ราตรีสวาสดิ์

ตอนที่ 18 : 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12331
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 256 ครั้ง
    8 ม.ค. 62

                ตุลญาณาก้มมองตัวเอง ก็พบว่า ติดกระดุมเสื้อเชิ้ตผิดจริงๆ เพราะกระดุมเม็ดแรกอยู่ในรังดุมอันที่สอง เจ้าตัวเลยรีบปลดกระดุมเพื่อติดไล่ใหม่ โดยด้านในสวมเสื้อกล้ามสีขาวอีกตัว แต่เมื่อกำลังจะเริ่มติดกระดุมใหม่ จู่ๆ เพื่อนสาวร่างเล็ก ก็ยื่นหน้าเข้ามา จ้องแถวคอไล่ไปถึงเนินอกหล่อนตาไม่กะพริบ

                “ไอ้ตุล ทำไมแกมีรอยจ้ำๆ เต็มไปหมดเลยอะ” อัญเชิญพรถามอย่างสงสัย

                ส่วนอลิสาเจนก็ยื่นหน้าเข้ามาจ้องตาไม่กะพริบทันควัน

                “รอยอะไร สงสัย...แพ้...แพ้...น้ำทะเลมั้ง...แกก็รู้ฉันต้องดำน้ำเกือบทุกวัน”

                หากสองสาวยังจ้องมองเพื่อนอดีตสาวหล่อไม่วางตา ซ้ำต่างยังหรี่ตาน้อยๆ ด้วย “แกดำน้ำมาเป็นชาติแล้ว เคยแพ้น้ำทะเลที่ไหน แล้วนี่มันรอยคิสส์มาร์กชัดๆ สารภาพมาเลย แกไปทำอะไรกับแฟนแกมาใช่มั้ย” อลิสาเจนถามอย่างคาดคั้น

                “บะ...บ้า...มะ...มีที่ไหน” หากคนตอบปฏิเสธหน้าแดงก่ำ

                “หน้าแดงขนาดนี้ยังมีหน้ามาปฏิเสธอีก” อลิสาเจนยังซักไซ้ไม่เลิก

                “นั่นสิ แกต้องไปทำอะไรกับแฟนแกมาแน่ๆ” อัญเชิญพรช่วยสำทับ

                “เอ่อๆๆ บอกก็ได้...พวกแกก็รู้ว่าแฟนฉันเป็นฉลามขาว” คนพูดตอบแบบเขินแกมภาคภูมิใจ

                “ฉลามขาวแล้วยังไง”

                “ก็แข็งแร้ง แล้วก็คึกคัก แกเข้าใจมั้ย แล้วแฟนฉันก็เดินผ่านอุโมงค์ใต้น้ำไม่ได้ เดินผ่านเมื่อไหร่...ต้องคึกทุกที” วลีสุดท้ายตอบอุบอิบอย่างขวยเขินเต็มแก่

                “อย่าบอกนะว่าแกไปฟัดกับแฟนแกตรงอุโมงค์ใต้น้ำ” อลิสาเจนถามอย่างอ่อนใจ

                “บ้าเหรอ ฟัดอะไร ฉันยังไม่ได้แต่งงานกับเขานะ ก็แค่...จูบกันนิดหน่อย” ตุลญาณาตอบอุบอิบในตอนท้ายอีกครั้ง

                อัญเชิญพรอมยิ้มทันที แต่อลิสาเจนถอนหายใจดังเฮือก ก่อนจะพูดเตือนว่า “แต่ถ้าแกฟัดกันแบบนี้บ่อยๆ มีหวังได้ท้องก่อนแต่งแน่”

                “ไม่หรอกน่า”

                “ฉันจะคอยดู”

                “เจน แกไม่เข้าใจเรื่องแบบนี้หรอก จริงมั้ย ตัวเล็ก” ท้ายประโยค ตุลญาณาหันไปถามเพื่อนอีกคน ประหนึ่งหาพวก

                “จริงๆ มันก็...สนุกดีนะ” สาวร่างกะทัดรัดตอบขวานผ่าซากตามนิสัย

                อลิสาเจนยกสองมือขึ้นกุมขมับทันที “โอ๊ย เพื่อนฉันใจแตกกันไปหมดแล้วเหรอเนี่ย”

                “แหม ฉันไม่ใช่แม่ชีนะ แล้วพ่อฉลามขาวของฉันก็หล่อแล้วก็เซะซี่ซะขนาดนั้น”

                 อลิสาเจนตวัดค้อนอย่างหมั่นไส้แต่ไม่จริงจังนัก ขณะที่อัญเชิญพรยิ้มขำ

                แต่สุดท้ายอลิสาเจนก็ถอนหายใจเบาๆ และตอบอย่างปลงๆ ว่า “แต่ก็จริงของพวกแกนะ Good girls go to heaven. Bad girls go everywhere. พวกเราคงเป็นแก๊งแบดเกิร์ลสินะ”

