ตอนที่ 8 : นับ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4284
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 318 ครั้ง
    20 ม.ค. 62

7



“บ้านกูจา…เจ๊งแล้ว” เสียงอ้อแอ้ดังก้องในสวยสวยริมแม่น้ำ เสียอย่างเดียว กลางคืนยุงเยอะชะมัด “เจ๊ง มึง เจ๊งแล้ว”


“ยังเว้ย บ้านมึงยังไม่เจ๊ง กูดูให้อยู่ มึงเงียบสักทีได้มั้ย” หม่อมเจ้าฉัตรอนันต์ อัศวภาคย์ตะโกนออกมาอย่างเหลืออด ตัวเขาก็เมาพอกันแต่ต้องมา ‘ลาก’ คนชวนกินเหล้าไปเรียกแท็กซี่ตอนเที่ยงคืน


“เหล้า เอาเหล้ามา กูม่ายอยากกลาบ”


“มึงต้องกลับ” เพื่อนกินเพื่อนเที่ยวบอกคนเมา เขาคิดว่าพลกฤตไม่สามารถบอกทางแท็กซี่จนไปถึงบ้านได้แน่ๆ


“ฝ่าบาท” คเชนทร์รีบปรี่เข้ามาประคองไหล่เพื่อนเจ้านายอีกฝั่ง ฉัตรอนันต์เห็นหน้าเลขาฯ ก็นึกอะไรออก


“นายขับไปส่งมันที่บ้านที”


“แล้วฝ่าบาทล่ะกระหม่อม” ผู้ชายที่มีนายชื่อฉัตรเกล้าเซ้าซี้ จะต้องตามติดฉัตรอนันต์ไปทุกที่ให้ได้สิน่า


“ฉันกลับเองก็ได้ ไม่ไปทำใครท้องหรอก สัญญา” ผู้ชายอายุจะสามสิบห้าอีกไม่กี่วันบอกน้ำเสียงเหนื่อยหน่าย คเชนทร์สบตาคนเมามายที่ยังพยุงตัวได้ไม่โงนเงน เลขาฯ ผู้เคร่งครัดถอนหายใจ


“ถือโทรศัพท์ไว้มั้ยกระหม่อม” เขาพยุงร่างสูงของเพื่อนเจ้านายแล้วพยายามจะดึงโทรศัพท์ที่เอวให้ ฉัตรอนันต์โบกมือ


“ไม่ล่ะ มันหนัก เดี๋ยวโดนปล้น”


แหม ก็รู้นี่นาว่าตีหนึ่งแถวนี้มันอันตราย ผู้คุมถอนหายใจอีกรอบ “ถ้างั้นก็พกเหรียญไปนะกระหม่อม มีอะไรก็โทรเรียกกระหม่อมไม่ก็ภวัต”


“อืม” ฉัตรอนันต์ส่งเสียงในลำคอแต่มุมปากอดยกขึ้นไม่ได้ พอจะมีเวลาได้อยู่คนเดียวบ้างสักที เขาพยุงเจ้าเพื่อนตัวดีเข้าไปนอนข้างหลังรถคันใหญ่อย่างทุลักทุเล เฮ้อ! กิจการจะเจ๊งอยู่รอมร่อยังมีท่านชายมาคอยดูแล โชคดีจังนะพลกฤต


เจ้าของรถใส่อารมณ์ปึ้งตึงกับประตูด้านหลัง คเชนทร์นั่งประจำที่คนขับกดกระจกลงมาย้ำ “กลับให้ปลอดภัยนะกระหม่อม”


“อืม รู้แล้วน่า” เจ้าของชีวิตพยักหน้าเหนื่อยหน่ายกับผู้รับผิดชอบชีวิตของเขา


“อย่าให้กระหม่อมโดนท่านหญิงว่า”


