smile breathe and go slowly - (chanbaek)

ตอนที่ 14 : broken heart +

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,614
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 225 ครั้ง
    9 พ.ย. 61

 


/ /

 

 

broken-heart

 

+

.

.

.

อารมณ์สีเทา - Potato


 

 

 

 

กว่าจะจัดการทุกอย่างเรียบร้อยไม่ว่าจะค่ารักษา ค่ายา และค่าฝากครรภ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันรวดเร็วไปหมด แบคฮยอนยังคงเหม่อลอย นิ่งเงียบมาตั้งแต่ตอนพบหมอกระทั่งขึ้นมาบนรถแท็กซี่ ชานยอลอยากจะชวนอีกคนคุยให้ผ่อนคลายลงบ้างแต่บางทีมันอาจจะเร็วไปถ้าพูดหรือถามออกไปตอนนี้ เพราะดูเหมือนพี่แบคฮยอนกำลังจมอยู่ในความคิดของตัวเอง

 

แต่มันคงยังไม่ใช่ความสุข

 

 

ภายในบ้านเล็กๆหลังนั้นที่ที่ทำให้ปาร์คชานยอลรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ร่างสูงเดินไปที่เคาน์เตอร์ในครัวหยิบเหล่าเครื่องปรุง ผักนานาชนิดๆที่มีติดตู้อยู่ออกมาวางกองไว้ เพราะเราทั้งคู่ยังไม่ได้ทานอะไรมาเลยจนตอนนี้มันก็จะมืดค่ำแล้ว

 

ผมคิดว่าจะทำต้มจืดเต้าหู้ มันน่าจะ

 

...ออกไปจากที่นี่ซะ

 

คนที่กำลังมีความสุขกับการหั่นผัก เตรียมเครื่องปรุงพลางนึกถึงเมนูที่อีกคนชอบ ก็ต้องหน้าเจื่อนกับคำพูดที่โพล่งขึ้นมา ...แต่ก็ไม่เป็นไร ชานยอลน่ะโดนจนชินชาไปแล้ว

 

พี่ชอบเต้าหู้ใช่มั้ยล่ะ ดีนะเหลือยู่ผมจะใส่ให้เยอะๆเลย

 

ฉันบอกให้ออกไปไง กลับบ้านของนายไปซักที!”

 

แบคฮยอนเดินมาใกล้อีกคนที่ทำเหมือนไม่ได้ยินในสิ่งที่เขาบอก แม้ในใจจะเจ็บปวดไม่ต่างกันกับคำพูดนั้น ชานยอลยังคงจริงจังกับการทำต้มจืดตามที่ตัวเองพูดต่อไปโดยไม่ได้เงยหน้าขึ้นไปมองคนที่ตวาดใส่ตนอยู่ตอนนี้เลย

 

พี่ไปนั่งรอเถอะครับ

 

ชานยอล!

 

และเมื่อหมดความอดทนถุงผักที่วางอยู่บนโต๊ะก็ถูกแบคฮยอนปัดตกกระจายลงบนพื้น ทั้งความโมโห ความน้อยใจ จนตัวสั่นทำให้เผลอทำอะไรลงไปไม่รู้ตัว ไม่มีการยับยั้งชั่งใจใดๆเลย

 

ฟังฉันพูดอยู่หรือเปล่า! ฉันบอกให้ออกไป!

 

“…”

ออกไปจากบ้านของฉัน

 

...

 

...ออกไปจากชีวิตฉันซะ

 

น้ำเสียงสั่นเครือกับเสียงสั่งที่เบาลง ทำให้คนที่อารมณ์แปรปรวนต้องหันไปทางอื่นเมื่อเห็นสายตาที่จ้องกลับมามองด้วยความผิดหวัง กระทั่งได้ยินฝีเท้าที่เข้ามาใกล้เลยขยับถอยห่างออก

 

พี่กำลังท้องอย่าเครียดสิครับ..

 

...

 

ขอผมอยู่ช่วยพี่อีกนิดได้มั้ยครับ ไม่ก็ขอผมทำต้มจืดเต้าหู้ให้พี่กับลูกของพี่อีกซักมื้อสองมื้อ

 

...

 

หรือไม่ก็ถ้าวันนึงครอบครัวพี่กลับมา...ผมจะออกไปจากชีวิตพี่ทันทีรอยยิ้มของชานยอลไม่ได้ยินดีเหมือนที่แสดงออก มือที่เลื่อนมาจับมือบางไว้บีบมันเบาๆ

 

 

ชานยอลไม่รู้จักแฟนเก่าของแบคฮยอน เขาไม่เคยรู้ว่าผู้ชายคนนั้นหน้าตาเป็นอย่างไร และเด็กในท้องแน่นแนว่าคือลูกของผู้ชายคนนั้น คนที่ทำให้พี่แบคฮยอนเคยร้องไห้ได้ทุกวัน และเกือบจะทำให้อีกคนตัดสินใจจบชีวิตตัวเอง

 

 

 

 

 

นานจนกระทั่งที่ต้มจืดถูกวางลงที่โต๊ะอาหารมีคนที่ยังคงเงียบไม่พูดจาอะไรออกมา จะมีแค่หยดน้ำตาที่ค่อยๆร่วงหล่นมา มันทำให้ใจของใครอีกคนปวดหนึบไม่ต่างกัน ตอนที่ทำอยู่ชานยอลก็ลอบมองเป็นระยะ ในหัวพยายามคิดว่าจะทำยังไงที่จะทำให้อีกคนเลิกคิดมาก เพราะมันคงไม่ดีต่อเด็กนัก แต่ก็หวังว่าต้มจืดจะทำให้อีกคนยิ้มได้บ้าง

 

สองเท้าก้าวยาวๆมาที่โซฟาจับมืออีกคนให้ลุกขึ้นตามมา เดินไปโทรทัศน์เลือกช่องการ์ตูนและเปิดทิ้งไว้

 

ทานข้าวกันครับ

 

...

