(Draco x Hermione)Young mother

ตอนที่ 21 : บทที่ 18 คนในครอบครัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,621
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 182 ครั้ง
    12 พ.ค. 63

บทที่ 18 คนในครอบครัว

 

หนูน้อยสกอร์เปียสโตไวและเป็นเด็กเลี้ยงงานเหลือเกิน เขากินอิ่ม นอนหลับเป็นเวลา และมีพัฒนาการที่สมบูรณ์ เฮอร์ไมโอนี่เริ่มรู้สึกเคยชินกับการตื่นนอนกลางดึกเพื่อป้อนนมเจ้าตัวน้อย ผลัดกับเดรโกที่จะรับช่วงต่อตอนใกล้เช้า ทั้งคู่แอบขอบคุณนาร์ซิสซาไม่ได้ที่ส่งแนนซี่ เจ้าเอลฟ์ประจำบ้านตัวน้อยมาให้ มันช่วยงานในบ้านได้เยอะมาก ทั้งจัดการผ้าสกปกของเจ้าตัวเล็กที่ใช้ผ้าอ้อมเปลืองกว่าใคร และจัดการงานบ้าน ทำความสะอาด กวาดถู กระทั่งเตรียมอาหาร ทำให้คุณพ่อ คุณแม่มือใหม่มีเวลาที่พักงีบหลับบ้าง โดยเฉพาะเดรโกที่ไม่ควรจะเหนื่อยจนเกินไปนัก เขายังต้องทำงานในทุกวันเป็นประจำเช่นเคย แม้ว่าแม่ของเขาจะบอกให้เขาหยุดทำงานประจำได้แล้วก็ตามที...

เช้าวันเสาร์ วันหยุดที่จะได้นอนตื่นสาย แต่นั้นไม่ใช่อีกต่อไปเมื่อคุณมีเจ้าตัวเล็กเพิ่มขึ้นอีกคน เดรโกยืนแปรงฟันอยู่หน้ากระจก ใบหน้าของเขาอิดโรยด้วยความอ่อนเพลีย เฮอร์ไมโอนี่ยืนยันที่จะให้แนนซี่ได้มีเวลาพักบ้างในช่วงดึก เขาจึงจำต้องตื่นขึ้นมาช่วยเปลี่ยนผ้าอ้อมให้สกอร์เปียส ในขณะที่เฮอร์ไมโอนี่ต้องคอยปั้มน้ำนมใส่ถุงแช่ไว้ ซึ่งเขารู้สึกว่ามันเป็นวิธีการเลี้ยงลูกของมักเกิ้ลที่แปลกมากทีเดียว เขาไม่เคยเห็นเจ้าเครื่องปั้มนม หรือตู้แช่นม หรือที่นึ่งขวดนมมาก่อน ซึ่งของพวกนี้โมนิก้าเป็นคนจัดหาและสอนพวกเขาใช้ ชายหนุ่มเริ่มคุ้นที่จะหยิบนมในตู้แช่ออกมาละลายน้ำ แน่นอนว่าเวทมนต์สามารถทำได้ไว้ขึ้นแม้กระทั่งอุ่นน้ำนมให้อยู่ในอุณหภูมิปกติ ครั้งนึงที่เขาไม่เคยรู้มาก่อน เขาแค่ละลายน้ำแข็งแล้วเอาให้เจ้าตัวเล็กดื่ม สกอร์เปียสทำหน้าเบ้ปิดปากแน่น ก่อนจะร้องไห้จ้าลั่นบ้านจนเฮอร์ไมโอนี่ที่กำลังแต่งตัวต้องวิ่งออกมาดู หล่อนตีแขนเขาเสียยกใหญ่ แล้วสอนให้เขาลองหยดน้ำนมลงบนหลังมือเสียก่อน ตั้งแต่นั้นมาเขาก็ไม่เคยลืมเรื่องนี้อีกเลย...

"อรุณสวัสดิ์เจ้าตัวแสบ..."

เขาเดินเข้าไปยังห้องเด็กอ่อน ดวงตาสีฟ้าซีดจับจ้องไปที่ร่างของเฮอร์ไมโอนี่ แสงตะวันลอดผ่านทระทบเฮอร์ไมโอนี่ที่กำลังให้นมเจ้าหนูน้อยอยู่กับอก เธอหันมาส่งยิ้มให้เขาอย่างอ่อนหวาน ก่อนที่ดวงตาสีน้ำตาลกลมโตจะก้มมองลูกชายในอ้อมแขนที่กำลังหลับตาพริ้มโดยที่ปากยับคงดูดนมอย่างสบายใจ เดรโกไม่เคยเห็นภาพใดที่อบอุ่นและงดงามเท่านี้มาก่อน เขาเดินไปนั่งข้างๆเธอ มองดูเจ้าตัวน้อยที่กำลังเพลิดเพลินใจ เขาอดที่จะก้มลงไปหอมแก้มยุ้ยของลูกชายไม่ได้ ส่งผลให้สกอร์เปียสเริ่มลืมตาหันมามองเข้า พลางส่งเสียงทักทาย...

"นายทำให้เขาเสียนิสัย..."

