` My DokiDoki #MarkBam

ตอนที่ 20 : Chapter 19 :: A lot ::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,296
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    12 ธ.ค. 58

Chapter 19 :: A lot ::










     วั น อ า ทิ ต ย์ 



     เ ว ล า 1 2 : 1 0 น.



     JB's Part




     จนถึงตอนนี้แล้วเนียร์ก็ยังไม่ตื่น คงต้องให้เวลาเนียร์ได้พักผ่อนบ้าง เมื่อคืนคงจะเหนื่อยน่าดู 


     เมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็ปาไปตี 5 แล้วครับ ยันเช้าจริงๆ ถึงจะเหนื่อยแต่สนุกนะ :)




     ผมใช้เวลาไม่นานในการไปอาบน้ำ แต่งตัว  หวังว่าตัวเล็กตื่นมาจะไม่โวยวาย จะไม่อาละวาดทำลายข้าวของหรอกนะ และที่สำคัญหวังว่าจะไม่เกลียดผม



     ตอนนี้ผมกำลังเตรียมอาหารเช้าสำหรับคนตัวเล็ก จริงๆ ผมทำอาหารไม่เป็นหรอก ไม่เคยคิดจะทำด้วย แค่เข้าครัวจับตะหลิวยังไม่เคย  ในตู้เย็นไม่มีอาหารสำเร็จรูปแต่ก็พอมีวัตถุดิบอยู่บ้าง อย่างน้อยในตู้เย็นก็มีไข่ไก่กับกุ้งอยู่ 4-5 ตัว ผมเลยคิดจะทำข้าวต้มกุ้ง และด้วยความที่ผมหุงข้าวไม่เป็น ผมเลยออกไปหาซื้อข้าวเปล่า 



     ใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงในห้องครัว ถ้าบ้านไฟไหม้นี่ไม่ต้องสงสัยเลย แค่เห็นผมอยู่ในครัวก็น่าจะรู้สาเหตุแล้ว  ความจริงข้าวต้มมันไม่ได้ทำยากอย่างที่คิดนะ ทำได้แต่จะกินได้รึเปล่านี่ก็อีกเรื่อง อยากจะอัดคลิปตอนทำไว้จริงๆ เลย อยากให้เนียร์รู้ว่าผมตั้งใจทำให้เนียร์แค่ไหน




     ไม่นานข้าวต้มกุ้งก็ถูกนำไปเสิร์ฟเข้าไปในห้องนอน 


     จูเนียร์กำลังสนใจโทรศัพท์ก่อนจะหันหน้ามาทันทีที่ได้ยินเสียงเสียงคนเดินเข้ามา     


     ตอนนี้จูเนียร์ยังคงกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียง ดูเหมือนว่าจูเนียร์ไม่ได้ลุกไปไหน ไม่ได้ทำอะไร นอกจากหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู  



     "ตื่นแล้วหรอ" มือหนาวางถ้วยข้าวต้มกุ้งลงไว้บนโต๊ะที่อยู่ข้างเตียงอย่างเบามือ ก่อนจะเดินไปหาคนตัวเล็กที่ยังอยู่ที่เดิม  จูเนียร์ไม่ได้ตอบอะไรทั้งสิ้น ทั้งสองเงียบแบบนี้กันอยู่สักพักใหญ่  



     "แม่โทรมา ?"  และนั่นเป็นประโยคแรกที่ออกจากปากเนียร์



     "อืม พี่บอกแม่แล้วว่าเนียร์นอนบ้านพี่" 



     "แค่นี้ ?"


