เ ป ล ว เ ที ย น ก ล า ง ส า ย ล ม

ตอนที่ 30 : หายตัวไปก่อนงานแต่ง 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 245
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    30 ธ.ค. 63



เพชรรู้สึกงุนงง...หลังออกไปหาคุณยายของภรรยา กลับมาถึงบ้านในตอนเที่ยงเขาก็ไม่เห็นน้องสาว บิดาของเขายังออกไปทำงานตามปกติ เพราะวันนี้เป็นวันศุกร์ ชายหนุ่มถามไถ่แม่เลี้ยงดู อีกฝ่ายตอบแบบ
ไม่ใส่ใจนักว่าพลอยรีบร้อนออกจากบ้านไปตั้งแต่ตอนสิบโมงครึ่ง

พอน้าถามพลอยก็ไม่ตอบ แถมยังเชิดหน้าใส่อีก!” คุณนงนวลบอกอย่างมีอารมณ์ที่ลูกเลี้ยงทำท่ากระด้างกระเดื่องใส่ แต่สำหรับเพชรนั้นมันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร พลอยไม่เคยคิดจะเสวนากับแม่เลี้ยงอยู่แล้ว แม้เวลาผ่านไปนานแค่ไหนน้องสาวของเขาก็ไม่ลืมว่าผู้หญิงคนนี้เคยทำร้ายจิตใจมารดา

เพชรเอ่ยขอบคุณแม่เลี้ยงแล้วโทร. เข้ามือถือของน้องสาว อีกฝ่ายกลับปิดเครื่อง เขาจึงตัดสินใจโทร. หานภันต์ พอรู้ว่าพลอยออกไปข้างนอกเพียงลำพังโดยไม่บอกให้คนในบ้านรู้ ชายหนุ่มเกิดอาการหวั่นวิตกขึ้นมาทันที เขากลัวเธอถูกเตชิดจับตัวไปอีก หรือไม่ก็กลัวว่าพลอยจะได้รับอันตรายจากอุบัติเหตุต่างๆ ชายหนุ่มรีบให้ลูกน้องโทร. หาชื่อคนที่เกิดอุบัติเหตุตามโรงพยาบาลต่างๆ ในกรุงเทพฯ แต่ก็ไม่ปรากฏชื่อของหญิงสาว

...พลอยนะพลอย ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย ไม่รู้หรือไงว่าจะทำให้เขาเป็นบ้าได้ อยากจะขังเธอไว้แต่ในบ้านไม่ให้ออกไหนเสียจริงๆ ค่าที่ทำให้เขาทุกข์ทรมานใจด้วยความห่วงใยอยู่เรื่อย

นภันต์ได้แต่คาดโทษหญิงสาวขณะกดโทรศัพท์เข้ามือถือเธอนับครั้งไม่ถ้วน แต่เครื่องก็ยังปิดอยู่เช่นเดิม ชายหนุ่มกลัวว่าเรื่องราวต่างๆ จะซ้ำรอยเดิม ครั้งนี้เขาอาจช่วยพลอยไม่ได้เหมือนคราวก่อนความกลัวนั้นทำให้เขารู้สึกเหมือนในอกถูกของหนักกดทับไว้

พลันโทรศัพท์มือถือกรีดเสียงขึ้น พอเห็นเบอร์ที่ปรากฏบนจอเครื่อง เขาผ่อนลมหายใจ กรอกเสียงลงไปอย่างเนือยๆ

ว่าไงครับนันท์ ตอนนี้ผมยุ่งอยู่ ไว้ค่อยโทร. หาทีหลังนะครับ

ยุ่งเรื่องของว่าที่เจ้าสาวอยู่เหรอคะภันต์เสียงที่ตอบกลับมาทำให้ชายหนุ่มนิ่งงันไปชั่วครู่ ก่อนโพล่งถามในนาทีต่อมา

นันท์รู้ได้ไง!”

