณภู ดีใจจังเลยที่เจอคุณที่นี่ สบายดีไหมคะ ไม่ได้เจอกันตั้งนาน คิดถึงนะคะนอกจากเสียงที่ค่อนข้างดัง เรียกความสนใจจากคนในร้านได้เป็นอย่างดี นางเอกสาวคนดังหย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้ข้างตัวชายหนุ่ม และถือโอกาสแตะที่แขนสีแทนนั้นราวกับสนิทสนมกันมาก่อน นั่นยิ่งสร้างความสนใจให้กับคนที่จ้องมองอยู่ แถมอมยิ้มแล้วส่งเสียงกระซิบกระซาบกัน ทำเอาชายหนุ่มที่นั่งงงอยู่ชั่วครู่เริ่มรู้สึกตัวว่ากำลังเผชิญหน้ากับอะไรอยู่ในตอนนี้

ภูรินขยับท่อนแขนตัวเองออกจากฝ่ามือนุ่มของนางเอกสาว ส่งผลให้อารภาแอบหมั่นไส้ในความถือเนื้อถือตัวของเขา แต่เธอก็เก็บอาการดังกล่าวไว้อย่างมิดชิดสมกับเป็นนักแสดงมืออาชีพ หญิงสาวยังส่งรอยยิ้มหวาน ดวงตาเป็นประกายให้ชายหนุ่ม ไม่สนใจสีหน้านิ่งเฉยและแววตาเย็นชาของเขา

ผมสบายดีครับ และขอบคุณที่กรุณาคิดถึงกัน

โอ๊ย คุณภูอะทำไมต้องพูดจาห่างเหินกันถึงขนาดนั้นคะ คนกันเองแท้ๆ

คนกันเองทำหน้าอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนเหลือบมองดวงหน้าสวยพร้อมมีคำถามในแววตา ทว่าอีกฝ่ายกลับทำหน้ายิ้มละไมเช่นเดิม 

ชายหนุ่มแอบพรูลมหายใจออกจากปากพร้อมกับกระตุกยิ้ม ครั้นหันมาทางหญิงสาวใบหน้าคมเข้มก็เรียบนิ่งเช่นเดิม

ห้องพักสะดวกสบายดีนะครับ

โอ้ สะดวกทุกอย่างเลยค่ะ ห้องน้ำสะอาด ห้องนอนก็หลับสบาย ห้องนั่งเล่นก็ผ่อนคลาย เฉลียงบ้านก็น่านั่งมองทะเลให้เพลิดเพลิน ที่นี่น่าอยู่จริงๆ ค่ะ นี่ถ้าให้อยู่ที่นี่ตลอดไป ฉันก็เอานะคะอารภาเอ่ยเสียงหวาน พลางช้อนตามองเขา แล้วผินหน้าไปทางอื่นราวกับขวยเขิน ทำให้คนที่แอบมองอย่างสนใจพลอยอมยิ้มไปด้วย แล้วยิ่งชายหนุ่มเจ้าของสถานที่โน้มตัวลงไปกระซิบบางอย่างข้างหูนางเอกสาว หลายคนถึงกับมองตาค้างกับภาพที่แสดงความสนิทสนมนั้น

อยู่ไปจนตายเลยดีไหมครับนั่นคือประโยคที่ดังอยู่ในหูนางเอกเซ็กซี่สตาร์ของเบอร์หนึ่งของไทย ที่คนเฝ้ามองไม่มีโอกาสได้ยิน

จากนั้นร่างสูงก็เดินออกไปจากร้านอาหารทันที ปล่อยให้นางเอกสาวฝืนยิ้ม แต่ดวงตารวดร้าวเพียงลำพัง

 

