[นิยายแปล] Spirit Hotel

ตอนที่ 21 : Promotion Part2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,913
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 242 ครั้ง
    10 ก.ย. 61



“นายมาที่นี่ทำไม? ฉันจำว่าไม่ได้เรียก” บอร์ฆาพูดเสียงเข้ม ออร่าความกดดันที่ออกมาจากบอร์ฆาทำให้เฟยฉางหลุดจากความมึนงงที่ได้รับ เขาหยิบผ้าเช็ดหน้าออกจากกระเป๋าแล้วเช็ดเลือดที่เปรอะเปื้อนอย่างสงบเสงี่ยม

 

“ยกโทษให้ฉันด้วยที่ฉันมาโดยที่นายไม่ได้เรียก..”

 

“ทำไมฉันต้องยกโทษให้นาย?” บอร์ฆานั่งอยู่บนเก้าอี้วางขาพาดลงบนโต๊ะตัวเตี้ยด้านหน้า

 

เพราะฉันคงเข้ามาไม่ได้ถ้านายไม่ปล่อยให้เข้ามา เสียงดังในความคิดของเฟยฉางแต่ความเป็นจริงคือ

 

“เพราะฉันมาช่วยนายแก้ไขปัญหาไง”

 

บอร์ฆามองเขาอย่างไม่ไว้ใจ “นาย มนุษย์ อยากช่วยฉัน?

 

เฟยฉางยืนนิ่งแทนการตอบรับ


“ฮึ่ม” บอร์ฆาเมินหน้าหนีอย่างรังเกียจ “เสียเวลาฉันเปล่าๆ ออกไปได้แล้ว”

 

“ฉันเชื่อว่านายต้องเปลี่ยนความคิด ถ้าได้ฟังแผนของฉัน” เฟยฉางกล่าวขณะที่คอยระแวงทุกครั้งที่เห็นบอร์ฆาขยับตัว

 

“แผน?” บอร์ฆาวางขาลงพื้นและยืนขึ้น ใช้น้ำเสียงเย่อยิ่งพูดต่อ “แผนของนายทำให้มิคาเอลตกนรกได้ไหม?

 

เขาชะงักในหัวเฟยฉางเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม ทำไมมิคาเอลต้องตกนรก?

 

(TL ; มิคาเอลคือ หัวหน้าทูตสวรรค์หรือ อัครทูตสวรรค์มิคาเอลขอรับ เชื่อกันว่าท่านเป็นผู้บัญชากองทัพของพระเจ้า อ้างอิงจาก วิกิพีเดียขอรับ และ คอมเมนต์ของท่าน minggg- ที่เข้ามาทักท้วงขอรับ )


“แผนการของนายทำให้เทวดาตกได้ไหม?

 

“ฉันทำให้จินตกได้” เฟยฉางรีบตัดบทก่อนบอร์ฆาจะเสนออะไรที่ยิ่งใหญ่ไปมากกว่านี้

 

“หืม.. มีอะไรดีขนาดนั้น?” บอร์ฆาสยายปีกเล็กๆของตัวเองและบินจากเก้าอี้ไปที่เตียง

 

นี่แปลว่าการเจรจาล้มเหลวหรือเปล่า ? เฟยฉางหันรีหันขวางอยู่ครู่ก็ตัดสินใจเดินออกจากห้อง

 

“มาตรงนี้ไวๆ” เสียงที่ดังมาตามหลังของบอร์ฆาทำให้เขารีบหมุนตัวกลับเข้าไปอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เขารีบยกแขนทั้งสองข้างขึ้นมากันหน้าและหัวตัวเองทันที ในฐานะที่มีสติปัญญาสูงกว่าค่าเฉลี่ยอย่างเขา เขาจะต้องทำทุกอย่างเพื่อป้องกันไว้ก่อน

 

บอร์ฆาเอนหลังพิงกับหัวเตียง มองที่จมูกของเฟยฉาง “นายบอกว่ามีแผนที่จะทำให้จินเจอดี”

 

เฟยฉางรีบพยักหน้าด้วยความรวดเร็วราวกับมีดที่อันโตนิโอ้ใช้สับผัก

 

“ทำไมนายถึงช่วยฉัน” บอร์ฆาถาม “นายไม่ได้เกลียดฉันหรอ?