 

ต้มจืดใส่เต้าหู้ แล้วก็ใส่ใจผมด้วย

 

..อะไรของนายเนี่ย

 

แครอทที่ถูกแกะเป็นรูปเดวิล หั่นกลมๆเป็นหน้ายิ้ม รูปดาวบ้าง พระจันทร์เสี้ยวบ้างลอยอยู่เต็มถ้วย มันต่างไปจากต้มจืดเต้าหู้ที่อีกคนเคยทำ

 

เพิ่มสีสันให้อาหารไงครับ

 

 

ทานเยอะๆเลยนะครับ ผมใส่เต้าหู้ให้หมดเลยเนี่ย

 

 

และรสชาติก็อร่อยเหมือนเดิม...

 

 

ชานยอลเอาแต่ตักเต้าหู้ใส่ในจานอีกคน ไม่ได้รู้เลยว่าถูกมองมานานเท่าไหร่แล้ว ความรู้สึกมันอยากจะร้องไห้ทุกครั้งทั้งที่เขาเอาแต่ทำแย่ๆใส่ แต่ชานยอลก็ยังเลือกจะอยู่ตรงนี้

 

 

 

ไม่อยากเชื่อว่าต้มจืดเต้าหู้ทั้งหม้อขนาดกลางจะถูกทานหมด ชานยอลพยายามกินน้อยๆเพื่อให้แม่กับลูกได้กินอิ่มและยิ้มออกมาเมื่อมันหมดเกลี้ยงอย่างที่ตั้งใจ

 

อร่อยอ่ะดิ ชานยอลแกล้งเดินไปแซวอีกฝ่ายยิ้มกวนๆหวังให้ได้หลุดยิ้มออกมาอีกครั้ง แล้วนั่งลงบนโซฟาเพื่อดูหน้าโทรทัศน์ด้วยกัน

 

 

ฉันขอโทษ

 


และนานหลายนาทีที่กว่าจะพูดคำนี้ออกมาได้

 


พี่ไล่ผมมาเท่าไหร่แล้ว ผมไม่ไปง่ายๆหรอก

 

...

 

ชานยอลยังคงกวนแบบทุกครั้ง แต่ก็ทำให้เขาปวดหนึบกับประโยคต่อมา

 

...แต่ยังไงพี่ก็น่าจะบอกให้เขารับรู้นะครับ เขารู้ว่าพี่แบคฮยอนน่ะยังรัก และรอผู้ชายคนนั้นเสมอ

 

และรู้ว่าตัวเองไม่มีทางสู้คนๆนั้นได้เลย

 

 

ฉันควรเริ่มยังไง จะไปบอกเขาได้ยังไง

 

ผมจะพาพี่ไปเอง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ในวันที่ความหนาวเริ่มมีมากขึ้นชานยอลที่นั่งกุมมือคนที่เย็นเฉียบถามอีกคนเป็นระยะว่าหนาวหรือเปล่า แต่ก็ได้คำตอบเป็นความเหม่อลอยอีกแล้ว หลังจากที่คุยกันแบคฮยอนก็บอกที่อยู่ของเซฮุนให้ชานยอลรับรู้

 

และวันนี้เราก็กำลังจะไปยังบ้านอดีตคนรัก คนที่เป็นพ่อของเด็กในท้อง...

 

 

กระทั่งแท็กซี่มาหยุดที่ปากซอยนึง มองไปก็เห็นว่ามีรถหลายสิบคันจอดเรียงรายกระจายเต็มไปหมด มีการ์ดคุมอยู่ข้างหน้าซอยอยู่ประมาณสองสามคน

 

ผมคงเอารถเข้าไปไม่ได้มั้งคุณ

 

งั้นเดี๋ยวขอลงตรงนี้ ขอบคุณครับ ชานยอลจ่ายเงินก่อนจะมาเดินข้าง สายตาของอีกคนเอาแต่ไปจ้องไปเบื้องหน้า ที่เหมือนกับ..

 

จะไปไหนครับ ? ได้รับเชิญหรือเปล่า

 

            ขายาวๆของชานยอลก้าวเดินเพื่อจะเข้าไป แต่ก็ถูกการ์ดกักไว้ซะก่อนและก็ดูเหมือนว่าที่นี่กำลังมีงาน

 

เขาคือแบคฮยอน เป็น-

 

ชานยอล!”

 

 

พาฉันกลับเถอะนะ

 

ผมต้องการพบคุณโอเซฮุน แต่ชานยอลก็ยังคงดื้อรั้น ยังไงเขาก็ต้องให้ไอ้บ้านั้นมารับผิดชอบลูกเมียตัวเองให้ได้

 

คุณเซฮุนจะเข้าพิธีหมั้น ไม่มีการ์ดเชิญก็เข้าไม่ได้ กลับไปซะ

 

            ร่างทั้งร่างถูกผลักออกมาจนล้มไปกองกับพื้น ชานยอลเองก็ตกใจจนคิดอะไรไม่ออกเขามองเห็นเพียงแค่หยดน้ำตาของคนที่กำลังพยุงเขาให้ยืนขึ้นอยู่และเอาแต่พูดว่าให้รีบออกไปจากตรงนี้

 

 

ไอ้บ้านั่นกำลังจะแต่งงานกับใครไม่รู้!