อารภากลับมายังกระท่อมพลิ้วไหว ทิ้งตัวนอนคว่ำบนเตียงนอน คว้าหมอนมากดที่ศีรษะตัวเองปล่อย แล้วเสียงกรี๊ดออกมาอย่างคับแค้นใจ หลังจากทนนั่งกินอาหารอย่างฝืดคออยู่ในร้านราวสามสิบนาที ท่ามกลางสายตาของผู้คนที่สนใจซุปเปอร์สตาร์อย่างเธอ ซึ่งแม้จะอารมณ์เสียแค่ไหนก็ยังต้องยิ้มหวานให้กับทุกคนเพื่อรักษาฐานของแฟนคลับไว้ ทั้งที่อารมณ์ตอนนั้นราวกับถูกลาวาพุ่งเข้าใส่

หน๋อย นายภูรินกล้าดียังไงมาพูดจาแบบนั้นกับฉัน แถมยังเดินหนีออกจากร้านโดยไม่ไว้หน้ากันเลย ผู้ชายบ้าอะไร หยิ่งชะมัด!’

หญิงสาวฟาดกำปั้นลงบนที่นอนอย่างแค้นใจ เพราะไม่มีเคยมีผู้ชายคนไหนเมินใส่เธอขนาดนี้ ผู้ชายที่เธอเคยคบหา เลิกรากันไปเพราะเธอเป็นฝ่ายบอกเลิกทั้งนั้น ก็สวยเลือกได้ ในเมื่อคบไปแล้วมันไม่ใช่ เธอก็ไม่เคยเสียเวลาคบต่อไป สู้หาคนใหม่ที่อาจจะเป็นคนที่ใช่ดีกว่า โดยเฉพาะคนที่จริงใจ ไม่ใช่ชอบแค่ความสวย ชื่อเสียงโด่งดัง หรือเพื่อใช้ประโยชน์จากชื่อเสียงของเธอในการโปรโมทธุรกิจครอบครัวตัวเองเพียงอย่างเดียว เพราะความสวย ความสาว และชื่อเสียงนั้นวันหนึ่งมันก็ต้องจืดจาง เธออยากได้ความรู้สึกรักอย่างแท้จริงที่มาพร้อมคุณสมบัติที่เธอพึงพอใจ

และแฟนคนสุดท้ายที่เธอคบหาก็เลิกกันไปก่อนจะมาถ่ายแบบให้นิตยสาร Blue Guy ของวัชระนั่นเอง พอกลับกรุงเทพฯ ก็มัวแต่คั่งแค้นกับคำพูดภูริน เลยไม่ได้สนใจที่จะสานสัมพันธ์หรือดูใจใครอีก เพราะมีเจตนาที่จะทำตัวเองให้ว่างไว้ก่อน เพื่อเข้าแผนพิชิตใจภูริน แต่ก้าวแรกเธอก็พลาดเสียแล้ว เขาทำเมินและไม่ใยดีเธอสักนิด

อารภาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าผู้ชายธรรมดาๆ อย่างภูรินจะกล้าทำกับเธอขนาดนี้ แต่ก็คิดอยู่บ้างว่าการที่เขาวิจารณ์เธออย่างเสียหายเมื่อสามเดือนก่อนนั้น ก็พอจะรู้ว่าภูรินเป็นผู้ชายแบบไหน เขามีมุมมองต่อผู้หญิงต่างจากผู้ชายอื่นๆ ที่เธอเคยเจอ ซึ่งแค่เห็นผู้หญิงสวยเซ็กซี่ก็ชื่นชมยกย่อง และถ้ามีโอกาสก็อยากใกล้ชิดสนิทสนม หรือเป็นเจ้าของได้ก็ยิ่งดี แต่ดูเหมือนภูริน นอกจากจะไม่ใช่แล้ว ชายหนุ่มยังดูถูกเหยียดหยาม ตอนนั้นเธอยังคิดว่าเพราะเขายังไม่เคยได้มีโอกาสเข้าใกล้ผู้หญิงอย่างเธอต่างหาก แต่ครั้นพาตัวเองเข้าไปใกล้ ท่าทีภูรินก็ไม่เปลี่ยนไปจากเดิม แถมยังเฉยชา เผลอๆ จะยิ่งดูถูกเธอมากขึ้นกว่าเก่า

