เ ป ล ว เ ที ย น ก ล า ง ส า ย ล ม

ตอนที่ 29 : หายตัวไปก่อนแต่งงาน 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 240
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    25 ธ.ค. 63

หายตัวไปก่อนงานแต่ง

 

 

 

 

 

วันนี้เป็นวันที่พลอยมีความสุขอีกวันหนึ่งของชีวิตเลยก็ว่าได้ เมื่อพี่ชายคนเดียวได้เดินทางกลับเมืองไทยเพื่อมาร่วมงานแต่งของเธอกับนภันต์ที่จะมีขึ้นในอีกสองวันข้างหน้า เพชรเดินทางมาจากปารีสเพียงลำพัง เพราะทิน่า...ภรรยาของเขาติดงานสำคัญ ตอนเช้าตรู่ของวันนี้พลอยกับพี่ชายไปเยี่ยมบิดาที่บ้าน พอตอนค่ำหญิงสาวได้พาพี่ชายไปกินอาหารไทยที่โรงแรม โดยมีนภันต์ กานดิศ นีรดา และวินธ์มาร่วมโต๊ะด้วย ทานอาหารเสร็จก็โยกย้ายเข้าไปนั่งในคลับ ดื่มและพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน

เวลาล่วงเลยถึงเที่ยงคืนจึงแยกย้ายกันกลับ พลอยกับพี่ชายต้องไปนอนค้างบ้านบิดา ตอนบ่ายวันพรุ่งนี้ถึงจะมาพักบ้านบุณฤทธิ์เพื่อเตรียมตัวสำหรับงานแต่งที่จะมีขึ้นที่บ้านในเช้าวันต่อมา ส่วนงานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสตอนกลางคืนจัดขึ้นที่โรงแรมของครอบครัวฝ่ายชาย

เพชรเคลื่อนรถคันใหม่ของน้องสาวที่นภันต์เพิ่งซื้อให้เป็นของขวัญออกไปจากด้านหน้าโรงแรม โดยมีรถตู้ของลูกน้องนภันต์ขับตามไปติดๆ เพื่อดูแลความปลอดภัยให้กับทั้งสอง นภันต์ยังกลัวว่าเตชิดจะคิดเล่นงาน
เขาโดยใช้พลอยเป็นเครื่องมืออีก เลยไม่อยากประมาท หลังเกิดเรื่องถึงเตชิดจะเงียบหายไป แต่ก็ไม่ควรไว้ใจคนพาลอย่างมัน เพราะค่อนข้างแน่นอนแล้วว่ารัฐมนตรีทศพรคงไม่รอดจากคดีบุกรุกป่าสงวนในจังหวัดทางภาคใต้ รวมทั้งเรื่องอื้อฉาวเกี่ยวกับการแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการเมื่อปีก่อน นภันต์ไม่ควรมองข้ามอันตรายจากสองพ่อลูก โดยเฉพาะเตชิดที่เปรียบเหมือนลูกไม้หล่นใต้ต้น ชั่วช้าพอกัน!

พลอย...พี่ถามจริงๆ เถอะ ตอนนี้พลอยรักไอ้ภันต์หรือเปล่าเพชรถามน้องสาวขณะขับรถตรงกลับบ้าน

ไม่รู้เหมือนกันพลอยยอมรับว่ารู้สึกดีกับนภันต์มากขึ้นทุกวัน แต่มากพอที่จะเรียกว่าความรักหรือเปล่านั้น เธอเองก็ไม่แน่ใจนัก

ใจตัวเองทำไมไม่รู้ล่ะพี่ชายย้อนถาม

พลอยไม่แน่ใจค่ะ บางทีพลอยอาจรู้สึกกับพี่ภันต์แค่ว่าเขาเป็นคนที่ดึงพลอยให้ห่างจากพี่ตรัยได้เท่านั้นหากไม่มีนภันต์เข้ามาแทรก เธอกับตรัยอาจทำเรื่องผิดบาป โดยเฉพาะในวันที่ตรัยบุกมาหาเธอที่ห้องพัก ตอนนั้นเธออ่อนแอ ไม่เป็นตัวของตัวเอง ถ้านภันต์ไม่โผล่มาขวางเสียก่อน พลอยคงทำสิ่งเลวร้ายไปแล้ว

แต่ตอนนี้พลอยไม่ได้เกลียดภันต์แล้วไม่ใช่เหรอ

ค่ะ...พลอยว่าจริงๆ แล้วพี่ภันต์เป็นคนดีนะ แต่บางครั้งเขาก็ดู
น่ากลัว โดยเฉพาะเวลาโมโห

คนเราจะให้ดีไปเสียทุกอย่างไม่ได้หรอก แต่ที่แน่ๆ ภันต์รักพลอย อยากจะดูแลพลอยจริงๆ นะ

