หนึ่งใจเสน่หา

ตอนที่ 8 : คืนและวันกับสองเรา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,678
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    10 เม.ย. 62

คืนและวันกับสองเรา

 

 

 

 

 

กันตกรอยากจะสบถออกมาดังๆ เมื่อรู้สึกตัวตื่นในยามเช้ารับรู้ว่ามือซุกซนของคนข้างตัวกำลังลูบไล้เรือนร่างของเขา

เธอจะไม่ให้ฉันเหลือแรงไว้ทำงานบ้างเหรอเขาพึมพำทั้งที่ยังไม่ลืมตา

หนึ่งว่าคุณก็ต้องการนะเธอเอ่ยเสียงคิกคักก่อนจะสอดมือเข้าไปในกางเกงนอนของเขา

ชายหนุ่มสบถในลำคออย่างเหลืออด ก่อนจะยกมือกดศีรษะเล็กๆ ลงกับกึ่งกลางลำตัวของเขา

ถ้าทำดีจะให้รางวัลชายหนุ่มบอกแค่นั้น

เด็กสาวจึงตั้งใจกับภารกิจรักที่เขาได้มอบหมายให้ได้เป็นอย่างดี และรางวัลของเธอก็คือได้อยู่บนตัวของกันตกร และควบคุมเขาได้อย่างอิสระ

หลังจากนั้นเจ้าตัวก็รีบออกไปทำอาหารเช้า ซึ่งกันตกรยังมีแรงพอที่จะออกไปทำงานที่รีสอร์ต แต่ก่อนออกจากบ้านเขาก็สั่งเธอเสียงเข้ม
         ฉันจะกลับตอนบ่ายแก่ๆ  อย่าเพิ่งออกไปเดินเล่นชายหาดนะ รอฉันก่อน

ค่ะ หนึ่งจะรอคุณกันต์เธอขานรับแล้วเดินมากอด เขย่งเท้าจุ๊บแก้มสากของชายหนุ่ม

กันตกรจึงกดจูบที่หน้าผากโค้งมนตอบ แล้วเดินออกจากบ้าน ตรงไปยังประตูเล็กที่เชื่อมต่อระหว่างบ้านพักของเขากับรีสอร์ต โดยมีแนวรั้วต้นไม้กางกั้นระหว่างสองอาณาเขต

หนึ่งฤทัยกลับไปทำงานบ้านตามปกติ เริ่มจากความสะอาดทุกห้อง นำผ้าเข้าเครื่องซักอบ พักกินมื้อเที่ยง นั่งคุยโทรศัพท์กับป้าสายใจ รายงานว่าทุกอย่างในบ้านเรียบร้อย รวมทั้งบอกว่าเจ้านายกลับบ้านแล้ว

จากนั้นก็ไปรีดผ้า แล้วจัดเก็บเข้าตู้อย่างเรียบร้อย เวลาที่เหลือคือรอกันตกรกลับมาจากรีสอร์ต เธอเลือกจะนั่งดูโทรทัศน์ในห้องนั่งเล่น

จริงๆ แล้วอยากเข้าไปเลือกหยิบหนังสือที่มีอยู่มากมายในห้องทำงานของเขา แต่ไม่กล้า ต้องรอขออนุญาตจากเขาเสียก่อน

กระทั่งบ่ายส่ีโมงครึ่งร่างสูงนั้นก็ก้าวเข้ามาในบ้าน เธอจึงรีบออกไปหา สิ่งแรกที่หนึ่งฤทัยทำคือเข้าไปกอดและซุกหน้ากับอกกว้างอย่างออดอ้อน

คุณกันต์ วันหลังหนึ่งหยิบหนังสือในห้องทำงานคุณกันต์มาอ่านได้ไหมคะ

ได้สิ แต่อย่ายุ่งกับเอกสารบนโต๊ะทำงานของฉันนะ และแฟ้มต่างๆ ด้วย

ค่ะเธอขานรับเบาๆ แล้วยกมือไหว้ขอบคุณเขา

กิริยานั้นช่างน่ารักในสายตาคนมอง เขาจึงวางถุงในมือลงบนโต๊ะ แล้วประคองดวงหน้าสวยนั้นไว้ ก่อนจะกดเรียวปากแนบกลีบปากนุ่ม  จูบที่อ่อนหวานดำเนินไปอย่างพอใจจึงผละออก