ก้าวแรกก็พลาดเสียแล้วยายแอ้มเอ๊ย เพราะเราประมาทผู้ชายอย่างเขามากเกินไป หรือเพราะเรามั่นใจในตัวเองเกินไปกันนะ แต่ที่แน่ๆ จะเอาหน้าไปเจอเขายังไงไหว

หญิงสาวเก็บกักความคับแค้นใจไว้ไม่ไหวจึงโทรศัพท์ไประบายกับดาริกา ซึ่งพอดีอยู่ในช่วงพักขณะอีกฝ่ายยังปฏิบัติธรรมที่วัดต่างจังหวัดพอดี

เป็นไงล่ะ พยายามจะเอาทุกข์ไปใส่คนอื่น ตัวเองกลับต้องเป็นทุกข์เสียเอง

ดาวขอร้องอย่าเพิ่งเทศน์ตอนนี้ได้ไหม ฉันโทร. มาปรึกษาว่าจะทำยังไงต่อ

แกอยากได้คำตอบจากฉันจริงๆ หรือเปล่าแอ้ม

ไม่อยากได้แล้ว เพราะแกจะต้องตอบว่าให้ฉันหยุด เอาเป็นว่าฉันต้องการคำตอบที่ดีกว่านั้น คือว่าฉันควรจะรุกต่อด้วยวิธีไหนดีกว่า

ก็ถ้าแกมุ่งมั่นที่จะทำในสิ่งที่คิดไว้จริงๆ ละก็ ก็พยายามต่อไป แต่ฉันว่าแกควรหาวิธีเข้าหาเขาแบบที่มันเวิร์คๆ หน่อย แอ้ม แกเล่นละครเป็นนางเอกมาตลอด แกไม่รู้หรือไงว่าวิธีที่แกเข้าหาคุณภูน่ะ มันหนทางของนางร้ายชัดๆ พระเอกอย่างเขาก็เมินเอาน่ะสิ

เออ จริงแฮะ ขอบใจมากนะดาวที่ชี้ทางสว่างให้ฉัน รักแกจังเลย ขอให้บุญกุศลในการชี้นำครั้งนี้พาแกไปสู้นิพพานเร็วๆ นะพูดจบอารภาก็รีบกดวางสายทันที เพราะไม่อยากได้ยินเสียงสวดจากเพื่อนรักที่ตอนนี้เดาได้ว่าคงอยากจะเทศนาเธอเต็มที ค่าที่ไปประชดให้

อารภาครุ่นคิดถึงวิธีการแบบนางเอก แต่คิดอย่างไรก็ยังไม่ออก เพราะท่าทางของนายภูรินมองเธอเป็นนางร้ายไปเรียบร้อยแล้ว สงสัยว่างานนี้คงต้องมีตัวช่วย คิดได้ดังนั้นอารภาก็รีบไปหยิบนามบัตรของวาลินีที่เธอวางไว้บนโต๊ะในห้องนั่งเล่น แล้วรีบกดหาพนักงานสาวของเกล็ดดาวรีสอร์ตทันที

คุณแอ้มมีอะไรให้วารับใช้ค่ะ

แหมคุณวา อย่าเรียกว่ารับใช้เลย คือฉันแค่มีเรื่องอยากรบกวนนิดหนึ่งน่ะค่ะ คือรู้สึกจุกเสียดท้องนิดๆ สงสัยจะทานมื้อเที่ยงมากไปค่ะเลยอยากได้ยาคลายกรดลดแน่นเฟ้อค่ะ

ได้ค่ะ เดี๋ยววาเอาไปให้นะคะ

ขอบคุณมากค่ะคุณวา

คุณแอ้มอย่าเรียกวาว่าคุณเลยนะคะ เรียกวาเฉยๆ เถอะค่ะ

ได้ค่ะๆนางเอกสาวรีบรับคำ หลังวางสายไปเพียงสิบนาทีเท่านั้นวาลินีก็เดินมาเคาะประตูบ้านพักของอารภา

วา เข้ามาข้างในก่อนเถอะจ้ะนางเอกสาวเอ่ยชื่อวาลินีอย่างสนิทสนม ทำเอาพนักงานต้อนรับสาวยิ้มปลื้มที่นางเอกคนดังให้ความเป็นกันเองขนาดเรียกเข้ามาในห้องพัก