เมื่อเช้านันท์ไปบ้านคุณพ่อคุณแม่ค่ะ พอกลับมาถึงบ้านในตอนเกือบเที่ยง เด็กรับใช้ก็บอกว่ามีผู้หญิงชื่อพลอยมาหาคุณตรัย พูดคุยกันอยู่สักพักทั้งสองก็นั่งรถออกไปจากบ้านด้วยกัน

อาจจะไม่ใช่พลอยก็ได้น้ำเสียงชายหนุ่มสั่นแผ่ว

แล้วรถบีเอ็มดับเบิ้ลยูสีขาวน่ะ ใช่ของพลอยหรือเปล่าคะ เด็กในบ้านบอกว่าคุณตรัยนั่งรถของผู้หญิงคนนั้นไป และรถของคุณตรัยก็ยังจอดอยู่ที่บ้านค่ะ

นภันต์ถึงกับอึ้งไปทันที เรื่องรถคันใหม่ที่นภันต์เพิ่งซื้อให้พลอย นอกจากคนในครอบครัวและเพื่อนสนิทของหญิงสาวแล้วก็แทบไม่มีใครอื่นรู้เลยด้วยซ้ำ แสดงว่าพลอยไปหาตรัยจริงๆ

นันท์บอกที่อยู่บ้านคุณตรัยให้ผมด้วยนภันต์พูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด

นันท์โทร. ไปบ้านคุณพ่อคุณแม่คุณตรัยแล้วค่ะ ท่านบอกว่า
คุณตรัยไม่ได้อยู่ที่นั่น นันท์คิดว่าคุณตรัยคงไม่พาผู้หญิงไปบ้านพ่อแม่ตัวเองหรอกค่ะ เขาน่าจะพาไปที่ลับตาคน คงจะที่โรงแรมหรือไม่ก็ต่างจังหวัดมากกว่า

คุณตรัยมีบ้านพักหรือคอนโดอยู่ต่างจังหวัดหรือเปล่านันท์!” นภันต์ตะคอกถาม ความโกรธคละเคล้ากับความเจ็บปวดกำลังส่งผ่านความร้อนระอุจวนระเบิดไปทั่วโพลงอกชายหนุ่ม

ครอบครัวคุณตรัยมีบ้านพักอยู่ที่ชะอำ แต่นันท์โทร. ไปเช็กจากคนดูแลบ้านแล้วว่าคุณตรัยไม่ได้อยู่ที่นั่นค่ะ ก็อย่างที่บอก คุณตรัยคงไม่พาผู้หญิงอื่นเข้าไปในบ้านของครอบครัวหรอกค่ะหญิงสาวย้ำประโยคบาดหัวใจของนภันต์อีกครั้ง

แล้วบ้านพักของครอบครัวนันท์ที่หัวหินล่ะ โทร. ไปเช็กหรือยังครับชายหนุ่มพยายามข่มความรู้สึก ปรับน้ำเสียงให้เรียบนิ่ง ชญานันท์เองก็คงตกใจไม่น้อยกับสิ่งที่เกิดขึ้น เขาไม่ควรใช้อารมณ์กับเธอ

ยังค่ะ...แต่ภันต์คิดว่าคุณตรัยจะกล้าเอาผู้หญิงเข้าไปในบ้านพักตากอากาศของครอบครัวนันท์เหรอคะ อีกอย่างคนดูแลบ้านที่หัวหินก็เป็นคนของครอบครัวนันท์นะคะภันต์ หากมีอะไรไม่ชอบมาพากลเขาจะต้องโทร. มาแจ้งนันท์แล้วค่ะ

ใช่สินะ หากคนสองคนที่ลักลอบคบกันอย่างลับๆ หรือคิดจะหนีไปไหนสักแห่ง คงไม่โง่พากันไปในสถานที่ที่คนในครอบครัวจะรู้ได้ ...นี่ตกลงพลอยต้องการจะหนีการแต่งงาน หรือว่าเธอต้องการแค่จะล่ำลาคู่รักเก่าเท่านั้น คำถามผุดขึ้นในใจอันปวดร้าวของชายหนุ่ม

ขอบคุณมากนะครับนันท์ที่โทร. มาบอกผม อย่างน้อยก็ได้รู้ว่าพลอยยังปลอดภัยอยู่

ไม่เป็นไรค่ะ ยังไงภันต์กับนันท์ก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันนี่คะ แม้ว่าสามีนันท์กับว่าที่เจ้าสาวของภันต์จะทำเรื่องไม่สมควรก็เถอะน้ำเสียงสั่นแผ่วบ่งบอกว่าโศกเศร้ากับเรื่องที่เกิดขึ้น