เฮอร์ไมโอนี่ส่ายหน้า แต่ก็ยอมปล่อยให้ชายหนุ่มช้อนตัวลูกชายขึ้นไปพาดบ่า เขาตบเบาๆจนเจ้าหนูเรอออกมา หญิงสาวพยายามหัดให้ลูกชายกินนอนเป็นเวลา แต่สมาธิของสกอร์เปียสมักจะเสียไปทุกคนที่เดรโกเข้ามา เขาอดที่จะแหย่ หรือเล่นกับลูกไม่ได้ ครั้งนี้ก็เช่นกัน สกอร์เปียสผละจากเต้าของเธอโดยไม่ยอมดูดนมอีกเลยนอกจากส่งเสียงเอิ๊กอ๊ากเล่นกับพ่อของเขาโดยไม่สนใจเธออีก...

"ลูกพ่อจริงๆเลยนะ..." เฮอร์ไมโอนี่ยิ้ม "...งั้นก็เล่นกันไปเลยสองพ่อลูก"

"เธออิจฉาหรือไงเฮอร์ไมโอนี่..." เขาแหย่ หญิงสาวยิ้ม

"จะไปอิจฉานายทำไมยะ!"

"ก็ลูกติดฉันมากกว่าเธอไงล่ะ"

"น้อย ๆ หน่อยเดรโก...ถ้านายคิดแบบนั้นจริงๆ งั้นคืนนี้ฉันจะนอนหลับจนถึงเช้า นายลุกมาป้อนนม เปลี่ยนผ้าอ้อมด้วยตัวเองเลยก็แล้วกัน"

"เธอขู่ฉันหรอเฮอร์ไมโอนี่"

"ไม่ได้ขู่...ว้าย" หญิงสาวร้องลั่น เมื่อเขาใช้แขนแข็งแรงล็อกเธอเข้ามาให้อ้อมแขน

"ไม่เอาน่า...อย่าน้อยใจไปเลยเนาะ สกอร์เปียสชอบที่คุณแม่อยู่ด้วยมากกว่า"

"ปล่อยเลย...ไม่ต้องมาทำอ้อนเลย นายก็แค่ขี้เกียจตื่นมาคนเดียวต่างหากล่ะ"

"ฉันอยากตื่นพร้อมเธอต่างหาก...ทุก ๆ วัน ๆ ทุก ๆ เวลาเลย"

"ตาบ้า...////"

เธอผลักเขาออกด้วยความขัดเขิน มุมขี้อ้อนของเขาทำให้หญิงสาวใจเต้นมาโดยตลอด เธอไม่ค่อยชินเท่าไหร่นัก เพราะเจ้าตัวชอบทำหน้าเย็นชา ปากร้ายใส่เธอมาทั้งชีวิิต เฮอร์ไมโอนี่ส่ายหน้า มองดูสองพ่อลูกอย่างอารมณ์ดี เธอลากเอารถเข็นเด็กสำหรับเด็กอ่อนออกมา ใช้ผ้าสำลีอ่อนนุ่มและเบาะบางๆรองไว้ เดรโกวางสกอร์เปียสในรถเข็นอย่างแผ่วเบารัดเข็มขัดแน่นหนา ช่วยสวมถุงเท้า ถุงมือกับหมวกใบจิ๋ว ซึ่งทุกอย่างเป็นสีเขียว

"สีเขียว....อีกแล้ว!"

เฮอร์ไมโอนี่ตีแขนเขาเบาๆด้วยความหมั่นไส้

"...เมื่อไหร่จะได้ใช้สีแดงบ้างล่ะ"

"ถ้าหน้าที่แต่งตัวลูกเป็นของฉัน ก็อย่างหวังเลย...เนาะ สกอร์เปียสก็ชอบสีเขียว เธอดูสิเขายิ้มใหญ่เลย"

เดรโกมั่นอกมั่นใจว่าอย่างไรเสียลูกชายของเขาก็ต้องอยู่สลิธีรีนเหมือนเช่นที่ทายาทตระกูลมัลฟอยเป็นมาอย่างแน่นอน ทำเอาเฮอร์ไมโอนี่ส่ายหัวทุกที เธอเองก็อยากให้ลูกชายของเธออยู่กริฟฟินดอร์ เป็นสิงโตแสนกล้าหาญ แต่ดูท่าเจ้าตัวน้อยจะเหมือนพ่อเขาเหลือเกิน

"ไปทานมื้อเช้ากันเถอะ ป่านนี้แนนซี่คงตั้งโต๊ะรอแล้ว"

หญิงสาวบอก เธอหิวง่ายและทานเยอะมากในช่วงให้นมลูก แต่กลับไม่ทำให้น้ำหนักตัวขึ้นเลย มีแต่จะลดลงด้วยซ้ำ ซึ่งนั่นก็ถือเป็นเรื่องที่ดีทีเดียว

"ฉันหิวจนจะเป็นลมเลยล่ะ!"

"เธอก็หิวตลอดเวลานั่นแหละ...เมื่อคืนฉันได้ยินเสียงเธอย่องไปหาของกินในตู้เย็นนะ"

"แฮะๆ ระหว่างปั้มนมมันทำให้ฉันหิวนิ..."