ที่แท้ก็ห่วงตัวเองด้วยส่วนหนึ่ง…



ผู้ชายตัวสูงพาดแจ็คเก็ตสูทสีเทาไว้ที่แขนขวาแล้วเดินกินลมริมแม่นำ้สายใหญ่จนสร่างเมา มือซ้ายกำเหรียญในกระเป๋ากางเกงไว้หลวมๆ ทอดอารมณ์คนเดียวอย่างที่เขาชอบทำแต่ไม่ได้ทำมานานแล้ว ฉัตรอนันต์หันหน้าไปมองผืนน้ำสีดำ บ้านของเขาก็อยู่ริมน้ำเหมือนกัน เพียงแต่ทุกคนเรียกมันว่า ‘วัง’ เพราะเจ้าของคนแรกเป็นเจ้าฟ้า


ชาย บอกตรงๆ นะ พี่เหนื่อย พี่คิดมากเรื่องทายาทอัศวภาคย์ อายุปูนนี้แล้วยังไม่มีลูกสืบสกุล เสด็จย่ากับท่านพ่อต้องเสียพระทัยแน่ๆ’


‘เป็นลูกชายไม่มีลูกสืบสกุลบรรพบุรุษชายผิดต่อทูลกระหม่อมปู่นะ’


‘ชายไม่เคยพบทูล’หม่อมด้วยซ้ำ’


‘เกิดเป็นท่านชาย มีบ้านเป็นวังเจ้าพระยา โตมาได้เพราะทรัพย์ของทูล’หม่อมทรงสร้างให้ทั้งนั้น ชายควรจะตอบแทนท่านสิ’


“โตมาด้วยทรัพย์ของทูล’หม่อม… ก็จริงนั่นละ” ชีวิตหม่อมเจ้าฉัตรอนันต์ อัศวภาคย์ แม้ไม่ดีที่สุดในโลกแต่ก็นับคนที่มีชีวิตสุขสบายในระดับเดียวกันได้น้อยคน เขาเกิดมาเพราะท่านพ่อทรงต้องการทายาทชายสืบราชสกุล เกิดมาพร้อมกับความชื่นชมยินดีของพี่สาวและพี่เขย


ลมจากผืนน้ำกลางเดือนธันวาคมพัดผ่านคนที่สวมเสื้อเชิ้ตตัวบาง เขาก้าวเดินอีกครั้ง สายตาหลุบมองพื้นดินและปลายรองเท้าหนัง ตั้งแต่กลับมาจากเมืองนอกเขาก็ใช้ทรัพย์สินของอัศวภาคย์อุ้มทุกรายจ่ายของชีวิต แม้ไม่ได้ฟุ่มเฟือยแต่ก็เหมาะสมกับฐานะหม่อมเจ้าคงพูดว่าใช้จ่ายอย่าง ‘ประหยัด’ ไม่ได้


ไม่ทำงานใช้เงินที่บ้าน ไม่มีศักดิ์ศรีหรือ? ศักดิ์ศรีอะไรกัน เขาไม่ได้ชื่อสฤษดิ์ธาที่มัวแต่ทำงานงกๆ จนสร้างโรงพยาบาลแล้วถึงได้สมบัติเก่ามาเชยชมเสียหน่อย จะรักศักดิ์ศรีเดี๋ยวจะเหมือนพี่เขยมากไป หม่อมเจ้าฉัตรอนันต์ อัศวภาคย์เป็นเจ้าของทุกอย่างตั้งแต่บรรลุนิติภาวะแล้วต่างหาก นั่นสินะชีวิตของเขาต้องพึ่งพาทรัพย์สินของทูลกระหม่อมปู่จริงๆ ด้วย ไม่มีเหลนชายให้ท่านก็คงจะอกตัญญูเกินไปหน่อย เขาคงต้องเริ่มแล้วล่ะ…


เริ่มหาหม่อมที่ดีของวังเจ้าพระยา



ติ๊ ดี๊ ดิ๊ด


“โอ๊ะๆๆ กำลังหาค่ะ ใจเย็นๆ”