 

นี่นายก็รู้หรอ?

 

เฟยฉางโต้กลับในใจ ก็แน่อยู่แล้วละใครจะกล้าพูดออกมากัน  “แต่ฉันมีเงื่อนไขบางอย่าง”

 

สายตาของบอร์ฆาที่มองมาเข้มขึ้น “นายขู่ฉัน?

 

“ไม่ ไม่ ไม่  ฉันไม่ได้ขู่นายแน่นอน ฉันแค่อยากได้ความช่วยเหลือจากท่านลอร์ดบอร์ฆาเท่านั้น ทั้งหมดนี่ไม่ใช่ความพยายามจะทำอะไรเลย”

 

บอร์ฆาไม่พูดอะไรอีกนอกจากจ้องมองอย่างนิ่งเงียบ จนเฟยฉางเริ่มรู้สึกท้อแท้

 

“ราคาของนายคืออะไร”

(TL ; ตรงนี้หมายถึง ความช่วยเหลือที่เฟยฉางต้องการ เป็นราคาของค่าแผนการที่จะทำกับจินนะขอรับ)

 

“ฉันต้องการให้นายสาบานว่าจะไม่แตะต้องส่วนใดในร่างกายของฉันอีก ไม่ว่าจะโดยตรง หรือทางอ้อมอย่างวัตถุ ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป” หลังจากได้รับบาดเจ็บติดต่อกันสามครั้งในวันเดียว ทำให้ความกลัวของเขาเพิ่มขึ้นตลอดเวลา

 

“อ่อ นายแค่อยากให้ฉันเลิกตีนายอย่างนั้นหรอ?

 

ตี ดูเหมือนจะเป็นคำที่กว้างเกินไป จะดีกว่านี้ถ้าจำกัดความให้แคบลงกว่าเดิม”

 

บอร์ฆาพยักหน้าอย่างไม่เต็มใจ “ก็ได้”

 

“งั้น..นี่หมายความว่านายจะไม่ทำร้ายฉันอีกใช่ไหม?” เฟยฉางใจจดใจจ่อรอคำตอบที่จะได้รับ

 

"อือ" บอร์ฆาส่งเสียงในลำคอยืนยัน

 

“นายจะไม่กลับคำพูดใช่ไหม?

 

บอร์ฆากรอกตาพร้อมส่งเสียงข่มขู่ “นายไม่เชื่อคำพูดฉันงั้นหรือ มนุษย์”

 

หักหลังเพื่อนเพื่อความปลอดภัยของตัวเอง สมกับที่เป็นมนุษย์ เลื่อนจากคนอ่อนแอเป็นคนรับใช้ได้ไม่ถึงวัน

 

“เอิ่ม..แน่นอนว่าฉันไว้ใจนายมากที่สุด ลอร์ดบอร์ฆาที่ยิ่งใหญ่แม้จะมีใบหน้าที่อ่อนเยาว์ ฉันก็มั่นใจว่าสติปัญญาและความแข็งแรงของนาย ไม่มีใครเทียบเทียมได้”

 

ไม่มีใครเทียบเทียมได้เพราะไม่มีใครอยากถูกเทียบเทียมกับเขา เฟยฉางพูดต่อในใจ

 

บอร์ฆาลูบคางตัวเอง “อ่อ ใช่ นายเพิ่งจะ ยี่สิบ- อะไรซักอย่างใช่ไหม?

 

“ใช่..” มันแปลกๆที่โดนพูดว่า เพิ่ง ยี่สิบอะไรซักอย่าง จากคนที่หน้าตาเหมือนเด็กประถม

 

“ซึ่งหมายความว่านายอายุน้อยกว่าฉันเกือบสี่ร้อยกว่าปี”

 

..นี่เป็นความคิดที่อันตราย เฟยฉางเลือกที่จะจ้องมองเด็กชายตรงหน้าเงียบๆ

 

“แต่ฉันคิดว่าไม่สำคัญเท่าไหร่ มีทารกมากมายเช่นนาย แม้แต่ในนรกทารกแรกเกิดตายก็ถมเถไป”

 

เสียงที่สะท้อนออกมา..