     ผมไม่รู้ว่าคำว่า ' แค่นี้ '  ของเนียร์หมายถึงอะไร  



     ผมขยับตัวให้เข้าไปใกล้เนียร์มากขึ้น ก่อนจะอธิบายทุกสิ่งทุกอย่างตั้งแต่ที่พวกผมเริ่มมีความคิดพิเรนทร์ๆ แบบนั้นจนกระทั่งถึงตอนนี้  พอผมเล่าจบ เนียร์ก็เอาแต่บ่นว่าทำไมเล่นพิเรนทร์แบบนี้ ถ้าคนอื่นโดนจะทำไง เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง เอาแต่บ่นอยู่ประโยคเดิมซ้ำไปซ้ำมา ซึ่งผมก็ขอโทษเนียร์แล้ว ตอนนี้ผมกับจูเนียร์เราก็เข้าใจกันดีแล้ว สถานการณ์กลับมาเป็นปกติเหมือนเดิม 



     "กินข้าว"  ผมพูดแค่นั้นก่อนจะหันไปยกถ้วยข้าวต้มกุ้งมา



     "โอ๊ย" แค่ได้ยินเสียงความเจ็บปวดของจูเนียร์ ผมรีบวางถ้วยข้าวต้มกุ้งอย่างรวดเร็ว แทบจะขว้างทิ้งเลยด้วยซ้ำ  



     "เนียร์เป็นอะไร !"  



     "เจ็บ"  พูดแค่นั้นก่อนน้ำตาใสๆ เริ่มเอ่อล้นขึ้นมาเพราะความเจ็บ ก็คงเป็นเพราะเมื่อคืนที่ผมทำหนักไปหน่อย ผมค่อยๆ ประคองเนียร์ให้นั่งพิงหัวเตียง



     "พี่ขอโทษ"



     "เนียร์ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอกหน่า"



     "พี่ขอโทษ พี่ขอโทษจริงๆ"



     "ก็เนียร์บอกว่าไม่ได้เป็นอะไรไง เลิกขอโทษได้แล้ว"



     "ก็พี่ทำให้เนียร์เจ็บ"



     "เลิกทำหน้าสำนึกผิดได้แล้ว"  



     "ถ้าเนียร์ท้องพี่จะรับผิดชอบทุกอย่างเลย"



     "บ้า! เนียร์ท้องได้ที่ไหนล่ะ"



     "ถึงไม่ท้องพี่ก็รับผิดชอบ"



     "ถึงพี่ไม่รับผิดชอบ เนียร์ก็จะให้พี่ยอมรับให้ได้" 



     มือเล็กเอื้อมมาหยิกแก้มผมก่อนจะยิ้มให้ รอยยิ้มแบบนี้ยังคงเหมือนเดิม ตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นจนวันนี้ และอยากให้เป็นแบบนี้ต่อๆ ไป
















     Junior's Part




     ตอนนี้ผมอยู่ในห้องน้ำ ส่วนพี่บีลงไปเก็บของในครัว ตอนแรกพี่บีจะช่วยผมอาบน้ำแล้วแต่ผมห้ามไว้ เป็นภาระพี่เขาเปล่าๆ  ผมแทบจะลุกออกจากเตียงไม่ได้ด้วยซ้ำ เจ็บไปทั้งตัว  



     ตั้งแต่ผมรู้จักพี่บี พี่เขาไม่เคยทำอาหารเลยหนิ ไม่เคยแม้แต่จะเข้าครัวด้วยซ้ำ แล้วทำไมอยู่ๆ ก็ทำข้าวต้มให้ผมกิน หรือว่าพี่เขาไปซื้อมา ?   



     เอาจริงๆ รู้มั้ยว่าผมตกใจมาก ตื่นขึ้นมาเห็นตังเองในสภาพนี้ ตกใจขั้นสุดถึงกับทำอะไรไม่ถูกกันเลยทีเดียว คนโดนยามันจะไปรู้เรื่องอะไร แล้วที่น่าตกใจไปมากกว่านั้นคือมีรอยจุดแดงเป็นจ้ำๆ เต็มตัวผมไปหมด เหมือนคนเป็นโรคอะไรซักอย่าง มันน่ากลัวนะเว้ย ฝีมือพี่บีแน่ๆ แล้วอีกอย่าง ตอนนี้โคตรเมื่อย ปวดไปทั้งตัวเหมือนออกกำลังกายทั้งคืน 