ติ๊ ดี๊ ดิ๊ด


“โอ๊ย” หญิงสาวผู้มีกระเป๋าใบใหญ่เริ่มคิดผิดที่ซื้อกระเป๋าหลุมดำมาใช้ โธ่ เพราะหล่อนติดว่าจะต้องอยู่นอกบ้านทั้งวันหรอกนะ! “ไม่น่าลืมซื้อตัวหนีบเพจเล้ย” ครูสาวทำเพจเจอร์ตกพื้นเมื่อสองวันที่ผ่านมาดีที่ใส่กรอบพลาสติกที่มีตัวหนีบไว้ เพจเจอร์จึงไม่เสียหายแต่กรอบนั้นแตกไปเรียบร้อยแล้ว นับรักล้วงเจอเจ้าสี่เหลี่ยมหนาเตอะสั่นระริก ขึ้นมาเปิดข้อความ


‘ดอกไม้จะเน่าแล้วย่ะ หล่อนจะมาได้รึยัง’


ย่ะ หรือ… ตอนโทรไปฝากข้อความ โอเปอร์เรเตอร์ไม่สะดุ้งหรืออย่างไร


“น้อง! นั่งดีๆ เดี๋ยวก็ล้มหรอก” วินมอเตอร์ไซด์ที่ใช้บริการประจำตะโกนบอก หญิงสาวที่ซ้อนข้างหลังย่นคิ้วนิดหนึ่งแล้วตะโกนตอบ


“จ้าๆ ซิ่งเลยก็ได้พี่ ร้านเพจตามแล้ว”


“ก็เอ็งออกมาสายไง พี่ไปโกนเรียกหน้าบ้านนะถึงตื่น”


“จ้า จ้างพี่หน่องแล้วมีคนดูแลทุกด้านเล้ย” หญิงสาวเอาอกเอาใจคนรถส่วนตัว ช่วยไม่ได้ งานจัดดอกไม้ที่ปากคลองตลาดเริ่มตั้งแต่รถดอกไม้มาส่งร้านตอนสี่ทุ่ม เจ้าของจัดเรียงทำรายการเข้าร้านเสร็จก็เที่ยงคืน คนจัดดอกไม้ควรจะเริ่มงานได้แล้ว ตีห้าจะได้ทันขายมาลัยให้คนใส่บาตร หรือทันเจ็ดโมงเช้าที่หนุ่มออฟฟิศมาซื้อดอกไม้สักช่อไปฝากสาวที่ทำงาน เฮ้อ ทำไมคนจัดดอกไม้เป็นอย่างนับรักถึงไม่เคยได้สักช่อเลยน้า…


“ถึงแล้วนับ”


“อ้อๆ จ้ะ” หล่อนเหม่อลอยบนท้ายมอเตอร์ไซด์จนคนขับต้องเอ่ยเรียก นับรักควานหากระเป๋าสตางค์แล้วยื่นธนบัตรให้ “ขอบคุณจ้ะพี่”


“กลับยังไง” หนุ่มหน้าคมใส่เสื้อสีส้มถาม ครูสาวคิดสักพัก


“รถเมล์แหละ ไม่ยาก สว่างแล้ว”


“อื้อๆ กลับดีๆ” นับรักพยักหน้ารับคำอวยพร พอเดินไปได้สักพักถึงนึกได้ว่าหล่อนจะไปสอนเปียโนตอนเช้าก่อนนี่นาเพราะวันนี้วันอาทิตย์ นักเรียนไม่ไปโรงเรียน สาวเจ้าหันหลังขวับตั้งใจจะไปตอบคำถามคนรับส่งอีกครั้งทั้งที่ไม่จำเป็น แต่ครูสาวกลับหันมาเจอคนคุ้นเคยที่ไม่น่าจะมาอยู่แถวปากคลองตลาดในเวลาตีหนึ่งได้ แล้วก็ไม่น่าจะมีผู้ชายคนไหนใส่เชิ้ตพาดสูทที่แขนมาเดินอยู่ท่ามกลางร้านดอกไม้ที่กำลังวุ่นวาย ผู้ชายคนนั้นสบตาหล่อน เขาทำหน้าประหลาดใจอย่างที่นับรักกำลังทำอยู่เหมือนกัน หล่อนทักญาติของนักเรียนเบาๆ