มันคงไม่มีอะไรมากหรอกนันท์ พลอยกับคุณตรัยอาจแค่อยากล่ำลากัน ผมมั่นใจว่ายังไงทั้งสองจะต้องกลับมาปากบอกไปอย่างนั้น หากใจกลับเจ็บปวดเจียนคลั่งกับสิ่งได้รับรู้จากเพื่อนสาว ตอนนี้นภันต์เองก็เริ่มไม่แน่ใจว่าพลอยจะกลับมาแต่งงานกับเขาหรือเปล่า

ค่ะ นันท์ก็หวังว่าจะเป็นแบบนั้น งั้นนันท์ขอตัวก่อนนะคะภันต์

ครับ...” นภันต์ซบหน้ากับฝ่ามืออยู่นานหลายนาที ไม่คิดเลยว่าเรื่องมันจะกลับกลายเป็นแบบนี้ไปได้ ภายในค่ำคืนนี้หากพลอยไม่กลับมา งานแต่งในวันรุ่งขึ้นก็คงล้มเหลวไม่เป็นท่า ชายหนุ่มคิดว่าพอใกล้วันแต่งงานขึ้นมาจริงๆ พลอยคงลังเล บวกกับความอาวรณ์ในคนรักเก่าเลยทำให้ไม่อาจควบคุมจิตใจที่หวั่นไหวไว้ได้ จึงต้องแอบไปหาตรัย หรือว่าความรักความจริงใจของเขาไม่อาจสามารถชนะความผูกพันของพลอยกับตรัยที่มีต่อกันมานานนับเจ็ดปี...

ชายหนุ่มหยุดความคิดไว้แค่นั้นเมื่อเพชรโทร. มาหา

เพชร แกมาหาฉันหน่อยสิ...ฉันมีเรื่องอยากจะบอกน้ำเสียงของนภันต์มีแววเหนื่อยอ่อน ทำให้คนที่ได้ยินถึงกับตัวชาเลยทีเดียว

ภันต์ เกิดอะไรขึ้นกับพลอยเหรอ!”

พลอยไม่เป็นไรหรอก แกมาหาฉันที่บ้านก่อนเถอะ แล้วฉันจะเล่าเรื่องทุกอย่างให้แกฟัง

เมื่อเพชรรับคำนภันต์จึงเอนตัวลงบนโซฟายาวอย่างคนไร้เรี่ยวแรง เขาถามใจตัวเองอีกครั้งว่าควรจะเดินหน้าต่อ หรือหยุดทุกอย่างลงแค่นี้ แต่คำตอบที่ได้ทำให้นภันต์ถอนหายใจเสียงดัง ไม่ว่าอะไรจะ
เกิดขึ้นชายหนุ่มก็ไม่สามารถตัดใจจากพลอยได้ เธอจะต้องอยู่เคียงข้างเขาตลอดไป หากคิดหนีหรือทิ้งเขาไป นภันต์ก็จะตามหญิงสาวกลับมา ในเมื่อคาดหวังไว้มากมายว่าวันหนึ่งจะชนะใจพลอยให้ได้ อยู่ๆ จะให้ล้มเลิกความความตั้งใจนั้น เขาทำไม่ได้จริงๆ

 

เกิดอะไรขึ้นกับพลอยเมื่อก้าวเข้ามาในห้องเพื่อนสนิท เพชรก็ถามขึ้นด้วยสีหน้าวิตกกังวล นภันต์สูดหายใจลึกยาว ตบบ่าเพื่อนเบาๆ แล้วเริ่มต้นเล่าเรื่องที่ชญานันท์โทร. มาให้เพชรฟัง

เมื่อคืนพลอยเพิ่งบอกกับฉันว่าจะไม่มีทางจะกลับไปหาตรัยอีก แล้วทำไมเรื่องมันกลายเป็นแบบนี้ไปได้สีหน้าของเขาฉายแววงุนงง

ฉันก็คิดว่าพลอยไม่คิดจะกลับไปหาคุณตรัยเหมือนกัน แต่อาจอยากเจอเป็นครั้งสุดท้ายนั่นเป็นสิ่งที่ชายหนุ่มเองคาดหวังไว้

แล้วแกจะทำไงต่อเพชรยกปลายนิ้วคลึงขมับ อุตส่าห์คิดว่าน้องสาวกับเพื่อนรักจะลงเอยกันด้วยดี แต่กลับเจออุปสรรคอีกจนได้

คงต้องรอจนถึงพรุ่งนี้เช้า หากพลอยไม่กลับมา คงต้องเลื่อนงานแต่งออกไปก่อนนั่นคงเป็นทางออกที่ดีที่สุดหากพลอยกลับมาไม่ทันงานแต่งในเช้าวันพรุ่งนี้

