` My DokiDoki #MarkBam

ตอนที่ 21 : Chapter 20 :: The end ::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,468
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    19 มี.ค. 59

Chapter 20 :: Girlfriend ::













Anniversary 1 year






7 Sep, 2016







     Mark's Part




     มันถึงเวลาที่ผมต้องให้ไดอารี่น้องแบมแล้วสินะ ไดอารี่เล่มนี้ถึงจะไม่ได้เขียนทุกวันแต่ก็เขียนทุกครั้งที่อยู่กับน้องแบม บางวันผมก็เขียนสั้นๆ บางวันก็เขียนโคตรจะยาว เริ่มเขียนตั้งแต่ที่รู้ว่าน้องแบมในโดกิคือน้องแบมที่ผมเจอที่สนามบาส



     แต่หลังจากที่เราเป็นแฟนกัน ผมก็ไม่ค่อยได้เขียน จะเขียนเฉพาะวันที่เราไปเที่ยวด้วยกันและวันครบรอบ นี่ก็ครบรอบ 1 ปีแล้ว ไม่คิดเหมือนกันว่าเวลามันจะเดินเร็วขนาดนี้ เหมือนว่าผมเพิ่งเจอน้องแบมเมื่อไม่นานมานี้เอง



     ตอนนี้ผมพาน้องแบมมากินข้าวข้างนอกหลังจากไปรับน้องแบมหลังเลิกเรียน โดยไม่ลืมหยิบไดอารี่ติดมาด้วย ผมกะจะให้ตอนกินข้าวเนี่ยแหละครับ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องให้ตอนนี้ อยากให้ก็ให้ ไม่มีเหตุผลอะไรมาก




     "แบมแบม"



     "ครับ?"



     "ยังจำที่พี่บอกได้ใช่มั้ยว่าพี่มีของจะให้"



     "จำได้สิ พี่พูดหลายรอบแล้วนะ ไม่เห็นจะให้แบมซักที"



     "นี่ไง"  ผมพูดพร้อมหยิบสมุดไดอารี่ที่วางไว้บนตักตัวเองตั้งแต่เดินเข้ามาในร้านอาหาร น้องแบมยังดูงงๆ กับสมุดเล่มนี้ น้องแบมยื่นมือมาหยิบไดอารี่จากมือผมก่อนจะค่อยๆ เปิดดูทีละหน้า รอยยิ้มเริ่มปรากฎอยู่บนหน้าน้องแบม 



     "นี่พี่เขียนไดอารี่ด้วยหรอ"



     ผมไม่ตอบแต่พยักหน้ารับ



     "คนอย่างพี่ไม่น่าเขียนไดอารี่เนอะ"  น้องแบมพูดทั้งๆ ที่ก้มหน้าอ่านไดอารี่อย่างตั้งอกตั้งใจ ดูเด็นนี่จะสนใจไดอารี่มากกว่าผมอีกนะ 




     "นี่พี่แอบถ่ายแบมด้วยหรอ" พูดพร้อมชี้รูปที่น้องแบมนั่งหันหลังตอนอยู่ที่โรงอาหาร ตอนนั้นเป็นวันแรกที่ผมเจอน้องแบม 



     "น่ารักอะดิ"



     "พี่มันโรคจิต"



     "แต่แบมก็ชอบโรคจิตอย่างพี่หนิ หรือไม่จริง" ผมยักคิ้วอย่างกวนๆ ส่งไปให้อีกฝ่าย ส่วนอีกฝ่ายก็ยู่ปาก พองแก้มใส่ผม ก่อนจะก้มหน้าก้มตาอ่านไดอารี่ต่อ





     "รู้มั้ยว่าพี่ทำมากกว่าเขียนไดอารี่อีก"



     "หื้อ?"