นี่ยาค่ะวาลินีวางยาที่อารภาต้องการลงบนโต๊ะ

ขอบคุณวามากๆ นะคะ ฉันประทับใจการบริการที่นี่จัง เมื่อตอนกลางวันก็เจอคุณภูที่ร้านอาหาร เขาใจดีนะคะ แนะนำเมนูอร่อยๆ ให้ฉันด้วย แต่เสียดายจังคุณภูต้องรีบไปทำงานเลยไม่ได้คุยอะไรกันมาก

ค่ะ คุณภูเป็นคนจิตใจดี และก็ขยันทุ่มเทกับงานทุกอย่างที่ทำ แม้แต่งานช่วยเหลือคนอื่นก็เต็มที่ค่ะ

ท่าทางคุณภูจะชอบช่วยเหลือคนนะคะอารภาเอ่ยนำเพื่อปูทางไปยังชายหนุ่มที่เธอหมายหัวพิชิตใจ

ค่ะ วันเสาร์คุณภูจะไปสอนภาษาอังกฤษเด็กๆ ที่โรงเรียนบนเขา จากนั้นก็จะเล่นฟุตบอลเป็นเพื่อนกับเด็กๆ บางสัปดาห์ก็ชวนเด็กๆ ไปปลูกต้นไม้ เก็บขยะริมชายหาดวาลินีบอกเล่าถึงเจ้านายหนุ่มด้วยน้ำเสียงชื่นชม

ช่างเป็นคนดีจริงๆ หายากนะคะผู้ชายแบบนี้

ค่ะ ทั้งหล่อ จิตใจดี แล้วก็รักเด็กดวงตาของวาลินีดูเคลิบเคลิ้มจนอารภาแอบยิ้มขำ และกังวลใจตามมาติดๆ หากว่าวาลินีแอบหลงรักเจ้านายของตัวเอง สักวันหญิงสาวอาจเกลียดขี้หน้าเธอก็ได้ หากถึงวันที่เธอสามารถคว้าหัวใจภูรินมาครองได้ อารภาคิดอย่างคนที่ยังมั่นใจในตัวเองเต็มเปี่ยม

เออ คุณแอ้มคะ วามีเรื่องรบกวนจะถามค่ะ ไม่รู้ว่าคุณแอ้มจะคิดว่าเป็นการละลาบละล้วงไหมคะ

เรื่องอะไรเหรอคะ

เอ่อ เรื่องข่าวของคุณแอ้มกับ เอ่อ สามีของคุณเพลินตาน่ะค่ะถามด้วยน้ำเสียงอึกอักหน่อยๆ แม้จะนึกหวั่นว่าอาจจะทำให้คู่สนทนาไม่พอใจอยู่บ้าง แต่ความอยากรู้ก็มีมากกว่า

โอ๊ย มันเป็นข่าวที่มั่วมากๆ เลยค่ะ วันนั้นฉันไปเดินแบบที่โรงแรมของคุณดุสิต เขาก็ให้ช่อดอกไม้ตามมารยาทเจ้าของสถานที่ก็เท่านั้น นักข่าวก็นั่งเทียนเขียนเป็นเรื่องราวใหญ่โต แถมยังเขียนว่าออกไปด้วยกันอีก คิดดูสิค่ะทำไมฉันต้องเอาตัวลงไปทำเรื่องแย่ๆ พัวพันกับสามีชาวบ้านให้เสียชื่อนางเอก ใครๆ ก็รู้ว่าวงการนี้ใครทำตัวเสื่อมขนาดนั้นจะโดนอะไร ฉันไม่โง่นะคะ ยังอยากเป็นนางเอกเบอร์หนึ่งอยู่ค่ะ