"ฉันย้ายตู้เย็นมาไว้ในห้องนอนให้เธอเลยเอาไหม เธอจะได้ไม่ต้องย่องไปไกลไง"

"นายพูดจริงหรอ...?" หญิงสาวตาโต หากแต่วินาทีต่อมาเขาก็ตีหัวเธอเบาๆ

"ปีศาจสักตัวนายสิ!" เขาบ่น "ฉันแค่ประชดเฮอร์ไมโอนี่"

"ความคิดนายออกจะวิเศษ" เธอทำหน้าจ๋อย

"พอเลยเฮอร์ไมโอนี่...ไป เดินไปเลย ไปทานมื้อเช้ากัน"

เดรโกขมวดคิ้ว ก่อนที่ชายหนุ่มจะเข็นรถพาลูกชายเดินตามเธอออกไป เขาอดที่จะเอ็นดูเฮอร์ไมโอนี่ไม่ได้ คนตัวเล็กดูโทรมและอินโรยอย่างไม่ต้องสงสัย เธอหิวง่าย จนเกือบจะตลอดเวลาด้วยซ้ำ ซึ่งก็ถือเป็นเรื่องปกติเพราะร่างกายต้องการสารอาหารเพื่อผลิตน้ำนม และเจ้าหนูก็กินเยอะมากทีเดียว ไม่แปลกใจเลยที่น้ำหนักของเฮอร์ไมโอนี่จะลดฮวบลงมาจนเกือบจะเป็นปกติก่อนที่เธอท้อง มีเพียงสิ่งเดียวที่ทำให้เขามวลท้องทุกครั้งที่เผลอมองเธอ...

"เดรโก?"

"ฮะ..."

"มองอะไร...นั่งสิ"

เขากระแอมเรียกสติเล็กน้อย ก่อนจะนั่งลงข้างเธอ โดยที่จอดรถเข็นสกอร์เปียสไว้ข้างๆ ในสายตาของทั้งคู่ เฮอร์ไมโอนี่โบกไม้กายาสิทธิ์เสกโมบายรูปดาวเล็ก ๆ ให้เริ่มขยับหมุนไปมาอยู่ตรงหน้า ก่อนที่เธอจะร่ายคาถาให้เพลงบรรเลงเบา ๆ ค่อยช่วยขับกล่อม เฮอร์ไมโอนี่อ่านเจอมาว่าเพลงบรรเลงสามารถช่วยสร้างสมาธิให้เด็กๆได้เป็นอย่างดี และเจ้าหนูก็ชอบเสียด้วย

"อื้ม....รู้สึกดีจัง" เฮอร์ไมโอนี่คว้าแก้วกาแฟดำของเดรโกมาสูดดมพลางหลับตาพริ้ม ก่อนจะดันมันคืนเขา

"เธอทำอะไร...พิธีกรรมอะไรหรือไง"

"ตาบ้า..." หญิงสาวดื่มนมอึกใหญ่ลงคอ "...ก็ฉันอยากดื่มกาแฟนิ แต่ก็ไม่ควรดื่มอะไรที่มีคาเฟอีนในช่วงนี้ แค่ดมนิดๆหน่อย ๆเองน่า"

"เธอนี่ทำเป็นตลกไปได้" เขาส่ายหน้า จิบกาแฟลงคอ พลางป้ายแยมเบอร์รี่ลงบนขนมปังแล้วส่งให้เธอ หญิงสาวยิ้มกว้างก่อนจะรับขนมปังจากเขา

"ขอบคุณนะ" เฮอร์ไมโอนี่ชะโงกหน้าเอาหน้าผากถูกกับต้นแขนของเขาเล่นอย่างที่เธอชอบทำ "นายใจดีจัง"

"แน่นอน..."

เขากระตุกยิ้มบางๆ หันไปดูเจ้าตัวเล็กที่กำลังคว้ามือเอื้อมจับดวงดาวเหล่านั้นเล่นอย่างอารมณ์ดี สลับกับเอื้อมหยิบของกินให้เฮอร์ไมโอนี่ เขาชอบมองดูเธอกินอย่างตั้งอกตั้งใจ

เธอตั้งใจกับทุกๆเรื่องนั่นแหละ

เขาบอกตัวเอง ชายหนุ่มนึกขำที่เฮอร์ไมโอนี่เคยบอกว่าเขากินเหมือนรังเกียจอาหาร ราวกับลิ้นของเขาไม่มีประสาทรับรู้ใดๆ ทั้งที่จริงมันคือมารยาทบนโต๊ะอาหารของคนในตระกูลมัลฟอย พวกเขารับประทานกันอย่างเงียบเชียบ และไม่พูดคุยใดๆเลย เขาไม่ค่อยชอบความน่าอึดอัดนี้เท่าไหร่นัก เมื่อไหร่ที่เขาทำให้มีดกระทบจานดังเกินไป พ่อ และแม่ก็จะหันมามองเขาเป็นตาเดียวจนเขาต้องเบาเสียงลง และเรียนรู้ที่จะทำทุกอย่างให้เรียบร้อยไร้เสียง แต่ตอนนี้เขาชินเสียแล้ว เฮอร์ไมโอนี่ไม่มีพิธีรีตองใดๆ เธอสามารถกินอาหารไปด้วยพร้อมอ่านหนังสือ บางที่ก็ฮัมเพลงตอนรินกาแฟให้เขา ยิ้มหน้าบานเมื่อเขาเอ่ยชมอาหารที่เธอทำ หรือวิ่งมากอดคอเขาถ้าเขาทำอะไรถูกใจ เธอมีชีวิตชีวาเหลือเกิน และนั่นคือทั้งหมดที่เขาชอบในตัวเธอ...

"เดรโก...."

"หื้ม...?"

