ตอนที่ 9 : นับ 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6974
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 710 ครั้ง
    13 มี.ค. 62

8


“คุณมาทำอะไรที่นี่นับรัก” คนที่เจอกันสัปดาห์ละสองวันถามน้ำเสียงคล้ายครูห้องปกครองแต่แววตาแปลกใจกับท่าทีที่หันมองรอบๆ ทำให้นักเรียนหญิงรู้สึกว่า ‘เขาเป็นห่วง’ นับรักหลบสายตานั้นชั่วขณะก่อนจะเอ่ย


“มาทำงานเพคะท่านชาย”


ฉัตรอนันต์เลิกคิ้ว “ทำงาน? ที่นี่ตอนนี้เนี่ยนะ” น้ำเสียงเขาไม่รื่นหูเหมือนเคย


นับรักเงยหน้าสบตาผู้ชายที่ไม่เกี่ยวข้องกับชีวิตหล่อน “ใช่สิคะ รับจ้างจัดดอกไม้ก็ต้องมาเวลาดอกไม้เพิ่งเข้าร้านสักชั่วโมงสองชั่วโมง ท่านชายล่ะคะมาทำอะไรแถวนี้” คุณครู ‘ดุ’ ผู้ปกครองเด็กหญิงอลิสาด้วยความลืมตัว แต่แววตาคนถูกดุกลับวาววับนึกสนุกที่ได้เห็นคุณครูในมุมที่ไม่เคยเห็นในห้องเรียน ผู้ชายมีมาดที่สร่างเมาแล้วยกมุมปาก


“ผมมาดื่มกับเพื่อนที่โรงแรมริมน้ำ ก็เดินเล่นมาเรื่อยๆ”


นับรักย่นคิ้วสงสัยแล้วซักไซ้อย่างลืมตัว ลืมไปว่าหล่อนมีสิทธิ์อะไรไปรู้เรื่องของเขา “โรงแรมแถวนี้? แปลว่าเดินมาตั้งห้ากิโลเหรอคะ เวลาตีหนึ่งเนี่ยนะ?”


ริมฝีปากของฉัตรอนันต์ขยับยิ้มจนเกือบจะกลายเป็นหัวเราะแล้วเฉลยด้วยน้ำเสียงเย้าหยอก “ที่จริงผมเริ่มเดินตั้งแต่เที่ยงคืน” นี่เขาเมาหรือเปล่านะ ทำไมรู้สึก ‘สนุก’ ที่ได้ยืนต่อปากต่อคำกับครูของหลาน


ครูสาวก็งุนงงจนเอียงคอมองหน้าเขาว่าเดินเล่นตอนกลางคืนเป็นความเพลิดเพลินหรืออย่างไร เอาเวลามานอนดีกว่าไหม อ้อ ท่านชายฉัตรอนันต์มีเวลาตั้งมากมาย มาเฝ้าหลานสาวเรียนเปียโนสัปดาห์ละสองวันยังทำได้ เดินเล่นหนึ่งชั่วโมงแค่นี้คงไม่รบกวนเวลามากมาย ก่อนจะส่งเสียงสุ่มเสี่ยงให้ถูกเลิกจ้างเสียงเตือนก็ดังขึ้นจากในกระเป๋า



ติ๊ ดี๊ ดิ๊ด


หนุ่มสาวสะดุ้งเบาๆ นับรักล้วงมือเข้าไปควานหาเพจเจอร์ในหลุดดำอย่างลนลาน


โอ๊ย ตายๆ… โดนตามแน่ๆ ไม่น่าคุยนานเล้ย!


ติ๊ ดี๊ ดิ๊ด


ยังอีก ยังหาไม่เจออีก!


“ผมถือกระเป๋าให้มั้ย คุณจะได้หาง่ายๆ” ผู้ชายที่นับรักยังไม่ทราบว่าว่างงานอาสา หญิงสาวออกจะกระอักกระอ่วนไม่อยากรบกวนให้เขามาแตะของที่อาจจะมีฝุ่นมีดินเพราะเคยวางกระเป๋าที่พื้นมาแล้ว


“เอ่อ มะ ไม่เป็นไรค่ะ นับโอเค”


เผลอแทนตัวว่า ‘นับ’ อีกแล้ว ฉัตรอนันต์ขยับยิ้มอีกครั้ง รู้สึกอารมณ์ดีจนยืนดูผู้หญิงควานหาของด้วยท่าทาง ‘ล้นๆ’ อย่างสบายตา


