ตอนที่ 23 : 23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10579
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 410 ครั้ง
    27 ธ.ค. 61

                ห้องชุดนี้มีสองห้องนอนใหญ่ สามห้องน้ำ มีห้องครัวและห้องรับแขก มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน เขาเปิดเพลงเบาๆ หย่อนตัวนั่งบนโซฟากลางห้อง หลับตา เอนหลังพิงพนัก ร่างกายอ่อนเพลียจากการทำงานมาทั้งวัน  ในใจอ่อนล้าอย่างบอกไม่ถูก

                คืนนี้เหงามากกว่าทุกคืน ไม่รู้เป็นเพราะสาเหตุอะไร โดยปกติทุกคืนความเหงาจะอยู่เป็นเพื่อนเขาอยู่แล้ว มันจะค่อยๆ คืบคลานเข้ามาในใจ  ไม่ให้ได้หลับอย่างเป็นสุข และหากหลับตาคราใด ภาพในอดีตก็จะตามมาหลอกหลอน เขาจึงต้องดื่มให้ตัวเองเคลิ้มหลับ แต่ก็ยังมิวายจะฝันร้ายเกือบทุกคืน

                ช่วงจังหวะหนึ่งลืมตาขึ้นมองโต๊ะข้างๆ โซฟา  เห็นผู้หญิงสาวสวยในรูปยิ้มสดใส ส่วนผู้ชายที่นั่งแนบชิดก็คือเขา ทั้งสองคนมีสีหน้าเปี่ยมไปด้วยความสุข ทันใดนั้นก็จับกรอบรูปคว่ำลงบนโต๊ะทันทีราวกับไม่ต้องการเห็น ยกสองมือขึ้นปิดหน้า ข้อศอกสองข้างเท้าบนต้นขา

                สักพักก็เดินไปเปิดตู้เครื่องดื่มหยิบไวน์ออกมาขวดหนึ่งและหยิบแก้วมาหนึ่งใบ...อย่างน้อยการดื่มสิ่งนี้ก็ช่วยได้...ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงไวน์ขวดนั้นก็พร่องไปครึ่งขวด เขายังนั่งอยู่บนโซฟา แขนข้างหนึ่งวางบนที่เท้าแขนด้านหนึ่งของโซฟา ดวงตาเริ่มแดงก่ำ โหนกแก้มแดงระเรื่อ...คืนนี้เขาไม่น่ามานอนที่นี่เลย ควรไปนอนที่อื่น ที่ไหนก็ได้ที่ไม่ใช่ที่นี่ เพราะที่นี่ทำให้คิดถึงเอมี่ ผู้หญิงที่เขารักสุดหัวใจ แล้วหล่อนก็รักเขามากเช่นกัน

เขากับหล่อนเคยมาพักอยู่ที่นี่ด้วยกันตอนกลับมาอยู่ประเทศไทย ครอบครัวเอมี่ย้ายไปอยู่ต่างประเทศกันหมด หล่อนไม่มีญาติอยู่ทางนี้ ดังนั้นจึงมาพักกับเขาที่นี่  ทั้งสองพบรักกันที่อังกฤษ และมีโครงการจะแต่งงานกัน แต่แล้วก่อนถึงงานแต่งงานไม่ถึงเดือน เอมี่ก็ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนเสียชีวิตไปพร้อมกับ...ทารกน้อยในครรภ์ ลูกของเขา นี่เป็นความเจ็บปวดที่ไม่อาจลืม และที่ทำให้เจ็บปวดยิ่งกว่านั้นคือ บุพการีของเขามีส่วนในการจากไปของเอมี่

                ท่านทั้งสองไม่เห็นด้วยที่เขาจะแต่งงานกับคนรัก เพราะต้องการให้ลูกชายแต่งงานกับลูกสาวรัฐมนตรีคนดังท่านหนึ่ง พวกท่านรู้ว่าไม่อาจบังคับเขาได้ เนื่องจากเขาเป็นตัวของตัวเองมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ดังนั้นพ่อจึงใช้วิธีแอบไปนัดพบกับเอมี่เพื่อหว่านล้อม ซึ่งก็ไม่รู้ว่าท่านใช้คำพูดหรือวิธีไหน แต่ที่แน่ๆ คนรักของเขาคงจะได้รับความสะเทือนใจไม่มากก็น้อย หลังจากพูดคุยกับท่านเสร็จ เธอก็ขับรถออกมาจากที่นั่นและเกิดอุบัติเหตุขึ้น รถเสียหลักคว่ำกลางถนน เขาเคยกำชับหลายครั้งแล้วว่าไม่ควรขับรถไปไหนมาไหนคนเดียว เพราะเอมี่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ ยังไม่คุ้นเคยกับการขับรถในกรุงเทพฯ