ถ้าตอนเช้าพลอยไม่กลับมา แกยังจะแต่งกับพลอยอีกเหรอภันต์เพชรถามอย่างอ่อนใจ

ยังไงฉันก็จะแต่งกับพลอยให้ได้

หากพลอยไม่กลับมาเลยล่ะเพชรเริ่มกังวลใจ กลัวว่าน้องสาวจะหนีตามตรัยไปแล้วจริงๆ

ฉันจะตามพลอยกลับมาให้ได้ ในเมื่อพลอยสัญญาว่าจะแต่งงานกับฉัน พลอยก็ควรรักษาสัญญานั้น เพราะฉันได้เชื่อใจพลอยไปแล้ว พลอยไม่มีสิทธิ์ทำลายความเชื่อใจที่ฉันมีให้!”

แกมันบ้าไปแล้วละภันต์!”

ชายหนุ่มไม่สนใจคำต่อว่าของเพื่อนรัก เขาเดินไปเปิดโทรทัศน์
กดเลือกเปิดช่องรับสัญญาณภาพจากกล้องวงจรปิดหน้าบ้าน นั่งมองการเคลื่อนไหวจากหน้าจออย่างกระวนกระวาย จริงๆ แล้วแค่โทร. ไปบอก
รปภ. ที่เฝ้าประตูใหญ่ว่าหากพลอยกลับมาถึงเมื่อไรให้โทร. รายงานเขาก็ได้ แต่ความร้อนรุ่มในอกทำให้นภันต์ไม่สามารถนั่งรออย่างใจเย็นได้

ถ้าแกหิวก็ลงไปหาอะไรทานข้างล่างเลยนะเพชรบอกเพื่อนโดยไม่ละสายตาจากหน้าจอโทรทัศน์

แล้วแกไม่หิวเหรอ นี่มันสองทุ่มแล้วนะ

ในเวลาแบบนี้ฉันจะหิวได้ยังไงล่ะ

เพชรมองเพื่อนแล้วถอนหายใจเสียงดัง กำลังจะเดินออกจากห้องโทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้น

แม่นวลบอกว่าพลอยออกไปนอกบ้านตั้งแต่ตอนสาย ตอนนี้พลอยกลับมาหรือยัง พ่อขอคุยด้วยหน่อยเสียงบิดาของชายหนุ่มดังมาตามสาย

เอ่อ...พลอยออกไปหาเพื่อนน่ะครับพ่อ ยังไม่กลับเลยจำเป็นต้องโกหกไว้ก่อน ไม่อยากให้บิดาต้องกังวลใจไปด้วย เขาเองก็ยังหวังว่าน้องสาวจะกลับมาทันงานแต่ง

จะเข้าพิธีแต่งตอนเช้าอยู่แล้ว น้องแกยังออกไปตะลอนข้างนอกทั้งวันอีกเหรอเพชร ทำไมแกไม่ห้ามน้องล่ะ

...ก็มันอยู่ให้ห้ามเสียเมื่อไหร่ล่ะ ชายหนุ่มได้แต่บ่นอยู่ในใจก่อนจะบอกบิดาห้ามแล้ว มันไม่ฟังนี่พ่อเขาตอบไม่ค่อยเต็มเสียงนัก

เป็นพี่ภาษาอะไรจัดการเรื่องแค่นี้ก็ไม่ได้ ถ้าพลอยกลับมาบอกให้พลอยโทร. หาพ่อด้วยนะ

ครับ...” เพชรรับคำอย่างแค้นเคืองใจที่บิดาพูดจี้ใจดำเข้าให้ พลอยเป็นน้องสาวที่เพชรรักและตามใจมาตั้งแต่ไหนแต่ไร นอกจากจะมีนิสัยขี้อ้อนแล้วยังดื้อรั้นอย่างร้ายกาจ ใครจะไปกล้าขัดใจแม่คุณให้อาละวาดหนวกหูล่ะ

งั้นฉันลงไปหาอะไรทานก่อนนะเพชรหันไปบอกเพื่อนรักที่ยังไม่ละสายตาจากจอโทรทัศน์ ครั้นอีกฝ่ายพยักหน้ารับอย่างใม่ค่อยใส่ใจนักเขาจึงเดินออกจากห้อง ตรงไปยังชั้นล่าง


:::::::::::::::::::::


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

29 ความคิดเห็น