     ผมใช้เวลาครึ่งชั่วโมงในการอาบน้ำ จริงๆ ก็ไม่ใช่คนอาบน้ำช้าขนาดนี้นะ ก็เป็นเพราะเจ็บตัวอยู่เนี่ยแหละเลยทำให้การอาบน้ำต้องใช้เวลานาน  แถมเวลาแต่งตัวก็นานเหมือนกัน ตอนนี้ผมต้องใส่เสื้อของพี่บีไปก่อน ขนาดตัวของผมกับพี่บีก็พอๆ กันแหละ แต่แค่พี่บีไหล่กว้างกว่านิดหน่อย สูงกว่านิดนึง แถมมีซิกแพคก็แค่นั้นเอง



     "เสร็จแล้วหรอ"  พี่บีเดินมานั่งข้างหลังผมก่อนจะหยิบผ้าเช็ดตัวที่ผมถืออยู่  ผมไม่ได้พูดอะไร พี่บีก็ไม่ได้พูดอะไร  แล้วอยู่ๆ พี่บีก็อุ้มให้ผมมานั่งตัก นี่ผมตัวเบามากเลยหรอ ทำไมถึงอุ้มโดยใช้มือแค่สองข้างไปได้ง่ายๆ แบบนี้ 



     "เดี๋ยวเช็ดผมให้"  แค่จะเช็ดผมให้นี่จำเป็นต้องนั่งตักด้วยหรอ จะทำให้เขินไปถึงไหนกัน



     "พี่ทำข้าวต้มให้เนียร์หรอ หรือว่าไปซื้อมา"  พอเห็นว่าบรรยากาศในห้องมันเงียบเกินไป ผมเลยเปิดประเด็นเรื่องข้าวต้มซะเลย ไม่ใช่อะไรหรอก ไม่มีเรื่องจะคุยแล้วไง T^T



     "ตั้งแต่เนียร์รู้จักพี่ เนียร์ไม่เคยเห็นพี่เข้าครัวเลย  แต่ถ้าพี่เป็นคนทำข้าวต้มกุ้งให้เนียร์ด้วยตัวเอง พี่โคตรจะน่ารักเลยรู้มั้ย"



     แล้วเนียร์เองก็คงไม่รู้ว่าคนที่อยู่ข้างหลังยิ้มจนปากจะฉีกถึงหูแล้ว



     "แสดงว่าพี่เป็นคนที่โคตรของโคตรน่ารักเลยแหละ เพราะพี่เป็นคนทำข้าวตุ้มกุ้งให้เนียร์"


     "ทำตั้งแต่แกะกุ้งยันต้มข้าว"


     "มีอย่างเดียวที่พี่ไม่ทำคือหุงข้าว"  




     "มันเกือบจะดีอยู่แล้วเชียว นึกแล้วว่าพี่บีไม่ได้เป็นคนหุงข้าว แต่ก็ขอบคุณนะที่ตั้งใจทำให้เนียร์"  



     "ถ้าไม่รักก็ไม่ทำหรอก"  พูดจบพี่บีก็กอดผมแถมเอาคางมาเกยบนไหล่  แล้วก็บอกว่ารักอยู่แบบนั้นซ้ำไปซ้ำมา จนกระทั่งหลับไป 




     ตั้งแต่เกิดมานอกจากพ่อแม่แล้วยังไม่เคยเจอใครดูแลขนาดนี้เลย  คอยดูแลตั้งแต่ยังไม่เป็นแฟนกันจนถึงตอนนี้ หลังจากนี้ก็ขอให้ทำตัวน่ารักแบบนี้ หวังว่าจะเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ นะ   รู้มั้ยว่าพี่น่ารักแค่ไหน ช่วยน่ารักกับเนียร์แค่คนเดียวได้มั้ย อย่าไปทำตัวน่ารักใส่คนอื่น  ใช่ เนียร์มันเห็นแก่ตัว  เห็นแก่ตัวก็เพราะพี่นั่นแหละ รู้ไว้ด้วย 
















     เ ว ล า 1 3 : 1 3 น.



