[นิยายแปล] Spirit Hotel

ตอนที่ 44 : ถ่ายข้อมูล [II]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 624
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 95 ครั้ง
    6 ม.ค. 63

ตอนที่ 40 ถ่ายข้อมูล [II]

วันหยุดที่ผ่านไป


....


หลังจากเดียออกไปแล้วเฟยฉางก็หันกลับมาจ้องเอลฟ์สาว สายตาหยุดอยู่ที่ส่วนอ่อนนุ่มและโค้งนูนจนเอลฟ์สาวอดไม่ได้ที่จะถาม


“นายมองอะไรอยู่?”


“เปล่า” เฟยฉางตอบแบบนั้นแต่สายตายังติดแน่นอยู่ที่หน้าอกของเธอ


“ฉันอยากให้ฉากสวยงามนี้อยู่ตลอดไป” เอลฟ์สาวยื่นถ้วยให้เขากินอย่างเงียบๆก่อนจะพูดออกมา


“เลือดกำเดานายไหล”

 

เมื่อเดียกลับมาอีกครั้งแล้วพบว่าเฟยฉางกำลังนอนแห้งอยู่ที่เตียงก็แปลกใจ


“นายเป็นอะไร?” เขามองใบหน้าที่ซีดเซียวอย่างสงสัย จำได้ว่ารักษาให้แล้วตั้งแต่ตอนกลับออกมาจากป่านั้นแล้วทำไมถึงได้อาการกำเริบอีกครั้งละ?


เปลือกตาของเฟยฉางสั่นไหวก่อนก่อนจะเปิดขึ้นอย่างช้าๆ เขายกมือส่งเสียงทักทาย

“เดีย..”


“ว่า?”


“ฉันคิดว่าตอนนี้คงกลับไม่ได้..”


“...”


“ฉันคงจะไม่รอดแล้ว ดูเหมือนนี่เป็นโชคชะตาที่หลีกเลี่ยงไม่ได้! ฉันนึกย้อนไปถึงตอนที่ตัวเองได้เลื่อนตำแหน่งใหม่ ตอนที่ฉันวางแผนแกล้งลูกค- เอ่อ ไม่ใช่สิ” เฟยฉางรีบแก้คำพูด


“หมายถึงตอนที่ฉันกำลังวางแผนช่วยลูกค้าที่ทำเงินหาย! มองย้อนกลับไปแล้วฉันรู้สึกเสียใจมากที่ทำอะไรเพื่อพวกเขาไม่ได้”


“....”


“นายไม่ต้องโทษตัวเองนะ มันไม่ใช่ความผิดของนาย แม้ว่านายจะลืมไปว่าตัวเองเป็นคนพาฉันมาที่นี่ แต่เรื่องนั้นฉันไม่คิดมากเพราะนายก็รู้สึกผิดอยู่แล้ว ใช่ไหม...”


“เกิดอะไรขึ้นกับเขา” ในที่สุดเดียก็ทนไม่ไหวจึงแทรกขึ้นมาถามเอลฟ์สาว


“เลือดกำเดาไหล”


“...”


“บอกด้วยสิว่าผมเลือดออกเยอะแค่ไหน” เฟยฉางพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้งจากบนเตียง เดียก็หันไปมองเอลฟ์สาวอย่างต้องการคำตอบ เธอถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่


“หนึ่งชาม”


“แค่จากจมูก?!” เดียถามอย่างตกใจ


“และปากของเขา” เดียพยายามทำความเข้าใจกับอาการนี้ มันไม่ใช่แค่เลือดกำเดาไหลแถมยังอาเจียนออกมาเป็นเลือดอีก


“แต่มันเป็นน้ำลายมากกว่าเลือด” เอลฟ์สาวพูดต่อ


“...”


“ฉันไม่มีแรงเลย และคงเคลื่อนไหวไม่ได้มาก ฉันกลับตอนนี้ไม่ได้หรอก” เฟยฉางครวญคราง


“แล้วจะเอายังไง?” เดียมองเขาแล้วถามขึ้น


“ลาป่วย” เฟยฉางปิดหน้าตัวเอง


“แม้ว่าฉันจะห่วงโนอาห์อาร์คแค่ไหน แต่ตอนนี้ฉันก็ไม่มีแรงมากพอ ใครใช้ให้มนุษย์อย่างฉันเปราะบางขนาดนี้ละ นายก็รู้ใช่ไหมว่ามนุษย์ไม่แข็งแรงเท่าไหร่นักและในร่างกายก็ยังมีเชื้อไวรัสอยู่ด้วย” เรื่องเงินนั้นเฟยฉางเลิกคิดไปนานแล้ว แม้จะถูกหักเงินเขาก็ไม่กลัวอีกต่อไป ก็ต่อเมื่อมันเอากลับไปใช้ในโลกของเขาไม่ได้ 