ได้ทีอารภาก็ถือโอกาสระบายความขุ่นเคืองกับข่าวที่ออกมา เพราะไม่รู้ว่าตอนนี้มีคนเชื่อข่าวที่นั่งเทียนเขียนนั้นไปมากแค่ไหน ยิ่งชาวบ้านที่ไม่มีความเข้าใจในธุรกิจสื่อและการเล่นข่าว คิดว่าสิ่งที่นักข่าวเขียนไปนั้นเป็นความจริงทุกอย่าง มันก็ยิ่งทำให้ชื่อเสียงเธอพลอยแย่ไปด้วย

ค่ะ วาก็คิดว่าคุณแอ้มไม่น่าทำตัวไร้ศีลธรรมเหมือนกันค่ะ เพราะคุณแอ้มทั้งสวยและดัง แถมงานก็เยอะแบบนี้ คงมีผู้ชายที่ดีกว่าคนมีครอบครัวแล้วมาจีบมากมายวาลินีมองนางเอกสาวด้วยสายตาชื่นชม

ขอบคุณมากที่เข้าใจ และดีใจที่ถามฉันนะคะ เพราะมันดีกว่าเข้าใจว่าข่าวที่ออกมามันเป็นความจริง

ค่ะ ถ้ามีใครพูดเรื่องนี้กับวา วาจะบอกเขาเองค่ะว่าคุณแอ้มไม่ได้เป็นอย่างในข่าว

ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ ฉันดีใจจริงๆ ที่เลือกมาพักผ่อนที่นี่ สถานที่ก็น่าอยู่ ผู้คนก็น่ารักได้ทีอารภาก็เยินยอ

คุณแอ้มสนใจจะขี่ช้างชมป่าหรือว่าดำน้ำดูปะการังบ้างไหมคะ วาจะฝากคนนำเที่ยวให้ดูแลคุณแอ้มอย่างดีเลยล่ะค่ะ

ตอนนี้ยังไม่อยากไปค่ะ อยากพักอยู่กับห้องเฉยๆ หรือไม่ก็เล่นน้ำ เดินชายหาดเท่านั้น เออ วาเคยไปกิจกรรมอะไรร่วมกับคุณภูบ้างหรือเปล่า ที่บอกว่าสอนภาษาอังกฤษเด็กๆ น่ะอารภาวกกลับมายังเรื่องที่จะนำเธอไปใกล้ชิดภูรินทันที

อ๋อ ก็ไปบ้างค่ะ แต่ไม่บ่อย เพราะวันหยุดวาต้องดูแลแม่

ถ้าฉันอยากไปทำกิจกรรมที่มีประโยชน์แบบนั้นบ้าง คุณภูจะรังเกียจไหมนะเธอถามแบบมีเชิงเพื่อหยั่งสถานการณ์ต่อไปของตัวเอง

ไม่หรอกค่ะ คุณภูจะดีใจด้วยซ้ำวาลินีบอกด้วยท่าทีตื่นเต้น มันจะดีแค่ไหนหากว่ามีนางเอกชื่อดังไปทำกิจกรรมร่วมกับทางเกล็ดดาวรีสอร์ต

งั้นก็ดีค่ะ การมาพักผ่อนของฉันในครั้งนี้ ก็ถือว่าทำประโยชน์ให้คนอื่นได้ด้วยอารภาเอ่ยน้ำเสียงนุ่ม พร้อมรอยยิ้มหวาน

คุณแอ้มสมกับเป็นนางเอกในดวงใจของวาจริงๆ เลยนะคะ ใจดีที่สุดเลย

แหม มันก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ ถึงไม่ใช่นางเอก แต่คนเราเมื่อมีโอกาสได้ช่วยเหลือคน เราก็ควรทำ อย่างน้อยๆ ความดีนั้นก็อยู่ติดตัวเราไปจนวันตาย

วาลินีถึงกับปรบมือให้กับประโยคสวยหรูที่กลั่นกรองมาจากบทละครสักเรื่องที่อารภาพอจะจดจำได้

สองสาวพูดคุยกันอย่างถูกคออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนวาลินีขอตัวกลับ และนัดแนะกันว่าวันเสาร์ที่จะถึงนี้ทั้งสองจะพากันไปสอนภาษาอังกฤษเด็กๆ ในโรงเรียนบนเขา