     "กินเสร็จแล้วเดี๋ยวพาไปดูในห้อง"



     "ทำไมต้องดูในห้อง"



     "กลัวพี่จะทำอะไรรึไง"  



     "ไม่ได้กลัว แค่สงสัย" คนตัวเล็กตอบผมก่อนจะวางไดอารี่ไว้บนโต๊ะ แล้วกลับมากินอาหารตรงหน้าเหมือนเดิม 




     อ่า จริงสิ ผมลืมเล่าเรื่องก่อนหน้านี้ให้ฟังเลย ตอนนี้ผมเข้าคณะบริหารธุรกิจได้แล้ว อยู่มหาลัยใกล้กับโรงเรียนน้องแบมเนี่ยแหละครับ ส่วนน้องแบมก็อยู่ม.5 แล้ว วันไหนที่ผมว่าง ผมจะไปหาน้องแบมถึงโรงเรียน แต่ถ้าวันไหน่วงเช้าผมมีเรียน พอตอนเย็นผมจะไปรับน้องแบมกลับบ้านพร้อมผม 



     และนี่คงเป็นเรื่องบังเอิญหรือโชคชะตา ผม แจ๊ค บี ได้อยู่มหาลัยเดียวกันหมดเลยครับ คณะเดียวกันด้วยแต่แค่คนละสาขา ผมกับพวกมันก็เจอกันบ่อย เจอกันแทบจะทุกวัน  ชีวิตมหาลัยมันไม่เหมือนที่คิดไว้เลยครับ  ตอนนี้พวกเราต่างมีเพื่อนกลุ่มใหม่กันหมดแต่พวกเราก็ยังหาเวลาว่างไปเที่ยวด้วยกัน และแน่นอนเลย พวกเรายังไม่เปลี่ยนแฟนยังมีแฟนคนเดิม 



     และอีกอย่างที่ผมอยากจะบอก ผมได้เป็นเดือนคณะบริหาร มันไม่แปลกที่ผมจะได้เป็นเดือนคณะใช่มั้ยล่ะ ?  ได้เข้ามาปีแรกก็ได้เป็นซะแล้ว ไม่ต้องพูดถึงผู้หญิงที่ตามจีบผมเลยครับ มีแน่ๆ แต่ละคนที่เข้ามาก็ใช่ว่าจะธรรมดา 




     แต่ขอโทษนะครับ พอดีว่าผมมีน้องแบมแล้ว 




     ถ้าถามว่าเรียนกันคนละที่ ไม่กลัวน้องแบมนอกใจหรอ ?   ตอบได้เลยว่าไม่ ผมเชื่อใจน้องแบมและน้องแบมก็เชื่อใจผม  ถ้าน้องแบมคิดจะมีก็คงจะมีไปนานแล้ว ส่วนผมก็คงไม่สนใจใครนอกจากน้องแบม ถ้าเป็นเมื่อก่อนตอนที่ผมยังไม่มีน้องแบม ผมก็คงจะได้ผู้หญิงทั้งมหาลัยแล้วแหละครับ คำว่าได้ในที่นี้ ผมหมายถึงได้เป็นแฟน ได้คุย ได้เที่ยวด้วยกัน ไม่ใช่ว่าได้กันแบบนั้น อย่ามองผมเป็นคนไม่ดีสิ 






     "พร้อมจะเข้าห้องยัง"



     "อย่าพูดกำกวมจะได้มั้ย"



     "โอเคๆ จะไปได้ยัง อยากจะตายอยู่แล้ว"  



     พูดจบ น้องแบมก็หันควับมาหาผมทันที ผมพูดอะไรผิด คำว่าอยากของผมคืออยากให้น้องแบมเห็นของที่ผมเตรียมไว้ต่างหาก 



     "พี่หมายถึงอยากให้แบมเห็นจะตายอยู่แล้ว"