"มีพัสดุของนายมาอีกแล้วนะ แนนซี่รวบรวมไว้ให้บนโต๊ะหน้าโซฟา"

"อื้อ ขอบใจ" เขาบอก พลางดื่มกาแฟอึกใหญ่

"เดรโก..."

"หื้ม..." ชายหนุ่มหันไปมอง หญิงสาวจ้องหน้าเขาราวกับเธอมีบางอย่างอยากจะพูด "....อะไร?"

"พวกนั้นเป็นนิตยสารควิชดิชที่แอสโตเรีย กรีนกราสส่งให้นายใช่หรือเปล่า"

เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ๆ "อือ...คิดว่าเราชอบควิชดิชเหมือน ๆ กันน่ะ...เธอไม่พอใจหรือไง"

"อืม..." คนตรงหน้ายอมรับตรงๆ ทำให้เขาชะงักไปเล็กน้อย เดรโกปรับสีหน้าให้ราบเรียบเป็นปกติ

"ฉันไม่ค่อยพอใจเลยบอกตามตรง..." เฮอร์ไมโอนี่เอ่ยตามตรง เธอเรียนรู้ที่จะบอกความต้องการของตัวเองออกมา หลังจากที่เป็นแม่คนทำให้เธอรู้ว่าเวลามีค่าเกินกว่าจะเสียเวลาอ้อมค้อม "...มันไม่แปลกไปหน่อยหรือไง เธอส่งของมาหานายทุกอาทิตย์เลยนะ"

"ก็ปกตินิ...ฉันไม่ได้รู้สึกอะไร"

"นายไม่รู้สึกก็ดีแล้ว..." เดรโกไม่เคยรู้สึกว่าเฮอร์ไมโอนี่เริ่มจะน่ากลัวเท่ากับตอนที่ดวงตาสีน้ำตาลหรี่มองเขาจนต้องลอบกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ "...ฉันรู้ว่านายชอบกีฬา หนังสือพวกนั้นฉันสั่งให้นายได้ ไม่ต้องลำบากเธอหรอก"

"ถ้าเธอไม่พอใจ...ฉันจะบอกแอสเอง"

"ไม่ต้องหรอก" หญิงสาวยิ้ม "...ไว้ฉันจัดการเอง"

ชายหนุ่มสำลักกาแฟจนหน้าแดง รอยยิ้มของเฮอร์ไมโอนี่ไม่ได้ทำให้เขาคลายความกดดันลงเลย เธอทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ลุกไปอุ้มสกอร์เปียสเล่นจนเขามองตาม เขาเริ่มเข้าใจความรู้สึกของพ่อขึ้นมาบ้างแล้วเวลาที่แม่ของเขากดดันพ่อ ความรู้สึกมันเป็นเช่นนี้เอง ใช่ว่าเขาจะสู้เธอไม่ได้ซะเมื่อไหร่ ผู้ชายอกสามศอกเอาชนะผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ได้ทุกคนนั่นแหละ แต่พวกเขาเลือกที่จะไม่ทำเพราะคำ ๆ เดียวเลยจริง ๆ พวกเขารักที่จะเห็นพวกเธอมีความสุข...

ชายหนุ่มผมบลอนด์ส่ายหน้า เขากลายเป็นพอตเตอร์ที่ยอมเด็กวีสลีย์ทุกอย่างไปตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ดวงตาสีซีดทอประกาย มองดูลูกชายของเขาส่งเสียงกรี๊ดร่าเริงเมื่อเธอจับเจ้าหนูหมุนไปรอบ ๆ เหมือนเต้นระบำ

"เรียกแดดดี้สิจ๊ะ..." 

เฮอร์ไมโอนี่จับมือน้อย ๆ กวักเรียกเขา สกอร์เปียสหัวเราะร่า ชายหนุ่มวางแก้วกระเบื้องลงบนโต๊ะ ก่อนจะรีบสาวเท้าตรงไปหาสองแม่ลูกอย่างรวดเร็ว เธอยิ้มกว้างให้เขาจนเดรโกอดไม่ได้ เขาหอมแก้มเฮอร์ไมโอนี่ฟอดใหญ่ ประคองกอดสองแม่ลูกที่ขยักโยกย้ายไปตามจังหวะเพลงสำหรับเด็กอย่างสนุกสนาน เดรโกรักช่วงเวลานี้เหลือเกิน และเขาจะไม่ยอมให้อะไรพรากสิ่งที่ค่าที่สุดของเขาไปอย่างเด็ดขาด...

 

 

"หนูเป็นเด็กที่มีความสุขที่สุดในโลกใช่หรือเปล่าจ๊ะ"

"หลับไปแล้วเจ้าลูกชาย..." 

ทั้งคู่คุยกันด้วยเสียงแผ่วเบา หลังจากที่เฮอร์ไมโอนี่กล่อมสกอร์เปียสหลับปุ๋ย มองดูเจ้าตัวน้อยไร้เดียงสานอนหลับสบายอยู่บนเตียงสำหรับเด็กอ่อนแสนสบาย เจ้าหนูกินอิ่ม นอนหลับสบายทีเดียว...

