ราตรีสวาสดิ์

ตอนที่ 19 : 19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12273
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 267 ครั้ง
    9 ม.ค. 62

                “ไม่รู้ โอ๊ย! มีเด็กที่ไหนมายิงปืนเด็กเล่นแถวนี้เปล่าวะ โอ๊ย!

                “ไม่ใช่เด็กที่ไหนหรอก ไอ้เรือง ฉันเอง!

เสียงทรงพลังอำนาจและท่ายืนจังก้า พร้อมปืนอัดลมยาวของเล่นบรรจุด้วยลูกกระสุนพลาสติกอยู่ในมือ ทำให้แม่มีมาดไม่ต่างจากนางเสือ ที่สำคัญนั่นเป็นปืนที่แม่ฝากให้เธอซื้อให้เมื่อสัปดาห์ก่อน ซึ่งตอนแรกก็งุนงงว่าแม่ให้ซื้อทำไม

                “แม่ แม่ ใจเย็นๆ นะ! ” อัญเชิญพรร้องห้าม

                “ไม่เย็นแล้วโว้ย แล้วฉันก็จะยิงแกด้วย โทษฐานเปิดประตูบ้านให้คนแปลกหน้าเข้าบ้าน” นางพูดจบก็เตรียมเล็งปืนมาอีก

                “เฮ้ย แม่ ใจเย็นๆ ตัวเล็กไม่เกี่ยวนะ! ” เธอรีบร้องตอบ และหันบุ้ยใบ้ให้พ่อออกไปก่อน

                “ไม่เกี่ยวก็ดี ฉันขี้เกียจยิงแกอีกคน”

                “โถ วิไลของพี่...โอ๊ย! ” นายเรืองยศยังพูดไม่ทันขาดคำ ก็โดนกระสุนเข้าไปอีก

                “ยังมีหน้ามาวิไลของพี่เหรอ วันนี้แกโดนยิงตัวพรุนแน่” หญิงวัยกลางคนรัวกระสุนใส่อดีตสามีผู้คิดว่าตัวเองคงจะหล่อเหลาเสียเต็มประดาในวัยเฉียดห้าสิบ

                อัญเชิญพรโดนลูกหลงไปด้วยทีหนึ่ง เจ็บแปลบทันทีที่แขน เลยรีบหลบไปอีกทาง นาทีนี้คงต้องตัวใครตัวมัน ฝ่ายผู้เป็นพ่อก็รีบออกไปนอกประตูรั้วพลางหลบกระสุนพลาสติกไปด้วยการกระโดดเหยงๆ ไปมา

                เมื่อแม่ตวัดค้อนมา หญิงสาวก็ยิ้มเจื่อนๆ

                “ถ้าคราวหลังแกเปิดประตูให้พ่อแกเข้ามาอีก ฉันจะขนของเล่นแกไปทิ้งให้หมด” แม่ขู่ในสิ่งที่เธอหวาดกลัวเป็นที่สุด ของเล่นพวกนั้นเธอใช้เวลาสะสมตั้งหลายปี

                เมื่อเดินตามแม่เข้าไปในบ้านด้วยท่าทางละเหี่ยใจ ก็เห็นพี่สาวผู้มีวัยห่างจากเธอห้าปี กำลังนั่งดูโทรทัศน์อยู่ที่โซฟาในห้องรับแขก

                “หาเรื่องอีกแล้วใช่มั้ยตัวเล็ก” พิมพ์อัญชันหรือ กระติกทักน้องสาว

                “น้องแกมันชอบใจอ่อนกับพ่อแก สงสัยมันอยากให้แม่ทิ้งของเล่นมันมาก” แม่หย่อนตัวนั่งที่หัวโต๊ะ

                “โถ แม่ อย่าทิ้งของเล่นนะ นั่นของสุดรักของตัวเล็กเลยนะ”

                “ถ้างั้นแกก็ห้ามเปิดประตูให้พ่อแกเข้ามา เข้าใจมั้ย” แม่สั่งเสียงเฉียบขาด

                “จ้ะแม่” เธอรับปากอย่างไม่ต้องคิดนาน

                อัญเชิญพรเดินไปนั่งข้างๆ พี่สาว ขณะที่แม่นั่งโซฟาตัวใกล้ๆ อีกตัว ปกติโต๊ะอาหารในบ้านเป็นเหมือนที่ประชุมของสามสาวในเกือบทุกเย็น บนโต๊ะต้องเต็มไปด้วยอาหารอร่อยฝีมือของแม่ทุกวัน แต่วันนี้เธอกลับค่ำ เพราะไปกินจิ้มจุ่มกับเพื่อนสองสาว แม่กับพี่สาวเลยมานั่งรอเธอในห้องรับแขก 

                “เมื่อวานพี่กลับดึก เลยยังไม่ได้ถามเลย ทำงานเป็นไงบ้างตัวเล็ก” พี่สาวถาม

อัญเชิญพรเงยหน้าขึ้นมองพี่สาวคนรอง ผู้มีตำแหน่งเป็นผู้จัดการภาคของบริษัทประกันชีวิตมีชื่อแห่งหนึ่ง ตั้งแต่อายุยี่สิบหกปี แน่นอนเจ้าหล่อนน่าจะได้ยีนเด่นเรื่องการพูดโน้มน้าวใจคนมาจากแม่แน่ๆ แล้วพี่สาวเธอก็เป็นหนึ่งในความภาคภูมิใจของแม่ ที่ทำให้แม่ได้โม้กับคนทั้งซอยมาหลายปีว่า หน้าที่การงานของลูกสาวแม่ไม่ใช่ธรรมดานะ