 

ทารกเหมือนนาย..

 

ความตายของทารกแรกเกิด..

 

เซลล์สมองของเฟยฉางอยู่ในภาวะหวาดผวาจนทำอะไรไม่ถูก บอร์ฆาที่รอมานานแล้วเลยพูดว่า

 

“ทำไมนายยังยืนงี่เง่าอยู่ตรงนั้น ไหนละแผนของนาย?

 

เฟยฉางหลุดออกจากความคิดตัวเอง “จินมีจุดอ่อนที่ใหญ่มาก”

 

บอร์ฆากระตือรือร้นขึ้นมา “จริงหรอ? ฉันต้องแทงตรงนั้นเพื่อฆ่าเขาใช่ไหม?

 

“เอ่อ...ฉันไม่ได้หมายความว่าจุดอ่อนแบบนั้น”

 

“แล้วมันคืออะไร?

 

“ฉันหมายถึงจุดอ่อนภายในจิตใจ”

 

บอร์ฆาเสียงแข็งขึ้นมาทันที “จิตใจของคนชั่วช้าแบบนั้นไม่มีประโยชน์อะไรเลย มันไม่มีความหมายสำหรับฉัน ถ้าพูดถึงจุดอ่อนมันต้องหมายถึงความอ่อนแอเพียงอย่างเดียวเท่านั้น!

 

เฟยฉางปาดเหงื่อ “ถ้านายหยุดหมอนั่นจากการเป็นโรคจิตที่น่ารังเกียจได้แล้ว ทุกอย่างก็จะเงียบสงบ”

 

“แล้วนายมีไอเดียยังไง?

 

“เราจะเริ่มด้วยฮิวจ์”

 

“มนุษย์ล่องหน?” บอร์ฆาขมวดคิ้วฉับ “ฉันมองไม่เห็นคุณลักษณะอื่นๆ นอกจากถอดเสื้อผ้าเร็ว”

 

“เขาค่อนข้างใส่เร็วด้วยเหมือนกัน” เฟยฉางแก้ไข ก่อนทุกอย่างจะกลับมาเงียบอีกครู่ใหญ่ เมื่อเห็นบอร์ฆาเงียบไปเขาจึงรีบขยี้ต่อ

 

“สิ่งที่ฉันหมายถึงคือ แม้จินจะเป็นโรคจิต วิปริตที่สนใจแต่เรื่องของฮิวจ์ แต่เราเอาจุดนี้มาใช้ประโยชน์ได้”

 

“ฉันกำลังคิดจะจัดเตรียมกรงเหล็กขนาดใหญ่ไว้ขังไอ้โรคจิตจิน แต่ฉันยังไม่มีวิธีที่จะพามันเข้าไป ความคิดนายอาจจะมีหวังขึ้นมาบ้าง”

 

...ขังจินไว้ในกรงเหล็ก? .. เฟยฉางไม่สามารถห้ามจินตนาการภาพที่ผุดในหัวได้เลย พวกเขาจะเก็บค่าเข้าชมด้วยไหมหากมีแวมไพร์ไว้ในสวนสัตว์?

 

“เราสามารถลักพาตัวมนุษย์ล่องหนแล้วจับยัดเข้าใส่กรงก่อน และเมื่อจินก้าวเข้าไปข้างในฉันก็จะปิดประตูทันที หึหึ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฉันจะขังมันได้ทันที”

 

เฟยฉางมองคนอายุมากกว่าสี่ร้อยปีที่กำลังอยู่ในความคั่งแค้นและหัวเราะอย่างบ้าคลั่งด้วยความปลงตก นี่คือขอบเขตของสติปัญญาพวกตกสวรรค์หรือไม่?

 

“เอ่อ.. แล้วกรงจะเอามายังไง?” สิ้นคำถามเสียงหัวเราะก็หยุดลง บอร์ฆาตวัดตามองเขา

 

“..แล้วความคิดยิ่งใหญ่ของนายคืออะไร?