ชายหนุ่มขมวดคิ้ว เขานึกอะไรบางอย่างได้ สิ่งที่เขาตั้งใจเอาไว้นานแล้ว ร่างสูงลุกพรวดหายไปยังห้องนอนของเขาอย่างรวดเร็วเสียจนเฮอร์ไมโอนี่ขมวดคิ้ว เขากลับเข้ามาอีกครั้ง เฮอร์ไมโอนี่หันไปมอง ใบหน้าเรียวยาวราวรูปสลับเต็มไปด้วยความหมายบางอย่างที่เธอไม่เข้าใจ แต่รับรู้ได้ถึงความสุข ไม่ทันที่เฮอร์ไมโอนี่จะพูดอะไรออกมา ชายหนุ่มก็ค่อย ๆ คุกเข่าลงกับพื้น หญิงสาวอ้าปากค้างด้วยความมึนงง...

"เดรโก...?"

เขาล่วงหยิบกล่องแหวนออกมา เพียงแค่นั้นเฮอร์ไมโอนี่ก็รู้สึกได้ว่าภาพตรงหน้าช่างพร่ามัวเหลือเกิน เพราะดวงตาคู่งามรื้นไปด้วยหยาดน้ำตา 

เดรโกรู้สึกประหม่าเล็กน้อยที่ต้องมาทำอะไรแบบนี้ มันไม่ใช่นิสัยของเขาเลย แต่เขาก็อยากจะทำมัน เขาบอกกับตัวเองว่าอยากเห็นผู้หญิงตรงหน้ามีความสุข เขาเคยตั้งใจจะซื้อแหวนเรียบ ๆ ที่เขาแอบเล็งไว้มานานมากให้เธอ ชายหนุ่มทำงานหนักเพื่อจ่ายค่าเช่า ค่าใช้จ่ายต่าง ๆ แบบเดือนชนเดือนมาตลอดจนเขาหมดภาระเรื่องค่าเช่า ทำให้เดรโกสามารถซื้อแหวนที่เขาตั้งใจจะมอบให้เธอได้...

"ฉันควรทำมาตั้งนานแล้ว...แต่งงานกับฉันนะเฮอร์ไมโอนี่"

"...เมอร์ลินช่วย" หญิงสาวชวนเจียนจะเป็นลม เธอยิ้มหวานให้กับชายผมบลอนด์ตรงหน้า พยักหน้าซ้ำไปซ้ำมาด้วยความตื้นตัน หญิงสาวแทบจะไม่อยากเชื่อหูตัวเอง คนอย่างเดรโก มัลฟอย ที่ทำตัวร้ายกาจใส่เธอจะเป็นคนเดียวกับที่พูดประโยคนี้ออกมาด้วยน้ำเสียงที่น่าฟังที่สุด 

"...ฉันคิดว่าเราแต่งงานกันแล้วซะอีก..."

เฮอร์ไมโอนี่เดินตรงไปหาเขาอย่างแผ่วเบา เดรโกส่งยิ้มยียวน

"ส่งมือมาสิ ไม่บ่อยหรอกนะที่จะเห็นมัลฟอยคุกเข่าน่ะ"

"ตาบ้า..."

เธอหัวเราะเบา ๆ มองดูเขาบรรจงสวมแหวนลายเถาวัลย์เรียบ ๆ บนนิ้วนางข้างซ้ายของเธอด้วยหัวใจที่พองโต

"ขอบคุณนะเดรโก...มันสวยมากเลย"

เขาลุกขึ้นยืนจุมพิตที่มือบอบบางของเธอ ดวงตาสีซีดเต็มไปด้วยความหมายที่ลึกซึ้ง จ้องมองเธอ

"ขอบคุณที่เป็นแม่ที่ดีของสกอเปียสเฮอร์ไมโอนี่"

เขาค่อย ๆ บรรจงจุมพิตเธอย่างอ่อนโยน ทั้งคู่กอดกันด้วยความรู้สึกที่แสนอบอุ่นหัวใจ ยามที่รู้ว่าใครบางคนคอยอยู่เคียงข้าง หญิงสาวค่อย ๆ ถอนริมฝีปากออกมาอย่างเชื่องช้า ทั้งคู่มองดูเจ้าตัวเล็กที่นอนหลับไม่รู้เรื่อง...

"ไม่อยากเชื่อเลยสามีของฉันคือเดรโก มัลฟอย" เฮอร์ไมโอนี่ซบหน้าลงแนบอก "และเป็นสามีที่ดีมากด้วย"

"ฉันก็ไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามีภรรยาเป็นยายหนอนหนังสือหัวฟู"

หญิงสาวค้อนวงใหญ่ หากแต่เขากลับรวบตัวเธอไปกอด หอมแก้มนวลฟ๊อดใหญ่ด้วยควาหมั่นเขี้ยว เฮอร์ไมโอนี่โวยวายนิดหน่อยว่าเธอยังไม่ได้อาบน้ำเลย จึงชวนกันไปจัดการธุระส่วนตัวระหว่างที่เจ้าตัวเล็กหลับปุ๋ย

"ไปเถอะ...เดี๋ยวแนนซี่มาช่วยดูระหว่างที่เขาหลับ เราจะพอมีเวลาอาบน้ำแต่งตัวบ้าง"

ชายหนุ่มพยักหน้าอย่างว่าง่าย แต่จังหวะที่พวกเขาเดินออกมาที่ห้องนั่งเล่น บรรยากาศโดยรอบก็เริ่มบิดเบีี้ยวเป็นวนกลม ก่อนที่ร่างของนาร์ซิสซาจะปรากฏออกมาอย่างรีบร้อน ทั้งคู่เอ่ยทักอย่างอารมณ์ดี นางมาเยี่ยมหลานอยู่เป็นประจำ แต่ไม่เคยมาเช้าเยี่ยงนี้มาก่อน

"เดรโก...!"