     Jackson's Part




     กลับมาเจอกันอีกครั้งกับแจ๊คสัน GOT7 นะครับผม  วันนี้ผมได้รับหน้าที่เป็น MC รายการเรียลริตี้ติดตามชีวิตของคุณแจ๊คสันและยองแจนะครับ  เราจะมาดูกันว่าหลังจากคุณยองแจตื่นมาจะเป็นยังไง ?



     ขำย้ำนะครับว่านี่คือรายการเรียลริตี้ 



     โคตรจะเรียลเลยครับ !




     ก็หลังจากที่น้องแพนด้าตื่นมาก็เอาแต่สงสัย และซัดคำถามมาหาผมอย่างไม่ทันตั้งตัว  ผมเองก็ยอมเล่าทุกอย่างให้ฟังโดยดี เล่าตั้งแต่ผมมีแผนการพิเรนทร์ๆ อะไรแบบนั้น แล้วเป็นไงล่ะครับ ผมก็โดนด่าเละเลยอะดิ !


     ถ้ารู้ว่าจะโดนด่า จะไม่มีทางเล่าให้ฟังเด็ดขาด ว่าคนเริ่มต้นคือผม ._.


     โอเค น้องแพนด้าอาจจะดูงอนๆ แต่แน่นอนครับว่าผมต้องง้อ ต่อให้ง้อไม่เป็นก็ตาม !




     ตอนนี้ผมกับแจเราอยู่บนเตียง ไม่ใช่ว่าเรายังไม่ได้ลุกไปไหนนะ เราทั้งสองคนอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้วต่างหาก แต่ผมนั่งอยู่บนเตียงแล้วให้แจนั่งตัก จริงๆ แล้วน้องแจก็ไม่ยอมนั่งตักหรอก แต่ผมบังคับเองอะ ผมอุ้มน้องแจมานั่งตักหลังจากนั้นก็ล็อกตัวไว้ไม่ให้ไปไหน แถมยังเอาคางไปเกยไหล่น้องแจด้วย เป็นไง น่ารักล่ะเส้ 



     "นี่ แพนด้าหายงอนเค้าได้แล้วนะ"  ผมพูดพร้อมใช้หน้าถูไหล่เล็กไปมา แต่น้องแจกลับไปพูดโต้ตอบอะไรกลับมาเลย หลังจากน้องแจอาบน้ำเสร็จ น้องแจก็ไม่พูดอะไรเลย เอาแต่ทำหน้าพองลมใส่ ! เห้ย ! อย่าไปบอกยองแจนะว่าผมพูดแบบนี้ ! 



     "แต่เมื่อคืนแพนด้าก็ยอมพี่นะ"



     "ก็ช่วยพี่ไง ! ถ้ารู้ว่าพี่เป็นคนคิดแผนพวกนี้นะ ผมไม่ยอมให้ทำง่ายๆ หรอก ! รู้งี้ปล่อยให้ตายคาห้องน้ำซะดีกว่า"



     เพียงเพราะประโยคนี้เพียงประโยคเดียว ทำให้น้องแพนด้าถึงกับบ่นมาเป็นชุด รู้งี้ไม่น่าพูดท่าจะดีกว่า -3- 




     "หน่า พี่ขอโทษ พี่จะไม่ทำอีกแล้ว"



     "...."



     "หายงอนพี่นะ"



     "...."



     "เดี๋ยวพาไปดูหนัง"



     "...."



     "เลี้ยงข้าวด้วย"



     "...."



     "ยอมให้กินไอติมได้ตามใจชอบเลย"



     "...."



     "หายงอนพี่รึยัง ?"



     "ต้องทำทุกอย่างที่พูดมานะ ถึงจะหายงอน"



     "ให้มันได้อย่างนี้สิ แพนด้าน้อยของพี่"  พูดจบก็ไม่ลืมที่จะหอมแก้มขาวๆ ทั้งสองข้าง โคตรจะน่ารักเลย ไม่รู้ว่าไปเอาแก้มมาจากไหน ทางบ้านทำธุกิจผลิดแก้มหรอ ฝากไปบอกแม่ด้วยนะ ว่าขอแบบนี้อีกคน