     "วันหลังก็พูดให้เต็มๆประโยคหน่อยได้มั้ยล่ะ" ชอบแกล้งเด็กคนนี้จัง เด็กมันน่าแกล้ง






     ตอนนี้ผมกับแบมก็อยู่ที่บ้านผม ผมเตรียมห้องไว้สำหรับเซอร์ไพรส์น้องแบมแล้ว ไม่ใช่น้องนอนของผมหรือของใครทั้งนั้น บ้านผมพอจะมีห้องว่างเล็กๆ ไว้สำหรับรับรองแขกที่จะมาพักบ้านผม ซึ่งห้องนี้เป็นห้องที่ไม่เล็กมาก ผมได้เคลียร์ของทุกอย่างออกจากห้องนี้แล้ว เหลือไว้เพียงแต่ทีวีขนาดใหญ่ที่จะใช้ในวันนี้



     ภายในห้องมีแต่รูปน้องแบมติดไปทั่วห้อง ห้องนี้เป็นห้องสี่เหลี่ยนจตุรัส ขนาดห้องกลางๆ ไม่ใหญ่ไม่เล็ก ถ้าเดินเข้าไปในห้องจะเห็นว่ามีทีวีขนาดใหญ่ตั้งอยู่กลางห้อง ฝั่งผนังซ้ายมือจะติดรูปน้องแบมตอนไปเที่ยวกับผม ผมจะเขียนวันที่และสถานที่ไว้ใต้รูปภาพ  ส่วนฝั่งขาวมือ ผมเอารูปโพลารอยด์มาติดผนังให้เป็นรูปหัวใจ รูปพวกนั้นก็เป็นรูปน้องแบมล้วนๆ 



     ผมเสียตังค์กับรูปพวกนี้ไปเยอะมาก แต่มันก็คุ้มที่จะทำอะไรแบบนี้ให้กับคนที่ผมรัก เสียเยอะกว่านี้ผมก็ยอม 




     ผมจะให้เวลาน้องแบมได้เดินดูรูปที่ผมติดไว้ซักพัก หลังจากนั้นผมจะเปิดวิดีโอที่ผมเตรียมไว้ วิดีโอพวกนี้เป้นวิดีโอที่ผมแอบถ่ายน้องแบม ทั้งตอนอยู่ในบ้านและตอนไปเที่ยว เป็นวิดีโอที่น้องแบมไม่เคยเห็นอย่างแน่นอน 





     "พร้อมจะเข้าไปดูยัง?"



     "อย่าทำให้ตื่นเต้นได้มั้ย"  คนตัวเล็กยืนจ้องบานประตูสีขาวตรงหน้า รอเวลาที่ผมเปิดออก มือเล็กข้างขวาจับมือผมแน่น ดูเหมือนเด็กน้อยคนนี้จะตื่นเต้นกับสิ่งที่อยู่ในห้อง




     มันถึงเวลาที่ผมต้องเปิดประตูได้แล้ว 




     ผมค่อยๆ เปิดประตูออก ขาเรียวก้าวเข้ามาในห้องอย่างช้าๆ ใช้สายตาสำรวจรอบห้องก่อนจะปล่อยมือผมแล้วเดินไปดูรูปที่อยู่ทางซ้ายมือ คนตัวเล็กไล่ดูทีละรูปพร้อมกับฉีกยิ้มกว้างโดยไม่รู้ตัว ยังไม่ทันจะดูรูปฝั่งด้านซ้ายเสร็จ ตัวเล็กก็เดินไปทางด้านขวา รูปโพลารอยด์ที่ต่อกันเป็นรูปหัวใจดวงใหญ่มีแต่รูปแบมแบมทั้งนั้น  แต่รูปตรงกลางหัวใจเป็นรูปที่มาร์คกับแบมถ่ายคู่กัน



     "นี่พี่แอบถ่ายแบมตอนหลับด้วยหรอ" นิ้วเรียวยาวชี้ไปที่รูปหนึ่ง มันเป็นรูปน้องแบมหลับบนตักผม 