ฉันเอาเค้กมาจากรีสอร์ต ไปจัดใส่จานมากินกันเถอะ

ค่ะหนึ่งฤทัยขานรับ แล้วหิ้วถุงเค้กเข้าไปในห้องครัว จัดการวางขนมเค้กที่อยู่ในกล่องใส่จานพร้อมกับกาแฟ ส่วนตัวเองเลือกที่จะกินน้ำผลไม้

เมื่อกินเค้กหมดกันตกรก็ไปอาบน้ำ แต่งตัวลำลองสบายๆ แล้วออกไปเดินเล่นชายหาดกับเธอ

หนึ่งฤทัยยิ้มจนแก้มปริที่เขาจับมือเธอเดินไปเรื่อยๆ พร้อมกับชวนพูดคุยเกี่ยวกับครอบครัวของเธอ

ตอนนี้หนึ่งเหลือแต่ป้าสายใจจริงๆ ค่ะเธอเอ่ยเสียงเศร้าๆ หลังจากบอกเล่าเรื่องราวของพ่อกับแม่ที่เพิ่งจากไป

ก็ยังมีฉันอีกคนไง

คำพูดของเขาทำให้เด็กสาวยิ้มพร้อมกับน้ำตาซึม ถ้าอยู่ที่บ้านเธอคงโผกอดชายหนุ่ม แต่ตอนนี้ทำได้แค่ยกมือของเขาขึ้นมาจูบ

ขอบคุณค่ะ

กันตกรรับรู้ถึงความรู้สึกซาบซึ้งใจของเด็กสาว จึงยกมือข้างที่ว่างลูบผมเธอเบาๆ

เมื่อกลับมาถึงบ้านหนึ่งฤทัยก็ทำอาหารค่ำ ขณะที่กันตกรก็อยู่ที่ห้องทำงาน กระทั่งทำอาหารเสร็จเด็กสาวก็มาเคาะประตูเรียก แต่เขากลับสั่งให้เธอเข้าไปหาในห้อง พอก้าวเข้าไปก็ถูกกันตกรยกตัวเธอวางลงบนโต๊ะทำงาน

ตอนนี้ฉันอยากกินเธอก่อนชายหนุ่มบอกแค่นั้นก่อนลงมือถอดเสื้อผ้าเธอออกจากร่างจนเนื้อตัวเปลือยเปล่า

ป้อนความหวานด้วยจุมพิตอ่อนโยน ก่อนจะร้อนแรงขึ้น ซุกไซร้ซอกคอ ขบเม้มใบหู ก่อนจะซุกหน้ากับทรวงอกอิ่มของเธอ ในขณะมือสำรวจร่างกายเธอทุกซอกมุมอย่างพอใจ แล้ววกกลับมาเพื่อลูบไล้กึ่งกลางร่างกายเพื่อเตรียมความพร้อม ก่อนที่เขาจะถอดกางเกงออก หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับเธอ

เสียงเคลื่อนไหวและเสียงร้องของทั้งคู่ดังประสาน เนิ่นนานราวกับจะขาดใจ ก่อนทุกอย่างจะเหลือเพียงเสียงหอบหายใจแรง

ร่างอ่อนระทวยของหนึ่งฤทัยซุกซบกับอกกว้างของเขา

ถึงกับหมดแรงเลยเหรอ

ก็เดินเล่นชายหาดตั้งนานเธอพึมพำ แต่กันตกรหัวเราะเบาๆ เอ่ยเย้า

ก็ดีแล้วละ คืนนี้เธอจะได้ไม่กวนฉัน

ทว่าชายหนุ่มคิดผิดหลังจากกินข้าวอิ่ม นอนดูภาพยนตร์เป็นเพื่อนเขาแค่ไม่กี่นาที เด็กสาวก็ซุกซนกับร่างกายของเขา จากนั้นบทรักรอบที่สามของวันก็เกิดขึ้นในห้องนั่งเล่นนั่นเอง

 

พรุ่งนี้ป้าจะกลับมาแล้วนะคะเธอเอ่ยขึ้นในเย็นวันรุ่งขึ้นขณะกำลังจะเดินไปยังห้องครัว และกันตกรนั่งอ่านนิตยสารอยู่ในโถง