“ที่นี่มีผลเลือดอยู่” เดียพูดอย่างเรียบนิ่ง


สำหรับโลกมนุษย์นั้นเอลฟ์ไม่มีอยู่จริง ดังนั้นเขาจึงไม่กังวลหากต้องถ่ายเลือด เพราะยังมีข้ออ้างร้อยแปดของการเข้ากันไม่ได้ แต่คำตอบของเดียตอนนี้มันเหนือความคาดหมาย เฟยฉางจึงจ้องเขม็งไปอย่างโหดเหี้ยม


“มันไม่ได้มีแค่ในเกมส์หรอ?”


“หลังจากกินเข้าไปแล้วอาจจะเกิดรอยแดงบนแผ่นหลังและจะมีไข้เล็กน้อย แค่พักผ่อนให้เพียงพอเป็นเวลาหกเดือนมันก็จะหายไปเอง และไม่กระทบต่อการใช้ชีวิตประจำวัน” เดียอธิบายเพิ่ม


“....” เฟยฉาง


“มันมีประสิทธิภาพ”


“....”


“และฟรี”


“....”


“ไปเอาผลเลือดมา” เดียหันไปบอกกับเอลฟ์สาว เธอพยักหน้ารับและเดินออกจากห้องโดยไม่ลังเล ดูเหมือนว่าจะเกิดเหตุการณ์นี้บ่อย เฟยฉางรีบกระโดดลงจากเตียงตะโกนเรียก


“เดี๋ยวก่อน!” เธอกับเดียหันกลับมามองเขา


“ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะกลับทั้งอย่างนี้” เฟยฉางพูดพร้อมช้อนตามองอย่าเศร้าสลด

“ฉันจะแสดงให้ทุกคนได้เห็นถึงความรับผิดชอบต่อหน้าที่ของตัวเอง และให้พวกเขาได้รู้ว่าฉันรักงานนี้แค่ไหน! รักโนอาห์...”


“ไปบอกชาร์มาลว่าให้ไปรอที่ประตู ภายในสิบนาที” เดียขัดจังหวะและหันไปบอกเอลฟ์สาว


“หะ?..ใครคือชาร์มาลอะ? แล้วนายไม่คิดว่ามันจะเร็วไปหน่อยหรอ”


“แล้วจะช้าไปทำไม” เดียถาม


“แม้แต่นักโทษต้องโทษประหารยังต้องใช้เวลาเพื่อร่ำลาครอบครัวเลย”


“พอแล้วเดีย ฉันปล่อยให้นายจัดการด้วยตัวเองมาพอแล้ว ดูสิว่ามนุษย์คนนี้มันดื้อด้านมากแค่ไหน?” โอเมดันโด้ปรากฏตัวขึ้นมาจากด้านหลัง และเข้ามาโอบเอวเดียไว้อย่างไม่อายสายตาใคร เดียขมวดคิ้วเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้สะบัดตัวออก


“ฉันนึกถึงอนาคตของพวกนายเลยนะ ดังนั้นให้ฉันได้อยู่แนะนำอะไรเดียก่อนดีไหม?”


โอเมดันโด้เลิกคิ้วแล้วพูดขึ้นว่า “นายอยากมีชีวิตต่อจากนี้ไหม?”


เฟยฉางเล่นหน้าหงิกขยี้ปลายเสื้อเชิ้ตตัวเองระบายอารมณ์ การปรากฏตัวของโอเมดันโด้ทำให้เฟยฉางไม่สามารถยื้อเวลาอะไรได้อีก เขาโดนนำมาที่หน้าประตูปราสาท


ม้าที่ดูดุดันและน่าเกรงขามหยัดยืนรออย่างสง่างาม ผิวสีดำของมันเปล่งประกายภายใต้แสงของดวงอาทิตย์ ทั้งมันวาวและดูแข็งแรง ความใหญ่โตของมันทำให้ห้องโดยสารและเอลฟ์ดูตัวเล็กทันที