     ผมให้น้องแบมดูรูปพวกนั้นได้ไม่นาน ก่อนที่ผมจะกดเปิดวิดีโอ ขณะนี้จอภาพทีวีกำลังฉายวิดีโอที่ผมกับน้องแบมไปเที่ยวสวนสนุกด้วยกัน ผมใช้เวลาเกือบสามั่วโมงในการตัดต่อวิดีโอที่ผมมีอยู่ 



     เสียงวิดีโอดังขึ้นทำให้คนตัวเล็กหันกลับมาสนใจทีวีที่อยู่กลางห้อง ภาพวิดีโอกำลังฉายไปเรื่อยๆ โดยไม่รู้ว่ามันจะจบตอนไหน 




     ตอนนี้จอกำลังฉายภาพตอนแบมแบมนอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนตักของมาร์ค 




     'วันนี้วันอะไร'



     'วันครบรอบสี่เดือนของพี่มาร์คกับแบมไง'



     'แบมรักพี่มั้ย'



     'รัก'



     'ขอประโยคเต็มๆหน่อยสิครับ'



     'แบมรักพี่มาร์คที่สุดเลย'




     จอภาพยังคงฉากวิดีโอไปเรื่อยๆ จนมาถึงนาทีสุดท้าย



     'พี่รักแบมมากนะ รู้มั้ย'




     หลังวิดีโอจบ มาร์คก็เดินมากอดคนตัวเล็กจากด้านหลัง กระซิบข้างหูว่า 'พี่รักแบมมากนะ รู้มั้ย'  เหมือนประโยคสุดท้ายก่อนวิดีโอจะจบ มือหนายื่นดอกกุหลาบสีขาวมาตรงหน้าคนตัวเล็ก มือเล็กรับมาด้วยความเต็มใจ ก่อนจะหันมากอดคนข้างหลัง



     "หื้ม ร้องไห้หรอ ร้องไห้ทำไมครับ"



     "ไม่รู้สิ มันร้องเอง" ใบหน้าหวานยิ้มทั้งๆ ที่หน้าเปื้อนคราบน้ำตา  มือหนาใช้นิ้วตัวเองช็ดคราบน้ำตาที่อยู่บนใบหน้าคนตัวเล็ก ก่อนจะดึงอรกคนมากอดอีกรอบ





     "พี่รักแบมแบมมากนะ"




     "แบมก็รักพี่มาร์คนะ"








     ผมมีเซอร์ไพรส์น้องแบมมากกว่านี้อีกครับ :)























     14 Aug, 2016



     07 : 07 A.M.





     "ทำไมวันนี้ตื่นเช้าจังครับ" 



     "ไม่ได้นอนทั้งคืนซะมากกว่า"  ปากเล็กบ่นอุบอิบ ขณะที่มือเล็กยุ่งอยู่กับงานที่วางกองอยู่ตรงหน้า  ที่ไม่ได้นอนทั้งคืนก็เพราะนั่งทำงานสินะ 



     เมื่อคืนผมกินยาแก้ปวดหัวเลยหลับไปก่อน เพราะอย่างนี้ทำให้ผมไม่รู้เลยว่าน้องแบมทำอะไร น้องแบมนอนตอนไหน  ช่วงหลังๆ มานี้ น้องแบมงานเยอะมาก เท่าที่ผมเห็นนะ น้องแบมก็นอนดึกทุกคืน แล้วยิ่งเป็นเด็กมอห้าด้วย กิจกรรมก็เยอะเข้าไปอีก 




     "เดี่ยวพี่ไปชงกาแฟให้นะ"



     "ขอบคุณครับ"  น้องแบมเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้ผมก่อนจะกลับไปก้มหน้าทำงานต่อ





     จริงๆ แล้ววันนี้ผมเตรียมแผนขอน้องแบมแต่งงาน ตอนแรกผมก็ไม่คิดจะให้มันเร็วอะไรขนาดนี้หรอก แถมน้องแบมยังเด็กอยู่ด้วย ยังไม่บรรลุนิติภาวะเลยมั้ง ผมขอไว้เป็นการจองน้องแบมละกัน 