 

เมื่อเห็นว่าเขาตกหลุมพรางแล้วเฟยฉางก็ลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

 

“วันพรุ่งนี้เป็นวันเกิดของฮิวจ์ แล้วจินกำลังวางแผนจัดปาร์ตี้ให้เขา ฉันคิดว่าจะมอมเหล้าเขาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ และทันทีที่หมอนั่นเมา.. เหอะๆ”

 

“มนุษย์ล่องหนมีวันเกิดด้วยหรอ การเฉลิมฉลองพวกนี้มันไม่ใช่สิ่งงี่เง่าที่มนุษย์ทำกัน?” มนุษย์ มีแต่ความอ่อนแอ และ โง่เง่าเท่านั้น

 

เฟยฉางเงียบแล้วจดความแค้นนี้ไว้ในใจ “มันเป็นเรื่องจริง เพราะฮิวจ์กับจินเพิ่งผ่านช่วงสงครามเย็นมา -  ไม่สิ จริงๆแล้วยังไม่ถือว่า – นั่นเป็นเหตุลที่เขาคิดจะจัดงาน – “

 

“ฉันไม่สนใจเรื่องน่าขยะแขยงพวกนั้น ถ้าไอ้โรคจิตนั่นจะจัด ฉันก็จะไปงานวันเกิดกับนาย”

 

“ไม่ได้!” เมื่อดวงตาวาววับของบอร์ฆาหันมามองเฟยฉางรีบแก้ตัว “จินคิดมาเสมอว่านายเป็นศัตรูที่ใหญ่ที่สุด เขาจะเลิกตั้งแง่แล้วดื่มกับนายได้ไง?

 

บอร์ฆาครุ่นคิด สรุปว่าเขายังเป็นปัญหา  “แล้วแผนของนายคือ?

 

“ฉันจะอาสาจัดสถานที่วันนี้ ธีมของมันคือ ความสัมพันธ์ อาคาร ลัง ฉันจะใช้มันเป็นข้ออ้างในการขนลังจำนวนมากเข้าไปด้านใน ฉันแน่ใจว่าจินจะต้องพอใจกับมัน นายไปอยู่ในลังใดลังหนึ่งในนั้น มั่นใจได้เลยว่ามันต้องสมบูรณ์แบบ”

 

บอร์ฆาจ้องเขาเพียงครู่ ทันใดนั้นเขาก็กระโดดลงบนเตียงอย่างตื่นเต้นพร้อมกับพึมพำ “มนุษย์เป็นคนฉลาดแกมโกงอย่างแท้จริง ชั่วร้ายมาก!

 

...จากคนโง่ทึ่มกลายเป็นคนชั่วร้าย นี่อาจเป็นเพียง โปรโมชั่น

 

 

__________________________

 

ในที่เกิดเหตุ

 

     ป้ายขนาดใหญ่เขียนด้วยลายมือสะกดคำว่า ความสัมพันธ์ อาคาร ลังมันถูกห้องอยู่ตรงกลางห้องจัดเลี้ยง แสงไฟสว่างสดใสปกปิดข้อบกพร่องบางส่วนได้บ้าง ลังถูกจัดวางอย่างส่งเดชรอบๆสถานที่อยู่ประมาณ สิบเจ็ดถึงสิบแปดลัง หลากหลายสีสัน

 

     บนโต๊ะที่เชื่อมต่อยาวเพื่อให้ครอบคลุมมากกว่าสิบเมตรเต็มไปด้วยของอร่อย กลิ่นหอมหวานของไวน์ลอยไปบนอากาศ แอลกอฮอล์ แดง เหลือง และ ใส เหมือนสะท้อนให้เห็นถึงความเป็นตัวตนของพวกเขา

 

จินคว้าแก้วไวน์ไว้ในมือ 


“กล่องไหนบอร์ฆา? เขาพึมพำเบาๆข้างเฟยฉาง 


เฟยฉางจึงชี้ไปที่ด้านหน้า ใต้ป้าย ความสัมพันธ์ อาคาร ลังเป็นกล่องสีดำขนาดใหญ่มีกระดาษาติดอยู่ด้านหน้าเขียนว่า ถังขยะ

