[นิยายแปล] Spirit Hotel

ตอนที่ 43 : ถ่ายข้อมูล [I]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 610
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 99 ครั้ง
    5 ม.ค. 63

ตอนที่ 39 ถ่ายข้อมูล [I]

วันหยุดที่ผ่านไป

 

...

 

“ผู้จัดการ!” หน้าอกของเฟยฉางเต้นกระหน่ำเมื่อเขาได้เห็นอิเซเฟล แข้งขาเขาแทบจะหมดแรง


“นายมาได้ถูกจังหวะและหล่อมาก แตกต่างกับฉันจริงๆ!” เฟยฉางพูดก่อนจะเห็นว่าช่วงขาของเขาเป็นแสงสีแดง


“....”


“นี่คือคาถาอย่างหนึ่ง เป็นเพียงภาพเสมือนเท่านั้น ฉันไม่ได้มาด้วยตัวเองและมันอยู่ได้แค่หนึ่งนาที”


เนื่องจากใช้เวลาได้แค่หนึ่งนาที นายก็ไม่ควรจะอธิบายเรื่องอื่นถูกไหม เฟยฉางจึงรีบเข้าประเด็นทันที


“จะทำไงต่อ”


“ทำลายคำสาป”


แม้อิเซเฟลจะพูดอย่างนั้นแต่ไม่เห็นว่าจะขยับไปทำอะไรสักอย่าง นอกจากท่องคาถาแต่เวลาเท่านี้มันจะทันหรือ เดี๋ยวมันก็จะเหมือนกรณีของล็อคตินี่หรอก


“เร็วหน่อย” เฟยฉางกระตุ้น อิเซเฟลเพียงเหลือบมองเขา แม้ว่าจะอยู่ภายใต้แสงสลัวนั้นแต่เฟยฉางก็รู้สึกได้ถึงสายตาที่จ้องเขม็งมา


“มันผ่านไปแล้วสี่สิบเอ็ดวินาที” เฟยฉางบอก อิเซเฟลเลื่อนสายตาไปมองล็อคตินี่แทนก่อนจะโบกมือขึ้นกลางอากาศ


“ยกเลิก”


แสงสว่างวาบโผล่ขึ้นมา แม้ว่าเฟยฉางอยากจะเห็นกระบวนการนั้นแต่แสงมันจ้าเกินไปเขาจึงต้องยกมือขึ้นมาปิดตา เขาหวังว่าแสงสีแดงนี้จะหมายถึงแก้มนต์ของล็อคตินี่นะ ไม่ใช่ว่าอิเซเฟลกลับไป เฟยฉางบ่นในใจ


หลังจากผ่านไปครู่หนึ่งแสงนั้นก็อ่อนลงพร้อมกับเขาที่ลืมตาขึ้นมา เขาเห็นถนนนอกป่า


“สำเร็จ!!” เขาโห่ร้องด้วยความดีใจ ตั้งใจว่าจะหันไปแสดงความขอบคุณอิเซเฟลแต่ข้างหลังเขาก็ว่างเปล่า ความดีใจนั้นลดลงทันที


“เอ่อ..ไปเร็วจัง” เขาพึมพำขึ้น แสงสีแดงของทับทิมเข้มเพียงครู่ก่อนจะหายไปในที่สุด

 

โชคดีที่พระอาทิตย์ขึ้นพอดี แสงสว่างบางส่วนก็โผล่พ้นขึ้นมาจากขอบฟ้า แต่ด้วยเพราะที่นี่มีต้นไม้มากเกินไปแสงที่ส่องผ่านมาจึงไม่เยอะนัก เฟยฉางเดินไปรอบๆล็อคตินี่และเห็นว่าเขายังไม่ฟื้น จะเตะก็ดูไม่เหมาะสม


เขาเป็นเหมือนเจ้าหญิงนิทราที่นอนนิ่งอยู่กับพื้น เฟยฉางเอามืออังใต้จมูกเมื่อสัมผัสได้ถึงลมหายใจเขาก็ถอนหายใจออกมา


“นายแกล้งหลับอย่างนี้ อยากให้ฉันอุ้มนายกลับหรอ?” เขารอและรอ แต่ก็ยังไม่ได้คำตอบ เขาจึงขยับยิ้มแห้งเหี่ยว