 

 

 



 

เราเรียกแท็กซี่และออกมาจากที่นั้นได้สักพักแล้ว ก่อนชานยอลจะบอกเพื่อเปลี่ยนจุดหมายปลายทาง เขาบอกแท็กซี่ให้จอดที่สวนติดแม่น้ำ มันคือที่แรกที่เราเจอกันนั่นเอง แน่นอนว่าอีกคนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่น

 

ก่อนจะถูกพาเดินออกมายังส่วนกลางของสวนที่มีต้นไม้ใบหญ้าขึ้นเยอะจนเกือบรก แต่ไม่ได้อันตราย

 

ตาแบคฮยอนแดงกร่ำจากการร้องไห้ แต่ตอนนี้อีกคนเพียงพยายามกลั้นมันเอาไว้อยู่เท่านั้น มือหนาเลื่อนไปกอบกุมมืออีกคนเอาไว้ ความอ่อนแอของแบคฮยอนเขาไม่เคยแสดงออกให้ชานยอลเห็นบ่อยนัก ไม่แม้แต่จะให้ได้รับรู้ว่าเคยร้องไห้เสียใจเพราะเคยเอาแต่คิดถึงเซฮุนมากขนาดไหน

 

ชานยอลที่เห็นอีกคนในวันนี้มันดูหนักหนากว่าที่เขาเคยแอบไปเห็น เขาไม่อยากให้ทุกอย่างกดดันพี่แบคฮยอนจนต้องคิดสั้นอีก และมาถึงตอนนี้ความรู้สึกของเขาเองมันเอ่อล้นจนต้องบอก

 

ความรู้สึกที่เรียกว่ารัก มันเป็นความรักที่ไม่มีเหตุผลใดๆเลย

 

มันเป็นความรัก เพราะรัก....

 

ไม่ใช่เพียงเพราะรู้ว่าอีกคนท้อง และเขาไม่ได้รังเกียจกับสิ่งนี้


 

วินาทีแรกที่เห็นพี่บนสะพานนั้น... ชานยอลชี้ขึ้นไปก่อนจะย่อตัวให้เสมออีกคน

 

“…”

 

ผมรู้ว่าพี่ต้องโดดแน่ ผมวิ่งขึ้นไปเพื่อจะห้ามแต่คิดแล้วว่าคงไม่ช่วยให้พี่เปลี่ยนใจได้ เลยได้แต่ถามทางไปห้องน้ำโง่ๆแบบนั้น

 

“...”

 

ใครซักคนทำให้ผมได้เจอพี่ ได้อยู่กับ รู้จักพี่

 

“...และทำให้ผมตกหลุมรักคนที่เอาแต่ไล่ตัวเองให้ออกจากชีวิตแบบพี่ แบคฮยอนหันหน้าไปปทางอื่นพอดีกับที่น้ำตาไหลออกมาอีกแล้ว

 

มันก็แค่ความรู้สึกดี ชานยอล

 

“...”

 

นายไม่ได้รักฉันหรอก และนายก็รักไม่- มือใหญ่เลื่อนไปปิดปากอีกคนเอาไว้ เขาไม่อยากฟังถอยคำที่เหมือนจะปฏิเสธกันอีก

 

ทำไมครับ

 

ฉันผ่านอะไรมามากมายอย่างน่าสมเพช นายควรมีชีวิตที่ดีกว่านี้

 

ผมอยากมีชีวิตที่ดีกับพี่ และลูกของพี่ ชานยอลทิ้งตัวนั่งลงเสมอกับหน้าท้องน้อยๆของว่าที่คุณแม่

 

เขาเกิดจากความรักของพี่...เขาไม่ผิด

 

“…”

 

พี่ครับ ต่อจากนี้ไปให้ผมดูแลพี่กับลูกของพี่ได้มั้ยครับ

 

ถึงผมจะเด็กกว่าพี่ ถึงเขาจะไม่ใช่ลูกผม ถึงพี่จะไม่รักผมแค่ให้โอกาสผมได้มั้ยครับ

 

ร่างกายที่กอดรัดคนที่ร้องไห้จนตัวโยน แบคฮยอนยังเคยเอาแต่คิดถึงเซฮุน ตอนที่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังจะหมั้น ใจที่เคยเข้มแข็งได้ก็เหมือนถูกเหยียบซ้ำอีกครั้ง มันทรมานแต่ไม่เท่าครั้งที่รู้ว่าอีกฝ่ายมีคนอื่น และใจที่เคยเต็มไปด้วยเซฮุนมันค่อยๆลดลงไปแล้วและกลับมีใครเพิ่มเข้ามาได้ซักพักแล้วไม่นานนี้

 

ทั้งที่กำลังเริ่มต้นได้ดีก็เหมือนถูกถีบลงภูเขาให้เริ่มไต่ขึ้นมาใหม่อีกครั้งอย่างยากเข็น มันยากกับแบคฮยอน มันยากที่จะเริ่มใหม่

 

ชานยอลยังมีอนาคต มีโอกาสได้พบเจอผู้อีกนับร้อยพันเขาไม่อยากให้ชานยอลต้องมาจมปลักกับคนแบบเขา

 

พี่คิดอะไรอยู่ครับ มันเป็นเรื่องของผมใช่มั้ย มีเรื่องของผมอยู่ในความคิดพี่บ้างแล้วใช่มั้ยครับ

 

“...”