 

จินมองไปรอบห้อง  อาซากำลังเลือกอาหารของเขา เลย์ตันจ้องเขม็งมาที่พวกเขา ขณะที่ฮิวจ์ในเสื้อสีเงินเดินผ่านประตูทางเข้า

 

“นายไม่คิดว่าที่นี่คนน้อยไปหรอ?” มันเป็นวันเกิดของฮิวจ์ทั้งที มันควรจะมีคนเยอะกว่านี้หรือเปล่า จินไม่ค่อยสบายใจนัก

 

“เราควรเรียก เดีย และ อันโตนิโอ้หรอ? ตอนนี้อันโตนิโอ้ทำอาหารอยู่ก็ถูกแล้ว” เฟยฉางกระซิบแล้วพูดต่อ

 

“นายคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเดียและอันโตนิโอ้รู้ว่าเรื่องนายกับฮิวจ์เป็นแผน?

 

ใบหน้าของจินว่างเปล่าอีกครั้ง “พวกเขาจะฆ่าผู้วางแผนที่ชื่อขึ้นต้นด้วย F’

 

เฟยฉางชะงักก่อนถอนหายใจ “งั้นปล่อยให้ความลับนี้ยังคงเป็นความลับต่อไปดีไหม?

 

จินเดินเข้าไปหาฮิวจ์ใกล้ๆ “ทำไมมาช้าจังที่รัก? หัวใจของฉันแทบจะแตกสลายเมื่อเราอยู่ห่างกัน”

 

ฮิวจ์ยิ้มบางๆส่งให้ และรับมุขต่อจินทันที “ฉันจะเป็นคนประกอบให้เอง”

 

เฟยฉางหันหลังให้กับบรรยากาศสีชมพูอมม่วงทันทีและขัดจังหวะด้วยเสียงโห่ร้องของตัวเองแทน

 

“IT’S PARTY TIME!! มาสนุกกับปาร์ตี้นี้กันเถอะ!

 

เขาไม่รู้ว่าทำไม แต่บุคคลที่นั่งยองๆอยู่ในลังกลับรู้สึกถึงลางสังหอนบางอย่างที่ไม่รุนแรงมากนัก

 

 ____________________________


โถๆ พ่อถังขยะน้อย นั่งอยู่ในนั้นต่อไปก่อนนะขอรับ 


มาดูกันตอนหน้าว่าเฟยฉางและพวกจะแกล้งท่านบอร์ฆายังไงนะขอรับ 


//ขอบคุณสำหรับการติดตามและคอมเมนต์ทุกคอมเมนต์ด้วยขอรับ 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 242 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

416 ความคิดเห็น

  1. #288 Lormielis (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 07:42
    นี่มันบ้าชัดๆ555
    #288
    0
  2. #148 ตื่นสายใต้สะพานลอย (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 21:53
    เอ็นดูบอร์ฆา 5555
    #148
    0
  3. #92 minggg- (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 02:14

    แอบสงสัย ตรงที่บอกว่าอยากให้ไมเคิลตกนรก

    อันนี้จะแปลเป็นมิคาเอลหรือเปล่าคะ

    ถ้าตามทางคริสต์ มิคาเอลเป็นอัครทูตสวรรค์

    (แปลเป็นไทยแล้วแปลกๆ อังกฤษ คือ archangel) ที่เป็นคนทำสงครามชนะซาตาน

    #92
    1
    • #92-1 Hakuja.(จากตอนที่ 21)
      10 กันยายน 2561 / 14:17
      สงสัยอยู่เหมือนกันขอรับจุดนี้ เพราะยังไม่รู้ว่าไมเคิลคือใคร ขอบคุณที่ชี้แนะขอรับ
      #92-1
  4. #84 RyomasU (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 09:20
    อ่านๆไป เริ่มสงสารบอร์ฆาแล้วสิ
    #84
    0
  5. #71 fFfFrailty (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 00:45
    สงสาร อยู่ลึกๆ
    #71
    0