แล้วไงเขาแกล้งถามทั้งที่รู้ว่าเธอกังวลเรื่องอะไรอยู่

แล้วเราจะมีอะไรกันได้ยังไงเธอบอกออกไปตรงๆ

กลางคืนระหว่างเธอกับป้าสายใจ ใครหลับก่อนกัน

ป้าหลับตั้งแต่ละครหลังข่าวยังไม่จบเลยค่ะ แต่หนึ่งหลับตอนสี่ทุ่มกว่าๆ

งั้นป้าเธอหลับ เธอก็มาหาฉันได้นี่

จริงๆ เหรอคะน้ำเสียงลิงโลดของเธอทำให้กันตกรวางนิตยสารลง แล้วเดินไปโอบร่างบางที่กำลังง่วนกับการเด็ดใบกะเพรา

ทำไมกลัวจะไม่ได้นอนกับฉันหรือไง

กลัวค่ะเธอตอบตรงๆ จนเขานึกขัน

เป็นเด็กแก่แดดแล้วยังมักมาก คิดจะรีดฉันให้หมดแรงไม่เหลือไปใช้กับคนอื่นหรือยังไง

ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดีค่ะ หนึ่งอยากให้คุณกันต์ต้องการหนึ่งคนเดียว เพราะหนึ่งต้องการคุณกันต์แค่คนเดียว

ช่างพูดจริงๆเขาก้มจูบต้นคอเด็กสาว ดันร่างเธอติดเคาน์เตอร์

หนึ่งฤทัยวางมือจากการเด็ดใบกะเพรา เพราะร่างกายกำลังถูกมือใหญ่รุกราน เธอครางเสียงดังเมื่อเขาล้วงเข้าไปในชายเสื้อ แล้วเอื้อมมาเคล้าคลึงทรวงอก แก่นกายของเขาเบียดบดกับบั้นท้ายของเธอจนรู้สึกถึงความต้องการของอีกฝ่าย

มือทั้งสองข้างที่เท้าไว้บนเคาน์เตอร์สั่นนิดๆ เมื่อมือใหญ่อีกข้างของเขาสอดเข้าไปในกางเกงขาสั้นผ้ายืดของเธอ ปลายนิ้วแข็งแรงนั้นทักทายกึ่งกายของเธอแผ่วเบา ก่อนลูบไล้และสอดลึกเข้าไป จนเด็กสาวครางเสียงดังด้วยความรัญจวน

คุณกันต์ขา...หนึ่งไม่ไหวแล้วเธอบอกเสียงหอบปนสั่นน้อยๆ

ชายหนุ่มดึงกางเกงเธอหล่นลงไปยังปลายเท้า ก่อนกดหลังเธอให้บั้นท้ายกลมกลึงแอ่นขึ้น ครู่ต่อมาเขาก็สอดประสานเป็นหนึ่งเดียวกับเธอ

หนึ่งฤทัยร้องครางอย่างซ่านสุขกับการขยับกายเชื่องช้าของเขา ก่อนทุกจังหวะการเคลื่อนไหวจะเร่งเร้าต่อเนื่อง เสียงครางประสานกันดังก้องไปทั่วห้องแพนทรี ครู่ต่อมาหนึ่งฤทัยก็หวีดร้องออกมาอย่างสุขสมตามด้วยเสียงแหบห้าวของชายหนุ่ม ก่อนที่เขาจะซุกซบกับบ่าบางของเธอ

ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆเขาพึมพำข้างหูเธอขณะที่ยังกอดร่างเด็กสาวจากเบื้องหลัง

ทำไมคะเธอถามทั้งที่ยังเปลือยท่อนล่างให้เขาก่ายกอด

ฉันต้องการเธออยู่แทบตลอดเวลา ฉันเหมือนคนบ้ากาม

หนึ่งก็เหมือนกัน

ไม่เหมือนหรอก เธอเพิ่งรู้จักเซ็กซ์ เพิ่งลิ้มรสมัน ซึ่งเหมือนอาหารจานอร่อยที่เพิ่งเคยกิน ย่อมกินอย่างตะกละในตอนแรก แต่นานไปก็คงมีระยะเวลาของมัน แต่ฉันสิ ฉันกับเซ็กซ์มันเกิดขึ้นตามเวลาที่ธรรมชาติเรียกร้องมานานแล้ว แต่กับเธอ...มันมากเกินไปแล้วท้ายประโยค
นั้นสั่นแผ่วราวกับหวาดหวั่นในสิ่งที่กำลังคืบคลานมาหา

เพราะหนึ่งเป็นของใหม่สำหรับคุณกันต์เหรอคะ

นั่นก็ใช่...” และเขารู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่มากกว่าเซ็กซ์