     แผนของผมมีอยู่ว่าผมจะงกาแฟมาให้น้องแบม แหนะอย่าคิดนะว่าผมจะแอบใส่แหวนเข้าไปในแก้วกาแฟนั้นน่ะ ไม่มีทาง ผมไม่ใส่แหวนเข้าไปในแก้วอย่างแน่นอน  คือผมไปสั่งแกะสลักช้อน แกะสลักว่า ' WILL YOU MARRY ME? ' ผมจะใช้ช้อนนี้ใส่ไปในแก้วกาแฟ พอน้องแบมกำลังจะกิน น้องแบมก็ต้องยกช้อนมาคน ต้องเห็นลายช้อนนี้บ้างแหละ  ถ้าน้องแบมไม่เห็นคือจบเลยครับ จบเลย จบจริงๆ



     ผมจะคอยมองน้องแบมอยู่ตลอด พอน้องแบมอ่านประโยคที่อยู่บนช้อนเมื่อไหร่ ตอนนั้นแหละที่ผมจะเอาแหวนให้น้องแบม  ตอนแรกผมไม่คิดว่าจะชงกาแฟให้น้องแบมหรอกครับ แต่สถานการณ์มันให้จริงๆ ตอนแรกจะชงโอวัลตินให้น้องแบมกินด้วยซ้ำ 




     "กาแฟมาแล้วค้าบบบบ"





     ช่วงนี้แหละครับ เป็นช่วงนั่งลุ้น ลุ้นว่าน้องแบมจะมองเห็นช้อนที่ผมสั่งทำมั้ย มันจะลุ้นอะไรขนาดนี้


     มือเล็กยกแก้วกาแฟดื่มจนเกือบหมดภายในรวดเดียว โดยไม่สนใจช้อนหรืออะไรทั้งนั้น...


     แบมแบมอ่า  ทำไมถึงทำแบบนี้กับพี่ล่ะ T___T






     น้องแบมยกแก้วกาแฟขึ้นดื่มอีกครั้ง ผมเห็นน้องแบมเหลือบมองช้อนก่อนจะยกช้อนนั้นขึ้นมาอ่านอย่างจริงๆ จังๆ  น้องแบมละสายตาออกจากช้อนนั้นก่อนจะเงยหน้ามามองผม ผมไม่รอให้น้องแบมอ้าปากพูดอะไรทั้งสิ้น ผมรีบยื่นแหวนที่ผมตั้งใจซื้อมาไว้ตรงหน้าน้องแบม





     มือขวาของผมถือแหวนเพชรหนึ่งวง ส่วนมือซ้ายก็ถือกระดาษขนาดเอสี่ เขียนว่า 






I love you 



Will you marry me ?



I promise I'll take care of you well.










     "ผู้ชายกับผู้ชายเขาแต่งงานกันได้ด้วยหรอ"



     "นี่มันยุคไหนแล้ว กฎหมายก็มี"








     "แต่งงานกับพี่นะ"



     "ครับ ผมจะแต่งงานกับพี่มาร์ค"







     หลังจากน้องแบมพูดจบ ผมก็จัดการสวมแหวนให้ทันที ผมก็ไม่คิดเหมือนกันว่าชีวิตนี้จะได้ขอน้องแบมแต่งงาน







"พี่จองไว้แล้วนะห้ามไปมีคนอื่น ห้ามคนอื่นมายุ่งด้วย"



"พี่จะรอแบมจนกว่าแบมจะเรียนจบ แล้วเราค่อยแต่งงานกัน"



"พี่สัญญาว่าจะเป็นสามีที่ดี และจะเป็นพ่อที่ดีด้วย"



"ขอบคุณที่อยู่กับพี่จนถึงวันนี้ ขอบคุณที่เข้ามาในชีวิตพี่"