 

ให้โอกาสผมนะ

 

 

ผมรักพี่

 

อ้อมกอดของชานยอลยิ่งทำให้คนที่อ่อนไหวร้องไห้หนักขึ้น สะอื้นจนคนที่กอดไว้ต้องลูบปลอบ สัมผัสบางๆที่หลังก็ทำให้เขายิ้มได้ ไม่ได้มีคำตอบที่ชัดเจนหรอก แต่เพียงเท่านี้ชานยอลก็มีความสุขแล้ว

 

 

 

 

 

 

 


 

 

ถ้าพี่เวียนหัวจะอาเจียนอีกต้องเรียกผมเลยนะ นั่นเป็นประโยคที่ชานยอลเอ่ยซ้ำๆ

 

 

ชานยอลจัดการเตรียมอาหารสำหรับเอาไว้มากมายโดยเขาอาสาทำเองทุกอย่าง เขามักจะเปิดโทรทัศน์เลือกช่องรายการทีวีที่เป็นรายการตลกๆเปิดทิ้งเอาไว้แล้วพาอีกคนไปนั่งระหว่างที่เขาต้องทำอาหารชานยอลอยากจะฟื้นฟูสภาพจิตใจอีกคนก่อน เขาไม่อยากพี่แบคฮยอนเครียด ไม่อยากให้เกิดผลไม่ดีกับเด็กในท้อง และก็มีบ้างที่ได้หันไปเห็นรอยยิ้มบางๆในตอนนี้ที่เขาแอบมองมาอยู่

 

รอยยิ้มต่อชีวิตเขาได้เลยนะ

 

 

 

 

แบคฮยอนเองก็ไม่อยากเครียดแต่เขาเป็นพวกคิดเยอะ เมื่อท้องโตขึ้นการจะไปทำงานก็คงจะทำแบบเดิมไม่ได้แล้ว วันนี้เขาเลยมาที่ทำงานเพื่อปรึกษาพี่ที่สนิทและเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้เธอฟัง และมันคงหน้าอายไม่น้อยแต่โชคดีที่ชานยอลมาด้วย โดยอีกคนนั่งรออยู่ใต้ตึกเหมือนทุกวันเป็นว่าเกือบเดือนแล้ว

 

ผม..ควรทำไงดีครับ

 

เราแค่ลาคลอดก็พอไม่ต้องถึงกับลาออกหรอก

 

“...”

 

อย่าสนสายตาคนอื่นสิ ผู้ชายที่มากับแบคเขายังไม่สนเลย

 

“…”

 

พี่มั่นใจว่าเขามั่นคงกับแบคแค่ไหน แต่โอเค...มันอาจจะยากที่เราจะเปิดใจหลังจากผ่านความผิดหวังมา เวลาจะเยียวยาเองนะแบค แต่ก็อย่าให้ทุกอย่างมันสายไปแล้วเรามาเสียใจทีหลังอีกเลยนะ

 

ทำใจให้สบายหลานพี่จะได้น่ารักๆไม่เครียด

           

            เธอพูดคุยกับเขาอยู่นาน เปลี่ยนไปคุยเรื่องราวอื่นๆบ้างก็พอจะทำให้เขายิ้มและหัวเราะออกมาได้

 

 

 

 

 

 

 

สบายใจขึ้นหรือยังครับ ระหว่างเดินเข้าในซอยบ้านมือที่กุมมือบางไว้ตลอดถามพร้อมกับบีบเบาๆอย่างให้กำลังใจ

 

ดีขึ้นแล้ว

 

งั้นวันนี้เราจะกินอะไรกันดีน้า

 

มีเรื่องน่าแปลกในตอนนี้คือพี่แบคฮยอนไม่ชอบกินเต้าหู้แล้ว อีกคนจะไม่กินมันเลยถ้าในเมนูอาหารมีส่วนผสมของเต้าหู้ อีกอย่างถ้าในตู้เย็นถ้ามีเต้าหู้ก็จะไม่เดินไปเปิดจะให้เขาเป็นคนเปิดแทน ชานยอลมองว่าเป็นอาการข้างเคียงจากคนท้องที่น่ารักดี

 

นายเอาทิ้งหมดหรือยัง ม..ไม่ได้กินมันไปใช่มั้ย

 

ทิ้งครับ เอาไปทิ้งหมดแล้ว นั่นก็เพราะคำขู่ว่าถ้าเขาแอบเอามากิน จะไม่เข้าใกล้นะสิ เสียดายของแค่ไหนก็ต้องยอมทิ้งไป

 

            สุดท้ายเมนูวันนี้ก็เป็นข้าวต้มปลาอุ่นๆ แบคฮยอนเจริญอาหารมากยิ่งอ่านหนังสือว่าเราต้องกินเผื่อลูกด้วยเนี่ย เลยกลายเป็นว่ากินเก่งกว่าเดิมไปอีก นอกจากเรื่องกินแล้วการนอนก็สำคัญช่วงสองทุ่มแบคฮยอนก็จะเข้ามาในห้องก่อน โดยชานยอลที่ทำงานบ้านเสร็จก็จะตามเข้ามา

 

พี่ครับเขาบอกว่าเปิดเพลงให้เด็กในท้องฟัง เขาจะมีพัฒนาการดีนะครับ วันนี้ผมขอเปิดเพลงให้ลูกพี่ฟังได้มั้ยครับ ชานยอลทิ้งตัวลงไปนอนข้างๆอีกคนพร้อมกับเอ่ยถามออกมา

 

“...”