นานไปคุณจะต้องการหนึ่งน้อยลง หรือไม่ต้องการเลยแบบนั้นใช่ไหมคะ

ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน รู้แค่ตอนนี้ฉันต้องการเธอเหมือนคนบ้ากามชายหนุ่มจบประโยคของตัวเองด้วยการเข้ามาในตัวเด็กสาวอีกครั้ง และเธอตอบรับสัมผัสของเขาอย่างกระตือรือร้นเช่นเดิม

 

เสียงโทรศัพท์มือถือของหนึ่งฤทัยที่วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียงดังขึ้นในตอนเช้าตรู่ เธอเอื้อมมือรับขณะที่เนื้อตัวยังเปลือยเปล่าไม่ต่างจากคนที่นอนอยู่ข้างๆ เมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์โทร. ของป้าสายใจ เธอก็รีบกดรับ

ฮัลโหล ป้าจะกลับกี่โมงคะ

ขอโทษนะคะ คุณเป็นญาติกับคุณสายใจหรือเปล่าคะ

ใช่ค่ะ ไม่ทราบโทร. จากไหนคะหนึ่งเริ่มงุนงงที่คนโทร. มาไม่ใช่ป้าของเธอ

จากทางโรงพยาบาลในตัวจังหวัด คุณสายใจประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตแล้ว รบกวนญาติติดต่อที่โรงพยาบาล...ด้วยนะคะ

ไม่จริง ป้าจะตายได้ยังไง!” เสียงพูดด้วยความตกใจของหนึ่งฤทัยปลุกชายหนุ่มให้ลืมตาขึ้น ครั้นเห็นใบหน้าซีดขาวราวกระดาษของเธอ เขาก็เอื้อมหยิบโทรศัพท์จากมือเด็กสาวไปพูด

เกิดอะไรขึ้นครับ

คุณสายใจได้รับอุบัติเหตุรถชนขณะเดินข้ามถนน รบกวนญาติมาทำเรื่องรับศพที่โรงพยาบาลด้วยนะคะจากนั้นปลายสายก็บอกชื่อโรงพยาบาล

ชายหนุ่มขานรับแล้ววางโทรศัพท์ลง ก่อนดึงร่างที่กำลังสั่นสะท้านเพราะแรงสะอื้นมากอดไว้แน่น

หนึ่งไม่เหลือใครแล้ว ฮือๆเธอเอ่ยปนสะอื้นขณะซุกอยู่กับอกของเขา

เธอยังมีฉันไง ฉันจะไม่มีวันทิ้งเธอหรอกกันตกรพูดพลางลูบหลังไหล่อย่างปลอบโยน

ทำไมทุกคนที่หนึ่งรักต้องจากหนึ่งไปด้วยเธอยังคร่ำครวญจนน้ำตาชุ่มแผงอกเปลือยเปล่าของเขา

ทำใจดีๆ ไว้นะ ยังไงเธอก็ยังมีเหลือฉัน แต่ว่าตอนนี้เราต้องรีบไปโรงพยาบาลก่อน

ค่ะหนึ่งฤทัยรับคำเสียงแผ่ว

จากนั้นทั้งสองก็รีบอาบน้ำแต่งตัวอย่างรีบเร่ง กันตกรพาหนึ่งฤทัยไปยังรีสอร์ตพร้อมกับสั่งลูกน้องคนสนิทให้ออกเรือสปีดโบ๊ตไปส่งเขากับหนึ่งฤทัยบนฝั่ง แล้วนั่งรถต่อไปยังโรงพยาบาลในตัวจังหวัด

พอเห็นศพของผู้เป็นป้า หนึ่งฤทัยก็เข่าอ่อนพร้อมปล่อยโฮเสียงดัง

ทำไมป้าทิ้งหนึ่งไปแบบนี้ ฮือๆ แล้วหนึ่งจะอยู่กับใคร

เธอต้องเข้มแข็งนะ ป้าเขาไปสบายแล้ว 

กันตกรเข้าไปพยุงร่างเด็กสาวไว้พลางปลอบโยนจนเธอเงียบเสียงลง

ตอนนี้เธอตอนแจ้งญาติคนอื่นๆ ให้รับรู้ก่อนกันตกรบอกเมื่อเห็นว่าเธอดูสงบสติอารมณ์ได้แล้ว

จากนั้นหนึ่งฤทัยก็โทร. หาน้าสาวของเธอเพื่อแจ้งข่าวร้าย


:::::::::::::::::::::::


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

149 ความคิดเห็น