เร้นรักพรางใจ ( สนพ. พิมพ์คำ )

ตอนที่ 14 : บทที่ 11 : ลูกสาวคนใหม่ (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,197
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    17 ธ.ค. 60

เสียงพูดคุยของใครสักคนดังแว่วมาสะกิดคนที่หลับจนเต็มอิ่มแล้วให้ขยับกาย กีรติขยี้ตาเบาๆ ก่อนจะสะบัดหน้าไล่ความงัวเงียให้ออกไป แสงสว่างที่ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาทำให้เขาต้องเบี่ยงหน้าหลบพร้อมกับเอี้ยวตัวไปหยิบสมาร์ตโฟนที่วางอยู่บนโน้ตบุ๊กที่ปิดเอามากดดูเวลา ก่อนถอนหายใจ

“มิน่า หิวเลย”

ชายหนุ่มสะบัดผ้าห่มออกให้พ้นตัว ยกมือขึ้นขยี้ผมยุ่งๆ คล้ายอยากให้ตัวเองตื่นเต็มตา แต่นอกจากจะไม่ได้ช่วยอะไรแล้ว มันยังทำให้ผมที่ไม่เป็นทรงอยู่แล้วยุ่งเหยิงมากเข้าไปอีก กีรติบิดขี้เกียจพลางเดินเอื่อยๆ ราวกับวิญญาณยังไม่เข้าร่างเท่าไรไปที่ประตูห้องนอน กระตุกคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงเหมือนมีคนคุยกันอยู่นอกห้อง

“วันนี้พี่นันท์ดูทีวีดังเหมือนกันแฮะ”

เขาสันนิษฐานอย่างไม่ใส่ใจมากนัก ทว่ากลับต้องชะงักเมื่อเปิดประตูห้องออกมาแล้วพบว่า

โทรทัศน์ปิดอยู่!

คิ้วของชายหนุ่มกระตุกอีกครั้ง ถ้าอย่างนั้น...พี่นันท์คุยกับใคร?

คนสะลึมสะลือหอบเอาความสงสัยตามเสียงการสนทนานั้นไปจนถึงห้องครัว และเมื่อคำตอบของคำถามในหัวประจักษ์ชัดแก่สายตา กีรติก็พลันตาสว่างขึ้นทันที

“เฮ้ย! แม่!

สองคนที่กำลังคุยกันเพลินเลยไม่ทันสังเกตว่ามีคนมาใหม่หยุดการสนทนาแล้วหันไปหาต้นเสียง ยังไม่ทันที่ใครจะได้เอ่ยอะไร ร่างสูงในเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นก็เดินหน้างงๆ เข้ามาหาเสียก่อน

“แม่มาได้ไงเนี่ย แล้วนี่สองคน” กีรติชี้นิ้วไปที่ผู้หญิงสองคนสลับไปมาราวกับต้องการคำอธิบายที่ความสนิทสนทที่ดูจะมากเกินกว่าปกติ

“นี่ลูกสาวคนใหม่ของแม่”

“หา?” ลูกชายของแม่หันไปเลิกคิ้วให้เหมือนขอคำอธิบายเพิ่มจากลูกสาวคนใหม่ แต่เธอก็เอาแต่ยิ้มขำ

“ไปทันสนิทกับขนาดเป็นแม่เป็นลูกกันตอนไหนเนี่ย แล้วแม่จะมาทำไมไม่โทร. บอกผมก่อน”

“ถ้าโทร. บอกก่อนจะเห็นเหรอว่าแกแอบซุกผู้หญิงไว้น่ะ” แม่สัพยอกกลับ ฝ่ายนั้นเลยได้แต่พ่นลมหายใจพรืด

“ไม่น่ายอมให้ปั๊มกุญแจตั้งแต่ตอนนั้นเลย” กีรติบ่นพึมพำ

คิดถึงเรื่องครั้งก่อนหน้าที่แม่มาหาถึงหน้าบ้าน แต่เขานอนไม่ตื่น แม่เลยต้องนั่งรออยู่เป็นชั่วโมง พอเขาตื่นมาเปิดประตูบ้านให้แม่เท่านั้นละ บ่นยาวจนต้องยอมให้ปั๊มกุญแจให้ตามคำขอ แต่มีข้อแม้ว่าถ้ามาถึงให้เคาะก่อน เผื่อว่าหนุ่มโสดอย่างเขาจะอยู่ในสภาพไม่พร้อมรับแขก