เสียงของนางสั่นเครือจนชายหนุ่มใจหาย ดวงตาคู่งามเต็มไปด้วยหยาดน้ำตา มือทั้งสองของนางสั่นเทา เฮอร์ไมโอนี่รีบตรงเข้าไปประคองเมื่อเห็นนาร์ซิสซาแทบจะทรุดลงไปกับพื้น นางโผเข้ากอดลูกชายไว้

"แม่ แม่ครับเกิดอะไรขึ้น!"

"พ่อ พ่อของลูก..." นางร้องไห้ออกมา เฮอร์ไมโอนี่ตาโตด้วยความตกใจ หญิงสาวไม่เคยเห็นสตรีตรงหน้าเสียการควบคุมตนเองเช่นนี้มาก่อน ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความเครียด ดวงตาทั้งสองแดงก่ำ

"พ่อทำไมครับแม่!"

"พ่อถูกคุมตัวเดรโก..." นางสะอื้น "....พ่อถูกคุมตัวไปศาลสูงวิเซ็นกาม็อต!"

"อะไรนะครับ!"

นาร์ซิสซาร้องไห้ ระล่ำระลักเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นว่าสามีของนางเข้าไปพัวพันกับเรื่องผิดกฏหมายให้ลูกชายฟัง เฮอร์ไมโอนี่เห็นมือทั้งสองข้างของชายหนุ่มกำแน่น ใบหน้าของเขาขาวซีดยิ่งกว่าเก่า เดรโกเม้มปากแน่นจนบางเฉียบ สีหน้าราบเรียบไร้อารมณ์ทำให้ไม่อาจคาดเดาได้ว่าเขากำลังคิดอะไร แต่หญิงสาวรู้ดี เขากำลังเครียด เช่นเดียวกับคุณนายมัลฟอยที่ระเบิดอารมณ์ออกมา นางไม่กล้าตามไปที่ศาลสูงวิเซ็นกาม็อตเพียงลำพัง นางโศกเศร้าที่สามีถูกควมคุมตัวไปจากคฤหาสน์โดยที่หล่อนไม่สามารถทำอะไรได้เลย!

"เดรโก...นายพาคุณนายมัลฟอยไปที่ศาลเลย เดี๋ยวนี้!"

เฮอร์ไมโอนี่สั่งด้วยความร้อนรน เมื่อเห็นสองแม่ลูกตระกูลมัลฟอยเริ่มทำตัวไม่ถูก เขาไม่เคยเผชิญกับเรื่องแบบนี้มาก่อน ชายหนุ่มพนักหน้าด้วยความร้อนรน หญิงสาวตรงเข้าไปหยิบเสื้อคลุมพ่อมดสีดำสนิทสวมอย่างเร่งรีบให้เขา

"ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อยค่ะ" เธอกุมมือนาร์ซิสซา "เดรโกจะเคียงข้างคุณค่ะคุณนาย!"

นางพยักหน้าทั้งน้ำตา ก่อนที่ร่างของสองแม่ลูกจะหายวับไปต่อหน้า เฮอร์ไมโอนี่สูดลมหายใจเข้าปอด หญิงสาวทรุดตัวลงบนโซฟาด้วยความรู้สึกหนักหน่วง เธอสงสารสองแม่ลูกจับใจ แต่นั่นหมายความว่าเรื่องที่แฮร์รี่และรอนสงสัย ลูเซียสคงจะต้องทำผิดกฏหมายจริงสินะ...

"โธ่....เดรโก"

.......

...........

 

 

 

 

 

 

Talk....

เคยได้ยินสำนวน เจองูกับเจอแขก ให้ตีแขกก่อนกันใช่ไหมคะ...แต่สำหรับเรา ถ้าเจอพวกมัลฟอย ให้ตีลูเซียสก่อน แฮ่ แต่ถ้าอ่านฟิคเรื่องนี้ให้ตีไรเตอร์ก่อน TT 

เดรโกโตมาอย่างคุณชาย แต่เป็นผู้ใหญ่นี่ชีวิตเหนื่อยขึ้นมา ทันที ฮือ...

พอนุ้งแอสนี่เมียเค้าจะจัดการเอง เรื่องป๋าก็มาอีก ... พอมาคิด ๆ ดูแทบไม่มีตอนไหนที่ไม่หมี่เหลืองเลย ค่า TT

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 182 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

639 ความคิดเห็น

  1. #622 นกมาร์คมาก (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 00:17
    ฮือออออออออเดรโกขอเฮอร์ไมโอนี่เเต่งงานเเล้ว เห้อเป็นเครียดกับลูเซียสเลย
    #622
    0
  2. #466 ชื่อ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 13:26

    ขอนขอน้อกเรื่องนะ แนนซี้คงเลี้ยนตายแล้วนางหายตัวดูอยู่นะ(มดขึ้นแล้วตอนสวีทกันอะ) เย้ สะใจ เกลียดลูเซียสมานานมาหลายเรื่องขอสะใจเรื่องนี้ก่อน ถึงมันจะมีมุมดีๆบ้างหรือตอนต่อไปอาจจะปรับตัวใหม่แต่เราจะสะใจอยู่ดี อิอิอิ≥3≤