แม้ว่ากลิ่นเหม็นเน่ายังคงโชยอยู่บ้างแต่มันก็ไม่ได้ทำลายความงดงามของล็อคตินี่เลย โดยเฉพาะเมื่อมีแสงส่องผ่านใบหน้าที่ขาวซีดและริมฝีปากสีม่วงนั่น เฟยฉางนั่งตรวจดูร่างกายอีกฝ่ายอย่างเงียบ ๆ


“ทำไมถึงไม่มีผู้หญิงบ้าง?” เฟยฉางโพล่งขึ้นมา ก่อนจะไว้อาลัยให้กับตัวเอง

 

ระยะทางจากป่าไปยังปราสาทเอลฟ์นั้นไม่สลักสำคัญอีกต่อไปแล้ว เป็นเพราะเขาที่อยากย่นเวลาการเดินทำให้เกิดการผจญภัยนี่ขึ้น แถมยังเพิ่มภาระอันหนักหน่วงให้อีก เฟยฉางถอนหายใจก่อนจะแบกล็อคตินี่ขึ้นหลังและก้าวเดินอย่างช้าๆ หลังจากดึงเอาความแข็งแกร่งและพลังงานทางกายภาพมาเมื่อคืนนี้ ร่างกายเขาก็ถึงขีดสุด สิ่งเดียวที่ผลักดันเขาในตอนนี้คือ ไม่อยากตายในป่า

 

เฟยฉางหยุดลงเมื่อออกมาจากป่า


“โอ้ มายฟากกิ้งก็อด!” เขากรีดร้องใส่ท้องฟ้า


“แม้จะเหนื่อยแทบตาย แม่งจะไม่เป็นไรเลย! ถ้าข้างหลังนี่เป็นอะไรนุ่มๆนิ่ม แต่นี่เป็นอะไรก็ไม่รู้แบบนี้ มันอะไรกัน!” ท้องฟ้าไม่ได้ตอบอะไรกลับมาแต่มีเสียงที่แผ่วเบาดังขึ้น


“... นายหมายถึงอะไรที่นุ่มๆหรือ?” เฟยฉางทิ้งคนบนหลังทิ้งทันทีพร้อมกับหันมามองอย่างตื่นเต้น


“นายตื่นแล้วหรอ?” ล็อคตินี่นอนอยู่บนพื้นด้วยความเจ็บพร้อมมองเขา


“เอ่อ..นายโอเคไหม”  เขาเอื้อมมือออกไปหวังจะช่วยดึงอีกคนขึ้น แต่ล็อคตินี่ก็ปัดมือเขาทิ้งพร้อมกอดขาตัวเองไว้


“มันเจ็บ” แต่ฉันปวดเอว! อย่าคิดว่าฉันจะแบกนายอีก!


“ฉันเจ็บเอว” เฟยฉางพูดใบหน้าขมขื่น


“พ่อของฉันบอกว่าถ้าระบายความใคร่มากไปจะปวดเอว” ล็อคตินี่ขมวดคิ้วและมองเขา


“....” โลกของเอลฟ์ทั้งเรียบง่ายและซับซ้อนจริงๆ


“ลืมไปเถอะ ฉันจะพานายกลับ”


“ที่ไหน?” ล็อคตินี่ถามอย่างตื่นเต้น


“กลับไปหาพี่ชายนายไง ขานายเป็นไงบ้าง?”


“ฉันไม่ไป” ล็อคตินี่ตอบอย่างหนักแน่นก่อนจะกัดริมฝีปากตัวเอง


“โอเค” เฟยฉางตกลงทันทีและหันหลังเตรียมเดินหนี


“นายก็ห้ามไปไม่งั้นฉันจะย่างนาย!” เฟยฉางหันกลับมากอดอก


“แน่ใจหรอว่าเผาฉันได้?”  ล็อคตินี่ยื่นมือออกมาพร้อมกับเปลวไฟที่ลุกอยู่กลางฝ่ามือ เมื่อเห็นความสูงของเปลวเพลิงเฟยฉางก็รู้ถึงการฟื้นตัวของเอลฟ์ตรงหน้า


“นายอยากไปไหน?” เฟยฉางถาม ล็อคตินี่เก็บไฟนั่นลงและเงียบสนิท แสดงว่าเขาไม่ได้วางแผนสิ่งใดไว้


“เท่าที่รู้ เอลฟ์เหมือนมนุษย์ที่ต้องกินและดื่ม นายไม่หิวหรอ?” มันเคยเกิดเหตุการณ์นี้มาก่อนเพียงแต่ครั้งนี้เฟยฉางเป็นผู้เอ่ยปาก และล็อคตินี่ก็รู้สึกถึงน้ำย่อยที่เริ่มกัดกระเพราะตัวเอง