      Youngjae's Part




     ตอนแรกก็โคตรจะโมโหที่พี่แจ๊คเล่นแบบนี้ เล่นอะไรไม่รู้เรื่องเลย แล้วคนที่โดนเขาจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้  แล้วเป็นไงล่ะ เล่นเองโดนเอง จะสมน้ำหน้าพี่แจ๊คก็ไม่ได้อีก เป็นผมต่างหากที่เจ็บตัว พี่แจ๊คก็มีแต่ได้กับได้ โคตรจะเอาเปรียบเลย 



     แล้วก็โคตรของโคตรจะตกใจ สิ่งแรกที่เห็นตอนส่องกระจกก็คือรอยแดงๆ เต็มตัวเนี่ยแหละ  แต่ก็ขอบคุณนะครับที่ไม่ทำตรงคอ ไม่งั้นโดนไอ้แบมแซวตายเลย



     ที่ผมหายงอนไม่ใช่เพราะเห็นแก่กินหรอกนะ เพราะพี่แจ๊คพยายามจะง้อผมต่างหาก ชอบทำตัวน่ารักตลอด น่ารักตั้งแต่รู้จักผมครั้งแรกแล้ว ถึงจะชอบเล่นมุขเสี่ยวก็ตาม แต่มันน่าโมโหจริงๆ นะที่เล่นอะไรแบบนี้ ไม่น่าดีด้วยเลย น่าจะแกล้งงอนซักสี่วันสี่คืน !



     ผมล่ะอยากรู้จริงๆ ว่าใครโดนบ้าง ผมบอกให้พี่แจ๊คไลน์ไปถามเพื่อนแต่พี่แจ๊คไม่ยอม พี่แจ๊คบอกว่าถ้าทักไปถามแล้วบอกว่าพี่มันเป็นคนทำ พี่ก็โดนด่าสิ  ก็แน่สิ มันสมควรโดนด่ามั้ยล่ะ  พี่แจ๊คเลยบอกว่ารอเปิดเทอมก่อนแล้วจะไปบอกเพื่อนๆ เอง  จะบอกแบบตัวต่อตัวเลย หึ เดี๋ยวแจจะเตรียมกล่องยาทำแผลรอนะครับ 



     แน่นอนเลยครับ ว่าหลังจากนี้พี่แจ๊คต้องพาผมไปกินข้าวซึ่งผมเป็นคนเลือกร้าน ต่อจากนั้นก็ไปดูหนังซึ่งผมเป็นคนเลือกหนัง เลือกที่นั่ง เลือกเวลาดู  และที่สำคัญที่สุด พี่แจ๊คต้องเลี้ยงไอติมผม แถมต้องให้ผมกินไอติมได้ตามใจชอบด้วย  ที่พี่แจ๊คพูดแบบนี้ก็เป็นเพราะว่าเมื่อก่อนนี้ผมชอบกินไอติมมาก กินแทบจะทุกวันเลยก็ว่าได้ พี่แจ๊คก็ชอบบ่นว่ากินมากๆระวังอ้วนนะ พี่แจ๊คชอบบ่นว่าผมอ้วนตลอดเลย ทุกวันนี้ผมกินไอติมอาทิตย์ละสองสามครั้งเอง ก็คนมันชอบหนิ อย่าห้ามได้มั้ย !   



     แต่เพราะพี่แจ๊คชอบบ่นเนี่ยแหละผมเลยกินน้อยลง ถ้าเป็นคนอื่นมาบ่นแบบนี้นะ ผมก็กินเหมือนเดิมแหละครับ 
















     เ ว ล า 1 4 : 0 0 น.