แล้วก็เหมือนว่าวันนี้ก็คงเป็นอีกวันที่แม่เคาะแล้วแต่เขา...ไม่ได้ยิน

สงสัยว่าถ้าไฟไหม้ คงได้ตายคนแรกอย่างที่พี่นันท์ว่าจริงๆ คิดในใจแล้วก็ปรายตาไปมองเจ้าของคำพูดนั้นแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปหามารดาของตัวเอง

“แม่คง...ไม่ได้ทำอะไรพี่นันท์หรอกใช่ไหม”

กีรติรู้ดีว่าถึงแม้แม่ของเขาจะไม่ใช่ประเภทระเบียบจัด ออกจะเลี้ยงลูกเหมือนเป็นเพื่อนเสียด้วยซ้ำ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังค่อนข้างหัวโบราณเรื่องคู่รักคู่ครอง ย้ำทุกครั้งว่าห้ามอยู่กินกับแฟนก่อนแต่งเด็ดขาด

ผู้ชายอย่างเราน่ะแม่ไม่ห่วง ห่วงแต่ผู้หญิงเขาจะโดนนินทาเสียๆ หายๆ

ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้วก็จริง หนุ่มสาวอาจจะไม่ได้คิดมาก แต่ที่นี่มันต่างจังหวัด คนเฒ่าคนแก่คนเห็นเขาจะไม่ชอบ

ถ้าอยากอยู่ด้วยกันเมื่อไหร่ก็ให้มาบอก แม่จะรีบไปขอให้

ประโยคทำนองนี้ที่กรอกหูเขาทุกครั้งที่มาเยี่ยม ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าลูกชายคนนี้โสดมานานหลายปี ไม่มีวี่แววว่าจะทำเรื่องอย่างนั้น แต่คนเป็นแม่ก็ต้องดักทางเอาไว้ก่อน แล้วยิ่งแม่มาเจอนิธินันท์อยู่ในบ้านเขาแบบนี้ กีรติก็อดคิดไม่ได้ว่าเธออาจจะโดนแม่เขาจัดชุดใหญ่ไปแล้วก็ได้

“ก็เกือบไปแล้วเหมือนกัน ดีนะ แม่จำได้ว่าเราเคยบอกว่าเช่าอยู่แต่ห้องชั้นล่าง”

“แม่น่าจะปลุกผมตอนมาถึง”

กนกอรเท้าสะเอว พร้อมกับจ้องลูกชายเขม็งทันทีที่สิ้นประโยค “ปลุกแล้ว แต่เห็นไม่ตอบ แม่ก็ไม่รู้ว่านั่นหลับหรือตาย”

“โอย แช่งยันลูก” ลูกชายยกฝ่ามือขึ้นตบหน้าผาก นิธินันท์มองแล้วอดขำไม่ได้ “ใช่สิ เดี๋ยวนี้เขามีลูกสาวคนใหม่แล้วนี่”

คนแม่อมยิ้มมองลูกชาย ลอยหน้าลอยตา ก่อนจะโอบสาวร่างเล็กที่กำลังช่วยจัดของอยู่ใกล้ๆ “ตัดหางปล่อยวัดแกแล้ว กับข้าวที่หอบมาเนี่ย ก็ให้หนูนันท์กินคนเดียว ห้ามแตะเลยนะต่อ”

“เฮ้ย...ย ได้ไง” ไม่ว่าเปล่า คนโดนตัดหางปล่อยพุ่งพรวดเข้าไปกอดร่างท้วมของแม่อย่างออดอ้อน ตามด้วยคำประจบ “ตัวนิ่มจัง”

นิธินันท์แอบเห็นว่าเขาบีบพุงของแม่เบาๆ จนคนถูกอ้อนตีมือ “หยุดเลยนะ แล้วก็ไม่ต้องมากอด ตัวก็เหม็น”

กีรติยิ้มน้อยๆ ยอมผละตัวจากแม่อย่างว่าง่าย ก่อนจะก้มลงสำรวจตัวเอง “เออว่ะ ยังไม่ได้อาบน้ำตั้งแต่เมื่อวาน” ว่าแล้วก็ยักไหล่เหมือนไม่ใส่ใจ แม่เลยได้แต่ถอนหายใจ แล้วหันไปหานิธินันท์