 

อารภาตื่นขึ้นมาในเวลาหกโมงครึ่ง หลังล้างหน้าแปรงฟันเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดเสื้อกล้ามรัดรูปและกางเกงขาสั้นผ้ายืด ผมหยักยาวถูกรวบตรึงกลางศีรษะโชว์หน้าผากเกลี้ยงนูนสวย หญิงสาวคล้องผ้าขนหนูผืนเล็กพาดบนไหล่ แล้วเดินลงมายังชายหาด บิดตัวไปเพื่อวอร์มสำหรับการวิ่งออกกำลัง หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ อากาศยามเช้าตรู่กับสายลมเย็นที่พัดผ่านความสดชื่นพร้อมหอบกลิ่นไอทะเลมาฝาก สีเรื่อเรืองฉาบทาผืนฟ้าให้ดูอ่อนโยน นกฝูงใหญ่โฉบบินออกหากิน

หญิงสาวเผลอยิ้มกับตัวเอง ก่อนจะออกวิ่งไปตามชายหาดอย่างร่าเริง ซึ่งมีคนเดินเล่นและวิ่งออกกำลังกายไม่ต่างจากเธออยู่ไม่น้อย ทั้งชาวไทยรวมทั้งต่างชาติ ซึ่งหลายคนพอจดจำอารภาได้ก็ส่งเสียงร้องทักทาย บางรายก็ร้องกรี๊ดกร๊าดตื่นเต้น ส่วนหนุ่มต่างชาติที่ไม่รู้จักเธอ ทว่าหน้าตารูปร่างของอารภาก็ทำให้หนุ่มๆ เหล่านั้นส่งยิ้มทักทาย หญิงสาวก็เพียงยิ้มบางๆ ตอบ

ครั้นวิ่งออกมาไกลจากชายหาดของเกล็ดดาวรีสอร์ต หญิงสาวก็นั่งแหมะลงผืนทราย ใช้ผ้าขนหนูที่ถือติดมาซับเหงื่อที่ใบหน้าและลำคอ ขณะสายตาก็มองดูผู้คนบนชายหาดด้วยความเพลิดเพลิน เพราะส่วนใหญ่เป็นคู่รักที่เกี่ยวก้อยกันเดินกระหนุงกระหนิง

แม้ว่าสถานะตอนนี้ตัวเองจะยังโสด แต่อารภาไม่คิดอิจฉาตาร้อนใคร เพราะว่าความรักมันไม่ได้มีแค่ความสุขอย่างเดียว เธอผ่านมาแล้วทั้งนั้น ทั้งเสียงหัวเราะและน้ำตา อารภานั้นถือได้ว่าเปลี่ยนคนรักค่อนข้างบ่อย จนถูกนักข่าวจิกกัดว่าเป็นนางเอกสาวที่แสนจะขี้เบื่อและเจ้าชู้ ถ้าเจอผู้ชายห่วยๆ ก็สลัดทิ้ง แม้ว่าหมอนั่นจะมีโปรไฟล์ขั้นเทพหรือรวยแค่ไหนก็ตาม เพราะว่าสุดท้ายคนที่ใช่ต่างหากที่เธอต้องการ

แต่ใครล่ะ คือคนที่ใช่สำหรับเรา

พลันความคิดของอารภาก็สะดุดลงแค่นั้นเมื่อสายตาของเธอปะทะเข้ากับร่างสูงใหญ่ ทว่าปราดเปรียวของชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังวิ่งเหยาะๆ อยู่ตามชายหาด กำลังจะผ่านหน้าเธอไป หญิงสาวลุกพรวดจากพื้นทรายโดยไม่ต้องเสียเวลาครุ่นคิดใดๆ ถึงวิธีการเข้าหาชายหนุ่มแบบนางเอกควรกระทำ ตามคำแนะนำของเพื่อนสนิท รู้แต่ว่าตอนนี้จะต้องทำให้ภูรินสนใจเธอให้ได้ก่อน