     Mark's Part




     บอกเลยครับว่าหลังจากน้องแบมตื่นมา บ่นไม่หยุดเลย บ่นตั้งแต่ตื่นจนตอนนี้ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าบ่นอะไร ทีเมื่อคืนยังไม่เห็นบ่นเลยได้ยินแต่เสียงคราง หึ



     วันนี้ผมโดนเมียบ่นมาทั้งวันและ เพราะฉะนั้นผมจะไม่เล่าเรื่องเมื่อคืนเด็ดขาด ที่ผมเล่นพิเรนทร์ๆ แบบนั้น ถ้าน้องแบมรู้มีหวังหูชาแน่ๆ  แต่หลังจากน้องแบมบ่นผมเป็นอันเสร็จเรียบร้อย น้องแบมก็กลับมาเป็นปกติ 




     ตอนนี้น้องแบมกำลังเล่นกับไคลี่  หลานสาวผมเองแหละครับ ผมกับแบมต้องมาดูแลลูกของน้า เพราะน้าไปทำงานที่ต่างจังหวัด และพ่อแม่ของผมก็ไปทำงาน ส่วนตัวผมกำลังทำอาหารว่างให้แบมแบมและหลานสาวอยู่ ในเมื่อคุณแม่ทำอาหารไม่เป็นก็ต้องเลี้ยงลูก ส่วนคุณพ่อก็ต้องทำอาหารให้คุณแม่และลูกกิน ใช่มั้ย ? 



     ผมนี่เป็นพ่อที่โคตรจะน่ารักเลยใช่มั้ยล่ะ  ทำอาหารก็เป็น ทำงานบ้านก็ได้ แถมรักเมียสุดๆ จะไปหาคนแบบผมได้จากที่ไหนกัน ต่อให้มีคนแบบนี้ ยังไงผมก็มั่นใจว่าผมน่ารักกว่า !



     ผมหอบร่างตัวเองไปซื้อวัตถุดิบอื่นๆ ใช้เวลาเกือบชั่วโมงกับการไปซื้อของคนเดียว ผมกลับมายังห้องครัว จัดการเตรียมของทุกอย่างให้เสร็จสรรพก่อนจะลงมือทำอาหาร คราวนี้ผมจะทำอาหารว่างที่เกี่ยวกับพวกชีส เห็นแบมบ่นว่าอยากกินมาหลายวันและ ไคลี่เองก็ชอบกินชีส 



     ใครๆ ก็บอกว่ากินชีสแล้วอ้วน จริงๆ มันก็มีประโยชน์เยอะเหมือนกัน แต่ข้อเสียมันก็คือทำให้เราได้พลังงานจากไขมัน มันจะช่วยให้ได้พลังงานสูงและช่วยเพิ่มน้ำหนักกับคนที่ต้องการเพิ่มน้ำหนัก แต่สำหรับน้องแบมแล้ว ผมต้องการให้น้องรูปร่างเท่านี้แหละครับ ตัวเล็กๆ แก้มยุ้ยๆ น้องก้อนของพี่

















     และนี่คือเมนูที่ผมทำสำหรับอาหารยามบ่ายของวันนี้  


     อ่า จริงสิ อาทิตย์หน้าผมต้องไปสอบแกทแพทอะไรนั่นอีก ชีวิตมอปลายนี่มันวุ่นวายจริงๆ ไม่เห็นเหมือนมอต้นเลย มอปลายรายวิชาที่เรียนมันน้อยกว่าเด็กมอต้นก็จริง แต่งานกลุ่มนี่ใหญ่ใช่เล่นนะ ไหนจะงานห้อง งานโรงเรียนอีก และไหนจะต้องสอบอีก


     ผมล่ะไม่อยากคิดชีวิตมหาลัยเลย แค่นี้ก็เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว ตอนแรกก็คิดว่าพวกพี่เขาน่าจะสบายนะ วันนึงเรียนแค่ไม่กี่ชั่วโมงเอง แต่ดูๆ แล้ว ทุกคนมีสภาพเหมือนๆ กันหมด เหมือนไม่ได้นอนมาสามวันสามคืนยังไงยังงั้น





     แล้วถ้าผมไปอยู่มหาลัย แล้วใครจะดูแลแบมแบม..





     ถึงตัวพี่จะไม่ได้อยู่ที่เดียวกับน้องแบม แต่อย่าคิดนะว่าพวกมึงจะมาจีบเมียกูได้ กูหวง !