                อัญเชิญพรหันมองเพื่อนทันที ขมวดคิ้วเล็กน้อย “แกเป็นแบดเกิร์ลด้วยหรือเจน แปลว่าแกต้องเคยทำอะไรนอกลู่นอกทางเหมือนพวกฉันด้วยงั้นสิ”

                 “บ้า มีที่ไหน มั่วแล้ว” อลิสาเจนตอบปฏิเสธเป็นพัลวัน

                แต่สาวน้อยตัวเล็กหรี่ตาน้อยๆ “จริงเร้อ”

                จังหวะนั้นคนงานในร้านจิ้มจุ่มทยอยเอาอาหารมาเสริ์ฟเพิ่มเติมพอดี ถือเป็นเสียงระฆังช่วยอลิสาเจน เพราะเธอรีบพูดว่า “หิวแล้ว กินดีกว่า”

                ระหว่างมื้ออาหาร ตุลญาณาก็ซักไซ้เรื่องของ ปรัชญ์ เจ้าชายของเล่นที่กลายมาเป็นกรรมการผู้จัดการของบริษัทที่อัญเชิญพรทำงานเป็นพนักงานทำความสะอาดอย่างสนใจใคร่รู้ ฝ่ายอัญเชิญพรก็เล่าไปเรื่อยอย่างเป็นปกติ ราวกับคนที่เธอพูดถึง เป็นแค่เจ้านายของเธอ หาใช่...คนที่เธอเคยมีสัมพันธ์ชั่วคืนด้วยกันเมื่อหนึ่งเดือนก่อน

**********

เมื่อเห็นพ่อยืนชะเง้อคอยืดคอยาวอยู่นอกรั้วของหน้าทาวน์เฮาส์ ตอนเกือบสามทุ่ม อัญเชิญพรก็ร้องทัก “อ้าว พ่อ มาง้อแม่อีกแล้วเหรอ”

                “เอ่อสิ แต่แม่แกไม่ยอมมาเปิดประตูให้ ใจแข็งฉิบเป๋ง” ชายสูงวัยบ่น

                “ก็พ่อทิ้งแม่ไปนี่ แม่ก็ต้องแค้นฝังหุ่นเป็นธรรมดา”

                “ก็ตอนนี้พ่อสำนึกผิดแล้ว แม่แกก็น่าจะใจอ่อนบ้าง แล้วพ่อก็เลิกกับอนงค์แล้วด้วย”

                “เลิก หรือว่าโดนเขาทิ้งกันแน่” ลูกสาวสวนกลับอย่างรู้ทัน เพราะพอจะทราบว่าภรรยาใหม่ของพ่อกลับไปคืนดีกับสามีเก่า เลยทิ้งพ่อไป

                “ไอ้ตัวเล็ก แกจะตอกย้ำพ่อทำไมหา แทนที่จะช่วยพ่อ”

                อัญเชิญพรถอนหายใจเบาๆ เปิดประตูรั้วบ้านค้างไว้ “งั้นก็เข้ามาสิพ่อ”

                นายเรืองยศกระวีกระวาดเดินเข้าไปในบ้าน หน้าตาระรื่นทันที แต่จู่ๆ ท่านก็ส่งเสียงร้อง โอ๊ยๆๆ ไม่หยุด พลางกระตุกแขนบ้าง ขาบ้าง สลับไปมา

                “พ่อ เป็นอะไร” เธอถามอย่างตกใจ

ขอบคุณทุกกำลังใจค่ะ ^^

รักกันพัลวัน
เชอริณ
www.mebmarket.com
เรื่องรักวายป่วงของอดีตสาวหล่อหน้าหวาน ซีอีโอหนุ่มมาดหรูสุดร้ายแห่งบลูซีเวิลด์ และสถาปนิกหนุ่มมาดเซอร์ผู้แสนดีเกิ๊น“แต่ฉันว่า เรื่องมันลงเอยแบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว คุณจะไปกวนน้ำให้มันขุ่นทำไม” “ใครว่าลงเอยดี ลงเอยห่วยที่สุดต่างหาก” เมธากวินไม่พูดเปล่า แต่ถือวิสาสะสวมกอดเธอจากด้านหลังอย่างแน่นหนา ราวกับเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ 

กามเทพเล่นกล
เชอริณ
www.mebmarket.com
คุณลุงคับ มาเล่นด้วยกันมั้ยคับ” ไข่ตุ๋นหยุดวิ่งทันควันเมื่อเห็นเขา ถามด้วยรอยยิ้มสดใส สาวน้อยก็หยุดชะงักเช่นกัน ขมวดคิ้ว ประหลาดใจว่าเขามายืนอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไร “เล่นอะไร” เขานึกครึ้มถามกลับ “ก็เล่นวิ่งไล่จับจุ๊บไงคับ” “มันเป็นยังไง” มรุตถามเพราะข้องใจเกมวิ่งไล่จับจุ๊บของเจ้าหนูนี่จริงๆ “ฉะหนุกนะคับ ถ้าคนไหนแพ้ โดนจับได้ ก็ต้องโด
   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 256 ครั้ง

386 ความคิดเห็น