ตลกจังเลย พี่ฉัตรพี่อรุณก็ไม่เคยทำแบบนี้ ผู้หญิงรอบตัวเขามีท่าทีสง่า สวยงามจนกลายเป็นบุคลิกไปเสียทุกคน ยิ่งถูกสั่งสอนโดย สฤษดิ์ธา รังสรรค์ ก็ไม่เห็นมีใคร ‘ล้น’ เหมือนนับรักสักคน


“เจอแล้ว” ผู้หญิงนอกบ้านที่ฉัตรอนันต์พบพึมพำ แววตาหล่อนกลายเป็นเศร้าซึม นิ้วเรียวกดเพจเจอร์เครื่องหนารุ่นเก่าแล้วเงยหน้า “ท่านชาย ดิฉันขอตัวนะเพคะ”


ฉัตรอนันต์รู้สึกว่าเขายังไม่อยากกลับ พอหล่อนกำลังจะหมุนตัวเดินจากไป สุภาพบุรุษก็คว้าข้อมือเล็กไว้โดยที่ไม่ได้คิดว่าไม่เหมาะสม แล้วผู้ชายอายุสามสิบสี่ก็ร้องขอ “ผมไปด้วยได้หรือเปล่า”



“อู๊ย มาช้าจริงๆ เลยนะยะหล่อน” เจ้าของร้านดอกไม้ทักทายปนอารมณ์กรุ่นๆ นับรักยิ้มแหยะ ประนมมือบังปากเล็ก


“ขอโทษจริงๆ จ้ะเจ้” คนไม่ค่อยมีงานครางเสียงอ่อย ผู้ชายตัวสูงข้างๆ หันมอง เจ้าของร้านคูหาเล็กเพิ่งสังเกตเห็น


“อ้าว พาใครมา” นางตัวเล็กกว่านับรักอีก จึงต้องแหงนหน้าสบตาดุๆ นับรักมองท่านตาของลูกศิษย์แล้วไม่รู้จะบอกว่าเขาเป็น ‘ใคร’ ดี


ฉัตรอนันต์คลี่ยิ้มน้อยๆ แล้วพาตัวเองไปเกี่ยวข้องกับ ‘คนรู้จัก’ ไม่ให้เป็นภาระใคร “ผมเป็นเพื่อนนับครับ บังเอิญเจอกันก็เลยอยากคุยด้วยนานๆ หน่อย ขอนั่งในร้านได้มั้ยครับ ไม่แตะดอกไม้แน่นอน”


นับรักแน่ใจว่าหล่อนไม่เคยมีเพื่อนเป็นหม่อมเจ้า แต่ก็ช่างเถอะ ถ้าเป็น ‘เพื่อน’ ฉัตรอนันต์แล้วจะถูกจ้างไปสอนอลิสาต่อ หล่อนเป็นก็ได้ “นะจ๊ะเจ้ เขาไม่กวนหรอก”


เจ้เจ้าของร้านหรี่ตาสงสัย แล้วก็ตอบเสียงส่งๆ “เอ้อๆ แหม ฉันก็นึกว่าหล่อนมีผัวกะเขาแล้ว เป็นแค่เพื่อนเหรอเนี่ย” หนุ่มสาวหน้าแดงก่ำ แต่คนกระเซ้าไม่ทันมอง นางหันหลังเข้าไปจัดดอกไม้กองเบ้อเริ่ม “ไม่มีผัวเลี้ยงก็ขยันๆ หน่อยนะนับเอ้ย เงินทองมันหายาก” นางพูดดังๆ แล้วถอนหายใจกับพิษเศรษฐกิจ ปล่อยให้คนรู้หน้าที่ทำงานจัดดอกไม้ไป


“เจ้แกก็พูดแบบนี้ อย่าถือสาแกเลยนะคะ” ครูสาวกระซิบกับคนอยู่ไม่ถูกที่ถูกทาง ฉัตรอนันต์ย่นคิ้วและยิ้ม


“ผมมารบกวนจริงๆ นี่นา ไหนงานของคุณ” เขามองหาราวกับหล่อนเป็นเด็กประถมที่เขาต้องมาช่วยงาน นับรักถอนหายใจไม่ดังนักพลางคิดในใจว่า ท่านชายตรงหน้าไม่มีทางช่วยหล่อนจัดดอกไม้ได้หรอก หญิงสาวผู้มีความสามารถหลากหลายเดินนำมานั่งที่โต๊ะกว้างมีพื้นที่ให้วางอุปกรณ์จัดดอกไม้