    #466
    0
  3. #405 snowdraqon (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 00:49
    ต้องจบแบบแฮปปี้ครอบครัวพร้อมหน้านะคะ!
    #405
    1
    • #405-1 juliet! !!(จากตอนที่ 21)
      14 พฤษภาคม 2563 / 09:25
      รอลุ้นนะคะ อิอิ ไรเตอร์เป็นสุขนิยมค่ะ จบแฮปปี้แน่นอน
      #405-1
  4. #404 Moo_pam (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 23:58
    กำลังมีความสุขกันอยู่แท้ๆ มีเรื่องอีกแล้วว
    #404
    0
  5. #403 Magic (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 18:53

    ให้มันได้อย่างงี้สิเฮอร์ไมโอนี่อย่าไปยอมเขา!! สู้!!!

    #403
    0
  6. #402 หลานชินอ๋อง (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 12:36
    จบเรื่องแอส มาม่าป๋าลูอีก คนกำลังอินเลิฟเรย สงสารอิเดรกมีเรื่องได้ตลอดสู้ๆนะนาย
    #402
    0
  7. #401 Army-Thaigirl (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 11:23
    เอาไม้เรียวตีไรท์ได้มั้ย
    #401
    0
  8. #400 PuasePG (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 01:51

    แอสคือทำได้แค่ส่งหนังสือควิชดิชนะจ้ะ เฮอร์คือยืนหนึ่ง จบนะแอส

    #400
    0
  9. #399 HARESJ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 01:39
    หิวมาม่าเลยค่ะ;-;
    #399
    0
  10. #398 awayalwaysay (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 01:08
    สนุกมากเลย ตื้นตันน
    #398
    0
  11. #397 ติ่งผมยาวคุง (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 00:40
    เฮ้ออออออ ขอถอยหายใจแทนทั้งคู่ค่ะ สู้ต่อไปปปปป รีดทั้งหลายให้กำลังใจจจจ
    #397
    0
  12. #396 TaejiiYourx (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 23:15
    ลืมไปเลยค่ะว่าเดรโกเคยรวยมากมีเหรียญทองจนคาดไม่ถึง เดรสู้ๆนะ ขอให้ปู่ไม่โดนโทษหนัก อยากให้ปู่เจอหลานแล้ววว
    #396
    2
    • #396-1 juliet! !!(จากตอนที่ 21)
      12 พฤษภาคม 2563 / 23:42
      เป็นเอ็นดูพ่อมังกรค่ะ โดนป๋าไล่ออกจากบ้านจนมาทำงานงกๆ อยู่ดีๆ ป๋าก็หาเรื่องมาให้อีกค่ะ
      #396-1
    • #396-2 TaejiiYourx(จากตอนที่ 21)
      12 พฤษภาคม 2563 / 23:47
      จากคุณชายจอมเนี้ยบตอนนี้กินไปอ่านนส.ไปเล่นไปได้ด้วย ถ้าคุณนายนาซิสซามาเห็นต้องเป็นลมแน่เล้ย😆 ไรท์ช่วยใจดีกับครอบครัวมัลฟอยนิดนึงนะคะ ยังไงให้ปู่เจอหลานหน่อย อยากเห็นคนเห่อหลาน🥺
      #396-2
  13. #395 sskey29 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 23:07

    เฝ้ารอตอนต่อไปอยู่นะค้าาา
    #395
    1
    • #395-1 juliet! !!(จากตอนที่ 21)
      12 พฤษภาคม 2563 / 23:42
      ขอบคุณค่า
      #395-1
  14. #394 Melinoa (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 22:31
    ใจนึงสงสารเดรโกมแต่ลูเซียสก็ทำไม่ถูกค่ะะแงงงง
    #394
    1
    • #394-1 juliet! !!(จากตอนที่ 21)
      12 พฤษภาคม 2563 / 23:43
      เป็นเอ็นดูพ่อมังกรจริงๆค่ะ มรสุมเยอะเหลือเกิน แต่ก็เนาะเป็นหนทางพิสูจน์ความเข็มแข็งค่ะ
      #394-1
  15. #393 Jinny1998 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 21:41
    เฮอร์จะจัดการเรื่อง แอส ยังไงน๊า ส่วน ลูเซียส สร้างเรื่องตลอดเว
    #393
    1
    • #393-1 juliet! !!(จากตอนที่ 21)
      12 พฤษภาคม 2563 / 23:44
      ตามนิสัยเฮอร์คงจะเครียทุกอย่างตามตรงค่ะ น้องไม่น่าฟาดเนาะ
      #393-1
  16. #392 Angels cry (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 21:34

    ป๋าาาาลูเอาอีกแล้วนะ เรื่องทำให้ลูกกับเมียเดือดร้อนนี่ ยกให้ป๋าเลย โธ่ กำลังแฮปปี้อยู่แล้วเชียว

    ต้องตีป๋าาา แบบนี้ต้องตี ! ฉากเดรกคุกเข่าขอแต่งงานคือ ดี๊มากกกอ่าไรท์ งื้อออ >////<