ค่ะ พลอยรู้...แต่สงสัยจริงๆ ว่าพี่ภันต์มารักพลอยได้ยังไง

พี่เคยถามมันแล้ว มันก็บอกไม่รู้เหมือนกัน เฮ้อ...เรื่องความรักนี่นะ บางครั้งเราหาคำตอบและเหตุผลไม่ได้หรอก

แล้วเมื่อก่อนทำไมพี่เพชรไม่บอกพลอยบ้างล่ะว่าพี่ภันต์คิดยังไงกับพลอย

บอกไปตอนนั้นพลอยก็ยิ่งเกลียดภันต์น่ะสิ อีกอย่างภันต์ก็ไม่อยากให้พลอยรู้ เพราะคิดว่ายังไงมันก็เป็นไปไม่ได้ จนพลอยเลิกกับตรัยนั่นแหละภันต์ถึงได้กล้ามายุ่งกับพลอยเพชรบอกให้น้องสาวเข้าใจ

จริงๆ แล้วพี่ภันต์ดีกับพลอยมากนะ ถ้าหากว่าจะไม่ชอบออกคำสั่งกับพลอยนักหญิงสาวบ่น

ก็พลอยทำตัวไม่น่าไว้ใจนี่นา

พี่เพชรเห็นดีกับเพื่อน ไม่นึกถึงใจพลอยบ้างเลยหญิงสาวค้อนพี่ชายที่เข้าข้างเพื่อนรักจนออกนอกหน้า

เพชรหัวเราะเบาๆ พลางเอ่ยเย้าพี่ว่าพลอยโชคดีแล้วนะที่ภันต์มันออกคำสั่งด้วย ปกติภันต์ไม่ชอบวุ่นวายกับใครเท่าไหร่ โดยเฉพาะ
ผู้หญิง

เป็นเกียรติอย่างมากเลยพลอยแดกดัน

ยังไงแต่งงานแล้วพี่ก็อยากให้พลอยดีกับภันต์มากๆ อย่าคิดที่จะทำอะไรไม่ดี เพราะเวลาภันต์โมโหจะน่ากลัวอย่างพลอยเคยเห็นนั่นแหละ

พลอยรู้น่าว่าควรทำตัวยังไง แต่พี่ภันต์เคยบอกพลอยนะ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นพี่ภันต์จะไม่ทำร้ายพลอย

พลอยเชื่อคำพูดภันต์เหรอ

เชื่อค่ะ

ไหนบอกว่าไม่รักภันต์ไง แล้วทำไมเชื่อคำพูดมันง่ายๆ ล่ะพี่ชายยิ้มล้อเลียน

เชื่อหรือไม่เชื่อมันเกี่ยวกับรักไม่รักตรงไหนล่ะพี่เพชร

คนเรามักจะเชื่อคำพูดของคนที่เราไว้ใจ ซึ่งส่วนใหญ่คนที่เราไว้ใจมักจะเป็นคนที่เรารักทั้งนั้น

มันไม่เสมอไปหรอกน่า...” พลอยยังไม่ยอมรับข้อกล่าวหาของพี่ชายง่ายๆ เพราะถึงบัดนี้พลอยยังคิดถึงตรัยอยู่ แม้จะไม่ทุรนทุรายเหมือนเมื่อก่อน แต่ความรู้สึกนั้นก็ยังคงอยู่

แต่ยังไงพี่ก็ดีใจนะที่พลอยแต่งงานกับภันต์ พี่มั่นใจว่าพลอยจะมีความสุข

พี่เพชรมั่นใจขนาดนั้นเลยเหรอ

แน่นอน...พี่เชื่อว่าวันหนึ่งภันต์จะทำให้พลอยรักมันได้หมดใจ

พลอยเบ้ปากกับคำพูดของพี่ชายมั่นใจเหลือเกินนะ

โธ่...พลอย พลอยจะหาผู้ชายทั้งหล่อ รวย และแสนดีกับพลอยได้จากที่ไหนฮึ...มีสาวๆ หลายคนอยากเป็นเจ้าสาวภันต์นะ รู้ไว้เสียด้วย

รู้ซี่...” พลอยแค่นเสียงเพราะรู้ว่าสาวคนนนั้นคงเป็นชญานันท์คนหนึ่งล่ะ ป่านนี้ไม่รู้เป็นยังไงบ้าง ตั้งแต่ปะทะคารมกันวันนั้นชญานันท์ไม่มากวนใจเธออีก ตรัยก็เหมือนกัน... ทั้งสองหยุดพูดคุยกันเมื่อ
รถเคลื่อนเข้ามาจอดในบริเวณบ้าน


:::::::::::::::::::::


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

29 ความคิดเห็น