คุณภูคะ รอด้วยค่ะเธอเร่งสปีดฝีเท้าตัวเองจนวิ่งขึ้นมาเคียงคู่กับเขา

ภูรินปรายตาไปมองนางเอกสาวเพียงแวบเดียวก่อนมองตรงไปข้างหน้า โดยไม่พูดจาทักทายอะไรเธอเลย ทำให้อารภาแอบส่งค้อนวงใหญ่ให้กับความเย่อหยิ่งของเขา และแอบนึกตำหนิตัวเองว่าไม่น่ารีบร้อนวิ่งตามเขามาเลย เพราะนี่มันก็ยังเป็นวิธีของนางร้ายเช่นเดิม

เฮ้อ สงสัยเธอจะเป็นนางร้ายจริงๆ ไม่ใช่นางเอกอย่างที่เธอสวมบทบาทเล่นละครอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

เห็นท่าทีเย็นชาของคนที่เธอวิ่งอยู่เคียงข้างตอนนี้แล้ว อารภาก็นึกอยากกระโจนสวมบทบาทเป็นนางร้ายเต็มตัว ด้วยการลองสวมใส่ชุดนอนเซ็กซี่เข้าไปเคาะประตูห้องชายหนุ่ม ยั่วยวนให้เขาหลงใหลได้ปลื้มแล้วสลัดทิ้งอย่างไม่ใยดีเสียจริงๆ

เพราะความคิดอันฟุ้งเกินไปนั่นเองอารภาเลยสะดุดขวดเบียร์ที่วางอยู่บนชายหาด หน้าคะมำลงกับพื้นทราย เรียกสายตาใครหลายๆ คนที่อยู่บริเวณนั้นให้หันมามอง บางคนยิ้มขำ บ้างก็ปล่อยเสียงหัวเราะออกมา ขณะบางคนก็มองด้วยสายตาเห็นใจ ทว่าชายหนุ่มที่วิ่งอยู่ข้างๆ เขาหยุดชะงัก แล้วเดินหน้าขรึมมาพยุงร่างเธอลุกขึ้น

เจ็บตรงไหนหรือเปล่า

อารภาอยากจะกรีดร้องด้วยความดีใจ ไม่คิดจริงๆ ว่าคนที่แสนเย็นชาอย่างภูรินจะเข้ามาพยุงและถามไถ่เธอ แม้น้ำเสียงเขาจะไม่นุ่มนวลอ่อนโยนอย่างที่พระเอกควรปฏิบัติต่อนางเอกที่แสนบอบบางทะนุถนอมอย่างเธอ แต่มันก็มีความอาทรเจืออยู่ในน้ำเสียงเรียบนิ่งนั้น อารภาจึงยิ้มและเอ่ยเสียงหวานนุ่มตอบ

ขอบคุณค่ะ แต่ฉันไม่ได้เจ็บตรงไหนหรอกค่ะ

ก็ดี ทีหลังก็ระวังหน่อยแล้วกันพูดจบชายหนุ่มก็หมุนตัวออกวิ่งไปข้างหน้าทันที

อารภาได้แต่มองตามแผ่นหลังกว้างนั้นอย่างงุนงง ปรับอารมณ์ตัวเองไม่ถูกว่าตอนนี้ควรจะเก็บอาความดีใจเมื่อสักครู่ไปทิ้งทะเลหรือว่าเหวี่ยงกลับไปยังเจ้าตัวดี รู้แต่ว่าเธอคาดเดาความรู้สึกของผู้ชายคนนี้ไม่ถูกจริงๆ ให้ตายสิ!


::::::::::::::::::

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

266 ความคิดเห็น

  1. #54 หมูหยองน้องตัวเล็ก (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มกราคม 2555 / 06:28
    สู้ๆหนูแอ้ม อิอิ
    #54
    0
  2. #53 จิรารัตน์ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2554 / 15:04
    จะสงสารแอ้มหรือขำนางดี 
    #53
    0
  3. #52 จันทร์กะพ้อ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2554 / 06:46
    ถึงตอนนี้ละ เดี๋ยวมาอ่านต่อค่ะแปะไว้ก่อน
    #52
    0