 

เอาเพลงไรดีน้า

 

แบคฮยอนเอาแต่มองคนที่เลื่อนกดหาเพลงในโทรศัพท์ตังเอง ใบหน้าที่ยิ้มแย้มนั้นมันจะมีความสุขขนาดนั้นเลยเหรอ

 

ชานยอล...

 

ครับ

 

นายมีความสุขเหรอ

 

มากๆครับ : )

 

 

อืม ฉันก็มี

 

คำพูดที่เปล่งออกมาด้วยน้ำเสียงที่เบาบางแต่มันกลับดังก้องไปทั้งใจ

 

 

 

 

 

 

 

ผ่านมาแปบเดียวจากหน้าท้องแบนๆ ตอนนี้มันใหญ่ขึ้นมากและน่ารักมากมากอีกด้วย หมายถึงว่าที่คุณแม่นะ เราไปหาหมอมาจากที่หมอเคยบอกให้พี่แบคฮยอนเพิ่มน้ำหนัก อีกคนก็ไม่เครียดและก็ไม่ดื้อแล้ว น้ำหนักที่เพิ่มกว่าสิบกิโลทำให้แก้มแดงๆของพี่แบคฮยอนน่ารักไม่หยอก

 

เผลอๆเขาก็แอบจับเล่น ... ในตอนที่อีกคนนอนหลับ มือที่เคยลูบแก้มเนียนใสเปลี่ยนเป็นประคองใบหน้าไว้ แล้วก้มลงไปจุมพิตที่พวงแก้มใสของคุณแม่เบาๆ

 

ฝันดีนะครับคนดีของผม

 

ฉันยังไม่ง่วงซักหน่อย

 

กระทั่งแววตาสุกใสลืมตาขึ้นมาระยะห่างของใบหน้าเราก็ไม่ได้ห่างกัน นั้นทำให้ชานยอลผงะไปเล็กน้อย

 

เอาหน้านายออกไปก่อนได้มั้ย

 

โอเคครับ

 

เมื่ออีกคนกำลังจะลุกขึ้นชานยอลเลยไปช่วยพยุงให้พี่แบคฮยอนได้นั่งพิงกับหัวเตียง เมื่อท้องเริ่มใหญ่ขึ้น การเคลื่อนไหวก็ลำบากไปด้วย ก่อนที่จะถือวิสาสะนอนทับตักอีกคนลงไป ใบหน้าเลยได้ใกล้ชิดกับหน้าท้องนูนเด่น

 

วันนี้คุณแม่จะร้องเพลงอะไรกล่อมลูกดีครับ

 

นายร้องบ้างสิ

 

เขาจะชอบเหรอครับ ปกติพี่ร้องนะ

 

ลองดู แล้วจะบอกเพราะถ้าเขาชอบเขาจะดิ้นแรงมากๆ งั้นฉันจะร้องก่อนโอเคมั้ย

 

เสียงใสๆของพี่แบคฮยอนไม่เพียงแค่กล่อมลูก สายตาของชานยอลก็จับจ้องไปที่คนที่อมยิ้มพลางลูบท้องตัวเอง ก่อนอีกคนจะส่งซิกและชี้ไปที่ท้อง ทำให้คนที่นอนอยู่เอามือไปสัมผัสที่หน้าท้องและร้องออกมาอย่างตื่นเต้นเมื่อรู้สึกถึงอย่าง

 

ตานาย

 

งั้นผมจะร้องเพลงนี้ครับและเพลงที่ชานยอลเลือกเป็นเพลงปลุกใจเพลงนึงของทหาร...

 

และเพลงที่เขาร้องไปก่อนหน้าชานยอลเป็นเพลงสบายๆ แต่ดูชานยอลตอนนี้สิร่องอย่างฮึกเหิมเชียว อีกทั้งยังทำท่าประกอบตลกๆอีกต่างหาก

 

นี่ พอเถอะ แบคฮยอนขำออกมา

 

ทำไมล่ะครับ เผื่อเราจะได้เดากันได้ว่าเขาจะเพศอะไร

 

...แบคฮยอนตัดสินใจที่จะไม่รับรู้เพศของลูก เขาเลือกที่จะลุ้นเองมากกว่า กระทั่งแบคฮยอนเลยลองหยุดหัวเราะ

 

เขาเตะฉันแรงมากเลยอ่ะ

 

เหรอครับ ผม..ขอลองจับบ้างได้มั้ยครับและเงียบพร้อมจับมืออีกคนขึ้นมาสัมผัสที่หน้าท้องตัวเอง

 

ชานยอลพูดด้วยเสียงอ่อนลงหลังจากเอาใบหน้าและหูไปทาบกับท้องโต ในใจมันสุขล้นจนไม่มีคำบรรยายใดออกมา ก่อนจะพลิกตัวขึ้นมาและพูดกับท้องกลมๆ

 

หนูชอบเพลงเมื่อกี้ใช่มั้ยครับ หื้ม ดิ้นใหญ่เลย

 

“...”