     ------------------




     "แบมแบม แบมจำที่พี่เคยบอกแบมได้ป่ะ"



     "พี่เคยบอกแบมตั้งหลายอย่างนะ"



     "ที่พี่เคยบอกว่าพี่จะให้อะไรบางอย่างกับแบมตอนที่เราเป็นแฟนกัน"



     "จำได้ดิ แล้วไหนอะของที่จะให้" พูดพร้อมแบมือมาตรงหน้าผม ท่าทางเหมือนเด็กน้อยขอขนม หรือว่าเหมือนเมียแบมือขอตังค์ =___= ?



     "อีกไม่นานเดี๋ยวพี่เอามาให้"



     "จริงนะ ?"



     "แล้วพี่จะโกหกแบมทำไมล่ะ"



     น้องแบมไม่ตอบอะไรแต่กลับฉีกรอยยิ้มกว้างให้ผมก่อนจะกลับไปสนใจเด็กน้อยที่นั่งเล่นเกมในโทรศัพท์ 










     เ ว ล า 1 7 : 3 0 น.




     ตอนนี้แม่ผมก็กลับมาถึงบ้านแล้ว ก็คงถึงเวลาที่ผมต้องไปส่งน้องแบมกลับบ้านแล้วแหละ ตอนแรกแม่ก็ชวนน้องแบมกินข้าวด้วยกันก่อนนะ แต่เห็นน้องแบมบอกว่าต้องไปหาป้า หาป้าอีกแล้ว ไปหาบ่อยซะเหลือเกิน



     และที่สำคัญดูเหมือนว่าไคลี่จะติดน้องแบมเป็นเอามากซะด้วย ไม่ยอมปล่อยให้น้องแบมกลับบ้านง่ายๆ 



     "พี่แบมต้องกลับบ้านแล้วนะคะ เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่แบมค่อยมาหาไคลี่ไงคะ แต่ตอนนี้พี่แบมต้องรีบกลับบ้านไปหาแม่นะ" 


     ผมพยายามปลอบประโลมให้ไคลี่เลิกตามน้องแบมแต่ก็ไม่เป็นผลซักเท่าไหร่ เจ้าตัวเล็กวิ่งไปกอดขาน้องแบมไม่ยอมปล่อยไปไหน



     "ไคลี่อย่าดื้อสิ พี่แบมเขาต้องรีบกลับบ้านนะคะ" ตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นผมหรือแม่ของผมก็ต่างช่วยกันพูดให้ไคลี่ปล่อยน้องแบม ไม่มีใครคิดจะไปอุ้มไคลี่ออกมาจากแบมหรอกนะ ถ้าไคลี่โดนขัดใจขัดใจไมจะร้องไห้ 


     มันแน่อยู่แล้วแหละที่เด็กจะร้องไห้ แต่ไคลี่ทั้งร้องไห้ ทั้งกรี๊ด ทำทุกอย่างที่ทำได้ ถ้าเอามีดมาแทงตัวเองได้คงทำไปแล้วแหละครับ อยากจะบอกว่าผมโกหกน่ะ อย่าเชื่อผมมากเลย  




     ไม่ว่าผมกับแม่จะปลอบประโลมน้องเท่าไหร่ มันก็ไม่ได้ผลเลย น้องแบมขอเวลาคุยกับไคลี่สองคน และบอกให้ผมกับแม่นั่งเฉยๆ อย่าเพิ่งพูดอะไรเด็ดขาด




     "ไคลี่เป็นเด็กน่ารัก ไคลี่ต้องเชื่อฟังพี่มาร์คนะ" 





     "ถ้าไคลี่เชื่อฟังพี่มาร์ค พี่จะมาเล่นกับไคลี่ทุกวันเลย"



     "พี่แบมพูดจริงนะคะ"  



     "พี่ไม่กล้าโกหกไคลี่หรอกค่ะ"



     "ถ้างั้น.. ไคลี่จะไม่ดื้อกับพี่มาร์ค"  ไคลี่หันหน้ามามองผมก่อนจะหันกลับไปหาน้องแบมแล้วโผกอดแบมแน่น ผมแอบเห็นน้องแบมหันมายักคิ้วให้ผมด้วย หึ มันน่าหมั่นไส้จริงๆ