“ไปหาอาหาร”


“อื้อ..ฉันจะไปเดี๋ยวนี้” เฟยฉางรอประโยคนี้มานานจึงพยักหน้ารับทันที


“เดี๋ยวก่อน!” ล็อคตินี่ยื่นมือของเขาออกมาขวาง “พาฉันไปด้วย”


เฟยฉางลูบหน้าตัวเองที่แข็งค้างทันทีที่ได้ยิน

“ฉันอยู่เฝ้านายทั้งคืน หิวและเหนื่อยมาก ถ้าฉันพานายไปด้วยก็จะหาอาหารลำบาก”


“งั้นนายก็ไม่ต้องไปหามัน” ล็อคตินี่พูดอย่างเย้ยหยัน

“นายคิดว่าฉันไม่รู้หรอว่านายจะกลับไปที่ปราสาท และทิ้งฉันไว้ที่นี่?”


โอ้ ชิท แล้วใครมันจะทิ้งหมอนนุ่มๆ เตียงนิ่มๆ อาหารหร่อยๆ แล้วหันมาอยู่กับการพึ่งพากันและกัน มีเซ็กส์บนขอบฟ้าโดยปราศจากพรุ่งนี้วะ? ใบหน้าของอิเซเฟลลอยขึ้นมาในใจ เฟยฉางทุบหัวตัวเองสองสามครั้งเพื่อลบภาพนั้นออก


“เพื่อนต้องสนับสนุนการมีครอบครัว และดำรงเผ่าพันธุ์ของเขาไว้บนโลกนี้ จำไว้!


“...นายบ่นอะไร” ล็อคตินี่มองเขาอย่างสงสัย


“ไม่มีอะไร” เฟยฉางส่ายหัวดิกพร้อมกับเดินกลับมา แม้ว่าขาของล็อคตินี่จะดีขึ้นแล้วแต่เขาก็ยังบาดเจ็บอยู่ เฟยฉางจึงแบกเขาขึ้นหลังอีกครั้ง


“รู้ไหม ฉันคิดว่าตอนนายหลับน่ะดีกว่า” เฟยฉางสูดหายใจและเดินโซเซ


“พูดมาก” ล็อคตินี่ขัดเขา


“ชิท ฉันยังมีเรื่องที่ต้องบอก...”


ล็อคตินี่วางคางของเขาไว้บนไหล่ของเฟยฉางและพูดอย่างเกียจคร้าน

“ว่าไง”


เฟยฉางตัวสั่นขาทั้งสองข้างเริ่มยั้งไม่อยู่ เขาล้มลงนอนบนพื้น


“ฉันไปต่อไม่ไหวแล้ว จะเป็นลม...”

ล็อคตินี่มองตาของเฟยฉางที่ค่อยๆปิดลง อดไม่ได้ที่เตะเขาด้วยขาอีกข้าง


“เฮ้ เฮ้ เฮ้ย! ตื่นขึ้นมาไม่งั้นฉันจะย่างนายนะ! เฮ้! ถึงแม้ว่านายจะหลับก็อย่าหันหน้ามาหาฉันสิ! เพราะฉัน...เริ่มง่วงแล้ว..รู้ไหมว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น...”

 

ในเวลาต่อมาโอเมดันโด้ก็พบพวกเขาที่นอนตะแคงข้างเข้าหากันและหลับสนิท

 

เฟยฉางลืมตาขึ้นมาพร้อมกับกลิ่นบางอย่างเตะจมูกจนเขาจาม


“ฮิฮิ” เสียงหัวเราะเล็กๆแหลมๆดังขึ้นจากเอลฟ์ที่มีรูปลักษณ์ที่งดงาม แต่หน้าอกที่ใหญ่ขึ้นนั่นมัน...


เขารีบดีดตัวออกอย่างรวดเร็วพร้อมกับจ้องไปที่หน้าอกเอลฟ์ตรงหน้า


“นายมองอะไรอยู่?” เฟยฉางเลื่อนสายตาขึ้นมามองใบหน้าของเธอ


“คุณเป็นผู้หญิง...”