“ท่านชาย…”



—————


ไรท์เปิดเทอมแล้วค่ะ ชีวิตหนักมาก 555
พบกันเท่าที่จะมีโอกาสนะคะ รักค่ะ
ธาดา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 318 ครั้ง

759 ความคิดเห็น

  1. #314 Ploiie Taokaew (@mmmini) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 01:23
    แอบสงสัยช่วงเวลาในเรื่องมากเลยค่ะ คิดว่าเป็นยุคปัจจุบัน แต่งงตรงมีเพจเจอร์ อ่านแล้วรู้สึกสะดุดนิดหน่อยค่ะ
    #314
    1
    • #314-1 infront (@infront) (จากตอนที่ 8)
      10 พฤษภาคม 2562 / 02:31
      ปี 2540 ค่ะ
      #314-1
  2. #203 fsn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:34

    ชอบคเชนทร์คะ ตรงดี ว่าขึ้นกับใคร

    #203
    0
  3. #180 pretty-p (@rod_usawadee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 22:20

    บุพเพอาละวาดมังคะ ก็ท่านชายจะทำล๔ก ก็มาเจอคุณนับ เอ่อ เอ่อ เอ่อ

    #180
    0
  4. #179 อนงค์นาง (@a-nongnang) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 20:37
    เป็นกำลังใจให้ค่าไรท์ รอด้วยค่า~
    #179
    0
  5. #178 mang_kapoon Faii (@ploysasi) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 23:12
    เป็นกำลังใจให้น้าาา
    #178
    0
  6. #177 polly (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 16:21

    สู้ สู้คะ...เกรดออกมา A...A...A



    ว่างๆๆๆมาอัพบ้างนะคะ

    #177
    0
  7. #176 SPcHeek (@alpaca) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 19:55
    ชายโสดในตอนตีหนึ่ง เป็นเรื่องปกติค่ะนับรัก
    #176
    0
  8. #175 ไอยดา (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 11:57

    ไรท์ ขยันเรียนนะ สู้ๆๆ

    จะแวะมาดูบ่อบๆว่าอัพไหม

    #175
    0
  9. #174 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 03:49
    อ้าวเจอท่านชายซะงั้น
    #174
    0
  10. #173 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 02:32

    เป็นกำลังใจให้ค่ะไรท์
    #173
    0
  11. #172 Yayee Koshinaka (@yayee62) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 23:48
    สู้ๆนะคะ
    #172
    0
  12. #171 Srlh (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 23:46

    น้องนับน่ารักมากเลย หนักเอาเบาสู้ ทำงานเยอะ ทนไว้นะนับเดี๋ยวอีกแปปก็มีท่านชายมาขอแล้ว555555555

    #171
    0
  13. #170 kamlaipetch (@kamlaipetch) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 22:15
    เจอโดยบังเอิญ
    #170
    0
  14. #169 Barbara13 (@paning13) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 20:19
    น่ารักน่าเอ็นดู
    #169
    0
  15. #168 SPcHeek (@alpaca) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 16:46
    คำว่าศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้อะเนอะท่านชาย ละเดี๋ยวจะแยกไม่ออกว่าไหนสฤษดิ์ธา ไหนฉัตรอนันต์ ตลกคเชนทร์ด้วยที่สั่งท่านชายได้55555555
    #168
    0
  16. วันที่ 12 มกราคม 2562 / 16:01
    *ศักดิ์ศรี*

    รอนะคะเมื่อไหร่เค้าจะงุ้งงิ้งกันน้าาาาาาาาาาาาา
    #166
    0