“นี่ค่ะ ตีสองแล้วต้องร้อยมาลัยพวงเล็กสิบพวง พวงใหญ่สาม แล้วก็จัดดอกไม้ไว้ห้าช่อ ควรจะเสร็จไม่เกินหกโมงเช้า”


คนฟังตาโตขึ้น “แล้วคุณได้นอนเหรอ”


คนง่วงงุนนิดๆ นั่งเก้าอี้มือไม้ขยับจับงานของตัวเอง ริมฝีปากหล่อนคลี่ยิ้มน้อยๆ ให้ดอกไม้แสนสวย “นอนมานิดนึงแล้วค่ะ ถึงได้มาสายไงคะ ปกติมาถึงเที่ยงคืนก็ทำไปเรื่อยๆ วันนี้ต้องเร่งงาน”


ฉัตรอนันต์เห็นงานฝีมือนอกวังเจ้าพระยาก็สนใจจนหาเก้าอี้มาตั้งแล้วนั่งข้างๆ วางสูทราคาไม่น้อยพาดตักไม่สนใจ นับรักแอบปลายตามองเหมือนที่ไล่มองโน้ตเปียโน เห็นเขาใส่เชิ้ตสีชมพูจางซึ่งก็เหมาะกับแจ็คเก็ตสูทสีเทาบนตักดี


แหม หวานเหมือนหลานสาวเลยนะ


พอนึกถึงเด็กหญิงตัวน้อยก็เอ่ยถาม “อลิซไปค้างบ้านท่านชายนี่คะ เป็นยังไงบ้าง” ถามไปแล้วก็มานึกย้อนว่า เอ เหมาะหรือเปล่านะ หล่อนสนิทพอจะถามเรื่องในบ้านขนาดนั้นเชียว ไม่น่าถามออกไปเลย


คนอกหักถอนหายใจเสียยาว นับรักหันไปมองแล้วเลิกคิ้ว “...ไม่โอเคเหรอคะ”


“ก็ดีอยู่ช่วงนึง ตอนกลางคืนคิดถึงแม่ก็ต่อสายให้คุยจนหลับ สายวันเสาร์พี่กูลโทรมาหลอกให้กลับบ้านน่ะ” เขาแปลเจตนาสฤษดิ์ธาโดยที่ไม่ได้ไถ่ถามอะไร นับรักแอบยิ้ม


“หลอกให้กลับเหรอคะ… อลิซไม่ได้อยากกลับเองใช่มั้ยคะ”


ท่านตาฉัตรอนันต์หน้าตึงไปทันที มุมปากเขาโค้งลง เดี๋ยวเถอะ ยังไม่รู้ใช่ไหมว่าได้สอนอลิสาเพราะเขาเป็นคนเชียร์น่ะ


“ล้อเล่นค่ะ… สวยมั้ยคะ ปราสาทของอลิซ” หล่อนถาม สายตามองเข็มใหญ่กับดอกมะลิ มาลัยพวงแรกสำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว ฉัตรอนันต์ถูกเบนความสนใจไปที่นิ้วเรียวที่ขยับรวดเร็ว


“สวยสิ” คนเล่นดนตรีมานานร้อยมาลัยได้คล่องแคล่วเหมือนกัน “คุณทำเร็วจัง” มันเป็นมาลัยพวงเล็กๆ ที่เดินขายตามถนน งานไม่ได้ประณีตนัก คนเห็นของประณีตกว่านี้สงสัยว่าถ้าครูสาวมีเวลามากกว่านี้ร้อยพวงใหญ่กว่านี้จะออกมาสวยเหมือนมาลัยวังเจ้าพระยาไหม


นับรักหยิบกรรไกรมาตัดเชือกใต้ปม แล้วมาลัยราคาสี่สิบบาทพวงแรกก็ถูกแยกไว้ในตะกร้า


นับรักเงยหน้ามองคนถามแล้วยิ้มบาง ถอนหายใจแล้วก้มหน้าทำงานชิ้นต่อมา “เร็วแต่ไม่ค่อยสวยหรอกค่ะ พวงละไม่กี่สิบบาทความสำคัญในร้านก็แค่มีไว้เผื่อลูกค้าถามหาเท่านั้น ฉันเองก็รู้สึกตะหงิดๆ นะคะที่ทำของไม่เต็มฝีมือ แต่เวลามันเร่งนี่นา แล้วก็ต้องเผื่อไปร้อยพวงที่มีกำไรมากกว่าด้วย”