เช่นเดียวกับพี่สาวคนโตที่ตอนนี้แต่งงานไปแล้ว และย้ายไปอยู่เชียงใหม่ ทั้งเจ้าหล่อนและสามีต่างทำงานในธนาคาร ทั้งคู่มีตำแหน่งหน้าที่การงานที่ดีและเงินเดือนสูงเอาการ

คงมีแต่เธอเท่านั้นแหละที่ยังไม่เป็นโล้เป็นพายเสียที

“ก็ดีนะ เสียอย่างเดียวโลกกลมไปหน่อย”

                “โลกกลมอะไร”

                “นั่นสิ” แม่เสริม

                “ไม่มีอะไรหรอก บังเอิญไปเจอคนที่เคย...รู้จัก” สาวหุ่นมินิตอบ

                “ผู้หญิงหรือผู้ชาย” พี่สาวซักไซ้

                “ผู้ชาย”

                “แล้วแกไม่ชอบหน้าเขาหรือไง”

                “ก็เปล่าหรอก แค่ไม่คิดว่าจะเจอกันที่นี่”

                “แต่แกไม่ได้มีปัญหาอะไรใช่มั้ย” แม่ถามอย่างกังวล

                “เปล่าแม่ ไม่มีอะไร” อัญเชิญพรยังไม่บอกแม่เรื่องที่เธอลาออกจากงานแล้ว ตั้งใจไว้บอกใกล้ๆ คือ ขอไปเตรียมใจรอรับอาการหูชาสักหน่อย    

                “ก็ดี แล้วแกล่ะกระติก หมู่นี้ไม่เห็นแฟนแกมาหาเลย มีอะไรรึเปล่า” แม่หันไปถามลูกสาวคนรอง

                “เราเลิกกันแล้ว”

                “ทำไมล่ะพี่” น้องสาวถามกลับบ้าง

                “ก็มันบอกว่ามันเพิ่งรู้ว่ามันอยากจะเป็นเกย์” พี่สาวตอบด้วยท่าทางไม่ยี่หระ ขณะที่อัญเชิญพรพยายามสังเกตว่าพี่สาวซ่อนความเสียใจไว้หรือไม่ เพราะเมื่อครั้งก่อนก็เพิ่งเลิกกับคนรัก เหตุเพราะเขาจะขอลาไปบวชไม่สึก แต่ก็ไม่พบร่องรอยความเสียใจใดๆ จะว่าไปพี่สาวของเธอก็เป็นคนเข้มแข็งมาแต่ไหนแต่ไร ไม่ค่อยหมกมุ่นกับอะไรนานๆ

                “เอ่อ เลิกๆ ไปก็ดีแล้ว ดีนะไม่บอกว่าอยากเป็นเกย์หลังจากแต่งงาน จริงๆ ฉันก็ดีใจที่แกสองคนเลิกๆ กับแฟนไปได้ บอกตามตรง ดูโหงวเฮ้งก็ไม่ผ่านตั้งแต่แรกทั้งคู่แล้ว คนหนึ่งตัวยาวขาสั้น อีกคนตัวสั้นขายาว รูปร่างประหลาดทั้งคู่” แม่บอก

                สองพี่น้องสบตากัน ต่างมีสีหน้าจะยิ้มก็ไม่ใช่ จะมึนก็ไม่เชิง แต่ที่แน่ๆ ไม่มีใครคิดเถียง ในเมื่อแม่วิเคราะห์ได้ถูกเผง


ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ ^^

รักกันพัลวัน
เชอริณ
www.mebmarket.com
เรื่องรักวายป่วงของอดีตสาวหล่อหน้าหวาน ซีอีโอหนุ่มมาดหรูสุดร้ายแห่งบลูซีเวิลด์ และสถาปนิกหนุ่มมาดเซอร์ผู้แสนดีเกิ๊น“แต่ฉันว่า เรื่องมันลงเอยแบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว คุณจะไปกวนน้ำให้มันขุ่นทำไม” “ใครว่าลงเอยดี ลงเอยห่วยที่สุดต่างหาก” เมธากวินไม่พูดเปล่า แต่ถือวิสาสะสวมกอดเธอจากด้านหลังอย่างแน่นหนา ราวกับเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ 

กามเทพเล่นกล
เชอริณ
www.mebmarket.com
คุณลุงคับ มาเล่นด้วยกันมั้ยคับ” ไข่ตุ๋นหยุดวิ่งทันควันเมื่อเห็นเขา ถามด้วยรอยยิ้มสดใส สาวน้อยก็หยุดชะงักเช่นกัน ขมวดคิ้ว ประหลาดใจว่าเขามายืนอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไร “เล่นอะไร” เขานึกครึ้มถามกลับ “ก็เล่นวิ่งไล่จับจุ๊บไงคับ” “มันเป็นยังไง” มรุตถามเพราะข้องใจเกมวิ่งไล่จับจุ๊บของเจ้าหนูนี่จริงๆ “ฉะหนุกนะคับ ถ้าคนไหนแพ้ โดนจับได้ ก็ต้องโด
     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 267 ครั้ง

386 ความคิดเห็น

  1. #6 PloykanoK (@nartkanok) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 18:46
    เชื่อแม่..แม่มีประสบการณ์
    #6
    0