                เขาได้ทราบเรื่องทั้งหมด เพราะแม่ตกใจอย่างมาก ไม่คาดว่าจะเกิดเหตุร้ายแรงขนาดนี้ และยิ่งตกใจมากขึ้นเมื่อรู้ว่าคนรักของเขาตั้งครรภ์อ่อนๆ นั่นเป็นสาเหตุที่ท่านสารภาพเรื่องราวทั้งหมดให้ฟัง

                มรุตมองไปรอบๆ ห้อง เอมี่เป็นผู้หญิงคนเดียวที่เคยเข้ามาในห้องนี้  และเขาก็ไม่เคยคิดจะพาผู้หญิงคนไหนมาที่นี่อีกเลย มือใหญ่เอื้อมมือไปหยิบกรอบรูปนั้นขึ้นมาอีกครั้ง  เห็นเอมี่ยิ้มให้เขา เอมี่ ผมขอโทษ ผมขอโทษจริงๆ เสียงพึมพำบ่งบอกถึงความปวดร้าวเมื่อไหร่คุณจะปล่อยผมไปสักที ผมทนทุกข์อยู่กับความเจ็บปวดมานานแล้วนะ คุณรู้มั้ยไม่มีคืนไหนที่ผมนอนหลับโดยไม่ฝันร้าย

รอยยิ้มหยันผุดขึ้นที่มุมปาก คุณจะลงโทษผมใช่มั้ยที่ผมมันเลว ปกป้องคุณไม่ได้ เขาคว่ำรูปบนโต๊ะอีกครั้ง รินไวน์จนเต็มแก้ว ดื่มรวดเดียวหมด

                ขณะนั้นมือสัมผัสกับบางสิ่งในกระเป๋ากางเกง จึงล้วงมือลงไปเพื่อหยิบมันออกมา กิ๊บติดผมของสาวน้อยนั่น ภาพผู้หญิงนัยน์ตาสวยใสผุดขึ้นมาอีกครั้ง หวนนึกไปถึงคืนนั้น คืนที่เขาเมาหมดสภาพอยู่บนโซฟา หล่อนเข้ามาห่มผ้าให้ ทั้งที่ดึกมากแล้ว ร่างเล็กบางสะดุ้งเมื่อเขาคว้ามือไว้ พยายามขอร้องให้ปล่อย แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อย วินาทีที่รู้ว่าหล่อนมาห่มผ้าให้ เขารู้สึกอบอุ่นในใจอย่างบอกไม่ถูก อย่างน้อยในค่ำคืนที่แสนอ้างว้าง ก็มีใครสักคนหนึ่งห่วงใยเขา

                สาวน้อยนั่นดูเป็นคนมองโลกในแง่ดี ใสซื่อ ที่สำคัญมีมือที่อุ่นมาก มากเสียจนเขาไม่อยากปล่อยมือเล็กๆ นั่น เพราะกลัวความเย็นยะเยือกในใจจะเสียดแทงกลับเข้ามาอีกครั้ง

                รอยยิ้มบางๆ ผุดขึ้นบนใบหน้าคมสัน ยามคิดถึงตอนหญิงสาวพูดกล่อมให้เขาหลับราวกับเขาเป็นเด็กเล็กๆ คนหนึ่ง เพื่อจะได้ปล่อยมือหล่อน น้ำเสียง และแววตาสื่อถึงความอบอุ่นในแบบที่เขาไม่ได้พานพบมาเนิ่นนาน และค่ำคืนนั้นก็เป็นคืนหนึ่งในรอบปีที่เขาหลับสนิทตลอดคืน เมื่อคิดถึงตรงนี้ก็อยากขับรถกลับชะอำไปเดี๋ยวนี้เลย เพราะไม่ชอบบรรยากาศที่นี่ พักหลังเขาเริ่มชินกับการอยู่ในบ้านพักตากอากาศหลังนั้น...ใช่ เริ่มชินกับการอยูร่วมบ้านกับแม่สาวใสซื่อคนนั้น กับเด็กน้อยพูดมาก และเจ้าสุนัขขากะเผลก!


คุณลุงโดนมนต์ดำไข่ตุ๋นไข่ต้มไปเสียแล้ว >.<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 410 ครั้ง

689 ความคิดเห็น

  1. #186 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:02
    น่าสงสารนางอยู่นะ
    #186
    0
  2. #71 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 20:38
    พ่อร้ายมากเลย
    #71
    0
  3. #19 tom247 (@tom247) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 15:11
    หนักหน่วงนะลุงเสียลูกเมียไป
    #19
    0