ฉัตรอนันต์เงียบไปก่อนจะเปรย “ยังงี้...คนซื้อพวงราคาเท่านี้ก็ได้ของไม่สวยนะสิ”


นับรักยิ้มแห้ง “ไม่สวยขนาดนั้นเลยเหรอคะ”


คนเห็นของสวยงามมามากชะงักไป “ก็ไม่ได้ขี้เหร่” เขามองดอกมะลิที่ถูกร้อยลงพวงค่อนข้างเร็ว เดี๋ยวเดียวครูสาวก็ร้อยพวงที่สองเสร็จ “คุณฝึกงานดอกไม้จากไหนเหรอ”


คนถูกถามยังทำงานไปเรื่อยๆ ปากก็ขยับตอบ “ตอนเด็กๆ ไม่ค่อยมีเงิน ป้าในตลาดก็เลยให้ร้อยมาลัยส่งร้านค่ะ คนสอนก็คนเก่าแก่แถวนั้น เขาไม่ได้เน้นความปราณีตนัก เน้นความเร็วให้ร้อยได้หลายพวงมากกว่า อ้อ ตอนนี้ดิฉันก็ไม่ค่อยมีเงินนะคะ อย่าให้คุณท่านเลิกจ้างเร็วนัก”


ฉัตรอนันต์เสียงดัง เจ้าของร้านหันมามอง เขาก้มศีรษะผงกๆ “ครูเนตรนภาเขาเลิกเปิดโรงเรียนแล้วเหรอ”


“เร็วๆ นี้ละค่ะ สอนนักเรียนที่รับไว้หมดคอร์สก็คงปิดแล้ว แต่คุณท่านเปรยไว้นะคะว่าจะจ้างดิฉันต่อ” หล่อนรีบพูดดักเกรงเขาจะเปลี่ยนแปลงคำเปรยของสฤษดิ์ธา


“แล้วนอกจากวันอังคารกับวันศุกร์จะไปสอนคนอื่นอีกหรือเปล่า”


“ตอนนี้ยังไม่มีนะคะ เศรษฐกิจแบบนี้คงไม่ให้ลูกเรียนเปียโนหรอกค่ะ อีกอย่างโรงเรียนปิดแล้วก็ไม่ใช่ทุกบ้านจะมีเปียโน”


“ถ้ายังงั้นคุณก็จะมาจัดดอกไม้ที่นี่กับสอนอลิซแค่นั้นเหรอ” คนว่างงานถามตาใส นับรักจ้องตาขุ่นเคือง


แหม ไม่ได้มีทางเลือกมากเหมือนเขานี่


“ยังไม่ได้คิดเลยค่ะ อาจจะไปเล่นดนตรีตามโรงแรม…” ซึ่งโง่เงาสิ้นดี ยังจะเหลือโรงแรมที่เก็บต้นทุนแบบนี้ไว้อยู่หรือ


“ผมเองก็เพิ่งไปดูโรงแรมมา” คนนั่งเท้าคางเปรยขึ้นมา มือซ้ายหยิบก้นดอกรักมาหมุนเล่น นับรักหยุดมือที่จับดอกมะลิ


“ดูโรงแรมเหรอคะ”


“อื้ม เพื่อนบอกว่าเขาขาดทุนหนัก จะขายไม่แพง เอาแค่จ่ายหนี้ได้ไม่เข้าเนื้อ”


‘ไม่แพง’ ของฉัตรอนันต์ เกรงว่านับรักคงใช้ได้ทั้งชีวิต หญิงสาวหลุบตามองดอกไม้สีขาว


“แล้วถ้าท่านชายเป็นเจ้าของโรงแรม ท่านชายจะจ้างคนไปเล่นดนตรีมั้ยคะ ไม่ต้องเป็นเปียโนก็ได้”


ฉัตรอนันต์มองตอบสายตาที่มองมา มองรอยคล้ำนิดๆ ใต้ดวงตาบนใบหน้าของครูสาว “ไม่จ้างหรอก ลูกค้าก็คงไม่อยากเสพดนตรีในช่วงเวลาแบบนี้”