    เป็นกำลังใจให้นะครับ

    #392
    1
    • #392-1 juliet! !!(จากตอนที่ 21)
      12 พฤษภาคม 2563 / 23:45
      จริงๆค่ะ เป็นเอ็นดูลูกเมีย เหนื่อยใจจริงๆค่ะ เราก็ชอบเหมือนกันค่ะ เฮอร์คงดีใจมากแน่ๆ ที่พ่อมังกรลงทุนคุกเข่าให้ อิออิ
      #392-1
  17. #391 sabinadeen (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 20:36
    แต่ฉากที่ทับใจมากของวันนี้ก็คือพ่อนางก็ซื้อแหวนมาขอเมียแต่งงานได้สำเร็จหวานหยดย้อยมากกำลังจะได้ฟินอยู่แล้วเชียวนะคุณปู่ไม่น่าก่อเรื่อง
    #391
    1
    • #391-1 juliet! !!(จากตอนที่ 21)
      12 พฤษภาคม 2563 / 23:46
      ชอบเหมือนกันเลยค่ะ สารภาพว่าตอนแรกที่เขียนไม่มีซีนนี้เลย แต่พออ่านทวนแล้ว รู้สึกว่ามันคงถึงเวลาของพวกเค้าแล้วจริงๆค่ะ อาจจะแหวกไปหน่อย แต่งก่อน ขอสวมแหวนทีหลังค่ะ แฮะๆ
      #391-1
  18. #390 sabinadeen (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 20:34
    ชอบเจ้าแสบตรงกินอิ่มแล้วหลับปุ๋ยเลยเด็กแสบคุณพ่อก็ชอบไปกวนหนูอ่ะเนาะคนกำลังจะหลับแล้วเชียวเดี๋ยวก็ได้โดนเมียป๊าบให้ซักวัน55555รู้นะพ่อว่าแอบมวลท้องเวลาจ้องนมแม่อ่ะเกินหน้าเกินตาอ่ะเราชอบมากตรงที่คุมแม่กล้าพูดตรงๆเรื่องยัยแอสเนี่ยแหละหึงบอกหึงฮอร์โมนแม่สิงห์ลูกอ่อน555ส่วนคุณปู่คะยังไงเนี่ยหาเรื่องเดือดร้อนให้ลูกเมียอีกแล้วนะเดี๋ยวจะโดน
    #390
    0
  19. #389 301044 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 19:54
    ชอบตอนที่ได้อ่านการเลี้ยงลูกของทั้งสองคนจังเลยค่ะ มันอบอุ่นมากๆเลย น่ารักมากด้วย ในที่สุอเฮอร์ก็พูดเรื่องแอสได้สักที จัดการเลยค่ะคุณแม่55555 ลูเซียสนี่หาเรื่องใส่ตัวจริงๆเล้ยยย รออ่านเลยค่ะ
    #389
    1
    • #389-1 juliet! !!(จากตอนที่ 21)
      12 พฤษภาคม 2563 / 23:46
      ขอบคุณค่า
      #389-1
  20. #388 ngek2002 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 19:49
    แอแงป๋าลู
    #388
    1
    • #388-1 juliet! !!(จากตอนที่ 21)
      12 พฤษภาคม 2563 / 23:46
      ป๋าเรื่องเก่งงงง
      #388-1
  21. #387 ผมไม่ชอบกินหมู (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 19:39

    เขากำลังมีความสุขตาปู่ลูเซียสก็ทำเรื่องสะแล้ว

    #387
    1
    • #387-1 juliet! !!(จากตอนที่ 21)
      12 พฤษภาคม 2563 / 23:46
      เป็นเอ็นดูพ่อมังกรจริงๆค่ะ
      #387-1
  22. #386 XYCYMN (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 19:25
    รอดูเฮอร์ไมโอนี่จัดการแอสโทเรียพอๆกับรอดูลูเซียสโดนเมียเฉ่งค่ะ ขอหนักๆเลยนะซิสซี่!!!!
    #386
    1
    • #386-1 juliet! !!(จากตอนที่ 21)
      12 พฤษภาคม 2563 / 23:47
      ฮือออ ซิสซี่รักป๋านะคะ นางรักของนาง เดือดร้อนขนาดนี้น่าสงสารมากๆ
      #386-1
  23. #385 Nimayu (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 19:17
    ลูเซียสสสสสโว้ยยย
    #385
    1
    • #385-1 juliet! !!(จากตอนที่ 21)
      12 พฤษภาคม 2563 / 23:47
      เกียมไม้เรียวแล้วค่ะ
      #385-1
  24. #384 Eemiii (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 19:15
    อยากเห็นเฮอร์จัดการแอสโทเรีย แม่เอาใจช่วยคค่ะลูก เสียทองเท่าหัวแต่อย่ายอมเสียผัวให้ใคร
    #384
    1
    • #384-1 juliet! !!(จากตอนที่ 21)
      12 พฤษภาคม 2563 / 23:48
      จริงค่ะ งานนี้แม่เอาจริงแล้วค่ะ
      #384-1
  25. #383 monkey' (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 19:12
    รอดูเฮอร์จัดการยัยแอส เอาให้ลงหลุมไปเลยยิ่งดีค่ะ55555
    ขอบคุณท์เตอร์ที่มาตนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่าา
    #383
    1
    • #383-1 juliet! !!(จากตอนที่ 21)
      12 พฤษภาคม 2563 / 23:48
      อย่าให้แม่ขึ้นเนาะ แม่ฟาดเอง อิอิ
      #383-1