“เราจะกลับด้วยรถม้านี้?” เฟยฉางหันมาถามอย่างตื่นเต้น ครั้งแรกที่เขาเห็น เขาก็รู้สึกถึงพลังของมันเลย และยังวาดฝันว่าตัวเองจะได้นั่งรถม้านี่ ไม่คิดว่าจะมีโอกาส


“ใช่” โอเมดันโด้ตอบ


“ฮ่า ๆ ฉันต้องขอบคุณนายเช่นกัน ที่ทำให้ฉันได้มีโอกาสนั่งรถม้านี่” เอลฟ์วัยละอ่อนเดินมาที่รถม้าพร้อมกับพูดขึ้น


“นายเป็นใคร” เฟยฉางถาม เอลฟ์ตนนี้ดูอ่อนกว่าล็อคตินี่เล็กน้อย ใบหน้ากลมมน มองยังไงก็น่ารักเหมือนตุ๊กตาหิมะ


“ฉันชื่อ ชาร์มาล เป็นเพราะท่านเดียจะต้องอยู่ที่นี่ ท่านพี่จึงส่งฉันไปโนอาห์แทน” เฟยฉางจ้องไปที่เดีย แม้ใบหน้าของเขาจะยังเรียบนิ่ง ทว่าดวงตากลับแสดงความอ่อนโยนออกมาจนปิดไม่มิด เฮ้อ พวกเขาบอกว่าผู้หญิงทุกคนมีครอบครัวและคู่ครองที่เหมาะกับตัวเองรออยู่เสมอ ดูเหมือนว่าแม้กระทั่งผู้ชายก็เหมือนกันสินะ


“นายเพิ่งเรียกว่าเขาว่าพี่ชาย นายคือ...”


“เขาเป็นเจ้าชายลำดับที่สามของโลกเอลฟ์” เดียเป็นคนตอบแทน


“พวกนายมีพี่น้องกี่คนกัน?” เฟยฉางหันไปถามชาร์มาล


“สามคน พี่ใหญ่ พี่รอง และฉัน” ชาร์มาลตอบ


“พูดถึงเรื่องนี้ ฉันยังไม่เห็นล็อคตินี่เลยตั้งแต่ตื่นมา มันจะเป็นไปได้ไหมว่าค่อยกลับพรุ่งนี้ ส่วนวันนี้ให้ฉันไปเยี่ยมและบอกลาเขาก่อน”


“ฉันสั่งกักตัวเขาไว้ และไม่อนุญาตให้ใครเข้าพบในช่วงนี้” โอเมดันโด้บอก เฟยฉางนึกถึงภาพของล็อคตินี่ตอนอยู่ในป่าแล้วสะเทือนใจ


“ที่จริงแล้ว ตอนเขาอยู่ในป่านั่น น่าสงสารมากนะ”


“ฉันถึงกักตัวไว้แทนที่จะคุมขัง” เมื่อได้ยินคำตอบเฟยฉางก็ไม่มีอะไรจะพูดอีก


“ฉันต้องกลับเท่านั้นใช่ไหม?”


“ใช่” เดียตอบ


“ไม่มีเหตุผลอะไรมากพอที่จะให้อยู่ที่นี่ได้หรอ?”


“ไว้ค่อยมาเที่ยวครั้งหน้า” เดียยิ้มแต่เฟยฉางหดหู่


“วันหยุดประจำปีก็หมดไปแล้ว จะมีครั้งหน้าได้ไง”


“วันหยุดประจำปีมีทั้งหมดสามครั้ง ยังเหลืออีกสองครั้ง” เดียบอกข้อมูลที่เฟยฉางไม่เคยรู้มาก่อน


“ห๋า?” เฟยฉางเบิกตา “มีสามครั้งหรอ?”


“ใช่ แต่ไม่สามารถหยุดพร้อมกันได้ เพราะโนอาห์ยังต้องการคนทำงาน” เดียบอกเสริม ในตอนนี้อารมณ์ของเฟยฉางก็เปลี่ยนมาเบิกบานทันที เขากระโดดขึ้นรถม้าแล้วหันมาโบกมือ


“สุดยอด งั้นฉันไปแล้วนะ” เดียโบกมือให้เขา รถม้าเตรียมตัวจะออกวิ่งแต่แล้วเฟยฉางก็ตะโกนขึ้น


“เดี๋ยวก่อน!