“กี่ช่อละนับ” ตีห้าสี่สิบห้าเจ้าของร้านรุ่นน้าเดินออกมาถามจำนวน


“แปดช่อจ้ะ สามร้อยห้าช่อ หกร้อยสาม มาลัยเล็กเจ็ด มาลัยกรสอง”


นางไล่มองผลงานจัดดอกไม้ฝีมือระดับมาตรฐาน ก็เหมือนที่ฉัตรอนันต์บอกนั่นละ ‘ไม่ขี้เหร่’


“อืมๆ… ห้าร้อยเนอะ”


“…หกได้มั้ยจ๊ะเจ้” นักจัดดอกไม้ฝีมือสมัครเล่นครวญเสียงเบา น่าอายจริงๆ ต้องต่อค่าแรงโดยที่มีเศรษฐียืนอยู่ไม่ไกล ขอให้เขาสนอกสนใจดอกแมกโนเลียในตู้จนไม่ได้ยินเถอะ


เจ้าของร้านคิดไปพักหนึ่ง “ห้าละกัน มาสาย คราวหน้าถ้าทำดีเจ้ให้เจ็ดร้อย” นางตักเตือนราวกับครูปกครอง นับรักหน้าหงอย แต่ก็ยอมรับโดยดี หญิงสาวยกมือไหว้แล้วรับธนบัตร


“ขอบคุณจ้ะ”


ผู้ชายที่นับรักนึกว่าเขาสนอกสนใจดอกไม้เสียเต็มประดาหันมาเห็นหล่อนเก็บธนบัตรสีแดงพอดี เขาหันกลับมา ไม่อยากให้เธอกระอักกระอ่วน มุมปากมีรอยยิ้ม


ไม่เหมือนกันเลย ครั้งสุดท้ายที่เขารับธนบัตรสีแดงหรือสีม่วงจากผู้ใหญ่น่าจะอายุน้อยกว่านับรักสักสิบปี หลังจากสิบหกก็ได้แต่แบงค์สีเทา ไม่ก็กระดาษเก่าเหลืองซีดแผ่นมโหฬาร


“ท่านชายคะ”


“หืม? เรียบร้อยแล้วเหรอ” เขาแกล้งถามทั้งที่ทราบอยู่แล้ว


“ค่ะ ท่านชายจะกลับยังไงคะ” คนรู้จักถามเหมือนอยากให้เขากลับเร็วๆ


“คุณละกลับยังไง”


“นับไปสอนเด็กต่อค่ะ นั่งรถเมล์ไป” ครูสาวต้องยกมือปิดปากที่ง่วงหาว คำว่า ‘นับ’ ที่เผลอหลุดออกมาก็คงจะเป็นเพราะง่วงนั่นละ


ฉัตรอนันต์ยิ้มแผ่ว “แล้วจะสอนได้เหรอนั่น”


หญิงสาวพยักหน้าหงึกหงัก “ได้ค่ะ แต่ท่านชายคงจะไม่ไปบ้านนักเรียนดิฉันด้วยใช่มั้ยคะ” คนถูกตามมาค่อนคืนดักคอ


“ครูไปเถอะ ผมก็ง่วงเหมือนกัน” เสียงทุ้มเอ่ยน้ำเสียงอ่อนเพลีย ปากยังคลี่ยิ้มน้อยๆ “จริงสิ ฟ้าสว่างแล้ว กินมื้อเช้าด้วยกันมั้ย” ฉัตรอนันต์ชวน นับรักเลิกคิ้วแปลกใจ


“ถ้าจะทานก็ทานได้แต่แถวนี้นะคะ ฉันต้องไปขึ้นรถเมล์” ครูสาวหันมองรอบตัว ร้านดอกไม้เรียงราย ของกินแถวนี้ก็คือโจ๊กรถเข็นตั้งโต๊ะบนทางเท้านั่นเอง


ฉัตรอนันต์สบตาตอบ “ก็ได้นะ คุณคงกินบ่อย พาไปร้านอร่อยๆ ละ”


หญิงสาวตาโต “ทานได้เหรอคะ”


“ได้ ไม่ใส่ยาพิษไม่ใช่เหรอ” ท่านตาของอลิสาย้ำ


“ไม่ใช่ยังงั้นเสียหน่อย… เชิญค่ะ มีต้มเลือดหมูกับข้าวต้มร้านเด็ด”