“อดทนหน่อยนะหนูนันท์ อยู่กับคนแบบเจ้านี่”

“อ้าวๆ แม่ๆ คนแบบเจ้านี่นี่หมายความว่ายังไง ผมไม่ได้ซกมกนะ บางวันพี่นันท์ก็ไม่อาบ”

“ฉันอาบทุกวันเหอะ!” คนที่เงียบอยู่นานเถียงทันควัน ทำเอาคนช่างแกล้งหัวเราะร่า แถมยังปั้นหน้าทะเล้น โคลงศีรษะยั่วเธอไปมา

“ไม่รู้...”

ว่าเสร็จก็ชายหนุ่มก็เดินยิ้มกลับออกจากครัวไป


ต่อตรงนี้ (100%)


หลังจากที่กีรติจัดการตัวเองจนสะอาดหมดจดแล้ว ก็เป็นเวลาของมื้อเที่ยงพอดี ทั้งสามคนนั่งร่วมโต๊ะมื้อกลางวันกันในห้องครัว ซึ่งแน่นอนว่าต้องเป็นอาหารที่กนกอรเตรียมมา ทั้งสามคนกินไปคุยไปอย่างสนุกสนาน คนเป็นแม่รู้สึกถึงสายสันพันธ์บางอย่างของผู้ร่วมบ้านทั้งคู่ แม้จะไม่แน่ใจในสิ่งที่ฝ่ายหญิงรู้สึก แต่ถ้าเป็นลูกชายที่แม่เลี้ยงมากับมือแล้ว ทั้งแววตาและสีหน้าที่ตอบสนองต่อนิธินันท์นั้น ทำให้คนแม่มั่นใจว่าอ่านความรู้สึกของลูกชายไม่ผิด

มื้อเที่ยงของวันหยุดที่กลายเป็นมื้อแห่งความสุขและความครื้นเครงจบลงในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงครึ่ง และกนกอรก็ต้องขอลากลับก่อน เพราะยังมีภารกิจส่งอาหารไปตุนไว้ในตู้เย็นของลูกสาวอีกคนที่หอพัก ก่อนจะไปตามนัดของเธอต่อในช่วงเย็น

นิธินันท์และกีรติเดินออกมาส่งแม่ หญิงสาวยืนมองร่างสูงที่เดินไปเปิดประตูรั้ว และคอยโบกให้สัญญาณแม่ของเขาซึ่งกำลังถอยรถออกประตู และพอรถของกนกอรพ้นประตูรั้วออกไปจอดเทียบริมถนนในซอย เจ้าของรถก็ลดกระจกลงโบกมือลาสาวร่างเล็กที่อยู่ในร่มเงาของบ้านและกำลังทำท่าจะเดินออกมาส่ง

“ไม่ต้องออกมาแล้วหนูนันท์ แดดมันร้อน ว่างๆ ไปกินข้าวที่ร้านแม่นะ” รับไหว้จากลูกสาวคนใหม่เสร็จก็หันมาแยกเขี้ยวใส่ลูกชายที่ยืนเกาะกระจกรถอยู่

“คนนี้โอเคสุดในบรรดาผู้หญิงของแกที่แม่เคยเจอมา”

“อะไรแม่ ผมยังไม่ได้คิดอะไรกับเขาเลย”

“แกคิด! ฉันเลี้ยงแกมา มองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าแกคิด”

“อย่าชงน่ะแม่ บอกว่าพี่ก็พี่สิ อีกอย่างพี่นันท์มาอยู่แป๊บเดียว เดี๋ยวเขาก็ไป”

กนกอรแบะปากใส่ลูกชาย “ไม่ได้เรื่อง”

“อ้าว...”