ม้าทมิฬวางกีบเท้าลง เฟยฉางชะโงกหน้าออกมาและหันไปทางโอเมดันโด้ที่มีใบหน้าหงุดหงิดอยู่ จนเขาต้องหัวเราะออกมา

“ฉันแค่จะถาม พอดีฉันมีปัญหาในการหายใจ มีวิธีแก้ไหม?”


“ปัญหาในการหายใจ?” เดียคิดอยู่พักหนึ่งก่อนจะตอบ


“บางทีมันอาจจะเป็นปัญหาเฉพาะมนุษย์ แล้วตอนขามานายแก้ไขมันยังไง?”


ฉากนั้นผุดขึ้นมาในหัวของเฟยฉางทันที เขาหลุบตาลง

“นั่น..เอ่อ..กลั้น ใช่ๆ กลั้นลมหายใจ”


“งั้นก็กลั้นหายใจเหมือนเดิม”


“จะบ้าหรอ!” เฟยฉางตะโกนกลับมา และในจังหวะเดียวกันก็เกิดแสงสีแดงจากเปลวเพลิงมาจากโอเมดันโด้


“แหะๆ ฉันหมายถึงว่า ตอนขามาฉันค่อนข้างมีสุขภาพดี แต่ตอนนี้ฉันกำลังอ่อนแอ ถ้ากลั้นหายใจนานอาจจะตายน่ะ!


“ไม่ต้องห่วง รถคันนี้มีคลุมของอับบาดอนอยู่ จะไม่ได้รับผลกระทบจากช่องว่างในอวกาศ” โอเมดันโด้เป็นคนตอบ


“มีใครเคยทดสอบไหม?” เฟยฉางยังไม่ค่อยสบายใจ


“มี” เฟยฉางพยักหน้ารับและกลับเข้าไปในรถม้า เมื่อรถม้าเคลื่อนตัวคล้ายกับเขาได้ยินเสียงโอเมดันโด้พูดตามหลังมาว่า


“นาย”


.... 

...

 

การเดินทางครั้งนี้ไม่ได้เรียกว่าเป็นประสบการณ์ที่ดีเลย อันที่จริงไม่ว่ากับเจ้าชายคนไหนในโลกเอลฟ์ก็ไม่ดีทั้งนั้นแหละ อย่าให้พูดเลย เพราะเขาไม่ได้พูดอะไรเลย


“พูดเหนื่อยมั่งไหม?” เฟยฉางถามแทรกทันที ชาร์มาลที่เท้าคางอยู่ก็ตอบ


“ไม่เหนื่อย ไม่เหนื่อยเลย จริงๆแล้วฉันตื่นเต้นมากที่จะได้ไปโนอาห์อาร์คในตำนาน”


“ตำนาน..” เป็นตำนานน่ะไม่แปลก แต่ว่า.. “มันขนาดนั้นเลยหรอ?”


“ขนาดนั้นเลยสิ! มันยิ่งใหญ่มากเลยนะ” ชาร์มาลพูดพร้อมกับเบิกตากว้างเหมือนแปลกใจที่เขาไม่รู้


“มีไอดอลของฉันเต็มไปหมดเลยนะ ในโนอาห์อาร์คน่ะ!


“ยกตัวอย่างเช่น...” เฟยฉางถาม


“จิน เขาเป็นผู้ทรงพลังที่สุดในบรรดาแวมไพร์ยุคที่สาม กล่าวกันว่าเขาเป็นรองแค่ท่านลอร์ดอดัม!


“...จินที่นายพูดถึงคงเป็นคนละคนกับจินในโนอาห์อาร์ค”


“คนละคนหรอ?” ชาร์มาลถาม


“ฉันคิดว่าสิ่งที่ลือนั้นต่างจากความจริง”


“ทำไมละ”


“เพราะตำนานที่ทำให้เกิดความฝันและความหวัง จะถูกบดขยี้ด้วยความจริง..”

 

......... 


ท่านเฟยฉางนี่หลงหน่มน้มขอรับ... 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 95 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

416 ความคิดเห็น

  1. #308 Lormielis (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 12:51
    55555555
    #308
    0
  2. #237 TamanegiJa (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 13:13
    เฟยฉางที่ผิดหวังในตัวจิน5555555
    #237
    0
  3. #216 kartais (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 21:40

    อย่าไล่น้องง ตลกโอเมดันโด้ตบมุขกันโบ๊ะบ๊ะไปอีก55

    #216
    0
  4. #215 SHIKAMADOJI (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 17:25
    ตามอ่านอยู่นะคะ สนุกมาก
    #215
    0