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 710 ครั้ง

738 ความคิดเห็น

  1. #292 fsn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 20:55

    #ทีมนับรัก หนูนับสู้ๆ

    #292
    0
  2. #231 ไอยดา (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 18:15

    พานับไปทำงานด้วยดิ คุณชาย

    #231
    0
  3. #229 Barbara13 (@paning13) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 10:24
    คุณชายพานับไปเป็นหุ้นส่วนทำโรงแรมเลยนะ
    #229
    0
  4. #219 SPcHeek (@alpaca) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 23:16
    น่ารักกกก น่ารักกกกกก แหม ท่านชายนั่งเฝ้านับนานมาก ได้ออกไปกินต้มเลือดหมูสักทีนะเพคะ
    #219
    0
  5. #218 Rtemis Yo (@rtemis) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 07:55
    มาแย้ววว
    #218
    0
  6. #217 อนงค์นาง (@a-nongnang) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 10:08
    น่าร้ากก ท่านชายเหมือนได้ออกมาเจอโลกกว้าง โลกของนับรัก^^
    #217
    0
  7. #216 pretty-p (@rod_usawadee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 21:19

    เค้าจีบกันน่ารัก เป็นผู้ดีเชียวนะคะ

    #216
    0
  8. #215 PrinceMillan (@smirnoff-24) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 08:32
    ว่าที่หม่อมน่ารักจังเลยค่าา่
    #215
    0
  9. #214 ja_aey (@ja-aea) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 06:56
    จะจีบแบบโต้รุ่งเลยหรือท่าน
    #214
    0
  10. #213 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 02:28
    อืม ไม่ต้องกลับวังแล้วละ

    คุณตา เฝ้าสาวยาวไปๆค่ะ
    #213
    0
  11. #212 punnada400 (@punnada400) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 02:26

    มาแล้ววว

    #212
    0
  12. #211 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 02:09

    มาเฝ้าสาว
    #211
    0
  13. #210 รัตนกรัณฑ์ (@TKh888) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 00:45
    สู้ๆนะคะ รออ่านเสมอค่ะ
    #210
    0
  14. #209 น้อง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:43

    มาแล้วๆๆๆ น่ารักจัง

    #209
    0
  15. วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:44

    ท่านชายกับนับน่ารักจังเลย
    #208
    0
  16. วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:44

    ท่านชายกับนับน่ารัก
    #207
    0
  17. #206 Safanear0908 (@Safanear0908) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:41
    เย้ๆๆ ในที่สุดท่านชายกับครูนับก็มา ออกทันงานหนังสือไหมคะ อยากสอยแล้ว
    #206
    1
    • #206-1 infront (@infront) (จากตอนที่ 9)
      28 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:42
      ไม่ทันค่ะ ขอโทษนะคะ
      #206-1
  18. #197 PrinceMillan (@smirnoff-24) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 18:24
    นับอายุเท่าไหร่น้า ท่านชาย 34 ห่างกันกี่ปีคะนี่
    #197
    2
    • #197-1 infront (@infront) (จากตอนที่ 9)
      31 มกราคม 2562 / 09:58
      25 ค่า ^^
      #197-1
  19. #196 samngamjan (@samngamjan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 21:27
    ท่านชายจะตามคุณครูไปทำไม
    #196
    0
  20. #195 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 11:06
    อ้าว

    ท่านชายจะตามไปทำไมกันละเพคะ อิอิ
    #195
    0
  21. #194 pretty-p (@rod_usawadee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 20:59

    จะตามไปทำไมคะ เค้าไม่จ้างคนเพิ่มหรอกค่ะ

    #194
    0
  22. #193 ไอยดา (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 13:37

    ท่านชายมีเพื่อนให้แกล้งแหละ

    #193
    0
  23. #192 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 20:57
    ท่านชายขอตามสาวไปอีกนะ งี้แหล่ะอยู่คนเดียวมันเหงา รีบๆหาแฟนนะ
    #192
    0
  24. #191 อนงค์นาง (@a-nongnang) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 20:06
    อยากอยูากับเค้าก้อบอก อรั๊ย รอท่านชายค่า
    #191
    0
  25. #190 Slammer15 (@a21189s) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 17:01
    จะตามไปจริงดิ
    #190
    0