"ขอบคุณนะครับที่ทำให้แบมมีความสุขทุกวัน ขอบคุณที่ดูแลแบมดีขนาดนี้ ขอบคุณที่พี่เป็นแฟนที่น่ารักที่สุดของแบม"















วิธีขอแต่งงาน









THE END 












จบแบบนี้แหละครับ5555555555555


ยังมีตอนพิเศษอยู่ รออ่านวันแต่งงานและไดอารี่พี่มาร์คได้เลย

ส่วนชีวิตหลังแต่งงานนี่ไม่ลงเว็บนะครับ 

ถ้าอยากอ่านต้องซื้อไดอารี่พี่มาร์คไปอ่านซะแล้วแหละ คิคิคิ










#ฟิคคนในโดกิ















B E R L I N ❀
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

789 ความคิดเห็น

  1. #730 Pomelonstar (@Waranyanilsak) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มีนาคม 2559 / 12:12
    โรแมนติคคมากก อ่านไปยิ้มไปเหมือนคนบ้า 55555 
    #730
    0
  2. #716 love kaido (@aunjung14872) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:06
    กรี๊ดดดดด คือดีอ่ะ เขินนน พี่มาร์คโคตรโรแมนติกเลย ><
    #716
    0
  3. #700 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 16:53
    นี่กลัวมากเลยเหรอมาร์คถึงต้องรีบจองน้องไว้ขนาดนี้น่ะ
    #700
    0
  4. #659 BF'EYE (@pathanan12345678) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2558 / 22:28
    โอ๊ยยยยย อยากซื้ออ่ะ แต่ไม่ม่ตัง TTOTT เหยชอบพาทที่เหลือมากอ่ะ นึกว่าจะไม่มีไรแบบหวานๆแล้ว ฮรืออออ
    #659
    0
  5. #658 Little Rebel (@beam-rr) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 23:38
    จบแล้วหรอ แง้ แต่จบน่ารักมากเลาให้อภัย555555 -/////- ความมุ้งมิ้งนี้ ขอแต่งงานด้วย ฮื้อออออ อยากได้ๆๆ
    #658
    0
  6. #657 chiciipooh (@iam-eveviekissme) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 18:32
    ว้าา จบซะแล้วว แต่แฮปปี้มากเลยอะ ฮืออ ขอแต่งงานกันแล้วด้วย
    #657
    0
  7. #656 Arissara Kowan (@098765432109876) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 14:36
    นา่รักมากกกก
    #656
    0
  8. #655 Arissara Kowan (@098765432109876) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 14:36
    น่านัก
    #655
    0
  9. #654 Little Rebel (@beam-rr) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2558 / 19:25
    ฟินนนนน งื้อออออ พี่มาร์คเป็นคนน่ารัก ทำไมแบมโชคดีขนาดนี้ -//////////-
    #654
    0
  10. #652 หลินจือ (@aingfah1) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 20:26
    หวานมากอ่ะเขินนนนนน
    #652
    0
  11. #651 chiciipooh (@iam-eveviekissme) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 16:43
    เข้าห้อง เข้าห้อง -.,- คิดนะเนี่ย
    #651
    0
  12. #640 BF'EYE (@pathanan12345678) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 13:35
    แหม่ ทำไรอ๊าาาาา มากกว่าเขียน คือไรอ๊า เข้าห้องเลย
    #640
    0
  13. #639 ♡ベスト (@soul-za) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 09:43
    อิพี่มัคคึหัวหมอทำเนียนพาน้องเขาห้อง อิหื่นนน
    #639
    0
  14. #638 PairLyU (@pairly_igseven) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 19:58
    เห้ยยยย เข้าห้องเลยหรอออออ
    #638
    0
  15. #637 Phiramon Khrongmongkol (@sadako-sawako) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 18:32
    รอค่าา
    #637
    0