 

เป็นเด็กดีนะครับ อย่าดิ้นแรงมากคุณแม่เจ็บนะรู้มั้ยครับ

 

ก่อนจะจุมพิตลงไปตรงจุดที่คาดว่าจะเป็นรอยเท้าของลูกพี่แบคฮยอน และทุกการกระทำก็ทำให้แบคฮยอนยิ้มตามได้อย่างมีความสุข

 

เห็นมั้ยพี่เขาดิ้นแรงตอนผมร้องเพลงทหารอ่ะ แบบนี้เขาต้องเป็นผู้ชาย

 

ตอนฉันร้องเขาก็ดิ้นแรง บางทีเขาอาจะตกใจเสียงนายมากกว่าก็ได้เสียงดังขนาดนั้น

 

อ่า ก็ได้ครับๆ ไปนอนได้แล้วครับ พรุ่งนี้เราต้องไปหาคุณหมอกัน

 

 

 

 

 

และผลการตรวจครรภ์ออกมาเป็นปกติทุกอย่าง เหลือเวลาอีกไม่กี่อาทิตย์เด็กน้อยก็จะลืมตาออกมาสู่โลกภายนอกแล้ว คุณหมอแนะนำเราทั้งคู่หลายอย่าง เพราะวิธีการคลอดสำหรับผู้ชายนั้นต้องผ่าตัดอย่างเดียว การดูแลตัวเองหลังคลอด เรื่องแผล ต่างๆนานา

 

ทำไมทำหน้าแบบนั้นครับ

 

“... กลัวน่ะภายใต้มือเย็นๆมือของชานยอลกอบกุมมืออีกคนไว้ตลอดเวลา ระยะเวลาใกล้ลงทุกที่เขาเข้าใจว่าต้องกังวลเป็นธรรมดา แต่ก็อยากปลอบประโลมไม่ให้อีกคนคิดมากไปก่อน

 

ผมจะอยู่กับพี่ อย่ากังวลนะครับลูกพี่ต้องปลอดภัย

 

เป็นแบคฮยอนที่น้ำตาคลอ หันมามองใบหน้าของชานยอลคนที่ทำให้เขาเข้มแข็ง คนที่เชื่อมั่นในตัวเขา แต่ไม่รู้ทำไมเขาถึงกลัวไปหมดขนาดนี้ กลัวชานยอลหายไป กลัวตื่นมาแล้วจะไม่เจอชานยอลกับลูก

 

เห็นแบบนั้นชานยอลไม่อาจคาดเดาความคิดของอีกคนได้ จึงได้แต่ดึงอีกคนมากอดไว้แน่นอยากให้พี่แบคฮยอนเชื่อมั่นว่าเขาจะยังอยู่ตรงนี้ ก่อนที่แบคฮยอนจะผละออกมาเล็กน้อยใช้ปลายจมูกคลอเคลียไปกับสันจมูกโด่งจองปาร์คชานยอล เกือบปีแล้วหรือเปล่าที่มีชานยอลอยู่ในชีวิต และแบคฮยอนไม่อยากเสียเวลาเลยสักวินาที เขาโน้มเข้าไปใกล้ใช้ริมฝีปากตัวเองประกบไปที่กลีบปากหนา ละเมียดจูบไปอย่างนุ่มนวล ก่อนจะผละออกมาไม่ได้เมื่อชานยอลงับริมฝีปากเขาอีกครั้งดูดดึงไปจนมันเป็นไปในจังหวะเดียวกัน สอดแทรกลิ้นร้อนเข้ามาเหมือนคิดถึงและโหยหากันหนักหนา

 

พอผละออกมาแล้วคนที่เขินคงจะมีแต่ชานยอลที่หน้าแดงจนเห็นชัด ลามไปถึงหูกางๆแล้วด้วย

 

...ชอบจังครับ

 

บ้า

 

ผมรักพี่นะครับ รักพี่ และก็รักพี่

 

ไว้เขาออกมาเราค่อยมาคิดชื่อกันนะ

 

ให้ผมคิดด้วยเหรอครับ’”

 

อืม

 

            ชานยอลกอดอีกคนไว้หลวมๆลูบหัวผมเล่นไปซักพักคนในอ้อมกอดก็หลับสบายไปแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

            วันนี้มาถึงเร็วกว่ากำหนดแบคฮยอนปวดท้องและร้องไห้ออกมาเพราะมันปวดเกินจะทน ชานยอลรีบพาอีกคนมาที่โรงพยาบาลทุกฝ่ายช่วยกันจนเขาตอนนี้ก็ยังทำอะไรไม่ถูก ยืนงงอยู่แบบนั้นในหัวขาวโพลนไปหมดก่อนจะค่อยๆหลับตาอธิษฐานหลายสิบครั้ง ว่าขอให้ทั้งคู่ปลอดภัย

 

 

คุณมากับแบคฮยอนใช่มั้ยครับ ชานยอลที่นั่งอยู่หน้าห้องคลอดด้วยความกังวล เงยหน้าขึ้นหลังจากที่มีใครบางคนเดินเข้ามายืนหยุดอยู่ข้างหน้าด้วยสีหน้าเหนื่อยหอบ

 

ผมโอเซฮุน

 

 

            เขามาแล้ว....หลังจากที่ยังคงกังวลกับอาการของพี่แบคฮยอน ก็เหมือนโดนค้อนทุบอีกครั้ง และอีกครั้ง

 

 

            ผู้ชายผิวขาวตรงหน้าผมแนะนำตัวกับผมว่าเขาคือโอเซฮุน เขาคือพ่อของลูกพี่แบคฮยอน และคือคนที่พี่แบคฮยอนยังคงรอคอย ตอนนั้นผมไม่รู้จะพูดอะไรออกไป จะแนะนำตัวอย่างไร..

 

“..ชานยอลครับ ผมเป็น

 

เป็น ?