ยังไม่ทันจะได้ไหว้ลาเป็นเรื่องเป็นราว แม่เขาก็ปิดกระจกใส่ กีรติได้แต่เกาศีรษะอย่างงงๆ ตอนแรกห้ามนักห้ามหนาไม่ให้พาผู้หญิงมาอยู่ด้วย แต่ไหงตอนนี้เชียร์เขากับสาวร่วมบ้านเสียอย่างนั้น แม่ไม่กลัวแล้วหรือไงว่าถ้าเขากับนิธินันท์คบกันจริงๆ ขึ้นมา เรื่องที่แม่กลัวนักกลัวหนาได้เกิดขึ้นแน่

วาดฝันจะเห็นภาพลูกชายตัวเองยืนมองขาขาวๆ ของแฟน แล้วยิ้มเป็นพระอิฐพระปูนไปวันๆ หรือไง สภาพบุรุษก็ความอดทนต่ำเป็นระยะๆ เหมือนกันนะ

กนกอรปัดมือไล่ให้ลูกชายเข้าบ้าน ก่อนจะหันมองถนนทำท่าจะออกรถ ทว่าตอนนั้นเองก็มีรถเก๋งยุโรปมันปลาบแล่นเข้ามาจอดเทียบด้านหลังรถของเธอพอดี คนแม่มองผู้มาใหม่ผ่านกระจกมองหลัง ก่อนหันจะไปเห็นลูกชายยิ้มกว้าง โบกมือเชิงทักทายกับชายหนุ่มที่ดูสง่าภูมิฐาน ซึ่งเดินลงจากรถ และกำลังเดินอ้อมมาที่ประตูบ้าน

ปาณัทกระพุ่มมือไหว้สวัสดีกนกอรหลังจากการแนะนำของกีรติ พูดคุยกันเล็กน้อย คนมาใหม่ก็ขอตัวแยกออกไปหาหญิงสาวที่ยืนอยู่ในเขตรั้วบ้าน คนแม่มองของมากมายที่ปาณัทถือมาด้วยแล้วรีบกวักมือเรียกลูกชายที่ทำท่าจะเดินตามฝ่ายนั้นเข้าให้ไปให้โน้มตัวลงมาหา

“สู้เขาล่ะ ลูกชายแม่หล่อกว่าเยอะ!

“เฮ้ย อะไรเนี่ยแม่!

กีรติว่าระคนหัวเราะ มองรถเก่งคันเล็กที่แล่นออกไป อมยิ้มพลางส่ายหน้าเล็กน้อย สงสัยว่าแม่จะอยากได้สะใภ้มากเกินไปหน่อยละมั้ง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

868 ความคิดเห็น

  1. #305 ao_majo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 19:17
    แม่บอกอะไรก็เชื่อแม่เหอะนายต่อ เชื่อแม่แล้วจะดี......นะ
    #305
    0
  2. #304 นักอ่านสุดขี้เกียจ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 18:25
    ดีที่คุณแม่มาช่วยพูด
    #304
    0
  3. #303 Berkelium (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 17:21
    คุณแม่ออกตัวแรงขนาดนี้จีบเลยๆๆ
    #303
    0
  4. #302 niceday777 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 10:44
    ต้องให้แม่กระตุ้น น้องต่อยังอึนๆซึนๆอยู่
    #302
    0
  5. #301 Aortic (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 09:34
    แม่น่ารักก
    #301
    0
  6. #300 $pirit Finger$ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 08:58
    ต่อยังอีกยังไม่รู้ใจตัวเองอีก แม่ผู้อาบน้ำร้อนมาก่อนย่อมรู้ดี หุ หุ
    #300
    0
  7. #299 patgun (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 07:57
    ไรท์อัพบ่อยแบบนี้รักตายเลยยยย
    #299
    0
  8. #298 patgun (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 07:56
    ไรท์อัพบ่อยแบบนี้รักตายเลยยยย
    #298
    0
  9. #297 wonderfully (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 01:37
    ต่อ ยังไม่รู้ตัวอีกแน่ะ
    #297
    0
  10. #296 พรรณวษา (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 01:27
    แม่เชียร์แบบนี้ อย่าได้ถอยยย สู้เขา 555
    #296
    0
  11. #295 นักอ่านสุดขี้เกียจ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 21:37
    แม่สะใภ้ต้องจัดการลูกหนักๆ 555
    #295
    0
  12. #294 AijaSolothurn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 15:20
    น่ารัก
    #294
    0
  13. #293 wonderfully (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 14:28
    ตัวหางปล่อยวัด    ตัด

    #293
    0
  14. #292 ao_majo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 11:25
    ดูท่าว่า..ว่าที่คุณแม่สามีกะว่าที่ลูกสะไภ้เขาแท็กทีมกันละนะ หึหึนายต่อ.......
    #292
    0