     "เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่มาหานะคะ"



     "สัญญานะ"



     "พี่สัญญา"  ทั้งสองคนเกี่ยวก้อยสัญญากัน ก่อนที่ไคลี่จะวิ่งกลับมาหาแม่ผมแล้วโบกมือลาแบมแบมที่ยืนอยู่ไม่ไกล  





     ส่วนน้องแบมก็บอกลาแม่สามีก่อนจะเดินนำออกไปหน้าประตู



     "สัญญาแล้วนะว่าพรุ่งนี้แบมจะมา"



     "แบมสัญญากับไคลี่ต่างหาก"



     "ก็เหมือนสัญญากับพี่อะแหละ"



     "เหมือนตรงไหน มันคนละคนกัน"



     "โอเค ตกลงพรุ่งนี้แบมมาหาพี่ใช่มั้ย เดี่ยวพี่ไปรับตอนสิบโมงนะ"



     "พี่มาร์คนี่มันพี่มาร์คจริงๆ"



     "บ่นอะไร ห๊าาา"  มันอดไม่ได้จริงๆ ที่จะยื่นมือไปหยิกแก้มนุ่มๆ ของน้องแบม 



     น่ารักขนาดนี้จะไปหาได้จากที่ไหนอีก ที่เชียงใหม่มีมั้ย ที่กรุงเทพมีรึเปล่า ที่ดาวอังคารคงไม่มีใช่มั้ย  เด็กคนนี้มันช่างน่ารักจริงๆ





















- 100 %  -




ยังไม่แก้คำผิด










#ฟิคคนในโดกิ 


ขอบคุณรูปจากไอจีพี่เมย์นะงับ [ foodbymay ]



สัญญากับเราสิว่าจะไม่ทิ้งเราไปไหน สัญญาสิว่าจะอยู่ด้วยกันจนกว่าฟิคจะจบ .ยื่นนิ้วก้อย  

\\ถ้าไม่ยอมเกี่ยวก้อยกับเรา เราจะตามหลอกหลอนทั้งคืนเลย คิคิคิ



















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

789 ความคิดเห็น

  1. #715 love kaido (@aunjung14872) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:51
    แบมน่ารักอ่ะ พี่มาร์คนี่หลงแบมมากก
    #715
    0
  2. #699 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 16:44
    น่ารักทุกคู่เลย ชื่นมื่นจริง ๆ 
    #699
    0
  3. #653 Little Rebel (@beam-rr) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2558 / 19:17
    โอ๊ยยยยยย น่ารัก น่ารักทุกคู่เลยยยยยยยย
    #653
    0
  4. #641 Markbammmm (@natsukine) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 21:00
    นี่อ่านตอนกลางคืน หิวค่ะ5555
    #641
    0
  5. #632 หลินจือ (@aingfah1) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 08:05
    น่ารักอ่ะพ่อแม่ลูก55556
    #632
    0
  6. #631 BF'EYE (@pathanan12345678) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 21:56
    เด็กรักเด็กหลงค่าาาาาแบมเปลี่ยนไป๋ 555555555555
    #631
    0
  7. #630 นุ้งเบสท์เรสบู - (@soul-za) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 21:12
    มัคคึแลดูเป็นพ่อบ้านพ่อเรือนจังค่ะ

    สนใจมาเป็นพ่อบ้านให้น้องคนนี้มั้ย ? 555

    แอนตี้ไรท์ค่ะเอารูปอาหารมาลง เราหิว แบนๆ
    #630
    0
  8. #625 jubjubLook (@lookjub) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2558 / 21:28
    รอพาร์ท มาร์คแบมม
    #625
    0
  9. #624 Babala nells (@sataangg) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2558 / 20:27
    บีเนียร์เค้างุ้งงิ้งกันจังเลย รอต่อนะคะ
    #624
    0
  10. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  11. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  12. #621 M.THA (@iam-eveviekissme) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2558 / 20:26
    แง้งง นี่รอฉากมาร์คแบม 555 ไม่หื่นนะเนี่ย
    #621
    0