 

คนดูแลพี่เขาครับ

 

นายพาแบคฮยอนไปหาฉันที่บ้านใช่มั้ย ฉันผิดเองฉันไม่รู้... อีกฝ่ายทรุดนั่งลงไปกับเก้าอี้กุมขมับด้วยความร้อนรน

 

ฉันไม่เคยรู้เลยว่าแบคฮยอนท้อง ฉันพึ่งรู้วันนี้เลยรีบขับรถมา

 

            และผมก็ได้แต่ยิ้มออกมาเมื่อเห็นถึงความรู้สึกผิดจากใจจริงของอีกฝ่าย มือของผมเลยเลื่อนไปบีบไหล่เขาอย่างให้กำลังใจ

 

ฉันมันโง่ คิดว่าเราต้องจบกันไปแบบไม่มีอะไรต่อกัน แต่ฉัน...ยังลืมแบคฮยอนไม่ได้

 

 

            ผมกำลังเห็นแก่ตัว ผมสามารถพูดให้กำลังใจเขาได้ว่าพี่แบคฮยอน ก็ยังลืมเขาไม่ได้เหมือนกัน

 

 

ขอบใจนายมากนะที่ดูแลแบคฮยอน

 

 

ต่อจากนี้ไปฉันจะดูแลเขากับลูกเอง

 

 

 

 

ทั้งคุณแม่และคุณลูกปลอดภัยนะคะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คนที่ไม่มีอะไรถึงคราวที่ต้องพาตัวเองออกมาแล้ว หลายครั้งที่คิดดื้อด้านว่าทำไมตัวเองไม่อยากออกมาจากชีวิตของพี่แบคฮยอน เขาไล่แค่ไหนก็ยังหน้าด้านอยู่.....บ้าจริงๆ

 

แต่ก็คิดว่าบางที...คำว่าออกไปจากชีวิตฉันซักที มันยังดีการที่เห็นภาพสุขสมแบบนั้นภาพอ้อมกอดอันอบอุ่นระหว่างพี่แบคฮยอนกับคุณโอเซฮุน เขาคิดว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์เข้าไปหาอีกคนแล้ว ได้แต่เพียงยืนมองผ่านกระจกเล็กๆ จดจำทุกรายละเอียดของใบหน้าน่ารักที่เห็นครั้งแรกก็ตกหลุมรัก ... หลุมใหญ่เลย

 

หลังจากที่ชานยอลพาตัวเองเดินออกมาจากจุดนั้น เขาเดินยิ้มเหมือนคนมีความสุขนักหนาเข้ามาในแผนกตู้อบทารกแรกเกิด ทั้งที่ภายในใจมันเหมือนโดนเหยียบซ้ำๆ

 

เหล่าเด็กทารกตัวน้อยกำลังหลับใหลกันอยู่ภายในตู้ บางคนกำลังร้องไห้โย บางคนยิ้มราวกับดีใจที่ได้ออกมาเผชิญกับโลกภายนอกแล้ว

 

เลื่อนสายตาไล่ดูชื่อที่แปะไว้ด้านหน้าของเด็กแต่ละคน ก่อนมันจะหยุดที่รายชื่อหนึ่งที่ทำให้ชานยอลต้องกลืนน้ำลายลงอย่างยากลำบาก

 

 

 

ไว้เขาออกมาเราค่อยมาคิดชื่อกันนะ

 

ให้ผมคิดด้วยเหรอครับ

 

 

 

เจอแล้ว...

 

 

ลูกคุณบยอนแบคฮยอน เพศชาย

 

 

 

เขาเตะฉันแรงมากเลยอ่ะ

 

เหรอครับ ผม..ขอลองจับบ้างได้มั้ยครับ

 

เห็นมั้ยพี่เขาดิ้นแรงตอนผมร้องเพลงทหารอ่ะ แบบนี้เขาต้องเป็นผู้ชาย

 

 

 

 

พลันน้ำตาก็ไหลออกมา เด็กน้อยตาชั้นเดียวที่ถอดแบบแม่มาอย่างกับแกะ เผลอหัวเราะได้อีกครั้งทั้งที่น้ำตายังอาบแก้ม

 

อ้าวคุณ ทำไมไม่เข้ามาอุ้มล่ะคะ มาค่ะตามฉันมา พยาบาลที่เห็นกันประจำตั้งแต่ฝากครรภ์เดินออกมาถามด้วยรอยยิ้มอบอุ่น

 

เธอหยุดเดินแล้วหันกลับมามองเพราะเขาไม่ได้เดินตามไป

 

 

คงไม่ได้แล้วครับ

 

 

 

... เขาไม่ใช่ลูกของผม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ทีมใคร !

 VS 


มีช่วงนึงติดเพลงโปเต้โต้แล้วฟังเพลงอารมณ์สีเทาด้วยเลยแบบ...