“แน่นอนสิ” เอลฟ์สาวปิดปากหัวเราะ


“แต่จินบอกว่าเอลฟ์ไม่มีผู้หญิง ไม่ใช่หรอ?” เฟยฉางถามอย่างโง่เง่า เอลฟ์สาวมองกลับมาอย่างสงสัย


“ใครคือจิน? ทำไมเขาถึงบอกว่าเอลฟ์ไม่มีผู้หญิง” เฟยฉางนิ่งไปครู่ก่อนจะคิดได้ว่าเขาเองที่เข้าใจผิด โนอาห์อาร์คต่างหากที่ไม่มีผู้หญิง ไม่ใช่โลกอื่นที่ไม่มีผู้หญิง


“นายเป็นอะไรน่ะ?” เอลฟ์สาวมองดวงตาที่สดใสขึ้นทันควันก็ได้แต่สงสัย


โลกทั้งโลกของเฟยฉางตอนนี้มีแต่ความสวยงาม แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไรก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น เป็นเดีย


“โอ้ คิดถึงฉันหรอ?” เฟยฉางกอดอกพร้อมกับพูดขึ้น


“ขอโทษนะ ฉันลืมเตือนนายเรื่องป่า” เดียมองเขาอย่างสำนึกผิด นี่มันใช่ประเด็นหรอ? ประเด็นคือไม่ควรปล่อยเขาไว้ในที่แปลกๆ ที่เขาไม่คุ้นเคยไหม ความไม่พอใจของเฟยฉางเพิ่มขึ้น


“ไม่เคยมีใครเข้าไปในนั้นนานแล้ว” เดียพูดเสริม ความไม่พอใจของเฟยฉางก็ใกล้ระเบิดเต็มที สิ่งที่อีกฝ่ายหมายถึงคือ เขาโง่และวิ่งเข้าไปเองใช่ไหม


“นายคิดอะไรอยู่” เดียเห็นว่าอีกฝ่ายเงียบแต่ยังคงมองมาด้วยความโกรธจึงถามอย่างกังวล


“ลองเดาดูสิ คนที่ใช้เวลาหนึ่งคืนด้วยความกลัวและความหิว แถมยังอ่อนล้าจะคิดอะไรอยู่” เอลฟ์สาวรีบยื่นชามน้ำซุป ผลไม้ และน้ำให้เขาทันที


“กินนี่สิ” ความมืดครึ้มเปลี่ยนเป็นมีความสุขทันที เขารับมากิน


“กินเยอะๆเลยนะ” เดียบอกก่อนจะพูดต่อ


“มันถึงเวลาที่นายจะต้องไปจากโลกนี้แล้ว”


“แค่กๆ หมายถึงอะไร...ไปจากโลกนี้?” เฟยฉางสำลักก่อนจะถาม ฟังยังไงก็เหมือนนักโทษที่รอการประหาร


“อิเซเฟลบอกฉันว่า ลาพักร้อนนายหมดแล้ว”

“....”


....................... 


วันหยุดที่หมดไป...ขอรับ ฮ่า ๆ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 99 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

416 ความคิดเห็น

  1. #307 Lormielis (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 12:41
    5555555
    #307
    0
  2. #251 fighting writeee♡ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 19:22
    แอบโกรธเดีย
    #251
    0
  3. #213 Become-Sloth (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 21:16

    น้องงง น่าเศร้าใจกับน้องไปทุกตอน ขอบคุณนักแปล
    #213
    1
    • #213-1 จื่อลู่.(จากตอนที่ 43)
      6 มกราคม 2563 / 14:47
      จะว่าน้องโดนรังแกก็ไม่เต็มปากเลยขอรับ 5555555
      #213-1
  4. #212 kartais (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 21:14

    ไรท์กลับมาแล้ว เย้~ รู้สึกว่าไรท์แปลได้ลื่นขึ้นจากช่วงแรกๆค่ะ อิเซเฟลออร่าพระเอกจับมากแต่ล็อคตินี่นางก็น่ารักน้า55

    #212
    1
    • #212-1 จื่อลู่.(จากตอนที่ 43)
      6 มกราคม 2563 / 09:44
      ขอบพระคุณมากขอรับ ช่วงแรกๆนี่เป็นอะไรที่กุกๆกักๆมากจริงๆ ขอบพระคุณอีกครั้งที่ยังติดตามขอรับ 🙏
      #212-1
  5. #211 ภัสสร ดวงจินดา (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 19:25
    มาติดตามความซวยของตัวเอกเฟยฉางค่ะ555
    #211
    0
  6. #210 delN (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 19:02
    สงสารเฟยฉางมาก55555555 ทำไมทุกคนต้องโหดร้ายกับน้อง
    #210
    0