ที่จริงก็จบได้แต่ ยัง ไม่ ให้ จบ 555555555555

อยากให้มีสองตอน แต่ขอลองดูก่อนว่ามันจะเยอะเกินไปมั้ย

ถ้าเยอะจะขอตัดไปจบอีกตอนนะคะเพราะแค่นี้ก็เยอะแล้วแง

 

ขอบคุณทุกคอมเม้นท์นะคะ เราอ่านหมดเลยบางอันก็ขำขอโทษที่ดราม่าอีกแล้ว5555

เม้นและแท็กได้นะคะ ทุกๆเม้นมีค่าจริงๆค่า

#smileandgoCB

 

B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 225 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,042 ความคิดเห็น

  1. #2004 Jennysupat18 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2564 / 17:45
    ไรท์ใจร้ายยยยยย!!!
    #2,004
    0
  2. #1672 cheerchanbaek (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 20:50
    โอ้ยยย น้ำตาคลอเบ้าแล้ววว ฮื่ออ ชานยอลลลซื!! ต้องเลือกชานยอลอยู่แล้ววว แบคไม่มีทางกลับไปเลือกคนที่นอกใจตัวเองมาเปนเวลานานๆหรอก ฮื่ออออ อย่าทำร้ายชานยอลเลยน้าาาาาาาาา ฮรึกก
    #1,672
    0
  3. #1390 ชานมไข่มุก💦 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 09:44
    ฮื้อออออ ร้องไห้หนักมาก #ทีมชานยอล TT
    #1,390
    0
  4. #1318 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 20:36
    ทีมชานยอลอยู่แล้ววววว ไปแล้วจะกลับมาอีกทำไหม
    #1,318
    0
  5. #1093 NPS04 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 20:08
    ร้องไห้ไปแล้ววว
    #1,093
    0
  6. #1020 byun_Uracha (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 00:31
    แน่นอนค่ะว่าทีมชานยอล ชานยอลน่า~ ทำไมเรารู้สึกเจ็บปวดกับชานยอลนะ และแบคฮยอนคงจะเจ็บปวดไม่น้อยเหมือนกันถ้าหากชานยอลเลือกจากไปแบบไม่ลากัน เซฮุนกลับมาในวันที่ความรู้สึกเบาบางไปมากแล้วแต่กลับสั่นคลอนใครบางคนได้อย่างเจ็บปวด เชื่อเถอะว่าแบคฮยอนน่ะไม่กลับไปหาเซฮุนแล้ว เชื่อเถอะนะคนที่แบคฮยอนต้องการคือชานยอลนะ
    #1,020
    0
  7. #995 p_yeoldollar (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 14:59
    เจ็บเหมือนโดนมีดแทงเลย ใจเจ็บไปหมด ถ้าเราเป็นชานยอลนี่คงเป็นบ้าเป็นบอได้ คือรักแบคฮยอนไปแล้ว แล้วก็มีตัวเล็กในท้องด้วย สัญญาจะตั้งชื่อด้วยกันดิบดี แต่พ่อตัวจริงดันโผล่มา ฮืออออ ทีมชานยอลได้มั้ย เป็นชานยอลได้มั้ยอ่าแบคTT
    #995
    0
  8. #994 แม่ยกเลโอเอ็น (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 16:24
    ทีมชานยอล
    #994
    0
  9. #974 geejajaa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 23:55
    ไม่นะชานยอลอย่าเพิ่งเดินดนีหายไปจากแบคฮยอนเลย เขื่อสิว่าแบคขาดชานยอลไม่ได้แบ้ว
    #974
    0
  10. #879 oohse_karn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 10:59
    สงสารชาน
    #879
    0
  11. #764 exoxoxo1122 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 01:30
    น้ำตาแตก สงสารชานยอล
    #764
    0
  12. #763 Sweet*purr-fect (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 00:55
    จะร้องไห้เลยอ่ะ สงสารชานยอล
    #763
    0
  13. #759 Park_CB (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 13:23
    ทีมชานยอลล สงสารชานยอลอ่ะ ฮือออออออ
    #759
    0
  14. #735 ★twinstars★ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 15:42
    ทีมชานยอลอะ ยังไงก็ชานยอล
    #735
    0
  15. #687 `paicybaex (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 12:00
    ฮือออออ
    #687
    0
  16. #669 -sassybbh- (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 11:05
    แงงงงงงงงงงงงงงง พูดไม่ออกบอกไม่ถูกเลย
    #669
    0
  17. #648 XMCB_BB (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 20:01
    ไม่นะ ชานยอลอย่าไปไหนสิ ฮืออออ
    #648
    0
  18. #593 CBSEB0461 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 21:31
    โอ้ยยนี่มันดร่าม่าระดับAแล้วน่ะไรท์ฮืออออสงสารชานยอลมากๆๆๆเลยฮืออออเจ็บจี้ดดดดเกลียดเซฮุนอ่ะแม่งแบคเลือกชานเถอะ
    #593
    0
  19. #541 mpndss (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 11:06
    ชานยอล สงสารจัง
    #541
    0
  20. #512 Sunshineshy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 21:25
    สงสารชานยอล;-;
    #512
    0
  21. #478 บะบีบ่ะๆ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:32
    แง ชานยอล
    #478
    0
  22. #465 kengkitlove (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:23
    โอ้ย เศร้าจัง
    #465
    0
  23. #437 ❤ Little "B" ❤ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 18:56
    สงสารชานยอลอ่ะ
    #437
    0
  24. #344 oom3456789 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 02:48
    ทีมชานยอลแน่นอน สงสารอ่ะะ คนดีอะไรขนาดนี้ นางควรได้รับสิ่งดีๆกลับมา
    #344
    0
  25. #307 Ppp (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 00:22
    เซฮุนจะกลับมาทำไมอ่ะ จะมารุ้สึกผิดอะไรตอนนี้

    ละมาบอกจะรับผิดชอบจะดูแลคือไรอ่ะ แล้วเมียแต่งแกละ????

    ส่งแค่เงินมาก็พอ ตัวไม่ต้องมา กลับไปซะะะะะะะ

    แบคมีคนที่รักและดูแลดีมากๆ อยุ่แล้ว
    #307
    0